Categorie: Nieuws

  • Dagelijkse kost 10 september 2012

    Nieuws uit Nederlandse media

    Wellink over de ECB-maatregelen

    Get Microsoft Silverlight
    Bekijk de video in andere formaten.

    Voor veel criticasters van deze financiële crisis blijkt Nout Wellink vaak als een rode lap op een stier te werken, maar zonder enige gêne: ja, wat Wellink zegt. De beste man geeft hier een steekhoudend commentaar.

    Frans begroten: het kwartje van Kok?
    In het Frankrijk van president Hollande groeit de economie minder hard dan de prognoses hoopgevend suggereerde en dat noodzaakt bezuinigingen. Zou de economie met 1,5% gaan groeien, nu blijkt de groei om en nabij de 0,8% te zijn en dat laat een gat achter op de begroting. De regering van president Hollande zal voor €30 miljard aan bezuinigingen moeten vinden om de Europese begrotingsnormen te halen. In het FD lezen we daarover:

    Tijdens een televisie-interview zei de Franse president dat de aangekondigde belastingschijf van 75%  voor inkomens boven de  € 1 mln in principe voor twee jaar geldt. Als de crisis voorbij is, verdwijnt  de maatregel.

    In Nederland weten we wat de betekenis is van woordje 'tijdelijk': het kwartje van Kok wordt nog steeds afgetikt..

    • Franse president ziet groei tegenvallen (FD)

    Lekker rustig bondje
    Van onze SNS-correspondent, dit keer met een vrolijke noot tot slot. Dat is er ééntje met een heilzame werking voor de lachspieren..

    Lekker rustig die bondjes. Couponnetje knippen en weer verder slapen. Als het fout dreigt te gaan dan grijpt de overheid wel in.

    De markt reageert in ieder geval euforisch op de plannen van de ECB. Het is wel zo dat landen in de problemen eerst nog steun aan dienen te vragen bij ESM/EFSF met alle beloftes van dien (die Spanje bijvoorbeeld vooralsnog niet wil geven). Begin volgende maand moet een Momorandum of Understanding klaar zijn waarin deze gang van zaken wordt geformaliseerd. Hiermee zou de ECB op tijd klaar zijn om perifeer papier op te kopen. Er komt namelijk een grote aflossing aan die Spanje in de problemen zou kunnen brengen als er geen vangnet is voor nieuw papier.

    Ook is het zo dat de Bundestag nog akkoord moet gaan (hebben 27% stemrecht), but markets buy the rumour and sell the fact. Overigens wijst een opiniepeiling in Spanje uit dat inmiddels 72% van de ondervraagden er van uit gaat dat een EU reddingsoperatie noodzakelijk is. Verleden maand was dat nog 62%.

    Woensdag moet het duitse hof beslissen of ESM van start kan gaan, iets wat Morgan Stanley een 60% kans van slagen geeft. Uit een enquete in Der Spiegel blijkt dat 54% van de duitsers voor een blokkade door het hof is, maar ja sinds wanneer heeft het volk het voor het zeggen? Het duitse consitutionele hof staat er om bekend erg onafhankelijk te zijn en regelmatig voor verrassingen te zorgen dus commentatoren passen wel op om te voorspellen wat het hof waarschijnlijk zal gaan doen.
    Het rendement op 10 jaars spaans papier is 1.2% gedaald en staat nu op ca. 5.6% (grafiek). Uitgedrukt in performance is dat 9.4% winst ten opzichte van een week geleden. Op dit moment is het rendement van 10 jaar Nederland 1.85%. Dat betekent dat 10 jaar Spanje in één week net zoveel heeft opgeleverd als wanneer men 5 jaar lang een couponnetje van1.85% bijschrijft.
    ————
    Griekenland blijft toch ook de aandacht vragen. Volksvertegenwoordigers zijn er dit weekend niet in geslaagd om tot overeenstemming over 11.5Mrd bezuinigingen te komen. De Trojka is vandaag tegen de middag in Athene. Er wordt gestaakt dus een preciese aankomsttijd kan niet worden gegeven en bovendien staat vulkaan Santorini op het punt van uitbarsten.
    ————
    Deze week staat er ca 15Mrd aan nieuw staatspapier in de agenda terwijl er voor 20Mrd aan rente en aflossing naar de markt vloeit. Naast Nederland en Duitsland komt ook Italië met uitgiftes van 3, 11 en 15 jaars papier.
    ————
    Tot slot nog een vrolijke noot. Onderstaande link kregen we binnen inzake een filmpje van Mario Draghi in zijn jonge jaren:
    http://i.imgur.com/XaiUx.gif

    Merkel wil geen Grexit
    Volgens ingewijden van Angele Merkel die met het Duitse Spiegel spraken is bondskanselier Merkel tegen een vertrek van Griekenland uit de euro. Via RTL-Z : De Duitse bondskanselier Angela Merkel is van mening dat Griekenland de eurozone in geen geval mag verlaten en is bereid het land meer bewegingsruimte te geven. [..] Volgens het bericht wil Merkel in ieder geval Griekenland geen derde hulppakket geven, omdat dat geen meerderheid in de Bondsdag zou halen. Maar ze zou wel bereid zijn de voorwaarden van de hulp aan de Grieken te veranderen. Zo kan de volgende krediettranche voor Athene worden vergroot en kan een latere lening overeenkomstig worden verkleind, aldus Der Spiegel.

    Het verbaast mij helemaal niets. Ik heb er wel vaker op gewezen: de ketting is zo sterk als de zwakste schakel. Als de euro-ketting breekt dan zijn wij heel ver weg van waar we willen zijn (ook al verschillen hierover de meningen).

    • 'Merkel wil geen Grieks vertrek uit euro' (RTL-Z)

    Terwijl Griekenland economische schoktherapie ondergaat (de Grieken kunnen niet anders dan afkicken van synthetisch krediet), krimpt de economie in Italië en gaan de Spanjaarden er in meerderheid vanuit dat de Spaanse regering een hulpverzoek zal gaan indienen. Maar liefst 72% van de respondenten van de Spaanse krant El País gaf aan dat zij verwachten dat de Spaanse Europa in Brussel zal aankloppen.

    • Sterkere krimp Italiaanse economie (NU.nl)
    • 'Spanjaarden verwachten hulpverzoek' (RTL-Z)

    Nieuws uit buitenlandse media

    De wereld vanuit Berlijn: Spiegel inventariseert Duitse ontvangst maatregelen ECB
    Het Duitse Spiegel vat bij belangrijke gebeurtenissen de meningen in Duitse media samen. Dat deed Spiegel ook naar aanleiding van de aangekondigde maatregelen van de ECB. Dat levert een zeer helder artikel op met de Duitse opinie. Zoals ik vrijdag al schreef is er geen sprake van monetaire verruiming of geldpersfinanciering; het gaat om verschuivingen en het grote probleem draait om de vraag of de ECB uit de markt kan stappen indien landen zich niet aan de gestelde hervormingen houden.

    Het is dan wel geen geldpersfinanciering, maar de ECB begeeft zich op glad ijs door het inzetten van monetaire beleidsinstrumenten in fiscale aangelegenheden. En zoals Nout Wellink al wees op de risico's van het verschuiven landenrisico's van markt naar centrale bank, zo wordt dat ook in Duitsland gedaan.

    Het commentaar van de Frankfurter Allgemeine Zeitung (FAZ) is scherp (vertaling Spiegel):

    “Draghi has made it clear that, from now on, the ECB will only buy bonds when a crisis-hit country asks for help from the euro rescue fund or agrees to other conditions. But that promise isn't new. The would-be saviors of the euro have been insisting on structural reforms for years. The recipients of aid make promises but often do not keep them. But what will the ECB do if, say, Italy does not carry out the labor market reforms it has promised? Is it going to start selling Italian bonds? It can't if it takes its own argument seriously, that monetary policy in the euro zone no longer functions properly.”

    “The central bank is getting tangled up in its own arguments because it has allowed itself to become the prisoner of politics. Since it is willing to make up for the failures of European politicians, it can not quit the bond-purchasing program.”

    “The leaders of southe euro-zone countries should be happy: They can continue to borrow at low interest rates and do not need to worry about finding investors. But the northe leaders are satisfied, too, because they can hide behind the ECB and do not need to face uncomfortable questions in, say, the Bundestag (Germany's parliament) about all the additional risks that Germany is taking on. In the euro zone, there is no longer a distinction between monetary and fiscal policy.”

    Hier is wat mij betreft geen speld tussen krijgen. De enige manier om politici te dwingen orde op zaken te stellen is een fiscale 0-lijn. De ECB wordt doorgaans verweten te weinig te doen, maar het tegendeel is het geval. De beeldspraak dat de ECB in gijzeling wordt genomen door de Europese politiek is er één die mijn inziens terecht is. De kritiek die geleverd wordt, moet gericht blijven op de veroorzakende partij en dat zijn en blijven politici. Bankiers valt veel te verwijten, maar het zijn politici die geen afscheid willen nemen van een mislukt economisch paradigma: meer uitgeven dan je binnenkrijgt werkt nu eenmaal voor niemand. En tekorten printen? Dat is geen oplossing maar een recept voor een verergering van deze crisis.

    Het Europese leiderschap blijkt keer op keer niet in staat te zijn om hetgeen zij bijvoorbeeld Griekenland opleggen, ook aan zichzelf op te leggen. De dag dat er in heel Europa een (grondwettelijke) fiscale 0-lijn geldt – dat is een verbod op begrotingstekorten en dat is het equivalent van een verbod op onaflosbare staatsschulden – dan pas kan de Europese vlag buiten gehangen worden. Alleen dan heeft men het financiële systeem op fundamentele wijze en ten goede veranderd*.

    • The World from Berlin: 'The ECB Is Doing Govements' Dirty Work' (Spiegel)

    * Overigens, een herwaardering van goud is de enige manier om definitief uit het slechte schuldenmoeras te komen, maar in de tussentijd moeten (en worden ook) de fiscale spelregels aangepast zodat fiscale ontsporingen voor goed tot het verleden behoren.

    Jesse over Bill Gross' liefdeverklaring voor goud

    Bleek fondsbeheerder Bill Gross van 's werelds grootste obligatiefonds PIMCO eerder al de houdbaarheid van de Amerikaanse staatsschuld in twijfel te trekken en stapte hij deels uit Amerikaans schuldpapier (voor zover Pimco dat kan), nu bekent hij en publique naar goud te kijken. Gross kiest zijn momenten uit om niet de geschiedenisboeken in te gaan als fondsbeheerder die de monetaire superstorm niet heeft zien aankomen.

    Ten aanzien van GLD waar Gross naar kijkt is er zoals te verwachten valt commentaar van gold bugs. Jesse schrijft treffend:

    Some gold advocates of my acquaintance were complaining that Mr. Gross is looking at GLD rather than a straight up bullion purchase. I think that is a bit unrealistic given the size of his fund and the scope of the potential demand, not to mention his position in the 'financial establishment.' One must bear in mind, however, that when a whale like Bill Gross speaks, he is wearing a 50,000 watt megaphone compared to most. So we ought not to discount the importance of what he says.

    And who knows, he may already be invested in GLD and is now talking his book.

    But I share the distrust that some have of GLD and SLV except as a short term paper exercise. Any failure of those instruments due to malfeasance would provide a leg up for the metals that would be rather impressive.

    Must read: verhoging Amerikaans schuldenplafond was een politiek drama
    De Washington Post wijdde een heel lang artikel aan het bijna 'ontploffen' van de deal tussen Republikeinen en Democraten vorig jaar om tot een verhoging van het schuldenplafond te komen. President Obama bleek tot zijn grote ergeis beperkt te worden door de Amerikaanse grondwet: het Amerikaanse congres schrijft de wetten, de President mag die ondertekenen of niet. De reden voor zijn ergeis is begrijpelijk want hij was (en is) bevreesd dat de verhoging van het schuldenplafond niet hoog genoeg zal blijken te zijn en dat voor de Amerikaanse presidentsverkiezingen de discussie opnieuw op de agenda komt te staan. Het zou betekenen dat heel Amerika geconfronteerd wordt Obama's gat in de hand. En wie de cijfertjes in de gaten houdt, weet dat er een zeer reële mogelijkheid is dat het schuldplafond inderdaad voor de verkiezingen bereikt wordt.

    Dat vorig jaar de spanningen hoog opliepen blijkt uit het artikel dat de Washington Post hierover schreef. President Obama moest door een stafmedewerker van de Democratische leider uitgelegd worden wat de situatie was. Hij durfde het aan om geen blad voor de mond te nemen en sprak zijn grote verbazing uit dat het Witte Huis geen plan B had. Zijn boodschap was simpel: er mocht niet verwacht worden dat er een alteatief plan zou volgen. Er zat maar één ding op: Obama zou elk akkoord moeten ondertekenen want alleen op die manier kon een financiële catastrofe afgewenteld worden.

    Terwijl president Obama vraagt naar de 'onbekende' weg in het geval hij het akkoord niet ondertekent, schetst minister van Financiën Timothy Geithner het scenario van een financiële catastrofe:

    Could I actually veto it? Obama asked, adopting his law professor manner. What would happen on the day of the veto? The day after?

    “It would have massive effects,” Geithner said. Treasury had to conduct a bond auction in the open market in about five days, the regular Tuesday auction, with settlement on Thursday. That first auction could be a kind of tripwire, setting off a chain reaction. The federal govement couldn’t pay its bills. “Why would anyone buy U.S. bonds if it’s an open question whether we are going to have the authority to pay for them?”

    Another possible outcome, Geithner said, was perhaps worse. “Suppose we have an auction and no one shows up?

    The cascading impact would be unknowable. The world could decide to dump U.S. Treasuries. Prices would plummet, interest rates would skyrocket. The one pillar of stability, the United States, the rock in the global economy, could collapse.

    Aanrader!

    • Inside story of Obama’s struggle to keep Congress from controlling outcome of debt ceiling crisis (Washington Post)

    Tot slot.
    Stel. Uw buren geven een feestje waar de gasten de karaoke-machine goed weten te waarderen. En dat tot diep in de nacht. Slapen kan dan een zeer lastige opgave blijken te zijn. Wat kan je daar vervolgens tegen doen?

    Een prachtig voorbeeld van zoete wraak na een slapeloze nacht:

    Lees het hele artikel bij de Telegraph!

    • Neighbour kept up by late night karaoke posts public critique of terrible singing (Telegraph)
  • Goud- en zilverprijzen schieten omhoog door teleurstellend banencijfer VS

    De blijvend slechte banencijfers versterken het beeld van een zwak economisch herstel in de VS, voor zover we daar nog van kunnen spreken met de spendeerzucht van de overheid en het stimulerende monetaire beleid van de Federal Reserve. De officiële werkloosheid zakte weliswaar van 8,3% naar 8,1%, maar tegelijkertijd steeg het aantal Amerikanen dat niet in deze statistieken wordt meegenomen met 348.000 tot 88,34 miljoen. Dat is maar liefst een 1/4 van de totale populatie.

    Door de zwakke macro-economische cijfers houden beleggers meer rekening met nieuwe monetaire stimuleringsmaatregelen van de Federal Reserve, waardoor de goud- en zilverprijzen flink hoger worden gezet. Op het moment van schrijven staat de goudprijs op $1.727 en €1.353 per troy ounce en wordt zilver verhandeld voor $33,29 en €26,10. In dollars uitgedrukt zijn dat prijsstijgingen van respectievelijk 1,7% voor goud en 2,7% voor zilver. Traditioneel reageert de zilverprijs sterker dan de goudprijs, zowel naar boven als naar beneden. We zien dat de goud/zilver ratio verder daalt, van bijna een 58:1 ratio een maand geleden tot een 52:1 ratio nu. Hieronder de grafieken van de goud- en zilverprijs in dollars.

    Goudprijs in dollars

    Goudprijs in euro's

    Zilverprijs in dollars

    Zilverprijs in euro's

    Ratio goud/zilver daalt verder

    Werkloosheidscijfers geven vertekend beeld

    Via Zero Hedge kwamen we een grafiek tegen die mooi in beeld brengt hoe de gerapporteerde werkloosheidscijfers afwijken van de daadwerkelijke werkloosheid. Van 1988 tot en met 2008 werd deze in de officiële statistieken te hoog weergegeven, maar sinds de uitbraak van de financiële crisis in 2008 geven de officiele werkloosheidscijfers juist een te rooskleurig beeld van de werkelijkheid. De discrepantie tussen de opgegeven en de feitelijke werkloosheid zou inmiddels al zijn opgelopen tot 2 procentpunt. Zie onderstaande grafiek (klik voor grotere versie).

    Zero Hedge maakt verschil gerapporteerde en feitelijke werkloosheid VS inzichtelijk

     

    Werkloosheidscijfer daalt van 8,3% naar 8,1%, tegelijkertijd vallen 348 duizend Amerikanen uit statistieken

  • Zet de ECB de geldpers aan met “Outright Monetary Transactions”?

    Met het besluit van de Europese Centrale Bank (ECB) om de rente van met Zuid-Europese overheden omlaag te krijgen via de aankopen van staatsobligaties op de secundaire markt, lijkt het een vanzelfsprekendheid te concluderen dat de ECB de geldpers heeft aangezet. Niets is  minder waar. De geldpers is niet aangezet en zal ook niet worden aangezet.

    Hoe technisch ook deze aangekondigde interventie van de ECB moge zijn, in het kort komt het erop neer dat geld dat de ECB aanwendt om steunaankopen in m.n. Spanje te doen, direct door de ECB elders uit de economie wordt gehaald. Dit wordt ook wel sterilisatie genoemd en de ECB stelt dat zij het volledige bedrag zal steriliseren. De ECB doet dit door bij banken hetzelfde bedrag als wat zij in staatsobligaties heeft gestoken weg te halen. Netto is daarmee het effect dat er nul euro’s de economie extra worden in gepompt.

    Mandaatstelling ECB: prijsstabiliteit

    De ECB heeft een enkelvoudig mandaat: zij dient enkel en alleen prijsstabiliteit te bewerkstelligen. Indien de ECB nieuw geprint geld de economie in zou pompen dan neemt de geldhoeveelheid toe en dat zal als effect hebben dat prijzen stijgen. Economen spreken dan van inflatie en dat moet de ECB juist voorkomen. Door de steunaankopen van staatsobligaties te steriliseren blijft de ECB binnen haar mandaat omdat er niet meer euro’s in omloop worden gebracht.

    Verbod op monetaire financiering

    Heel wat lastiger wordt de discussie of de ECB zich houdt aan het verbod op monetaire financiering van overheidstekorten. Immers, de ECB koopt staatsobligaties op de secundaire markt en die staatsobligaties zijn hoe je dit ook wendt of keert het gevolg van begrotingstekorten. Er wordt een monetaire bijdrage geleverd aan de invulling van de financieringsbehoefte van overheden. Bovendien daalt de rente op de desbetreffende staatsschulden en dat helpt overheden bij de financiering van huidige begrotingstekorten.

    De ECB stelt dat zij in het kader van het monetaire transmissiemechanisme overgaat tot aankopen. Dat is een wollige omschrijving waarmee de ECB bedoelt dat zij de rente die zij voor de gehele eurozone heeft vastgesteld niet aan ziet komen in de landen die het moeilijk hebben. De angst onder beleggers, groot of klein, dat de euro uiteen zal vallen of dat banken of overheden zullen failleren, leidt ertoe dat beleggers hun geld weghalen uit probleemlanden met als gevolg dat daar de rente stijgt. Het transmissiemechanisme hapert en dat moet hersteld worden, aldus de ECB.

    Door enerzijds de aankopen te steriliseren en anderzijds overheden voor wie een lagere rente via het opkopen van hun schulden gesteund worden te verplichten te hervormen, dwingt de ECB af dat zij zich op termijn uit de markt kan terugtrekken. De ECB neemt op die manier als het ware deel aan de markt maar laat de volledige verantwoordelijkheid om tot een fiscaal evenwichtig beleid te komen bij regeringen. De rente voor overheden moet door de markt bepaald worden, niet de ECB. De vraag is en blijft echter in welke mate de ECB in staat zal zijn om zich uit de markt terug te kunnen trekken zodat hierover geen enkele twijfel bestaat.

    Geen unanimiteit

    Op de vraag of het volledige bestuur van de ECB het nieuwe programma steunt antwoordde Mario Draghi dat één ECB-bestuurder niet akkoord is gegaan. Die tegenstem kan vrijwel niet anders van de Duitse centrale bankier Jens Weidmann afkomstig zijn en dat betekent dat de grootste aandeelhouder en meest invloedrijke centrale bank een belangrijk signaal afgeeft: de ECB begeeft zich op glad ijs.

    Duidelijk mag zijn dat deze uitzonderlijke maatregelen de grenzen van het mandaat van de ECB hebben opgezocht en hebben bereikt. Hieruit kan worden opgemaakt dat de huidige financiële situatie estig zo niet precair is want zonder interventies kan de situatie in Zuid-Europa alleen maar verslechteren. Hoe dan ook geldt dat Europese politici en met name de regeringsleiders in de probleemlanden, aan zet blijven om een antwoord te vinden op de vraag hoe zij het gat in hun eigen hand kunnen dichten.

    Kritiek

    Persoonlijk acht ik de wijze waarop de aankopen van perifeer schuldpapier gekocht worden binnen het mandaat van de ECB te blijven. Echter, het is en blijft een onzalig pakket aan maatregelen. De huidige situatie is ontstaan door politiek gedraal en een weigerachtige houding om tot echte hervormingen te komen. Het gevolg is dat monetaire instrumenten moeten worden ingezet zodat een fiscale ontsporing van Zuid-Europa wordt voorkomen en dat zou niet moeten gebeuren.

    Kritiek geven op de ECB is ontzettend makkelijk, maar die zou al snel voorbij gaan aan wat de ECB daadwerkelijk doet, en afleiden van waar het echt om gaat. Indien er kritiek geuit wordt, dan moet die allereerst uitgaan naar de veroorzakers van de problemen. Dat zijn en blijven overheden die samen met het bankwezen het huidige op krediet gebaseerde systeem hebben laten ontsporen. Overheden schrijven wetten en regels; de ECB niet.

    Fiscale tekorten, mede als gevolg ontstaan door een schrijnend gebrek aan kekapitaal in het Europese bankwezen en seriële bailouts, en Keynesiaanse begrotingspolitiek zijn en blijven een politieke verantwoordelijkheid. Dat er monetaire instrumenten moeten worden ingezet, zij het gesteriliseerd, om zodoende te voorkomen dat Zuid-Europese economieën crashen, is een testimonium paupertatis en volledig toe te schrijven aan collectief falen van Europese regeringsleiders.

  • Zet de ECB de geldpers aan met het “Outright Monetary Transactions” programma?

    Met het besluit van de Europese Centrale Bank (ECB) om de rente van met Zuid-Europese overheden omlaag te krijgen via de aankopen van staatsobligaties op de secundaire markt, lijkt het een vanzelfsprekendheid te concluderen dat de ECB de geldpers heeft aangezet. Niets is  minder waar. De geldpers is niet aangezet en zal ook niet worden aangezet.

    Hoe technisch ook deze aangekondigde interventie van de ECB moge zijn, in het kort komt het erop neer dat geld dat de ECB aanwendt om steunaankopen in m.n. Spanje te doen, direct door de ECB elders uit de economie wordt gehaald. Dit wordt ook wel sterilisatie genoemd en de ECB stelt dat zij het volledige bedrag zal steriliseren. De ECB doet dit door bij banken hetzelfde bedrag als wat zij in staatsobligaties heeft gestoken weg te halen. Netto is daarmee het effect dat er nul euro's de economie extra worden in gepompt.

    Mandaatstelling ECB: prijsstabiliteit
    De ECB heeft een enkelvoudig mandaat: zij dient enkel en alleen prijsstabiliteit te bewerkstelligen. Indien de ECB nieuw geprint geld de economie in zou pompen dan neemt de geldhoeveelheid toe en dat zal als effect hebben dat prijzen stijgen. Economen spreken dan van inflatie en dat moet de ECB juist voorkomen. Door de steunaankopen van staatsobligaties te steriliseren blijft de ECB binnen haar mandaat omdat er niet meer euro's in omloop worden gebracht.

    Verbod op monetaire financiering
    Heel wat lastiger wordt de discussie of de ECB zich houdt aan het verbod op monetaire financiering van overheidstekorten. Immers, de ECB koopt staatsobligaties op de secundaire markt en die staatsobligaties zijn hoe je dit ook wendt of keert het gevolg van begrotingstekorten. Er wordt een monetaire bijdrage geleverd aan de invulling van de financieringsbehoefte van overheden. Bovendien daalt de rente op de desbetreffende staatsschulden en dat helpt overheden bij de financiering van huidige begrotingstekorten.

    De ECB stelt dat zij in het kader van het monetaire transmissiemechanisme overgaat tot aankopen. Dat is een wollige omschrijving waarmee de ECB bedoelt dat zij de rente die zij voor de gehele eurozone heeft vastgesteld niet aan ziet komen in de landen die het moeilijk hebben. De angst onder beleggers, groot of klein, dat de euro uiteen zal vallen of dat banken of overheden zullen failleren, leidt ertoe dat beleggers hun geld weghalen uit probleemlanden met als gevolg dat daar de rente stijgt. Het transmissiemechanisme hapert en dat moet hersteld worden, aldus de ECB.

    Door enerzijds de aankopen te steriliseren en anderzijds overheden voor wie een lagere rente via het opkopen van hun schulden gesteund worden te verplichten te hervormen, dwingt de ECB af dat zij zich op termijn uit de markt kan terugtrekken. De ECB neemt op die manier als het ware deel aan de markt maar laat de volledige verantwoordelijkheid om tot een fiscaal evenwichtig beleid te komen bij regeringen. De rente voor overheden moet door de markt bepaald worden, niet de ECB. De vraag is en blijft echter in welke mate de ECB in staat zal zijn om zich uit de markt terug te kunnen trekken zodat hierover geen enkele twijfel bestaat.

    Geen unanimiteit
    Op de vraag of het volledige bestuur van de ECB het nieuwe programma steunt antwoordde Mario Draghi dat één ECB-bestuurder niet akkoord is gegaan. Die tegenstem kan vrijwel niet anders van de Duitse centrale bankier Jens Weidmann afkomstig zijn en dat betekent dat de grootste aandeelhouder en meest invloedrijke centrale bank een belangrijk signaal afgeeft: de ECB begeeft zich op glad ijs.

    Duidelijk mag zijn dat deze uitzonderlijke maatregelen de grenzen van het mandaat van de ECB hebben opgezocht en hebben bereikt. Hieruit kan worden opgemaakt dat de huidige financiële situatie estig zo niet precair is want zonder interventies kan de situatie in Zuid-Europa alleen maar verslechteren. Hoe dan ook geldt dat Europese politici en met name de regeringsleiders in de probleemlanden, aan zet blijven om een antwoord te vinden op de vraag hoe zij het gat in hun eigen hand kunnen dichten.

    Kritiek
    Persoonlijk acht ik de wijze waarop de aankopen van perifeer schuldpapier gekocht worden binnen het mandaat van de ECB te blijven. Echter, het is en blijft een onzalig pakket aan maatregelen. De huidige situatie is ontstaan door politiek gedraal en een weigerachtige houding om tot echte hervormingen te komen. Het gevolg is dat monetaire instrumenten moeten worden ingezet zodat een fiscale ontsporing van Zuid-Europa wordt voorkomen en dat zou niet moeten gebeuren.

    Kritiek geven op de ECB is ontzettend makkelijk, maar die zou al snel voorbij gaan aan wat de ECB daadwerkelijk doet, en afleiden van waar het echt om gaat. Indien er kritiek geuit wordt, dan moet die allereerst uitgaan naar de veroorzakers van de problemen. Dat zijn en blijven overheden die samen met het bankwezen het huidige op krediet gebaseerde systeem hebben laten ontsporen. Overheden schrijven wetten en regels; de ECB niet.

    Fiscale tekorten, mede als gevolg ontstaan door een schrijnend gebrek aan kekapitaal in het Europese bankwezen en seriële bailouts, en Keynesiaanse begrotingspolitiek zijn en blijven een politieke verantwoordelijkheid. Dat er monetaire instrumenten moeten worden ingezet, zij het gesteriliseerd, om zodoende te voorkomen dat Zuid-Europese economieën crashen, is een testimonium paupertatis en volledig toe te schrijven aan collectief falen van Europese regeringsleiders.

  • Dagelijkse kost 7 september 2012

    Nieuws uit Nederlandse media

    Voor de toelichting van de aangekondigde maatregelen van de ECB verwijs ik naar het bericht “Zet de ECB de geldpers aan met het Outright Monetary Transactions programma?

    Een overzicht aan berichtgeving in andere media t.a.v. de zeer uitzonderlijke maatregelen van de ECB:

    • ECB en politieke leiders zijn nu echt elkaars gijzelaar (FD)
    • 'ECB doet geen steunaankopen zonder hervormingen' (Volkskrant)
    • Draghi levert waar markten om vroegen; beurzen enthousiast (RTL-Z)
    • Spaanse rente onder de 6 procent (NU.nl)

    Uit buitenlandse media:

    • Seniority, the SMP, and the OMT (FT Alphaville)
    • ECB Head Draghi Backs Up Pledge to Save Euro (Spiegel)
    • Wall Street Analysts Respond To Mario Draghi (Zero Hedge)

    Gemeente Den Haag kort op subsidies vanwege te hoge salarissen
    Gisteren (zie “graaien bij woningbouw“) maakte het Financieele Dagblad al melding van torenhoge salarissen onder bestuurders van woningbouwcorporaties. Het FD geeft vandaag een vervolg aan deze problematiek met de genomen maatregelen van de gemeente Den Haag. Den Haag kort de subsidies aan instellingen die met publiek geld (mede) gefinancierd worden omdat zij salarissen geven die boven de balkendenorm uitkomen. Het FD schrijft:

    Stichting Paassia BAVO Groep, een aanbieder van geestelijke gezondheidszorg, moet bijna € 218.000 subsidie inleveren. Bij deze zorginstelling verdienen maar liefst zes bestuurders en medewerkers boven de norm van €193.000. De voorzitter van de raad van bestuur spant de kroon met een inkomen over 2011 van € 263.072.

    Verder krijgen onder meer de woningcorporaties Staedion, Wooncentrum Haaglanden en Haag Wonen een korting op hun subsidie vanwege de te hoge topinkomens. Donderdag berichtte deze krant nog dat zeker een derde van de directeuren van woningcorporaties meer dan de balkenendenorm verdient.

    Het FD meldt dat het in de gemeente Den Haag om 23 functionarissen gaat die een salaris krijgen die boven de balkendenorm uitkomt. Bezuiniginsmaatregel nummero uno lijkt mij een schot voor open doel: voer dit jaar nog het Haags gemeentelijk beleid in heel Nederland in. Of je als politicus nu 'links' of 'rechts' staat, deze kans kan en mag niet onbenut gelaten worden.

    • Den Haag haalt te hoge lonen bestuurders terug (FD)

    Morgan Stanley: 'Nederland zwakste keland eurozone'
    Via RTL-Z: “Volgens Morgan Stanley zal Nederland dit jaar als enige keland een economische krimp kennen. De prognose van een mild herstel in 2013 komt volgens de bank onder druk door onzekerheid over tal van belangrijke politieke beslissingen voor en na de verkiezingen op 12 september.

    De bank is van mening dat de consument de vooaamste rol heeft in de ontwikkeling van de Nederlandse economie. “Nederlanders lijken meer moeite te hebben met de noodzaak om hun schulden af te lossen. Bovendien neemt hun onzekerheid toe door een krappere bestedingsruimte en de zwakke arbeidsmarkt.”

    Daar is geen speld tussen te krijgen.

    • 'Nederland zwakste keland eurozone' (RTL-Z)

    In ander nieuws:

    • Banken laten geen traan om stille dood van gewilde spaarhypotheek (FD)
    • 'Woningbouw neemt in 2013 verder af' (RTL-Z)
    • Rijk verleidt pensioenfondsen tot investeren (FD)

    Nieuws uit buitenlandse media

    Het Amerikaanse financiële toezicht faalt, maar hoe?
    Bloomberg kreeg via de Amerikaanse variant op de Wet Openbaarheid Bestuur (Wob-verzoek) toegang tot e-mails tussen de baas van de Securities Exchange Commission, Mary Shapiro en oud-collega en lobbyist voor banken Annetta Nazareth. Daarmee kreeg Bloomberg een aardig inkijkje in de bijzondere relatie tussen Wall Street en het toezichtsapparaat. Conclusie? Men stelt elkaar nogal zeer op prijs..

    • Top Bank Lawyer’s E-Mails Show Washington’s Inside Game (Bloomberg)

    En dat het toezicht in de Verenigde Staten faalt, bleek weer eens toen er een kapotte algo bij de Amerikaanse broker Knight, online gezet werd en er een aandelenravage werd aangericht. Zoals gebruikelijk worden de echte problemen onder het tapijt geveegd en komt de dikke duim eraan te pas een oorzaak te benoemen die niet de oorzaak is. Themis Trading legt uit..

    Cartoon!

    h/t Frank

    Hoeveel is $1 biljoen?
    Rick Santelli hoorde de bijzondere speech van Michelle Obama aan en hij trok zich de opmerking aan dat Barack Obama het niet belangrijk vindt hoeveel iemand verdient maar eerder kijkt naar hoe iemand zijn geld verdient. De boodschap leek te zijn dat geld er niet toe doet. Santelli stond stil bij het bereiken van een nieuw Amerikaans dieptepunt: een staatsschuld van $16 biljoen. Maar hoeveel is eigenlijk $1 biljoen? Santelli rekent een aantal vergelijkingen voor.

    Corruptie in China
    In China zal dit najaar een belangrijke verschuiving plaatsvinden in de personele bezetting van het Chinese bestuur. De communistische partij benoemt eens in de tien jaar nieuwe bestuurders en daarbij sneuvelen reputaties en stomen ambitieuze partijbobo's op als de nieuwe sterren van de communistische partij.

    Via Bruce Krasting stuitte ik op een zeer kritische analyse van Bronte Capital ten aanzien van de wijdverspreide corruptie in China. In aanvulling daarop vond ik nog veel meer anekdotische illustraties van hoe Chinese bestuurders op oneigenlijke manieren invulling geven aan wat wij in Nederland bestuurlijke zelfverrijking noemen.

    Met name de uitgebreide analyse van Bronte Capital is zeer de moeite waard om te lezen omdat het een helder inzicht verschaft in het 'verdienmodel' van corruptie in China. De Chinese Jan modaal (voor zover die te vergelijken is) beschikt over geen enkele mogelijkheid om het opgespaarde vermogen veilig te stellen tegen chronische inflatie of wijdverbreide corruptie. Het is een bijzondere kijk op de Chinese economie, de één kind-politiek, en zonder dat de analyse erop in gaat, is het beleggingsalteatief van goud in China al snel verklaard.

    • Thieving Thieves (Bruce Krasting; Zero Hedge)
    • Must read: The Macroeconomics of Chinese kleptocracy (Bronte Capital)
    • High Speed Scandal: Ferrari Incident Rocks China (the Daily Beast)
    • China Argues Over How Much Corruption Is Best (Bloomberg)

    In ander nieuws:

    Het onderstaande bericht is in de proporties van wereldwijde problemen en met name Amerikaanse problemen een belangrijke indicator over hoe slecht het gaat.

    • The Death Of IPOs, And Why It Matters To You (Zero Hedge)

    De Ieren kregen naast een compliment voor het behalen van de begrotingsdoelstellingen een pluim, maar worden ook onder druk gezet door te gaan met hervormingen. Ook in Ierland leidt dat tot spanningen binnen de regeringscoalitie.

    • IMF demands greater clarity on Irish austerity plans (Reuters)

    Tot slot.
    Harder lopen dan Usain Bolt? Een door het Pentagon gefinancierde robot – de 'cheetah' – is het gelukt. Welke militaire toepassingen men in gedachten heeft? Om eerlijk te zijn: ik wil het niet weten.

     

  • India blijft goudaankopen door bevolking ontmoedigen

    De goudprijs is dit jaar in dollars al met 8,2% gestegen en staat in Indiase roepie op recordhoogte. Een troy ounce goud kost momenteel bijna 94.000 Indiase roepie. Op Goldprice staat een tabel met de prijsontwikkeling van goud in verschillende valuta, waardoor in één oogopslag duidelijk wordt hoe de roepie heeft gepresteerd ten opzichte van een aantal andere belangrijke valuta. Hieruit blijkt dat de roepie nog het meeste waarde heeft verloren, gemiddeld 19,2% per jaar sinds 2003.

    Om de roepie aan te sterken en het tekort op de betalingsbalans te dichten doet de Indiase overheid nu erg haar best om de vraag naar goud in te dammen. Begin dit jaar werd een heffing van 2% op de import van goud en zilver ingevoerd en in maart werd deze verdubbeld tot 4%. In tegenstelling tot China heeft India weinig binnenlandse goudproductie, waardoor vrijwel al het goud via import het land binnenkomt. De goudproductie van India was in 2011 slechts 2 ton. De aanzienlijke hoeveelheid goud die vorig jaar werd ingevoerd heeft een groot tekort op de betalingsbalans veroorzaakt, dat de overheid nu probeert recht te trekken met een nog hogere heffing.

    Heffing op goudbaren verhogen tot 7,5%

    Om Mineweb lezen we dat er plannen zijn om de invoerheffing op goudbaren te verhogen tot 7,5%, met als doel de Indiase bevolking te ontmoedigen goud te kopen. In de eerste helft van dit jaar was de Indiase overheid succesvol in het remmen van de goudvraag, want volgens het laatste rapport van de World Gold Council (WGC) zakte de vraag naar fysiek goud met 42% weg tot slechts 340 ton. Ter vergelijking: in heel 2011 importeerde India een recordhoeveelheid van meer dan 1.000 ton goud.

    Traditioneel is de vraag naar fysiek goud in India de tweede helft van het jaar sterker, omdat er dan meer bruiloften zijn. Hierbij wordt traditioneel vaak goud cadeau gegeven. Niet alleen de belangstelling voor beleggingsgoud is door de importheffing afgenomen, ook de vraag naar gouden sieraden liep terug. Mineweb schrijft dat de aandelen van grote juweliers sinds maart met 14% zijn gezakt, terwijl de grootste beursindex van India sindsdien 10% omhoog ging. Volgens Kishor Ostwal van het CNI Research onderzoeksbureau hebben de hogere importheffingen op goud en merkloze juwelen het marktsentiment negatief beïnvloedt. Het voorstel van de overheid om de invoerheffing op te schroeven van 4 naar 7,5 procent werd met ergeis ontvangen door juweliers, omdat die de gevolgen van de hogere importheffing onderaan hun winst- en verliesrekening zien.

    Goud en zilver samen zijn na olie het tweede grootste importproduct van India. De import van de twee edelmetalen vertegenwoordigde 12,5% van de totale import in 2011. De Indiase overheid wil de import van goud in dit fiscale jaar (dat eindigt in maart 2013) terugbrengen tot omgerekend $38 miljard.

    Reserve Bank of India ontmoedigt goudaankopen

    Ook de centrale bank van India doet een duit in het zakje om de goudaankopen door de Indiase bevolking te ontmoedingen. Volgens Chakrabarty, gouveeur van de Reserve Bank of India (RBI), moeten de minder rijke Indiërs niet beleggen in goud. Chakrabarty redeneert dat het goud bij deze mensen niet in goede handen is: ”ze zullen het vroeg of laat zullen gebruiken om leningen af te lossen of om als cadeau te geven op de builoft van hun dochter.” Arme mensen die goud kopen zouden er volgens hem niet in slagen om iets aan een belegging in goud te verdienen. ”Als ze het terugverkopen aan de bank krijgen ze er een lagere prijs voor.” Volgens Chakrabarty heeft de Indiase bevolking meer educatie nodig ten aanzien van beleggen in goud. Dat is opmerkelijk, want in 2009 kocht de RBI zelf nog 200 ton aan  goud van het IMF. Met de waardedaling van de roepie is het ook niet vreemd dat Indiërs hun spaargeld liever omzetten in fysiek goud.

    Door de hoge goudprijs wordt er de laatste tjd weliswaar minder goud geïmporteerd, maar het bedrag dat wordt omgezet in edelmetaal blijft door de stijgende prijzen nog steeds erg hoog. Arme Indiërs die toch goud willen kopen worden geholpen door nieuwe initiatieven, zoals spaarrekeningen van juweliers. Via deze goudrekeningen kunnen Indiërs op papier kleine hoeveelheden fysiek goud kopen en verkopen. Het succes van dit soort goudspaarrekeningen heeft ertoe geleid dat ook banken zich in deze markt zijn gaan begeven, zo lezen we op Times of India.

    Indiase overheid en centrale bank doen poging goudvraag af te remmen

  • Taxiritten 17% duurder geworden in New York City

    Volgens taxichauffeurs kost een gallon benzine (3,78 liter) in hartje New York al bijna $4,50, terwijl de gemiddelde prijs in Amerika op $3,77 per gallon ligt. De olieprijs is sinds de correctie van 2008 weer gestaag opgelopen en staat op het moment van schrijven op meer dan $96 per vat, ruim de helft meer dan in 2006. Ten opzichte van het jaar 2000 is de benzineprijs bijna verdubbeld, want toen betaalden Amerikanen gemiddeld nog maar $2 voor een gallon benzine.

    De gestegen brandstofkosten worden nu doorberekend aan de klanten, die in meerderheid begrip kunnen opbrengen voor de gestegen tarieven. Toeristen betalen nu $12,21 voor een rit van 4,5 kilometer door de stad, maar vinden het blijkbaar nog steeds de moeite waard. Teresa Henderson, een 64-jarige toerist uit Australië, zegt dat het bedrag de moeite waard is: ''Een taxirit van 5 minuten staat gelijk aan drie kwartier lopen''. Als je op vakantie bent en toch al veel geld aan het uitgeven bent is zijn de kosten van een taxirit een druppel in de emmer, zo is haar redenering. Haar zus, Maria Webb, voegt eraan toe dat de taxichauffeurs wel een hoger tarief verdienen: ''Ze rijden door dit drukke verkeer en hebben te maken met waanzinnig hoge brandstofprijzen.'' (voor de context: in Nederland betalen we omgerekend naar dollars en gallons op het moment van schrijven bijna $9, het dubbele van het verhoogde tarief in New York City)

    Christopher Keating, een 42-jarige inwoner van New York, wordt vaker geconfronteerd met de tarieven van taxi's en komt tot een ander oordeel. Hij is van mening dat een geleidelijke prijsverhoging in meerdere stappen beter was geweest dan deze eenmalige verhoging van 17%. Een jaarlijkse prijsverhoging zou volgens hem beter zijn geweest om mensen te laten wennen aan de hogere kosten.

    De taxichauffeurs in New York hebben nog tot 30 september de tijd om hun meters opnieuw te calibreren en de vermelding van de tarieven op en in hun auto's aan te passen. Na een basistarief van $2,50 betalen klanten nu $0,50 in plaats van $0,40 per afgelegde 1/5 mijl. Het vaste tarief voor een rit van het John F. Kennedy vliegveld naar Manhattan stijgt van $45 naar $52.

    De verhoging van de tarieven kwam voor sommige mensen als een verrassing. Zo schrijft Toronto Sun over een taxichauffeur die een Ghanese immigrant oppikte bij het vliegveld. Toen hem duidelijk werd gemaakt dat de tarieven waren verhoogd van $45 naar $52 dacht hij dat de taxichauffeur hem probeerde op te lichten.

    De hogere brandstofkosten worden uiteraard grotendeels verklaard door de stijging van de olieprijs. Of deze stijging volledig toe te schrijven zijn aan de onrust in het Midden-Oosten en de boycot van Iran is moeilijk te zeggen, maar het zal zeker invloed hebben. Ook het soepele monetaire beleid van de Amerikaanse centrale bank draagt bij aan hogere grondstofprijzen.

    Bron: Toronto Sun

    Taxirit in New York City is 17% duurder geworden (Foto afkomstig van Reuters)

  • Werkloosheid Griekenland stijgt bijna één procentpunt in juni

    Op Zero Hedge worden de werkloosheidscijfers van Griekenland tot leven gebracht, want onderstaande grafiek laat in één oogopslag zien hoe snel de situatie in dat land verslechterd is. Het aantal werklozen blijft in hoog tempo toenemen, vooral in de laatste maanden. In april, mei en juni van dit jaar steeg de werkloosheid met respectievelijk 0,7, 0,8 en 0,9 procentpunt. De cynische knipoog van Zero Hedge kon niet uitblijven: “Met dit tempo is er over 75 maanden geen Griekenland meer over”.

    Werkloosheid in Griekenland is sinds 2010 verdubbeld (klik voor een grotere versie)

  • Starters moeten genoegen nemen met kleinere woning?

    Volgens Dees Melsen, één van de jonge gemeenteraadsleden, is het voor starters steeds moeilijker geworden om bij de bank financiering te krijgen voor de grotere starterswoningen. Starters zouden volgens Melsen genoegen moeten nemen met een kleinere woning, waarvoor een minder grote hypotheek afgesloten hoeft te worden. De jonge raadsleden zijn van mening dat ze een heel nieuw perspectief schetsen voor de woningmarkt. “Dus geen grote traditionele starterswoningen, maar kleinere appartementen”.

    Henry Meijdam, voorzitter van de Raad voor de Leefomgeving en Infrastructuur, vraagt zich hardop af: “Moet het allemaal op de manier en op het kwaliteitsniveau zoals we traditioneel gewend zijn? Of moeten we accepteren dat er een categorie mensen is die erg graag zelfstandig wil gaan wonen en die in deze tijden accepteert dat de kwaliteit even wat minder is?''

    Volgens Melsen vinden mensen het belangrijk om zelfstandig te wonen. Hij zegt het volgende tegenover BNR: ''Je moet je niet voorstellen dat het een krot is ofzo. Het is gewoon een woning die wat kleiner is. We zorgen er ook voor dat die woning niet te ver uitgebreid kan worden, zodat mensen een start maken, de woning vervolgens doorverkopen en door kunnen stromen. Het is dus gewoon het mogelijk maken van een start.”

    Prijzen omlaag…

    Voor wat betreft de vraag naar kleinere starterswoningen hebben Melsen en Meijdam wellicht een punt, maar de gedachte dat mensen hun eisen neerwaarts moeten bijstellen omdat het crisis is gaat wat kort door de bocht. Starters zijn niet alleen afwachtend met het kopen van een huis omdat ze de financiering niet rond kunnen krijgen, ook weten ze dat er donkere wolken boven de huizenmarkt hangen.

    Als eerste is het voortbestaan van de hypotheekrenteaftrek is niet meer zo zeker als voor de crisis, waardoor maandelijkse lasten hoger kunnen uitvallen. Ten tweede is er de ontwikkeling van de huizenprijs ten opzichte van het gemiddelde inkomen, die laat zien dat een verdere prijsdaling vrijwel onomkeerbaar is (zie video). Ten derde is er in crisistijd minder baanzekerheid, waardoor starters meer risico nemen met een koopwoning + hypotheek. Raakt de starter zijn baan kwijt of moet hij of zij elders in het land een onderkomen vinden, dan wordt het gekochte huis al snel een blok aan het been.

    Voor het geval u het gemist heeft, een korte samenvatting van de vastgoedzeepbel in Nederland door Hans de Geus (RTL-Z)…

  • Dagelijkse kost 6 september 2012

    Nieuws uit Nederlandse media

    Graaien bij de woningbouw
    Het FD kopt dat een derde van de bestuurders van woningbouwcorporaties nog steeds meer verdient dan de balkenendenorm (€193.000). Enkele voorbeelden die eruit springen? Het FD schrijft:

    Acht directeuren verdienen zelfs meer dan €300.000 per jaar. Drie van hen werken voor de Amsterdamse corporatie Ymere. Een grootverdiener in een kleine corporatie is Thom Aussems van de Stichting Trudo te Eindhoven. Hij kreeg vorig jaar een bezoldiging van €368.857 en beheert een bestand van slechts 6218 woningen.

    Dat er in Havana aan de Amstel het nodige publiek aangemerkte geld verdwijnt is bekend. Maar elders in Nederland blijkt dat bestuurders ook aardig de weg weten te vinden bij het afromen van de publieke woningen ten behoeve van het eigen salaris. Het FD spreekt dan ook geheel terecht over het negatieve imago van de sector.

    Hoe zou dat nou toch komen?

    • Corporaties belonen te ruim (FD)

    Sin condiciones por favor
    Van onze SNS-correspondent..

    El Pais schrijft dat Spanje de EU zal vragen om een volledige reddingsactie zonder dat het land daarbij extra condities wil afspreken, min of meer in lijn met teksten die we eerder ook al oppikten. Er wordt gewezen op de 24Mrd die Spanje in oktober moet betalen en de onhoudbaar hoge rente voor langere looptijden. Angela Merkel is vandaag in Madrid, daar zal het onderwerp vast wel ter sprake komen.

    Bijgaand sturen we een grafiek van de Spaanse yieldcurve van gisteren en van 3 maanden geleden om te illustreren dat door o.a. de teksten van Maria Draghi de kortere rente is gedaald maar dat de lange rente juist is gestegen. Het schaierpunt ligt in de buurt van de 9 jaar. Voor de volledigheid sturen we ook nog even de curves van vandaag en 6 maanden geleden. Deze grafiek geeft een heel ander beeld want hier kunt u zien dat het rendement voor alle looptijden vandaag hoger is dan een half jaar geleden.

    Omdat we toch bezig waren sturen we ook nog even de 2-10 jaar spaanse spreadgrafiek vanaf 2006. Deze grafiek laat zien dat er momenteel 330bp tussen 2 en 10 jaar zit (3.10% tegen 6.4%) terwijl we in 2007 en 2008 een geheel vlakke curve bij een rente van 4% hebben gezien. Mocht een belegger medio 2007 een 4 jarige Spanje lening hebben gekocht en deze steeds hebben ververst voor een nieuwe 4 jarige lening als de looptijd wat te kort was geworden, dan is er helemaal niets aan de hand, achteraf bezien. De 4 jaars rente wat 4% toen en nu, waarmee we maar willen zeggen dat curve-positionering ook belangrijk kan zijn. De laatste bijlage laat beide momentopnames zien.

    We blijven nog even bij Spanje, want de overheid heeft de BBVA, Santander en Caixabank gevraagd door middel van inbreng van vastgoed te participeren in FROB, Fondo de Restructuracion Ordenada Bancaria (ook wel  “bad bank” genoemd) . De spaanse overheid wil dat haar deelname aan deze bank onder de 50% blijft. Mocht u meer willen weten dan is hier de link naar de website van de FROB: http://www.frob.es/index_en.html
    ——–
    Wat verder nog opvalt in het nieuws is dat Wolfgang Schauble het eens is met Mark Rutte: geen derde reddingsactie voor Griekenland, maar alle aandacht gaat vandaag uit naar de ECB. Griekenland kan wel even wachten.

    Ierland krijgt tevreden knikje IMF
    Ierland heeft alle gestelde doelen bereikt en krijgt de volgende tranche van de bailout op de rekening gestort. Voor alle duidelijkheid, de €1 miljard die Ierland krijgt is en blijft een lening. Het herstel van Ierse economie is en blijft fragiel, aldus het IMF.

    • IMF weer tevreden over Ierland (NU.nl)

    NOS Teletekst

    Ongelimiteerd? Nou nee. Heel simpel, de limiet zou al gevonden zijn met alle uitstaande staatsobligaties van Europese landen. Bij elkaar opgeteld (dus van alle EMU-landen) hebben we het dan over zo'n slordige €9 biljoen. Alleen al op grond daarvan is het woordje ongelimiteerd ietwat misplaatst. Misleidend is echter de verdere strekking van het bericht want Bloomberg noteerde in het desbetreffende bericht dat de aankopen gesteriliseerd zullen worden. Dat betekent dat er geen extra euro's de economie worden ingepompt. Er zal – evenals onder het Securities Markets Program – slechts sprake zijn van een verschuiving in de bezittingen van de ECB die als effect sorteren dat de rente omlaag gaat. Op die manier moet de lage rente die de ECB voor de eurozone heeft vastgesteld ook daadwerkelijk in Zuid-Europese landen gerekend worden en dat duidt al dat het om een monetaire interventie gaat en niet om een oneigenlijke fiscale financiering met de geldpers.

    Stelt u zich dat als volgt voor. De ECB koopt op de secundaire markt – de markt voor reeds uitgegeven obligaties* – Europees schuldpapier op terwijl zij tegelijkertijd het geld dat zodoende op de markt terecht komt (de markt verkoopt obligaties en ontvangt euros) direct weghaalt bij banken. Hierdoor is het opgetelde resultaat 0 en wordt er geen geld de economie ingepompt. Dit wordt bedoeld met het steriliseren van aankopen, hetgeen betekent dat de geldpers niet aangezet wordt in de zin dat er meer geld de economie wordt ingepompt.

    Hoe het daadwerkelijke 'nieuwe' programma eruit zal gaan zien zullen we vanmiddag om 14:30 horen. Dan geeft Mario Draghi in de persconferentie van de ECB een toelichting op het rentebesluit en zal hij hoogst waarschijnlijk de contouren van nieuwe maatregelen geven.

    * De ECB is het verboden om staatsobligaties bij de plaatsing ervan te kopen. Dat wordt ook wel de primaire markt genoemd.

    In ander nieuws:

    • Schäuble: geen derde steunpakket voor Grieken (RTL-Z)
    • Speculatie op ECB-plan drukt Spaanse rente (NU.nl)

    In Griekenland is de werkloosheid opgelopen naar 24,4%. Wie nu nog durft te spreken van een recessie in plaats van een depressie..

    • Griekse werkloosheid naar nieuw record (RTL-Z)

    Nieuws uit buitenlandse media

    Failed State Watch
    In de Verenigde Staten regeren bankiers met de portemonnee. Indien men als Amerikaans politicus de verkiezingen wil winnen dan is de snelste weg naar de overwinning gevonden met toegang tot de portemonnee van bankiers. Iedereen weet dit en er gebeurt helemaal niets. Althans, er worden wel regeltjes opgesteld, maar die blijken prima te ontwijken. Wat is het geval?

    De Amerikaanse Bankiers Associatie heeft een maas in de wet gevonden die moet voorkomen dat bedrijven zonder naam en toenaam en ongelimiteerd geld aan super-PACs doneren. Door een super-PAC – dat zijn organisaties gelieerd aan een kandidaat maar die onafhankelijk opereren – in te schrijven als non-profit organisatie hoeven donaties niet geopenbaard te worden. En op die wijze denken de bankiers effectiever invloed uit te kunnen oefenen op de financiële wet- en regelgeving die het Amerikaanse congres en de senaat invoert. Anders gezegd, men koopt zetels.

    Bloomberg schrijft treffend in de inleiding:

    A banking trade group is preparing to set up a political fund that would allow members to funnel money anonymously to pro-industry candidates in the final months of the U.S. elections.

    The American Bankers Association board is set to vote tomorrow on a plan to create a nonprofit that would donate to super-political action committees, or super-PACs, that can spend unlimited amounts on TV ads and other campaign activities.

    De Amerikaanse democratie is overleden; die is verkocht aan de hoogste bieders en die hebben de stekker eruit getrokken.

    • Banker Plan Would Fund Super-PACs to Sway Senate Races (Bloomberg)

    Om u een idee te geven hoe absurd het democratische proces in Amerika tegenwoordig verloopt het volgende filmpje. Dit gebeurde er bij de Democratische conventie. Zegt u het maar: twee derde meerderheid of een staking van stemmen?

    En om nog even terug te komen op Amerikaanse banken en financiële wetgeving. In de Dodd-Frank wetgeving worden banken gedwongen om een testament op te stellen. Daarin moeten zij vastleggen wat er met de bancaire onderdelen moet gebeuren indien de bank omvalt. Jamie Falcon, advocaat en min of meer gespecialiseerd in het juridische equivalent van een testament van banken, legt in een geweldig artikel uit dat een dergelijk testament gebakken lucht is.

    Hij sluit zijn betoog erg treffend af:

    Dodd-Frank is a disaster; it creates additional barriers to entry for small players, while barely being a blip in terms of compliance for the giant recidivist financial juggeauts. We need more competition, not less. Dodd-Frank is moving us in the wrong direction.

    Bank living wills are only the answer if the question is, “What can we do to pretend that we are addressing the problem of TBTF banks?” Bank living wills are yet another puff in the elaborate smokescreen that Tim Geithner, Ben Beanke, and bipartisan legislators, have been diligently billowing in order to obscure a fundamental problem facing America: Our financial system is deeply compromised and nothing is being done to fix the core issues.

    Where are Obama and Romney on this issue? If you want to vote for a Republican or a Democrat who is committed to taking steps to address our compromised financial sector, you are out of luck in 2012.

    Overigens, indien u het hele artikel leest, dan zou u ook even zijn open brief aan Ben Beanke moeten lezen. Dat is een dijk van een open brief.

    Bill Gross: Goud een betere belegging dan obligaties en aandelen

    In ander nieuws:

    • EU prepares for clampdown on Libor-style indexes (Reuters)
    • German 10 Year Bond Auction Suffers Technical Failure  (Zero Hedge)

    Tot slot.

    Lucky TV met een erg geestige samenvatting van wat politiek Den Haag Nederland te bieden heeft..

  • Aantal subprime autoleningen in de VS neemt opnieuw toe

    Dat is meer dan een jaar geleden, toen de groep mensen met de laagste kredietscore verantwoordelijk was voor 52,7% van de totale leensom voor de aanschaf van een gebruikte auto. Yahoo publiceerde deze week nieuwe cijfers, die allesbehalve geruststellend zijn. De loan-to-value (verhouding tussen de omvang van de lening en het onderpand) was bij leningen voor nieuwe auto's 109,55% en bij gebruikte auto's zelfs 126,62%. De mensen die met geleend geld een gebruikte auto kochten namen gemiddeld een lening die ruim 26% groter was dan de waarde van de auto.

    Of dit geld gebruikt is voor het aflossen van andere schulden of voor consumptie is niet duidelijk, maar wat we wel weten is dat de verstrekkers van de lening akkoord gaan met een onderpand dat vanaf dag één al minder groot is dan de leensom en dat over de jaren heen alleen maar verder in waarde afgeschreven zal worden. Mocht het aantal wanbetalingen toenemen, wat niet geheel ondenkbaar is in de 'subprime' categorie, dan zal er snel afgeschreven moeten worden op deze leningen.

    Van alle verstrekte autoleningen heeft 77% een looptijd van meer dan vijf jaar. Gemiddeld hebben de autoleningen in de VS nu een looptijd van 64 en 60 maanden (respectievelijk nieuwe en gebruikte auto's), een maand langer vergeleken met de vorige meting. Het gemiddelde bedrag dat werd geleend voor de aanschaf van een nieuwe auto steeg met $474 tot $25.714. Voor gebruikte auto's leenden Amerikanen gemiddeld $17.433, een stijging van $370 ten opzichte van de vorige meting.

    De geldverstrekkers in de markt voor autoleningen zagen de laatste tijd een verbetering in het betaalgedrag van hun klanten, want het percentage mensen met een betaalachterstand van meer dan 30 dagen zakte van 2,59% naar 2,52%. Volgens Melinda Zabritski van de afdeling autoleningen is er in de branche nog steeds ''een sterk gevoel voor risicomanagement''. Ook zei ze dat de algemene leenomgeving verbeterd is, waardoor leningen weer verstrekt kunnen worden aan een breder scala aan klanten (lees: subprime).

    Het totaalbedrag dat aan het eind van het tweede kwartaal uitstond voor autoleningen in de VS kende een omvang van $681 miljard, iets minder dan de piek van $701 miljard in 2007. Vergeleken met 2007 staan de economische vooruitzichten er nu slechter voor, maar daar staat tegenover dat de rente nu lager is en de voorwaarden voor het verstrekken van kredieten zijn versoepeld.

    Het genationaliseerde bedrijf Ally Financial Inc. (onderdeel van General Motors) zag haar marktaandeel iets teruglopen. Volgend jaar lopen er bij dit bedrijf veel autoleningen af die in samenwerking met GM en Chrysler zijn afgesloten. Door subsidies van deze autofabrikanten konden er in het verleden renteloze autoleningen aan klanten verstrekt worden. Een andere grote speler in de markt voor autoleningen is Capital One Financial Corp, een bedrijf dat in de Fortune 500 lijst van grootste bedrijven staat. Zij verdubbelden hun marktaandeel van leningen voor nieuwe auto's tot 4,36% van de totale markt. Capital One kon haar balans flink opschroeven nadat het spaartegoeden van ING Direct en creditcardleningen van HSBC had overgenomen.

    Het opblazen van nieuwe kredietbubbels kan de Amerikaanse economie op korte termijn een stimulans geven (in dit geval meer autoverkopen), maar het is nog onzeker of de subprime categorie ook over de langere termijn aan haar betaalverplichting kan blijven voldoen. We hebben in 2007 en 2008 gezien dat het oprekken van de hypotheekleningen aan minder kredietwaardige huizenkopers verkeerd kan aflopen. Door met behulp van meer nieuwe leningen wordt de vraag naar auto's naar voren gehaald, waardoor er in de toekomst een terugval kan optreden in de vraag. Onderstaande tabel uit het S&P Auto Loan ABS Report laat zien hoe de kredietstatus van de subprime markt is verslechterd in 2010 en 2011. Ook de hoge loan-to-value ratio in het subprime segment in verhouding tot het prime segment is hier goed zichtbaar.