Marketupdate

Categorie: Nieuws

  • Goud en zilver daily report

     

    Goud steeg vandaag lichtelijk met 0,37% op 1792,32 dollar per troy ounce. Hoogste dagkoers: 1799,70. Laagste dagkoers: 1778,05. 

     

     

     

     

     

     

     

     

    Zilver daalde vandaag lichtelijk met 0,70% op 34,74 dollar per troy ounce. Hoogste dagkoers: 35,24. Laagste dagkoers: 34,24. 

     

     

     

     

     

     

     

     

    Net als gister lieten goud en zilver vandaag relatief weinig koersfluctuatie zien. Dit is te danken aan het feit dat er zowel positief als negatief nieuws was omtrent de Euro crisis en het consumentenvertrouwen. Zo werd vanmorgen vroeg bekend gemaakt dat het Chinese consumenten inflatiecijfer lager uitviel dan verwacht. Dit zorgde voor meer vertrouwen en minder belangstelling in veilige havens als goud en zilver. Aan de andere kant steeg vandaag de rente op Italiaans schuldpapier naar een recordhoogte. Deze stijging geeft onzekerheid waardoor veilige havens als goud en zilver juist weer aantrekkelijk worden.

    Bronnen:

    GoldMoney

    Standard Bank

     

  • China wil €137 miljard aan liquiditeit injecteren in eigen bankensector

    Europa en het IMF verwachten steun vanuit China om het Europese noodfonds op te pompen naar €1.000 miljard, maar China heeft het al druk genoeg met het stabiliseren van de situatie in eigen land. Niet alleen kent het een hoge inflatie, ook heeft het een bankensector die kwetsbaar is voor een crisis elders in de wereld. Zo gaat het verhaal dat China van plan is om nog voor het einde van dit jaar 1.200 miljard yuan (omgerekend met de wisselkoers op moment van schrijven is dat ruim €137 miljard) in haar eigen banken te pompen. Deze stimuleringsmaatregel moet de rente op leningen omlaag brengen en zal naar verwachting de aandelenkoersen van de banken ondersteunen.

    Ook denkt China met deze monetaire verruiming de waarde van haar munt weer wat omlaag te brengen, waardoor Chinese bedrijven makkelijker kunnen exporteren. De yuan is sinds juli 2010 al wat aan het stijgen in waarde ten opzichte van de Amerikaanse dollar, mede onder druk van de Amerikanen. Het feit dat China haar eigen banken met vele miljarden moet ondersteunen doet de hoop op steun aan het Europese EFSF noodfonds temperen. De belofte van de Europese politici en het IMF is dat het EFSF met behulp van buitenlandse investeerders (vooamelijk zogeheten BRIC-landen) kan worden uitgebouwd tot een omvang van €1.000 miljard. Dat geld moet dan weer gebruikt worden als een soort vangnet voor de obligatiemarkten en de banken in Europa.

    China wil eigen bankensector ondersteunen met injectie van 1.200 miljard yuan

  • Enorme blootstelling aan Italiaanse schulden bij Europese banken

    Reuters heeft een interactieve applicatie op haar website gezet die in één oogopslag laat zien welke landen het schuldpapier bezitten van welke Europese landen. Ook toont de de omvang van de positie in staatsobligaties, die in het bezit zijn van banken, pensioenfondsen en beleggers. De afgelopen maanden ging het vooral over Griekenland, dat volgens de cijfers van Reuters nog $56,7 miljard moet betalen aan Frankrijk en $34 miljard aan Duitsland.

    Het gedeeltelijk afschrijven op de Griekse staatsobligaties op de balansen van de banken werd door beleggers niet enthousiast ontvangen, want op de Franse beurs moesten de usual suspects als Société Générale, BNP Paribas, Crédit Agricole weer harde klappen incasseren. Ook in andere Europese landen gingen de banken hard onderuit, waarbij ING op een bepaalde dag 14,4% lager de dag uit ging. Maar dit is nog kinderspel vergeleken bij de gevolgen van een Italiaanse schuldencrisis. Italië is te groot om te laten vallen, maar tegelijkertijd ook te groot om te 'redden' via het EFSF. Van de plannen om het noodfonds via garanties en een hefboomconstructie op te pompen naar €1.000 miljard is nog niets gerealiseerd en buitenlandse investeerders zullen nu wel twee keer nadenken voordat ze geld in het noodfonds gaan storten.

    Franse en Duitse banken hebben een enorme blootstelling aan Italiaans schuldpapier, dat een veelvoud is van de blootstelling die ze hebben aan de Griekse schuld. Zo hebben Frankse banken en beleggers in totaal voor $392,6 miljard aan Italiaanse obligaties in de boeken staan en hebben de Duitsers gezamenlijk ook nog een claim van $162,3 miljard op Italië. Vergeleken met de omvang van de Griekse schulden zijn de posities in Italiaans schuldpapier dus ruim 5 tot 8 keer zo groot (voor respectievelijk Duitsland en Frankrijk). Ook Nederland houdt het niet droog bij de Italiaanse schuldencrisis, want wij bezitten met elkaar voor $45,3 miljard aan obligaties.

    Zodra banken op hun Italiaanse staatsschuld moeten afschrijven komen we in een acute bankencrisis terecht, die zich over heel Europa zal verspreiden. Daar komt dan nog eens bij dat ook de pensioenfondsen beleggingen hebben in bankaandelen en Italiaans staatspapier, die beide flink in waarde kunnen dalen.

    De Europese beleidsmakers doen ons geloven dat de schuldencrisis houdbaar is als landen maar genoeg bezuinigen, terwijl dit juist de economische groei ondermijnt. Een krimpende economie en een hoge rente op de staatsobligaties is een gevaarlijke cocktail, die zichzelf kan versterken zoals dat in Griekenland en Ierland is gebeurd. Door hard te bezuinigen en niet tegelijkertijd de belastingen te verlagen hebben mensen minder te besteden, met als gevolg dat er ook minder werkgelegenheid is en de belastinginkomsten voor de overheid terugvallen.

    Klik op afbeelding voor de interactieve versie op Reuters

    Om de schuldenlast van een land weer draaglijk te maken zijn er een aantal opties:

    1. Door economische groei kan het begrotingstekort worden weggewerkt en wordt de schuldquote lager, met als gevolg een lagere rente op nieuwe staatsobligaties.

    2. Door schulden van een land (deels) kwijt te schelden kan het land makkelijker haar begroting rond krijgen en komt er weer ruimte voor economische groei.

    3. Door een zeer hoge inflatie wordt de schuld minder waard, maar komen tegelijkertijd spaarders en pensioenfondsen zwaar onder druk te staan. Ook stijgen de kosten van levensonderhoud bij hoge inflatie, wat een drukkend effect heeft op de economie.

    Betreft de economische groei: De Italiaanse economie groeide in de afgelopen tien jaar nauwelijks, gemiddeld werd er minder dan 1% per jaar aan het BBP toegevoegd. Er zijn drastische hervormingen nodig om de economie te versterken en die zullen onder het huidige politieke klimaat in Italië niet snel van de grond komen.

    Betreft het kwijtschelden van schulden: Dit is niet haalbaar in de toestand waarin Europa nu terecht is gekomen. Alle landen in de Eurozone hebben een hoge staatsschuld, overal zijn begrotingstekorten, banken kunnen door te kleine kapitaalbuffers nauwelijks verliezen incasseren en het EFSF blijkt een lege huls te zijn.

    Betreft het inflateren: Dit lijkt de meest gemakkelijke oplossing voor politici en banken. Ze hebben allemaal belang bij rust op de obligatiemarkten en daarvoor kan de geldpers van de ECB worden ingezet. Natuurlijk is dit in strijd met de doelstellingen van de ECB (inflatie beperkt houden en onafhankelijk blijven), maar deze doelstellingen zullen snel het onderspit delven als de stabiliteit van de Eurozone op het spel staat. Ook kan het IMF met hrt uitgeven van SDR's de financiële markten ondersteunen.

    Voor het EFSF is geen rol weggelegd als het gaat om het ondersteunen van Italië. Daarvoor zijn de getallen simpelweg te groot. Daar komt bij dat het EFSF is opgebouwd uit garanties en middelen van andere Europese landen, die dankzij de kredietwaardigheid van Frankrijk en Duitsland de AAA-status mag dragen. Een crisis op de obligatiemarkt zal de positie van Europese banken en overheden nog meer onder druk zetten, waarbij het besmettingsgevaar ook de AAA-status van die landen in gevaar kan brengen. Zo lang politici niet met een fundamentele oplossing komen zullen de problemen zich blijven opstapelen. Het is de vraag hoe lang dat nog goed kan gaan.

    Update:

    Zero Hedge neemt ons wat werk uit handen door de een lijst samen te stellen van de banken die de grootste blootstelling hebben aan de Italiaanse staatsschuld. Natuurlijk komen hier ook veel Italiaanse banken in voor, die veel 'veilige' staatsobligaties uit eigen land hebben.

    • Intesa €60.2 milljard
    • UniCredit €49.1 milljard
    • Banca Monte €32.5 milljard
    • BNP Paribas €28.0 milljard
    • Dexia €15.8 milljard
    • Banco Popolare €11.8 milljard
    • Commerzbank €11.7 milljard
    • Credit Agricole €10.8 milljard
    • UBI €10.5 milljard
    • HSBC €9.9 milljard
    • Barclays €9.4 milljard
    • SocGen €8.8 milljard
    • Deutsche Bank €7.7 milljard

  • Jim Rickards: ‘Amerika is grootste valuta-manipulator’

     

    Jim Rickards geïnterviewd door CNBC; kort en krachtig! Must see:

  • Dagelijkse kost 8 november 2011

     

     

    • Is Nethanyahu een liegbeest? (Welingelichte kringen)
    • Bankdeposito's bij ECB naar recordniveau (RTL-Z)
    • Weer cruciale stemming voor Berlusconi (NOS)
    • “Dochters overtuigden Silvio Berlusconi niet af te treden” (De Morgen)

    Staat de volgende zeepbel in Amerika op barsten? Er staat het nodige uit aan Amerikaanse studentenleningen..

     

    • The Virgin Crisis: Systematically Ignoring Fraud as a Systemic Risk (Bill Black; New Economic Perspectives)
    • Heel opmerkelijk.. Obama Demotes Chief Of Staff In Attempt To Reinvigorate White House (Business Insider)
    • Ook opmerkelijk: China Credit Squeeze Prompts Suicides (Bloomberg)
    • Key Lesson From Iceland Crisis: “Let Banks Fail” (Washington's Blog)
    • Olympus admits it hid losses for decades (Reuters)
       

    Als Niall Ferguson spreekt, dan luisteren wij..

     
     
    Tot slot. Allereerst heel knap gemaakt, maar bovenal erg leuk..: “Sirtaki van de griekse crisis”:

     

  • Staatsschuld VS nadert 100% van BBP

    Begin augustus besloot de Amerikaanse politiek na lang gesteggel hun schuldplafond te verhogen. Zoals verwacht maken ze daar goed gebruik van. In de onderstaande tabel is te zien dat de totale Amerikaanse staatsschuld (Total Public Debt Outstanding) eind oktober inmiddels meer dan $14.993 miljard bedroeg. 

     
    Nu is het niet de vraag wanneer het schuldplafond opnieuw bereikt wordt. Door middel van het instellen van een commissie, bestaande uit zowel republikeinen als democraten, heeft de Amerikaanse politiek de moeilijke discussie over een nieuwe verhoging van het schuldplafond tot na de Amerikaanse presidentsverkiezingen uitgesteld. Er is echter wel een andere psychologische grens die snel zal worden verbroken. 
     
    Het Amerikaanse Bruto Binnenlands Product (BBP) bedroeg aan het einde van het derde kwartaal van 2011 $15.198 miljard. Dit is momenteel nog meer dan de totale staatsschuld van $14.993. De schuld/BBP ratio bedroeg, als we de BBP van het derde kwartaal van dit jaar gebruiken, eind oktober 98,65%. Deze maand zal er echter voor $292 miljard aan nieuwe staatsobligaties worden geveild. Volgens onze berekeningen zal daarom de schuld/BBP ratio met de veiling van $35 miljard aan Amerikaanse 2-jaars staatsobligaties op 21 november de 100% passeren. Wel moet hierbij vermeld worden dat er op 22 november een nieuwe projectie voor het BBP in het vierde kwartaal van 2011 bekend zal worden gemaakt. Deze zal wellicht de schuld/BBP ratio net onder de 100% houden. Het is gezien de lage economische groei en de snel groeinde staatsschuld echter zeer waarschijnlijk dat de psychologische grens van een schuld/BBP ratio van 100% binnen afzienbare tijd zal worden doorbroken.

    Bronnen:
    Treasury Direct
    Bureau of Economic Analysis
    Bloomberg

     

  • Noodleningen aan Griekenland komen grotendeels ten goede aan banken

    Griekenland moet onder druk van Europa, de ECB en het IMF drastische bezuinigingen doorvoeren, tot groot ongenoegen van de bevolking. Ondertussen krijgt de overheid wel steeds een tranche met noodleningen uit het noodfonds, ook als niet aan alle eisen is voldaan. Het is al vaker gezegd dat een groot gedeelte van dit noodkrediet wordt gebruikt om de bestaande schulden af te lossen, schulden die op de balans staan van diverse Europese banken (inclusief de ECB) en in de portefeuilles van verschillende pensioenfondsen. Hoe de vork ongeveer in de steel zit werd onderzocht door Peter Tchir van TF Market Avisors. Hij berekende dat van de eerstvolgende tranche van €8 miljard slecht 19% gebruikt kan worden om het gat in de begroting te dichten. De rest blijkt te worden verdeeld tussen Griekse financials (23%), de ECB (18%) en een groot aantal financiële instellingen buiten Griekenland (40%). We praten dan vooral over banken in de verschillende Europese landen.

    Volgens de bronnen van Zero Hedge ligt er voor ongeveer €75 miljard aan Grieks staatspapier bij Griekse banken en nog eens €25 miljard bij andere Griekse investeerders (beleggingen en pensioenfondsen). De ECB heeft inmiddels €55 miljard aan Grieks staatspapier 'opgezogen' uit de obligatiemarkt, terwijl financiële instellingen en beleggingsfondsen buiten Griekenland voor in totaal €175 (berekening Zero Hedge) of €205 miljard (volgens het IIF) aan Grieks schuldpapier in de boeken hebben staan. Als we vervolgens aannemen dat de looptijden van de Griekse obligaties voor elke obligatiehouder gelijkmatig zijn verdeeld komt er het hieronder afgebeelde overzicht uit.

    Volgens schattingen gaat ongeveer 81% van het noodkrediet rechtstreeks terug naar houders van Grieks schuldpapier

    In totaal wordt meer dan de helft van het noodkrediet voor de Griekse overheid (opgebracht door de Europese belastingbetalers) direct doorgepompt naar banken en fondsen buiten Griekenland. Het noodfonds lijkt dus vooral de belangen van de bankiers te behartigen, die door hun zwakke kapitaalpositie weinig tegenslagen kunnen permitteren. Met een relatief kleine staatsschuld als die van Griekenland (ongeveer €350 miljard) kan het geld nog wel een tijdje op deze manier worden rondgepompt. Merkel en Sarkozy kregen het dan ook benauwd toen Papandreou tegenstribbelde, want een ongecontroleerde Griekse default zou ingrijpende gevolgen kunnen hebben voor de Franse en de Duitse banken. Het besmettingsgevaar van een Grieks faillisement is moeilijk te overzien, omdat het financiële systeem op veel niveaus zeer nauw verweven is en de kapitaalbuffers van de banken door fractioneel bankieren flinterdun zijn.

    De berekeningen waar het bovenstaande cirkeldiagram uit voort is gekomen zijn gebaseerd op schattingen en bepaalde aannames. De realiteit kan dus iets afwijken van het beeld dat hier wordt gepresenteerd, maar het is interessant om eens op deze manier de cijfers op een rijtje te zetten.

  • Parlementaire Enquêtecommissie Financieel Stelsel

     

     

    Via de website van de Tweede Kamer:

    De aanvankelijke opdracht van het parlementaire onderzoek naar het financieel stelsel bestond uit 2 delen. Het eerste deel van het onderzoek is op 10 mei 2010 afgesloten met de aanbieding van het rapport ‘Verloren Krediet’. De Tweede Kamer heeft besloten voor het tweede deel van het onderzoek een parlementaire enquête te houden. Hiervoor is de Parlementaire Enquêtecommissie Financieel Stelsel ingesteld.

    Crisismaatregelen
    De enquête gaat over de crisismaatregelen die de Nederlandse overheid in de periode september 2008 tot en met januari 2009 nam om de acute problemen in het Nederlandse financiële stelsel te bestrijden. Doel van de enquête is om inzicht te krijgen in de totstandkoming van de crisismaatregelen en daaruit lessen te trekken voor de toekomst.

    Meer informatie is te vinden in de onderzoeksopdracht.

  • Dagelijkse kost 7 november 2011

     

     

    • De vastgoedprofessor en zijn belangenconflicten (FTM)
    • De huizenmarkt is wél een thema (RTL-Z)
    • VVD wil admiraal voor de handel (Nu.nl)

    Bron: Zero Hedge

    • CME, ICE cut margin needs to limit MF Global fallout (Reuters)
    • CME Issues Clarification On Margins: To Usher More Risk, Less Liquidity In MF Aftermath (Zero Hedge)
    • MF Global: $658 Million in Missing Customer Funds Found in Account at JP Morgan – Maybe (Jesse's Cafe Americain)

    Heel bijzonder, de Griekse 1-jaars rente bereikt 235% en dat betekent dat de waarde van Grieks schuldpapier is geïmplodeerd. Anders gezegd, niemand kent enige waarde toe aan Griekse schulden.

    • Euro Finance Chiefs Focus on ‘Bazooka’ Fund (Bloomberg)
    • China to inject over $158 billion into money market: report (Reuters)
    • The Big Withdrawal and Other Liquidity Facts (Wall Street Examiner)
    • MERS Update: Multidistrict litigation decision (Calculated Risk)
    • Must read! Moneyness (FOFOA)
    • Must read! Fear and loathing in the Cannes debt festival (Asia Times)

  • Chinezen kochten massaal goud op correctie van september

    De daling van de goudprijs halverwege september werd door verschillende analisten en 'experts' aangegrepen als een uitgelezen moment om de bull market van het edelmetaal dood te verklaren. Het goud was te snel in waarde gestegen en men zou nu uitstappen, zo was de gedachte. Ook zorgde de daling van de goudprijs, van $1850 begin september tot iets meer dan $1600 aan het eind van die maand, ervoor dat de speculanten die te grote posities hadden opgebouwd een deel moesten liquideren. Dat zou een nieuwe verkoopgolf in gang zetten.

    In China hebben ze deze berichten blijkbaar genegeerd, want in diezelfde maand kochten de Chinezen massaal goud. ''Na de sterke correctie kwamen er veel koopjesjagers op de markt'', aldus Janet Kong van de Chinese investeringsbank CICC. In totaal werd er in de maand september voor 56,9 ton aan goud geïmporteerd door China, een nieuw record. In 2010 en in de eerste helft van 2011 werd er veel minder agressief goud gekocht, de import lag toen vaak op ongeveer 10 ton goud per maand. De Chinezen hebben ook een rol gespeeld in de sterke rally van de goudprijs die in juli in gang werd gezet, want in de maanden juli, augustus en september werd er gezamenlijk voor ongeveer 140 ton aan goud geïmporteerd door de Chinezen. Dat is nog meer dan de 120 ton goud die het land over het hele jaar 2010 importeerde.

    De verwachting is dat er ook in de komende maanden weer veel goud wordt verkocht in China, want dat is traditie in aanloop naar het Chinese nieuwjaar (dat deze keer valt op 23 januari 2012). De vraag vanuit China legt een stevige bodem onder de goudprijs, waardoor een scherpe correctie zoals we die zagen bij zilver (-25%) voorlopig niet waarschijnlijk is. Inmiddels tikt de goudprijs, mede door de aanhoudende onzekerheid in Europa, al bijna weer de $1800 grens aan. De grens van €1300 voor een troy ounce goud is vandaag gepasseerd en de koers zal waarschijnlijk snel weer naar het oude record van €1357 gaan, zeker als de problemen in Europa nog iets groter worden.

    We vragen ons af wie het goud aan de Chinezen heeft geleverd. Waarschijnlijk kan volgende rapport van de World Gold Council hier meer duidelijkheid over verschaffen.

    Chinezen worden ook enthousiast van het glimmende edelmetaal

  • Rente op Italiaanse staatsobligaties opnieuw omhoog: 6,6%

    De regering van Berlusconi staat onder grote druk om hervormingen en bezuinigingen door te voeren, maar de markten hebben er steeds minder vertrouwen in dat dit gaat lukken. De rente op de 10-jaars staatobligaties bereikte vanmorgen namelijk een nieuw record in het Eurozone-tijdperk. Toen de rente op de Italiaanse schuldpapieren afgelopen zomer een niveau van 6,3% bereikte greep de ECB in: door tientallen miljarden aan staatsobligaties uit de markt te halen wist men de rente op de Italiaanse en Spaanse 10-jaars staatsobligaties opeens terug te brengen tot ongeveer 5%.

    Het heeft allemaal niet mogen baten, want sindsdien is de rente alweer flink opgelopen. De beleggers prijzen nu nog meer risico in, want de rente op het 10-jaars schuldpapier van Italië bereikte vanmorgen een nieuw hoogtepunt van 6,68%, gevaarlijk dicht bij de grens van 7% die Portugal en Ierland deed besluiten om aan te kloppen bij het Europese noodfonds.

    De problemen rondom de Italiaanse staatsschuld komen op een zeer ongunstig moment, omdat het EFSF nog niet zodanig opgetuigd is dat het Italië kan voorzien in haar financieringsbehoefte. Van de geplande €1000 miljard is nog weinig terechtgekomen, omdat buitenlandse investeerders niet overtuigd zijn van de kredietwaardigheid van het noodfonds zelf en de waarde van de beloofde garanties. Om Italië langdurig van de kapitaalmarkt te houden zijn tientallen miljarden nodig, geld dat op dit moment alleen van het ECB (steunaankopen) en het IMF (uitgeven van SDR's) kan komen.

    Het voorstel om de middelen van het EFSF aan te wenden voor het garanderen van staatsobligaties werkt op dit moment ook tegen Europa. Nu beleggers weten dat er plannen zijn om toekomstige obligaties te verzekeren zijn ze minder happig om nu staatsobligaties te kopen die nog niet verzekerd zijn. Mochten er in de toekomst werkelijk obligaties komen die door het EFSF verzekerd zijn, dan zou dat een negatief effect hebben op de waarde van het onverzekerde staatspapier dat nu in omloop is. Beleggers prijzen dit gegeven alvast in, waardoor de rente nog sneller oploopt.

    Volgens een analist van Lloyds Bank Corporate Markets is het renteniveau van 6,50% erg belangrijk: ''Als de rente daar structureel boven blijft hangen kan het heel snel verder stijgen'', zo verklaarde de analist tegenover The Wall Street Joual. Volgens een handelaar op de obligatiemarkt is de ECB vandaag weer actief geweest, maar onduidelijk is hoeveel staatspapier ze hebben gekocht. De handelaar voegt eraan toe dat het ingrijpen van de ECB weinig effect heeft, omdat andere partijen in de markt even snel Italiaanse staatsobligaties in de verkoop doen. De aanwezigheid van de ECB op de obligatiemarkt zal door sommige beleggers immers worden aangegrepen als een uitgelezen moment om hun staatspapier tegen een goede prijs van de hand te doen. En zo lang de aankopen van de ECB en de verkopen van andere beleggers in evenwicht zijn zal de rente niet omlaag gaan.

    Een ander zorgelijk fenomeen is de stijging van de rente op de Italiaanse staatsobligaties met een kortere looptijd. Normaal gesproken is er een correlatie tussen de looptijd en de rentevergoeding (ook bekend als de yield curve), maar zodra er twijfels komen over de kredietwaardigheid van een land kan de rente op korte termijn leningen een ware inhaalslag maken. Op dit moment noteren de rentes op 2-jaars en 5-jaars staatsobligaties van Italië respectievelijk 5,86 en 6,58 procent. Vaak wordt een hogere rente voor korte termijn leningen gezien als het voorteken van een crisis.

    Renteontwikkeling Italiaans 10-jaars staatspapier over de laatste maanden, grafiek van Bloomberg