Marketupdate

Categorie: Nieuws

  • Wanneer bereiken die goudmijnen hun bodem?

    Volgens analisten van Citigroup draaien de meeste goudmijnen momenteel verlies, omdat de all-in kostprijs voor een troy ounce goud beduidend hoger ligt dan de goudprijs. Het is dan ook niet vreemd dat de aandelen van de mijnbouwbedrijven het hele jaar al ernstig onder druk staan. Maar hoe ernstig is de huidige bear market in de mijnbouwaandelen in vergelijking met eerdere bear markets van de afgelopen honderd jaar? Dat is precies wat de volgende grafiek van Goldseek ons laat zien.

    De zwarte lijn geeft de prijsontwikkeling van de mijnbouwaandelen weer vanaf de piek in 2011. De andere lijntjes laten de correcties zien die de markt eerder voor haar kiezen heeft gehad. Sinds 1939 zijn er al negen verschillende correcties geweest waarbij de aandelenkoersen meer dan 60% onderuit gingen. In dat opzicht is de huidige bear market niet uitzonderlijk. Zowel in duur als in omvang is de huidige correctie niet extreem. Alleen in 1939, 1986 en 1996 duur de correctie langer dan nu. Ook valt op dat veel van de correcties op een lager niveau stopten dan waar we vandaag de dag staan.

    De risico's van goudmijnen

    We zullen ons niet wagen aan uitspraken over mogelijke bodems. Hoewel de geschiedenis van de afgelopen honderd jaar suggereert dat we niet veel verder kunnen zakken moeten we altijd ruimte open laten voor extreme scenario's die ongunstig zijn voor goudmijnen. We moeten niet vergeten dat een belegging in een goudmijn veel risico's met zich meebrengt die fysiek goud niet heeft. Een goudmijn kent bedrijfsrisico en heeft daarnaast te maken met een overheid. Die kan, indien de bevolking daarom vraagt, hogere belastingen heffen op de mijnen of zelfs overgaan tot nationalisatie van mijnen.

    De aandelen van goudmijnen hebben al vaker grote correcties laten zien

     

    De aandelen van goudmijnen hebben al vaker grote correcties laten zien (Bron: Goldseek.com)

  • Marc Faber gaat voor cash

    Volgens Marc Faber is er een vorm van vermogen die door steeds meer mensen veracht wordt, maar die eigenlijk zo slecht nog niet is. Hij heeft het niet over edelmetalen, maar over cash. Hoewel de rente bijna op nul procent staat, de aandelenkoersen stijgen en de kosten van levensonderhoud omhoog gaan is het voor een belegger helemaal geen verkeerd idee om nu wat extra cash aan te houden. Hoewel dat geld op lange termijn aan waarde verliest kunnen andere beleggingscategorieën in korte tijd veel meer waarde verliezen.

    Aandelenkoersen kunnen tijdens een crisis in een relatief korte tijd met tientallen procenten dalen en zelfs edelmetalen als goud en zilver blijken niet immuun voor een correctie van dertig tot veertig procent in één jaar. Naast zulke koersschommelingen is dat kleine verlies aan koopkracht door cash aan te houden zo gek nog niet. Zeker niet als de aandelenmarkt of een andere markt al een grote prijsstijging achter de rug heeft.

    Volgens Marc Faber is dit een goed moment om wat meer cash achter de hand te houden en daar desnoods wat aandelen voor te verkopen. Hij zegt daar het volgende over bij King World News:

    “Het kan even duren voordat de aandelenmarkt corrigeert, maar als dat gebeurt moet je niet vergeten dat de koersen doorgaans sneller omlaag gaan dan omhoog. Dus ik zit er niet zo mee om een grote positie in cash aan te houden, wachtend op een correctie. Mijn enige zorg is: hoe kun je het beste cash aanhouden? Doe je dat op een bankrekening of in een Amerikaanse staatsobligatie? Wat is veilig?”

    Cash is king

    Helaas vraagt Eric King hier niet op door, want het is juist deze vraag die zo moeilijk te beantwoorden is. We weten allemaal inmiddels dat spaartegoeden boven de €100.000 niet meer onder het garantiestelsel vallen en dat ook achtergestelde leningen niet veilig zijn als een bank omvalt. Het is om die reden dat er nog steeds een gigantische markt is voor staatsobligaties. De kans dat een overheid haar belofte niet nakomt is nog een stuk kleiner dan de kans dat een bank omvalt. Bovendien is de obligatiemarkt heel erg groot, waardoor de liquiditeit veel beter is. De voordelen van liquiditeit van cash moeten afgewogen worden tegen die hele kleine kans dat de waarde van de valuta zelf in twijfel wordt getrokken. Voor die kleine kans heeft ook Marc Faber wat fysiek goud in zijn portefeuille.

    Marc Faber houdt liever wat meer cash aan

    Marc Faber houdt liever wat meer cash aan

  • Waarom hedgefondsen achterblijven bij de index

    Barry Ritholtz legt op Bloomberg uit waarom hedgefondsen er over de lange termijn meestal niet in slagen de markt te verslaan. Door hoge beheerskosten beginnen ze al op een achterstand ten opzichte van een indexfonds, maar dat is niet de enige reden. Hij maakte een lijstje van vijf punten die verklaren waarom de speculatieve fondsen gemiddeld zo ver achter blijven bij de markt.

    Bovenaan de lijst staat de omvang van de sector en op nummer twee de omvang van het fonds zelf. Een fonds dat een goed resultaat heeft laten zien trekt nieuw kapitaal aan, maar daardoor kan een fonds tegen het probleem aan lopen dat ze niet meer weet waar ze het geld in moeten beleggen. In verhouding tot de kansen die ze zien op de markt hebben ze veel te geld in beheer, waardoor ze ook investeren in zaken die minder aantrekkelijk zijn. Voor de sector als geheel is het ook een probleem, want ieder hedgefonds probeert zich op een bepaalde manier te onderscheiden van de markt. Dat lukt niet meer als er zoveel concurrenten zijn die ongeveer hetzelfde doen.

    Andere factoren die een rem zetten op het gemiddelde rendement van hedgefondsen is het gebrek aan spreiding. Het woord ‘hedging’ staat voor het afdekken van risico’s, maar sommige hedgefondsen zoeken de risico’s juist op. Door slechte spreiding of door het gebruik van teveel leverage kunnen fondsen soms grote verliezen lijden.

  • Video: The ascent of money

    In deze vier uur (!) durende documentaire neemt de Britse historicus Niall Ferguson de kijker aan de hand door de financiële geschiedenis van de wereld. De documentaire is gebaseerd op het gelijknamige boek van Ferguson “The ascent of Money“. Zowel het boek als de documentaire laten zien dat de geschiedenis van valuta achter de schermen de drijfveer is achter alle historische ontwikkelingen. Een mooie documentaire voor een koude winterdag.

  • Dow Jones index en de goudprijs

    Op onderstaande 125 jaar grafiek zien we dat de Dow/Goud ratio z’n historische laagtepunten (Kondratief winter) nog steeds niet bereikt heeft. Het laagste punt werd gemeten in 1980, toen de waarde van de Dow Jones in punten bijna gelijk was aan de goudprijs in dollars. We zien wel de tendens tot hogere toppen en mogelijk lagere bodems. De kans op een lagere Dow/Goud ratio dan 1 is realistisch. Omdat de Westerse economie na de Tweede Wereldoorlog met geforceerde schulddrijving héél snel naar een tijdelijke verzadiging is gestuwd. Dit moet uitzieken in een langere winter, waarin de kans op hogere vrieskou hoogstwaarschijnlijk ook groter is.

    De financiële industrie manie zal waarschijnlijk nog hoger oplopen terwijl de economische stagnering zal aanhouden. Een kunstmatig verder stijgende Dow Jones index zal crescendo minder gedragen worden door de reële economie en daarom steeds minder geloofwaardig. Rond het breekpunt zal het keizerlijke goudgewaad z’n positieve afstraling weer moeten waarmaken. Pas daarna kan de catharsis (ommekeer) opnieuw z’n gang gaan.  We zijn nu al een flink eind gevorderd in de lopende winterperiode. Het kan dus allemaal vrij snel gaan…

    Dow Jones versus goudprijs

    Dow Jones (16.000) over goudprijs ($1.250/oz) = 12,8 (Bron: Longwavegroup)

    Door: 24 karaat

    Disclaimer: De artikelen van gastschrijver 24 karaat zijn op persoonlijke titel geschreven en hoeven daarom niet altijd de visie van Marketupdate te vertegenwoordigen. Marketupdate geeft geen beleggingsadvies en de artikelen van 24 karaat moeten ook niet als zodanig worden aangemerkt. Marketupdate heeft geen geld ontvangen of betaald voor de bijdragen van 24 karaat.

  • Russische roebel krijgt eindelijk een symbool

    De Russische centrale bank heeft woensdag haar symbool voor de roebel onthuld, zo bericht de Moscow Times. Van alle inzendingen werd uiteindelijk de letter ‘P’ met een extra horizontaal streepje gekozen als het symbool van de Russische roebel. Het publiek mocht stemmen op verschillende ontwerpen en 61% koos het symbool dat u hieronder ziet staan. Het nieuwe symbool komt in 2014 op alle Russische bankbiljetten en munten te staan en zal voortaan ook gebruikt worden door de Russische centrale bank.

    De roebel als wereldreservemunt

    Het idee om een symbool uit te brengen voor de roebel past in de strategie van Rusland om haar eigen munt meer naar voren te schuiven op het internationale toneel. Vice-premier Medvedev heeft de afgelopen jaren meer druk gezet om van Moskou een internationaal financieel centrum te maken. Ook heeft hij zijn wens uitgesproken om de roebel naar voren te schuiven als wereldreservemunt. Valuta als de Amerikaanse dollar, de euro, het Britse pond de Japanse yen en de Chinese yuan hebben al een symbool, maar de Russische roebel moest altijd voluit geschreven worden. Volgens critici kan het nieuwe symbool voor de roebel voor buitenlanders onduidelijk zijn, omdat de letter P in veel talen een compleet andere klank heeft dan de R van roebel. In Rusland wordt de P als een R uitgesproken. Andere symbolen waren variaties op de letter 'R', maar die bleken minder aan te spreken bij de Russische bevolking. Elvira Nabiullina, de gouverneur van de Russische centrale bank, weerlegt de bezwaren en merkt op dat de de letter 'S' van het dollarsymbool ook niet voorkomt in het woord dollar.

    Het nieuwe symbool van de Russische roebel

    Het nieuwe symbool van de Russische roebel

  • Grafiek: Peak Exorbitant Privilege

    In een zoektocht naar de laatste cijfers over de betalingsbalans van verschillende Europese landen kwamen we uit bij een overzichtspagina op Wikipedia. Daar troffen we een lijst aan van de cumulatieve handelsbalans van alle landen over de periode 1980-2008, gebaseerd op data van het IMF. We hebben er de cijfers van de afgelopen vijf jaar bij gezocht en een nieuw overzicht gemaakt van de cumulatieve handelsbalans van 1980 tot en met 2013. Dat levert een beangstigende grafiek op!

    Cumulatieve handelsbalans van 1980-2013

    Cumulatieve handelsbalans van 1980-2013 Klik voor een grote versie van de grafiek

    Wat u ziet is de cumulatieve handelsbalans over de afgelopen 23 jaar van 76 verschillende landen. We hebben weliswaar data gevonden van 182 verschillende landen, maar voor de leesbaarheid van de grafiek hebben we alle landen met de kleinste cumulatieve overschotten en tekorten (minder dan 20 triljoen dollar) weggelaten. Dit zijn landen die op bovenstaande grafiek een plek in het midden zouden krijgen.

    Peak Exorbitant Privilege

    De Franse minister van Financiën Valéry Giscard d'Estaing omschreef de positie van de Amerikaanse dollar als wereldreservemunt als een exorbitant privilege. De VS was het enige land dat dollars bij kon drukken, terwijl de rest van de wereld alleen aan dollars kon komen door goederen te exporteren naar de rest van de wereld. En iedereen moest dollars hebben, omdat vlak na de Tweede Wereldoorlog besloten werd dat iedereen de Amerikaanse dollar zou gebruiken voor internationale handel. Wat volgde was een opeenstapeling van tekorten op de handelsbalans van de Verenigde Staten en een opeenstapeling van dollarreserves in andere delen van de wereld. Barry Eichengreen publiceerde in 2010 een boek getiteld Exorbitant Privilege en FOFOA schreef er in 2012 een uitvoerige analyse over.

    Van dollars terug naar goud

    In de jaren zestig waren het Europese landen die veel dollaroverschotten op de balans hadden staan en die hun reserves bij het Amerikaanse ministerie van Financiën konden inwisselen voor fysiek goud. Het dollarprivilege leek toen al aan haar einde te komen, maar bij het gebrek aan een alternatief voor de almachtige Amerikaanse munt kon de rest van de wereld in 1971 niets anders doen dan het besluit van de VS te accepteren. Het besluit om niet langer dollarreserves om te wisselen voor goud tegen de vaste prijs van $35 per troy ounce.

    De VS hield behield ook na 1971 haar exorbitante privilege en dat levert deze veelzeggende grafiek op. Tussen 1980 en 2013 was het cumulatieve tekort op de handelsbalans van de Verenigde Staten ruim $9.600 biljoen, bijna tien keer zo veel als het cumulatieve tekort van de de nummer twee (Spanje) en ruim tien keer zoveel als de nummer drie (Verenigd Koninkrijk). We zien in één oogopslag welk land decennia lang veel te ver boven haar stand heeft geleefd, ten koste van de rest van de wereld. Helemaal links zien we China en Japan met het grootste cumulatieve overschot op de handelsbalans. China exporteerde tussen 1980 en 2013 ruim $4.500 biljoen aan goederen en diensten, Japan meer dan $3.100 biljoen.

    Vandaag de dag hebben de Chinezen de grootste dollarreserves. Niet geheel toevallig is dat ook het land dat de afgelopen twee jaar enorm veel goud heeft ingevoerd. Ziet u de gelijkenissen?

  • Farmaceuten succesvol in de strijd tegen leukemie

    Er daagt nieuwe hoop voor leukemiepatiënten. Deze ziekte tast het bloed en het beenmerg aan. Tot voor kort was chemotherapie de enige manier om deze ziekte te stoppen. Maar de bijeffecten waren aanzienlijk en zeer onprettig. Chronische vermoeidheid, misselijkheid en een aantasting van het immuunsysteem maken het leven er niet gemakkelijker op, vooral niet als je al wat ouder bent.

    • Wereldwijd sterven er jaarlijks 7,6miljoen mensen aan kanker. In 2030 zijn er dat naar schatting 12 miljoen zijn
    • Kanker is een ziekte die vooral bij ouderen boven 60 jaar voorkomt (40%)
    • De ziekte kanker is niet langer een doodvonnis. Het gaat geleidelijk aan over in een chronische ziekte
    • Preventief onderzoek kan de kans op borstkanker en baarmoederhalskanker halveren
    • Het aantal kankerpatiënten blijft de komende jaren wel toenemen, maar dat komt vooral door de vergrijzing

    Therapie

    Studies, gepresenteerd door the American Society for Hemataolgy, wijzen op de komst van alternatieve biotechnologische therapieën. Die zorgen er op eigen houtje of in combinatie met andere therapieën voor, dat chemo op termijn wellicht helemaal overbodig wordt. Er zijn nu al enkele combinaties van medicijnen bekend, die hoopgevende resultaten leveren. Zo verbetert het medicijn Idelalisib van het bedrijf Gilead in combinatie met het medicijn Rituxan van de Zwitserse farmaceut Roche de kans om de ziekte terug te dringen. Rituxan is tot nu toe een van de succesvolste therapieën tegen deze ziekte. Een andere succesvolle combinatie is die tussen het nieuwe medicijn Gazyva, ook van Roche, en Rituxan. De combinatie verlengde het leven van de patiënten met gemiddeld een jaar vergeleken met het toedienen van alleen maar Rituxan.

    Trends in de industrie Het succes van een bedrijf als het Zwitserse Roche komt niet uit de lucht vallen, maar is het resultaat van een jarenlang volgehouden strategie. Van meet af aan lag bij Roche de nadruk op innovatie. In 2012 investeerde de Zwitsers Sfr 8,4 miljard in R&D. Als innovatief bedrijf heeft Roche al in een vroeg stadium de mogelijke voordelen van biotechnologie gezien. In 2009 nam het voor een bedrag van $ 46,8 miljard Genetech over en sindsdien heeft het bedrijf wereldwijd een leidende positie in biotechnologie.   De doelbewuste keuze voor biotechnologie hing samen met andere, ongunstige trends. De zogeheten blockbuster medicijnen waren tot voor kort de sleutel voor financieel succes voor menig farmaceut. Het financieel succes van deze millionsellers dwong bedrijven om dit kunststukje steeds meer te herhalen. Blockbusters vormden de basis voor winstgroei. Het ontbreken van succesvolle medicijnen of erger nog het aflopen van patenten van deze medicijnen had een daling van winst en omzet tot gevolg.  

    grafiek1

    Figuur 1 Traditionele R&D levert steeds minder resultaat

      Het wordt echter steeds moeilijker om een potentiële blockbuster te ontwikkelen. Deels is dat toe te schrijven aan de steeds grotere (financiële) inspanningen die nodig zijn om een heuse doorbraak op medicijngebied te forceren. Daarnaast krijgt de sector  steeds meer last van generieke concurrentie. Dat zijn medicijnen waar het patent op is komen te vervallen. Die zijn dus aanmerkelijk goedkoper. Steeds meer overheden, zeker in Europa zijn in deze barre tijden op zoek naar alternatieven om de kosten van de gezondheidszorg te verlagen. Daarnaast stuit de sector op steeds meer regelgeving en op de groeiende onwil van verzekeraars om dure medicijnen te vergoeden.  

    grafiek2

    Figuur 2 Patentexpiratie tussen 2008 - 2012. (bedragen in USD mrd)

     Deze combinatie van factoren zet al weer bijna een decennium een druk op de marges van de sector. Daardoor kan het gebeuren, dat de ontwikkelingskosten groter zijn dan de uiteindelijke opbrengsten. Vooralsnog lijkt een verdere consolidatie de enige uitweg, waarbij de top tien bedrijven het leeuwendeel van de markt voor zich opeisen. Strategie De Zwitsers van Roche bouwen de toekomst van hun bedrijf op meerdere pilaren. Ze accepteren de generieke concurrentie als een fact of life. Voor hen heeft dat als consequentie dat ze fors blijven investeren in R&D om hun pijplijn continue aan te vullen. In het afgelopen jaar investeerden ze bijna Sfr 8,5 miljard in onderzoek en ontwikkeling. Ook in hun R&D maken ze bewuste keuzes. Ze streven niet meer naar de ontwikkeling van one size fits all producten, maar het accent komt te liggen op op maat gesneden, gepersonaliseerde medicijnen. Het (komende) succes van Gazyva en van en Rituxan bewijst de juiste insteek van Roche. Beide medicijnen zijn afkomstig uit de biotechnologie en kunnen afzonderlijk en in combinatie gebruikt worden voor verschillende groepen patiënten Bovenstaande strategie maakt ook begrijpelijk waarom Roche graag het bedrijf Alexion Pharmaceuticals wil overnemen. Dit bedrijf is gespecialiseerd in de ontwikkeling van medicijnen voor zeldzame ziektes. Het medicijn Soliris, dat bedoeld is als behandeling van twee zeldzame bloedziekte, kost de patiënt $ 400 000 per jaar. Er lijden wereldwijd ongeveer 20 000 mensen aan deze ziektes. Outlook Roche herhaalde bij de presentatie van de halfjaarcijfers de Outlook voor heel 2013. De omzet zal in dit jaar dezelfde groei laten zien als in 2012, terwijl de winstgroei die van de omzet zal overtreffen. In 2012 groeide de omzet met 4%. De markt gaat vooralsnog uit van een groei van bijna 11% tot een bedrag van Sfr 12,792 miljard. Dat is nagenoeg hetzelfde percentage als in 2012. Het dividendrendement bedroeg het afgelopen jaar 2,9% en zal in dit jaar waarschijnlijk op 3,1% uitkomen.

  • Moet Nederland haar goud terughalen?

    Deze week schreven we dat er in Australië een petitie gestart is om de goudvoorraad terug te halen. Verschillende landen gingen Australië voor, waaronder ook Nederland. Toch kwam de beweging hier niet verder dan een aantal Kamervragen van de SP aan het ministerie van Financiën. Precies een jaar geleden schreven we dat de helft van onze goudvoorraad van 612,5 ton in New York ligt opgeslagen en dat Ottawa en Londen beide ongeveer een vijfde deel van onze voorraad bewaren. Slechts 10% ligt in de kluis onder de Nederlandsche Bank aan het Frederiksplein in Amsterdam.

    [polldaddy poll=7640037]

    Goud terughalen?

    Zou Nederland ook gehoor moeten geven aan de wens van sommige Nederlanders om het goud terug te halen? Of maakt het niet zo veel uit waar het goud ligt en kunnen we vertrouwen op de centrale banken van de VS, Canada en Groot-Brittannië?

    goudreserve-nederland

  • Waarom koop je goud!?

    We proberen hierop een sluitend antwoord te formuleren. Goudmetaal neem je fysiek in bezit enkel met overschotten die je niet wenst op te consumeren en desgevallend zelfs wilt overdragen. Je koopt alleen goud met de juiste toekomstvisie. Dit wil zeggen dat je ervan overtuigd bent dat geen enkel ander asset, binnen je persoonlijk bereik, de oplopende goudwaarde zal outperformen binnen je gestelde tijdslimiet. Goudmetaal koop je niet om te speculeren op korte of lange termijn. Dat doet u ook niet met uw woonsituatie.

    Om welke redenen zou fysiek goud in aanmerking komen om in bezit te nemen?

    Het gaat slecht met onze Westerse economie. En het zal nog voor onbepaalde tijd slechter gaan. De bodemlijn voor economische welvaart & welzijn zijn *banen*. Het tewerkstellingsprobleem in het Westen is een oud zeer dat crescendo pijnlijker aan het worden is. Het systeem van schuld gedreven politieke economie heeft maar één kopzorg: het creëren van banen!! Alle management is daar dan ook op gericht. En dat management is een complex geïntegreerd geheel waar het nu compleet fout loopt. Zodanig fout, dat je steeds meer rare bokkesprongen van het management mag verwachten.

    Momenteel zitten we in een ad-hoc beleidsfase waar enorm veel energie besteedt wordt aan de creatie en in stand houding van positieve stemmingen die dan ook steeds meer manipulatief vervalst worden. Deze propaganda sfeer gaat evenwel grimmiger worden als de positieve stemmingen economisch niet aanslaan. Een maatschappij met aanhoudend kwantitatief en kwalitatief jobverlies verliest uiteindelijk de pedalen. Het wordt dan ook steeds moeilijker om uw overdraagbare verdiensten intact te houden (koopkracht waardig). Een economie zonder nieuwe banen kan geen aandelenbeurzen doen blijven stijgen tot voorbij de hemel... Het schuldpapier en valuta gaan crescendo ontwaarden. Alle andere waarde opslag (beleggingen) worden steeds minder liquide wegens waardeverlies. Tot er uiteindelijk niets meer overblijft om te beleggen binnen het bereik van de gewone burger. De Chinese economie is voorlopig nog flink verbonden met de Westerse welvaart plus z’n €-$ systeem en kan zich ten allen tijde terugplooien naar interne economische uitbreiding, wanneer nodig.

    Wat gebeurt er wanneer het globale economische systeem blijvend stagneert?

    Dan gaat het - met ad hoc maatregelen - geld regenen tot men concludeert dat de schuld gedreven economie niet aanslaat. Alle gefabriceerde optimisme gaat dan vervliegen. De economische keizer komt in z’n blootje te staan. Er gaat een massa geloofwaardigheid en vertrouwen verloren. Als nu een kritische meerderheid ook werkelijk *ziet* dat de keizer in z’n blootje staat, dan beslist men uiteindelijk - ten einde raad - om de keizer terug aan te kleden met... een gouden gewaad. Er is dan een groeiende behoefte om de geloofwaardigheid te herstellen. Daarom zal er op het niveau van de Bank of International Settlements (BIS) beslist worden om met een véél hogere goud-waarde die geloofwaardigheid te laten *afstralen*. Goudwaarde als *traditionele* sterkhouder van oplopende stimuleringsschulden. Dus juist het tegengestelde van wat men eerder trachtte te bereiken met dalende (bevroren) goudprijs. Wanneer een onderkoelde goudprijs overgaat in een goud waardering, bereik je in de juiste context ook een stemming van vertrouwen. Economie en monetair-financiële zaken zijn héél sterk vertrouwen afhankelijk. Dezelfde verschijnselen zie je in mode en kunst. Bij economische hoogtij is anorexie en Warhol rommel, bon ton... Daarna willen we mannequins met ronde vormen en terug echte kunstwaarde. Onderschat deze drijvende psychologische krachten maar niet. Economisch-financieel & monetair zullen we nu evolueren van vervalste *prijs* naar echte *waarde*! De huidige goudprijzing mag vandaag nog niet in competitie gaan met de andere elementen van de financiële industrie. Vraag en aanbod, contango of backwardation, goud cornering, enzovoort hebben niets te betekenen. De goudprijs mag vooral niet negatief afstralen op het *gebroken* systeem waar men het gefabriceerde geld economisch niet meer aan de praat krijgt.

    Conclusie

    De psychologische afstralingseffecten van goudprijzing en goudwaarde zijn *indringend* op ieder niveau. Zodra men in de beherende piramide top (BIS) beslist om de goud afstralingseffecten te wijzigen zullen de diepe insiders daar ook voorkennis van hebben en daar dan ook naar handelen. In 2014 zal de Verenigde Staten nog meer uitgeven dan in 2013 ($1+ biljoen tekort). Dus nog meer opstapeling van financiële onstabiliteit voor economische stabilisering. Dat loopt *fataal* af. De oplopende divergentie tussen stijgende bedrijfswinsten en verder dalende koopkracht van huishoudens is absurd.

    Gemiddeld inkomen gecorrigeerd voor inflatie verkeert al vanaf jaren tachtig in dalende trend

    Gemiddeld inkomen gecorrigeerd voor inflatie verkeert al vanaf jaren tachtig in dalende trend

    Door: 24 karaat

    Disclaimer: De artikelen van gastschrijver 24 karaat zijn op persoonlijke titel geschreven en hoeven daarom niet altijd de visie van Marketupdate te vertegenwoordigen. Marketupdate geeft geen beleggingsadvies en de artikelen van 24 karaat moeten ook niet als zodanig worden aangemerkt. Marketupdate heeft geen geld ontvangen of betaald voor de bijdragen van 24 karaat.

  • Sombere statistieken uit Spanje

    We brengen u graag even op de hoogte van de situatie in Spanje. Dat doen we gemakshalve aan de hand van drie grafieken, die we zomaar bij Zero Hedge hebben weggeplukt. De eerste grafiek laat de werkloosheid en de economische groei van het zonnige Zuid-Europese land zien. Het is geen mooi plaatje, want de werkloosheid stabiliseert op een hoog niveau van meer dan 25%. Als we de experts van het IMF moeten geloven zal die situatie tot en met 2018 niet veel verbeteren. Dat het economisch slecht gaat blijkt ook wel uit de bijna onafgebroken daling van het bbp.

    Werkloosheid en economische groei in Spanje

    Werkloosheid en economische groei in Spanje (Bron: Bloomberg)

    Slechte leningen

    De tweede grafiek laat het percentage slechte leningen zien. Dat zijn de leningen die door Spaanse banken verstrekt zijn en waar een betalingsachterstand op rust. In de jaren tachtig en aan het begin van de jaren negentig steeg het percentage slechte leningen ook al, maar toen was de situatie niet zo ernstig als nu. Merk op dat het aantal wanbetalingen in de hoogtijdagen van het Spaanse vastgoed ver beneden de 1% lag. Bijna iedereen kon zijn of haar lening toen nog terugbetalen. Volgens de cijfers van de Spaanse centrale bank had 12,68% van alle leningen een betalingsachterstand. Steeds meer Spanjaarden kunnen de schulden die ze eerder hebben gemaakt door de financiële crisis niet meer afbetalen. Deze ontwikkeling houdt direct verband met de oplopende werkloosheid en de krimp van de economie.

    Percentage wanbetalingen op leningen neemt toe

    Percentage wanbetalingen op leningen neemt toe (Bron: Bloomberg)

    Huizenmarkt Spanje

    De derde grafiek laat de ontwikkeling op de huizenmarkt zien. Van de top naar de bodem zijn de Spaanse huizen ongeveer een kwart goedkoper geworden. Leuk voor mensen die nu een huis willen kopen, maar vervelend voor de banken die veel hypotheken uit hebben staan. Hun onderpand wordt immers steeds minder waard. Een klein lichtpuntje: de prijzen lieten dit jaar voor het eerst sinds 2007 een kleine stijging zien. Zero Hedge schrijft dat er in september minder dan 15.000 hypotheken in Spanje verstrekt werden, terwijl dat er op de piek van september 2005 er ongeveer 129.000 waren in één maand.

    Huizenmarkt Spanje heeft bodem bereikt?

    Huizenmarkt Spanje heeft bodem bereikt? (Bron: Bloomberg)