De Zuid-Afrikaanse Munt, die al sinds 1967 in opdracht van de regering gouden Krugerranden produceert, heeft de problemen erkend in een recent uitgegeven persbericht. In het persbericht lezen we dat de productiefout alleen gemaakt is bij de productie van de zogeten 'proof' munten, de munten die in de hoogste kwaliteit en in gelimiteerde oplage worden geslagen. De 'proof' munten dragen een hogere premium en zijn vooral voor de verzamelaars interessant. Het gaat dus maar om een fractie van het totale aanbod aan 2011 Krugerrand munten, want de munten die op de meeste websites worden aangeboden zijn de reguliere 'bullion' exemplaren die een vrij lage premie hebben boven de spotprijs.
Verschillende blanks
De Zuid-Afrikaanse Munt heeft onderzoek gedaan naar alle munten die zijn geproduceerd tussen 1 april 2010 en 31 oktober 2011. Na die periode werd een nieuwe kwaliteitscontrole in werking gesteld. Uit het onderzoek bleek dat er gedurende de onderzochte periode 'blanks' (de gouden schijfjes waar de munt van geslagen wordt) met verschillende afmetingen zijn aangeleverd door de Zuid-Afrikaanse Munt. Het blijft voor ons een raadsel hoe er bij de productie van zulke waardevolle muntstukken fouten kunnen worden gemaakt die twee maanden aanhouden. Fouten zijn menselijk, maar we verwachten dat er bij de productie van gouden munten enige vorm van kwaliteitscontrole is die de afwijkende muntstukken er tijdig uit kan halen.
Productiefout
We gaan ervan uit dat het een productiefout betreft en dat er geen opzet in het spel is geweest. Het zou namelijk wel heel erg naïef zijn om te denken dat de productie van te lichte of te kleine muntstukken niet zou worden opgemerkt door de klanten. Vooral met 'proof' munten, die vooamelijk gekocht worden door goed geïnformeerde verzamelaars, zou dat geen handige zet zijn geweest. Aan de andere kant weten we ook niet precies hoe groot of klein de afwijkingen waren in de gouden muntstukken die tussen april en mei 2011 geslagen zijn. Mogelijk zijn de afwijkingen zodanig klein dat de meeste mensen het niet eens zouden opmerken.
De Zuid-Afrikaanse Munt heeft toegezegd dat het de betreffende 'proof' Krugerranden zal inruilen voor nieuwe exemplaren, mochten klanten daar behoefte aan hebben. Volgens de Sunday Times hebben goudhandelaren vorig jaar de Zuid-Afrikaanse Munt al benaderd, nadat ze zelf tot de conclusie waren gekomen dat bepaalde Krugerranden niet voldeden aan de specificaties.
Krugerrand
De Krugerrand wordt geslagen in vier verschillende formaten, waarbij het bekendste 1 troy ounce type een diameter heeft van 32,77 mm, een dikte van 2,84 mm en een gewicht van 33,93 gram. De munt is zwaarder dan 1 troy ounce, omdat er naast goud ook een klein beetje koper in de munt verwerkt zit. Dit geeft de Krugerrand een oranje tint en maakt de munt minder kwetsbaar. Een pure gouden munt is zachter en daardoor kwetsbaarder voor krassen of vervorming. Door wat koper aan de munt toe te voegen wordt deze steviger en beter bestand tegen krassen. De Krugerrand heeft een goudgehalte van 91,67%. De specificaties van de gewone 'bullion' munten en de 'proof' stukken zijn identiek, maar de afwerkingsgraad van de proof munten is hoger.
De nieuwe futurescontracten aan de Singaporese Mercantile Exchange zullen worden uitgedrukt en verrekend in Amerikaanse dollars. Opvallend is dat er alleen wordt gesproken over een cash settlement, wat wil zeggen dat er bij het aflopen van het contract geen levering van fysiek metaal zal plaatsvinden. In plaats daarvan wordt het verschil verrekend tussen de afgesproken prijs en de op dat moment geldende prijs op de Indiase Multi Commodity Exchange.
We weten niet zeker of er fysieke levering mogelijk is, maar voor zover wij konden vinden wordt er uitsluitend gesproken over een cash settlement. Dat hoeft op zich geen probleem te zijn, want verreweg de meeste handelaren die op dit soort futuresmarkten actief zijn hebben een speculatieve achtergrond. Ze proberen te anticiperen op marktbewegingen, in de hoop daar koersrendement mee te behalen. De futurescontracten, die als E-Gold en E-Silver door het leven zullen gaan, moeten vooral de binnenlandse markt bedienen. Volgens Vaidyalingam Harihara, de CEO van de Singapore Mercantile Exchange (SMX), moeten deze nieuwe contracten vooral de binnenlandse markt bedienen. “We bieden een alteatieve markt aan, omdat de markten in China en India een gesloten karakter hebben”, aldus Harihara.
De Shanghai Futures Exchange, de grootste Chinese beurs voor de handel in futures voor edelmetalen, wil dit jaar ook zilver futures gaan aanbieden. Daarmee komt er dus steeds meer keuze voor beleggers en krijgen ook beleggers in deze opkomende markten meer mogelijkheden om te beleggen in beloftes op goud en zilver. Let wel, termijncontracten voor goud en zilver mogen niet verward worden met fysiek metaal. Voor een contract zijn twee partijen nodig, die beide een bepaalde verplichting na moeten komen. Fysiek goud en zilver is uitsluitend bezit en kent geen risico van een tegenpartij die een belofte na moet komen.
De Singapore Mercantile Exchange (SMX) is in augustus 2010 opgericht en faciliteerde in het eerste kwartaal van dit jaar de handel in meer dan 800.000 contracten. Deze contracten vertegenwoordigden gezamenlijk een waarde van bijna $30 miljard. De handel op de SMX is flink gegroeid, want in het eerste kwartaal van 2011 werden er nog maar 37.000 contracten verhandeld. Vergeleken met de grootste futuresmarkten voor grondstoffen en edelmetaal in de wereld is de SMX nog altijd een kleintje. Op de London Metals Exchange werd over heel 2011 een record van 146,6 miljoen contracten verhandeld, waarvan de marktwaarde in totaal $15.400 miljard was.
De SMX heeft trouwens ook futurescontracten voor goud en zilver die zijn gebaseerd op de koersen van goud- en zilvercontracten in New York. Andere futures die de Singaporese grondstoffenbeurs aanbiedt zijn gebaseerd op ijzer, koper, zwarte peper en diverse valuta. Binnenkort wil het daar nog futures voor rubber en suiker aan toevoegen.
Het bureau Civitas is zelfstandig en staat los van de Britse overheid. In het nieuwste rapport ''A Price That Matters: Britain's Disastrous Exchange Rate Policy'', zet John Mills uiteen waarom het devalueren van het Britse pond kan helpen om de economie aan te jagen en het tekort op de handelsbalans kan wegpoetsen. We hebben het 48 bladzijden tellende rapport niet gelezen, maar werpen graag onze kritische blik op de samenvatting en de conclusie.
Het lijkt erop dat John Mills zich heeft laten inspireren op China, het land dat met haar goedkope valuta en lage loonkosten de grootste exportmachine van de wereld is geworden. Concluderend stelt Mills dat veel van de Britse industrie is overgeplaatst naar Azië, omdat de kosten daar lager zijn dan in Groot-Brittannië zelf. Het beleid van de Bank of England heeft volgens Mills gezorgd voor een relatief sterke pond, waar vooral bedrijven die veel exporteren last van hebben. Door de pond te verzwakken wordt industriële activiteit in eigen land gestimuleerd, wat volgens Mills goed is voor de Britse economie.
Meer devaluatie = meer economische groei (contradictie?)
Een devaluatie van 10 tot 15 procent zou volgens het onderzoek van Mills al genoeg zijn om het Britse handelsbalanstekort te dichten, terwijl een grotere van 20 tot 25 procent de Britse economie weer kan aanjagen met een groei van 4% per jaar. Een devaluatie van het Britse pond met 40 tot 50 procent zou de economische groei van Groot-Brittannië in lijn brengen met dat van China. In het rapport schrijft Mills dat een daling van de waarde van het Britse pond onvermijdelijk is en dat het daarom maar beter op een 'ordelijke wijze' en 'volgens planning' kan gebeuren.
Het rapport vervolgt met nog meer opmerkelijk conclusies. Om de waarde van de munt te verzwakken moet de Britse overheid meer geld gaan uitgeven, moet het bouwen van huizen door woningcorporaties gestimuleerd worden en moet de Bank of England paraat staan om meer kwantitatieve verruiming (lees: geldpersfinanciering) mogelijk te maken. Dit zal de waarde van de munt omlaag brengen en zal ertoe kunnen leiden dat kredietbeoordelaars gaan dreigen met afwaarderingen. Dat moet volgens Mills worden aangemoedigd, omdat negatieve berichtgeving over het Britse pond de waarde nog verder omlaag kan brengen. Als de rente op Britse staatsobligaties stijgt moet de centrale bank simpelweg meer geld drukken, aldus Mills.
Dit hele plan zal volgens John Mills enkele negatieve effecten hebben, maar gemiddeld gezien zouden de voordelen voor de banenmarkt veel groter zijn. Op de middellange en lange termijn verwacht Mills dat het drukken van meer geld door de centrale bank meer welvaart zal brengen en dat iedereen gemiddeld gezien beter af zal zijn.
Destructief beleid
John Mills, die zichzelf ondeemer en econoom noemt, publiceert hier naar mijn mening een werkelijk tenenkrommende analyse. Het staat haaks op alles wat met logisch verstand te maken heeft en wat de geschiedenis ons heeft laten zien. Het devalueren van de munt holt de koopkracht van spaarders uit en straft daarmee de mensen die gespaard hebben in de eigen valuta. Het ongecontroleerd geld laten drukken door de centrale bank kent geen limieten en is een recept voor hyperinflatie. Het is een illusie dat een centrale bank volledige controle kan uitoefenen op de wisselkoers van de valuta. Een intentieverklaring om de valuta minder waard te maken zal onmiddelijk gevolgd worden door vlucht naar veiligheid, waarbij de eigen munt gedumpt zal worden in ruil voor buitenlandse valuta, goud, zilver en andere zaken die hun waarde beter vasthouden dan de eigen valuta. Het is een volstrekte illusie om te denken dat een centrale bank de situatie die John Mills voorstelt kan creëeren én handhaven.
Valuta-oorlog
Door de eigen valuta te verzwakken worden goederen uit eigen land goedkoper voor het buitenland, met als gevolg dat er meer geëxporteerd kan worden. Dit voordeel gaat rechtstreeks ten kosten van andere valutablokken, met als gevolg dat een devaluatie van het Britse pond een devaluatie in andere valutablokken uitlokt. Het voordeel van de goedkopere valuta zal slechts van korte duur zijn en zal een race naar de bodem ontketenen. Dit proces kent alleen maar verliezers voor alle deelnemende landen, zoals Jim Rickards beschrijft in het boek 'Currency Wars'.
De import van goederen zal bij elke devaluatie duurder worden, met als gevolg dat er steeds minder koopkracht overblijft voor de bevolking. Ook valt het voordeeltje van een goedkopere valuta grotendeels weg als de industrie voor haar export veel grondstoffen en halffabrikaten moet importeren uit het buitenland. Die worden dan steeds duurder en drukken op de marges. Kortom: een rampzalig en onsmakelijk plan waarvan de uitkomst makkelijk te voorspellen is. Het verbaast me dat Mills dat zelf niet inziet. De titel van zijn werk is onbedoeld dan ook meer van toepassing op zijn eigen analyse dan op datgene waar Mills zich zorgen om maakt.
A Price That Matters, een stappenplan voor de destructie van het Britse pond
Goud noteert op het moment van schrijven een verlies van 0,55% op $1649,30 per troy ounce. Uitgedrukt in euro’s noteert goud een verlies van 0,64% op €1259,70 per troy ounce.
Zilver noteert op het moment van schrijven een verlies van 0,35% op $31,39 per troy ounce. Uitgedrukt in euro’s noteert zilver een van 0,48% op €23,95 per troy ounce.
De prijzen van goud en zilver beginnen de week met gematigde verliezen. Het algemene beleggers sentiment was vandaag vrij neutraal. De Europese beurzen noteerden kleine verliezen, dan wel kleine winsten. De vooaamste reden dat er vandaag onzekerheid op de inteationale markten was, is de toenemende onzekerheid omtrent Spanje. De rente op 10-jarige staatsobligaties liep vandaag op tot 6,17%, dit is het hoogste niveau in bijna een half jaar tijd.
Wat vandaag een negatieve invloed had op de prijzen van de edelmetalen was de olieprijs, de prijs van ruwe olie daalde vandaag fors. Aangezien de olieprijs en goud en zilver sterk met elkaar gecorreleerd zijn heeft dat over het algemeen negatieve gevolgen voor de prijs van beide edelmetalen. De euro won vandaag ruim 0,1% tegenover de dollar. Een zwakkere dollar is gunstig voor de prijzen van goud en zilver wanneer men die uitdrukt in de Amerikaanse dollar, uitgedrukt in euro’s zijn de verliezen juist wat groter.
Opvallend was vandaag dat het verlies van goud groter is dan dat van zilver, normaliter toont zilver een grotere volatiliteit. Een reden hiervoor zou kunnen zijn dat de CME Group, de grootste handelsplek voor futures contracten, vrijdag bekend maakte dat het vanaf vandaag de marges op zilvercontracten met 12,5% gaat verlagen. Over het algemeen is dit een stimulans om meer handel te kweken en heeft vaak een positieve invloed op de prijs van zilver.
Nederlands vastgoed: afwaarderen of verzuipen? In het FD wordt gewaarschuwd voor een golf aan verkopen van tweederangskantoren door buitenlandse (institutionele) beleggers. De ke van het probleem is dat commercieel vastgoed tijdelijke financiering heeft en die moet òf doorgerold worden (herfinancieren) of door beleggers verkocht worden waarbij het verlies genomen wordt. Dat verliezen in de papieren kunnen lopen blijkt uit het voorbeeld dat het FD geeft over Uni-Invest. Vorig jaar moest een lening van €600 miljoen door worden gerold en nadat dat niet lukte, werden 200 kantoren tegen een korting van 40% geveild. Het probleem? Er werd geen koper gevonden.
De cijfers die het FD van vastgoedbelegger Uni-Invest ter aanvulling geeft doen het ergste vermoeden. Het FD schrijft:
Maar uit cijfers van kredietbeoordelaar Fitch blijkt dat Uni-Invest slechts een voorspel is: tot 2017 moet voor bijna €6 mrd aan kredieten op vooral tweederangskantoren worden geherfinancierd. Van een kwart daarvan is de looptijd al verstreken, zonder dat de leningen zijn afgelost. Daar staat slechts een kleine €90 mln tegenover die wel op tijd is afgelost.
We rekenen het even voor: een kwart van €6 miljard is €1,5 miljard. Dan zijn aflossingen van €90 miljoen slechts 6% van het totaal dat afgelost moet worden. Dat zijn nog eens scheve verhoudingen. Met dergelijke rapportcijfers hoef je niet thuis te komen. Echter, daar ontkomt men niet aan. De beleggers moeten beslissen: gaan we ons verlies nemen of gaan we de financiering van de onverkoopbare vastgoedobjecten proberen door te rollen in de hoop dat het schieronmogelijke gebeurt en de prijzen weer gaan stijgen?
Het voorbeeld van het probleem van Uni-Invest is dat de financiering via securitisaties is verlopen en dat betekent dat de financiering afhankelijk is van beleggers in plaats van een bank(enconsortium). Het gaat hier om zogenaamde Commercial Mortgage Backed Securities (CMBS). De financiering is dus niet via banken op te vangen, maar moet opgelost worden door inbreng van kapitaal door m.n. buitenlandse partijen. Die partijen zijn eerder geneigd om hun verliezen te nemen en dat betekent dat de verkoopgolf die al heel lang krampachtig wordt uitgesteld onvermijdelijk aan het worden is..
'Gedwongen veiling dreigt voor deel Nederlandse kantorenmarkt' (RTL-Z)
Bankierseed Er is een nieuwe Ministeriële regeling bij, althans in concept. Marktpartijen worden uitgenodigd om de “bankierseed” op de merites te beoordelen. Het is de bedoeling dat de eed dan wel belofte vanaf 2012 door medewerkers in de financiële sector (op zijn laatst na drie maanden nadat men in functie is getreden) wordt afgelegd. Om u een idee te geven hoe een dergelijke eed (dan wel belofte) luidt, artikel 1 uit het concept (via MinFin):
Artikel 1 1.Werknemers en natuurlijke personen werkzaam onder verantwoordelijkheid van een financiële ondeeming, niet zijnde personen bedoeld in de artikelen 3:8, eerste en tweede lid, en 4:9, eerste lid, van de wet, leggen binnen drie maanden na aanvang van de werkzaamheden een eed of belofte af ten overstaan van een beleidsbepaler en in tegenwoordigheid van een andere vertegenwoordiger van de ondeeming, en leven deze na.
2.De ondeeming bewaart de ondertekende eed of belofte op toegankelijke wijze.
3.Voor het afleggen van de eed of belofte kan gebruik worden gemaakt van het formulier in Bijlage 1 bij deze regeling.
4.De eed of belofte bevat ten minste de volgende elementen en kan met het oog op de activiteiten van de ondeeming of de functiegroep van de persoon worden aangevuld door de ondeeming:
a.het integer en zorgvuldig uitoefenen van de functie; b.het maken van een zorgvuldige afweging tussen belangen van partijen die bij de ondeeming betrokken zijn, in het bijzonder die van de klanten en de maatschappij; c.het centraal stellen van het belang van de klant; d.het naleven van wetten, reglementen en gedragscodes; e.het behouden en bevorderen van het vertrouwen in de financiële sector.
5.In afwijking van het eerste lid kan de ondeeming personen aanwijzen werkzaam in ondersteunende functies, geen verband houdende met de keactiviteiten van de ondeeming, die niet verplicht zijn een eed of belofte af te leggen.
Zwitsers delen e-mails met Amerikanen Bij het onderstaande bericht is er één vraag die bij mij blijft hangen: is digitaal briefgeheim iets anders dan papier briefgeheim? De strekking van het bericht past in een inmiddels bekend patroon: Amerika eist en het buitenland buigt. Een slag houd ik echter om de arm: uit het bericht van NU.nl en Reuters wordt niet duidelijk of de inhoud van e-mails wordt overlegd of dat alleen de corresponderende partijen worden doorgegeven.
De reacties op NUJij.nl liegen er niet om en ik kon een glimlach niet onderdrukken toen ik de volgende reactie las: “Death and taxes. Twee dingen waar je niet aan ontkomt :-(“.
Zwitserse banken mogen VS e-mailverkeer geven (NU.nl)
Swiss banks to hand over staff names in U.S. tax dispute: report (Reuters)
Vestia: financiële 'suspense' De afgelopen maanden is het nodige gezegd en geschreven over Vestia en niet in de laatste plaats de mogelijkheid dat er dermate gesjoemeld is dat er sprake is van strafbare feiten. Het doet deugd om te lezen dat het Openbaar Ministerie in samenwerking met de FIOD zich op deze zaak hebben gestort. De verdenking bestaat dat de financiële topman van Vestia, Marcel de V., zichzelf op oneigenlijke (en vermoedelijk op strafbare wijze) verrijkt heeft. Opmerkelijk is dat Vestia lange tijd is doorgegaan met het afsluiten van naakte derivatencontracten. Hoe je dit wendt of keert, Vestia werd omgetoverd van woningcorporatie tot een hedgefund. Het NRC berichtte zaterdag:
In 2010 verdubbelde de omvang van de derivatenportefeuille in één jaar van vijf miljard naar tien miljard euro. Ook in de eerste helft van 2011 heeft Vestia voor enkele miljarden aan rentecontracten afgesloten.
Beetje bij beetje bereiken details de openbaarheid en als hetgeen het NRC schrijft, klopt dan vraag ik me af op welke wijze de Raad van Commissarissen dan heeft gefunctioneerd of beter gezegd, niet heeft gefunctioneerd. Wat de mogelijkheden zijn om deze personen die toezicht moesten houden kunnen worden aangepakt is mij onbekend, maar dat hier zo'n beetje alles is misgegaan wat er maar mis kan gaan moet duidelijk zijn. Enfin, liefhebbers van horrorfilms zijn bekend met de term 'suspense' en met een knipoog is deze Vestia kwestie te typeren als financiële suspense in de Nederlandse polder.
De Telegraaf berichtte vanochtend dat Vestia op omvallen zou staan maar dat wordt door Vestia ontkend. De Telegraaf meldde dat de banken die de renteswaps aan Vestia hebben verkocht vanwege de arrestatie van Marcel de V. met onmiddellijke ingang de contracten zouden kunnen beëindigen. Daarmee zouden zij Vestia kunnen dwingen tot het betalen van €3 miljard. Via NU.nl wordt door de woordvoerder van Vestia gewezen op de noodzaak van een rechtelijke uitspraak die stelt dat er inderdaad sprake is geweest van fraude voordat Vestia gedwongen kan worden om de contracten te liquideren.
Hoe je dit wendt of keert, banken die deze renteswaps hebben verkocht aan Vestia zijn rijp voor een bezoekje van alle toezichthouders die er opgetrommeld kunnen worden. Als bestuurlijk Nederland dit over zijn kant laat gaan, dan is het einde zoek. Wat mij betreft wordt er een signaal afgegeven. Als banken denken weg te kunnen komen met het uitkleden van instellingen die een publiek belang dienen dan is grommen stap één, bijten stap twee, en doorbijten stap drie. Grommen is in die zin het minste dat men kan doen.
Commissie De Wit: de recensies van bestuurders Nout Wellink heeft de kritiek die werd geuit op oud-minister van Financiën Wouter Bos naar de prullenbak verwezen. Helemaal ongelijk kan ik Wellink niet geven omdat de eindverantwoordelijkheid voor de toen genomen beslissingen elk afzonderlijk een duivels dilemma opleverden. De vraag die iedereen zich moet stellen is wat hij gedaan zou hebben. Daarbij teken ik aan dat een dilemma een keuze oplevert tussen twee slechte alteatieven en dat maakt geen van de keuze's een vanzelfsprekende. Anders gezegd, linksom of rechtsom ontstaat er een gevolgtrekking waar men niet op zit te wachten, maar die door de omstandigheden niet te voorkomen is. De keuze is niet eenvoudig: laten we het Nederlands financiële stelsel ineenstorten of redden we wat er te redden valt?
Wellink richt zijn pijlen op de bankiers van Lazard die de waardering van Fortis/ABN-Amro moesten berekenen. De 20 jaarsalarissen die zij daarmee in een paar dagen tijd verdienden heeft niet de beoordeling opgeleverd die conform de marktwaarde van Fortis/ABN-Amro was. Die kritiek vind ik dan weer onterecht want op deze manier wordt een peperdure nooduitgang gecreëerd: het advies over de waardering van de bankiers van Lazard is gekocht om rugdekking te hebben. Nu is gebleken dat enkele prijzige lijken in de kast over het hoofd zijn gezien, worden deze bankiers figuurlijk “onder de langsrijdende bus” gegooid. De publieke opinie wordt beïnvloed met kritiek op het falen van te duur betaalde bankiers. Men kan daarentegen ook stellen dat DNB als toezichthouder voorafgaand aan de crisis heeft nagelaten om inzicht te krijgen in de waarde van de activa van een voor Nederland zeer belangrijke systeembank.
Ook in België werd met speciale aandacht gekeken naar de bevindingen van Commissie De Wit. De Vlaamse krant De Morgen maakt op geheel populistische wijze handig gebruik van de bevindingen van de Commissie De Wit en concludeert dat toenmalige minister-president Yves Leterme de Nederlanders €16,8 miljard lichter maakte.
Als vanzelfsprekend zeggen de Belgische bewindspersonen dat de Nederlanders fouten hebben gemaakt even zo goed dat hun Nederlandse collega's het tegenovergestelde zeggen. De recensies kunnen eenvoudig samengevat worden: eigen straatjes worden schoongeveegd en dat niet onbegrijpelijk. Een oordeel is snel geveld of dat nu terecht is of niet.
Hoe Leterme de Nederlanders 16,8 miljard euro lichter maakte (De Morgen)
Belangrijk nieuws: Europa heeft positief saldo op de handelsbalans Dit is belangrijker dan menigeen denkt: Europa heeft een handelsoverschot. Voor de inteationale context is het altijd belangrijk om de handelsbalans scherp in het oog te houden. Europa heeft als enige macro-gebied een 'balans' of anders gezegd, de importen en exporten houden elkaar in evenwicht. Daaruit vloeit een belangrijke gevolgtrekking voort en dat is dat er via een mogelijk handelstekorten geen compensatie hoeft plaats te vinden via de betalingsbalans. Nu is het zo dat Europese handelsbalans afwisselend een tekort en overschot heeft en dat is een geruststellende constatering. Het verloop van de Europese handelsbalans sinds de invoering van de euro ziet er als volgt uit (via trading economics):
Europa heeft door dit relatieve evenwicht niet de nadelen als die Japan en China ervaren. Japan en China hebben een structureel overschot en dat brengt nadelen met zich mee. Europa heeft ook niet het nadeel van de Verenigde Staten die een structureel tekort hebben (al 36 jaar maand in en maand uit). Dat is voor de monetaire situatie erg belangrijk: een evenwicht is de enige en juiste balans en daarvoor moet men simpelweg ter waarde van wat men importeert ook exporteren.
Amerika is omdat het meer importeert dan zij exporteert afhankelijk van extee financiering en dat zorgt ervoor dat Amerika steeds meer schulden maakt. Japan en China zijn als gevolg van hun beleid meer en meer afhankelijk geworden van exporten en worden genoodzaakt om overtollige dollars die zij daarmee vergaren te beleggen in Amerikaanse schulden. Die dollars worden door hun bedrijven bij banken ingewisseld voor de eigen munt en die vloeien naar de vastgoedmarkt, hetgeen weer leidt tot vastgoedzeepbellen.
Kort door de bocht kan men stellen dat Europa beide problemen niet heeft, ondanks dat ook wij vastgoedzeepbellen hebben gecreëerd. Europa zit niet met het dilemma wat te doen met overtollige dollars: die hoeft men dus ook niet aan te houden als monetaire reserve. Japan en China hebben die wel. Naar schatting hebben de Chinezen zo'n $3,2 biljoen aan reserves opgebouwd waarvan zo'n slordige $1,1 biljoen in Amerikaans staatspapier zit. Japan heeft nagenoeg eenzelfde bedrag in Amerikaanse schulden 'gespaard' en kom daar nog maar eens vanaf. Om u op het grote verschil te wijzen met Japan en China: Europa heeft iets meer dan 10.000 ton goud.
Overigens moet ik bij het bovenstaande wel wijzen op de enorme intra-Europese onbelans: Noord zorgt voor overschotten, Zuid voor tekorten. Dat geldt inteationaal maar ook intra-Europees en dat is de aanleiding voor fundamentele hervormingen in Zuid-Europa.
In ander nieuws:
Europees ratingbureau komt niet van de grond (NU.nl)
China gives currency more freedom with new reform (Reuters)
Analysis: China currency move nails hard landing risk coffin (Reuters)
U.S. Treasury says China yuan move helpful (Reuters)
Quiz-vraag Vrijdag leek het me wel leuk om een quiz-vraag uit te schrijven en hier volg dan ook het “juiste antwoord”. Het detail waar het mij om ging betrof het € teken. De inteationale conventie is om bedragen in $ uit te drukken. De BIS doet dat kennelijk niet langer (ik zou dit overigens bij de BIS moeten navragen wat de achterliggende gedachte is geweest om zeker te zijn). Echter, dit heeft mijn inziens een context: de BIS en Amerika boteren niet. Dat doen zij al heel lang niet: Amerika zou graag zien dat het IMF de rol die de BIS heeft oveeemt. Het IMF zou synthetische monetaire reserves kunnen produceren die beter bekend staan onder de afkorting SDR: special drawing rights. Het IMF is voor overheden, de BIS voor centrale banken. En dat uit zich in het takenpakket want de BIS treedt op als handelsagent en is voorstander van goud. De BIS en de VS: die twee bijten elkaar.
Shocker!! Quote:“What Beanke is to the Treasury market, Iksil is to the derivatives market,” Bonnie Baha, head of the global developed credit group at DoubleLine Capital LP in Los Angeles, where she helps oversee $32 billion, said in a telephone interview.
Dat is nogal een heftige samenvatting annex conclusie ten aanzien van de derivatenhandelaar van JPMorgan Bruno Iksil. De inleidende informatie die aan deze quote voorafging is ook niet bepaald geruststellend. Bloomberg schrijft:
Some of Macris’s bets are now so large that JPMorgan probably can’t unwind them without losing money or roiling financial markets, the former executives said, based on knowledge gleaned from people inside the bank and dealers at other firms. Bruno Iksil, a London-based trader in Macris’s group, gained attention last week after moving markets with his trades, drawing a comparison to Federal Reserve Chairman Ben S. Beanke’s power in the govement-bond market.
Als u het mij vraagt dan betekent dit feitelijk dat als deze positie ploft dan het wereldwijde bestel meegaat. Lehman Brothers was slechts een bescheiden voorproefje en ik houd mijn hart vast..
JPMorgan Said to Transform Treasury to Prop Trading (Bloomberg)
COMEX: Epicentrum van papieren windhandel Via King World News een column van Caesar Bryan die schrijft over de opmerkelijke gouddump vrijdag j.l. In een tijdsbestek van 15 minuten werd ter waarde van $1,5 miljard aan papieren termijncontracten goud verkocht. Desalniettemin daalde de prijs slechts met $15 van $1665 naar $1650. Wat moeten we er nog over zeggen?
Suspicious $1.5 Billion Gold Dump & Bank Runs (King World News)
De weg kwijt zijn.. Ik was met stomheid geslagen toen ik bij Zero Hedge las dat Sheila Bair, baas van de FDIC het Amerikaanse fonds dat vergelijkbaar is met het Nederlandse depositogarantiestelsel met dien verschil dat er in Amerika geld in het fonds zit en in Nederland niet, met het voorstel komt om elke Amerikaan $10 miljoen te lenen tegen 0% rente. Dat geld moet natuurlijk uit het niets gecreëerd worden door de Federal Reserve. Briljante oplossing: wat nou schaarste? Dat is ene keer opgelost. En natuurlijk nooit meer werken. Waanzin.
Sheila Bair's Modest Proposal To Fix Everything: Hyperinflation (Zero Hedge)
Tot slot.
Via Brasscheck TV een update over de onverkwikkelijke gang van zaken waaraan Amerikaanse toezichthouders gitaatproducent Gibson onderwerpt. Zoiets noemt men doorgaans volstrekte willekeur en onbehoorlijk bestuur..
Goud noteerde vrijdag een verlies van 1,00% op $1658,50 per troy ounce. Uitgedrukt in euro’s noteert goud een verlies van 0,28% op €1267,51 per troy ounce.
Zilver noteerde vrijdag een verlies van 2,72% op $31,50 per troy ounce. Uitgedrukt in euro’s noteert zilver een verlies van 1,97% op €24,07 per troy ounce.
Goud en zilver beleven een turbulente week en zakten vrijdag weg. De winsten van donderdag werden vrijdag vrijwel compleet ingeleverd. Over de gehele week gezien noteert goud alsnog een winst van bijna 1%, zilver moet het daarentegen doen met een verlies van ongeveer 1%.
Beide edelmetalen begonnen de dag rustig maar zakten langzaam weg naar beneden. Laat in de middag maakten eerst zilver een vrije val en vervolgens goud, in ongeveer een half uur tijd hadden beide edelmetalen al hun winst van donderdag ingeleverd. Vrijdag waren beleggers over het algemeen slecht gestemd en alle inteationale beurzen toonden dan ook fors verliezen. De twee vooaamste redenen voor de verliezen waren negatief macro-economisch nieuws uit China en Spanje. China maakte bekend dat de groei van het BBP in het eerste kwartaal van dit jaar 8,1% bedroeg, dit is relatief gezien laag en analisten hadden 8,3% verwacht. Donderdag waren de verwachtingen nog hoog en kregen goud, maar vooral zilver een boost omhoog. Door de teleurstelling was de klap voor zilver dan ook groter.
De zorgen voor Spanje, en daarmee Europa, namen vrijdag verder toe. Spaanse banken hebben in maart €316 miljard bij de ECB geleend, dit is het grootste bedrag ooit en twee keer zoveel als de maand ervoor. De rente op 10-jarige Spaanse staatsobligaties liep dan ook op tot bijna 6%. Mede hierdoor verloor de euro tegenover de dollar zo’n 0,7% op vrijdag. Dit is ongunstig voor de prijs van goud en zilver uitgedrukt in dollars, uitgedrukt in euro’s vallen de verliezen juist mee.
De CME Group, de grootste handelsplek voor futures contracten, maakte vrijdag bekend dat het vanaf morgen de marges op zilvercontracten met 12,5% gaat verlagen. Over het algemeen is dit een stimulans om meer handel te kweken en heeft vaak een positieve invloed op de prijs van zilver.
Ten slotte zijn de verwachtingen voor de goudprijs van volgende week overwegend positief. Uit de wekelijkse rondvraag van Kitco blijkt dat de meeste analisten en experts de prijs van het edelmetaal omhoog zien gaan. 12 van de 21 respondenten zien de prijs naar boven gaan, 5 omlaag en 4 zijn neutraal. Degene die de prijs omhoog zien gaan hebben als vooaamste argument de slechte economische cijfers van de afgelopen week, hierdoor zou de Fed kunnen neigen naar een 3e ronde van monetaire verruiming. Het feit dat de goudprijs veel weerstand rond het $1680 niveau ziet en een sterkere dollar, zijn de reden voor respondenten die de prijs van het edelmetaal omlaag zien gaan.
Vanaf 30 april stijgen in Groot-Brittannië de kosten voor het versturen van een brief via eersteklas post naar 60 pence (~€0,73), een stijging van 30% ten opzichte van het huidige niveau. Een postzegel voor verzending met een lagere prioriteit wordt zelfs 39% duurder en zal vanaf eind deze maand 50 pence gaan kosten (~€0,61). De prijsstijging valt slecht bij de Britten, die merken dat hun koopkracht steeds verder afneemt door de inflatie en de lonen die de prijsstijging niet bij kunnen houden.
Reuters bericht dat de Britse Royal Mail zich genoodzaakt voelt om de postzegels duurder te maken, omdat het bedrijf in de afgelopen vier jaar in totaal al £1 miljard heeft verloren. Ook dalen de volumes, wat funest is voor een type bedrijf dat het moet hebben van schaalvoordelen. De Britse consumenten voelen de pijn ook, want het Britse bureau voor de statistiek maakte vorige maand bekend dat de Britse economie in het laatste kwartaal van vorig jaar meer was gekrompen dan eerder werd verwacht. Het gemiddelde besteedbare inkomen zakte in 2011 met 1,2%, de grootste daling sinds 1977.
De 54-jarige beveiligingsmedewerker George Osei, die toevallig een postkantoor uitliep, vatte de problematiek van inflatie kort maar krachtig samen: “Alles gaat omhoog in prijs: de huur, het openbaar vervoer, de brandstofkosten. Maar de lonen stijgen niet mee.” Mensen anticiperen alvast op de aangekondigde prijsverhoging, door nu snel een flinke voorraad postzegels in te slaan tegen het huidige tarief. De Royal Mail heeft hier al rekening mee gehouden, door het aanbod van postzegels aan winkels en postkantoren te beperken. Dit doet de Royal Mail om zo min mogelijk omzet mis te lopen, zo blijkt uit de persverklaring van het bedrijf.
Van waarde naar een getal
De postzegels vertegenwoordigen voor de meeste Britten maar een fractie van het maandelijkse uitgavenpatroon, maar toch moet de betekenis van deze prijsstijging niet onderschat worden. Het is een signaal van een oplopende inflatie, dat vooral een sterk psychologisch effect heeft. Een opvallend detail uit eigen land: PostNL (toen nog TNT) besloot in 2010 om voortaan een getal weer te geven op de postzegel in plaats van de waarde in eurocenten. Dit zou het frankeren van brieven makkelijker moeten maken, maar wij denken dat PostNL ook een andere reden heeft gehad om een nummer op de postzegel te zetten. Een nummer in plaats van een getal maakt het voor PostNL namelijk makkelijker om tarieven te verhogen, wat in een tijdperk van hogere inflatie veel vaker nodig zal zijn dan in periodes met een lage inflatie. Ook in ons land stijgen de kosten van een postzegel. Toen in 2010 de overstap werd gemaakt naar nummers was de waarde van één zegel nog €0,44. Minder dan twee jaar later kost diezelfde postzegel €0,50. Een prijsstijging die met 13% een veelvoud is van de officiële inflatie in ons land.
Ik onthoud mij van commentaar omdat ik het allereerst niet op de man wil spelen, ten tweede omdat het wijsheid achteraf zou betreffen en ten derde omdat Wouter Bos gebalanceerd de kritiek neemt.
Het onderstaande artikel van het FD kan ik u van harte aanraden. Ulko Jonker en Martin Visser doken het rapport van commissie De Wit in en constateerden dat “De Wit in Brussel de weg is kwijt geraakt”. Misschien is dat wat scherp verwoord, maar zij hebben dan ook met een scherp oog enkele hiaten gevonden..
Huizenmarkt en poltieke kwakzalverij Haagse politici willen nog wel eens oproepen tot het oprekken van de beleningsvoorwaarden voor starters om de woningmarkt een “stimulans” te geven. Ook uiten politici kritiek op banken omdat die te terughoudend zouden zijn met het verstrekken van hypotheken. Dat dergelijke oproepen tot het oprekken van de leencapaciteit buitengewoon onverantwoord zijn heb ik al vaker geschreven. Starters moeten echt als laatste naar politici gaan luisteren want zij verschaffen zichzelf een gevangenis: zij kopen een huis met een garantie dat zij daar alleen vanaf kunnen komen met een verlies.
De onderliggende oorzaak waarom banken minder risico's nemen en starters niet een hoge hypotheek willen geven heeft m.i. twee hoofdoorzaken (en hierbij laat ik de intee financieringsproblematiek van banken geheel buiten beschouwing).
Aan de ene kant geldt dat banken naar het onderpand kijken voor het geval dat de schuldenaar in gebreke blijft. Het onderpand – dat is het huis – moet in het ergste geval executoriaal verkocht worden en dat heeft een typische lagere prijs dan verkoop via de conventionele manieren. In een dalende markt daalt niet alleen de reguliere verkoopprijs; ook de prijs van een woning in een executoriale veiling daalt. Dat betekent dat de bank een risico neemt wanneer zij een te hoge hypotheek verstrekt.
Aan de andere kant kijken banken naar de verdiencapaciteit van huishoudens. Een schuld aangaan betekent niets minder dan dat er beloofd wordt dat er een vast gedeelte van toekomstige inkomsten naar de bank zal vloeien. Of dit nu betrekking heeft op een éénverdiener of op tweeverdieners, het gaat om enige zekerheid omtrent het vooruitzicht op toekomstige inkomsten. Hypotheken zijn langdurige leningen en dat betekent ook dat er een zekere garantie moet zijn op toekomstige inkomsten en daarvoor is werk essentieel.
Wat banken wel begrijpen en politici maar niet willen accepteren is dat er risico's bestaan. En risico's komen nu eenmaal tot uiting ondanks dat politici durven te doen alsof die niet bestaan of dat zij als politieke in staat zijn om die middels garanties (lees: met belastinggeld) tot het verleden te laten behoren.
Banken snappen maar al te goed wat onderinvestering in een economie betekent. Zij begrijpen dat een dergelijke beweging op de woningmarkt niet is tegen te gaan. Het betekent dat door het lagere saldo aan uitstaande kredieten (“monetaire deflatie”) de consumptieve bestedingen afnemen wat weer gevolgen heeft voor een economie die sterk geschoeid is op consumptie: de werkloosheid neemt toe en dat versterkt de neerwaartse beweging op de woningmarkt.
Dit soort economische processen werken “cumulatief”: als eenmaal de grote beweging is ingezet, dan is die niet tegen te gaan. In die zin is het ook alsof politici banken vragen om bij eb, de bouw van een huis op het drooggevallen strand te financieren. De bank weet van te voren dat de financiering van een huis in die omstandigheden op een gegeven moment letterlijk onder water komt te staan.
Dat het kwartje maar moeilijk wil vallen bij sommige politici is en blijft wonderlijk. Zonder erkenning van echte oorzaken kan men een probleem niet oplossen. Sterker, symptoombestrijding verergert de onderliggende kwaal en dat kan alleen gebeuren wanneer kwakzalvers zich het predikaat van arts aanmeten. En deze kritiek zou ik politici graag willen meegeven: gedraag u niet als kwakzalvers. De financiële en economische gezondheid van onze samenleving brengt u ermee in gevaar.
Vanwaar deze stellingname? Welnu, ik las bij RTL-Z dat de vooruitzichten in een relatief jong cohort van de beroepsbevoling is verslechterd en dat past in dit geheel van deze neerwaartse economische en financiële bewegingen:
Vooral 25-45 jarigen en lager opgeleiden langer werkloos (RTL-Z)
BIS: Wereldwijd komen banken €500 miljard aan kapitaal tekort Dat banken inteationaal leeggeroofd zijn moet inmiddels bekend zijn. De eigenaren van banken – dat zijn aandeelhouders – hebben de winsten aangewend voor dividenduitkeringen en excessieve beloningen voor bankiers. Daarmee zijn in een te grote mate gelden aan de bank onttrokken waardoor reserves en dus de kapitaalspositie zijn uitgehold. De titel van het boek van Bill Black is het waard om een ingeburgerd spreekwoord te zijn: “The best way to rob a bank, is to own one”. Wij gewone stervelingen hebben als belastingbetalers onze portemonnee moeten legen om het gebrek aan kapitaal te compenseren.
Via RTL-Z lezen we dat de Bank voor Inteationale Betalingen (de BIS) na haar onderzoek naar de kapitaalspositie van 212 banken in relatie tot de nieuwe regels onder Basel III heeft afgerond. De cijfers liegen er niet om:
Als de 212 onderzochte banken de vereiste core Tier 1 equity ratio van 7 procent willen bereiken, moeten zij nog ruim een half biljoen euro ophalen, aldus de BIS. Ook hebben zij een gezamenlijk liquiditeitstekort van 1,76 biljoen euro als ze willen voldoen aan de voorgestelde Liquidity Coverage Ratio van de BIS. De nieuwe regels voor banken staan bekend onder Basel III.
Bron: BIS: banken moeten nog half biljoen ophalen (RTL-Z)
Wereldwijd moeten banken tenminste €500 miljard euro ophalen om te voldoen aan de kapitaalseisen die gesteld worden aan de solvabiliteit van banken. Let wel, dat is het bedrag dat nodig is om tenminste 7% van het balanstotaal te financieren met eigen vermogen. Op een balans van 100 moet er dus voor tenminste 7 aan eigen vermogen worden aangehouden. Om voldoende liquiditeiten te hebben om aan de vraag naar geld te kunnen voldoen moeten banken meer geld in kas aanhouden en daar is maar liefst €1,76 biljoen voor nodig. De BIS stelt met deze rapportcijfers niets minder dan dat banken “border-line” insolvabel zijn en dat ziet er op de grafiek uit het rapport als volgt uit:
Laat ik er een quiz-vraag van maken: Wat valt u op aan deze grafiek? Ik trakteer op een pintje (in Utrecht).. het gaat mij om een klein maar saillant detail. Ik lees uw reactie graag onderaan dit bericht via Disqus, maar u mag mij ook mailen: [email protected]. Maandag kom ik hierop terug.
Woningbouwcorportaties Zelfreflectie was bij Aedes een aantal jaren geleden ver te zoeken. Na de miljardenverliezen bij Vestia wordt voor de incompetentie van de bestuurders gevreest. Immers, als we elkaar garanderen dan moeten we elkaar ook controleren. Als de woningbouwcorporatiebestuurders zichzelf toch langs deze kritische meetlat leggen, laat hen dat dan ook even doen met hun excessieve salaris. Immers, als men de eigen incompetentie vreest, dan zegt dat ook iets over de te hoge beloningen.
Column: Renoveren, herbestemmen of slopen? IEX redacteur Fleur van Dalsem woonde de discussiebijeenkomst van Active Investor bij en schrijft over de netelige vraag: renoveren, herbestemmen of slopen? En ja, de prangende vraag waar elke discusie uiteindelijk op uit zal draaien is wie de kosten van sloop gaat betalen.
Met officieel 17% leegstand in Nederlandse kantoren gaat dit een groot probleem opleveren. Van lezer Henk ontving recent de opmerking dat er in Nederland voor 47 miljoen mensen kantoren zijn gebouwd. Dat doet me spontaan denken aan de veelgebezigde uitspraak aan de 'rechterzijde' van het politieke spectrum: “Nederland is vol”. In ieder geval met kantoren!!
Van Dalsem sluit haar column af met de uitnodiging tot discussie (en daar sluit ik me bij aan):
Dat neemt niet weg dat straks een deel van de kantoorvoorraad, en dan met name panden niet op A-locaties, echt overbodig wordt. Slopen, ja, dat zal voor een deel moeten gebeuren. Maar wie gaat dat betalen? Moet er een soort sloopfonds komen zoals bij de autoslooppremie? Wat is de rol van gemeenten hierin? Daar zijn de panelleden en het publiek het nog niet over eens. Laten wij nog even verder discussiëren hier. Wat vindt u. Renoveren, herbestemmen of gewoon de kogel erin?
Persoonlijk vind ik “de kogel erin” een exponent van waanzin en kapitaalveietiging en als dat gebeurt, dan mag degene die gaat slopen de volledige rekening zelf betalen. Laten vooral geen publiek “goed geld” naar privaat “slecht vastgoed” smijten.
BRILJANTE GRAFIEK Als je de volgende grafiek maakt omdat je de weg kent in het land der statistieken dan verdien ontelbare veren in je kont. En bovendien een compliment dat samengevat wordt met één woord: briljant!
Lees ook de toelichting van Jesse: Eurodollar Update – Hunting The Black Swan – Gold and the Eurodollar (Jesse's Café Américain)
Pimco's Mohammed El-Erian en een “clumsy hypothesis” Een lange analyse van hoofdeconoom El-Erian van 's werelds grootste obligatiebelegger Pimoc. Gisteren berichtte ik al over de verschuiving van de beleggingen bij Pimco en daar “dondert” El-Erian overheen met een zeer opmerkelijke analyse over de interventies van centrale banken. Kort gezegd stelt El-Erian dat de impact van monetaire maatregelen nihil is geworden en dat werpt een vraag op: hoe nu verder? El-Erian heeft het antwoord ook niet, maar hij geeft wel duiding en richting aan de effectiviteit van het huidige monetaire beleid.
De “clumsy” (lees: onhandige) hypothese die El-Erian centrale bankiers in Washington voorlegde is treffend:
To crystallize our conversation today, allow me to use a very – and I stress very – clumsy sentence to summarize the current state of affairs:
In the last three plus years, central banks have had little choice but to do the unsustainable in order to sustain the unsustainable until others do the sustainable to restore sustainability!
Een erg interessante en lange opsomming van de problemen omtrent monetaire crisismaatregelen..
El-Erian Breaches The Final Frontier: What Happens If Central Banks Fail? (Zero Hedge)
Nanex, de Flash-crash en de SEC
In het verleden heb ik er meermaals over geschreven: high frequency trading en haar gevaren. Hulde wederom voor het werk van Nanex want wederom weet Nanex de fouten in het rapport van de SEC over het ontstaan van de flashcrash (die in twintig minuten tijd zo'n slordige biljoen dollar aan waarde deed verdampen) aan te wijzen (zie hier voor een eerder artikel over het onderzoek van Nanex en de onbegrijpelijke conclusies van de SEC). Als de ambtenaren van de SEC niet weten wat de term liquiditeit inhoudt dan is er zoals Zero Hedge concludeert sprake van of 1) kwade opzet en moedwillige trainering van het onderzoek of 2) van toezichthouders die geen verstand van zaken hebben en zich daarmee als toezichthouder diskwalificeren.
Was The SEC “Explanation” Of The Flash Crash Maliciously Fabricated Or Completely Flawed Out Of Plain Incompetence? (Zero Hedge)
In ander nieuws:
The Retu of the Spanish Flu – Uncertainty about Spain Worries Euro Zone (Spiegel)
Greek Crisis Leaves Cyprus Mired in Debt (New York Times)
CME Group Cuts Silver, Copper, Palladium Futures Margins (Bloomberg)
The Irish case from an ECB perspective (Jörg Asmussen; ECB)
Omdat het vrijdag is.. Waarom is het overgrote merendeel van de mensheid financieel analfabeet? Het inteet biedt meer prikkelende materie!
Online Po Is Huge. Like Really, Really Huge. Who Knew? (BusinessWeek)
Tot slot.
Via de mail van een goede vriend: Een wijze man en een wijze uitspraak. In (slechts!) 20 seconden (van 02m00s tot 02m20s). Een gouden antwoord in silver:
Op het blog van Mike Shedlock kwamen we een aantal grafieken tegen die laten zien dat het herstel op de Amerikaanse arbeidsmarkt nog steeds ver weg is. Sterker nog, veel cijfers laten zien dat het nog steeds bergafwaarts gaat. Het aantal werknemers dat bij ontslag aanspraak kan maken op een werkloosheidsuitkering is sinds 2011 weer op een niveau gekomen dat we voor het laatst zagen in 2004, toen de totale beroepsbevolking kleiner was dan nu. Vergeleken met 2001, toen er in absolute aantallen ongeveer evenveel werknemers waren die aanspraak konden maken op een sociaal vangnet, is de beroepsbevolking gegroeid met bijna 17,6 miljoen Amerikanen. Als we daarvoor corrigeren zijn de cijfers anno 2011 en 2012 nog slechter dan de eerste grafiek doet geloven.
In de tweede grafiek wordt het percentage van de totale beroepsbevolking weergegeven die een baan heeft die zicht biedt op een werkloosheidsuitkering. Deze grafiek brengt feitelijk in beeld hoe de arbeidsvoorwaarden voor de gemiddelde Amerikaanse werknemer zijn verslechterd. In 2011 had nog 59,4% van de totale beroepsbevolking een baan die gedekt was door een sociaal vangnet, maar in april 2012 is dat nog maar van toepassing op 52,2% van de totale beroepsbevolking. Nog los van het aantal banen dat achterblijft bij de bevolkingsgroei neemt dus ook de kwaliteit van de banen af, in de zin dat werknemers steeds minder bescherming genieten bij eventueel ontslag of bij arbeidsongeschiktheid. De grafieken werden samengesteld door Tim Wallace, een lezer van MISH'S Global Economic Trend Analysis blog.
Aantal Amerikanen dat werk heeft met een vorm van sociaal vangnet
Dezelfde data, maar dan uitgedrukt in percentage van de totale beroepsbevolking
De belangrijkste bijzaak van het beleggen in fysiek goud is de papieren prijs: die bepaalt de prijs van het instapmoment. Klapwijk's inschatting is gebaseerd op de huidige marktomstandigheden die volgens hem wisselende marktomstandigheden impliceren. De problemen in Europa, met name in Spanje, en de waarschijnlijkheid van QE3 in de Verenigde Staten met de daarbij gepaard gaande wereldwijde inflatieverwachtingen zijn voor GFMS reden om een prijs van $2.000 per troy ounce aan het einde van dit jaar te verwachten. Daarmee handhaaft GFMS de verwachting die het vorig jaar al bekend maakte. Voor de korte termijn ziet Klapwijk een mogelijke bodem op $1.550, waarvan akte.
Michael Kosares van USAGold publiceerde de onderstaande grafiek in zijn laatste analyse en de betekenis ervan spreekt voor zichzelf: centrale banken verkrappen het aanbod fysiek goud en daarmee wordt de papieren markt stevig onder druk gezet:
Disclaimer: (als vanzelfsprekend) ben ik longfysiek goud en heb ik geen enkele papieren afgeleide zoals futures, ETFs, turbo's, goldswaps of andere exotische instrumenten.
Goud noteert op het moment van schrijven een winst van 0.94% op $1676,30 per troy ounce. Uitgedrukt in euro’s noteert goud een winst van 0,40% op €1264,54 per troy ounce.
Zilver noteert op het moment van schrijven een winst van 2,44% op $32,38 per troy ounce. Uitgedrukt in euro’s noteert zilver een winst van 1,83% op €24,08 per troy ounce.
De edelmetalen deden het goed vandaag, vooral de zilverprijs schoot omhoog. De winsten voor goud en zilver lagen vandaag in de trend met die van de inteationale beurzen die vandaag allemaal ruime plussen noteerden. Beleggers waren vandaag wereldwijd goed gestemd door een succesvolle obligatieveiling uit Italië, de Amerikaanse export die in februari een recordhoogte bereikte en ander positief nieuws.
Het negatieve nieuws over de verslechterde arbeidsmarkt in Amerika had juist een positieve invloed op de goud en –zilverprijs. De president van de Fed in New York zei woensdagavond dan ook dat de Amerikaanse economie nog niet sterk genoeg is. Zo’n verslechtering kan voor de Fed juist een aanwijzing zijn voor een derde ronde monetaire verruiming, beleggers reageerden hier dan ook op.
Normaal gesproken toont zilver vrijwel altijd grotere winsten of verliezen dan zijn gouden broer. Vandaag was dit ook het geval, maar dan vrij extreem. Dit heeft waarschijnlijk te maken met het feit dat China morgen groeicijfers over de economie bekend maakt. Er wordt verwacht dat deze positief uitvallen. Zilver profiteert hier extra van aangezien het edelmetaal veel gebruikt wordt in de Chinese industrie, ook de mijnaandelen in Londen schoten vandaag al fors omhoog.
Ten slotte won de euro vandaag ongeveer 0,5% tegenover de dollar. Een zwakkere dollar is gunstig voor de prijzen van goud en zilver, uitgedrukt in euro’s zijn de winsten voor beide edelmetalen juist weer kleiner.
