Onlangs kregen we de vraag voorgelegd waarom een land als Griekenland haar goudvoorraad niet gebruikt om haar schulden af te lossen. Het land heeft amper geld om haar schuldeisers te betalen en moet zelfs korten op de pensioenuitkeringen om haar schuldeisers tevreden te stellen. De werkloosheid is sinds de piek in 2013 wel iets gedaald, maar is met 25,6 procent nog altijd ruim twee keer zo hoog als het gemiddelde in de rest van de Eurozone. Dat terwijl het land volgens de statistieken van de Griekse centrale bank de beschikking heeft over een goudreserve van 122 ton. Deze goudvoorraad is tegen de actuele goudprijs ongeveer €5 miljard waard. Waarom verkoopt Griekenland haar goudreserve niet?
Eurozone
Met de deelname aan de Eurozone hebben de lidstaten hun monetaire soevereiniteit overgedragen aan ECB, conform de bepalingen in het Verdrag van Maastricht. Dat betekent ook dat de goudreserves van deelnemende landen onder centraal beheer gekomen is. Zonder toestemming van de ECB mogen lidstaten van de muntunie niet zomaar goud kopen of verkopen. Daar komt bij dat Griekenland vorig jaar opnieuw het Central Bank Gold Agreement ondertekende, een intentieverklaring van verschillende Europese centrale banken om geen significante hoeveelheden goud meer te verkopen. Dit zijn twee praktische barrières die het lastiger maken om goud te verkopen.
Goudprijs
Het bovenstaande is eigenlijk slechts een bijzaak als je realiseert hoe weinig substantieel de goudreserves van alle landen zijn tegen de actuele goudprijs. De 122 ton goud waar de Griekse centrale bank over beschikt is bij de huidige prijs €5 miljard waard, een schijntje in vergelijking met de totale valutareserves en de totale Griekse schuldenlast. Begin dit jaar had Griekenland een publieke schuldenlast van €323 miljard (
nu al €335 miljard), waarvan alleen dit jaar al ongeveer €20 miljard afgelost moet worden aan verschillende schuldeisers. Dat zijn met name kortlopende leningen van het IMF en de ECB, maar ook wat langlopende schulden aan banken en pensioenfondsen in andere Europese landen.
Zou Griekenland haar totale goudvoorraad liquideren, dan zou dat bij de actuele goudprijs slechts een druppel op de gloeiende plaat zijn. Het geeft op zeer korte termijn wat verlichting, maar het verkopen van goud biedt geen enkel uitzicht op een oplossing. Deze visie wordt ook gedeeld door politicoloog en goudkenner
Sander Boon.
"Centrale banken weten dat hun goudvoorraden tegen de huidige goudkoers zwaar ondergewaardeerd zijn. Het zou daarom zeer onverstandig zijn om de goudreserve nu al aan te spreken."
De goudreserve dient volgens Boon als basis van buitenlands vertrouwen in de waarde van je munt. Hij verwijst naar een brief die het Amerikaanse Ministerie van Financiën eens naar het Congres stuurde en waarin staat dat de goudvoorraad van de VS onder geen enkele omstandigheid verkocht zal worden. Het Ministerie gaf als verklaring op dat goud dient als vertrouwensanker voor de waarde van de dollar.
"Voor Griekenland zal dat niet anders zijn."
Monetair econoom
Dirk Bezemer verklaarde tegenover Marketupdate dat de verkoop van goud door Griekenland door de rest van de wereld als
"een zeer slecht signaal" beschouwd zou worden.
"Het zou de indruk wekken dat Griekenland haar allerlaatste bezit ten gelde maakt".
24 karaat: "Goudreserve als ultiem onderpand"
Marketupdate benaderde ook gastschrijver en goudkenner '24 karaat' om een toelichting te geven op dit vraagstuk. We hebben besloten zijn reactie integraal op te nemen in dit artikel, omdat het naar onze mening de essentie goed weet in te vullen...
"Wat betekenen €5 miljard aan goudreserve (122 ton) tegenover een directe Griekse schuld van €350 miljard ?!?! De goudreserve is dus geen kwestie van mogen of willen verkopen (verhandelen).
Wat is dan wel de functie van de goudreserve van een land!?
Antwoord: De goudreserves worden aangehouden voor slechts één reden: Wanneer de markt (alle schuldhouders) hun vertrouwen in de staat en z'n munt verliezen functioneert goud (fysiek goud in 100% bezit) als het ultieme collateraal. Let op, als collateraal!
Tijdens WOII verscheepten de Eurolanden hun goud naar de Verenigde Staten en Londen!Duitsland roofde goud en kocht er essentials mee (wapens, voedsel en grondstoffen).
Goud is geen inflatie-hedge en geen geld Goud is een waarde-asset dat enkel praktisch functioneert bij dramatische vertrouwenscrisis. Het komt er dus voor de goudkever op aan om het verloop van het vertrouwen/wantrouwen van de wereld kapitaalstromen juist in te schatten.
Je kan in tijden van zware crisis je fysiek goud ook niet overvliegen van een onveilige naar veilige plek. Je kan fysiek goud niet elektronisch van de ene bank naar de andere switchen. Je moet dus met een grote hoeveelheid goudreserve afwachten totdat men het als waarde collateraal gaat herwaarderen omdat het wantrouwen zich tegen de beheerders heeft gekeerd. Kijk hoe dit gebeurde over de afgelopen 100 jaar.
De ECB (Wim Duisenberg) heeft de functie van de goudreserve van een centrale bank correct beschreven in z'n Aken speech.
Elektronisch goud is wel een hedge. Bijvoorbeeld de dollar goudprijs en $/yen wisselkoers. Maar het is absoluut GEEN inflatie-hedge.
De criteria waarop men de goudprijs (waarde) verschillende keer herwaardeerde tijdens de afgelopen 100 jaar waren steeds anders. De criteria zullen bij de komende goud-herwaardering weer (totaal) anders zijn. Nadruk op totaal anders. Omdat de huidige aanhoudende schuldencrisis buiten alle vorige proporties is.
Waarom zouden zwaar verschuldigde landen dan nu hun pietluttige goudreserve in de weegschaal gooien voor absoluut niets!? Het is juist in hoogste crisis dat je als land de goudvoorraad dient te behouden als laatste aanknopingspunt voor het restje aan vertrouwen met betrekking tot de kredietwaardigheid. Zonder goudreserve (ultiem collateraal) beteken je totaal niets meer wanneer iedereen uw beheer, financiën en economie heftig wantrouwt. Zonder goud wil men je zelfs niet onder curatele zetten. Dan komen de schuldeisers gewoon alles plunderen.
Al wie gelooft dat de zeven magere (crisis) jaren nu al voorbij zouden zijn kan nu het beste al z'n goud verkopen. Indien je gelooft in een heftige vertrouwenscrisis kun je het beste een goudreserve in de portefeuille houden, naargelang de graad van (geloof in) een vertrouwenscrisis.
De vorige (meest recente) vertrouwenscrisis-opbouw was de periode 1971-1980 (de goudprijs steeg toen met een factor 25). Een dergelijke crisis climax staat ons opnieuw te wachten. Alle ingrediënten liggen daarvoor nog steeds op de wereld-tafel. Een goudprijs explosie zal iedereen bewust maken van die crisis-climax. Maar dan zijn de meesten weer te laat.
Het zou dus héél onwijs (eigenlijk crimineel) zijn om landen in de miserie te ontdoen van hun goudreserve (waarde-collateraal).
Je interessante Griekenland goudreserve vraag is eigenlijk een vraag over het wezen van goudreserve als zodanig (publiek & privaat). Heel veel goudkevers zitten met heel veel verkeerde & vastgeroeste begrippen over goud. Goud is enkel en alleen een motie van wantrouwen. Helemaal geen hedge tegen inflatie of geldontwaarding. Een goud herwaardering helpt flink mee om het geïnstalleerde wantrouwen weg te nemen.
Het begrip vertrouwen is ook weer een heel rekbaar begrip, omdat iedereen het anders gaat opmeten (in plaats & tijd). Het ziet er naar uit dat eind 2015 het begin wordt van heftig oplopend wantrouwen van de burger (& kapitaalstromen) in het beheer van de staat. Houdt de stijgende rentes goed in het oog..."
in hun macht lag om de euro te redden. Hij wordt tot op de dag van vandaag geloofd. Na een Grexit zal dat niet meer het geval zijn. De euro is in de praktijk gebleken geen onbreekbaar bindmiddel te zijn. Een volgende keer zal de rente op obligaties heel hoog blijven, omdat de markt beseft dat Europa niet alles zal doen wat mogelijk is. Politici geven er blijk van alleen maar oog te hebben voor korte termijn electorale belangen.
Een Grexit zal ook beklemtonen, dat het slecht is gesteld met de onderlinge solidariteit. Dat komt op een moment, dat solidariteit meer dan ooit een vereiste is. Het Midden-Oosten staat bijna letterlijk in brand, Rusland jaagt zijn oude grandeur na en China heeft zich al ontpopt tot een uitdager van het Westen op velerlei terrein. Het laatste wat we kunnen gebruiken is verdergaande Europese onenigheid.
Europese politici hebben slecht werk verricht met de introductie van de euro. De politieke ambitie reikte verder dan de kennis van economische wetmatigheden. Het resultaat is een euro en een eurozone die op zijn best matig functioneren. Ze hebben ook in de jaren van voor de crisis niet de gehoopte verbetering van de welvaart gebracht. In de jaren sinds de crisis heeft menigeen de nadelen aan den lijve mogen ondervinden. Beleggers en niet-beleggers kunnen alleen al daarom nog wel eens heel onaangenaam verrast worden bij een Grexit.
