Tag: cor wijtvliet

  • Zijn we terug in de Jaren Dertig?

    Het jaar 2016 kende de slechtste start van een nieuw beursjaar ooit. Het had maar een haartje gescheeld volgens sommigen, of we waren het slachtoffer van een nieuwe berenmarkt. Die slechte start en de forse swing omlaag in het midden van 2015 heeft de vraag opgeroepen of de huidige stierenmarkt op zijn laatste benen loopt. Internationaal slagen aandelenbeurzen er maar niet in om boven het hoge niveau van tien maanden geleden uit te stijgen, terwijl angst en onzekerheid bijna voelbaar zijn.

    Volgens sommige experts voeren we echter de verkeerde discussie. Het gaat er niet om of we aan een berenmarkt ontsnapt zijn of dat de stierenmarkt van 2009 op zijn einde loopt. De werkelijke discussie hoort te zijn of aandelenbeurzen al sinds de crisis van 2008 in de klauwen van beren gevangen zitten!

    beren-stierenBerenmarkt

    Zeker voor de internationale beurzen buiten de VS kan een casus gemaakt worden, dat die beurzen al langer in een berenomgeving bivakkeren. Aandelen piekten in 2011 om daarna in het moeras van een berenmarkt weg te zinken, aldus Datastream. Merrill Lynch onderschrijft de opvatting van Datastream. De bank wijst erop, dat in de opkomende markten beleggers in de afgelopen 15 jaar niet zo onderwogen in aandelen waren. Dat heet de klassieke aanloop te zijn op weg naar de bodem van de markt.

    Markten volgen in dit deel van de wereld een patroon zoals dat zichtbaar was bij eerdere crashes als gevolg van speculatieve bubbels, zoals de Wall Street crash van 1929, de Japanse bubbel van 1989 of de dotcom bubbel in 2000. In al die gevallen daalden de markten 60% of meer om vervolgens jaren naar rechts te bewegen voordat de bodem van de markt bereikt werd. In de VS is dit patroon niet terug te vinden en de vraag is hoe dat komt. Ongetwijfeld moet het antwoord gezocht worden in de $5 biljoen die de Fed de markt in heeft gepompt. In die zin is het beleid van de Amerikaanse centrale bank een succes.

    bearmarkets-sinds-1906

    De grootste berenmarkten van de afgelopen honderd jaar (Bron: Financial Times)

    Lager dan de bodem van 2009?

    Volgens sommige historici, zoals Russell Napier, hebben stieren- en berenmarkten een lange levensduur. De bodem van de berenmarkt, gekenmerkt door een voortdurende daling van de waarderingen, is bereikt wanneer beleggers moedeloos de handdoek in de ring gooien en de markt de rug toekeren. De 20ste eeuw heeft maar vier van die dieptepunten beleefd. Daarom was 2009 niet echt een berenmarkt, omdat aandelen ook toen nog behoorlijk aan de prijs waren. Dat betekent dat aandelen nog verder in waarde moeten dalen dan in 2009 al het geval was.

    Het lijkt op zijn zachtst gezegd overdreven om te stellen dat er in de Verenigde Staten sprake is van een berenmarkt. In de afgelopen zeven jaren zijn de koersen alleen maar gestegen. Napier ziet het echter anders. In de jaren 1932 – 1937 was er ook een lange rally op de aandelenbeurzen. Dat waren de jaren van de Grote Depressie. Die rally kwam hortend en stotend tot stilstand toen de Fed in 1937 de rente verhoogde. De rally maakte plaats voor een berenmarkt die voortduurde tot in de jaren vijftig.

    Parallel met het verleden

    Er is nog een parallel. Tot voor kort was zeker in de Verenigde Staten het bedrijfsleven heilig. Nagenoeg kritiekloos werd het doen en laten van de grote ceo’s gevolgd en bewonderd. Dat was ook zo in de eerste decennia ven de 20ste eeuw. De presidenten Theodoor Roosevelt en zijn neef Franklin Roosevelt gingen echter met veel succes de strijd aan met het schijnbaar oppermachtige bedrijfsleven. Nu lijkt zich een gelijksoortig patroon af te te tekenen. In de Westerse wereld was het bedrijfsleven sinds het tijdperk Thatcher/Reagan heilig verklaard. Gelet op de pijlsnelle opkomst van Trump en Sanders in de VS en de populisten in Europa lijkt het erop, dat dit tijdperk ten einde loopt.

    De rol van overheden en die van de factor arbeid kan weer gaan toenemen in het economisch leven. Als die boodschap eenmaal tot beleggers is doorgedrongen, dan is het beslist niet ondenkbaar dat aandelenbeurzen over een breed front gaan tuimelen. Het is dan wachten op het moment dat een nieuwe boodschap doordringt. Waarderingen zijn extreem laag geworden, zo laag dat koersen kunnen gaan verdubbelen of zelfs verdriedubbelen. De boodschap van 1929 is, dat dat lang kan gaan duren als de berenmarkt eenmaal een feit is!

    bedrijfswinsten-vs

    Grote bedrijfswinsten kunnen opmaat zijn voor hogere looneisen en belastingen (Bron: Financial Times)

    Cor Wijtvliet

    Deze bijdrage is mogelijk gemaakt door Beurshalte

    beurshalte-logoOver Beurshalte:

    Dagelijks publiceert Beurshalte nieuwsbrieven en columns van leden van de redactie en van gastauteurs over de wereld van beleggen en alles wat ermee samenhangt. Daarnaast publiceert beurshalte wekelijks een nieuwsbrief met unieke inhoud over relevante beleggingsthema’s. Belangstellende lezers kunnen een gratis abonnement nemen. Als u geïnteresseerd bent, kunt u zich hier aanmelden!

  • Saoedi-Arabië heeft de prijsoorlog nog lang niet gewonnen

    Na meer dan anderhalf jaar van alsmaar dalende olieprijzen lijkt Saoedi Arabië eindelijk de overhand te krijgen. De grote, boze vijand, de Amerikaanse schalie-industrie hangt groggy in de touwen. De productie van schalie-olie loopt al met honderdduizenden vaten per dag terug. Maar dat betekent niet automatisch dat de prijzen weer fors omhoog kunnen. Er zijn nog een reeks problemen te overwinnen. Zo is het nog maar de vraag of de Saoedi’s Iran en Irak in het gareel kunnen krijgen. Die voelen vooralsnog niets voor de plannen van de Saoedi’s om de productie van olie op he niveau van januari 2016 te bevriezen. Het is trouwens nog maar de vraag of een eigenzinnige Poetin wel van plan is de afspraken gestand te doen.

    oil-glut

    Olievoorraden blijven toenemen (Grafiek van Bloomberg)

    Er zijn met andere woorden nog veel open eindjes die om antwoorden vragen voordat van een waarlijk en blijvend prijsherstel sprake kan zijn. Een factor van belang wordt daarbij steevast over het hoofd gezien. Sinds 2014 zijn de olievoorraden in de VS alleen maar gestegen. Ze bedragen nu al meer dan 1 miljard vaten. In de hele westerse wereld liggen 3 miljard vaten opgeslagen. Volgens het Internationaal Energie Agentschap zullen deze voorraden tot het einde van 2017 blijven groeien. Zelfs als er op korte termijn een balans zou komen tussen vraag een aanbod, dan zou het nog jaren duren voordat voorraden weer terug zijn op een normaal niveau. Die veel te grote voorraden zullen blijven drukken op de prijs!

    Volgens Goldman Sachs leert de geschiedenis wat dat betreft genoeg lessen. De bank wijst op de gang van zaken aan het einde van vorige eeuw. Als gevolg van de Aziatische financiële crisis groeide er in 1998 – 1999 een overaanbod aan olie. Prijzen daalden en bleven ook dalen toen OPEC besloot om de productie te beperken. In december 1998 kostte een vat Brent in Londen amper $ 10. Pas toen de voorraden in de ontwikkelde landen substantieel begonnen te dalen, trad er herstel op.

    oil-stockpile-prices

     

    Geen herstel olieprijs met grote voorraden (Grafiek van Bloomberg)

    De kans, dat nu voorraden snel zullen gaan dalen, lijkt gering. Alleen al de Chinese strategische voorraden met 290 miljoen vaten groeien tot aan het einde van 2017. Hetzelfde gebeurt nog steeds in de VS, waar de voorraden wekelijks met bijna 10 miljoen vaten groeien. Wel neemt de kans snel toe dat in de VS er op korte termijn ingeteerd gaat worden op de voorraden. Zoals gezegd daalt de schalieproductie in snel tempo. Maar dan nog kan het tot 2021 duren voordat voorraden wereldwijd genormaliseerd zijn, aldus Goldman. Voorlopig blijft het scenario lower for longer gewoon in tact!

    oil-rebalancingEr is echter een dissonante stem in het koor en dat is Standard Charterd bank. Daar denken ze, dat de schattingen van het IEA veel te hoog zijn, omdat de vraag naar olie stelselmatig is onderschat. Als Standard gelijk heeft, dan kan een evenwicht tussen vraag en aanbod nog dit jaar bereikt worden en kunnen er daarna al snel tekorten optreden. Daardoor moeten voorraden sneller aangesproken worden en dus sneller afgebouwd! Standard Chartered verwacht ook, dat nog in de zomer van 2016 de prijs naar $ 50 stijgt. We moeten nog even geduld oefenen om te kijken wie gelijk heeft!

    Cor Wijtvliet

    Deze bijdrage is mogelijk gemaakt door Beurshalte

    beurshalte-logoOver Beurshalte:

    Dagelijks publiceert Beurshalte nieuwsbrieven en columns van leden van de redactie en van gastauteurs over de wereld van beleggen en alles wat ermee samenhangt. Daarnaast publiceert beurshalte wekelijks een nieuwsbrief met unieke inhoud over relevante beleggingsthema’s. Belangstellende lezers kunnen een gratis abonnement nemen. Als u geïnteresseerd bent, kunt u zich hier aanmelden!

  • Helikopter Ben komt eraan…

    In november 2002 verhaalde Ben Bernanke dat de beste oplossing voor een deflatoir scenario al la Japan misschien het best op te lossen was om biljetten van $100 uit een helikopter te strooien. Dat klonk en klinkt amusant, maar de kans neemt toe dat zoiets daadwerkelijk staat te gebeuren.

    bernanke-drops-money-from-helicopters_71_fliDe reden daarvoor is duidelijk. De wereldeconomie lijkt structureel te vertragen en beleidsmakers zitten met de handen in het haar. Welke oplossing kunnen ze nog kiezen. Het wapen van de negatieve rente is al ingezet en de uitkomsten lijken nu al uiterst dubieus. De OESO heeft gesuggereerd dat het misschien tijd wordt voor een fiscale expansie na jaren van bezuinigingen. Het is nog maar de vraag of dat dat de ultieme oplossing is of dat er nog meer nodig is. De laatste wapen zou wel eens kunnen zijn om de fiscale expansie te combineren met rechtstreekse monetaire steun. Dat zou inderdaad de vorm kunnen aannemen die Ben Bernanke in navolging van Milton Friedman suggereerde: Gratis geld uitdelen al dan niet met behulp van een helikopter.

    Monetaire stimulering uitgewerkt?

    Het ziet er steeds meer naar uit, dat het monetaire beleid van de afgelopen crisisjaren uitgewerkt en mislukt is. En dus zijn radicalere stappen nodig om bestedingen weer op gang te brengen en zodoende de wereldeconomie een injectie te geven. De huidige trage groei is het gevolg van immer groeiend spaaroverschot als gevolg van een chronisch vraagtekort. Dat chronisch vraagtekort werd tot de crisis van 2008 kunstmatig bezworen door een ongelooflijke kredietexpansie in het Westen en door de kwantitatieve verruiming door centrale banken na 2008. In China probeerden de autoriteiten de vraag te stimuleren door massieve investeringen met behulp van goedkope kredietverlening.

    Zowel in China als in het Westen loopt dit beleid op zijn laatste benen en dus komt het probleem van het vraagtekort in volle hevigheid terug. Daar blijft het echter niet bij. De vraag is ook zwak ten opzichte van een verzwakt aanbod. Op wereldniveau lopen zowel arbeidsaanbod als arbeidsproductiviteit terug. Lagere productiviteit leidt indirect tot een lagere vraag, omdat dan ook de investeringen teruglopen. Investeringen zijn cruciaal voor de bestedingen in een kapitalistische economie.

    Vraaguitval

    Deze en andere problemen verklaren ook het huidige dilemma voor veel overheden. Een gebrekkige vraag op de thuismarkten kan deels verholpen worden door succesvol de internationale exportmarkten te betreden. Een goedkope valuta is daartoe een geëigend wapen. Japan en de EU hebben dit wapen al ingezet, evenals veel opkomende economieën. Het lijkt nog slechts een kwestie van tijd voordat ook China inzet op een zwakkere renminbi. Dit beleid moet vroeg of laat wel misgaan!

    currency-wars

    Valutaoorlog: Economische groei stelen van je buurman

    Het enige alternatief is dat overheden hun publieke investering gaan opvoeren, al dan niet in combinatie met structurele hervormingen. Het tijdstip lijkt gunstig nu de kosten om geld te lenen zo laag zijn. Maar overheden zijn echter nog steeds in de ban van het bezuinigen. De kans dat er op grote schaal gestimuleerd gaat worden, is derhalve klein. Misschien moeten centrale bankiers dan maar het ondenkbare gaan doen en iedere volwassen persoon digitaal een nader te bepalen bedrag gaan overmaken.

    Waarom zouden we niet voor deze oplossing kunnen kiezen. De economische krachten die de wereld in de richting van de negatieve rente hebben gedreven, lijken nog steeds aan kracht te winnen. De wereldeconomie vertraagt structureel, prijzen voor commodities zijn nog nooit zo lag geweest, het monetair beleid is bot geworden en prijzen van steeds meer assets komen onder druk. Deze situatie lijkt ‘the new normal’ te worden. Wil de wereld uiteindelijk ontsnappen aan het chronisch vraagtekort, dan moeten beleidsmakers kiezen voor ondenkbare maatregelen die bij een tot voor kort ondenkbare situatie horen. Het ondenkbare wordt het normale!

    Cor Wijtvliet

    Deze bijdrage is mogelijk gemaakt door Beurshalte

    beurshalte-logoOver Beurshalte:

    Dagelijks publiceert Beurshalte nieuwsbrieven en columns van leden van de redactie en van gastauteurs over de wereld van beleggen en alles wat ermee samenhangt. Daarnaast publiceert beurshalte wekelijks een nieuwsbrief met unieke inhoud over relevante beleggingsthema’s. Belangstellende lezers kunnen een gratis abonnement nemen. Als u geïnteresseerd bent, kunt u zich hier aanmelden!

  • Goud maakt een comeback als safe haven

    In bijzonder omstandigheden gaan ook beleggers bijzonder te werk. Ze mijden de normale beleggingsklassen en kiezen voor vaak exotische oplossingen. Dat kunnen raceauto’s zijn of Chinees keramiek. Ook nu lijkt de wereld beland in bijzondere tijden, maar dit keer kiezen beleggers niet voor de exotische uitweg, zo lijkt het, maar voor de aloude beproefde oplossing. Ze gaan weer in beleggen in goud.

    goud-grafiek-financial-times

    Goudprijs stijgt weer (Bron: Financial Times)

    Goud weer populair

    Sinds het begin van dit jaar is de prijs van goud al met bijna 17% gestegen en volgens Merrill Lynch nam de belangstelling voor het gele goedje in de afgelopen maand februari snel toe. De belangstelling bij beleggers was het hoogste sinds het midden van het crisisjaar 2009. De afgelopen maand liet het edelmetaal ook de beste performance zien in jaren. Het is misschien wel het bewijs bij uitstek dat beleggers nog maar weinig vertrouwen hebben in het kunnen van beleidsmakers en politici.

    Dat ze daar terecht wantrouwend over zijn bewijst de uitkomst van de bijeenkomst van de G20 in Shanghai. Welbeschouwd is daar niets besloten. De aanwezigen leken helemaal niet van plan om een collectief besluit te nemen om de wereldeconomie een impuls te geven. Het leek louter en alleen te draaien om het eigen nationale belang.

    g20-meeting

    Er is op de G20 in Shanghai eigenlijk niets besloten

    Ook de verwachtingen over het kunnen van de centrale banken, de Fed voorop, eroderen snel. De ECB en de Bank van Japan lijken de race naar de bodem van het ravijn aangegaan te zijn door een negatief rentebeleid te entameren. En dan is er nog de centrale bank van China, dat zich bijzonder weinig gelegen laat aan wat de andere centrale banken denken of doen. Het lijkt een heilloze weg en wie ook maar een beetje sceptisch is, die zoekt een veilige haven die goud heet.

    Wat mogen we van goud verwachten?

    Hoe ver de prijs nog kan stijgen, hangt voor een belangrijk deel af wat beleggers denken van de dollar. Historische gesproken beweegt de prijs van goud invers aan de waardeontwikkeling van de dollar. Bij de Deutsche Bank heeft de somberheid over de goudprijs plaatsgemaakt voor optimisme. Aan het einde van 2015 dachten analisten van die bank dat de prijs van goud naar $1.000 zou zakken. De dollar leek immers alleen maar sterker te worden, dankzij de renteverhoging en sterke aandelenmarkten. Van dat optimisme over de dollar en bloeiende aandelenmarkten is aan het begin van de maand maart niet veel meer over. Ergo, de kansen voor goud lijken alleen maar toe te nemen.

    goldpriceHet huidige positieve sentiment kan nog een steun in de rug krijgen als de Chinezen en Indiërs hun rol als grootste kopers van fysiek goud weer serieus gaan nemen. Daar is tot nu toe weinig van te merken. De import van goud vanuit Hongkong lag in januari 21% lager dan een jaar daarvoor. Als de prijs blijft stijgen, dan kan de lauwe belangstelling zomaar omslaan in een warme. De Chinezen nemen een wait-and-see houding aan. Ze willen bewijs, dat de huidige opleving handen en voeten heeft en niet een zoveelste oprisping blijkt te zijn! Het is aan de belegger de Chinezen van de duurzaamheid van de huidige rally te overtuigen.

    Die beleggers zelf lijken al wel overtuigd. De instroom in gold-backed etf’s is in 17 maanden niet zo hoog geweest. Dat hebben ze bij Bloomberg uitgedokterd. En ook hedge funds nemen weer op grote schaal long posities in. Het zijn allemaal evenzovele bewijzen, dat steeds meer beleggers nog maar weinig vertrouwen in de richting die de wereldeconomie is ingeslagen. In ieder geval voor de korte termijn heeft goud zijn naam als safe haven weer eens overtuigend bewezen.

    Cor Wijtvliet

    Deze bijdrage is mogelijk gemaakt door Beurshalte

    beurshalte-logoOver Beurshalte:

    Dagelijks publiceert Beurshalte nieuwsbrieven en columns van leden van de redactie en van gastauteurs over de wereld van beleggen en alles wat ermee samenhangt. Daarnaast publiceert beurshalte wekelijks een nieuwsbrief met unieke inhoud over relevante beleggingsthema’s. Belangstellende lezers kunnen een gratis abonnement nemen. Als u geïnteresseerd bent, kunt u zich hier aanmelden!

  • Goud herwint zijn glans

    Het is alweer jaren geleden, dat de goudprijs piekte op een niveau van $ 1.921 per troy ounce. Sindsdien is het geleidelijk bergafwaarts gegaan. Het voornemen van de Federal Reserve om in meerdere kleine stapjes de rente te verhogen, leek het lot van goud als beleggingsklasse definitief bezegeld te hebben, maar recentelijk is aan de neergang een einde gekomen.

    Beleggers die in 2015 nog het goud de rug toe keerden doen nu het omgekeerde. Het onbehagen onder beleggers is groot. Het feit dat Europa, Japan en kleine landen als Zweden en Zwitserland steeds nadrukkelijker het wapen van de negatieve rente hanteren, is verantwoordelijk voor dit groeiende gevoel van onbehagen. De alom aanwezigheid van negatieve rente versterkt het al lang sluimerend gevoel dat het met de wereldeconomie de verkeerde kant opgaat. Het heeft ook het idee doen post vatten dat centrale bankiers aan het einde van hun Latijn zijn. Hun gereedschapskist ter bestrijding van de te lage inflatie en de te lage economische groei lijkt nu bijna leeg.

    En dus wijkt de belegger uit naar zijn traditionele veilige haven: Goud.

    Diezelfde belegger lijkt er trouwens ook van overtuigd dat jaren van monetaire verruiming funest zijn geweest waarderingen. Koersen van een veelheid aan effecten zijn door al dat gratis geld veel te hoog opgelopen. Het is dus maar het beste om een veilig heenkomen te zoeken, voordat deze ballon gevuld met gebakken lucht, gaat ontploffen.

    Beleggen in goud

    Het gedrag van de belegger lijkt daarmee rationeel en de cijfers staven dat ook. Een studie van JP Morgan vanaf 1975 toont dat aan. Goud heeft in die afgelopen periode betere gerendeerd dan een mandje van aandelen, obligaties en commodities. Daar was wel een voorwaarde aan verbonden. De rente moest laag zijn en de neiging vertonen om nog verder te gaan dalen. In die gunstige omstandigheden liet goud omgerekend een maandelijks rendement zien van 1,4%. De bankiers zijn daarom van mening dat de prijs van goud voor het einde van 2016 een niveau van $1.250 per troy ounce kan aantikken.

    De stijging van de prijs tot dusverre is vooral te danken aan de instroom in zogeheten gold-backed ETF’s. Daarvoor groeit de belangstelling in alle delen van de wereld. Of een hoger prijsniveau structureel kan worden hangt van meer factoren. Zo zou het prettig zijn als in China en India de vraag naar fysiek goud eveneens een opleving laat zien. Een andere factor van belang is het aanbod. In 2015 is volgens the World Gold Council de productie van goudmijnen voor het eerst sinds 2008 weer licht gedaald. Als die daling voorlopig blijft aanhouden, dan kan de stijging wel eens structureel blijken.

    gold-etf-goldprice

    Beleggers stappen weer in goud (Grafiek via Financial Times)

    Goudprijs naar $1.300?

    Volgens de meeste analisten is het nog echt te vroeg om te juichen. In hun visie hoeft de economische berichtgeving maar weer positiever te worden, of veel beleggers ruimen hun goud weer op. Er zijn echter dissidenten zoals de ABN Amro. Daar geloven ze dat de prijs naar $1.300 kan nog voor het einde van het jaar. Er is teveel slecht nieuws in omloop. Bovendien lijkt de Fed afgestapt van het idee om in 2016 de rente verder te verhogen. Er is groeiende twijfel over de kracht van de economie in dat land. In zo’n omgeving is het onwaarschijnlijk dat de zon plotseling gaat doorbreken!

    Cor Wijtvliet

    Deze bijdrage is mogelijk gemaakt door Beurshalte

    beurshalte-logoOver Beurshalte:

    Dagelijks publiceert Beurshalte nieuwsbrieven en columns van leden van de redactie en van gastauteurs over de wereld van beleggen en alles wat ermee samenhangt. Daarnaast publiceert beurshalte wekelijks een nieuwsbrief met unieke inhoud over relevante beleggingsthema’s. Belangstellende lezers kunnen een gratis abonnement nemen. Als u geïnteresseerd bent, kunt u zich hier aanmelden!

  • Is China de reddingsboei voor Apple?

    Deze bijdrage is afkomstig van Beurshalte

    De vragen zoemden al enkele kwartalen rond. Hoe lang kan een gigant als Apple zo hard blijven groeien? En, is Apple voor zijn groei niet te afhankelijk geworden van de iPhone. Dat toestelletje genereert ongeveer 68% van de omzet van het bedrijf. Sinds de publicatie van de cijfers over het vierde kwartaal van 2015 is er meer duidelijkheid gekomen over beide vragen.

    apple-china-teaserHet was een fantastisch kwartaal voor Apple. De omzet bedroeg $76 miljard en de winst kwam uit op $18,4 miljard. De winst per aandeel bedroeg $3,28 waar de markt uitging van $3,23. Het bedrijf verkocht het record aantal van 74,8 miljoen iPhones. Niets aan de hand dus, maar toch viel de omzetstijging van 1,7% de markt tegen. Die had gerekend op $76,5 miljard. Het was een deukje in een stralend harnas. Apple kon echter aantonen dat de omzet te lijden had onder de sterke dollar. Apple haalt ongeveer 65% van zijn omzet van over de grens.

    Minder iPhones

    Toch ontkwam Apple er dit keer niet aan om voor het eerst sinds onheuglijke tijden met slecht nieuws te komen. De uitkomsten over het eerste kwartaal van 2016 zullen niet aan de verwachtingen voldoen. De omzet zal uitkomen op een bedrag van $50 – 53 miljard waar de markt hoopte op $55,5 miljard. Er zullen in het huidige kwartaal vooral minder iPhones aan de man gebracht worden. De grootste teruggang is te zien in China, inclusief Hong Kong. Volgens ceo Tim Cook ontkomt ook Apple niet aan de economische turbulentie in dat land. Hij moest vaststellen, dat er sinds het midden van 2015 de klad was gekomen in het tempo van verkoop. Overigens steeg de omzet in China in het afgelopen kwartaal nog met 14% naar een totaal $18,4 miljard. De echte terugval zal te merken zijn in het huidige kwartaal.

    De guidance van Apple werpt een aantal vragen op. De eerste en misschien wel belangrijkste vraag is of het tijdperk van de iPhone en meer in het algemeen het tijdperk van de smartphone ten einde loopt. Is de markt verzadigd en zal Apple het voortaan moeten hebben van de vervangingsvraag. Feit is wel, dat ook grote concurrent Samsung teleurstellende cijfers presenteerde. Dat maakt de vraag heel actueel of Apple een product of dienst in de mouw verborgen houdt dat de rol van de iPhone kan overnemen. De twijfel daaromtrent is heel groot. Diensten als Apple Pay en Apple Music weten vooralsnog weinig enthousiasme los te maken. Hetzelfde geldt voor Apple Watch.

    apple-aandeel

    Aandeel Apple daalt, beleggers twijfelen aan succes van nieuwe diensten en producten

    Groeien in China

    Een tweede prangende vraag is of China wel het beloofde land blijft nu de economische teruggang doorwerkt in de cijfers van Apple. Voorlopig blijft Tim Cook optimistisch zonder de huidige problemen te willen bagatelliseren. Apple blijft gewoon investeren in China. Het aantal van 28 Applewinkels moet nog voor de zomer van 2016 gegroeid zijn naar 40.

    Cook baseert zijn optimisme vooral op demografische factoren. In 2010 omvatte de middenklasse ongeveer 50 miljoen, maar in 2020 gaat het maar liefst om 500 miljoen mensen. Dat zijn allemaal potentiële kopers voor de iPhone en andere apparaten van Apple. Daarnaast verandert de structuur van de Chinese economie. Het accent komt meer en meer te liggen op consumentenbestedingen. Ook dat is niet ongunstig, zo oordeelt Cook.

    De argumentatie van Cook is rationeel en goed onderbouwd. Edoch, het beantwoordt niet de vraag of het tijdperk van de iPhone/smartphone ten einde loopt. Het beantwoordt evenmin de vraag of Apple een echt alternatief voor de iPhone in gedachten heeft! Het uitblijven van een definitief antwoord verklaart de daling van de koers van het aandeel!

    Cor Wijtvliet

    Hoofdredacteur Beurshalte.nl

     

    beurshalte-logoOver Beurshalte:

    Dagelijks publiceert Beurshalte nieuwsbrieven en columns van leden van de redactie en van gastauteurs over de wereld van beleggen en alles wat ermee samenhangt. Daarnaast publiceert beurshalte wekelijks een nieuwsbrief met unieke inhoud over relevante beleggingsthema’s. Belangstellende lezers kunnen een gratis abonnement nemen. Als u geïnteresseerd bent, kunt u zich hier aanmelden!

    Disclaimer: Bovenstaand artikel is geen professioneel beleggingsadvies en het is ook geen uitnodiging om te gaan beleggen. Beleggen brengt kosten en risico’s met zich mee. In het verleden behaalde resultaten bieden geen garantie voor de toekomst. Het artikel is louter de persoonlijke mening van de auteur.

  • Dance macabre op de internationale financiële markten

    Deze bijdrage is afkomstig van Beurshalte

    Het gaat er hard en ruig aan toe op de internationale financiële markten aan het begin van 2016. In de eerste twee weken verdween er voor meer dan $4 biljoen aan internationale beurswaarde door de schoorsteen. Volgens sommige analisten vormt de huidige paniek een eerste aanwijzing wat de wereld staat te wachten na het beëindigen van de monetaire verruimingsprogramma’s.

    Als dat waar mocht blijken te zijn dan liegen de voortekenen er niet om. Er is paniek vanwege de onduidelijkheid over de economische koers in China en over de waardevermindering van de renminbi. De obligatiemarkten worden door elkaar gehusseld, omdat centrale banken hun reserves aanspreken om de lokale munten te steunen. Tegelijkertijd zoeken beleggers hun heil in staatsobligaties in hun zoektocht naar veiligheid. De paniek wordt nog aangewakkerd door de schijnbaar onstuitbare val van de prijzen voor grondstoffen, die van olie in het bijzonder. Het resultaat is dat de beurzen van Shanghai en Shenzen in 2016 al meer dan 20% aan waarde hebben ingeboet. Hun Europese en Amerikaanse tegenvoeters doen het met 10% iets minder slecht, maar daar is alles ook mee gezegd.

    danse-macabere

    La Danse Macabere

    Nieuw recessie?

    Er is niet alleen veel onrust over China en wat daar wel of niet gaande is, maar ook over de economie van de Verenigde Staten heerst twijfel en ongerustheid. Is er nu wel of niet sprake van een winstrecessie? Gaan bedrijven in de energiesector nu wel of niet massaal op de fles, omdat ze bezwijken onder hun torenhoge schulden en lage olieprijzen?

    shanghai-stock-exchangeHoe kunnen deze onrust en paniek bezworen worden? Dat zal niet eenvoudig zijn. Sommige wijzen daarbij met de beschuldigende vinger naar de Fed. Al sinds dat de mogelijkheid voor een renteverhoging slechts geopperd werd is de dollar in waarde gaan stijgen. Dat heeft tot een financiële verkrapping geleid die verkeerd uitpakt voor het Amerikaans bedrijfsleven. De Fed mag dan wel claimen dat de crisis voorbij is maar daar merkt de Amerikaan in de praktijk weinig van. De groei van de economie is nog steeds teleurstellend laag ondanks jaren van monetaire stimulering en een rentevoet van nagenoeg 0%. Het idee begint post te vatten dat de Fed eigenlijk geen mogelijkheden meer heeft om de economie een impuls te geven.

    Moet het heil dan weer komen van China, zoals in 2008/09? Ook daar zetten beleggers vraagtekens bij. Na al de mislukte ingrepen op de Chinese beurzen in de afgelopen maanden lijkt de overheid wat kopschuw geworden om nieuwe maatregelen te implementeren. Daar komt nog bij, dat Beijing in februari gastheer is voor de bijeenkomst van de G20. In de aanloop hiernaar lijkt het uitgesloten dat er radicale maatregelen genomen worden. De autoriteiten willen het liefst zoveel mogelijk rust bij dit soort belangrijke internationale aangelegenheden.

    Maar waar kan de belegger dan wel enige zekerheid aan ontlenen? Wat kan wel als leidraad dienen voor zijn beleggingsbeslissingen in de komende dagen en weken? Twee zaken zou hij in zijn overwegingen kunnen meenemen. De eerste is, dat turbulentie op de financiële markten niet automatisch uitmondt in een wereldwijde recessie. De kans daarop is volgens JP Morgan voor dit jaar ongeveer 50%. De bank voegt er echter aan toe dat het huidig pessimisme niet stoelt op reële economische data. Dat is een opvatting die gedeeld wordt door Goldman Sachs. Strateeg Jan Hatzius verwacht dan ook dat nieuwe economische data die begin februari naar buiten komen voor de broodnodige rust onder beleggers zullen zorgen.

    Impact China overschat?

    Hij bestrijdt eveneens de overtuiging onder veel beleggers, dat de gebeurtenissen in China hun verwoestende uitwerking op de wereldeconomie niet zullen missen. Hatzius poneert dat de invloed van China op de rest van de wereld nog beperkt is. Als de Chinese import met 10% daalt dan kost dat de ontwikkelde landen slechts 0,1% aan groei! Voor deze strateeg is de prijsdaling van grondstoffen eerst en vooral het gevolg van overinvesteringen in goede tijden en is de dure dollar bewijs van de kracht van de Amerikaanse economie. De Chinese onrust tenslotte heeft alles te maken met de transitie naar een economie die steunt op de consument en diensten. Al deze zaken zorgen voor problemen, grote problemen zelfs maar beheersbare problemen. Het zijn troostende gedachten van Hatzius, zij het dat ze slechts een schrale troost bieden aan een de belegger die nu behoefte heeft om de uitgang uit de malaise te vinden!

    Cor Wijtvliet

    Hoofdredacteur Beurshalte.nl

    beurshalte-logoOver Beurshalte:

    Dagelijks publiceert Beurshalte nieuwsbrieven en columns van leden van de redactie en van gastauteurs over de wereld van beleggen en alles wat ermee samenhangt. Daarnaast publiceert beurshalte wekelijks een nieuwsbrief met unieke inhoud over relevante beleggingsthema’s. Belangstellende lezers kunnen een gratis abonnement nemen. Als u geïnteresseerd bent, kunt u zich hier aanmelden!

  • Vooruitzichten zijn belangrijker dan de cijfers!

    Deze bijdrage is afkomstig van Beurshalte

    Maandag 11 januari 2016 kwam Alcoa, de Amerikaanse aluminiumreus, met cijfers over het vierde kwartaal van 2015. Met die gebeurtenis is het nieuwe cijferseizoen officieus van start gegaan. De grote en misschien ook wel bange vraag is of de bedrijven de Chinese grauwsluier over de aandelenbeurzen kunnen verdrijven. Dat is niet uitgesloten, want dat gebeurde ook aan het einde van het derde kwartaal van 2015.

    Ook toen zagen we het somber in. De markt had een daling van de winstgevendheid ingecalculeerd van gemiddeld 4,3%. Het bleek met een daling van 0,8% allemaal reusachtig mee te vallen. Van puur enthousiasme schoot de S&P 500 met 10% de lucht in. Het herstel verraste de kenners!

    Sombere verwachtingen

    Evenals toen is het ook nu weer China dat beleggers schrik aan jaagt met zijn tot mislukking gedoemde pogingen greep op een op hol geslagen markt te krijgen. Angst en schrik hebben de aandelenkoersen omlaag gejaagd. Tegelijkertijd hebben ze echter ook de verwachtingen voor de bedrijfsresultaten mee omlaag getrokken. Dat gebeurde ook aan het einde van de zomer van afgelopen jaar! Dat zou nu ook zomaar weer kunnen gebeuren.

    guidanceDe koers van een aandeel ten tijde van het cijferseizoen wordt voornamelijk door twee factoren bepaald. De uiteindelijke cijfers zijn natuurlijk de belangrijkste. Bedrijven zijn er meester in geworden om verwachtingen omlaag te praten, waarna het niet zo moeilijk om die bijgestelde verwachtingen royaal te verslaan met alle positieve gevolgen van dien. Dat proces voltrekt zich ook dit keer weer. Opnieuw gaat de markt uit van een winstdaling.

    Het grootste slachtoffer zal de sector energie zijn met een winstdaling van maar liefst 70%. Tellen we deze sector niet mee, dan zullen bedrijven een omzet- en winststijging noteren van slechts 1,1%. Daar moet menig bedrijf zonder veel problemen aan voorbij kunnen stuiven. Een hinderlijke bijkomstigheid is weer wel, dat bij de vooruitzichten voor 2016 wel hoog ingezet wordt op 8,3% in de winstgroei van bedrijven, die uit de energiesector uitgezonderd. De omzet moet in 2016 met gemiddeld 4,4% omhoog!

    Inkoop aandelen

    Een tweede factor van belang vormen de talrijke programma’s voor inkoop van eigen aandelen. Dat is al jaren een continue proces van belang met uitzondering van de maand voorafgaand aan de bekendmaking van de cijfers. Dankzij die programma’s vinden koersen een stabiele steun met als enige uitzondering de genoemde maand. Dan willen er nog weleens onverwachte dingen gebeuren. Dit zijn uiteraard allemaal algemeenheden. En die programma’s winnen nog steeds aan populariteit. Volgens Capital Economics is er in 2015 waarschijnlijk voor een bedrag van $868 miljard eigen aandelen opgekocht.

    En toch staan beide factoren niet garant voor succes. Dat bewees het eerder genoemde Alcoa. Het kwam met cijfers die de consensus versloegen en het heeft een programma voor inkoop eigen aandelen ter waarde van luttele miljarden dollars en toch ging de koers na het bekend worden van de cijfers met 9% onderuit. Alcoa verslikte zich in een derde factor van eminent belang en dat is de guidance. Die zag er niet goed en dus lieten beleggers het aandeel vallen. Niet alles laat zich sturen door getructe ceo ’s, zo blijkt ook nu weer! Het wordt met andere woorden ook dit keer weer spannend. Het is weer afwachten wat de ceo ‘s weer te vertellen hebben en hoeveel geld ze bereid zijn te doneren om de beurskoers te steunen. Pas dan kunnen we vaststellen of de berenmarkt dit keer wel is gearriveerd!

    Cor Wijtvliet

    Hoofdredacteur Beurshalte.nl

    beurshalte-logoOver Beurshalte:

    Dagelijks publiceert Beurshalte nieuwsbrieven en columns van leden van de redactie en van gastauteurs over de wereld van beleggen en alles wat ermee samenhangt. Daarnaast publiceert beurshalte wekelijks een nieuwsbrief met unieke inhoud over relevante beleggingsthema’s. Belangstellende lezers kunnen een gratis abonnement nemen. Als u geïnteresseerd bent, kunt u zich hier aanmelden!

  • Beleggers in grondstoffen lazen tekenen aan de wand niet

    Deze bijdrage is afkomstig van Beurshalte

    De Bloomberg Commodity Index van 22 grondstoffen is in 2015 naar het laagste niveau gedaald van de hele crisis. Achteraf gezien kunnen we die daling gemakkelijk verklaren, maar dat is achteraf altijd gemakkelijk. Maar nog in augustus moest de hoogste baas van Glencore, Ivan Glasenberg, bekennen dat hij weinig zicht had op de ontwikkelingen in China en dat hij oprecht verrast was over de tuimeling van de grondstoffen.

    De tekenen aan de wand lieten zich in de eerste helft van 2015 niet eenduidig lezen. In januari van het voorbije jaar voorspelde Goldman Sachs dat de prijs van zink in de loop van 2015 zou stijgen naar een niveau van $2.500 per ton. In december lag het niveau op de London Metal Exchange op $1.500. Goldman had zijn voorspelling gebaseerd op het sluiten van twee zinkmijnen in Australië en Ierland. Hetzelfde kan gezegd worden van de prijs van nikkel. Ook van dat metaal leken de vooruitzichten tamelijk rooskleurig. Uiteindelijk is de prijs van dit metaal met meer dan 40% getuimeld.

    bloomberg-commodity-index

    Bloomberg Commodity Index verder omlaag in 2015

    Tekenen aan de wand

    Met de voorspellingen van Goldman Sachs in het achterhoofd is het niet zo vreemd dat de sector zo traag reageerde op de feitelijke prijsdalingen. Het heeft maanden geduurd voordat bijvoorbeeld Glencore echt in beweging kwam en alsnog besloot voorrang te geven aan het verlagen van zijn schuldenlast ten nadele van zijn investeringsplannen. Ook Anglo American kwam pas in beweging toen het aandeel meer dan 70% van zijn waarde had ingeleverd. Ook dit bedrijf gaat gebukt onder een zware schuldenlast. Het bedrijf heeft nu besloten 60% van zijn mijnen te sluiten.

    En toch waren er tekenen aan de wand die wel de juiste richting aangaven. We zijn het waarschijnlijk allemaal al weer vergeten, maar in januari van dit jaar ondernam een groep Chinese hedge funds een poging om de koperprijs ver omlaag te duwen, terwijl handelaren in London letterlijk en figuurlijk sliepen. De Chinezen ondernamen deze bear raid in de overtuiging dat Westerse handelaren te optimistisch waren. Die hadden te weinig oog voor de fundamentele veranderingen in China, waar het accent van de economie begon te verschuiven naar de consument. In een maand tijd daalde de koperprijs met 10%.

    China

    Veranderingen in de Chinese economie speelden ook een sleutelrol bij de ontwikkeling van de olieprijs. Ook hier werd lang gedacht, dat het allemaal niet zo’n vaart zou lopen. De meeste analisten gingen er in januari vanuit dat de olieprijs zich in de loop van 2015 geleidelijk zou gaan herstellen. Aan het eind van 2015 zou een vat Brent wel weer minimaal $70 dollar losten. Nog in mei leek het alsof ze gelijk zouden krijgen. Toen raakte de prijs van Brent heel even het niveau van commodities-4$67, maar daar is het bij gebleven. Het herstel was maar van korte duur, zoals we nu allemaal weten. Nu kiest de sector voor het scenario van ‘lower for longer ‘ en heeft het een streep gezet door investeringen ter waarde van $280 miljard. We weten nu, dat OPEC op de toppen van zijn kunnen blijft oppompen en dat bijvoorbeeld de Amerikaanse schalieproducenten koppig weigeren het hoofd in de schoot te leggen. Terwijl het aanbod hoog blijft en zelfs nog iets toeneemt, ontwikkelt de vraag zich maar mondjesmaat. De Chinezen kunnen met veel minder olie af! De veranderingen in de structuur van de Chinese economie en de daarmee samenhangende groeivertraging blijken fnuikend uitgepakt te hebben voor de internationale grondstoffenmarkten in 2015. Het is moeilijk voor te stellen dat trends in 2016 plotseling een stuk beter gaan worden. Het ziet er naar uit dat het aanbod van metalen en olie ook in dit jaar nog de vraag zullen overtreffen. Dat zal de prijzen zeker geen goed doen. Op een herstel van formaat hoeven we waarschijnlijk niet te rekenen. Een nieuwe commodity boom kan nog wel enkele jaren op zich laten wachten. Daar past enige nuancering bij. Voorspellen is echt moeilijk, juist omdat het de toekomst betreft!

    Cor Wijtvliet

    Hoofdredacteur Beurshalte.nl beurshalte-logoOver Beurshalte: Dagelijks publiceert Beurshalte nieuwsbrieven en columns van leden van de redactie en van gastauteurs over de wereld van beleggen en alles wat ermee samenhangt. Daarnaast publiceert beurshalte wekelijks een nieuwsbrief met unieke inhoud over relevante beleggingsthema’s. Belangstellende lezers kunnen een gratis abonnement nemen. Als u geïnteresseerd bent, kunt u zich hier aanmelden!

  • Vooruitblik: Valuta in 2016

    Deze bijdrage is afkomstig van Beurshalte

    Op zich lijken de kaarten op de internationale valutamarkten voor 2016 al aardig geschud. Enkele grote thema’s zijn min of meer onbetwist. De US dollar zal versterken, valuta’s van de opkomende markten blijven zwak en de Chinese renminbi zal aan waarde inboeten. Een heel wat moeilijker te beantwoorden vraag is uiteraard wanneer dat allemaal staat te gebeuren en in welke mate. Over die vragen is veel minder eensgezindheid.

    Vooral over de eerste helft van 2016 heerst de nodige ongerustheid. Die zal waarschijnlijk erg onder invloed staan van de beslissing van de Federal Reserve later deze maand, waardoor het beleid van beide centrale banken diametraal ten opzichte van elkaar kan komen te staan. Natuurlijk, de effecten van beide beslissingen heeft de markt al grotendeels in geprijsd. Dat wil weer niet zeggen, dat het alsnog mis kan gaan. Het loskoppelen van de Zwitserse franc van de euro, maar ook de devaluatie van de renminbi heeft afgelopen jaar voor onverwachte volatiliteit gezorgd. Die ervaringen uit 2015 kleuren de verwachtingen voor 2016.

    Valutamarkt in 2016

    Volgens sommigen hebben de gebeurtenissen in 2015 geleerd dat de huidige valutamarkten anders functioneren, dat prijzen en transacties anders tot stand komen. Dat komt, zo denken ze, omdat door de nieuwe regelgeving de liquiditeit verminderd is. Daardoor is de risico appreciatie veranderd en verminderd. Ja, de dollar gaat in 2016 naar pariteit met de euro, maar daar kan men toch een heel groot voorbehoud bij maken. De Fed lijkt toch wel bevreesd voor de mogelijke negatieve gevolgen van een te sterke dollar. Dat heeft in ieder geval JP Morgan ertoe verleid haar verwachtingen voor de euro in 2016 te laten oplopen naar $ 1,16. Volgens die bank is de Amerikaanse economie wel gezond, maar is daarmee feitelijk alles wel gezegd. Als de groei ook maar een kwartaal tegenvalt, kan de Fed zomaar besluiten om de cyclus van kleine rentestappen in 2016 vroegtijdig te stoppen.

    eur-usd

    Volgens Morgan Stanley zal het monetaire beleid van centrale banken ook in 2016 de valutamarkten blijven domineren. Meer nog dan in 2015 zullen de beperkingen van dat beleid aan het licht komen. De ECB heeft het geluk, dat de verlenging van haar verruimingsbeleid geschiedt tegen de achtergrond van een geleidelijk verbeterende economie. Pech is weer wel, dat door de agressieve verruiming de euro de funding currency wordt voor de zogeheten carry trades. Als door ongelukjes op de internationale financiële markten de risico aversie plotseling toeneemt, dan kan aan deze funding zomaar een einde komen. Het gevolg kan dan een duurdere euro zijn.

    Japan

    Het monetair beleid zal ook de waarde van de yen in 2016 bepalen. Die kan zakken naar ¥ 130 in de dollar zonder dat de BoJ het beleid verder verruimt. Het is vooral de opstelling van de Japanse centrale bank die een verdere verzwakking bevordert. De uitzondering op de regel is opnieuw JP Morgan. Daar geloven ze helemaal niets van een verdere verzwakking van de Yen. Het tegendeel zal eerder gebeuren. Dat laatste zal in ieder geval niet met de Chinese renminbi gebeuren. Die zal verder verzwakken. Daar zal de PoBC geen rol van betekenis in spelen.

    usd-jpy

     

    De verzwakking is in zoverre een probleem, dat het een uitstroom van kapitaal tot gevolg zal hebben en dat kan een toch al verzwakkende economie verder onder druk zetten. Dat achten strategen een onmiskenbaar risico voor 2016. Een zwakker China tenslotte kan het voorziene voorzichtige herstel in de opkomende markten opnieuw onderuit halen. Dat kan zeker het geval zijn voor die landen, die veel commodities produceren. Voorspellen is zo moeilijk, juist omdat het de toekomst betreft. Dat geldt zeker voor valuta waarvan het gedrag zich ook op de korte termijn moeilijk laat voorspellen!

    Cor Wijtvliet

    Hoofdredacteur Beurshalte.nl

    beurshalte-logoOver Beurshalte:

    Dagelijks publiceert Beurshalte nieuwsbrieven en columns van leden van de redactie en van gastauteurs over de wereld van beleggen en alles wat ermee samenhangt. Daarnaast publiceert beurshalte wekelijks een nieuwsbrief met unieke inhoud over relevante beleggingsthema’s. Belangstellende lezers kunnen een gratis abonnement nemen. Als u geïnteresseerd bent, kunt u zich hier aanmelden!

  • China moet leren consumeren

    Deze bijdrage is afkomstig van Beurshalte

    China is bezig aan een imponerende omslag. Het economisch model dat gebaseerd is op export en eindeloze investeringen heeft zijn beste tijd gehad. De positieve effecten zijn nagenoeg uitgewerkt. Het model heeft China in enkele decennia wel hoog geplaatst op de lijst van landen met een gemiddeld inkomen. De Communistische Partij wil echter meer. Het gemiddeld inkomen moet aansluiting vinden bij het gemiddelde inkomen in de ontwikkelde landen. De geschiedenis leert, dat die laatste stap de moeilijkste is en heel veel tijd en inspanning kost.

    De Chinese oplossing is om die stap te maken door de economie meer op diensten te baseren en op consumptie. Na vijf jaar van inspanningen mag de conclusie luiden dat het land veel stappen vooruit heeft gezet, maar dat het uiteindelijke doel nog lang niet is bereikt. De ombouw naar een diensteneconomie loopt voorspoedig. Droegen diensten in 2010 voor 44% bij aan het bruto binnenlands product (bbp), in 2015 werd de grens van 50% geslecht. Daarmee verloopt de transitie sneller dan beleidsmakers beoogd hebben. Natuurlijk blijft er een en ander te wensen. Sectoren als IT Services, gezondheidszorg en recreatie mogen, nee moeten sneller groeien om de doelstelling van 60% – 65% in het komende decennium werkelijkheid te maken.

    Shopping_street_in_Wenzhou

    “Chinezen moeten leren consumeren”

    Van sparen naar consumeren

    Dat lijkt geen onoverkomelijk probleem! Dat is de Chinese consument misschien wel. De private consumptie groeit tergend langzaam. In 2010 bedroeg de bijdrage aan het bbp 36%, maar in 2014 is dat nog steeds een schamele 38%. Het lijkt vooralsnog moeilijk voor de overheidsdienaren het DNA van de doorsnee Chinese burger ineens te veranderen en aan te passen. Hoewel zeker de Chinese verstedelijkte burgers steeds meer zijn gaan verdienen zijn ze ook steeds meer gaan sparen in plaats van spenderen. De gemiddelde stedelijke burger spaart 30% van zijn besteedbaar inkomen. Tien jaar geleden was dat nog 24%.

    Sparen zit de Chinees in de genen. Omdat er geen sociaal vangnet is, voelt hij/zij zich gedwongen een grote appel voor de dorst achter de hand te hebben. Hij moet geld hebben voor zijn gezondheidszorg, maar zeker ook voor de jaren na zijn pensionering. China is het sterkst vergrijzende land ter wereld. De ouder wordende Chinees kijkt ongerust naar de nabije toekomst en legt nog eens iets extra’s opzij.

    Sociaal vangnet

    vergrijzing-chinaDe overheid is uiteraard niet blind voor de grote onzekerheid onder de bevolking. Het dertiende vijfjarenplan, dat loopt van 2016 tot en met 2020, is er op gericht de onzekerheid over de toekomst weg te nemen. Waarschijnlijk gaat de komende jaren het fundament van een sociaal vangnet gelegd worden, waarbij veel aandacht zal zijn voor gezondheidszorg en pensioenen. Misschien moeten Nederlandse beleidsmakers die vurig pleiten voor de afbraak van ons sociaal vangnet eens met hun Chinese tegenvoeters gaan praten. Het besluit om de een-kind-politiek met ingang van 2017 volledig los te laten kan niet los gezien worden van het streven meer zekerheden in het dagelijks leven in te bouwen. Het gezin en de familie spelen een centrale rol in een Chinees leven. Als de samenstelling van een doorsnee gezin in stad en dorp verandert, waardoor de samenleving weer begint te vergroenen, kan dat een beslissende stap zijn om het probleem van de vergrijzing te beheersen. Minder kopzorgen over werk, inkomen, gezondheidszorg en pensioenen zullen het voor de Chinezen mogelijk maken meer te genieten van het leven. Daar zal de rest van de wereld ook baat bij hebben! Meer dan 1 miljard hedonistische Chinezen is een bijna paradijselijk vergezicht voor producenten en beleggers!

    Cor Wijtvliet

    Hoofdredacteur Beurshalte.nl beurshalte-logoOver Beurshalte: Dagelijks publiceert Beurshalte nieuwsbrieven en columns van leden van de redactie en van gastauteurs over de wereld van beleggen en alles wat ermee samenhangt. Daarnaast publiceert beurshalte wekelijks een nieuwsbrief met unieke inhoud over relevante beleggingsthema’s. Belangstellende lezers kunnen een gratis abonnement nemen. Als u geïnteresseerd bent, kunt u zich hier aanmelden!