Categorie: Nieuws

  • Dagelijkse kost 6 september 2012

    Nieuws uit Nederlandse media

    Graaien bij de woningbouw
    Het FD kopt dat een derde van de bestuurders van woningbouwcorporaties nog steeds meer verdient dan de balkenendenorm (€193.000). Enkele voorbeelden die eruit springen? Het FD schrijft:

    Acht directeuren verdienen zelfs meer dan €300.000 per jaar. Drie van hen werken voor de Amsterdamse corporatie Ymere. Een grootverdiener in een kleine corporatie is Thom Aussems van de Stichting Trudo te Eindhoven. Hij kreeg vorig jaar een bezoldiging van €368.857 en beheert een bestand van slechts 6218 woningen.

    Dat er in Havana aan de Amstel het nodige publiek aangemerkte geld verdwijnt is bekend. Maar elders in Nederland blijkt dat bestuurders ook aardig de weg weten te vinden bij het afromen van de publieke woningen ten behoeve van het eigen salaris. Het FD spreekt dan ook geheel terecht over het negatieve imago van de sector.

    Hoe zou dat nou toch komen?

    • Corporaties belonen te ruim (FD)

    Sin condiciones por favor
    Van onze SNS-correspondent..

    El Pais schrijft dat Spanje de EU zal vragen om een volledige reddingsactie zonder dat het land daarbij extra condities wil afspreken, min of meer in lijn met teksten die we eerder ook al oppikten. Er wordt gewezen op de 24Mrd die Spanje in oktober moet betalen en de onhoudbaar hoge rente voor langere looptijden. Angela Merkel is vandaag in Madrid, daar zal het onderwerp vast wel ter sprake komen.

    Bijgaand sturen we een grafiek van de Spaanse yieldcurve van gisteren en van 3 maanden geleden om te illustreren dat door o.a. de teksten van Maria Draghi de kortere rente is gedaald maar dat de lange rente juist is gestegen. Het schaierpunt ligt in de buurt van de 9 jaar. Voor de volledigheid sturen we ook nog even de curves van vandaag en 6 maanden geleden. Deze grafiek geeft een heel ander beeld want hier kunt u zien dat het rendement voor alle looptijden vandaag hoger is dan een half jaar geleden.

    Omdat we toch bezig waren sturen we ook nog even de 2-10 jaar spaanse spreadgrafiek vanaf 2006. Deze grafiek laat zien dat er momenteel 330bp tussen 2 en 10 jaar zit (3.10% tegen 6.4%) terwijl we in 2007 en 2008 een geheel vlakke curve bij een rente van 4% hebben gezien. Mocht een belegger medio 2007 een 4 jarige Spanje lening hebben gekocht en deze steeds hebben ververst voor een nieuwe 4 jarige lening als de looptijd wat te kort was geworden, dan is er helemaal niets aan de hand, achteraf bezien. De 4 jaars rente wat 4% toen en nu, waarmee we maar willen zeggen dat curve-positionering ook belangrijk kan zijn. De laatste bijlage laat beide momentopnames zien.

    We blijven nog even bij Spanje, want de overheid heeft de BBVA, Santander en Caixabank gevraagd door middel van inbreng van vastgoed te participeren in FROB, Fondo de Restructuracion Ordenada Bancaria (ook wel  “bad bank” genoemd) . De spaanse overheid wil dat haar deelname aan deze bank onder de 50% blijft. Mocht u meer willen weten dan is hier de link naar de website van de FROB: http://www.frob.es/index_en.html
    ——–
    Wat verder nog opvalt in het nieuws is dat Wolfgang Schauble het eens is met Mark Rutte: geen derde reddingsactie voor Griekenland, maar alle aandacht gaat vandaag uit naar de ECB. Griekenland kan wel even wachten.

    Ierland krijgt tevreden knikje IMF
    Ierland heeft alle gestelde doelen bereikt en krijgt de volgende tranche van de bailout op de rekening gestort. Voor alle duidelijkheid, de €1 miljard die Ierland krijgt is en blijft een lening. Het herstel van Ierse economie is en blijft fragiel, aldus het IMF.

    • IMF weer tevreden over Ierland (NU.nl)

    NOS Teletekst

    Ongelimiteerd? Nou nee. Heel simpel, de limiet zou al gevonden zijn met alle uitstaande staatsobligaties van Europese landen. Bij elkaar opgeteld (dus van alle EMU-landen) hebben we het dan over zo'n slordige €9 biljoen. Alleen al op grond daarvan is het woordje ongelimiteerd ietwat misplaatst. Misleidend is echter de verdere strekking van het bericht want Bloomberg noteerde in het desbetreffende bericht dat de aankopen gesteriliseerd zullen worden. Dat betekent dat er geen extra euro's de economie worden ingepompt. Er zal – evenals onder het Securities Markets Program – slechts sprake zijn van een verschuiving in de bezittingen van de ECB die als effect sorteren dat de rente omlaag gaat. Op die manier moet de lage rente die de ECB voor de eurozone heeft vastgesteld ook daadwerkelijk in Zuid-Europese landen gerekend worden en dat duidt al dat het om een monetaire interventie gaat en niet om een oneigenlijke fiscale financiering met de geldpers.

    Stelt u zich dat als volgt voor. De ECB koopt op de secundaire markt – de markt voor reeds uitgegeven obligaties* – Europees schuldpapier op terwijl zij tegelijkertijd het geld dat zodoende op de markt terecht komt (de markt verkoopt obligaties en ontvangt euros) direct weghaalt bij banken. Hierdoor is het opgetelde resultaat 0 en wordt er geen geld de economie ingepompt. Dit wordt bedoeld met het steriliseren van aankopen, hetgeen betekent dat de geldpers niet aangezet wordt in de zin dat er meer geld de economie wordt ingepompt.

    Hoe het daadwerkelijke 'nieuwe' programma eruit zal gaan zien zullen we vanmiddag om 14:30 horen. Dan geeft Mario Draghi in de persconferentie van de ECB een toelichting op het rentebesluit en zal hij hoogst waarschijnlijk de contouren van nieuwe maatregelen geven.

    * De ECB is het verboden om staatsobligaties bij de plaatsing ervan te kopen. Dat wordt ook wel de primaire markt genoemd.

    In ander nieuws:

    • Schäuble: geen derde steunpakket voor Grieken (RTL-Z)
    • Speculatie op ECB-plan drukt Spaanse rente (NU.nl)

    In Griekenland is de werkloosheid opgelopen naar 24,4%. Wie nu nog durft te spreken van een recessie in plaats van een depressie..

    • Griekse werkloosheid naar nieuw record (RTL-Z)

    Nieuws uit buitenlandse media

    Failed State Watch
    In de Verenigde Staten regeren bankiers met de portemonnee. Indien men als Amerikaans politicus de verkiezingen wil winnen dan is de snelste weg naar de overwinning gevonden met toegang tot de portemonnee van bankiers. Iedereen weet dit en er gebeurt helemaal niets. Althans, er worden wel regeltjes opgesteld, maar die blijken prima te ontwijken. Wat is het geval?

    De Amerikaanse Bankiers Associatie heeft een maas in de wet gevonden die moet voorkomen dat bedrijven zonder naam en toenaam en ongelimiteerd geld aan super-PACs doneren. Door een super-PAC – dat zijn organisaties gelieerd aan een kandidaat maar die onafhankelijk opereren – in te schrijven als non-profit organisatie hoeven donaties niet geopenbaard te worden. En op die wijze denken de bankiers effectiever invloed uit te kunnen oefenen op de financiële wet- en regelgeving die het Amerikaanse congres en de senaat invoert. Anders gezegd, men koopt zetels.

    Bloomberg schrijft treffend in de inleiding:

    A banking trade group is preparing to set up a political fund that would allow members to funnel money anonymously to pro-industry candidates in the final months of the U.S. elections.

    The American Bankers Association board is set to vote tomorrow on a plan to create a nonprofit that would donate to super-political action committees, or super-PACs, that can spend unlimited amounts on TV ads and other campaign activities.

    De Amerikaanse democratie is overleden; die is verkocht aan de hoogste bieders en die hebben de stekker eruit getrokken.

    • Banker Plan Would Fund Super-PACs to Sway Senate Races (Bloomberg)

    Om u een idee te geven hoe absurd het democratische proces in Amerika tegenwoordig verloopt het volgende filmpje. Dit gebeurde er bij de Democratische conventie. Zegt u het maar: twee derde meerderheid of een staking van stemmen?

    En om nog even terug te komen op Amerikaanse banken en financiële wetgeving. In de Dodd-Frank wetgeving worden banken gedwongen om een testament op te stellen. Daarin moeten zij vastleggen wat er met de bancaire onderdelen moet gebeuren indien de bank omvalt. Jamie Falcon, advocaat en min of meer gespecialiseerd in het juridische equivalent van een testament van banken, legt in een geweldig artikel uit dat een dergelijk testament gebakken lucht is.

    Hij sluit zijn betoog erg treffend af:

    Dodd-Frank is a disaster; it creates additional barriers to entry for small players, while barely being a blip in terms of compliance for the giant recidivist financial juggeauts. We need more competition, not less. Dodd-Frank is moving us in the wrong direction.

    Bank living wills are only the answer if the question is, “What can we do to pretend that we are addressing the problem of TBTF banks?” Bank living wills are yet another puff in the elaborate smokescreen that Tim Geithner, Ben Beanke, and bipartisan legislators, have been diligently billowing in order to obscure a fundamental problem facing America: Our financial system is deeply compromised and nothing is being done to fix the core issues.

    Where are Obama and Romney on this issue? If you want to vote for a Republican or a Democrat who is committed to taking steps to address our compromised financial sector, you are out of luck in 2012.

    Overigens, indien u het hele artikel leest, dan zou u ook even zijn open brief aan Ben Beanke moeten lezen. Dat is een dijk van een open brief.

    Bill Gross: Goud een betere belegging dan obligaties en aandelen

    In ander nieuws:

    • EU prepares for clampdown on Libor-style indexes (Reuters)
    • German 10 Year Bond Auction Suffers Technical Failure  (Zero Hedge)

    Tot slot.

    Lucky TV met een erg geestige samenvatting van wat politiek Den Haag Nederland te bieden heeft..

  • Meer stakingen in Zuid-Afrikaanse goudmijnen

    In een mijn van het bedrijf Gold One deden zestig mijnwerkers afgelopen maandag ook al mee aan een illegale staking, waarbij ook oud-mijnwerkers betrokken waren die in jui ontslag kregen voor illegale stakingen. Bij deze kleine staking heeft de politie volgens Gold One traangas en rubberkogels afgeschoten. Volgens een Frans nieuwsagentschap zou de politie hierbij vier mijnwerkers hebben gedood.

    De onrust begon enkele weken geleden, toen een staking in een platinamijn volledig uit de hand liep. De mijnwerkers zouden, gewapend met stokken en messen, de politiemacht bedreigd hebben. De politie schoot met scherp, waardoor 34 doden vielen en vele tientallen gewond raakten. Volgens het Britse Lonmin, dat zich vooamelijk bezighoudt met de winning van platina en de verwerking ervan, worden veel mijnwerkers met geweld onder de duim gehouden. Als de stakingen aanhouden zouden er in Zuid-Afrikaanse mijnen 40.000 banen op het spel gezet kunnen worden. Mijnwerkers zouden vaak bang zijn om weer aan de slag te gaan, omdat hun leidinggevenden niet willen instemmen met de loonverhoging die mijnwerkers hebben geëist en geweld gebruikt om ze onder de duim te houden.

    Vijf hooggeplaatste ministers van de Zuid-Afrikaanse regering kwamen afgelopen maandag bij elkaar om het publiek en de investeerders ervan te overtuigen dat ze de situatie onder controle hebben. De minister van Arbeid heeft er vertrouwen in dat Lonmin en haar mijnwerkers spoedig een akkoord zullen bereiken. De minister van Grondstoffen zei dat de Zuid-Afrikaanse regering meer moet doen om mijnbouwbedrijven verantwoordelijk te maken voor het verbeteren van de slechte werk- en leefomstandigheden van de mijnwerkers.

    Na het schietincident in de platinamijn werden de overlevenden vastgezet, omdat ze aansprakelijk werden gehouden voor het uit de hand laten lopen van de staking. Volgens een wet die stamt uit de tijd van de Apartheid kan een stakende menigte verantwoordelijk worden gehouden voor het uit de hand lopen van een staking en de gevolgen daarvan. Onder de Zuid-Afrikaanse bevolking was er fel verzet tegen het besluit om de mijnwerkers te berechten, wat de rechtbank ertoe deed besluiten een groep mijnwerkers vrij te laten.

    Een jonge Zuid-Afrikaanse mijnwerker is van mening dat zijn werkgever nauw samenwerkt met de overheid, de politiemacht en de vakbond om de mijnwerkers onder druk te zetten. ''Ze zouden de mijnwerkers moeten beschermen, maar ze zijn tegen je'', zo verklaarde de man tegenover The Independent.

    Mijnwerkers leggen het werk neer in een platinamijn van Lonmin (Afbeelding via The Guardian)

  • Grafieken van 803 jaar inflatie

    De eerste grafiek geeft een weergave van 803 jaar geschiedenis van inflatie, waarbij de verticale as een logaritmische schaal heeft om het verloop inzichtelijker weer te geven. Het bijna exponentiële verloop van deze grafiek vanaf de 20e eeuw laat het werk van ons fractionele banksysteem zien, waarbij enorme kredietexpansie heeft gezorgd voor een sterk gestegen prijspeil. De inflatie is weergeven als de mediaan van alle metingen, omdat een aantal gevallen van hyperinflatie het gemiddelde inflatiecijfer estig zou vertekenen. Opvallend is dat de prijzen voor 1900 veel lager waren dan nu.

    Vooral in de 20eeuw zijn er  veel gevallen van hyperinflatie geweest, zie daarvoor de tabel die we hebben meegenomen in de dagelijkse kost van 4 september. Vanaf 1900 gebruiken de onderzoekers van Deutsche Bank data van 24 verschillende landen, waarvan opnieuw de middelste waaeming is genomen om het effect van hyperinflatie uit te filteren. De oprichting van de Federal Reserve blijkt heel toevallig hand in hand te gaan met de versnelling van de gerapporteerde inflatie (zie tweede grafiek).

    Grafiek 1: Inflatie sinds 1209 (Bron: Deutsche Bank)

    Grafiek 2: Inflatie sinds 1900 (Bron: Deutsche Bank)

    Elders in het rapport, dat de titel “Jouey into the Unknown” draagt, zijn grafieken te vinden die de jaar-op-jaar ontwikkeling van de inflatie sinds 1209 en sinds 1800 in kaart brengen. In dit grillige patroon valt één ontwikkeling ons op, namelijk dat er sinds de Grote Depressie van de jaren '30 alleen nog maar inflatie is geweest in alle 24 landen waar Deutsche Bank voldoende statistieken van kon vinden. In het rapport lezen we dat er sinds het jaar 1933 er geen enkel jaar meer was waar het prijspeil wereldwijd gemiddeld omlaag ging ten opzichte van het jaar daarvoor. Eerder leek deflatie ongeveer even vaak voor te komen als inflatie, met als gevolg dat het prijspeil over langere termijn redelijk stabiel bleef.

    Grafiek 3: Jaar-op-jaar verandering van de inflatie, negatief is uiteraard deflatie (Bron: Deutsche Bank)

    De vierde grafiek laat zien dat er sinds de Grote Depressie maar weinig landen waren die een negatieve inflatie konden laten zien. De verticale balkjes laten zien van hoeveel landen er inflatiecijfers zijn meegenomen in ieder jaar. De vijfde grafiek legt het schijnbare verband tussen hogere gemiddelde inflatie van alle landen en een grotere kans op hyperinflatie. Voor 1900 was hyperinflatie nog een zeldzaamheid, maar in de 20eeuw is het al regelmatig voorgekomen. Dezelfde eeuw waarin de gemiddelde wereldwijde inflatie dus snel toenam.

    Grafiek 4: Percentage landen in de meting die een negatief inflatiecijfer registreerden (Bron: Deutsche Bank)

    Grafiek 5: Aantal gevallen van hyperinflatie nam ook behoorlijk toe sinds 1900 (Bron: Deutsche Bank)

  • Apple weigert app die Amerikaanse ‘drones strikes’ in kaart brengt

    De app, die de naam Drones+ heeft gekregen, is ontwikkeld door Josh Begley en doet in feite niets anders dan het filteren van nieuwsberichten van drone-aanvallen uit de reguliere media. Met behulp van intelligente software kunnen nieuwsberichten over drone-aanvallen gefilterd worden en kan de app een overzicht geven van waar en wanneer een drone-aanval heeft plaatsgevonden en hoeveel slachtoffers daarbij zijn gevallen. De app geeft volgens ontwikkelaar Begley uitsluitend informatie die al op diverse nieuwssites te vinden is en confronteert de gebruiker niet met gruwelijke beelden.

    Desondanks blijft Apple de app weigeren, omdat ze de inhoud ervan ''verwerpelijk en grof'' vinden. Het was de derde keer dat de app werd geweigerd door de keuringsdienst van Apple. De eerste keer werd de app, die gebruikers op de hoogte houdt van drone-aanvallen die het Amerikaanse leger uitvoert in Pakistan, Jemen en Somalië, door de keuringsdienst van Apple als ''nutteloos'' bestempeld. De tweede keer was er een probleem met het verbergen van een bedrijfslogo.

    Apple hanteert een streng controlebeleid voor haar App Store, want alle nieuwe apps worden beoordeeld op de technische functionaliteit, de inhoud en de grafische vormgeving. Als een app niet aan al deze eisen voldoet wordt deze niet opgenomen in de App Store. Op deze manier controleert een groot team van reviewers wekelijks 10.000 verschillende apps. Het voordeel van dit beleid is dat de apps goed getest zijn op stabiliteit en functionaliteit, maar het nadeel is dat een groot aantal apps de doelgroep niet weet te bereiken. Apps met aanstootgevende of controversiële inhoud worden geblokkeerd, waardoor Apple zich mengt in onderwerpen waar ze moeilijk een oordeel over kunnen vellen.

    De Drones+ app van Begley werd aanvankelijk geweigerd op grond van de functionaliteit en niet op de inhoud. De maker vraagt zich nu af of het nog wel de moeite waard is om de app verder te ontwikkelen en voor een vierde keer in te sturen. ''Als de inhoud als verwerpelijk en grof wordt beschouwd, terwijl het gewoon een samenvatting geeft van het nieuws, weet ik niet hoe ik het nog kan aanpassen'', aldus Begley. De Drones+ app stuurt een zogeheten pushbericht (vergelijkbaar met een tekstbericht zoals een SMS) naar de telefoon zodra er een nieuwsbericht is opgedoken van een nieuwe drone-aanval (zie onderstaande afbeelding). Dit bericht geeft in een oogopslag weer waar de aanval is uitgevoerd en hoeveel doden erbij zijn gevallen. De app onhoudt alle aanvallen en plaatst voor elke aanval een speld op een kaart van de regio.

    De Drones+ app stuurt pushberichten met het laatste nieuws naar de telefoon 

    Volgens de maker zit er een bedoeling achter de pushberichten. Doordat de gebruiker van de app steeds meldingen krijgen neemt de bewustwording toe en komt er misschien meer discussie op gang. Josh Begley stuurde in juli al de eerste testversie van de app naar Apple, maar het oordeel van het bedrijf uit Cupertino was weinig hoopgevend: ''De functionaliteit en inhoud van de app zijn onvoldoende nuttig of vermakelijk'' en ''jouw app spreekt geen grote doelgroep aan''.

    De houding van Apple is opvallend, omdat er in de App Store wel apps te vinden zijn om onbemande speelgoedvliegtuigjes te besturen. Ook zijn er tal van nieuwsapps waarin de nieuwsberichten over drone-aanvallen ook al te vinden zijn. De nieuwssite Wired heeft Apple om reactie gevraagd, maar het bedrijf wilde geen commentaar geven. Begley buigt zich nu over de mogelijkheid om een Drones+ applicatie voor het Android besturingssysteem te ontwikkelen. Voor wie niet zo thuis is in smartphones, Android is het besturingssysteem dat op de meeste smartphones van andere fabrikanten draait en dat soortgelijke functionaliteit biedt als het besturingsysteem van Apple's iPhone. Op de 'Android Marketplace', de tegenhanger van de App Store, zijn de toelatingseisen voor apps soepeler.

    Begley wilde met zijn Drones+ app voor de iPhone de belangstelling wekken voor de geheimzinnige aanvallen die het Amerikaanse leger uitvoert in het Midden-Oosten, door de laatste nieuwsfeiten op dezelfde manier aan gebruikers te presenteren als nieuwsupdates van populaire programma's als Twitter, Facebook en Instagram.

  • Dagelijkse kost 5 september 2012

    Nieuws uit Nederlandse media

    Europees bankentoezicht
    Dat er in Europa strenger op banken zal worden toegezien is geen vraag maar een antwoord op het ontstaan van de financiële crisis. Echter, welke banken onder het verscherpte toezicht komen te staan is niet duidelijk. Moeten dat de allergrootste banken zijn of zijn dat alle banken? Bankia in Spanje bleef zogezegd onder de radar omdat de Spaanse bank niet tot de allergrootste systeembanken werd gerekend terwijl nu blijkt dat Bankia de Spaanse overheid behoorlijk verder in de penarie heeft geholpen.

    Ook is nog niet duidelijk op welke manier de ECB betrokken gaat worden. De ECB is verantwoordelijk voor het monetaire beleid en om daar de verantwoordelijkheid voor het toezicht van banken aan toe te voegen is zeker geen vanzelfsprekendheid. Dat komt omdat er belangenverstrengeling kan ontstaan. De ECB zou bijvoorbeeld kunnen constateren dat een te grote bank niet voldoet aan de gestelde kapitaals- en liquiditeitseisen terwijl zij als centrale bank liquiditeiten verstrekt aan die bank en daarmee invloed heeft op de gestelde eisen. Met de ene pet op als centrale bank kan men dan beslissen om – in het belang van het monetaire beleid – te lang een bank van liquiditeiten te voorzien, terwijl zij met de pet van toezichthouder eigenlijk moet beslissen om de bank te ontmantelen en gecontrolleerd failliet moet laten gaan.

    Via NU.nl lezen we dat de Duitse ECB-bestuurder Jörg Asmussen tijdens een persconferentie strikte voorwaarden heeft prijs gegeven op basis waarvan de ECB de taak van dit toezicht op zich zou willen nemen:

    “Ten eerste moet de huidige belangrijkste taak van de ECB, het toezien op de prijsstabiliteit in de eurolanden, volledig overeind blijven. Deze taak en het monetaire beleid dat daaruit vloeit moet ook volledig gescheiden zijn van de toekomstige toezichtsfunctie van de bank.

    “Dat kan door middel van een Chinese muur en een nieuw beleidsorgaan dat naast het bestuur van de ECB staat en verantwoordelijk wordt voor het toezicht”, aldus Asmussen.

    Verder stelt Asmussen dat er “daaaast [..] wordt vastgelegd dat de ECB toegang krijgt tot alle noodzakelijke informatie en ook de macht krijgt om eventueel banken te sluiten als die niet levensvatbaar blijken te zijn. Als aan deze voorwaarden niet wordt voldaan, zou de ECB niet de verantwoordelijkheid voor het toezicht op zich moeten nemen, vindt Asmussen.

    De discussie over de exacte invulling van het op te tuigen Europese bankentoezicht zal nog wel even doorgaan, maar duidelijk is wat de insteek is: “too big to fail” is “too big to exist”. Er zal een soort van Europese mijnenveger moeten komen die een bancaire explosie voorkomt en bancaire mijnen opruimt. Alleen op die manier kan voorkomen worden dat andere banken of zelfs overheden meegesleurd worden en de belastingbetaler opgezadeld wordt met de rekening.

    • ECB wil strikte scheiding van toezicht (NU.nl)
    • Lees ook: Duitse bankiers oneens over toezicht ECB (NU.nl)

    Luis in de pels
    Van onze SNS-correspondent..

    De spaanse MinFin Luis de Guindos heeft een goede naam om in de pels te zitten van EU regelgevers inzake de voorwaarden voor een noodkrediet. “First of all one must clarify the conditions” zegt hij in het Handelsblatt waarmee hij wil aangeven dat Spanje nog niet bereid is om het memorandum te tekenen waarbij de fiscale soevereiniteit wordt overgedragen aan de EU. “The battle for the Euro will be fought in Spain and solidarity would be well-advised.”
    ————
    Die Welt voert een artikel waarin betoogd wordt dat ESM de wet en EU verdragen overtreedt.  Wolfgang Schauble is juist overtuigd en laat weten dat het ESM na 12 september van start kan gaan. Het één hoeft het ander niet uit te sluiten natuurlijk….

    Donderdag is een belangrijke dag omdat dan hopelijk duidelijk wordt wat Mario Draghi bedoelt met “whatever it takes to save the Euro”. De markt kijkt uit naar een nieuw opkoopprogramma. De ECB heeft inmiddels 210Mrd aan papier opgekocht maar dat prgramma is min of meer stilgezet. Nu gaan we naar fase II waarbij de ECB een plafond of spread probert te suggereren naar de markt zonder daar harde uitspraken over te doen. Er wordt nog steeds gesproken over dat deel van de creditspread (tussen bunds of swaps ten opzichte van staatsleningen) dat door “vrees” wordt bepaald. Dat is net zoiets als proberen te bepalen hoeveel hebzucht er in de prijs van Aplle zit, maar goed, de heren ECB hebben er voor geleerd. Als ze maar niet met een zekerheid van 95% iets gaan beweren want dan weten we allemaal dat uit wat voor model het komt. Hoe het ook zei, we zijn in de nadagen van de Bundesbank-doctrine waarbij inflatie(bestrijding) het allerbelangrijkste punt van aandacht is en we gaan naar een nieuw tijdperk waarbij economische groei (of minder krimp) bovenaan de lijst staat.

    Een Nederlandse exit uit de eurozone?
    NU.nl meldt dat de rekenmeesters bij het economisch bureau van ING hebben berekend dat een vertrek van Nederland uit de eurozone de overheid €121 miljard zou kosten. Wanneer alle PIIGS-landen (Portugal, Ierland, Italië, Griekenland en Spanje) de eurozone zouden verlaten dan loopt die rekening op naar €339 miljard.

    Dergelijke cijfers zijn vanwege de onderliggende modellen eerder boterzacht dan hard, maar ik houd het erop dat het een historische blunder zou zijn van epische proporties. Sowieso zou de herinvoering van de gulden al snel de markt uitgeprijsd worden wat de export vanuit Nederland zou verlammen, maar we zouden in Nederland vrijwillig voor een isolatie-politiek kiezen waardoor – in plaats van dat we meepraten in de wereld en mee kan beslissen – we langs de zijlijn gaan staan en de rekening vanuit het buitenland alsnog gepresenteerd krijgen. Monetaire en bancaire hervormingen zullen niet uit de Nederlandse provincie komen. Laat zoveel duidelijk zijn. Overigens zou een Grieks vertrek uit de eurozone volgens diezelfde rekenmeesters Nederland zo'n €22 miljard gaan kosten. Het domino-effect dat daarop mogelijk zal volgen is niet berekend maar wordt wel als een groot risico onderkend.

    De ketting is zo sterk als de zwakste schakel en in dit geval geldt dat de kracht van de zwakste schakel het vertrouwen definieert in de sterkste schakels. Een Grieks vertrek zou m.i. de stabiliteit van de euro ondermijnen. Met het thans schier insolvabele Europese bankwezen in combinatie met Europese overheden die afstevenen op een fiscale keramp lijkt mij een handhaving van de status quo een stuk gunstiger. Je hebt dan tenminste de tijd om fundamenteel te hervormen. Hierbij valt te denken aan de eis dat overheden niet meer gaan uitgeven dan er binnenkomt; aan het verscherpte toezicht op banken met een resolutiemechanisme die het toestaat om systeembanken te ontmantelen en meer van dat soort maatregelen. Al dat soort maatregelen moeten toch genomen worden en dat gaat effectiever met een crisis als pressiemiddel, dan na een gouden systeemherkapitalisatie. Die zou alle druk weghalen om eindelijk eens met gezond verstand te gaan regeren.

    • 'Opbreken eurozone rampzalig voor Nederland' (NU.nl)

    In ander nieuws:

    De hypotheekrenteaftrek? Migraine krijg je ervan. De politiek gaat hervormen maar de insteek is duidelijk: er is gekozen voor de kaasschaaf. In het Engels zegt men wel eens “too little, too late” en dat zou de Nederlandse politiek zichzelf mogen aanrekenen. Dit gaat niet werken want men opteert voor een tweedeling in de woningmarkt: bestaande hypotheekgevers mogen de rente wel volledig aftrekken, nieuwe hypotheekgevers niet. Zachte heelmeesters maken stinkende wonden.

    • “Aftrek hypotheekrente alleen nog bij echte aflossing” (RTL-Z)
    • ‘Hypotheekrenteaftrek alleen nog bij echte aflossingen' (FD)

    Ondertussen is de Nederlandse hypotheekschuld gegroeid naar €670 miljard ofwel 111% van het BBP. Ter verzachting moet er bij gesteld worden dat de waarde van de Nederlandse huizen het dubbele van dat bedrag is en dat Nederlanders relatief veel spaargeld hebben uitstaan. Desalniettemin is de omvang van de hypotheekschuld zeer groot en vormt de neerwaartse prijsdruk voor banken een groot probleem. Wanneer banken moeten afschrijven op hypotheken omdat die niet langer betaald kunnen worden dan is het de vraag of zij genoeg vet op de botten hebben. In een neerwaartse markt is dit risico er één die absoluut niet onderschat mag worden.

    • Nederlandse hypotheekschuld hoogste in eurozone (NU.nl)
    • Woningwaarde tweemaal zo hoog als hypotheekschuld (CBS)

    Vroeger hadden we een rubriekje “goed nieuws”. Nou was ik het daar niet zo mee eens want als ik bijvoorbeeld het volgende berichtje onder goed nieuws zou hebben geplaatst dan zou ik een roze zonnebril hebben opgezet. De titel is duidelijk want Nederland staat in de top 5 van landen met het meeste concurrentievermogen. Echter, dat mag niet de indruk wekken dat wij wij het erg goed doen het is eerder zo dat wij het veel minder slecht doen. De generieke kosten verbonden aan een hypotheekzeepbel, torenhoge zorgkosten, ineffectiviteit van het openbaar bestuur, en ga zo maar door, al die kosten prijzen Nederland de markt uit. Onze economie is uit balans: veel en veel te veel consumptie en te weinig productie. Maar goed, met een roze zonnebril op: “goed nieuws”!

    • Nederland in economische top 5 concurrentie (RTL-Z)

    Ook in Nederland hebben wij werklozen die stoppen met het zoeken naar werk. Echter, in tegenstelling tot de Verenigde Staten worden deze mensen (57.000 in totaal) wel meegerekend in de werkloosheidscijfers..

    • Meer werklozen ontmoedigd bij zoeken naar baan (NU.nl)

    Nieuws uit buitenlandse media

    $16 biljoen and counting..
    Het is maar met welke bril men naar Barack Obama kijkt maar fiscaal gezien is hij ontspoord. Bij zijn aantreden stond de teller van de Amerikaanse staatsschuld op 76,5% van het Amerikaanse BBP; inmiddels is dat 102%. En vergelijk de periode Obama met alle andere presidenten dan kan men echt schrikken: Obama heeft in één termijn meer publieke schulden toegevoegd dan alle presidenten tezamen hebben bewerkstelligd.

    De Amerikaanse staatsschuld heeft een rond getal doorbroken en dus is er een mooie aanleiding om er weer even bij stil te staan. De teller staat nu boven de $16 biljoen en ter vergelijking, dat is meer dan 25 keer de Nederlandse economie.

    • It's Official: $16,015,769,788,215.80 (Zero Hedge)

    Nomura: Spanje heeft snel bailout nodig
    Via Zero Hedge verschenen enkele cijfers over Spanje. Indien u geen sterke maag heeft dan is het misschien beter om deze cijfers over te slaan:

    • Capital flight from Spain is in a “category of its own,” with extreme, broad-based outflows raising “serious conces about the implications for banking sector stability and economic growth,” Nomura strategists Jens Nordvig and Charles St.-Aaud write in client note.
    • Capital outflows on 3-month rolling basis at 50% of GDP vs Italy 15%; for comparison, Indonesia outflow during Asian crisis peaked at 23%
    • Foreign selling of Spanish securities in 2Q equal to 19.4% of GDP; also liquidate Spanish bank claims at 15.3% of GDP in 2Q
    • Spanish residents shift funds to foreign banks at rate of 16.7% of GDP in 2Q
    • Spain fills capital gap through Target 2 borrowing, currently at €408 bln or 39% of GDP;
    • Overall capital flight from euro zone vs rest of world “normalized to some degree” after earlier outflows: SNB intervention in July at €35 bln, about half of May and June; TIC data for June show US investors net buyers of euro zone bonds, euro zone residents modest sellers of US Treasuries

    Ouch! Zeg maar gerust dat dit horrorcijfers zijn.

    Ter geruststelling (ook al is dat heel erg relatief), de ECB kan een (stille) bankrun opvangen. Dat heeft men bij Griekenland gedaan, bij Ierland en doet dat ook in Spanje. Echter, de kredietrisico's materialiseren en dit is allesbehalve een geruststellende ontwikkeling. De grafiek die Zero Hedge geeft zegt eigenlijk alles en dat maakt de conclusie van de Japanse financial Nomura een logische: “Spain will need full-blown bailout which will include more active role of ECB in Spanish bond markets.” Waarvan akte.

    • Nomura: “Spain Will Need Full-Blown Bailout” (Zero Hedge)

    Griekse belastingontduiking
    Griekenland krijgt hulp, ook vanuit de academische wereld. Onderzoekers Nikolaos Artavanis van de Virginia Polytechnic Institute and State University; Adair Morse van de University of Chicago Booth School of Business, NBER; en Margarita Tsoutsoura van de University of Chicago Booth School of Business brachten de Griekse belastingontduiking in kaart. FT Alphaville voegde aan het kaartje een cirkeltje toe. Die regio kent de hoogste concentratie Porsche Cayenne eigenaren. De Griekse belastingdienst kan aan de slag. Leuker kunnen zij het ook niet maken, maar met de hulp van buitenlandse wetenschappers, wel een stuk makkelijker om achterstallige belastingen af te tikken..

    Over Griekenland gesproken. Er is een 'gelekt' trojka rapport waarin gepleit wordt voor een zesdaagse werkweek. Ik denk dat enige terughoudendheid op zijn plaats is en derhalve laat ik het bij een vermelding. Of het gelekte document echt is mij niet duidelijk geworden en ik wacht officiële bronnen en een eventuele toelichting af.

    • 'Zesdaagse werkweek en lagere lonen voor Grieken' (FTM)

    Dumbing down the news: Bloomberg slaagt met vlag en wimpel!!
    Met een schaterlach heb ik gisteren een nieuwsitem op Bloomberg TV gade geslagen. Het item is te gênant voor woorden.

     

    Volgens het item van Bloomberg is een nieuwe Amerikaanse goudstandaard vrijwel onmogelijk omdat de Amerikaanse overheid dan 35.000 ton goud moet kopen. De redenering van het miepje die dit onzalige goudstandaard-item aan elkaar praat? Er zijn $2,3 biljoen dollars in omloop en de goudreserve is ruim 8.100 ton goud. Met een prijs van zo'n $1.600 (inmiddels zo'n $1.700) is er een dekking van $432 miljard. Het miepje concludeert dat of de Fed bijna $2 biljoen dollar uit de economie moet halen of dat de Amerikaanse overheid 35.000 goud moet bijkopen zodat die dollars gedekt zijn. En die aankopen zouden een kwart van de totale bovengrondse wereldwijde goudreserve betreffen.

    Volgens Bloomberg TV is dat het probleem: de Amerikaanse overheid zou een groot deel van de wereldwijde goudreserve moeten gaan kopen en dat gaat niet.

    Het miepje had natuurlijk kunnen bedenken dat er niets aangekocht hoeft te worden en dat er ook geen dollars uit de economie hoeven worden gehaald want een hogere goudprijs volstaat. Het enige dat de Verenigde Staten hoeft te doen is dat zij hun verzet tegen een hogere goudprijs staken en de papieren termijnmarkten ontmantelen. En dat zou betekenen dat de Amerikaanse dollar niet langer de status van wereldreservemunt heeft. De wereld zou dan weer kunnen sparen in termen van goud. Dat is hoe dan ook een kwestie van tijd.

    Ga kijken! Een zeldzame FAIL..: Bloomberg TV

    Tot slot.
    Het blijkt een PR-stunt te zijn voor een nieuwe televisie-serie maar deze kandidaat voor het Amerikaanse presidentschap zou – zeker wat betreft niveau – niet misstaan in een debat tussen Mitt Romney en Barack Obama.

    Via de Telegraph, Mr. A. Zombie running for president!

     

  • Dagelijkse kost 4 september 2012

    Nieuws uit Nederland

    'Brede steun binnen ECB voor nieuwe aankopen staatspapier'
    Gisteren meldde het ANP dat Mario Draghi en de ECB van plan zijn om driejarig Europees staatspapier (denk m.n. aan Spanje en Italië) op te kopen en dat zou blijken uit bronnen die aanwezig waren bij een besloten vergadering van europarlementariërs en ECB-president Mario Draghi. De bron is anoniem maar zou goed ingewijd zijn.

    Vanochtend berichtte het FD dat er binnen de ECB brede steun zou zijn voor het opkopen van staatsobligaties en daarbij meldt het FD dat DNB-president Klaas Knot voorstander is. Tevens zou Jens Weidmann van de Duitse Bundesbank alleen staan in zijn verzet tegen een nieuw steunprogramma van de ECB. Ook bij het FD is sprake van anonieme maar 'goed ingevoerde bronnen'.

    Er wordt in beide berichten de indruk gewekt dat het verzet binnen de ECB tegen het opkopen van staatsschulden – iets dat uitdrukkelijk verboden is en buiten het mandaat ligt van de ECB – gestaakt wordt en dat daarmee de weg naar een Europese variant van kwantitatieve verruiming tot de mogelijkheden is gaan behoren. In het FD wordt dat als volgt geformuleerd:

    “Omdat Weidmann geïsoleerd staat, hoeft Draghi niet te vrezen voor zijn plan. Mogelijk kan de Duitser wel afdwingen dat het ECB-bestuur (inclusief hijzelf) nauw betrokken blijft bij de interventies en dat die niet worden gedelegeerd naar de zeskoppige directie van de ECB.”

    De boodschap van ECB-bestuurders dat zij alles zullen doen om de euro te redden bereikt de media. Echter, diezelfde media laten m.i. teveel achterwege te melden dat daarbij keer op keer wordt herhaald dat de ECB binnen haar mandaat zal opereren. Dat betekent dat aankopen van staatspapier niet zonder meer een onderdeel kunnen zijn van monetaire interventies. Anders gezegd, het mandaat verbiedt geldpersfinanciering van overheidstekorten en tot nu toe heeft de ECB zich daaraan gehouden. De ECB-aankopen van staatspapier van perifere landen onder het SMP-programma is tot nu toe technisch bezien geen vorm van geldpersfinanciering dan wel monetaire verruiming geweest.

    Aanstaande donderdag maakt de ECB haar rentebesluit bekend en licht Mario Draghi eventuele nieuwe maatregelen toe. Deze berichten zinspelen op nieuwe maatregelen en daarbij is het kennelijk de verwachting dat de ECB de geldpers zal aanzetten. Nu acht ik aankopen van staatspapier tot de mogelijkheden te behoren, maar dergelijke aankopen zullen binnen het mandaat moeten vallen en dat betekent dat monetaire verruiming uitgesloten kan worden. Wat de konijn uit de hoge hoed ook moge zijn, monetaire verruiming is mijn inziens een onjuiste verwachting. Donderdag weten we meer.

    • 'ECB mag kortlopend staatspapier kopen' (NU.nl)
    • Brede steun voor ingreep ECB (FD)
    • 'Alleen president Bundesbank tegen opkopen' (NU.nl)

    Moody's verlaagt vooruitzicht EU-waardering
    Kredietbeoordelaar Moody's zet het vooruitzicht van de kredietwaardigheid van de Europese Unie op negatief. De motivering van Moody's lezen we via RTL-Z: “Volgens de beoordelaar heeft dit te maken met de mogelijke verlaging van de kredietwaardigheid van de lidstaten die het meest bijdragen aan de EU: Nederland, Frankrijk, Duitsland en Groot Brittannië. De vier landen zijn van belang voor het bepalen van de financiële status van de unie. Moody's houdt ze verantwoordelijk voor 45 procent van het totale budget.”

    Het is zodat we het gemeld hebben maar of we hier nu nog wakker van moeten liggen? Niet bepaald.

    • Moody's verlaagt vooruitzicht EU-waardering (RTL-Z)

    Column
    Alexander Sassen van Elsloo is geen fan van de ECB, de Europese Unie, laat staan het huidige insolvabele fiat geldstelsel. Nu verschil ik van inzicht voor wat betreft de ECB maar dat Europa binnen de huidige financiële kaders een vrijwel failliet continent is, onderschrijf ik van harte. Wat mij betreft is er een 'gouden exit' ingebouwd en dat is reden voor het verschil van inzicht met Sassen van Elsloo. Kort gezegd kan er alleen met een herwaardering van goud (in Europa 10.000 ton +) een herkapitalisatie op systeemniveau plaatsvinden en alleen op die manier kan Europa de insolvabiliteit van overheden en bankwezen opheffen. Dat het proces om daar te komen niet gemakkelijk is moge duidelijk zijn. Maar goed, dit terzijde.

    Sassen van Elsloo haalt inmiddels ouderwets uit naar Europese functionarissen en trekt het in de sfeer van Star Trek. Hij vergelijkt Herman van Rompuy et al. met de Borg: “resistance is futile”.. Alleen daarom al een leuke leestip!

    • Van Rompuy is een Borg (IEX)

    In ander nieuws:

    Faillissementsfraude: moeilijk te bewijzen, maar blijkt in de praktijk toch strafrechtelijk te vervolgen. Een overwinning voor het OM en ondeemend Nederland..

    • 'Verkopen bv aan opkoper is strafbaar' (FD)

    Van Rabobank wisten we dat zij onderzocht worden op betrokkenheid bij de manipulatie van de Libor-rente. Dat geldt nu ook voor ABN-Amro..

    • DNB bekijkt ABN Amro in Libor-zaak (NU.nl)

    Nieuws uit buitenlandse media

    Grexit geruchten
    Het blijft een wonderlijk tafereel: Amerikaanse en Britse media voorzien het uiteenvallen van de eurozone (want de euro is een mislukt monetair experiment en dat komt omdat de euro niet door de belofte van de staat wordt gedekt en de geldpers niet aangezet kan worden om die belofte bij herhaling te gelde te maken zodat de perma-tekorten van het centrale gezag tot in de oneindigheid gefinancierd kan worden).

    Welnu, via FT Alphaville lezen we dat Amerikaanse bedrijven en met name banken zich in de vakantie en masse hebben voorbereid op een vertrek van Griekenland uit de eurozone, tot aan vrachtwagens met geld aan toe. Via FT Alphaville onder de titel “Trucks of cash and empty New Drachma accounts”:

    That’s a couple of the examples of preparations that US companies are making for a Greek eurozone exit, according to the New York Times.

    Here’s the trucks:

    Bank of America Merrill Lynch has looked into filling trucks with cash and sending them over the Greek border so clients can continue to pay local employees and suppliers in the event money is unavailable.

    And the empty accounts:

    JPMorgan Chase, though, is taking no chances. It has already created new accounts for a handful of American giants that are reserved for a new drachma in Greece or whatever currency might succeed the euro in other countries.

    The particular situation of Grexit occurring on a Friday night, followed by a weekend and then a bank holiday, is worrying others:

    “In some cases, companies have contingency plans in place, such as having someone take a train to Athens with 50,000 euros to pay employees.”

    The story has a few other gems (except for Mastercard and Visa, who just used it to boringly brag about how prepared they are for Grexit).

    Ja ja, die Amerikanen plannen alvast. Dit berichtje kunnen we schuiven onder het kopje “een scheutje olie op het vuur gooien”..

    • Trucks of cash and empty New Drachma accounts (FT Alphaville)
    • U.S. Companies Brace for an Exit From the Euro by Greece (New York Times)

    Hyperinflaties vs hyperdeflaties: 56 – 0
    Via Zero Hedge verscheen er een paper van Steve Hanke en Nicholas Krus (Cato Institute) die alle gedocumenteerde voorbeelden van hyperinflaties opnieuw en uniform berekend hebben. Voor de vakidioot is het paper een belangrijke bijdrage want niet eerder werd een overzicht geproduceerd waarbij de hyperinflatiecijfers op dezelfde wijze berekend werden en dat maakt een vergelijking nu eenmaal moeilijk. Nu die berekening uniform is gemaakt, is er een prachtig overzicht te geven van mislukte en doorgeslagen rondes van geldpersfinanciering.

    Een treffende passage uit het paper duidt het probleem van grote getallen. Zodra getallen groot worden dan verliezen mensen al snel de ware omvang van het grote getal uit het oog. Hanke en Krus schrijven daarover:

    One of the biggest problems encountered when discussing hyperinflation is the extreme size of the monthly inflation rates. For example, in July 1946, Hungary had a monthly inflation rate of 4.19 × 1016 %. Physicist Richard Feynman, a master of communication, provided the following analogy to help his readers grasp the size of the minute particles he studied, “If an apple was magnified to the size of the earth, then the atoms in the apple would be approximately the size of the original apple” (Feynman et al., 1995: 5). Feynman’s analogy highlights the “size problem” one encounters in the study of atomic theory. Similarly, in the study of hyperinflation, it is difficult to comprehend the size of the “large” numbers represented by monthly inflation rates.

    In an effort to overcome this size problem, we included two metrics that help put hyperinflation into perspective: the equivalent daily inflation rate and the time required for prices to double. Following Feynman’s analogy, as atoms are to apples, equivalent daily inflation rates are to monthly inflation rates. Thus, by making these calculations, we can more easily grasp the magnitude of Hungary’s world-record hyperinflation; during its peak month, July 1946, the equivalent daily inflation rate was roughly 207%, with prices doubling every 15 hours.

    Of het record van de Hongaarse hyperinflatie verbroken wordt valt te bezien – een prijsverdubbeling elke 15 uur is zo bizar snel dat er wel heel snel geprint zal moeten worden – maar we hebben een vermoeden dat er in het digitale tijdperk een respectabele poging kan worden ondeomen (en niet aan deze kant van de Atlantische oceaan).

    • The Monetary Endgame Score To Date: Hyperinflations: 56; Hyperdeflations: 0 (Zero Hedge)

    Angela Merkel 'valt' financiële markten aan
    Het is maar net met welk perspectief men naar de problemen van de financiële wereld kijkt maar volgens Bloomberg valt bondskanselier Angela Merkel financiële markten aan met haar uitspraken. Bloomberg schrijft onder de titel “Merkel Attacks Markets in Call for Voter Support to Cut Debt”:

    Merkel, speaking at an event organised by the Bavarian Christian Social Union party, said that in the last five years, markets “haven’t served the people,” allowing a few to get rich at the expense of the many. Markets can’t be allowed to destroy the fruits of people’s labor and govements can’t be put at their mercy through excess debt, she said.

    “The real question about our democracy is: Can we in Germany and in Europe win elections when we jointly stand up for solid finances, when we don’t always spend more than we take in?” Merkel said in a beer tent packed with local party officials dressed in traditional Bavarian lederhosen and didls.

    We zouden bijna zeggen dat wanneer je aan Angela Merkel komt je aan het gezonde verstand komt van iedere weldenkende Europeaan. Hoe moeilijk kan het zijn om tot de conclusie te komen dat er veel en veel te veel financiële partijen parasiteren op de samenleving? Elk westers land houdt er een financiële sector op na die niet bepaald bekend staat vanwege de dienstbaarheid aan hun clientèle. En Angela Merkel zou vanwege electorale overwegingen de financiële sector bekritiseren terwijl zij tegelijkertijd aangeeft dat Europese overheden een fiscale 0-lijn moeten gaan aanhouden?

    Als we even een rijtje schandalen uit de mouw mogen schudden dan denken we aan woekerpolissen, verboden koppelverkoop van levensverzekeringen bij hypotheken (denk DSB), valsheid in geschrifte bij hypotheeksecuritisaties (ABP spant niet voor niets rechtszaken in de VS aan), derivaten (denk aan Vestia), high frequency trading (denk aan de flash-crash mei 2010 en talloze herhalingen), papieren termijnmarkten, beggar thy neighbour geldpersfinanciering (VS, UK, Japan), protectionisme via patenten en andere wet- en regelgeving (VS), gefingeerde boekhoudingen (Griekenland mbv Goldman Sachs), mark-to-fantasy boekhoudkundige regels (AIG, Lehman, MF Global), excessieve bonussen, en ga zo maar door.

    Het financiële nieuws door een Amerikaanse bril gelezen wordt steeds onzaliger om tot je te nemen..

    • Merkel Attacks Markets in Call for Voter Support to Cut Debt (Bloomberg)

    Over Merkel gesproken, gisteren plaatste Zero Hedge de opmerkingen van Angela Merkel die uit de telex van Bloomberg rolde:

        *MERKEL SAYS `DEBT MEANS DEPENDENCY'
        *MERKEL SAYS EU MUST ENSURE THAT IT FIRST EARNS WHAT IT SPENDS
        *MERKEL SAYS `ECONOMY THERE FOR PEOPLE, NOT PEOPLE FOR ECONOMY'
        *MERKEL SAYS EUROPE HAS TO LEARN TO ONLY SPEND WHAT IT TAKES IN
        *MERKEL SAYS TOO MANY IN EUROPE HAVE LIVED BEYOND THEIR MEANS
        *MERKEL 'ABSOLUTELY CONFIDENCE' ECB TO WORK WITHIN ITS MANDATE

    Daar valt helemaal niks op af te dingen.

    • Socialist Lampoon's European Vacation Is Over As Merkel Calls To Order (Zero Hedge)

    Tot slot.
    Wiskunde is een taal die ik maar mondjesmaat beheers, maar Vi Hart weet als geen ander voorbeelden uit de praktijk te koppelen aan wiskunde (kijk vooral ook naar de reeks 'doodling' sessies op haar website). Een voorbeeldje met fruitsnoepjes..

  • Britse toezichthouder Andy Haldane: maak het toezicht weer simpel

    Haldane deed dat niet zonder onderbouwing want hij bood zijn toehoorders een geschiedenisles toezicht over de eeuwen heen. Van de Tien Geboden tot Basel III, van Glass-Steagal tot de Dodd-Frank Act en de Europese wet- en regelzucht, Haldane slaat met zijn boodschap de spijker op zijn kop: een complexe financiële wereld vraagt niet om even zo complexe regelgeving maar een versimpeling ervan.

    Een treffende illustratie van het probleem met het toezicht op het inteationale bankwezen blijkt uit de groeiende omvang van wetgeving. Terwijl Glass-Steagal wetten die na het ontstaan van de Grote Depressie in Amerika werd ingevoerd slechts 37 pagina's telde, telt de Dodd-Frank Act uit 2010 uit 848 pagina's. En zelfs daar hield het niet mee op. De Dodd-Frank Act vereist dat nieuwe regels opgesteld worden voor onder andere derivaten, termijnmarkten en andere synthetische financiële producten die buiten pagina's van deze wet vallen.

    Tot nu toe heeft dat geleid tot 8.843 pagina's aan nieuwe regels terwijl minder dan een derde van de vereiste regels die Dodd-Frank wet voorschrijft pas zijn ingevoerd. Indien op dezelfde wijze doorgegaan wordt dan zal Dodd-Frank resulteren in zo'n slordige 30.000 pagina's aan financiële wet- en regelgeving.

    Ook risicomodellen moesten het in de lezing van Haldane ontgelden. Basel I voorzag in eenvoudige kapitaalratiosIn zijn lezing ging hij er ook zeer uitgebreid op in met een eenvoudige insteek: zijn complexe modellen betrouwbaarder dan eenvoudige? Met de resultaten van de diverse methoden in de hand presenteert hij een eenvoudige conclusie. Eenvoudige modellen verslaan complexe modellen op vrijwel alle betrouwbaarheidsintervallen.

    Ook voor Europa had Haldane een belangrijke boodschap want het is niet alleen in de Verenigde Staten waar de financiële wet- en regelgeving ontspoord. In het begeleidende paper schrijft Haldane:

    The situation in Europe, while different in detail, is similar in substance. Since the crisis, more than a dozen European regulatory directives or regulations have been initiated, or reviewed, covering capital requirements, crisis management, deposit  guarantees, short-selling, market abuse, investment funds, alteative investments, venture capital, OTC derivatives, markets in financial instruments, insurance, auditing and credit ratings.

    These are at various stages of completion. So far, they cover over 2000 pages. That total is set to increase dramatically as primary legislation is translated into detailed rule-writing. For example, were that rule-making to occur on a US scale, Europe’s regulatory blanket would cover over 60,000 pages. It would make Dodd-Frank look like a warm-up Act.

    Haldane's paper en conclusie zullen toezichthouders in de Verenigde Stqten, in Groot-Brittannië en ook Europa niet ontgaan. Of zij lering trekken uit de simpele conclusies die Haldane biedt moet blijken, maar een gewaarschuwde politiek telt voor twee. Dat heeft Haldane tenminste duidelijk gemaakt.

     

    U kunt het paper van Haldane met grafieken, onderbouwing en referenties downloaden bij de Bank of England (BoE).

  • Britse toezichthouder Andy Haldane: maak het toezicht weer simpel

    Haldane bood zijn toehoorders in vogelvlucht een geschiedenisles toezicht over de eeuwen heen. Van de essentie van de Tien Geboden tot aan Basel III, van Glass-Steagal tot de Dodd-Frank Act en de Europese wet- en regelzucht, Haldane slaat met zijn boodschap de spijker op zijn kop: een complexe financiële wereld vraagt niet om even zo complexe regelgeving maar een drastische versimpeling ervan.

    Een treffende illustratie van het probleem van het toezicht op het inteationale bankwezen blijkt uit de groeiende omvang van wetgeving. Terwijl de Glass-Steagall Act die na het ontstaan van de Grote Depressie in Amerika werd ingevoerd slechts 37 pagina's telde, telt de Dodd-Frank Act uit 2010 uit 848 pagina's.

    En zelfs daar houdt het niet mee op want de Dodd-Frank Act vereist dat additionele regels opgesteld moeten worden voor o.a. derivaten, termijnmarkten en andere synthetische financiële producten. Pagina's vol met regels die bovenop het toch al aanzienlijke aantal van de Dodd-Frank komen.

    Tot nu toe heeft dat geleid tot 8.843 pagina's aan nieuwe regels terwijl minder dan een derde van de vereiste regels die Dodd-Frank wet voorschrijft pas zijn ingevoerd. Indien op dezelfde wijze doorgegaan wordt dan zal Dodd-Frank resulteren in zo'n slordige 30.000 pagina's aan financiële wet- en regelgeving, zo rekent Haldane voor.

    Ook risicomodellen moeten het in de lezing van Haldane ontgelden. Terwijl het Basel I-akkoord leidde tot inteationale regelgeving voor het bankwezen met eenvoudige kapitaalratios, werd met Basel II afscheid genomen van robuuste en eenvoudige criteria waarmee risico's gemeten werden. Haldane maakt met de kennis van nu de balans op:

    With hindsight, a regulatory rubicon had been crossed. This was not so much the use of risk models as the blurring of the distinction between commercial and regulatory risk judgements. The acceptance of banks’ own models meant the baton had been passed. The regulatory backstop had been lifted, replaced by a complex, commercial judgement. The Basel regime became, if not self-regulating, then self-calibrating.

    A revised Basel Accord, Basel II, was agreed in 2004. It followed closely in the footsteps of the trading book amendment. Inteal risk models were allowed as a means of calibrating credit risk. Indeed, not so much permitted as actively encouraged, with inteal models designed to deliver lower capital charges. By design, Basel II served as an incentive device for banks to upgrade their risk management technology.

    As a by-product, there was a step change in the granularity of the Basel framework. Risk exposures were no longer captured at a broad asset class level. And risk weights on these exposures were no longer confined to five buckets. That meant greater detail and complexity. Reflecting these changes, Basel II came in at 347 pages – an order of magnitude longer than its predecessor.

    The ink was barely dry on Basel II when the financial crisis struck. This exposed gaping holes in the agreement. In the period since, the response has been to fill the largest of these gaps, with large upwards revisions to the calibration of the Basel framework. Agreement on this revised framework, Basel III, was reached in 2010. In line with historical trends the documents making up Basel III added up to 616 pages, almost double Basel II.

    Met name op het vlak van risicomodellen is zijn lezing technisch en gedetailleerd maar met een duidelijke insteek want zijn vraagstelling blijft eenvoudig: zijn complexe modellen betrouwbaarder dan eenvoudige? Met de resultaten van de diverse methoden presenteert hij een eenvoudige conclusie. Eenvoudige modellen verslaan complexe modellen op vrijwel alle betrouwbaarheidsintervallen.

    Ook voor Europa had Haldane een belangrijke boodschap want het is niet alleen in de Verenigde Staten waar de financiële wet- en regelgeving ontspoord. In het begeleidende paper schrijft Haldane:

    The situation in Europe, while different in detail, is similar in substance. Since the crisis, more than a dozen European regulatory directives or regulations have been initiated, or reviewed, covering capital requirements, crisis management, deposit  guarantees, short-selling, market abuse, investment funds, alteative investments, venture capital, OTC derivatives, markets in financial instruments, insurance, auditing and credit ratings.

    These are at various stages of completion. So far, they cover over 2000 pages. That total is set to increase dramatically as primary legislation is translated into detailed rule-writing. For example, were that rule-making to occur on a US scale, Europe’s regulatory blanket would cover over 60,000 pages. It would make Dodd-Frank look like a warm-up Act.

    Haldane's paper en conclusie zullen toezichthouders in de Verenigde Stqten, Groot-Brittannië en ook in Europa niet zijn ontgaan. Zijn uitdrukkelijke aanbeveling om de wet- en regelgeving te vereenvoudigen zal deze crisis niet gaan oplossen, maar zal het toezicht sterk kunnen verbeteren. Maar of er lering getrokken zal worden uit de simpele conclusies die Haldane aanreikt moet gaan blijken.

    —-

    U kunt het paper van Haldane met grafieken, onderbouwing en referenties downloaden bij de Bank of England (BoE).

  • Guest post: De toekomst van de euro

    Onderstaand artikel is op 29 augustus gepubliceerd in de Duitse krant 'Die Zeit', vandaar de referentie naar Duitsland in het artikel. Uiteraard is de inhoud van toepassing op alle lidstaten van de muntunie en al hun burgers. Het originele artikel is uiteraard te vinden op de website van de ECB. Hieronder leest u de volledige Nederlandse vertaling van het ingezonden stuk.

    In heel Europa is een debat gaande over de toekomst van de euro. Desalniettemin weten de oplossingen die worden aangedragen burgers niet te overtuigen. De oplossingen die worden aangedragen weten niet te overtuigen. Dat komt omdat deze oplossingen binaire keuzes opleveren: ofwel terug naar het verleden, ofwel bewegen richting de Verenigde Staten van Europa. Mijn antwoord op deze situatie is: om een stabiele euro te hebben hoeven we niet te kiezen tussen twee extremen.
     
    De reden waarom het debat wordt gevoerd heeft niets te maken met de euro als valuta. De doelen die met een universele valuta worden bereikt zijn vandaag de dag nog even relevant als toen de euro werd ingevoerd: het verspreiden van prijsstabiliteit en het faciliteren van duurzame groei  voor alle Europese burgers. Om de voordelen te benutten van de grootste markt ter wereld en het historische proces van Europese eenwording onomkeerbaar te maken. Om de positie van Europa in de globaliserende wereld te versterken, niet alleen economisch maar ook politiek.
     
    Het debat wordt gevoerd omdat de eurozone nog niet geheel succesvol is geweest in het behalen van die doelen. Valuta zijn uiteindelijk afhankelijk van de instituties die erachter staan. Toen de euro voor het eerst werd voorgesteld waren er sommigen die zeiden dat er eerst een proces van politieke integratie aan vooraf zou moeten gaan. Dit vanwege de implicatie dat een gezamenlijke munt ook zou leiden tot gezamenlijke besluitvorming. Leden van de muntunie zouden 'lotgenoten' worden die een sterke gemeenschappelijke democratische onderbouwing nodig hebben.
     
    Maar in de jaren '90 werd een opzettelijke keuze gemaakt om de euro niet zulke eigenschappen te geven. De euro werd gelanceerd als een 'statenloze' valuta, om op die manier de souvereiniteit en diversiteit van de lidstaten te kunnen behouden. Dit leidde tot het Verdrag van Maastricht waar de institutionele basis van de euro werd gelegd. Maar zoals recente gebeurtenissen hebben laten zien was de eurozone met dit institutionele fundament onvoldoende uitgerust om gedegen economisch beleid en effectief crisismanagement uit te kunnen voeren.
     
    Om deze reden kan de toekomst er niet uitzien als een status quo ante, een terugkeer naar hoe het de afgelopen jaren is geweest. De beperking van het hebben van gemeenschappelijk monetair beleid, maar een soepel gecoordineerd fiscaal, economisch en financieel beleid, zijn gebleken tijdens deze crisis. Zoals Jean Monnet zei: ''coordinatie is een methode die de discussie stimuleert, maar die niet tot besluiten komt''. En krachtige besluiten moeten nu gemaakt worden om de tweede belangrijkste valuta ter wereld te managen.
     
    Een nieuwe architectuur voor de eurozone is wenselijk om duurzame welvaart voor alle lidstaten van de muntunie te scheppen, in het bijzonder voor Duitsland. De wortels van het Duitse succes liggen in de diepe integratie in Europa en de grote economieën van de wereld. Om succesvol te blijven moet Duitsland een anker hebben van een sterke valuta, te midden van een zone van monetaire stabiliteit en de dynamiek van een concurrerende economie in de eurozone. Alleen met een sterkere economische en monetaire unie kan dat doel bereikt worden.
     
    Toch vereist deze nieuwe architectuur niet eerst een politieke unie. Het is helder dat een monetaire unie duidelijk gepaard gaat met een hogere mate van gezamenlijke besluitvorming. Maar economische en politieke integratie kunnen parallel aan elkaar ontwikkelen. Waar het noodzakelijk is moet de souvereiniteit in bepaalde economische beleidsvelden worden gebundeld en moet de democratische legitimatie worden verdiept.
     
    Hoe ver moet dit gaan? We hebben geen centralisatie van al het economische beleid nodig. In plaats daarvan moeten we de vraag pragmatisch beantwoorden: door onszelf in kalmte te vragen wat de minimale vereisten zijn om de economische en monetaire unie compleet te maken. Al doende zullen we erachter komen dat alle noodzakelijke maatregelen ruim binnen ons bereik liggen.
    Voor wat betreft het fiscale beleid hebben we inzicht nodig in nationale begrotingen. De gevolgen van verkeerd begrotingsbeleid in een monetaire unie zijn te groot om over te laten aan zelfregulering. Voor wat betreft het bredere economische beleid moet concurrentievermogen garandeerd worden. Landen moeten in staat zijn duurzame economische groei en werkgelegenheid te genereren, zonder daarbij excessieve onbalansen te scheppen. De eurozone is geen natiestaat waar hardnekkig subsidiebeleid voldoende steun heeft. Daarom kunnen we ons geen situatie veroorloven waarin sommige landen permanent veel begrotingstekorten hebben ten opzichte van anderen.
     
    Voor het financiële beleid moet er een in het midden geconcentreerde macht zijn die het nemen van excessieve risico's van banken kan tegengaan en het toezicht door toezichthouders kan vrijwaren van ‘regulatory capture’ (red: het oogluikend toestaan van wat niet mag1). Dit is de beste manier om belastingbetalers in de eurozone te beschermen. Ook moet er een stelsel zijn waarmee banken op een dusdanige manier kunnen worden afgewikkeld dat het de overheidsfinanciën veilig stelt zoals we dat ook zien in andere federaties. In de VS zijn sinds 2008 per jaar gemiddeld 90 banken omgevallen zonder dat dit de solvabiliteit van de overheid in het geding heeft gebracht.
     
    Een politieke unie kan en moet zich hand in hand moeten ontwikkelen met een fiscale, economische en financiële unie. Het verdelen van de bevoegdheden en verantwoordelijkheden kan in parallel plaatsvinden. We moeten niet vergeten dat de zestig jaar van Europese integratie al tot een aanzienlijke mate van politieke eenwording heeft geleid. Besluiten worden genomen door een Europese Commissie die gevuld is met nationale ministers en door een direct gekozen Europees Parlement. Het is de uitdaging om de legitimiteit van deze organen te versterken en tegelijkertijd hun verantwoordelijkheden uit te breiden, terwijl er naar manieren wordt gezocht om Europese besluitvorming sterker te verankeren op nationaal niveau.
     
    Een meer solide politiek fundament moet tot overeenstemming leiden ten aanzien van één basisprincipe: dat het noch duurzaam noch legitiem is voor landen om nationaal beleid te voeren dat economische schade kan toebrengen aan anderen. Deze beperking moet worden ingebouwd in de manier waarop landen hun economische en sociale beleid vormgeven. Het enige duurzame model is er een die consistent is met de voorwaarden van een muntunie. Landen moeten binnen hun budget opereren. Competitie en arbeidsmarkten moeten weer nieuw leven worden ingeblazen. Banken moeten conformeren aan de hoogste standaarden van toezicht en moeten de focus leggen op het dienen van de reële economie. Dit is niet het eindpunt, maar een veieuwing van het Europese sociale model.
     
    Vanuit het perspectief van de ECB is een sterke economische unie een essentiële aanvulling op het gemeenschappelijke monetaire beleid. Om dit op te bouwen is een gestructureerd proces met een juiste volgorde van stappen vereist. Burgers zullen er echter zeker van zijn dat drie elementen constant blijven. De ECB zal doen wat noodzakelijk is om prijsstabiliteit te behouden. Het zal geheel onafhankelijk blijven. En tenslotte zal het altijd blijven opereren binnen de grenzen van haar mandaat.
     
    Toch moet men begrijpen dat de ECB, in het vervullen van haar mandaat, soms verder moet gaan dan de gebruikelijke monetaire beleidsinstrumenten. Als markten gefragmenteerd zijn of beïnvloedt worden door irrationele angsten kunnen de signalen van ons beleid niet alle burgers van de eurozone gelijkmatig bereiken. Dit soort blokkades moeten we verhelpen om een eenduidig monetair beleid te verzekeren en daarmee de prijsstabiliteit voor alle burgers van de eurozone te handhaven. Soms kunnen daarvoor exceptionele maatregelen vereist zijn. Maar ook dat is onze verantwoordelijkheid als centrale bank van de gehele eurozone.
     
    De ECB is geen politieke instelling, maar het is wel gecommitteerd aan de verantwoordelijkheden die ze heeft als institutie van de Europese Unie. Daarom zal zij nooit zicht verliezen op haar missie: het garanderen van een sterke en stabiele munt. De bankbiljetten die we uitgeven dragen de Europese vlag en zijn een sterk symbool van de Europese identiteit.
     
    Diegene die terug willen naar het verleden begrijpen het grote belang van de euro niet. Diegene die claimen dat alleen een volledige federatie duurzaam is leggen de lat te hoog. Wat we nodig hebben is een geleidelijk en gestructureerd plan om de Europese muntunie te voltooien. Dit zal de euro het stabiele fundament geven dat het verdient. Het zal de ultieme doelen van de Europese Unie dienen en het doel bereiken waarvoor de euro is opgericht: stabiliteit, welvaart en vrede. We weten dat dit is wat de mensen in Europa, en in Duitsland, nastreven.
     
    1 Regulatory capture is een engelstalig begrip dat betrekking heeft op de relatie tussen toezichthouder en de sector waarop ze toezicht dient te houden. Doordat deze vaak dicht op elkaar zitten wordt er soms een oogje toegeknepen, met de gedachte (en ervaring) dat kleine overtredingen niet altijd zichtbare gevolgen hebben. Doordat de toezichthouder zich kan laten beïnvloeden worden misstanden soms te laat aan de kaak gesteld. Voor de volledige uitleg verwijzen we naar Wikipedia, waar de term helaas nog niet in het Nederlands wordt uitgelegd.
     
    Vertaling: Frank Knopers – Geredigeerd: Jaco Schipper
  • Dagelijkse kost 3 september 2012

    Nieuws uit Nederland

    Banken en beleggers verliezen fors door scheepvaartmalaise
    Via het FD onder het kopje “Faillissement vermijden”: De verliezen voor alle financiers zullen oplopen als banken genoodzaakt zijn om harder op te treden tegen cv’s die in gebreke blijven. Banken kunnen veel meer schepen failliet laten gaan dan ze nu doen, zegt expert in scheepvaartfinanciering Jan Vriesinga. ‘Aflossing en soms ook de rente worden doorgeschoven.’

    Banken willen een faillissement koste wat kost vermijden, want dan moeten ze het schip veilen. Het schip komt tegen lagere kosten weer terug in de vaart, en dat drukt de tarieven nog verder.

    Het is het terugkerende thema van deze crisis: banken willen niet afschrijven en dus blijven zij op giftige activa zitten. Het is eigenlijk te bizar voor woorden maar op deze manier blijft er een noodzaak bestaan om banken te blijven steunen. Terwijl banken – intermediair zoals zij zijn – kapitaal zouden moeten distribueren naar productieve doeleinden blijven kredieten opgesloten in niet-renderende en verlieslatende investeringen.

    De omvang van het probleem met scheeps-cv's is relatief bescheiden. Particuliere beleggers en banken hebben bij elkaar opgeteld voor zo'n €4,5 tot €5,5 miljard in scheeps-cv's belegd. En wat voor vastgoed geldt, geldt ook voor scheeps-cv's: zolang banken hun activa niet afwaarderen en verliezen nemen, blijft deze crisis door modderen. Daaraan kunnen we toevoegen dat banken nog steeds kunnen wegkomen met het nemen van boekhoudkundige winsten. Dat zijn fictieve winsten met oneigenlijke bonussen als resultaat. 

    • Banken en beleggers verliezen fors door scheepvaartmalaise (FD)

    Wellink: politici niet eerlijk over Europa
    Nout Wellink verwijt politici niet eerlijk te zijn over Europa. Wellink zei dit gisteravond in KRO's Brandpunt:

    Get Adobe Flash Player
    Als het niet mogelijk is Flash te installeren kunt u de video bekijken via deze link.

    Wie de reacties onder het bericht in de Telegraaf leest, zal constateren dat Wellink weinig vertrouwen geniet. Dat neemt niet weg dat ik Wellink volg bij zijn inschatting dat hervormingen of drastische veranderingen niet Nederland zullen komen. En dat geldt ook voor zijn kritiek dat de politiek niet uitlegt dat Brussel afdwingt wat nationaal maar niet wil lukken: een fiscaal 0-beleid (géén begrotingstekorten meer).

    De electorale rituelen van het politieke theater duren nog iets minder dan twee weken en ik geef het weinig kans dat de kritiek van Wellink effect zal sorteren..

    • Wellink: politici niet eerlijk over Europa (Telegraaf)

    Spaarvarkentje
    Van onze SNS-correspondent..

    Het spaarvarkentje moet op zijn kop want deze week staat er voor 20Mrd aan nieuwe staatsleningen op de rol terwijl er ongeveer 1Mrd naar de markt terugvloeit in de vorm van rente en aflossing. België, Spanje, Frankrijk, Oostenrijk en Duitsland zullen allemaal proberen een goed plekje bij de ruif te krijgen.
    ——–
    De OECD steunt de plannen om de ECB obligaties te laten opkopen. “Europe must exploit this window of opportunity offered by the relative calm in the markets to tackle the eurozone debt crisis.” Het is mischien goed te weten dat de OECD in Parijs zit. Het pessimisme  van de fransen is sinds 2005 niet zo groot geweest zo blijkt uit een opniniepeiling van dit weekend. 68% van de ondervraagden antwoordde een beetje of zelfs heel pessimistisch te zijn. Uit deze enquete is ook gebleken dat de “approval rate” van president Hollande is gezakt naar 54%.
    ——–
    Klaus Regling wijst er op dat het hoogste Duitse hof op 12 september beslist over de oprichting van ESM. Zonder Duitsland heeft het niet veel zin om het ESM leven in te blazen zegt hij. Open deur.
    ——–
    MinFin Philipp Roesler zegt “Bond purchases cannot remain a permanent solution as they drive the danger of inflation”. Dat zijn dezelfde paarlen der wijsheid die eerder ook al uit de mond van BuBa chef Jens Weidmann rolden.
    ——–
    Louis de Guidos (Minister Economische zaken Spanje) is helderziend want hij zegt in de FT dat de “bad bank” waar alle zwaar giftige leningen van banken worden ondergebracht over 15 jaar winst zal maken. Nu is de 15 jaars rente in Spanje ongeveer 7%. De prijs van een 15 jarige zerocoupon (Pincipal Only) is 36%. Dat moet dan wel een flinke winst worden over 15 jaar, anders is het de moeite niet waard om er nu gelkd in te steken..

    Nu we toch even bij Spanje stilstaan: President Rajoy roept op om maatregelen te treffen om de rente(verschillen) te drukken. “In the current situation some European countries finance themselves at negative rates while others have to pay unsustainably hight rates”. Brazilië vindt 7.5% (korte) rente extreem laag, het is maar hoe je het bekijkt. Verder meldt Rajoy nog dat Spanje nu al voldoet aan de condities die zullen worden verbonden aan een eventuele steunoperatie.
    ———

    Voor de Duitse minister van Economische Zaken en de OESO (of OECD) heb ik voor u een linkje in de aanbieding. Kort maar krachtig: Duitsland accepteert geen geldpersfinanciering van overheidstekorten.

    • Rösler staat achter president Bundesbank (RTL-Z)
    • Oeso wil dat ECB meer doet om euro te steunen (FD)

    In ander nieuws:

    Een rondgang van de Financial Times (het zal ook niet een Britse krant zijn..) wijst uit dat driekwart van de Duitsers de Grieken een vertrek uit de eurozone wensen..

    • 'Driekwart Duitsers wil Grieken uit euro' (RTL-Z)

    Een kritische column over de uitspraken van Jens Weidmann van de Bundesbank..

    • Weidmann ondermijnt gezag en geloofwaardigheid ECB (FD)

    Nieuws uit buitenlandse media

    Frankrijk redt twee-na-grootste hypotheekverstrekker CIF
    In Frankrijk is er net als in de rest van de westerse economieën valse kredietlucht de economie in gepompt en dat heeft het bekende gevolg van een vastgoedzeepbel. En wanneer de zeepbel doorgeprikt wordt dan komen hypotheekverstrekkers in de problemen. Zo ook in Frankrijk want Credit Immobilier de France krijgt staatssteun middels een garantie ter waarde van naar verluid €1,75 miljard. De staatssteun moet voorkomen dat kredietverstrekker omvalt. Voor wat betreft de omvang van de Franse staatssteun houd ik een slag om de arm; de bekendmaking van de steun dateert van gisteravond en de gemelde cijfers lijken ietwat haastig bij elkaar gesprokkeld te zijn.

    Bij Reuters lezen we:

    The CIF rescue is the latest in a series of headaches for newly elected Socialist President Francois Hollande, whose govement is already struggling to minimise planned layoffs at other crisis-hit companies like Peugeot and Carrefour, as well as the final wind-down of Franco-Belgian lender Dexia (DEXI.BR).

    The state guarantee to CIF, facing the expiration of a 1.75 billion euro (1.39 billion pounds) covered bond in early October, was subject to approval by the European Commission, Moscovici said.

    Wat zullen we zeggen? Niet alleen Francois Hollande zal er hoofdpijn van krijgen..

    • France rescues lender CIF after search for buyer fails (Reuters)

    Via Zero Hedge de nodige aanvullende informatie met grafieken, de kredietveroordelingen van Fitch en Moody's en de prelude van de ondergang van CIF daterend van mei 2012..

    • September Arrives, As Does The French “Dexia Moment” – France Nationalizes Its Second Largest Mortgage Lender (Zero Hedge)

    Spanje begint rommelbank
    Nu in Spanje banken niet langer in staat zijn om hun boekhouding te fingeren en voor hun overleving afhankelijk zijn geworden van staatssteun, kondigt de Spaanse minister van Financiën aan een zogenaamde badbank of rommelbank op te gaan richten. De ke van  een dergelijke aanpak is dat een nieuwe bank wordt opgericht waarin slechte onderdelen van banken worden geconcentreerd en die de tijd gegund wordt om orde op zaken te stellen. Voorwaarde voor het slagen van een dergelijke operatie is dat de rommel die ingebracht wordt op reële waarde wordt geboekt en dat er kapitaalbuffers zijn die de rommelbank de tijd en ruimte geeft om de rommel te recyclen. De bankiers van de banken die hun rommel in deze badbank stoppen worden gekort op hun salaris en worden verlost van de rommel zodat er een gezonde bank overblijft; één die verder kan zonder steun van belastingbetalers.

    De aangekondigde rommelbank is een voorwaarde tot het verkrijgen van toegang tot de toegezegde €100 miljard noodlening van Europa. En om dit meteen maar terug te koppelen aan de verkiezingen in Nederland: deze aanpak is mijn inziens hetgeen wat Nederland nog te wachten staat. Deze stap is strikt noodzakelijk want je kunt beter werk maken van het opruimen van bancaire rotzooi dan de geldpers aanzetten (of terug gaan naar de gulden zodat eveneens de geldpers wordt aangezet).

    • Spain creates bad bank, injects funds in Bankia (Reuters)

    Humor!
    Afgelopen vrijdag kon ik het niet laten om toch alvast even wat nieuws te scannen voor vandaag. En met ontzettend veel plezier las ik de volgende parodie op het o-zo typische Keynesiaanse printbeleid. Zeer geestig en de spijker op de kop! Van Mark McHugh via Zero Hedge:

    My Doctor’s an idiot.  A few years ago, he started expressing conces about my weight, pointing at this chart supposedly showing how much a man of my height should weigh.  One glance at his stupid chart and it was clear to me that he had completely misdiagnosed my condition.   There was nothing wrong with my weight, I just wasn’t tall enough.  Clearly I needed to grow my way out of this. So I went home and googled “how to stimulate growth.”  Once I got past the all the baldness cures and penis pumps (it’s not my bag, baby), I found hundreds of papers so incredibly boring I knew they had to be true.  In no time, I was able to design and implement my own stimulus plan based on the irrefutable scientificky principles of Nobel prize winners and other people so smart they never had to do an honest day’s work in their lives.  Despite the difficulty climbing stairs, I was feeling pretty good about things until my last check-up….

    “Hi, Doc.”

    “Hi,” he said, examining my file.  He looked up, “You’ve put on twenty pounds since the last time I saw you”

    “Thanks for noticing,” I beamed.

    He frowned.  “I remember now.  You’re the guy on the diet designed to make you grow.  What’s that called again?”

    “The Keynesian Plan.”

    Lees verder: Gold Is A Barbeque Relish (Across the Street)

    Goudgrafiek
    Via Casey Research onder de veelzeggende titel “Your window to buy gold below $1,700 is closing”:

    Voor de vorm zullen we er maar even bij zeggen dat in het verleden behaalde resultaten geen garantie bieden voor de toekost. En nu ik deze disclaimer erbij geef, voeg ik er volledigheidshalve aan toe dat ik enkele weken geleden mijn positie in fysiek goud (mijn positie in zilver heb ik gelaten voor wat het is) heb uitgebreid.

    Robert Johnson:
    Via Jesse's Café Américain, Robert Johnson over Wall Street en de Amerikaanse overheid. Johnson werkte in het verleden als handelaar bij George Soros maar is inmiddels professor en verwijst heel treffend naar een nummer van Bob Dylan. It is dark indeed!

    Bij Jesse vindt u nog een fragment met Johnson:

    • Robert Johnson: Audacious Oligarchy – Unmasking Wall Street and the Decline of Confidence (Jesse's Café Américain)

    Tot slot.
    Chinezen en 3D-kunst. Via Bloomberg de onderstaande afbeelding; de eerste van een prachtige reeks. Aanrader!

  • Goud en zilver report (Week 35)

    Door de opwaartse koersbeweging staat de zilverprijs voor het eerst sinds april weer boven de symbolische grens van $30 per troy ounce en is ook het 200-daags gemiddelde eindelijk doorbroken. Dat gebeurde voor het laatst in februari, toen de zilverprijs in korte tijd van $33 naar $38 wist te stijgen. Voor technisch analisten is het doorbreken van het 200-daags gemiddelde een sterk koopsignaal, al was de bodemvorming rond de $28 gedurende de zomer ook een goed koopsignaal. In euro's uitgedrukt staat de zilverprijs nu op €25,19 per troy ounce en €809,82 per kilo.

    De goudprijs wist recent ook het 200-daags gemiddelde te doorbreken en staat in euro's op een relatief hoog niveau van €1.344,31 per troy ounce. Ter vergelijking: de recordprijs voor goud werd bijna een jaar geleden neergezet en staat op €1357,57 per troy ounce (1% hoger dan de slotkoers van afgelopen vrijdag). In dollars uitgedrukt is het record van $1.920 nog ver weg, want de slotkoers van afgelopen vrijdag was met $1.690 ongeveer 12% lager dan het recordniveau van vorig jaar.

    Goud- en zilverprijzen gingen vrijdag flink omhoog, vooral na toespraak Beanke

    Goud en zilver doorbraken onlangs beide het 200-daags gemiddeld, een positief signaal

    De stijging van de goud- en zilverprijzen houdt waarschijnlijk verband met de bijeenkomst van centrale bankiers in Jackson Hole. Hoewel Beanke geen nieuwe plannen aankondigde maakte hij wel bekend dat er ruimte is voor nieuwe stimulering als de economische groei tegenvalt en de werkloosheid hoog blijft. Deze verklaring stuwde na enige aarzeling aandelen, grondstoffen en edelmetaal omhoog. Een andere ontwikkeling die positief kan zijn voor de goudmarkt is de discussie in de VS over een mogelijke terugkeer naar de goudstandaard. Er zijn geen concrete voorstellen gedaan, maar dat het woord goud weer vaker genoemd in de media wordt kan natuurlijk geen kwaad. De zilvermarkt is veel kleiner en wordt gedreven door zowel speculatieve als industriële vraag.

    Onderstaande grafiek laat zien dat de vraag naar zilver van 2004 tot en met 2008 voor bijna 90% voor rekening kwam van industriële partijen. In 2010 was ongeveer de helft van het zilver bestemd voor de industrie en namen beleggers wereldwijd de andere helft van het fysieke zilveraanbod van de markt. Door de krapte van de markt en de grote rol die beleggers zijn gaan spelen kan de zilverprijs ook de komende jaren erg volatiel blijven. De goudprijs is wat minder volatiel, omdat centrale banken sinds 2009 netto kopers zijn geworden van goud en een prijsdaling zullen aangrijpen om meer fysiek metaal van de markt te halen.

    Zilvermarkt steeds meer beïnvloedt door beleggers