Categorie: Nieuws

Vorige week schreven we al dat China dit jaar al 9x zoveel goud uit Australie heeft ingevoerd als vorig jaar. Dat terwijl China in 2011 de grootste goudproducent ter wereld was. Naast al het ingevoerde goud blijft er ook aanzienlijk hoeveelheid goud van de binnenlandse mijnproductie binnen de landsgrenzen. Hoeveel goud China precies heeft weten we niet, want het land communiceert de omvang van haar goudvoorraad al een aantal jaar niet meer door aan het IMF en de World Gold Council.

Onderstaande grafiek van Zero Hedge laat zien hoeveel goud de Chinezen dit jaar al hebben geïmporteerd. Daarbij kunnen we opmerken dat er in de eerste acht maanden van 2012 al meer goud is ingevoerd dan over heel 2011. Verder is het noemenswaardig om te vermelden dat er tussen januari en juli al vier keer meer goud ingevoerd is door China dan in diezelfde periode vorig jaar. De nieuwssite Marketwatch kijkt anders naar de cijfers, want die zagen dat de import van goud in augustus het laagst was sinds februari dit jaar. Daaraan verbinden ze de conclusie dat de 'importrally' van goud wellicht tot een einde is gekomen en dat de vraag naar het gele edelmetaal onder de Chinezen bekoeld is. Een analist van HSBC zei er het volgende over: ''China's korte-termijn behoefte aan goud lijkt te verzwakken, omdat de import vanuit Hong Kong vertraagde''. Ook was er anekdotisch bewijs van een goudhandelaar in Hong Kong, die overigens niet bij naam werd genoemd. Die zou van klanten in China te horen hebben gekregen dat hun goudvoorraad verzadigd is.

Goudimport China vanuit Hong Kong, klik voor een grotere afbeelding (Bron: Zero Hedge)

China diversificeert reserves

Tegelijkertijd zien we dat China nog maar mondjesmaat Amerikaanse staatsobligaties koopt, een signaal dat de buitenlandse steun voor het Amerikaanse begrotingstekort aan het verzwakken is. Onderstaande grafiek laat zien dat een belangrijke steunpilaar voor de financiering van de Amerikaanse overheid aan het afbrokkelen is. Voor de belegger en spaarder is dit één van de belangrijkste redenen om fysiek goud in de portefeuille op te nemen. De grafiek laat een stagnering zien in 2011, toen de totale positie in Amerikaanse staatsobligaties met enkele tientallen miljarden dollars omlaag ging. De nieuwste cijfers van augustus 2012 laten zien dat de stagnerende trend zich dit jaar heeft voortgezet, terwijl de staatsschuld van de VS in de tussentijd wel met honderden miljarden dollars is opgelopen.

Totaal aan Amerikaanse staatsobligaties in handen van Chinese centrale bank (Bron: Avondaleam)

Bij het sluiten van de handel in edelmetalen was de goudprijs $1.721 per troy ounce en stond de zilverprijs op $32,04. Ook in Amerikaanse dollars zijn we dus weer wat verder verwijderd geraakt van de records die vorig jaar gevestigd werden. De wisselkoers van de euro ten opzichte van de dollar is sinds de zomer weer wat aangesterkt, omdat de financiële markten weer meer vertrouwen hebben gekregen in een goede afloop van de Europese schuldencrisis. Deze week kwamen Europese regeringsleiders bijeen om te praten over de toekomst van Europa, en dan met name op het gebied van begrotingsbeleid. De neuzen staan nog niet dezelfde kant op, maar Europa heeft nogmaals duidelijk gemaakt dat het de stabiliteit van de munt zal bewaken en dat het niet zal zwichten voor de 'makkelijke' oplossing die het IMF aandroeg (minder bezuinigen en de staatsschulden wat meer laten oplopen).

Goudprijs in euro's is sinds begin deze maand met €60 per troy ounce gezakt (Bron: Goldprice)

De zilverprijs in euro's zakte afgelopen week met 4,7% weg (Bron: Goldprice)

Meer vertrouwen in Europa

Deze gebeurtenissen sterken het vertrouwen in de euro, waardoor de munt inmiddels weer boven de $1,30 staat. Eind juli zakte de euro net niet door de psychologische grens van $1,20. Ook op de Europese obligatiemarkt kwam er weer wat meer rust, de Spaanse 10-jaars rente zakte naar 5,37% en de Italiaanse 10-jaars rente bereikte met 4,77% het laagste niveau in meer dan een jaar tijd. Begin dit jaar vroeg de obligatiemarkt een rente van meer dan 7% voor een 10-jaars lening aan Italie en midden in de zomer overkwam Spanje hetzelfde. Een rente van 7% wordt algemeen beschouwd als een niveau dat niet meer houdbaar is, in de zin dat de rentelasten over de totale staatsschuld dan zo snel oplopen dat de overheidsfinanciën er permanent door uit het lood geslagen worden.

De daling van de goud- en zilverprijs weerspiegelt voor een gedeelte het toenemende vertrouwen van beleggers, maar daarmee zijn de fundamentele argumenten om fysiek edelmetaal aan te houden nog niet weerlegd. Zo werd eerder deze week bekend dat de Bank of England de laatste tijd vrijwel alle Britse staatsobligaties heeft opgekocht en dat het inmiddels een derde van de totale Britse staatsschuld met geldpersfinanciering heeft opgekocht. In de VS is de situatie eveneens hopeloos, want met de aankondiging van het opkopen van nog meer schuldpapieren (hypotheekleningen) laat de Federal Reserve zien dat actieve ondersteuning van de economie (en de banken) nog steeds vereist is.

World Gold Council

Een andere trend die de goudprijs fundamenteel ondersteunt is het kopen van goud door centrale banken. dat doen ze al sinds 2009 en die trend is sindsdien alleen maar versterkt. De World Gold Council schreef de prijsstijging van goud in het derde kwartaal vrijwel volledig toe aan het handelen van centrale banken. Daarmee bedoelt ze enerzijds de aankoop van goud door centrale banken van opkomende economieën en anderzijds het uitzonderlijk soepele monetaire beleid van de centrale banken in de VS, het Verenigd Koninkrijk en Japan.

Technische analyse

De goudprijs en de zilverprijs staan, ondanks de dalende trend van de afgelopen twee weken, nog steeds boven hun 200-daags gemiddelde. Mocht de prijs van goud of zilver daar doorheen zakken, dan zou dat kunnen duiden op een sterke correctie. Het is goed mogelijk dat deze niveau's getest gaan worden, want in de afgelopen twee jaar hebben we al veel volatiliteit gezien.

Goudprijs in USD over afgelopen twee jaar. De 200-DMA is al enkele keren getest (Bron: Kitco)

Zilverprijs in USD over afgelopen twee jaar. De 200-DMA is ook hier al enkele keren getest (Bron: Kitco)

Het rendement op staatsobligaties is inmiddels tot een zodanig laag niveau gezakt dat het dividend op aandelen van sommige grote bedrijven aantrekkelijker is geworden. Bill Gross zei eerder deze week tegenover CNBC het volgende: ''Ik denk dat aandelen – en dan bedoel ik de hoogwaardige aandelen die 2 tot 3 procent dividend uitkeren – op dit moment zeker aantrekkelijker zijn dan een Amerikaanse staatsobligatie met een looptijd van 10 jaar en een yield van 1,7%.''

Als oprichter van Pimco beheert Bill Gross in totaal ongeveer $1.800 miljard aan vermogen, dat belegd is in vrijwel alle beleggingscategorieën. Omdat de focus van het fonds gericht is op de lange termijn is het van oudsher vooral gericht op de obligatiemarkt, maar door de valutacrisis die nu gaande is (centrale banken die geld bijdrukken om schulden op te kopen) ziet ook Gross meer risico's in deze markt. Hij breidde recent zijn blootstelling aan de goudprijs uit, omdat hij zich zorgen maakt over de tientallen miljarden dollars die de Federal Reserve in de economie pompt.

Obligaties zijn kwetsbaar voor het beleid van centrale bankiers, omdat dit leningen zijn die in reële termen minder waard wordt in een inflatoire omgeving. Aandelen daarentegen vertegenwoordigen tastbare bezittingen van de onderliggende bedrijven, waardoor deze zich enigszins corrigeren voor inflatie. Als het dividend op aandelen hoger is dan de yield op staatsobligaties is dat voor Bill Gross dus een reden om de weging richting aandelen uit te breiden ten koste van de obligaties. Door het beleid van de Federal Reserve blijft Gross ook nog steeds positief over goud. Hij verwacht dat de goudprijs in de toekomst verder zal stijgen.

Bill Gross van Pimco gelooft meer in sterke bedrijven die dividend uitkeren dan in Amerikaanse obligaties

Het zilverfonds van de Canadian Mint krijgt in eerste instantie een omvang van maximaal $100 miljoen, wat omgerekend naar de huidige spotprijs goed is voor ongeveer 95,6 ton of iets meer dan 3 miljoen troy ounce aan fysiek zilver. De komst van dit zilverfonds is eigenlijk geen verrassing, want bij de lancering van een soortgelijk fonds voor goud werd er al gehint naar een variant voor de zilverbeleggers.

Vergeleken met de verschillende exchange-traded funds (ETF's) voor zilver lijkt het fonds van de Canadian Mint erg aantrekkelijk. Beleggers die een positie nemen in een ETF als het SLV bezitten feitelijk nog geen zilver, maar louter een aandeel in een stapel zilver waaruit een gedeelte alleen opvraagbaar is vanaf een zeer groot bedrag. Bij het Canadese zilverfonds maakt elke belegger wel aanspraak op een toegewezen hoeveelheid zilver, die beschikbaar is in de kluis van de Canadese munt.

Omdat de Canadese munt zelf met het edelmetaal werkt heeft het al een goed beveiligde opslagruimte, waardoor de overheadkosten van dit nieuwe zilverfonds zeer beperkt zijn. De Candese munt vraagt een vergoeding van 0,45% per jaar voor deze opslagdienst, aangevuld met een commissie van 3% voor de eerste inschrijving. In feite vormt het initiatief van de Canadese munt dus een goed alteatief voor een fonds als het PSLV van Eric Sprott, dat eveneens een 1:1 allocatie van zilver belooft en dat haar zilverbaren ook laat opslaan bij de Canadese munt. Het zilverfonds begint met een omvang van $100 miljoen, maar kan snel uitgebreid worden als daar vraag naar is. Het eerder gelanceerde goudfonds begon op $250 miljoen, maar werd door de grote vraag vanuit de markt al snel opgeschroefd naar $600 miljoen.

Certificaten

De Canadian Mint heeft de handen ineen geslagen met TD Securities en National Bank Financial, die over de infrastructuur beschikken om het zilverfonds toegankelijk te maken voor beleggers. Dezelfde partijen brachten een jaar geleden ook het vergelijkbare goudfonds van de Canadese munt op de markt. Beleggers kunnen binnenkort in stukjes van $20 instappen in het zilverfonds, waaa ze certificaten ontvangen die op een beurs verhandeld kunnen worden. Op deze manier combineert de Canadian Mint beleggers de zekerheid van het bezit van fysiek metaal met het gemak van een digitaal handelsplatform.

De certificaten zullen door het leven gaan als Silver ETR's en zullen verhandeld worden op de TSX. Eens per maand krijgen de deelnemers de gelegenheid hun certificaten in te ruilen voor fysiek zilver of voor cash. Bij het inruilen van certificaten voor fysiek zilver is er wel een minimumgrens ingesteld. Pas vanaf 5.000 ETR's ($100.000) kan men fysiek zilver opvragen.

De Canadese Munt biedt zilveropslag met verhandelbare certificaten aan

De goudschat bestaat uit tal van muntstukken uit de Romeinse tijd, die ooit zijn begraven door een welvarend persoon uit die tijd. Conservator David Thorold verklaarde tegenover BBC News dat het type gouden munten die zijn aangetroffen in Hertfordshire (iets ten noorden van Londen) zelden werden gebruikt in normaal betaalverkeer, omdat ze daarvoor veel te waardevol waren. In plaats daarvan werden de gouden munten gebruikt om vermogen in op te slaan. De munten zijn waarschijnlijk begraven door een rijke handelaar, een hoog geplaatste militair of een landeigenaar, zo vertelt Thorold.

In totaal werden er meer dan vijftig muntstukken gevonden, die vandaag de dag een intrinsieke waarde hebben van enkele duizenden euro's. De historische waarde is natuurlijk veel hoger, want het zou hier om de allergrootste Romeinse goudvondst gaan die ooit in Engeland gevonden is. De identiteit van de vinder is niet bekend gemaakt. De video van BBC News is hier te vinden.

Een grote goudschat uit het Romeinse tijdperk werd recent opgegraven in Hertfordshire (Bron: BBC News)

tekst

De Chinezen verzamelen massaal goud, want naast de tientallen tonnen goud die het land maandelijks via Hong Kong importeert is het land ook nog eens de grootste goudproducent ter wereld met een productie van 355 ton in 2011. Door massaal goud te kopen lijkt China te anticiperen op een nieuw tijdperk, waarin de Amerikaanse dollar waarschijnlijk niet meer als wereldreservemunt gebruikt wordt in de inteationale handel en goud meer waard zal zijn dan het vandaag de dag is. Dat China dit jaar zoveel meer goud (tussen de 75 en 85 ton) uit Australië haalt is niet verwonderlijk, want Australië volgt op de tweede plaats in de ranglijst van grootste goudproducenten. De goudproductie bedroeg vorig jaar 270 ton, maar dit jaar was er naar verluid soms te weinig goud om te voorzien in de Chinese vraag.

Volgens Nigel Moffat, de penningmeester van de Perth Mint, werden er in de afgelopen maanden grote hoeveelheden goud uitgevoerd richting China. Hij voegt daaraan toe: ''In het afgelopen jaar is de vraag significant toegenomen, waarbij er van tijd tot tijd meer vraag dan aanbod was. In de laatste vier tot zes weken was de vraag echter weer wat teruggevallen, conform de wereldwijde handel.''

China importeerde in eerste acht maanden van dit jaar al 9x zoveel dollars aan goud als in 2011

De Chinese vraag naar goud begon zelfs groter te worden dan de vraag vanuit India, een land dat traditioneel ook een sterke band heeft met het gele edelmetaal. De vraag naar goudbaren en gouden munten in China is de afgelopen drie tot vier jaar bijna onafgebroken gestegen.  Ook de vraag naar gouden juwelen is fors toegenomen in China, zo schrijft The Australian. Door het 'beleid' van centrale banken wereldwijd is men steeds minder bereid om voor een langere periode cash aan te houden. Spaarders en beleggers die zich willen beschermen tegen waardedaling van het geld vinden een veilige haven in fysiek goud. Chinezen kopen niet alleen goud uit Australië, ook investeren ze veel geld in de mijnbouwbedrijven die het goud daar uit de grond halen.

China importeerde in de eerste helft van dit jaar al 458,6 ton goud (Via Zero Hedge)

Econoom en joualist Guillermo Barba houdt een eigen blog bij over goud en zilver en is op de Mexicaanse televisie te zien als financieel commentator. Enkele maanden heeft hij erover gedaan om details los te krijgen, want de Mexicaanse centrale bank weigerde keer op keer om informatie te verstrekken ten aanzien van de goudvoorraad van Mexico. Maar door een nieuwe wet die vorige week werd aangenomen mocht de centrale bank van Mexico de informatie niet langer geheim houden. Details over de Mexicaanse goudvoorraad zouden volgens Banxico ''schade kunnen toebrengen aan de financiële, economische of monetaire stabiliteit van het land''.

Toen de centrale bank toch met informatie over de brug moest komen werd het volgende duidelijk:

• “At month’s end, April 2012, Banco de Mexico maintained a position in fine gold of 4,034,802 ounces, of which only 194,539 ounces are located in the territory of the United Mexican States.”  [nadruk door Guillermo Barba]
• Banxico “has been informed and knows the specific location of the gold position that forms part of its reserve of Inteational assets”
• The countries where these reserves are located are “United States of America, England and Mexico.”  And also, “the acquisitions of gold during March and April 2012 are under custody in England”. 
• And besides, it is precisely there in “the city of London, England, where more than 99% of the gold which the Bank of Mexico maintains outside the country is presently under custody…”

Goudreserve Mexico voor 4,82% opgeslagen in eigen land

De goudvoorraad van Mexico heeft een omvang van omgerekend 125,5 ton, waarvan omgerekend slechts 6,05 ton (4,82%) ligt opgeslagen binnen de landsgrenzen van Mexico. In het laatste rapport van Banxico stond dat de centrale bank van Mexico niet overweegt om haar goudvoorraad te verplaatsen. In het rapport staat (vertaald) de volgende zin: “De Bank of England is één van de meest belangrijke bewaarders van goud ter wereld. Door de goudreserve op deze locatie aan te houden kunnen we de opslagkosten en transactiekosten van de goudvoorraad minimaliseren .” [nadruk door Guillermo Barba]

Het is opvallend dat Mexico ervoor kiest om haar goudreserve vrijwel volledig op te slaan in Londen en New York. Het argument van lagere transactiekosten is misschien nog wel te begrijpen, mocht de Mexicaanse centrale bank ooit plannen hebben om een deel van het goud te verkopen. Maar opslag is iets wat een centrale bank natuurlijk prima zelf kan doen. In 2011 liet Banxico weten dat het niet mogelijk is om aan te geven hoeveel goudbaren ze exact heeft gekocht. Volgens Guillermo Barba kan dat erop wijzen dat het goud gekocht is via zogeheten 'bullion banks', waarbij niet zeker is of er daadwerkelijk goud gekocht is. Volgens de Mexicaanse joualist is het ook mogelijk dat de Mexicaanse centrale bank een 'unallocated account' heeft in Londen, bestaande uit claims op een bepaalde hoeveelheid goud en niet uit het goud zelf.

Barba pleit ervoor dat het grootste gedeelte van de goudvoorraad in eigen land wordt aangehouden, omdat alleen op die manier zeker is dat Mexico ook echt over dat goud beschikt. President Hugo Chavez besloot vorig jaar om 85% van de totale goudvoorraad van Venezuela naar eigen land te brengen. In totaal werd er toen voor 160 ton aan goudstaven overgebracht vanuit Londen.

Nederlandse goudvoorraad

Heel veel landen hebben net als Mexico een groot gedeelte van hun goudvoorraad elders opgeslagen, vooamelijk in Londen en New York. In een uitzending van Nieuwsuur werden de goudstaven in de kelder van de Nederlandsche Bank in beeld gebracht. Met wat rekenwerk wist Jaco te achterhalen dat minder dan 10% van de totale Nederlandse goudvoorraad in ons eigen land ligt opgeslagen. De rest van het goud ligt verspreid opgeslagen in Londen, New York en Canada. In de jaren dertig van de vorige eeuw werd een groot gedeelte van onze goudvoorraad daarheen gebracht met het oog op een mogelijke Duitse inval. Sindsdien ligt het goud daar nog steeds en rijst de vraag of we het goud niet beter zelf kunnen opslaan in eigen land. Lees hier het artikel waarin Jaco Schipper uitrekent dat inderdaad iets minder dan 10% van het Nederlandse goud in Amsterdam opgeslagen ligt bij de DNB.