Tijdens de Tweede Wereldoorlog maakten de Duitsers veel goud buit om de oorlog te financieren. Toen de Duitsers ons land binnenvielen was 80% van de goudvoorraad al veilig overgebracht naar Londen, New York en Ottawa, maar het achtergebleven edelmetaal werd in beslag genomen en overgebracht naar Duitsland. Volgens Roel Janssen, auteur van een nieuw boek getiteld “Fout Goud“, ging het in totaal om 146 ton. Daarmee is het de grootste goudroof geweest uit de Nederlandse geschiedenis.
Nederland domineert het onderdeel schaatsen tijdens deze Olympische Winterspelen in Sochi. Afgelopen zondag wist Nederland op de 1.500 meter voor de dames het goud, zilver én het brons te bemachtigen. Ook bij de heren werden er al veel medailles binnengehaald op de 5 kilometer en de 500 meter. Op het moment van schrijven staat ons land tweede op de medaillespiegel met vijf keer goud, vijf keer zilver en zeven keer brons. Duitsland wist meer gouden plakken te behalen, maar heeft in totaal minder medailles binnengehaald dan Nederland. Maar wat is de intrinsieke waarde van deze medailles?
Slechts 6 gram goud in de 2014 Olympische medaille
It are the flows of economic & financial capital that say who is poor or rich (prosperous) at any given moment. Capital, travels around the world in search for profits and always comes back home. Let us focus on one particular aspect of this economic & financial capital in the financial globalization. There is too much capital for too little physical economy. This disproportion rises systemically just like the growing mismatches of global debt (and stock markets capitalization) versus GDP. These masses (XX trillions) of debt capital (hot money) are systemically backed by less economy and more finance. High Net Worth Individuals have to manage a fast rising volume of already +/- $ 50 trillion.
Today, there is a massive flight to liquidity, driven by the fears of capital safety. For the time being, the dollar capital flows are not yet showing any signs of loss of confidence, when leaving fertile grounds and coming back home. The $ bonds are not yet declining! Forward guidance is still in control of dangerous volatility and debasement risks (expectations). The world’s gigantic capitals can still move (refuge) into the ever expanding $ debt paper. $-bonds can keep up the appearances of quality.
Global money supply (Source: Dollardaze)
Zowel de goudprijs als de zilverprijs bereikten afgelopen week het hoogste niveau in drie maanden tijd. De prijs van goud steeg van €929,49 naar €963,09 per troy ounce (+3,6%), terwijl het grijze metaal de grens van €500 per kilo wist te doorbreken. De prijs van zilver steeg van €472,20 naar €504,27 per kilogram, een winst van 6,79%.
Goud ging dit jaar al goed uit de startblokken, terwijl zilver meer moeite had om de weg naar boven te vinden. Eind januari stond het gele metaal al op een plus van 5%, terwijl de zilverprijs weer was weggezakt tot het niveau van rond de jaarwisseling. Waar de stijging opeens vandaan komt is moeilijk te zeggen. Mogelijk reageert de markt op een doorbraak van de negatieve trendlijn voor edelmetalen, wat voor technisch analisten een duidelijk koopsignaal is. Al een jaar is de prijs niet meer aan de bovenkant door het 200-daags gemiddelde gebroken.
In dollar steeg de goudkoers van $1.266,62 naar $1.318,79 per troy ounce, een winst van 4,12%. De zilverprijs steeg in deze valuta van $20,02 naar $21,48 per troy ounce, een plus van 7,29%. De hogere winst in dollars weerspiegelt een stijging van de EUR/USD. De wisselkoers steeg met bijna een cent van $1,3592 naar $1,3695 (+0,75%).
Goudprijs in euro per troy ounce (Bron: Goudstandaard)
Zilverprijs in euro per kilogram (Bron: Goudstandaard)
Daling goudvoorraad in GLD is voorlopig een halt toegeroepen...
... maar de animo voor goud-ETF's als GLD komt nog niet terug!
Of de stijging van de goudprijs en de zilverprijs zal aanhouden zal mede bepaald worden door macro-economische cijfers. Aankomende dinsdag krijgen we inflatiecijfers uit het Verenigd Koninkrijk en cijfers over het economisch sentiment in de Eurozone, woensdag komen cijfers over de Amerikaanse huizenmarkt en worden de notulen van de laatste FOMC vergadering van de Federal Reserve vrijgegeven. Donderdag komen inflatiecijfers uit de VS en op vrijdag komt er opnieuw een cijfer over het herstel van de Amerikaanse woningmarkt. Hoewel deze cijfers geen directe invloed hebben op de prijsontwikkeling van goud en zilver kunnen ze wel de verwachtingen die de markt heeft over het monetaire beleid van de Amerikaanse centrale bank bijsturen. En wat de Federal Reserve doet heeft doorgaans wel invloed op de prijzen van beide edelmetalen.
De hypotheekrenteaftrek, een riante subsidie op schulden, heeft een prijsopdrijvend effect. Hoewel de maatregel bedoeld was om koopwoningen voor meer mensen betaalbaar te maken, blijkt deze in de praktijk alleen maar hogere maandlasten op te leveren. Hoe groter de rentesubsidie, hoe hoger de woonlasten in verhouding tot het inkomen van het huishouden. Op de verticale as ziet u het percentage van het huishoudinkomen dat op gaat aan woonlasten en op de horizontale as ziet u de rentesubsidie. De omvang van de bollen weerspiegelt de omvang van de schulden van huishoudens in verhouding tot het bbp.
Hypotheekrenteaftrek maakt huizen onbetaalbaar (h/t: @Bubbelonia)
Amerikaanse technologie-aandelen zijn de nieuwe veilige haven voor beleggers, zo schrijft Marc Fiorentino op het Franse Monfinancier.com. Jarenlang heeft goud deze rol gespeeld, maar daar is de laatste weken volgens Fiorentino geen sprake meer van. Het afgelopen jaar is de goudprijs sterk gedaald, terwijl de grote Amerikaanse technologie-aandelen nauwelijks getroffen werden door de financiële crisis.
Blijkbaar denken beleggers dat deze bedrijven beter bestand zijn tegen negatieve invloeden als een crisis in opkomende markten, groeivertraging in China, deflatie in de Eurozone en de afbouw van het Amerikaanse stimuleringsprogramma. In elk geval zijn de grote technologische bedrijven minder afhankelijk van geldschieters, omdat ze op een grote berg cash zitten. Apple ($146 miljard), Microsoft ($80 miljard), Google ($56 miljard) en Verizon ($54 miljard) hoeven voorlopig geen nieuwe aandelen uit te geven of te lenen bij een bank. Daardoor zitten deze bedrijven in een comfortabele positie, ook in crisistijd. Wat denkt u? Zijn de genoemde technologie-aandelen inderdaad een veilige haven voor uw vermogen? Of geeft u toch liever de voorkeur aan edelmetalen?
Zijn technologie-aandelen het nieuwe goud?
Veel economen zagen de financiële crisis van 2008 niet aankomen. Dat kwam omdat er in veel gangbare economische modellen geen rekening werd gehouden met het effect van schulden in ons geldsysteem en omdat veel modellen zich baseerden op de gedachte dat de economie een evenwicht kan bereiken.
De Australische econoom Steve Keen heeft uitvoerig onderzoek gedaan naar bestaande economische modellen en heeft er zijn werk van gemaakt om de zwakheden en tekortkomingen hiervan aan te tonen. Ook bouwt hij alternatieve economische modellen, die gebaseerd zijn op de aanname dat de economie cyclisch beweegt en niet naar een zogenaamd evenwicht terugkeert.
In deze context kunnen we het volgende college van Steve Keen u van harte aanbevelen. In deze video van iets meer dan een half uur legt Keen uit waar de tekortkomingen zitten bij veel economische modellen en legt hij zijn alternatieve modellen uit. Ook legt Steve Keen in deze video uit waarom het QE programma van de Amerikaanse centrale bank niet gelijk staat aan 'geld drukken'. Door simpelweg de geldstromen en de mutaties in de bankbalansen te volgen kan iedereen binnen een paar minuten tot dit inzicht komen. Dit hebben we ook al eens uitvoerig behandeld in het artikel "Banken lenen geen reserves uit!"
Onlangs vond in het Zwitserse Davos weer het World Economic Forum plaats, de jaarlijkse praatsessie van de Groten der Aarde. Tijdens één van de vele bijeenkomsten liet Eric Schmidt, de ceo van Google, zich ontvallen, dat er een wedstrijd gaande is tussen computers en mensen. Voor hem was het uiterst noodzakelijk, dat de mensen deze wedren winnen. Zo niet, dan leidt de overwinning van de technologie op de mens tot de destructie van de wereld zoals we die nu kennen. Dat legt de bijl aan de wortels van de Westerse democratie.
Schmidt staat niet alleen in zijn opvatting dat de huidige snelle technologische ontwikkeling grote gevaren in zich bergt. Ook de bekende Amerikaanse econoom Lawrence Summers vraagt aandacht voor de donkere kanten ervan. Ook voor hem is dat in de eerste plaats grootschalige vernietiging van werkgelegenheid en banen. Het is volgens hem daarom een dure plicht voor overheden ervoor te zorgen, dat de hele maatschappij kan genieten van de voordelen van de technologische revolutie.
Summers betwijfelt echter of de huidige generatie politici daar wel de kwaliteiten voor heeft. Hij doet dat met een verwijzing naar politieke grootheden uit het verleden. Mannen als de Brit Gladstone, de Amerikaan Teddy Roosevelt en de Duitser Bismarck waren politiek leider in een tijd van de industriële revolutie. Telefoon, telegraaf, elektriciteit en de verbrandingsmotor zette de wereld van eind 19e eeuw totaal op zijn kop. Genoemde politici hebben niet gepoogd de revolutie van hun dagen de kop in te drukken. Integendeel, maar ze beseften wel, dat ze de werkende klasse van die dagen deelgenoot moest laten worden van die revolutie. Zo niet, dan zou die zich weleens kunnen afkeren van de bestaande maatschappij en zodoende de legitimiteit van het systeem aantasten. Om de hele maatschappij te laten delen in de voordelen van de industriële revolutie was het nodig om de macht van baronnen en kartels te breken. Democratie, de politieke macht van velen, moest het antwoord worden op de economische macht van de enkeling.
Ieder jaar brengen we wereldwijd miljarden euro’s aan goud en zilver naar de vuilstort. Afgeschreven computers, telefoons, toetsenborden, printers, televisies en computerschermen bevatten nog zoveel edelmetaal dat recycling uitermate lucratief is. Bedrijven als Umicore hebben zich gespecialiseerd in wat ook wel ‘urban mining’ genoemd wordt: de scheiding van goud, zilver, platina en andere waardevolle metalen uit het afval.
De volgende infographic laat zien dat er ieder jaar al voor $21 miljard aan goud en zilver wordt verwerkt in elektronica. Tegelijkertijd is er per jaar ongeveer 50 miljoen ton elektronisch afval, dat potentieel 300 tot 400 gram goud en een veel grotere hoeveelheid zilver bevat. Om dat in perspectief te plaatsen: goudmijnen halen in het beste geval slechts enkele grammen van het gele metaal uit een ton aan materiaal.
En waar edelmetaal is, daar zijn ook Chinezen... Zo vinden we het grootste verwerkingscentrum ter wereld voor elektronica in de Chinese stad Guiyou. Dat bedrijf verwerkt jaarlijks anderhalf miljoen ton elektronisch afval, een bezigheid die jaarlijks $75 miljoen oplevert.
Urban Mining: Veel goud en zilver in oude elektronica
Veel Europese landen verkeren in een depressie. Een depressie die nog ernstiger is dan die van de jaren dertig. Het GDP per hoofd van de bevolking is in bijna alle Europese landen, met uitzondering van een land als Duitsland, lager dan vijf á zes jaar geleden. Er is helemaal geen economische groei meer, er is economische neergang. En zelfs in Duitsland, dat de klap nog redelijk goed heeft weten te doorstaan, is de onderste 40% van de bevolking (gemeten naar inkomen) erop achteruit gegaan. Stiglitz verbaasde zich dan ook over het optimisme dat begin dit jaar werd uitgesproken in Davos tijdens het World Economic Forum. Bekijk de hele speech van Stiglitz over de toekomst van Europa (duur: 53 minuten).
We danken MK10 voor de tip!
De arbeidsmarkt in de VS herstelt snel, indien we het werkloosheidspercentage mogen geloven. Maar geeft dat percentage wel een goede weerspiegeling van de werkelijkheid? Het is bekend dat werklozen die enige tijd niet meer naar werk zoeken niet meer als werkloos worden aangemerkt. Dit is de groep die gedefinieerd wordt als ‘Not in Labor Force‘ en waar op dit moment bijna 91,5 miljoen Amerikanen onder vallen.
Met de Civilian Employment-Population ratio worden de niet-werkzoekende werklozen wél meegerekend. In onderstaande grafiek weerspiegelt de blauwe lijn deze ratio, terwijl de oranje lijn het officiële werkloosheidspercentage laat zien. De Employment-Population ratio is omgekeerd en over het werkloosheidspercentage gelegd. U ziet dat de twee cijfers vanaf 1994 behoorlijk in de pas lopen, maar dat er omstreeks 2010 wat veranderd is. Sindsdien daalt het werkloosheidspercentage, maar blijft de Civilian Employment-Population ratio een vlakke lijn. Iedere keer als u iets hoort over herstel op de Amerikaanse arbeidsmarkt moet u deze grafiek in het achterhoofd houden. Wij zien pas herstel als de blauwe lijn in onderstaande grafiek omlaag komt. Of als de participatiegraad weer opkrabbelt vanaf het laagste niveau sinds eind jaren zeventig...
Werkloosheidspercentage versus Employment-Population ratio (Bron: Soberlook)