De bankencrisis van 2008 werd zowel in Amerika als Groot-Brittannië door de hoogste politieke organen (parlementaire enquêtecommissies) onderzocht. De uitkomsten van die onderzoeken worden uiteraard op bepaalde punten door banken betwist, ook al halen zij opgelucht adem omdat de maatregelen beperkt zijn gebleven en omdat zij weer miljoenenbonussen kunnen bijschrijven.
Waar de politiek in 2008 allemaal mee dreigde, is vrijwel geheel in stoffige kasten opgeborgen. Dat bijvoorbeeld de status van systeembank en dus “too big too fail” nog steeds bestaat en dat de plannen voor gedwongen opsplitsing niet zijn doorgezet, is een gemiste kans. Dat schrijft redacteur Francesco Guerrera van de Financial Times in zijn commentaar. Ook bij de Britten begint het besef door te dringen dat “too big to fail” eigenlijk “too big to exist” betekent..
Goud bereikte gisteren de $1.500 per troy ounce. De goudprijs blijft in lijn met de constante berichtgeving over de escalerende fiscale situaties van verschillende landen stijgen. De Griekse solvabiliteit werd afgelopen week opnieuw in twijfel getrokken. Daaaast trok de kredietbeoordelaar Standard&PoorâÂÂs afgelopen maandag ook de fiscale houdbaarheid van de Verenigde Staten in twijfel. S&P stelde het vooruitzicht op de Amerikaanse kredietwaardigheid negatief bij. De Verenigde Staten hebben nog steeds de allerhoogste kredietwaardigheid, in vakjargon AAA, maar moet rekening houden met een afwaardering als het niet heel snel fiscaal orde op zaken stelt. Dit jaar bedraagt het begrotingstekort meer dan $1.500 miljard.
Â
Â
Omdat de bedragen van de goudprijs en het Amerikaanse begrotingstekort zoveel gelijkenis vertonen kunnen we een simpele berekening maken. De Verenigde Staten zou met het tekort van 2011 precies 1.000.000.000 (één miljard) troy ounces goud kunnen kopen. Dat is echter makkelijker gezegd dan gedaan. Afgelopen jaar werd er 2,689 ton goud gemijnd, oftewel 86.454.039 (86 miljoen) troy ounces. De VS zou anders gezegd met het tekort meer dan 11X de jaarlijkse hoeveelheid gemijnd goud kunnen opkopen.
Â
De $1.500 per troy ounce bleek een belangrijke psychologische grens. De doorbraak van de grens was zelfs voor de NOS reden genoeg om melding te maken van de historische goudprijs.
Max Keiser is als financieel joualist een bekend criticaster van de financiële wereld. Keiser ging in Ierland op zoek naar het verhaal van de middenklasse; het verhaal van de gewone man. Hij brengt op indringende wijze de hopeloosheid van de Ierse situatie in beeld. Ierland gaat gebukt onder een enorme schuldenlast waarvan de Ieren zich afvragen waarom zij die moeten dragen en hoe zij de Ierse schulden überhaupt kunnen terugbetalen.
Vorige week werd bekend dat het bezuinigingsakkoord voor de lopende begroting van 2011 van Democraten en Republikeinen in het Amerikaanse congres een stuk lager uitvalt dan voorgenomen. Na een verhitte strijd over bezuinigingen van $60 miljard of $30 miljard bezuinigen, werd besloten om $30 miljard te bezuinigen. Let wel, het begrotingstekort bedraagt meer dan $1.500 miljard; het gaat dus om slechts 2% van het begrotingstekort.
Dat de Amerikaanse overheid de uitgaven niet in de hand heeft, bleek afgelopen week toen de Amerikaanse rekenkamer de bezuinigingsmaatregelen doorrekende. Zij rekende het Amerikaanse congres voor, dat er effectief slechts $353 miljoen wordt bezuinigd. Met andere woorden, slechts 0,023% van het begrotingstekort.
Om u een idee te geven welke relatieve omvang de bezuinigingen hebben ten opzichte van het begrotingstekort, de totale staatsschuld en de ongedekte financiële verplichtingen (“unfunded liabilities”; dat zijn de toekomstige uitgaven voor Social Security, Medicair en Medicaid waarvoor niet gereserveerd is), biedt het onderstaande filmpje uitkomst (met dank aan trouwe lezer Frank).
Vorige week werd bekend dat het bezuinigingsakkoord voor de lopende begroting van 2011 van Democraten en Republikeinen in het Amerikaanse congres een stuk lager uitvalt dan voorgenomen. Na een verhitte strijd over bezuinigingen van $60 miljard of $30 miljard bezuinigen, werd besloten om $30 miljard te bezuinigen. Let wel, het begrotingstekort bedraagt meer dan $1.500 miljard; het gaat dus om slechts 2% van het begrotingstekort.
Dat de Amerikaanse overheid de uitgaven niet in de hand heeft, bleek afgelopen week toen de Amerikaanse rekenkamer de bezuinigingsmaatregelen doorrekende. Zij rekende het Amerikaanse congres voor, dat er effectief slechts $353 miljoen wordt bezuinigd. Met andere woorden, slechts 0,023% van het begrotingstekort.
Om u een idee te geven welke relatieve omvang de bezuinigingen hebben ten opzichte van het begrotingstekort, de totale staatsschuld en de ongedekte financiële verplichtingen (“unfunded liabilities”; dat zijn de toekomstige uitgaven voor Social Security, Medicair en Medicaid waarvoor niet gereserveerd is), biedt het onderstaande filmpje uitkomst (met dank aan trouwe lezer Frank).
Kredietbeoordelaar Standard & Poor heeft vandaag bekend gemaakt dat zij het vooruitzicht op de kredietwaardigheid van de Verenigde Staten naar beneden heeft bijgesteld; van stabiel naar negatief. De huidige AAA-rating – de aller veiligste kwalificatie – blijft desalniettemin onveranderd. S&P verlaagde het vooruitzicht omdat er volgens hen twijfel bestaat over het ingrijpen van de Amerikaanse beleidsmakers op het begrotingstekort en de exorbitante staatsschuld.
Â
“Meer dan twee jaar na het begin van de recente crisis zijn Amerikaanse beleidsmakers het nog steeds niet eens hoe het tij te keren en de budgettaire verslechtering en fiscale druk voor de lange termijn op te lossen”, zegt analist Nikola G. Swann van de kredietbeoordelaar in een toelichting.
Â
De verlaging van het vooruitzicht herinnert Washington er nogmaals aan dat er drastische fiscale hervormingen nodig zijn. Het continue onvermogen om een geloofwaardig fiscaal hervormingsplan te presenteren zal op termijn de kosten voor krediet voor elk marktsegment in de Verenigde Staten doen stijgen. Dit zal vervolgens zijn effecten hebben op investeringen, werkgelegenheid en economische groei. Het uitblijven van de hervormingen brengt ook de rol van de dollar als wereldreservemunt in gevaar. S&P stelde dat de kredietrating van de Verenigde Staten bij het uitblijven van hervormingen verlaagd zal worden. De kans dat dit gebeurd schat S&P op één op drie.
Â
In navolging van het nieuws steeg de rente die over Amerikaanse obligaties moet worden betaald en de beurzen laten wereldwijd rode cijfers zien. De goudprijs steeg logischerwijs als reactie op het nieuws. Het negatieve vooruitzicht van S&P trekt de rol van de dollar als veilige haven in twijfel en speelt daarmee goud, met haar natuurlijke rol als veilige haven, in de kaart.
President Obama is met eigen bezuinigingsvoorstellen gekomen. Hij wil in de komende 12 jaar de tekorten met $4 biljoen terugbrengen. Enerzijds wil hij snijden in de uitgaven en anderzijds de belastingen verhogen. Dit laatste is opmerkelijk want nog geen twee maanden geleden verlengde Obama de belastingverlagingen van zijn voorganger, George Bush. Die wil hij niet nogmaals verlengen.
De bezuinigingen houden onder andere in dat in dit decennium op het Pentagon $400 miljard en op Social Security, Medicair en Medicaid $770 miljard bespaard zal worden.
De Republikeinen zijn niet onder de indruk van Obama's bezuinigingsplannen; zij vinden dat Washington veel te veel geld uitgeeft. Zij willen meer bezuinigen, onder andere op Medicare waar Obama niet aan wil toen. Op de Australische nieuwssite ABC kwam een korte en heldere samenvatting van de standpunten van beide partijen voorbij.
Dat de problemen met Amerikaanse securisaties nog niet voorbij zijn blijkt uit de volgende analyse. Wederom is gebleken dat de verkochte hypotheekbeleggingen geen enkele hypotheek bevatten. Hypotheken zijn nooit overgeschreven of overgedragen aan de “trust” die deze hypotheekbelegging verkocht en optrad als “beheerder” van de belegging. Als u iets koopt en er blijkt thuis niets in de verpakking te zitten, dan wilt u uw geld terug. Zo werkt het ook met hypotheeksecurisaties.
Heeft de hypotheekindustrie voldoende reserves om oorspronkelijke beleggingen (“collateralized mortgage obligations” (CMOs) of “mortgage backed securities”(MBSs)) terug te betalen aan onder andere de pensioenfondsen, overheden, vakbonden, non-profit organisaties en ziekenhuizen? Iedereen weet het antwoord eigenlijk al.
Vorige week vrijdag lukte het de Republikeinen en Democraten voor het verstrijken van de deadline om een akkoord te bereiken over de lopende begroting. Afgesproken werd om ruim $38 miljard te bezuinigen. Het begrotingstekort bedraagt dit jaar alleen al meer dan $1.500 miljard; wat men een druppel op een gloeiende plaat noemt.
Het werd deze week nog gekker. De afgesproken bezuinigingsmaatregelen leiden namelijk niet tot een besparing van $38,5 miljard. Nadat de Amerikaanse rekenkamer (CBO) de maatregelen hadden doorberekend bleek de besparing slechts $352 miljoen te zijn; minder dan éénhonderdste van de voorgenomen bezuinigingen. Uiteraard heeft dit tot de nodige commotie geleid; de geluiden bij de “Tea-Party” beweging, een bonte verzameling van lokaal georganiseerde groepen – doorgaans gelieerd aan de Republikeinen – klonken zeer afkeurend.
Hans Hoogervorst verlaat de Autoriteit Financiële Markten om aan de slag te gaan als voorzitter van de “Inteational Accounting Standards Board” (IASB). Hij gaf een openhartig interview aan het Financieele Dagblad waarin hij De Nederlandsche Bank verwijt te laks te zijn geweest als toezichthouder. DNB had volgens Hoogervorst haar arsenaal aan wapens moeten inzetten om iets te doen aan te hoge hypotheken.
Hans Hoogervorst verlaat de Autoriteit Financiële Markten om aan de slag te gaan als voorzitter van de “Inteational Accounting Standards Board” (IASB). Hij gaf een openhartig interview aan het Financieele Dagblad waarin hij De Nederlandsche Bank verwijt te laks te zijn geweest als toezichthouder. DNB had volgens Hoogervorst haar arsenaal aan wapens moeten inzetten om iets te doen aan te hoge hypotheken.
Belastingbetalers in New York zien $850 miljoen aan hogere belastingen tegemoet om de beloofde pensioenuitkeringen waar te kunnen maken. Die hogere belastingen blijken het gevolg te zijn van een explosie aan kosten die pensioenfondsen maakten omdat zij een deel van hun vermogen in beheer gaven aan extee fondsbeheerders. Terwijl die kosten enorm toenamen en de rendementen uitbleven, is de belastingbetaler nu wederom de klos.
Volgens een oud adagium waait alles wat in Amerika gebeurt twee jaar later over naar Nederland. Welnu, deze week bleek in Nederland precies hetzelfde te zijn gebeurd. Ook hier zijn de pensioenfondsen een melkkoe geweest voor te dure vermogensbeheerders.
