Marketupdate

Categorie: Nieuws

  • Amerikaanse aandelenmarkt rijp voor correctie?

    Zero Hedge plaatste twee grafieken van Bloomberg: een van de situatie in Japan sinds 1991 en een van de VS sinds het millennium. Beide grafieken geven in met de rode lijn de yield op 10 jaars staatsobligaties van de betreffende landen weer en met de gele lijn de ontwikkeling van de belangrijkste aandelenindex (respectievelijk de Nikkei 225 en de S&P500). In Japan ging de rente op staatsobligaties gedurende deze periode naar beneden, van bijna 7% in 1991 naar 0,7% eind 2012. De aandelenmarkt wist meerdere keren behoorlijk te stijgen, maar ging netto mee omlaag met de aandelnmarkt. De groene pijltjes illustreren hoe de aandelen bijna vanzelf lijken terug te keren naar de rode lijn, alsof ze door een magneet aangetrokken wordt. In Japan is dat sinds 1991 drie keer gebeurd, de laatst keer was tussen 2005 en 2008.

    VS

    Als we vervolgens kijken naar de VS zien we een soortgelijke trend ontstaan. Daar begon de S&P500 index in 2002 aan een lange bull market, om vervolgens in 2008 weer terug te keren naar de rode lijn die de rente op 10-jaars Treasuries vertegenwoordigt. Toen deze twee lijnen elkaar weer even gevonden hadden begon de aandelenmarkt aan een nieuwe rally die tot op de dag van vandaag nog intact is. De divergentie tussen de aandelenkoersen in Amerika en de obligatierente suggereert dat de aandelenmarkt uiteindelijk nog een heel eind naar beneden moet. Uiteraard is dat nooit met zekerheid te zeggen, maar het voorbeeld van Japan leert ons dat een dergelijk scenario mogelijk is.

    Net als de Japanse overheid is ook die van Amerika bijna verzadigd met schulden. Alleen door aankopen van de centrale bank en een extreem lage rente is de schuldenlast nog te dragen, maar de sterke economische groei gedurende de periode waarin de schulden nog makkelijk opgestapeld konden worden is niet meer aanwezig. Als de S&P500 in de toekomst opnieuw terugkeert naar de rode lijn staat de index op slechts 400 punten. Dat is vooralsnog moeilijk voor te stellen, want het is 71% minder dan de huidige S&P500 index van 1407 punten.

  • Grafieken: Consumptie in de VS terug op niveau van een recessie

    De grafiek gaat terug tot 1995 en laat zien dat de consumentenbestedingen weer terug zijn op een niveau dat we kunnen associëren met een recessie. Alleen in 2001 en 2008 waren de consumentenbestedingen in de VS nog lager. Het ogenschijnlijke herstel van 2009 en 2010 is daarmee alweer voor een gedeelte ongedaan gemaakt. Ook gaan Amerikanen de laatste tijd weer minder vaak uit eten, zoals de tweede grafiek laat zien. De opleving die zichtbaar was vanaf 2010 lijkt inmiddels alweer uitgewerkt te zijn. Jaar op jaar is het cijfer van oktober 2012 nog wel 1,5% hoger. Dat is het laagste groeitempo sinds april 2010.

    Bron: Bloomberg Briefs Via: Zero Hedge

    Consumentenbestedingen VS opnieuw omlaag

    Ook eten Amerikanen weer minder vaak buiten de deur

  • Citigroup schrapt wereldwijd 11.000 banen

    Reuters schrijft dat Citigroup als gevolg van deze reorganisatie ook ongeveer $300 miljoen minder omzet zal gaan draaien. Analisten hielden na het aantreden van de nieuwe CEO Michael Corbat in oktober al rekening met een nieuwe ontslagronde binnen de bank. Corbat werd aangedragen door Michael O'Neill, een man die in de bankierswereld bekend staat vanwege het afslanken van bedrijven en het afstoten van de minder winstgevende onderdelen. De nieuwe CEO van Citigroup hanteert kennelijk dezelfde aanpak door al vrij snel een reorganisatie aan te kondigen waarbij 11.000 banen verloren gaan.

    “We hebben verschillende gebieden en producten in kaart gebracht waar onze schaal onvoldoende resultaat oplevert”, zo schreef Corbat in een persverklaring. “We zullen de efficientie van onze bedrijfsvoering verhogen door overcapaciteit te verkleinen en in de uitgaven te snijden”

    Beleggers reageren enthousiast op de aangekondigde reorganisatie van Citigroup. Het aandeel ging bij opening van de handel in New York meteen 4,11% omhoog naar $35,70.

    Citigroup schrapt 11.000 banen

  • Haldane: “Economische verwoesting crisis vergelijkbaar met een wereldoorlog”

    Haldane voegde eraan toe dat de publieke woede richting de bankensector in zijn ogen volledig gerechtvaardigd was en dat er nog steeds te hoge salarissen worden uitgekeerd in de sector. “Als we geluk hebben kunnen de kosten van de crisis gedragen worden door onze kinderen. Het is echter waarschijnlijker dat ook onze kleinkinderen voor deze crisis zullen betalen. De bevolking heeft alle reden om estig ontdaan te zijn over alles wat er gebeurd is – en boos”.

    Vier jaar na het uitbreken van de crisis is de ecoomie nog maar 3% gekrompen ten opzichte van de piek (uitgedrukt in GDP). De omvang van de crisis zal opnieuw duidelijk worden op woensdag, als de regering het land bijpraat over de economische vooruitzichten en de bezuinigingsmaatregelen. Om banengroei, investeringen en vetrouwen in het bedrijfsleven terug te winnen moet de minister van Financien George Osboe een gedurfd plan laten zien, aldus de Britse Kamer van Koophandel. Die heeft de groeiprognose voor zowel 2013 als 2014 al naar beneden bijgesteld, van respectievelijk 1,2 en 2,2 naar 1 en 1,8 procent. De Britse Chambers of Commerce wijt de groeiprognose aan de verslechterde economische omstandigheden en het vooruitzicht van nog meer bezuinigingsmaatregelen.

    De Britse industrie liet in november een verbetering zien in de totale productie ten opzichte van de maand ervoor, maar het cijfer komt nog steeds niet boven de 50. Dat betekent dat er feitelijk nog steeds sprake is van krimp. Volgens de Markit/CIPS Purchasing Managers index valt de vraag tegen en loopt ook de export wat terug.

    Andre Haldane zei op BBC Radio dat de banken nog steeds de grootste belemmering vormen voor het herstel van de economie. De banken hebben slechte leningen op de balans staan en zijn mede daardoor terughoudend met het verlenen van kredieten. Volgens Haldane zullen banken zwak blijven als ze hun balans niet weten op te schonen. “Investeeerders zullen minder geneigd zijn om geld op de bank te zetten. Ze hebben te weinig vertrouwen in het banksysteem en zullen daarom een hogere vergoeding eisen voor het geld dat ze aan de banken uitlenen of zullen simpelweg het geld van de bank halen” [red: geld op een bankrekening zetten is in feite geld uitlenen aan de bank, vandaar de rentevergoeding].

    “Er kan en moet meer gedaan worden om banken soepeler kredieten te laten verstrekken en daarmee de economie op gang te brengen”, aldus Haldane. Hij voegde daaraan toe dat bankiers nog meer salaris moeten inleveren dan ze totnogtoe gedaan hebben, “Er is nog een weg te gaan. In de jaren tachtig kreeg een investment banker gemiddeld ongeveer hetzelfde salaris als een advocaat of dokter. In 2006 kreeg een bankier vier keer zo veel.”

    Onderstaande grafiek illustreert het verschil in compensatie binnen de financiële wereld en de rest van de private sector.

  • Grafieken: Inkomens VS dalen terwijl bedrijfswinsten stijgen

    Beide grafieken gaan terug tot 1947 en geven daarmee inzicht in de historische ontwikkeling van zowel de bedrijfswinsten (na belasting) als de gemiddelde salarissen ten opzichte van de omvang van de Amerikaanse economie. Beide indicatoren breken de laatste jaren records. Bedrijfwinsten waren in de VS nog nooit eerder zo hoog als nu, ondanks de gigantische deuk die financiele crisis in 2008 en 2009 sloeg in de winstcijfers. De inkomens van de 'gewone man' hebben zich echter niet hersteld sinds het uitbreken van de crisis, integendeel. De lonen in verhouding tot het GDP bereikten een historisch dieptepunt.

    Hieruit kunnen we concluderen dat de bedrijfwinsten vooral wegvloeien richting het grote geld, in de vorm van dividend uitkering, bonussen en stijgende aandelenkoersen. Indirect profiteert bijna iedereen daarvan mee via pensioenfondsen en beleggingsfondsen, maar dat is zeker niet genoeg om de groeiende inkomensongelijkheid in de VS een halt toe te roepen. De verticale schaal is bij de eerste grafiek aangepast om de ontwikkeling beter zichtbaar te maken. In werkelijkheid is de daling van het inkomen minder dramatisch dan de grafiek suggereert, maar feit blijft dat inkomens sinds 1947 niet eerder zo laag waren ten opzichte van de gehele Amerikaanse economie.

    John Aziz merkt terecht op dat Obama zich niet aan zijn belofte heeft gehouden om de welvaart eerlijker te verdelen onder de Amerikaanse bevolking. De kloof tussen rijk en arm wordt steeds groter, een gegeven dat we ook terugzien in het toenemende gebruik van voedselbonnen. Inmiddels maken 47,1 miljoen Amerikanen gebruik van voedselbonnen, dat is meer dan 1 op de 7 Amerikanen.

    Lonen en salarissen als percentage van GDP (Bron: St. Louis Fed)

    Bedrijfwinsten na belasting als percentage van GDP  (Bron: St. Louis Fed)

  • Infographic: De evolutie van de Amerikaanse en Britse centrale banken

    Op de infographic is de ontwikkeling van de het balanstotaal van beide centrale banken te zien. Voor de Britse centrale bank gaat de data terug tot de Bank Act van 1844, voor de Federal Reserve gaat de data terug tot de oprichting in 1913. Zowel de activa als de passiva zijde van de balans is in dit overzicht meegenomen, waarbij de verschillende onderdelen op beide zijden van de balans aan de hand van de legenda ook van elkaar te onderscheiden zijn. De infographic bevat maandelijkse data over de balans van de Bank of England en wekelijkse data van de Fed. In de infographic van Addogram hebben ook de goudprijs, de gemiddelde rente op staatsobligaties en een aandelenindex een plekje gekregen. Ook verschillende oorlogen worden in deze infographic aangewezen.

    Deze dataverzameling geeft een hoop interessante inzichten. Als eerste valt op dat het balanstotaal van beide banken door de jaren heen zeer geleidelijk maar zeer zeker groeit. Ook valt op dat zowel aandelen als goud over de langere termijn in waarde toenemen, een logisch gevolg van een alsmaar toenemende geldhoeveelheid in de economie. De rente op staatsobligaties blijkt in golven te bewegen. Van 1950 tot en met 1980 liepen de rentes op langlopende en kortlopende staatsobligaties van de VS en het VK op tot recordhoogte (ongeveer 15% rente in 1980), om vervolgens vanaf 1990 tot en met nu te zakken naar niveaus die we sinds de Grote Depressie van de jaren dertig en de Tweede Wereldoorlog niet meer hebben gezien.

    Klik op de infographic voor een grotere versie. Het origineel is te vinden op de website van Addogram en kan daar nog verder uitvergroot worden.

    Geschiedenis van de Bank of England en de Federal Reserve in een infographic (Bron: Addogram)

  • Schuldenplafond VS alweer in zicht, nog $63 miljard te gaan

    Op het moment van schrijven is de Amerikaanse staatsschuld $16.369.548.799.604,93, slechts $63 miljard verwijderd van het nieuwe schuldenplafond dat in augustus van vorig jaar tot stand kwam. Met het tempo waarin de Amerikaanse overheid nieuwe staatsobligaties uitschrijft wordt de limiet waarschijnlijk binnen een week doorbroken. Daarmee komt het ministerie van Financiën nog niet meteen in de problemen, want Timothy Geithner weet net als vorig jaar een manier te vinden om aan geld te komen. Vorig jaar haalde hij geld uit de pensioenpotten om het schuldenplafond met een aantal maanden uit te kunnen stellen.

    Dat zal naar verwachting opnieuw gebeuren, totdat in februari of maart volgend jaar er opnieuw onderhandeld moet worden over een verhoging van het schuldenplafond. Timothy Geithner maakte eerder al bekend dat hij het liefst het hele schuldenplafond wil afschaffen, omdat het onrust geeft en het vooral als politiek instrument gebruikt wordt in de onderhandelingen. De vraag is hoe vaak het schuldenplafond nog verhoogd kan worden voordat het buitenland het vertrouwen in de dollar opgeeft. We weten inmiddels dat de extreem lage rente op Amerikaanse staatsobligaties weinig zegt over de kredietwaardigheid van de Amerikaanse overheid, maar meer over het feit dat de centrale bank steun verleent aan de overheid.

    De Amerikaanse staatsschuld is nu 102,8% ten opzichte van het GDP, terwijl die bij het aantreden van Obama als president nog rond de 76% lag. Onderstaande grafiek van Zero Hedge brengt die ontwikkeling van de laatste vier jaar in beeld. De tweede grafiek laat zien hoe het schuldenplafond steeds sneller bereikt wordt en telkens met steeds meer miljarden verhoogd wordt.

    Amerikaanse staatsschuld als percentage van GDP sinds begin 2009 (Bron: Zero Hedge)

    Schuldenplafond steeds vaker verhoogd en met steeds meer miljarden (Bron: Investor Insight)

  • China en Zuid-Korea gaan in eigen valuta handelen

    Zuid-Korea en China hebben een overeenkomst getekend om in vervolg meer met eigen valuta te handelen. Het Zuid-Koreaanse ministerie van Financiën maakte dinsdag bekend dat het een valutaswap van maximaal 64 biljoen won (omgerekend $59 miljard) aan leningen beschikbaar zal stellen aan bedrijven in beide landen. Zodoende kunnen bedrijven in China en Zuid-Korea in vervolg naast dollars ook yuan en won gebruiken voor de onderlinge handel.

    Deze valutaswap wordt later deze maand al in werking gesteld, zo maakte het Zuid-Koreaanse Ministerie van Financiën en de centrale bank van het land bekend. De overeenkomst is onderdeel van het grotere plan van verschillende opkomende economieën om hun eigen valuta te internationaliseren. Zowel China als Zuid-Korea zijn van mening dat er nog maar weinig won en yuan gebruikt worden in de handel tussen deze twee landen, die overigens in omvang aan het toenemen is.

    “We verwachten meerdere voordelen, zoals een lager risico met de wisselkoers en lagere transactiekosten voor bedrijven”, zo valt te lezen in de officiele verklaring van het Zuid-Koreaanse ministerie van Financiën. Het verlichten van “extee kwetsbaarheden door minder afhankelijk te zijn van de grootste wereldreservemunten” wordt in de de verklaring ook genoemd als reden voor de valutaswap. Het behoeft geen uitleg dat men daarmee doelt om de Amerikaanse dollar als feitelijke wereldreservemunt van dit moment.

    Valutaswap belangrijk voor handel met China

    Zuid-Korea exporteert veel goederen naar Westerse landen, waarvan consumentenelektronica het meest bekende exportgoed is. Desondanks is toch China de grootste handelspartner van Zuid-Korea. De handel tussen de twee landen had in 2011 een waarde van omgerekend $220,6 miljard.  Slechts 2 procent van de Zuid-Koreaanse export werd afgerekend in de eigen valuta, de won. De handel in Chinese yuan was nog beperkter, slechts 0,2% werd in deze valuta afgerekend. Die cijfers maakte Korea Customs Service in oktober bekend.

    De strategie van het promoten van de eigen won via een valutaswap is voor China misschien minder nuttig dan voor Zuid-Korea, omdat China ook het gebruik van haar yuan in de handel met het buitenland wil aanmoedigen. Dat is de mening van Frances Cheung, een stratege bij Credit Agricole CIB in Hong Kong. De aankondiging van de valutaswap had overigens weinig invloed op de koers van de Zuid-Koreaanse won en de Kospi aandelenindex, zo meldde Bloomberg.

    Bron: Bloomberg

    Zuid-Korea wil gebruik van de won stimuleren in handel met China

  • Grafieken: Verkopen US Mint afgezet tegen de goud- en zilverprijs

    Onlangs schreven we dat de US Mint in november bijzonder veel gouden munten wist te verkopen, zelfs meer dan in januari. Zero Hedge zag het ook gebeuren en leende een grafiek van Lighthouse Investment Management om te concluderen dat dit 'Beanke uit zijn slaap zal houden'. Maar als we verder kijken in de achteruitkijkspiegel zien we dat de goudverkopen bij de US Mint sinds 2009 alleen maar omlaag zijn gegaan. Of dat nou komt door een toenemende populariteit van gouden munten uit andere landen, goudbaren of van andere beleggingsproducten zoals ETF's en digitale goudrekeningen valt moeilijk te zeggen. Wel laat onderstaande grafiek zien dat de goudverkopen in 2012 niet bijzonder sterk waren. Weliswaar steeg de gemiddelde goudprijs, het bedrag dat jaarlijks wordt omgezet van dollars in gouden munten van de US Mint groeide minder snel. Ook valt op dat er in 1998 en 1999 veel meer gouden munten werd verkocht door de US Mint dan tijdens de huidige crisis. Dat was vlak voor de introductie van de euro en vlak voordat de goudprijs begon aan een stijgende trend die al elf jaar duurt.

    Klik op de afbeelding voor een grotere versie

    Zilver

    Als we naar de verkoopcijfers van Silver Eagles kijken zien we een ander beeld. De verkoop van zilveren munten blijken veel nauwkeuriger de prijs te volgen dan de verkoop van gouden munten. Men zou verwachten dat er een duidelijk verband is tussen de hoeveelheid verkochte munten en de prijs, maar bij goud zien we dat veel minder sterk terug. De laatste jaren werden er minder troy ounces aan goud verkocht, terwijl de prijs gewoon bleef stijgen. In de zilvermarkt wordt de stijgende prijs ondersteund door een sterke stijging van de vraag naar beleggingsmunten. De piek in goudverkopen in 1998 en 1999 zien we bij zilver in zijn geheel niet. De verkoop van zilveren munten bleef jarenlang vrij vlak en is pas sinds 2008 echt sterk toegenomen. De zilverprijs was in de eerste elf maanden van 2012 gemiddeld overigens lager dan in heel 2011, een prijsdaling die correspondeert met een daling in de verkopen bij de US Mint.

    Klik op de afbeelding voor een grotere versie

  • Christian Noyer: Financieel centrum Europa niet in Londen

    Christian Noyer zei tegen de Financial Times dat er geen goede motivering is om het financiële centrum van de eurozone 'overzee' te hebben [in Londen]. “De zaken die in euro's worden afgehandeld zouden binnen de eurozone moeten plaatsvinden. Dat is gekoppeld aan de capaciteit van de centrale bank om liquiditeit te verstrekken en toezicht te houden op de eigen valuta”, aldus Noyer tegenover de Financial Times. “We zijn er niet op tegen dat er zaken worden gedaan in Londen, maar het gros van alle zaken zouden we zelf in de hand moeten houden. Dat is de consequentie van de keuze van het Verenig Koninkrijk om buiten de eurozone te blijven.”

    Franse kritiek

    Volgens de Telegraph is deze uithaal van Noyer is één van de vele publiek uitgesproken aanvallen van Franse leiders op het Verenigd Koninkrijk. Kort voordat Frankrijk in januari haar AAA-rating verloor zei Noyer dat de kredietwaardigheid van het Verenigd Koninkrijk eerst verlaagd moest worden, omdat dat land volgens Noyer te kampn had met hogere schulden, een lagere economische groei en een hogere inflatie. Jean–Pierre Jouyet, het hoofd van de financiële toezichthouder in Frankrijk., omschreef de rechtervleugel van de Britse politiek als “de stomste ter wereld”.

    Bankenunie

    De EU-leiders komen dinsdag bijeen om te praten over de implementatie van het Europese bankentoezicht onder de vleugels van de ECB. Dit is de eerste stap naar een bankenunie binnen de eurozone. De Britten hebben eerder al kenbaar gemaakt hier niet aan mee te zullen werken. George Osboe, de Britse minister van Financien, heeft aangegeven dat hij niet wil dat er nieuwe regels worden opgelegd aan niet-leden. Andrea Enria, het hoofd van de Europese Bankautoriteit (EBA), heeft er al eens ook op aangedrongen dat er geen landen buitenspel gezet moeten worden.

    Sinds de oprichting van de eurozone heeft de 'City of London' dienst gedaan als het belangrijkste financiële centrum van Europa. Meer dan 40% van de buitenlandse transacties in euro's worden in de Britse hoofdstad uitgevoerd, een groter aandeel dan in de rest van de eurozone gecombineerd. De in Londen gevestigde EBA wordt gerund door toezichthouders uit de hele Europese Unie en kan worden gezien als een mogelijke tegenhanger voor de nieuwe toezichthouder bij de ECB.

    De 'City of London' is nog steeds het machtigste financiële centrum van Europa, tot ongenoegen van Noyer (Afbeelding van Federal Union)

  • Dan Norcini: “Fed zal volgend jaar $1 biljoen bijdrukken”

    Goldman Sachs verwacht in december al een aankondiging van 'QE4', een plan om maandelijks $45 miljard aan staatsobligaties op te kopen. Met het in september aangekondigde 'QE3' programma besloot de Federal Reserve om maandelijks $40 miljard aan hypotheekleningen uit de markt te halen. Dan Norcini vertelde op King World News dat de Fed de twee QE programma's naast elkaar zal laten bestaan, waardoor er maandelijks minstens voor $85 miljard aan bezittingen opgekocht worden. Over een periode van twaalf maanden levert dat inderdaad ongeveer $1 biljoen aan 'nieuw geld' op. Norcini zegt op King World News dat Goldman Sachs ook rekening houdt met dat scenario. In het rapport staat dat de Amerikaanse zakenbank in 2014 wat herstel verwacht. De werkloosheid zal tegen die tijd weer gaan dalen en de Fed zal haar QE4 programma dan terugschroeven tot $50 miljard per maand.

    Volgens handelaar Norcini is QE4 de opvolger voor Operation Twist, het programma waarbij de Fed de lange rente onderdrukte door kortlopende schuldpapieren in te ruilen voor obligaties met een langere looptijd. Met het bestaande QE3 programma en de hierboven beschreven QE4 variant zal de Federal Reserve de komende jaren evenveel geld bijdrukken als het eerder deed met QE1 en QE2. Dan Norcini spreekt van in totaal $4,5 biljoen ($2,5 bln + $2 bln) aan geldpersfinanciering, nodig om de rente laag te houden en het begrotingstekort van Amerika te dichten.

    De Federal Reserve heeft tijdens diverse FOMC vergaderingen al benadrukt dat het de rente uitzonderlijk laag zal houden tot ver in de toekomst. Ook in 2013 en 2014 hoeven we dus geen stijging van de rente te verwachten in de VS. Goldman Sachs schrijft in het rapport dat we daar nog wel twee jaar aan vast mogen knopen. Tot 2016 voorziet de bank geen stijging van de rente bij de Amerikaanse centrale bank. Na correctie voor de inflatie blijftde rente in feite negatief, een gunstig scenario voor goud.

    Dan Norcini trekt hieruit de conclusie dat het dwaas zou zijn om geen goud te bezitten. Door de bijzonder lage rente leveren obligaties en spaarrekeningen vrijwel niets meer op, terwijl de geldpersfinanciering van de Fed de waarde van het geld onder druk zet.

    Voetnoot: Het rapport van Goldman Sachs waar Norcini over praat kon ik niet zo snel terugvinden op het inteet. Als ik deze gevonden heb plaats ik de link in dit bericht.