Blog

  • Guest post: Het einde van de zekerheid

    Door: Dirk Bouwens

    Mens en samenleving worden altijd geconfronteerd met onzekerheid. Onzekerheid is een rode draad die doorheen het leven is geweven. Wie van ons heeft er nog nooit zorgen gehad omtrent gezondheid, werk, inkomen, relatie(s) ? Wie van ons wordt niet vroeger of later geconfronteerd met lijden, ziekte en dood?

    De welvaart van de maatschappij is nauw verweven met lokale en internationale conjunctuurbewegingen, met schommelingen van de financiële markten en met veranderingen op politiek en fiscaal vlak. Natuurrampen en ongevallen kunnen bezit en vermogen in fracties van seconden vernietigen.

    Zekerheden

    Er bestaan heel wat manieren om de onzekerheden van het leven het hoofd te bieden. Via allerlei verzekeringen kunnen we ons bijvoorbeeld indekken tegen gebeurlijke calamiteiten. Het regelmatig sparen is een andere aanpak om bescherming te zoeken tegen onvoorspelbaarheid. In tijden van onzekerheid, zoals nu, stijgen de spaarvolumes snel. Maar om effectief te kunnen sparen, om het inkomen van vandaag naar morgen te kunnen overdragen of om te kunnen verzekeren moet er "iets" zijn dat een stabiele waarde behoudt. Vaak, maar niet altijd, waren dat overheidsobligaties. De overheidsschuld bood zekerheid. Daarom kochten- en kopen - banken ook veel overheidspapier. Het was een goede manier om een solide onderpand voor de spaardeposito's te verwerven. De overheid speelde nog een andere rol bij het aanpakken van financieel-economische instabiliteit. Mogelijk een van de belangrijkste maatschappelijke verwezenlijkingen van na 1945 is dat de westerse overheden telkens ingegrepen hebben om zekerheid te bieden bij grote onzekerheden. Denk hierbij aan de oliecrisis van de jaren '70, de technologiebubbel van het jaar 2000, 9/11, de bankencrisis van 2008 en de crisis in de eurozone. En vergeten we vooral ook niet de uitgebreide sociale zekerheidssystemen die reeds vanaf de jaren '30 van de vorige eeuw tot nu door regeringen zijn uitgebouwd. Niet dat iedere beslissing of tussenkomst altijd zo doordacht of efficiënt was, zeker niet. Waarom kon de overheid telkens ingrijpen ? Ze was daartoe in staat omdat ze als enige economische deelhebber nog schulden kon aangaan en op grote schaal middelen in beweging kon brengen. En in goede tijden kon ze de belastingen verhogen en zo extra inkomen verwerven. De overheid creëerde een behoorlijke mate van zekerheid. De vrees is terecht dat dat vanaf nu zal veranderen. De volgende tabel laat in dit verband aan duidelijkheid niets te wensen over:

    De echte Europese staatsschulden in 2012

    Bronnen: Stiftung Marktwirtschaft Berlijn, Eurostat, eigen berekeningen

    Expliciete schulden: de cijfers in de tabel geven de percentages weer van de officiële staatsschulden van ieder Europees land ten opzichte van het bruto binnenlands product (BBP). Impliciete schulden: de cijfers betreffen de percentages van de toekomstige engagementen van overheden inzake pensioenen en gezondheidszorg en dit in verhouding tot het BBP. In het vakjargon noemt men deze toekomstige schuld de impliciete schuld. Totale schulden: expliciete en impliciete schulden samengeteld (in % van het BBP). Overheidsbeslag: het percentage aan reële overheidsinkomsten (de zogenaamde 'begrotingen') ten opzichte van het BBP. Reële schuldgraad: dit zijn de percentages die de overheidsinkomsten vergelijken met het totaal aan schulden.

    Schulden worden onderschat

    De officiële schuldstatistieken (de expliciete schuld) onderschatten in ernstige mate de ware omvang van de schuldproblemen van de meeste Europese economieën. Vele regeringen hebben namelijk aanzienlijke verplichtingen aangegaan inzake pensioenen en gezondheidszorg en dit voor de komende decennia. Niet alleen zijn deze beloftes niet opgenomen in de officiële cijfers, ook in de media komt deze heikele problematiek zelden of nooit aan bod. Kwestie van de goegemeente niet te doen opschrikken ... Wat u ook leest of waarheen u ook surft : overheidsschulden worden steeds vergeleken met het bruto binnenlands product (BBP). Maar deze voorstelling van zaken is feitelijk incorrect. Uit bovenstaande tabel blijkt duidelijk dat de Europese overheidsinkomsten slechts gemiddeld 45 à 55% uitmaken van hetgeen een economie voortbrengt. Uiteraard dienen reële inkomsten vergeleken te worden met reële uitgaven en schulden. Zo blijkt uit de cijfergegevens dat de echte Belgische staatsschuld niet 98% bedraagt maar oploopt tot 655% (toekomstige pensioen- en gezondheidszorgen inbegrepen). Als we bovendien de reële inkomsten van de Belgische overheid (55% van het BBP) vergelijken met die 655% komen we zegge en schrijven uit op ...1191% van het BBP. Het boek 'De perfecte storm' van de Gentse economen Gert Peersman en Koen Schoors handelt in essentie over dit nationale pensioendrama. Italië en Letland komen uit de cijferanalyses verrassend goed te voorschijn. De dikwijls verguisde Silvio Berlusconi heeft op het stuk van pensioenbeleid degelijk werk geleverd. Staatsschulden verschijnen onder de vorm van staatsobligaties op de balansen van pensioenfondsen, banken en verzekeringsmaatschappijen. Als men de tabel nogmaals onder ogen neemt, kan men zich de vraag stellen wat dit papier wérkelijk waard is en in welke (benarde) situatie deze instellingen eigenlijk verkeren... Natuurlijk zijn er ook belangrijke activa (spaaroverschotten) aanwezig, maar niemand kan er omheen dat de meeste regeringen diepgaande structurele ingrepen dienen door te voeren in hun socio-economische beleid. Overigens vormen niet enkel de overheidsschulden annex begrotingstekorten een serieus probleem. Wie zal er opdraaien voor het herkapitaliseren van de Europese banken, het redden van de Zuid-Europese economieën (de zogenaamde PIIGS) en - bij uitbreiding - de euro ? Uit de energiehoek wordt geopperd dat men best ook rekening houdt met noodzakelijke investeringen voor de overgang naar een post-koolstofeconomie. De mogelijkheden van de overheden om op te treden als laatste redder in nood zijn beduidend kleiner geworden, zoveel is duidelijk. En daarom komt er een einde aan een tijdperk van zekerheid.

    Deze bijdrage is afkomstig van Dirk Bouwens. Hij publiceerde dit artikel begin deze week ook op zijn eigen weblog systeemcrisis.blogspot.be.

  • Marketupdate lezers geven goud voorkeur boven Bitcoin

    De prijs van Bitcoin kwam vorige week op gelijke hoogte met die van een troy ounce goud. Is Bitcoin daarmee interessanter geworden dan goud? We vroegen het onze lezers en dat leverde de volgende resultaten op. Van de 162 respondenten gaf 75% de voorkeur aan goud en koos 19% voor Bitcoin. De antwoordmogelijkheden ‘geen van beide’ en ‘ik weet het nog niet’ leverden beide 3% van de stemmen op.

    Meerderheid Marketupdate lezers gaat voor goud

    Meerderheid Marketupdate lezers gaat voor goud

  • Tweet van de dag (5 december 2013)

    De Chinese centrale bank waarschuwt voor de risico’s van Bitcoin en heeft financiële instellingen verboden om Bitcointransacties uit te voeren. De centrale bank stelt dat er teveel risico’s verbonden zijn aan de virtuele munt. Als gevolg van dit nieuws zakte de prijs van Bitcoin van $1.200 naar $900…

     

  • Waar kun je met Bitcoin betalen? Gebruik de Coinmap!

    Waar kun je al met Bitcoin betalen? En is er bij jou in de buurt al een bedrijf dat de virtuele munt accepteert? Bekijk het op deze wereldkaart van Coinmap!

    Coinmap laat zien waar je met Bitcoin kunt betalen

    Coinmap laat zien waar je met Bitcoin kunt betalen

  • Chinese yuan neemt tweede plaats over van de euro

    De Chinese yuan heeft de tweede plaats overgenomen van de euro als meest gebruikte valuta in de wereldwijde handel, zo blijkt uit de laatste cijfers van de Society for Worldwide Interbank Financial Telecommunication (SWIFT). In oktober had de yuan een marktaandeel van 8,66% in de wereldhandel, vergeleken met 6,64% voor de euro. De grootste gebruikers van Chinese yuan in het wereldwijde betalingsverkeer zijn een aantal belangrijke handelspartners van China, zoals Hong Kong, Singapore, Duitsland en Australië.

    In januari 2012 stond de Chinese munt nog op de vierde plaats in de ranglijst van meest gebruikte valuta, aldus Bloomberg. Op dat moment had de yuan een marktaandeel van slechts 1,89% en werd de euro gebruikt voor 7,87% van alle transacties. Het zijn nog steeds kruimeltjes in vergelijking met de Amerikaanse dollar, de munt die ondanks alle kritiek en ondanks de talloze valutaswaps momenteel nog steeds gebruikt wordt voor 81,08% van alle transacties. In januari 2012 was het marktaandeel van de Amerikaanse munt in de internationale handel nog iets groter, namelijk 84,96%.

    Dat de Amerikaanse dollar anno 2013 nog steeds de dienst uitmaakt blijkt ook wel uit de verdeling binnen de top vier. De Japanse yen stond in januari 2012 nog boven China met een marktaandeel van 1,94%, maar werd in oktober 2013 nog maar voor 1,36% van alle transacties gebruikt. Dat een valuta met een dergelijk klein marktaandeel op de vierde plaats komt zegt genoeg over de macht die de dollar al vanaf het Bretton Woods akkoord uit 1944 heeft.

    Internationalisering van de Chinese yuan

    De Chinezen hebben de afgelopen jaren veel stappen gezet om de yuan internationaal geaccepteerd te krijgen. Zo is de vaste wisselkoers steeds meer losgelaten en heeft China haar economie steeds meer opengesteld voor buitenlandse investeerders. Zo groeit er langzaam maar zeker een internationale markt voor de Chinese munt. Middels tal van valutaswaps met verschillende handelspartners stimuleert China ook het gebruik van de eigen munt als alternatief voor de dollar. In oktober tekenden de People's Bank of China en de ECB nog een belangrijke valutaswap, waarmee handel tussen de Eurozone en China makkelijker in yuan en euro's afgehandeld kan worden. Rond dezelfde tijd werd bekend dat Groot-Brittannië het Europese handelscentrum wordt voor Chinese yuan. Gouverneur Yi Gang van de Chinese centrale bank liet onlangs ook al weten dat China geen interesse heeft om nog meer buitenlandse valutareserves aan te houden. Ook dat houdt verband met de toenemende internationalisering van de yuan. China heeft meer dan $3,5 biljoen aan valutareserves, verreweg het meeste van alle landen in de wereld. "De Chinese yuan renminbi is overduidelijk een belangrijke valuta geworden voor de wereldhandel en al helemaal voor Azië", zo verklaarde Franck de Praetere van SWIFT.

    Chinese yuan neemt tweede plaats over van de euro

    Chinese yuan neemt tweede plaats over van de euro

  • EU gaf €500.000 subsidie voor Farmville boerderij – update

    De EU heeft de afgelopen drie jaar een half miljoen euro subsidie gegeven aan acht Roemenen die een boerderij runden in het Facebook spelletje Farmville. In 2010 deed de groep Roemenen aanvraag voor Europese landbouwsubsidie, een potje dat bedoeld is om kleinschalige landbouw te stimuleren. Voor iedere koe kregen de Roemenen €100 tot €150 uit het Europese potje, een bedrag dat behoorlijk aantikt als je 1.860 virtuele koeien op de virtuele boerderij hebt rondlopen!

    In augustus kwam men er pas achter dat de subsidie niet ten goede kwam aan een echte boerderij, maar aan een groepje fraudeurs. De verdachten moeten het geld terugbetalen, maar drie van de acht personen hebben daar bezwaar tegen aangetekend. Ze zijn van mening dat nergens in de subsidievoorwaarden duidelijk vermeld staat dat de subsidie alleen aangevraagd kan worden voor fysieke koeien.

    Update [6 dec 2013]: Helaas blijkt het verhaal toch niet zo mooi als we dachten. De boerderij bestond helemaal niet en de Roemeense site maakte daarop slechts een vergelijking met Farmville.

    Bron: NUTech

    Europese Unie betaalde half miljoen euro subsidie voor virtuele koeien

    Europese Unie betaalde half miljoen euro subsidie voor virtuele koeien

  • Greenspan: “Bitcoin is een bubbel”

    “Een valuta die uitwisselbaar wil zijn heeft een vorm van dekking nodig.” Dat zei Alan Greenspan gisteren op Bloomberg naar aanleiding van de explosieve prijsstijging in Bitcoin van de afgelopen weken. De oud-voorzitter van de Federal Reserve legt uit dat goud en zilver vroeger als geld geaccepteerd werden, omdat de edelmetalen een intrinsieke waarde hebben. Bij papiergeld komt de waarde van de persoon of entiteit die het geld in omloop brengt. Zo lang die kredietwaardig wordt gevonden kan het geld geaccepteerd worden, zo licht Greenspan toe.

    De schuldbewijzen van een overheid of van ieder vermogend persoon met een geweldige kredietstatus kunnen als geld circuleren, soms zelfs tegen de nominale waarde. Maar waar de intrinsieke waarde van Bitcoin in zit? Dat kan Greenspan niet vertellen. Hij noemt Bitcoin om die reden een bubbel.

     

    Greenspan: Bitcoin is een bubbel

  • De London Gold Pool

    De London Gold Pool

    Om een dieper inzicht te verwerven in de huidige goudprijs bewegingen is het nodig om eerst een flink pak van deze Historical Documents (link) uit de London Gold Pool ( LGP-I) periode te bestuderen. Sedert 1993/1994, naar de geboorte van de ECB (1999) toe, is nu juist hetzelfde aan de gang. Het toenmalige de Gaulle Frankrijk mag je nu vervangen door China als pro goud fractie(s) versus het anti goud, dollarregime.

    Stijging goudprijs

    Vanaf 1999/2001 mocht (kon) de goudprijs relatief stabiel stijgen zonder echt storend te werken in de internationale context. Niemand schreeuwde publiekelijk moord en brand wanneer de goudprijs in 1999/2001 een all time low ($250/oz) bereikte. Niemand maakte zich publiekelijk echt ongerust over de aanhoudende stijging van $250/oz tot $1925/oz in 2011 (maal 7,7). De goudprijs stijging haalde niet eens een derde van de 1971-1980 *maal 25* run.

    De redenen voor de stijging van 1999/2001 tot 2011 lagen toch voor de hand: Monetaire Expansie (QE). De pro en contra goud fracties stonden mekaar niet naar het leven en maakten zelfs een goud akkoord (WAG/CBGA). Dit was aanvankelijk ook zo in de beginperiode van de London Gold Pool I. De US Treasury verloor 20.000 ton goudreserve aan de $-goud inwisselbaarheid zonder een noemenswaardige krimp te geven. Naar 1971 toe werd het bitsiger onder de leiding van Frankrijk (Jacques Rueff). Meer staten, met opstapelende $ reserves, gingen fysiek goud van de US Treasury opeisen. Juist zoals Duitsland (& anderen) nu ook weer opnieuw fysiek goud wil repatriëren.

    In 2011 ($1925/oz) was de relatieve goud vrede plotsklaps niet meer zo vredig meer. De nieuwe London Gold Pool II dynamiek trok weer flink van leer tot op vandaag. De manipulatieve $ goudprijs fixings (goudprijs bevriezing) ging in overdrive. Véél eerder dan in 1971-1980, toen Volcker ten einde raad, drastisch ging optreden. China heeft nu een véél groter gewicht in het lopende goudverhaal dan het Frankrijk van tijdens de London Gold Pool I periode. Niet in het minst omdat er tussentijds een ECB vrijgoud concept geruisloos is neergelegd. Maar de ECB van het Euroland is nog steeds pragmatisch loyaal tegenover z’n trans-Atlantische bevrijder (het US$-regime).

    China

    China heeft helemaal geen last van dit schuldcomplex, integendeel zelfs. Vandaag zit China (People's Bank of China) met juist hetzelfde probleem als de Euroland (euro-$) surplus landen in de London Gold Pool I periode! De PBoC z’n balans is nu al een veelvoud van al de andere centrale banken samen! De PBoC kan geen UST goudreserve meer opeisen in ruil voor de aangehouden dollarreserves. Het nog verder laten oplopen van die dollarreserves is uiteindelijk een onvermijdelijk doodlopende (surplus) straat. Daarom kijkt de PBoC naar de inspirerende balans van de ECB met 15% van z’n balanstotaal aan goudreserve die ieder einde kwartaal aan marktwaarde geboekt wordt. Een ECB die 17 verschillende munten verving door één converteerbare euro. China (& Rusland) hebben ook de ambitie om hun munt converteerbaar te maken. Dan valt de dollar-omweg meteen weg en beheren ze beide hun munt zoals dat ook hoort. Dat zou dan ook het signaal voor de ECB zijn om ook alle wereldhandel in € af te handelen en dan meteen ook de petro-$ voor altijd te kunnen bannen. Olie in €…yuan…roebel.

    London Gold Pool II

    Nu moet het ook meteen duidelijk zijn waarom er vandaag weer een LGP-II periode aan de gang is. De Federal Reserve heeft geen vrijgoud op z’n balans, terwijl anderen (ECB/PBoC/Rusland) juist daar wel mee bezig zijn! Dat is pure de-dollarisatie. Een aantasting van de $-wereldstandaard. Dat lezen we nu onophoudelijk tussen de lijnen in de talrijke Historical Documents (link). En toen was het zwakke Euroland nog aan het herstellen van twee wereldoorlogen. China heeft die handicap niet. China & Rusland zijn op eigen kracht uit hun communistische verleden gekropen. En gaan beide opnieuw voor het duivelse goud. Logisch toch, dat het dollarregime niet zo lang ging wachten zoals Volcker om de vrijgoud opgang te stuiten (2011 afklop). Niet in het minst omdat de balansen van Aziatische centrale bank zo enorm hoog zijn opgelopen. Voorlopig nog zonder 15% goudreserve op de activazijde van hun balans. Dat reservegoud moet ook eerst nog voldoende *te claimen* zijn (fysiek of als receivable). De huidige LGP-II dynamiek is ook weeral een tweesnijdend zwaard. Een lage (dalende-onstabiele) goudprijs doet de dollar blinken, ...maar doet ook fysiek goud verschuiven naar de plaatsen waar het gewenst is! Naar de pro-goudreserve fracties. Daarom dat de ECB het Central Bank Gold Agreement (CBGA) / Washington Agreement on Gold (WAG) invoerde om een massale fysieke goudreserve uitvloei te beperken. In september 2014 zien we wel of er een WAG/CBGA hernieuwing nog nodig is...

    'Mark to market' goud

    Merk op dat er niemand in gans de wereld staat te roepen dat de US$ z’n eigen deficit huis op orde moet brengen! We gaan allemaal informeel akkoord met de noodzaak van het bubble-op-bubble systeem en rijzende schuldplafonds. Het enigste fundamentele verschil zit hem in die verdomse evolutie van mark-to-market (MTM) vrijgoudreserve op de aanzwellende CB balansen. De US$ zal straks niet meer ons probleem zijn. MTM Vrijgoud zal een probleem voor de US$ zijn! Le $ trompeur trompé par l’or. In 1993/1994 wist het dollarregime dat EMU-€ een goeie kans maakte om succesvol van start te gaan. Het werd aanvankelijk zelfs door hen aangemoedigd. Er zat wel een kwalijk schoonheidsfoutje in die geboorte. Het verdomde goud op de ECB-balans. Daarom ging toen (1993/1994) de nieuwe LGP-II al van start met onder andere de Euro CB goudverkopen en goudmijn forward sales. En de afklop van de euro naar $0,80! Daarna stegen de euro en goud naar respectievelijk 1,60 en €1.375 per troy ounce. Ook de olieprijs vlamde van $10 naar $145 per vat…terwijl de $-index daalde van 120 tot onder de 80 maginot. De tolerante US$ voelde zich uiteindelijk in 2011 *OPNIEUW* bij de neus genomen door sneaky Euroland,….juist zoals tijdens de LGP-I, toen er 20.000 ton goud wegvloeide uit de US Treasury.

    Vrijgoud

    Daarom zou het ons ook niet mogen verbazen dat de huidige LGP-II de goudprijs *mogelijks* blijft afkloppen naar $1.000-$800/oz. Daar zal dan het dollarregime een luid statement mee willen maken. Raak niet aan het (ons) $ wereldmonopolie met dat verdomse MTM vrijgoud, of het zal je berouwen. We staan hier dus weer even op een LGP-II kruispunt. Tijdens de post LGP-I (1971) moest Frankrijk het alleen opnemen tegen de US zonder de steun van Duitsland (de WO-II vijand). Vandaag weet de ECB z’n vrijgoud koncept zich gesteund door grotere broers met dezelfde ambitie. Het zou me dus niet verbazen dat de PBoC plotsklaps 15% MTM vrijgoud op z’n balans gaat zetten als ze klaar zijn om de yuan converteerbaar te maken, omdat ook de geopolitieke plooien juist zijn komen te liggen (zie bijvoorbeeld het Japan dispuut en US bemoeienis) We hebben dus nog aardig wat om naar uit te kijken… 24 karaat

    Analyse: De London Gold Pool

    Disclaimer: De artikelen van gastschrijver 24 karaat zijn op persoonlijke titel geschreven en hoeven daarom niet altijd de visie van Marketupdate te vertegenwoordigen. Marketupdate geeft geen beleggingsadvies en de artikelen van 24 karaat moeten ook niet als zodanig worden aangemerkt. Marketupdate heeft geen geld ontvangen of betaald voor de bijdragen van 24 karaat.

  • Grafiek: Aandelen versus GDP

    De Amerikaanse aandelenmarkt breekt records, maar weerspiegelen de stijgende waarderingen van aandelen ook een herstel van de economie? Zero Hedge plaatste onlangs een grafiek die het tegendeel lijkt te bewijzen. De groeiverwachting voor de Amerikaanse economie (GDP) wordt door de rode lijn weergeven, terwijl de groene lijn de ontwikkeling van de S&P 500 index laat zien.

    S&P 500 versus GDP

    S&P 500 versus GDP

    Hoe ziet de relatie tussen aandelen en economie eruit?

    Vaak wordt geroepen dat de aandelenmarkt al lang geen weerspiegeling meer geeft van de reële economie. Dat hebben we waarschijnlijk ook op Marketupdate al meerdere keren gezegd. Maar als we de reële economie definiëren als het Gross Domestic Product (GDP) blijkt er over de lange termijn wel degelijk een correlatie te bestaan met de aandelenmarkt! Marketupdate dook in de databank van de St. Louis Fed en verzamelde de gegevens van het Amerikaanse GDP en de waarde van de S&P 500 index vanaf 1958.

    Deze 55 jaar aan data leert ons dat de S&P 500 index op de lange termijn vrij nauwkeurig het Amerikaanse GDP volgt. Tussen 1971 en 1996 liep de aandelenmarkt nog wat achter op de economische groei, maar daarna werd een serieuze inhaalslag gemaakt. Wel is het verloop van de aandelenmarkt uitermate grillig in vergelijking met de stijging van het GDP…

    Schulden

    Achter deze twee grafieken blijft één heel belangrijke factor van betekenis buiten beschouwing. De omvang van de economie (en de aandelenmarkt) ging weliswaar 35 tot 40 keer over de kop ten opzichte van 1958, maar dat is niet allemaal welvaart. Tussen 1958 en 2013 zijn ook onze publieke én private schulden sterk toegenomen. Het GDP meet de economische activiteit, zonder te kijken naar de verandering van het schuldniveau. En juist die schulden zijn in toenemende mate drijvende factor achter de economische groei en ons gevoel van welvaart geworden, zoals 24 karaat aanstipt in het artikel Vrijgoud?!.

    Daarmee roept de vraag zich op: Is het Gross Domestic Product wel een geschikte manier om de economische groei weer te geven?

    Amerikaanse GDP versus S&P 500 index

    Amerikaanse GDP versus S&P 500 index

  • Britten halen steeds meer spaargeld van de bank

    Britten hebben in de afgelopen veertig jaar nog nooit zoveel geld van hun spaarboekjes gehaald als het afgelopen jaar, zo blijkt uit de laatste cijfers van de Bank of England. In de afgelopen twaalf maanden werd er netto £23 miljard aan spaargeld van de rekeningen gehaald, wat omgerekend ongeveer £900 per huishouden is. Het spaargeld, dat niet veel meer dan 1% rente opleverde, werd uitgegeven of overgeboekt naar betaalrekeningen. De cijfers van de Britse centrale bank laten zien dat spaarders steeds minder de toegevoegde waarde inzien van het sparen op een spaarrekening.

    Spaargeld levert weinig rente op

    De Telegraph schrijft dat er sprake is van een heuse trendbreuk met de afgelopen jaren. In 2007 - toen de kredietcrisis net begonnen was - was de natuurlijke reactie van de Britten om meer te sparen. Tussen oktober 2011 en oktober 2012 werd er netto nog £24,8 miljard aan spaargeld naar de bank gebracht. Tussen oktober 2012 en 2013 werd er echter weer 4,7% van de spaarrekeningen af gehaald, bijna hetzelfde bedrag dat een jaar eerder nog naar de bank toe gebracht werd... Volgens de laatste cijfers hebben consumenten ten opzichte van een jaar geleden 11,2% meer geld op betaalrekeningen staan of op een andere wijze direct toegankelijk gemaakt. Een positieve uitleg van het verhaal is dat de Britten het afgelopen jaar meer consumeerden dan hun inkomen toeliet, waardoor de economie een (tijdelijke) impuls heeft gekregen. Het geld dat van de spaarrekeningen is verdwenen is voor een aanzienlijk gedeelte gebruikt voor de aanschaf van consumptiegoederen. Volgens experts is dit toch een zeer zorgelijke ontwikkeling, omdat het nieuwe twijfels brengt over de duurzaamheid van het economische herstel in het Verenigd Koninkrijk. Ze hebben deze ontwikkeling reeds aangekaart bij de Britse premier, in de hoop dat die er aandacht aan schenkt in de herfsttoespraak die hij donderdag geeft. Voormalig beleidsadviseur Ros Altmann uitte tegenover de Telegraph zijn zorgen over deze ontwikkeling:

    "Mensen stoppen met sparen voor de lange termijn, omdat alle maatregelen van de laatste jaren erop gericht zijn om sparen zo onaantrekkelijk mogelijk te maken. Het probleem daarvan is dat geen enkele economie op de lange termijn kan floreren zonder mensen die sparen. Je kunt een economie niet laten draaien op schulden en op geleend geld, er moet ook gespaard worden voor toekomstige investeringen. Simpelweg spaargeld opnemen en dat uitgeven is een recept voor langdurige economische neergang."

    In de eerste jaren van de crisis spaarden Britten steeds meer geld. Van oktober 2008 tot en met oktober 2009 werd er £13,9 miljard aan de spaarrekeningen toegevoegd. In het daarop volgende jaar kwam er nog eens £14,6 miljard aan spaargeld bij. Maar door de alsmaar dalende rente wordt de bereidheid om geld naar de bank te brengen steeds kleiner. Volgens economen speelt ook de inflatie een belangrijke rol in de trendbreuk. De lonen stagneren en de werkloosheid loopt op, maar ondertussen blijven de kosten van levensonderhoud stijgen.

    Britten nemen steeds meer spaargeld op

    Britten nemen steeds meer spaargeld op

  • Video: Reclame op bus bedankt Snowden

    Edward Snowden is sinds zijn onthulling over de NSA persona non grata in Washington. Niet iedereen is het eens met de veroordeling van Snowden door de Amerikaanse machthebbers. Een actiegroep die zich inzet voor de vrijheid van meningsuiting kocht een paar weken terug advertentieruimte in op de buitenkant van bussen in Washington. De “Thank You Ed Snowden” campagne werd betaalt met behulp van crowd-funding. De actiegroep achter de stunt stelt op hun website dat de Amerikaanse politici waarschijnlijk niet de bus pakken maar moeilijk de advertenties kunnen ontwijken. Door de controverse omtrent de actie is er nog veel meer geld binnen gestroomd. De actiegroep wil het geld gebruiken om de campagne nog veel grootser te gaan voeren. Initieel werd er maar op 1 bus in Washington een advertentie geplaatst.

    Bron: RT