Marketupdate

Categorie: Nieuws

  • Huizenprijzen in een jaar tijd meer dan 10% gezakt in 17 regio’s

    De lijstaanvoerder is de regio Grootegast en omstreken, waar de prijs ten opzichte van het derde kwartaal van vorig jaar met 14,5% omlaag ging. Ook grotere plaatsen als Apeldoo, Groningen en Amsterdam staan hoog op deze lijst met prijsdalingen van rond de 12% ten opzichte van een jaar geleden. De onderstaande top-17 is overgenomen van RTL-Z.

    1. Grootegast eo -14,5%
    2. Ruurlo Eibergen -14,1%
    3. Raalte eo -13,0%
    4. Apeldoo -12,2%
    5. Zuidoost Groningen -11,5%
    6. Amsterdam -11,5%
    7. Waalwijk Drunen -11,2%
    8. Leiden -11,2%
    9. Zeeuwse Eilanden -11,1%
    10. Haarlem -11,1%
    11. Breda -10,8%
    12. Zuidwest Friesland -10,7%
    13. West Brabant -10,4%
    14. Doetinchem -10,3%
    15. Roermond -10,2%
    16. Opsterland -10,2%
    17. Nijmegen -10,2%

    De volledige lijst ziet er als volgt uit:

    Grootste Daling Huizenprijzen

  • Europese Unie krijgt Nobelprijs voor de Vrede

    De Europese Unie behoorde vooraf tot de favorieten, zo schrijft het ANP. Geir Lundestad, de notaris van het Nobelprijscomité, pleitte er vorig jaar namelijk ook al voor dat de Europese Unie deze prijs zou krijgen. “Door de EU hebben we niet alleen de Frans-Duitse verzoening, de EU heeft geholpen de democratie in Zuid-Europa te consolideren en heeft eraan bijgedragen dat landen in het centrale deel van Oost-Europa nauw samenwerken met de rest van Europa”, zei hij toen.

    Dankzij de Europese Unie, een doorontwikkeling van de in 1951 opgerichten Europese Gemeenschap voor Kolen en Staal (EGKS), beleefde het Europese continent een bijzonder lange periode van vrede. De Europese Unie bracht de doelstellingen van deelnemende landen in één lijn en zorgde voor een ongekende groei van de welvaart in en handel tussen de lidstaten. Met de muntunie werd de onderlinge handel en verbondenheid verder versterkt.

    De president van de Europese Commissie, José Manuel Barroso, weet de Nobelprijs op waarde te schatten. Hij zei: ''Het Nobelcomité heeft Europa een belangrijke boodschap gestuurd en dat is dat de Europese Unie iets kostbaars is. Dat het waard is om te koesteren, voor het welzijn van de burgers en voor het welzijn van de wereld'' Ook Herman van Rompuy (EU-president) en Martin Schultz (president van het Europees Parlement) waren uitgelaten over de toekenning van de prijs. Op NU.nl lezen we de volgende quotes:

    Van Rompuy: ''Met het winnen van de Nobelprijs voor de Vrede wordt de rol van de EU als grootste vredestichter in de geschiedenis erkend”, aldus Van Rompuy. “Wij zijn heel erg trots dat de inspanningen van de EU om de vrede te bewaren in Europa bekroond zijn.''

    Martin Schultz: “De EU is een uniek project dat oorlog inwisselde voor vrede en haat voor solidariteit”, laat Martin Schulz, president van het Europees parlement vrijdag in een reactie weten. “Deze toekenning maakt overweldigende emoties los.”

    Schuldencrisis

    Door de wereldwijde schuldencrisis is ook Europa veelvuldig negatief in het nieuws geweest. De beelden van uit de hand gelopen demonstraties in Griekenland en de onvrede in landen als Spanje, Portugal en Italië wekken niet bepaald de indruk dat het de goede kant op gaat. Maar tegelijkertijd slagen de Europese regeringsleiders er wel in een nieuw noodfonds in elkaar te zetten en afspraken te maken over de weg naar een duurzame begroting voor alle overheden die zich hebben verbonden aan de Europese munt. De publieke schuldenlast kan immers alleen gedragen worden als overheden financiële markten kunnen overtuigen dat ze hun begroting op orde gaan brengen.

    In dit pijnlijke aanpassingsproces naar een begrotingsevenwicht prevaleert het sentiment van de burgers, die zich doorgaans verzetten tegen bezuinigingen. Natuurlijk blijft de discussie voortbestaan over hoe de lasten in de maatschappij verdeeld zouden moeten worden, maar buiten dat zou iedereen eigenlijk van zijn of haar overheid moeten verlangen dat ze niet meer geld uitgeeft dan er binnenkomt. Wil de overheid meer geld uitgeven, dan zal het meer geld moeten ophalen uit belastinginkomsten. Een overheid die meer kan uitgeven dan er binnenkomt door te lenen zal op den duur altijd tegen het probleem aanlopen van een staatsschuld die zo groot wordt om te dragen. En als de overheid niet meer geld kan lenen zorgt dat voor grote economische problemen: de overheid zal in dat geval ofwel kiezen voor afboeking van schulden, ofwel de geldpers gebruiken om het gat in de eigen hand te maskeren. Dat is precies wat Europa met de muntunie en de ECB wil voorkomen.

  • Deutsche Bank: Zilver naar $44 en goud naar $2200 in 2013

    Volgens Deutsche Bank zal monetaire verruiming door centrale banken de belangrijkste drijfveer worden voor een hogere goudprijs. De bank verwacht volgend jaar een goudprijs van $2.200 per troy ounce te zien, maar blijft vasthouden aan een schatting van gemiddeld $2.113 per troy ounce over heel 2013. Dat is 3% hoger dan de vorige schatting voor volgend jaar. Natuurlijk blijft het nattevingerwerk, want er zijn talloze variabelen die de goudprijs kunnen beinvloeden.

    Over het vierde kwartaal van 2012 is Deutsche Bank ook positief ten aanzien van goud, want de bank verwacht dat de prijs zal stijgen tot gemiddeld $1.850 in de laatste drie maanden van dit jaar. Dat is ruim 4,5% hoger dan de spotprijs van $1770 per troy ounce die we op het moment van schrijven noteren. De Duitse zakenbank schrijft dat edelmetalen als goud en zilver het meest zullen profiteren van de nieuwe monetaire verruiming door de Federal Reserve en de 'fiscal cliff' waar de media al enige tijd over spreken. Dat laatste heeft betrekking op tal van lastenverzwaringen die de Amerikaanse bevolking binnenkort te verwerken krijgt, waardoor het besteedbare inkomen zal dalen. De bank verwacht dat de reële rente in de VS de komende tijd negatief blijft en dat de Amerikaanse dollar zwak zal blijven.

    'Platina en palladium goedkoper in 2013'

    Deutsche Bank denkt dat de onrust in de mijnbouwsector van Zuid-Afrika ook kan bijdragen aan hogere prijzen voor edelmetalen, omdat de mijnstakingen het wereldwijde aanbod van edelmetaal negatief kunnen beïnvloeden. De platinamarkt was een tijd lang een overschotmarkt, waardoor de prijzen onder druk stonden. Door de stakingen in verschillende platinamijnen in Zuid-Afrika is de productie zodanig teruggelopen dat er nu een evenwicht is op de wereldwijde markt voor platina. Houden de stakingen langer aan en blijft het aanbod van platina krimpen, dan kan dat volgens Deutsche Bank zorgen voor een situatie waarin platina weer duurder wordt dan goud. De vraag naar platina blijft echter beperkt, omdat het vrijwel volledig wordt aangemerkt als een industrieel metaal. Vooral in de auto-industrie wordt veel platina gebruikt, maar de zwakke verkoopcijfers van auto's suggereren dat er de komende tijd niet veel maar vraag zal zijn naar dit edelmetaal. Het aantal beleggers dat kiest voor platina is ook maar zeer beperkt.

    Voor het vierde kwartaal verwacht Deutsche Bank desondanks een prijsdaling voor platina, tot $1.575 per troy ounce. Ten opzichte van de huidige spotprijs van $1.680 betekent dat een prijsdaling van ruim 6%. Ten opzichte van het vorige grondstoffenrapport heeft Deutsche Bank haar verwachting voor de prijs van platina in zowel het vierde kwartaal van 2012 als in 2013 met ruim 3% naar beneden bijgesteld. Volgend jaar verwacht de bank een gemiddelde platinaprijs van $1.644 per troy ounce. Door de relatief zwakke vraag naar auto's zal ook palladium minder in trek zijn, voor dit edelmetaal verlaagde de Duitse zakenbank haar koersdoel naar $630 voor het vierde kwartaal van dit jaar en $700 voor 2013. Dat is respectievelijk 12,5% en 6,7% minder ten opzichte van de vorige analyse.

    Deutsche Bank verwacht hogere prijzen voor goud en zilver in 2013, maar is minder positief over platina en palladium

  • Video: Bodemonderzoek zilver in beeld gebracht

  • Banenverlies bij SNS Bank door reorganisatie

    In 2008 leende de SNS Bank €750 miljoen van de Nederlandse overheid, maar de verdiencapaciteit van de bank is totnogtoe onvoloende hersteld om die lening weer tijdig af te kunnen betalen. Door de verzwakte financiële positie moet de bank relatief hoge kosten maken om geld te lenen op de kapitaalmarkt. Via de ECB wist de bank eerder al €1,5 miljard aan goedkope leningen los te krijgen. Om een oplossing voor de lange termijn te vinden vroeg de bank in juli hulp aan Goldman Sachs. Het aandeel SNS Reaal werd toen flink afgestraft op de beurs en verloor in één dag ruim 20% van haar waarde.

    Inmiddels ligt er een herstructureringsplan op tafel, waarin staat dat de SNS Bank wil afslanken naar vier retailmerken: de gewone SNS Bank, de 'groene' ASN Bank, RegioBank en de hypotheekverstrekker BLG Wonen. Deze vier banken werken allemaal vanuit hetzelfde back-office en gebruiken dezelfde infrastructuur, maare richten zich allemaal op andere doelgroepen. Door andere activiteiten af te bouwen of in de verkoop te doen denkt de bank de winstgevendheid te kunnen verbeteren. Mogelijk zal dat gepaard gaan met het verlies van honderden banen, op een totaal van 2.400 arbeidsplaatsen.

    De SNS Bank is met een balanstotaal van €132 miljard aangemerkt als een systeembank en zal dus niet zomaar omvallen. Om die reden heeft kredietbeoordelaar Fitch de bank niet verder in rating verlaagd. Het rapportcijfer dat Fitch nu geeft aan de SNS Bank is BBB+.

    Bron: NOS

    Een filiaal van de SNS Bank anno 2009

  • NVM: Huizenverkopen in derde kwartaal 17% gezakt

    Het verhaal van de woningmarkt is bekend: aan de ene kant staan er bijzonder veel woningen te koop (momenteel ruim 265.000 op Funda.nl) en aan de andere kant zijn er steeds minder klanten voor een koopwoning. Potentiële kopers zijn terughoudend en verwachten een verdere prijsdaling, terwijl de banken hogere eisen stellen bij het verstrekken van een hypotheeklening.

    De NVM geeft een positieve draai aan de slechte cijfers en verwacht dat er in het vierde kwartaal een opleving zal komen, omdat dat het laatste kwartaal is waarin starters nu kunnen 'profiteren' van de huidige hypotheekregels. De NVM verwacht dat de regels voor verstrekking van hypotheken vanaf 2013 veel minder gunstig zullen worden voor de nieuwkomers op de huizenmarkt. Volgens Ger Hukker van de NVM doet de woningmarkt het 'onnodig slecht'. Hij roept de regering op met nieuwe stimuleringsmaatregelen te komen voor op de korte termijn en met meer duidelijkheid voor de lange termijn. ''Anders raakt de markt volgend jaar in een winterslaap'', aldus Hukker.

    Het aantal door NVM-makelaars verkochte woningen kwam in het derde kwartaal uit op 18.664. Voor de totale markt gaat de NVM uit van een schatting van ongeveer 25.000 verkochte woningen. Daarmee was het derde kwartaal, samen met het eerste kwartaal van 2012, het slechtste sinds het uitbreken van de kredietcrisis. In vergelijking met het tweede kwartaal van dit jaar werden er 17% minder woningen verkocht.

    Historisch is het derde kwartaal van het jaar altijd al wat minder geweest dan het tweede kwartaal, maar de terugval in het aantal transacties was dit jaar veel groter dan het langjarig gemiddelde van 5,4%. Ger Hukker wijt de grote daling aan de onzekerheid over de toekomst van de Nederlandse woningmarkt, waardoor consumenten afwachtend blijven. Ook noemt hij de tijdelijke opleving in het tweede kwartaal als gevolg van de onzekerheid over het voortbestaan van het lagere tarief voor de overdrachtsbelasting. Hierdoor is een gedeelte van de vraag naar woningen naar voren gehaald.

    In vergelijking met een jaar eerder zijn de verkochte huizen nu gemiddeld 7,5% goedkoper. De prijzen dalen daarmee volgens het NVM harder dan in de eerste dip direct na het uitbreken van de financiële crisis.

    Bron: NVM

    Huizenmarkt ligt er slecht bij, opnieuw een sterke daling in aantal transacties

  • Onverwachte daling werkloosheidsaanvragen VS onjuist?

    De forse daling van de uitkeringsaanvragen bracht de beurzen in Europa en in de VS in een positieve stemming, want met slechts 339.000 aanvragen is Amerika weer terug op het laagste niveau sinds februari 2008. Maar er is iets opvallends aan het cijfer dat de BLS publiceerde, want Bloomberg citeerde de volgende opmerking van de woordvoerder van het ministerie van Arbeid:

    ''One state accounted for most of the plunge in claims, a Labor Department spokesman said as the data were issued to the press.''

    En de Wall Street Joual schreef het volgende over de publicatie van dit cijfer:

    “However, the report may not be as positive as the sharp drop indicates. A Labor Department economist said one large state didn't report additional quarterly figures as expected, accounting for a substantial part of the decrease.“

    Als we deze berichten mogen geloven was er dus een 'probleem' bij de dataverzameling van de BLS, waardoor het aantal uitkeringsaanvragen in één staat niet (correct) is opgenomen in het uiteindelijke cijfer. Dit zou volgens de woordvoerder van het ministerie van Arbeid de verklaring zijn geweest voor de onverwachte daling. Businessinsider zocht contact met het BLS, maar kreeg geen reactie los. Kelly Evans van CNBC plaatste op twitter de volgende berichten. Ze stelt dat de discrepantie in de cijfers te verklaren zijn door het feit dat één staat haar cijfers anders heeft berekend en dat dit waarschijnlijk weer gecorrigeerd zal worden in het volgende cijfer van de uitkeringsaanvragen.

    Bron: Businessinsider

    Twitter berichten van Kelly Evans (CNBC)

    Uitkeringsaanvragen VS op laagste niveau sinds februari 2008 als gevolg van plotselinge daling (Bron: Reuters)

  • Infographic over zilver

    Door het groeiend aantal industriële toepassingen en de beperkte hoeveelheden zilver die volgens het USGS nog aanwezig is in de aardbodem kan de zilverprijs sterk stijgen. Ook is zilver een tastbare belegging die door beleggers gezien zal worden als veilige haven in een valutacrisis. In die zin biedt fysiek zilver – net als fysiek goud – bescherming tegen geldontwaarding. De infographic is afkomstig van The Silverbomb.

    Zilver infographic (Bron: The Silverbomb)

  • Bank of England wil minder nadruk leggen op prijsstabiliteit

    Mervyn King spreekt in de speech (klik voor PDF) van 'flexible inflation targeting', wat niet veel meer of minder betekent dan dat de centrale bank op korte termijn mag afwijken van het streven van maximaal 2% inflatie. In tijden van crisis mag de inflatie volgens de gouveeur van de BoE wat meer oplopen, mits de inflatie over de langere termijn weer terugkeert naar het gewenste maximum van 2%. Door de centrale bank meer speelruimte te geven zou deze meer kunnen bijdragen aan meer financiële stabiliteit, zo redeneert King. Hieronder een passage uit de speech (ik heb een aantal zinsdelen dikgedrukt gemaakt):

    ''But the current crisis has demonstrated vividly that price stability is not sufficient for economic stability more generally.  Low and stable inflation did not prevent a banking crisis.  Did the single-minded pursuit of consumer price stability allow a disaster to unfold?  Would it have been better to accept sustained periods of below or above target inflation in order to prevent the build up of imbalances in the financial system?  Is there, in other words, sometimes a trade-off between price stability and financial stability?''

    Deze vraagstelling van King is een verwijzing naar de manier waarop de Bank of England handelde tijdens de Grote Depressie, toen ze haar mandaat van prijsstabiliteit ook meer naar de achtergrond schoof. De Bank of England heeft in de afgelopen vijftig jaar vaker te maken gehad met periodes van zeer hoge inflatie, waardoor in 1992 werd besloten om een mandaat van prijsstabiliteit te formuleren en dat te handhaven. Dat was kort nadat het Britse pond uit het Europees Wisselkoersmechanisme werd gezet (16 september 1992). Door een mandaat van prijsstabiliteit te formuleren zou het vertrouwen in de Britse pond aansterken. Maar de impact van de huidige financiële crisis is zo groot dat Mervyn King nu op dat beleid terugkomt.

    Hij verwijst in zijn speech naar drie verschillende omstandigheden waarin afgeweken kan worden van het mandaat van prijsstabiliteit. Zo kan het volgens King verstandig zijn om tijdig in te grijpen als er kredietbubbels ontstaan op basis van een te optimistisch beeld van bedrijven en huishoudens over de toekomstige economische groei en inkomensontwikkeling. Door op tijd de rente te verhogen kan de omvang van de correctie, en daarmee de economische instabiliteit, volgens King beperkt worden. Ook kan een te lage rente beleggers en vermogensbeheerders ertoe aanzetten om meer risicovolle beleggingen toe doen, in een poging om een hoger rendement te behalen.

    Volgens Mervyn King heeft de Bank of England voorafgaand aan de crisis te weinig gedaan om de kredietexpansie door banken af te remmen, maar aan de andere kant weet de gouveeur van de centrale bank ook niet hoe de Britse economie zich ontwikkeld had als er van 1997 tot 2007 een ander beleid was gevoerd met een veel hogere rente. Om in de toekomst beter te kunnen anticiperen op economische schokken is volgens de gouveeur een ruimer mandaat nodig, dat in de speech als volgt wordt toegelicht:

    ''Although we think the new tools given to the Bank would have helped to alleviate the last crisis, it would be optimistic to rely solely on such tools to prevent all future crises.  It would be sensible to recognise that there may be circumstances in which it is justified to aim off the inflation target for a while in order to moderate the risk of financial crises.
     
    Monetary policy cannot just ‘mop up’ after a crisis.  Risks must be dealt with beforehand.  I do not see this as inconsistent with inflation targeting because it is the stability of inflation over long periods, not year to year changes, which is crucial to economic success.  The key principles underlying flexible inflation targeting are credibility, predictability and transparency of decision-taking, and they will remain the coerstone of successful monetary policy in the future.''

    Hoewel in de speech wordt gesuggereerd dat de Bank of England in de toekomst meer wil doen om het opbouwen van kredietbubbels af te remmen lijkt het meer waarschijnlijk dat de centrale bank richting een versoepeling van haar monetaire beleid zal gaan. De rente in het Verenigd Koninkrijk is al extreem laag en door de hoge schuldenlast van de overheid, bedrijven en huishoudens lijkt het vrijwel uitgesloten dat de Bank of England spoedig weer de rente gaat verhogen om de inflatie omlaag te brengen.

    Het ligt meer in de lijn der verwachting dat de centrale bank juist meer gaat doen om de economie te 'ondersteunen', getuige het opkopen van steeds meer staatsobligaties. In augustus kondigde de BoE aan dat het nog eens £50 miljard aan staatsobligaties zou opkopen, waarmee de totale aankopen aangroeien tot £425 miljard. Doordat de centrale bank de overheid helpt met de financiering van haar tekorten kan de economie kunstmatig gestimuleerd worden.

    Mervyn King, de gouveeur van de Bank of England, wil meer ruimte om af te wijken van prijsstabiliteit

  • Lonen op Wall Street opnieuw gestegen

    Sinds de val van Lehman Brothers hadden de grote banken in Amerika het even erg benauwd. De markt voor financiële producten als hypotheekobligaties (MBS'en), verpakte leningen (CDO's en CLO's) en verzekeringen (CDS'en) droogde op en veel banken dreigden om te vallen. Door verschillende bailouts bleven de banken overeind en keerde de rust weer enigszins terug op de financiële markten. Om de winstgevendheid op orde te brengen sneden veel banken in hun personeelsbestand, waardoor duizenden banen verloren gingen. Voor de werknemers die mochten blijven werd het salaris er niet slechter op, want uit het recent vrijgegeven rapport over de compensaties op Wall Street blijkt dat de lonen (inclusief bonussen) in het afgelopen jaar met 4% zijn gestegen tot in totaal ruim $60 miljard. Dat is het hoogste bedrag op 2007 en 2008 na.

    Het gemiddelde salaris van een effectenhandelaar in New York was het afgelopen jaar $362.950, een stijging van 16,6% in twee jaar tijd. Dit salaris heeft betrekking op het jaar 2011. Hoe het salaris zich in 2012 ontwikkeld heeft is moeilijk te zeggen, omdat in het laatste kwartaal veel eindejaarsbonussen worden uitgekeerd die soms wel de helft van het totale jaarinkomen van een bankier vertegenwoordigen. Er zijn aanwijzingen dat de salarissen van bankiers in 2012 opnieuw hoger zullen uitvallen, want 48% van de 911 Wall Street medewerkers die ondervraagd werden door eFinancialCareers.com had het gevoel dat hun bonus dit jaar hoger zou kunnen uitvallen dan in 2011. Een jaar geleden dacht slechts 41% van de ondervraagden in hetzelfde onderzoek dat hun bonus hoger uit zou vallen dan het jaar ervoor.

    De compensaties in de financiële sector zijn bijzonder hoog ten opzichte van het totale aanbod van banen in de private sector. In de stad New York is 5,3% van de werknemers in de private sector werkzaam in de financiële dienstverlening, een kleine groep die desondanks een kwart van alle salarissen in de private sector voor haar rekening neemt.

    Tussen 2009 en 2011 gingen de salarissen in de financiële sector in de VS jaarlijks met 8,7% omhoog, veel meer dan de gemiddelde loonsstijging van 5,3% in de rest van de private sector.

    Winsten weer gestegen in 2012

    Afgelopen jaar werd de totale winst op Wall Street van $7,7 miljard als 'teleurstellend' beschouwd. In de eerste helft van 2012 ging het weer een stuk beter met de grote zakenbanken, want er werd een winst gerapporteerd van $10,5 miljard. Naar verwachting zal de totale winst over 2012 uitkomen op ongeveer $15 miljard. Om de winsten op peil te houden worden er nog steeds mensen ontslagen, dit jaar gingen er bijvoorbeeld nog eens 1.200 arbeidsplaatsen verloren. Sinds 2007 zijn er op Wall Street naar schatting ongeveer 20.000 arbeidpslaatsen verloren gegaan. Wereldwijd schrapten Bank of America en Goldman Sachs respectievelijk 12.624 en 3.200 arbeidsplaatsen tussen nu en een jaar geleden.

    De topbestuurders van banken zagen hun inkomen wel fors dalen, waarschijnlijk onder de druk van de publieke opinie. Lloyd Blankfein, de CEO van Goldman Sachs, verdiende in 2011 een goede $12 miljoen. Fors minder dan de $68,5 miljoen die hij in 2007 mee naar huis mocht nemen.

    Het volledige rapport is hier te vinden (PDF).

    Compensaties op Wall Street opnieuw gestegen

  • Lezersvraag: Wat deed de goudprijs in de jaren dertig?

    In de periode van 1920 tot 1933 hield de VS vast aan een goudstandaard, waarbij papieren dollars ingewisseld konden worden tegen gouden munten met een vaste wisselkoers van $20,67 per troy ounce zuiver goud. Het goud was in feite onderdeel van het geldsysteem, omdat het in de vorm van certificaten circuleerde in het betalingsverkeer. Na de crisis van 1920-1921 werd de rente door de Federal Reserve fors verlaagd, in een poging de economie te stimuleren. Banken hanteerden een fractioneel systeem waarin de hoeveelheid dollars in omloop kon groeien, veel sneller dan de hoeveelheid goud dat als onderpand dient voor deze dollars.

    Vanaf 1921 tot en met 1929 groeide de hoeveelheid dollars in omloop met 61%, omdat banken door de lage rente van de Fed steeds meer geld konden uitlenen aan bedrijven en huishoudens. De consumentenprijzen bleven in de tussentijd opmerkelijk stabiel, maar het extra geld vond al snel zijn weg richting de vastgoedsector en de aandelenmarkt. Toen de Fed de rente in een tijdsbestek van twee jaar sterk verhoogde (om de kredietcreatie af te remmen), crashte de aandelenmarkt en de huizenmarkt en kromp de geldhoeveelheid onder een sterke deflatoire druk van 1928 tot en met 1931 met ruim 30%.

    Gedurende deze periode was de vraag naar geld veel groter dan het aanbod, doordat er veel oude leningen uit de voorspoedige jaren afgelost moesten worden en er nauwelijks nieuwe leningen verstrekt werden. Omdat de dollar nog steeds was gekoppeld aan goud steeg dus ook de koopkracht van goud, terwijl de prijs nog steeds was vastgesteld op $20,67 per troy ounce. Om de knellende deflatie een halt toe te roepen besloot president Roosevelt in 1933 via een 'executive order' en groot deel van het goud uit circulatie te halen. Iedereen moest zijn goud bij een filiaal van de Federal Reserve omwisselen voor papieren dollars, waarbij een vrijstelling werd gegeven voor $100 aan gouden munten (vijf troy ounce goud) en voor goud dat aangemerkt kon worden als numismatic (verzamelmunten) of als goud voor professioneel gebruik (tandartsen, juweliers enz).

    Dollarbiljet van $50, inwisselbaar voor gouden munten

    Nadat een grote hoeveelheid goud was binnengebracht werd de dollar gedevalueerd tot $35 per troy ounce, waarmee iedereen die had vastgehouden aan fysiek goud er opnieuw in koopkracht op vooruit ging. Door de devaluatie verloren mensen die dollars hielden aan koopkracht, terwijl iedereen die nog goud had bewaard er in koopkracht wat op vooruit ging. De prijzen corrigeerden niet meteen voor de volledige omvang van de devaluatie, omdat mensen simpelweg minder koopkracht over hielden. Vanaf 1934 handhaafde de Federal Reserve de koppeling met goud, maar dan tegen de hogere koers van $35.

    Op de website NMA.org is een tabel te vinden van de goudprijs over de periode van 1850 tot en met 2011, zoals die in Londen werd vastgesteld. De tabel geeft de prijzen omgerekend naar dollars weer, waarop ook goed te zien is hoe de prijs werd gefixeerd op $20,67 in 1834 en op $35 in 1934.

    Vlucht naar mijnbouwaandelen

    Omdat het voor particulieren verboden werd om goud te bezitten zochten veel beleggers ook een toevlucht in aandelen van goudmijnen. Die gingen meerdere malen over de kop, terwijl de Dow Jones index bijna 90% van haar waarde verloor. Casey Research maakte er onderstaande grafiek van. Aandelen van bekende goudmijnen gingen meerdere malen over de kop, terwijl de Dow Jones bijna driekwart van haar waarde verloor.

    Of aandelen van goudmijnen in deze crisis opnieuw zo hard zullen stijgen is moeilijk te zeggen. Wat dat betreft zijn de omstandigheden fundamenteel veranderd ten opzichte van de Grote Depressie. In de jaren dertig was er nog geen grootschalig aanbod van financiele producten zoals exchange-traded funds, pool accounts en opslagdiensten voor fysiek goud. Al deze alteatieven zuigen vandaag de dag een groot gedeelte van de totale 'goudvraag' op en verminderen dus de stroom van kapitaal richting mijnbouwaandelen.

    Samengevat: Koopkracht van goud nam toe tijdens de Grote Depressie

    Gedurende de periode van 1921 tot en met de devaluatie van de dollar in 1934 was goud een veilige haven voor spaarders en beleggers. Omdat Amerika in die tijd een goudstandaard hanteerde is de situatie van toen niet één op één te projecteren op die van de huidige crisis. Doordat goud onderdeel was van het geldsysteem bleef de prijs ervan nominaal gezien constant. In de 'Roaring Twenties' zorgde de kredietexpansie ervoor dat goud ondergewaardeerd raakte ten opzichte van de papieren dollars in circulatie. Er waren immers steeds meer claims op een hoeveelheid goud die nauwelijks veranderde. Aan het einde van deze periode van economische groei werd goud dus steeds goedkoper ten opzichte van vastgoed en aandelen, omdat veel speculatief geld richting deze beleggingscategorieen ging.

    Toen de beurscrash plaatsvondt in 1929 en de geldhoeveelheid begon te krimpen werden dollars steeds schaarser en dus waardevoller. Omdat dollars en goud aan elkaar gekoppeld waren profiteerden dus ook de mensen die een deel van hun vermogen in fysiek goud bewaarden. Toen Roosevelt een groot deel van het goud confisceerde en de prijs verhoogde naar $35 gingen mensen die fysiek goud opzij hadden gezet er in koopkracht op vooruit. Dat is ook precies wat men moet verwachten van goud, behoud van koopkracht. Alleen gedurende fase waarin de 'echte' goudprijs ontdekt wordt is er een uitzonderlijk koersrendement te behalen op het bezit van goud.

    Omdat valuta vandaag de dag niet meer gekoppeld zijn aan goud hoeven centrale banken ook niet meer een bepaalde goudprijs te verdedigen. Daardoor kon de prijs van goud sinds het begin van deze eeuw ongeveer vijf keer over de kop gaan in termen van euro's en dollars. Hoe de goudprijs zich in de toekomst zal ontwikkelen is nooit met zekerheid te zeggen, maar zo lang belangrijke centrale banken zoals de Federal Reserve, de Bank of England en de Bank of Japan toevlucht zoeken in geldpersfinanciering van overheidstekorten en de rente extreem laag houden is het vrijwel onvermijdelijk dat de goudprijs verder zal blijven stijgen.