Marketupdate

Blog

  • Bundesbank bracht vorig jaar 7,2% meer bankbiljetten in omloop

    De totale waarde van alle bankbiljetten die de Duitse Bundesbank in omloop heeft gebracht is vorig jaar met 7,2% toegenomen tot een nieuw record van €635 miljard. Dat is opvallend, want in de Eurozone als geheel steeg de totale waarde van alle eurobiljetten in omloop met slechts 0,4%. Uit deze cijfers kunnen we afleiden dat er in de grootste economie van de Eurozone nog steeds veel vraag is naar contant geld.

    Niet alleen wordt er in Duitsland nog relatief veel met contant geld betaald, ook zien spaarders de bankbiljetten als een veilig alternatief in het geval van een nieuwe bankencrisis. Blijkbaar is er bij onze oosterburen nog steeds een zeker wantrouwen ten aanzien van het financiële systeem. Dat verklaart mogelijk ook waarom er nog steeds voor meer dan €12 miljard aan oude Duitse marken in omloop is. Voor spaarders is het bewaren van bankbiljetten in huis of in opslag een serieus alternatief geworden voor spaargeld dan geen rente meer oplevert.

    Vorig jaar publiceerde de Bundesbank een rapport over het gebruik van euro bankbiljetten in binnen- en buitenland. Vorige week schreven we op Marketupdate al over de toegenomen populariteit van eurobiljetten als spaarmiddel, zowel binnen als buiten de muntunie.

  • Smalle bandbreedtes voor belangrijke valuta: markten wachten Fed-bijeenkomst af

    Belangrijk nieuws was vorige week schaars en de cruciale maartbijeenkomst van de Federal Reserve ligt in het verschiet. De dollar, het pond en de euro werden daardoor binnen zeer smalle bandbreedtes verhandeld. Wel zagen we wat zwakte bij de Canadese, Australische en Nieuw-Zeelandse dollar, als reactie op de algehele zwakte bij risicovolle beleggingen. De Turkse lira was de grootste verliezer bij de valuta van de opkomende markten.

    We verwachten dat deze week de volatiliteit op de valutamarkt zal terugkeren door de stroom van nieuws vanuit centrale banken die eraan komt. Behalve de notulen van de laatste FOMC-vergadering van de Federal Reserve zullen onder andere ook de Bank of England, de Reserve Bank of New Zealand en de centrale banken van Rusland en Brazilië hun monetaire beslissingen bekendmaken.

    Euro

    Vorige week kwam er uit de eurozone nauwelijks belangrijk nieuws. De gemeenschappelijke munt werd daardoor binnen een uiterst smalle bandbreedte verhandeld. Deze week wordt het net zo stil: we verwachten geen belangrijke cijfers of beleidsmatig nieuws. De handel in de euro zal het belangrijke nieuws volgen dat vanuit de centrale banken in de Verenigde Staten en het Verenigd Koninkrijk bekend wordt gemaakt.

    Britse pond

    Alle ogen zijn nu gericht op de bijeenkomst van de Bank of England die donderdag plaatsvindt. Wij denken dat er voor het Britse pond nog ruimte te winnen is, omdat het Monetary Policy Committee (MPC) aangeeft dat er opnieuw een verhoging van de rente aankomt bij de bijeenkomst in mei en het misschien voorzichtig zal proberen de inflatieverwachtingen voor de middellange termijn omhoog te krijgen. Deze week is ongewoon druk voor het pond, vandaag verschijnen ook nog eens de inflatiecijfers en woensdag verschijnt het werkloosheidscijfer.

    Amerikaanse dollar

    Het inflatierapport dat vorige week verscheen was conform de verwachtingen. Hierdoor was er vorige week weinig ruimte voor grote bewegingen van de dollar. Het ontslag van Rex Tillerson, de Amerikaanse minister van Buitenlandse Zaken die door velen gezien werd als een matigende kracht in de regering-Trump, zorgde op de aandelen- en grondstoffenmarkten voor risicomijdend gedrag, maar dat was bij de Amerikaanse dollar nauwelijks te zien.

    De markten hebben al volledig ingeprijsd dat er volgende week een renteverhoging komt. De aandacht zal daarom uitgaan naar wat de Fed communiceert. En dan vooral naar de zogeheten ‘dot plot’ van het verwachte verdere verloop van de rente en naar de Summary of Economic Projections (SEP), de samenvatting van conjunctuurprognoses. Wij verwachten dat de prognoses op korte termijn duidelijk een stijgende lijn zullen vertonen – wat deze week een tonisch effect op de Amerikaanse dollar kan hebben.

    Door: Enrique Díaz-Álvarez (Ebury)

    Enrique Diaz-Alvarez is chief risk officer en staat aan het hoofd van het analistenteam van Ebury in New York. Vanwege zijn gedrevenheid, passie en gedegen kennis, wordt Enrique door Bloomberg erkend als een van de meest accurate voorspellers van de marktbewegingen.

    Over Ebury:

    Ebury maakt internationale markten toegankelijker met valutadiensten op maat en flexibel handelskrediet voor ondernemingen. Ebury werkt samen met ruim 12.000 organisaties en verricht 12 miljard euro aan valutatransacties in 140 verschillende valuta. Het bedrijf heeft kantoren in het Verenigd Koninkrijk, Nederland, Spanje en Polen. De speerpunten van Ebury:

    • Financiële diensten die normaal zijn voorbehouden aan grote multinationals
    • Financiering van uw aankopen
    • Marktkennis en valutadiensten op maat
    • Ons netwerk van liquidity providers en intermediaire banken
    • Transacties in ruim 140 verschillende valuta

    Meer informatie op www.ebury.nl

  • Column: Waar komt inkomensongelijkheid vandaan?

    Deze week overleed Stephen Hawking, een man die door velen geroemd wordt voor zijn inzichten op het gebied van natuurkunde, wiskunde en kosmologie. Maar daar bleef het niet bij, want hij deelde ook interessante inzichten over allerlei maatschappelijke en economische ontwikkelingen.

    Een van die vraagstukken is waarom we allemaal nog steeds zo druk zijn met ons werk en dus weinig vrije tijd hebben, terwijl alle technologische innovaties van de afgelopen decennia het leven juist veel makkelijker hebben gemaakt. Hoe kan het dat we ondanks de robotisering en automatisering nog steeds zo weinig vrije tijd hebben?

    Volgens Stephen Hawking is daar wel een verklaring voor te vinden, namelijk dat de productiviteitsgroei door automatisering en robotisering niet gelijkmatig verdeeld wordt onder de hele bevolking. Zou dat wel gebeuren, dan zou iedereen daar in theorie van moeten profiteren in de vorm van een stijgend inkomen of meer vrije tijd.

    Productiviteit versus inkomen

    Er wordt dus wel meer welvaart gecreëerd, maar een groot deel daarvan komt bij een hele kleine groep mensen terecht. Dat zien we ook als we de cijfers van de afgelopen decennia erbij pakken.

    De eerste grafiek laat zien dat de productiviteit van werknemers in de Verenigde Staten de afgelopen decennia gestaag is toegenomen en vandaag de dag ongeveer 2,5 keer zo hoog ligt als in 1948. Leggen we daar de loonontwikkeling naast, dan zien we dat die twee tot begin jaren zeventig redelijk gelijk op liepen.

    Daarna begon het gemiddelde inkomen – gecorrigeerd voor de inflatie – te stagneren. Het verschil tussen die twee lijnen wordt door economen ook wel aangeduid als de ‘Productivity Gap’. De productiviteitswinst werd daarna niet meer gelijkmatig verdeeld.

    Productiviteit stijgt, maar inkomen stagneert… (Bron: Economic Policy Institute)

    Kijken we dan waar die welvaart gebleven is, dan krijgen we een bevestiging te zien van wat we al vermoedden. De hoogste inkomens hebben de laatste decennia met afstand het meest geprofiteerd van de productiviteitsstijging van de economie. Onderstaande grafiek laat dat goed zien.

    Vooral de hoogste inkomens profiteren (Bron: cbpp.org)

    Hoe wordt de welvaart verdeeld?

    Natuurlijk heeft ook de gewone man geprofiteerd van de toegenomen arbeidsproductiviteit. Mobiliteit wordt steeds comfortabeler en elektronische apparaten worden steeds beter én goedkoper. Maar door het achterwege blijven van de loonontwikkeling houden veel mensen toch nog steeds weinig geld over. Tegenover alle producten die goedkoper zijn worden staan ook uitgaven die ieder jaar weer duurder worden, zoals onderwijs, gezondheidszorg, woonlasten en niet te vergeten de belastingen…

    Nu kunnen we proberen de inkomensongelijkheid te verkleinen door ons belastingstelsel aan te passen, maar we zouden ook kunnen kijken naar de oorzaken van de groeiende ongelijkheid. Hoe komt het dat de inkomensstijging in de Verenigde Staten eerst nog gelijk liepen met de productiviteitsgroei, maar dat die relatie ergens in de jaren zeventig plotseling wegviel?

    Het antwoord van Stephen Hawking roept dus ook weer nieuwe vragen op. Zijn er andere factoren die verklaren waarom er een groeiende ‘productivity gap’ is? Heeft het misschien niet ook te maken met een fundamentele verandering in ons geldsysteem na het loslaten van de koppeling met goud in 1971? Of met de globalisering, waardoor werknemers in het rijke Westen moeten concurreren met goedkope arbeid in de rest van de wereld? Of heeft het te maken met een belastingsysteem, waarin de belasting op arbeid hoger is dan die op kapitaal?

    Het probleem van de ‘productivity gap’ is dus veel complexer dan deze op het eerste gezicht lijkt (en daarmee ook lastiger op te lossen)…

    Frank Knopers

    Deze column van Frank Knopers verscheen eerder op Goudstandaard. Goudstandaard is gespecialiseerd in de verkoop en opslag van fysiek edelmetaal. Wilt u meer informatie over beleggen in edelmetalen? Bel ons op +31(0)88 46 88 488 of mail naar [email protected].




  • Rente op Amerikaanse staatsschuld stijgt naar $1 biljoen

    Rente op Amerikaanse staatsschuld stijgt naar $1 biljoen

    De rentelasten die de Amerikaanse overheid over haar schulden betaalt kunnen de komende tien jaar verviervoudigen tot $1,05 biljoen, indien de regering haar huidige koers blijft varen. Dat is de conclusie van een nieuw onderzoek van het Committee for a Responsible Federal Budget (CRFB). Dat zou betekenen dat de regering in Washington in 2028 ongeveer 14% van haar totale budget nodig heeft om enkel en alleen de rente over de staatsschuld te betalen. Ter vergelijking, dat is meer dan wat de regering nu jaarlijks uitgeeft aan defensie of aan de gezondheidszorg onder het Medicaid programma.

    Een bedrag van meer dan $1 biljoen aan rente lijkt veel, maar het is omgerekend slechts 3,6% van het Amerikaanse bbp. Afgelopen jaar betaalde de Amerikaanse regering $263 miljard aan rente, wat omgerekend ongeveer 1,4% van het bbp is. Historisch gezien zijn de rentelasten voor de Amerikaanse overheid gemiddeld 2%, maar door de extreem lage rente zijn die rentelasten de laatste jaren tot onder dat gemiddelde gezakt. Ook dat kan in de toekomst veranderen.

    Stijgende schulden en hogere rente

    De snelle stijging van de rentelasten is het gevolg van een toename van de totale staatsschuld en een stijging van de gemiddelde rente. Het CRFB verwacht dat de totale staatsschuld van de Verenigde Staten de komende tien jaar tenminste zal verdubbelen en dat de rente daardoor ook verder zal oplopen. Zo is de rente sinds de aankondiging van het nieuwe fiscale stimuleringsprogramma van Trump al meer dan een half procentpunt gestegen.

    Zet deze trend door, dan kunnen de totale rentelasten over tien jaar zelfs tot $2 biljoen stijgen. Het CRFB adviseert de regering om de staatsschuld onder controle te houden, omdat we anders een steeds groter deel van de begroting kwijt zullen zijn aan het financieren van uitgaven die in het verleden hebben plaatsgevonden.

    Rentelasten kunnen de komende tien jaar stijgen tot meer dan $1 biljoen (Bron: CRFB)

    Dit artikel wordt u aangeboden door Goudstandaard, uw adres voor de aankoop en verzekerde opslag van edelmetalen. Wilt u goud kopen? Neem dan contact op door te mailen naar [email protected] of door te bellen naar +31(0)88-4688488.

  • Zijn de goede tijden alweer bijna voorbij?

    Het gaat eindelijk wat beter met de wereld. Na jaren van amechtige groei en lage lonen lijkt een nieuwe dynamiek zich eindelijk genesteld te hebben in de wereldwijde economie. Getuigt het dan niet van een al te grote somberheid om nu al het waarschuwende vingertje te heffen. Sommige ontwikkelingen verdienen zonder meer extra aandacht. In veel landen in de wereld daalt de werkloosheid in snel tempo en dat vertaalt zich steeds vaker in een stijging van de lonen. Daar staat tegenover dat de rente nog steeds extreem laag is, dat Trump een fiscaal stimuleringsplan gelanceerd heeft, dat de Eurozone voor het eerst sinds vele jaren weer dynamiek uitstraalt en dat China alle waarschuwende geluiden over een snelle economische neergang logenstraft.

    En toch, en toch. Misschien is een waarschuwing juist op zijn plaats omdat veel landen tegelijkertijd zo goed presteren! De recente geschiedenis geeft talloze voorbeelden dat periodes, waarin veel landen tegelijkertijd bovengemiddeld groeien, meestal gepaard gaan met grote financiële en economische onrust. Denk aan 2008 die uitmondde in de financiële crisis of aan de dotcomcrisis.

    Synchrone groei schept het probleem van ‘adding up’. Het is voor een land gemakkelijk goed te presteren, wanneer de omgeving het stukken minder doet. Het wordt echter een stuk moeilijker die prestaties te blijven leveren als de omgeving beter gaat draaien. In die bewering lijkt een contradictie te schuilen. De vooruitzichten voor de export verbeteren wanneer andere landen in betere doen komen. Er lijkt echter grond om aan te nemen dat economen en beleidsmakers steeds opnieuw onvoldoende oog hebben voor drie kostenposten van het wereldwijde economische succes.

    Meer risico’s

    De eerste kostenpost is die van het buitensporig risico nemen. Daar weten we alles van sinds de financiële crisis. In goed tijden gaan we collectief stomme dingen doen waardoor de goede tijden vanzelf ophouden. Tot aan de beroeringen van afgelopen februari deden zelfvoldane beleggers schouderophalend over mogelijke risico’s. Dat deden ze ook in 2008.

    De tweede kostenpost is tastbaarder. Als de wereldeconomie aan snelheid wint, dan lokt dat een hogere vraag uit naar zaken als grondstoffen en kapitaal. Het uiteindelijk resultaat is bijvoorbeeld een hogere prijs voor een vat olie of een stijgende rente voor obligaties. De derde kostenpost is het logisch gevolg van de eerste twee. Sinds het ineen klappen van de obligatiemarkt in 1994 heeft de Fed in slechts zeven jaren de rente sneller verhoogd dan verwacht. Het waren jaren van een bijna perfecte synchrone groei.

    Kosten kunnen een lokaal of wereldwijd karakter hebben. De Azië-crisis van 1997 hield huis in dat deel van de wereld, maar de VS had er veel voordeel van. Veel vermogen stroomde terug naar dat land waardoor de rente omlaag kon. Ook de prijzen voor commodities daalden. De kosten kunnen ook een wereldomspannend karakter hebben. De financiële crisis van 2008 vormde zowel een bedreiging voor Nederlandse pensioenfondsen als voor de eigenaren van subprime onroerend goed in Florida.

    Nieuwe uitdagingen

    Anno 2018 lijkt de inflatie een ding van gisteren, maar er zijn andere zaken waar we met de nodige omzichtigheid naar moeten kijken. In veel landen gaat de huizenmarkt weer door het dak en dat gaat ook op voor de waardering van aandelenmarkten. Het zijn aanwijzingen dat de neiging om (te) veel risico te nemen weer terug is. Schulden zijn nu zelfs hoger dan voor de crisis. Renteniveaus zijn zo laag dat centrale banken ze in geval van nood niet verder meer kunnen verlagen.

    Wat mogen en kunnen we van beleidsmakers verwachten? The Bank for International Settlements (BIS) wijst er bij voortduring op dat het voor centrale bankiers nagenoeg onmogelijk is om zowel prijsstabiliteit als financiële stabiliteit te bewerkstelligen. Als het erop aan komt, moeten de bankiers het thema prijsstabiliteit opofferen op het altaar van de financiële stabiliteit. Het is toch aan te raden de financiële bubbel gecontroleerd te laten leeglopen. Dat moet het liefst in overleg en gecoördineerd gebeuren. Het is altijd weer dubieus of dat gebeurt.

    En de politici? Die moeten zich zien in te tomen en hun grootspraak temperen. Te vaak wordt aan het einde van een cyclus prudent fiscaal beleid losgelaten. Dat gebeurt op het moment dat de economie al op volle toeren draait. De uitkomst is steevast dezelfde. In het streven naar een nieuw economisch dromenland eindigt die economie op de rotsen. Zover is het nog niet, maar dat wil uiteindelijk niets zeggen!

    Cor Wijtvliet

    corwijtvliet-logo

    Deze bijdrage is afkomstig van www.corwijtvliet.nl

    Tot slot:

    • Hebt u opmerkingen en/of vragen? Mail ze gerust aan: [email protected]
    • Of via mijn twitteraccount: @wijtvliet
    • Voor meer door mij geschreven artikelen bezoekt u mijn website: www.corwijtvliet.nl
    • Of bezoek www.Beurshalte.nl      
    • Ontvangt u het Cor Wijtvliet Journaal niet rechtstreeks? Abonneert u zich dan hier!

  • Nieuw-Zeeland: “Sancties geen reden om niet te handelen met Rusland”

    De Nieuw-Zeelandse minister van Buitenlandse Zaken Winston Peters heeft gezegd dat zijn land een manier moet vinden om de sancties tegen Rusland te ontwijken, omdat het volgens hem helemaal niet bewezen is dat Rusland zich schuldig heeft gemaakt aan het neerhalen van de MH17 of aan de inmenging in de Amerikaanse presidentsverkiezingen.

    Peters pleit al langer voor een vrijhandelsakkoord met Rusland, een plan dat sinds 2014 stil ligt vanwege de Westerse sancties tegen Rusland volgend op de gebeurtenissen in Oekraïne. In een interview met de Herald zegt hij dat Nieuw-Zeeland ook vrijhandelsovereenkomsten heeft met landen waar mensenrechtenkwesties spelen.

    “Ik praat hier over handel als een afzonderlijk gebied, want als we zo oordelen en zo moreel zijn over alles en iedereen, dan zouden we met niemand meer kunnen handelen.”

    ‘Geen bewijs’

    Volgens de minister is er geen hard bewijs dat de Russische regering betrokken is bij de vliegramp met de MH17, waarbij 298 mensen om het leven kwamen. Ook betwijfelt hij of Rusland inderdaad de Amerikaanse presidentsverkiezingen gemanipuleerd heeft. Zo lang daar geen bewijs van is ziet Peters geen reden om de gesprekken met Rusland over handel uit te stellen tot na afronding van deze onderzoeken.

    “Dat zou een tragische verspilling van tijd zijn. Als blijkt dat de insinuaties niet op feiten berusten, dan hebben we een hele hoop tijd verspild wat niet in het belang van ons land is.”

    Hij voegde eraan toe dat de EU en het Verenigd Koninkrijk ook gewoon substantieel handel blijven drijven met Rusland, terwijl de regering in Nieuw-Zeeland daar nu mee wacht.

    Deze bijdrage is afkomstig van Geotrendlines

  • Google wil advertenties voor virtuele munten blokkeren

    Google gaat het online adverteren voor virtuele munten via haar eigen advertentiekanalen verbieden. Ook zullen er dan geen advertenties meer getoond worden voor de uitgifte van nieuwe cryptomunten, de zogeheten initial coin offerings (ICO’s). Het bedrijf wil van dit soort advertenties af, omdat deze reclame zouden maken voor zeer risicovolle financiële producten. Eerder dit jaar nam ook Facebook het besluit om advertenties voor virtuele munten van haar platform te weren.

    Naast advertenties voor virtuele munten wil Google ook minder advertenties toelaten voor binaire opties, financiële producten waarmee mensen heel veel geld kunnen verdienen of verliezen. Dat maakte het internetbedrijf bekend tijdens de publicatie van haar jaarlijkse rapportage van ‘slechte advertenties’.

    Het blokkeren van dit soort advertenties is een opmerkelijke stap, omdat er wel advertenties geplaatst mogen worden voor andere zaken waar mensen ook veel geld mee kunnen verliezen, zoals online gokken. De advertenties van cryptomunten zullen vanaf juni niet meer getoond worden.

    Deze bijdrage is afkomstig van Geotrendlines

  • Vliegtuig in Rusland verliest lading goud

    Een Russisch vrachtvliegtuig met aan boord enkele tonnen goud bij het opstijgen een deel van haar lading verloren. Het luik van het vrachtruim bleek niet goed afgesloten te zijn, waardoor een groot aantal goudbaren bij het opstijgen uit het vliegtuig viel en op de landingsbaan terechtkwam.

    Dit merkwaardige incident gebeurde bij het vliegveld van Yakutsk in het verre oosten van Rusland, een gebied waar veel goud gedolven wordt. Volgens het Russische persbureau Tass was er 9,3 ton aan goudbaren en andere edelmetalen aan boord van het An-12 vrachtvliegtuig.

    De autoriteiten hebben in 172 goudstaven met een gewicht van in totaal 3,4 ton goud van de landingsbaan opgeraapt, wat bij de huidige goudprijs goed is voor een waarde van €119 miljoen. Bij het incident is niemand gewond geraakt. Gelukkig hebben we de beelden nog.

  • Kan de aandelenmarkt zonder stimulering centrale banken?

    Het is alweer negen jaar geleden dat de aandelenmarkt in de Verenigde Staten haar bodem bereikte. De S&P 500 staat op het moment van schrijven op ongeveer 2.800 punten, ruim vier keer zoveel als het dieptepunt van 666 punten in het voorjaar van 2009. Een uitmuntende prestatie, ware het niet dat deze rally gepaard ging met het grootste monetaire experiment in de geschiedenis van centrale banken.

    Sinds het uitbreken van de financiële crisis hebben de zes grootste centrale banken met verschillende soorten stimuleringsprogramma’s meer dan $12.000 miljard aan hun balans toegevoegd. De meeste centrale banken kochten schuldpapier op om de obligatiemarkt liquide te houden, terwijl andere centrale banken intervenieerden door aandelen (Bank of Japan) en vreemde valuta (Swiss National Bank) op te kopen.

    Centrale banken willen stimulering afbouwen (Grafiek via Zero Hedge)

    Wat als centrale banken de geldkraan dichtdraaien?

    Deze monetaire stimulering pakte goed uit voor aandelen, want door de lage rente konden bedrijven goedkoop lenen en werd de aandelenmarkt een interessant alternatief voor het spaargeld. Maar wat gaat er met die aandelenkoersen gebeuren als centrale banken straks de geldkraan dichtdraaien?

    De Federal Reserve is al begonnen met het afbouwen van haar balans en het verhogen van de rente, al gaat dat in zeer kleine stapjes. De ECB is voornemens later dit jaar haar opkoopprogramma af te bouwen, terwijl de gouverneur van de Bank of England recent nog gezegd heeft dat het tijd wordt om weer een renteverhoging door te voeren.

    Natuurlijk geldt ook hier het principe van ‘eerst zien en dan geloven’, maar als centrale banken daadwerkelijk de geldkraan dichtschroeven kan dat wel eens zeer negatief uitpakken voor zowel aandelen als staatsobligaties. Zoals onderstaande grafiek laat zien is er namelijk een sterke correlatie tussen de wereldwijde aandelenindex MSCI World en de aankopen van centrale banken.

    Wat betekent terugdraaien van monetaire stimulering voor aandelen? (Bron: Citi Research)

    Is de nieuwe koers van centrale banken niet ingeprijsd?

    Volgens de efficiënte markttheorie zou de aangekondigde koerswijziging van centrale banken inmiddels ingeprijsd moeten zijn in de waardering van aandelen en obligaties, maar daar lijkt nog geen sprake van te zijn. Volgens analist Matt King van Citi is dat wel te verklaren, omdat deze theorie alleen opgaat voor markten die zeer liquide zijn. Daar is echter niet altijd sprake van, zeker niet in obligatiemarkten die langzaam aan gedomineerd worden door centrale banken. Als voorbeeld noemt hij de markt voor Italiaanse staatsobligaties, waar de centrale bank de laatste jaren de belangrijkste koper was van het schuldpapier.

    Valt de centrale bank als koper van obligaties weg, dan is het lastig te voorspellen waar de koers heen zal gaan. Dat kan het einde betekenen van een lange periode met uitzonderlijk weinig volatiliteit en het begin van een nieuwe periode met meer onzekerheid. De lage volatiliteit van de laatste tijd moet volgens King daarom ook niet verward worden met een laag risico.

    Lage volatiliteit is niet hetzelfde als weinig risico

    Durven centrale banken dit risico te nemen en het stimulerende beleid terug te draaien dat de aandelenmarkt en de economie de laatste jaren zo ondersteund heeft? Of zullen ze er al snel achter komen dat ’tapering’ binnen dit geldsysteem een onmogelijke opgave is?

    Dit artikel wordt u aangeboden door Goudstandaard, uw adres voor de aankoop en verzekerde opslag van edelmetalen. Wilt u goud kopen? Neem dan contact op door te mailen naar [email protected] of door te bellen naar +31(0)88-4688488.

  • Goudprijs steeds minder volatiel

    Het zal iedereen die de goudmarkt al langer volgt zijn opgevallen dat de goudprijs steeds minder lijkt te bewegen. Laten we de schommelingen in de wisselkoers tussen de euro en de dollar achterwege en kijken we alleen naar de goudprijs in dollars, dan zien we dat er de laatste drie jaar al geen beweging van meer dan twintig procent is geweest, terwijl er kort na het uitbreken van de financiële crisis in 2008 meer heftige koersbewegingen oplopend tot 40% zichtbaar waren.

    Analist Eddie van der Walt van Bloomberg verzamelde de koersinformatie vanaf 2007 en laat zien dat de volatiliteit in het edelmetaal de laatste jaren inderdaad steeds verder afvlakt. Afgelopen zomer bereikte deze zelfs het laagste niveau sinds 2005. De lage volatiliteit is prettig voor spaarders die goud kopen als alternatieve vorm van vermogen, maar maakt het lastig voor speculanten die geld willen verdienen met sterke koersschommelingen.

    Zal deze dalende trend voortzetten? Of is het wachten op een moment dat er weer onrust uitbreekt op de financiële markten?

    Goudprijs steeds minder volatiel (Bron: Bloomberg, via @EdVanDerWalt)

  • Bundesbank: Steeds meer bankbiljetten wordt opgepot

    Door de extreem lage rente houden spaarders steeds meer contant geld aan, zo constateert de Bundesbank. Volgens de centrale bank worden negen van de tien bankbiljetten die in Duitsland in omloop worden gebracht nooit gebruikt om in eigen land mee te betalen, maar om in de spreekwoordelijke oude sok te stoppen. Ook verdwijnen er opvallend veel bankbiljetten naar het buitenland, waar ze zowel als betaalmiddel als spaarmiddel gebruikt wordt.

    “Banken in Duitsland hebben vorig jaar ongeveer €12 miljard aan contant geld opgenomen om dat fysiek te kunnen bewaren”, zo verklaarde Bundesbank bestuurslid Carl-Ludwig Thiele deze week tegenover journalisten in Frankfurt. In een driejaarlijkse onderzoek naar het gebruik van contant geld in Duitsland merkt de centrale bank op de meeste eurobiljetten die in Duitsland in omloop worden gebracht hun weg vinden naar het buitenland.

    Eurobiljetten populair

    De wereldwijde vraag naar eurobiljetten is volgens Thiele inmiddels bijna even groot als de wereldwijde vraag naar dollarbiljetten. “Dit geeft blijk van een enorm vertrouwen in de munt”, aldus de centraal bankier. De vraag naar contant geld in de grootste economie van de eurozone steeg vorig jaar met 7% – bijna twee keer zoveel als de groei van de Duitse economie – naar een totaal van €635 miljard. De Bundesbank is met een marktaandeel van ongeveer zestig procent de grootste leverancier van deze biljetten.

    Veel van het geld blijft echter niet in eigen land, want uit het onderzoek van de centrale bank blijkt de maar liefst de helft van de uitgegeven biljetten al snel zijn weg vindt naar landen buiten de eurozone, terwijl veertig procent van het totaal binnen de muntunie blijft met als doel opgepot te worden. In de helft van die gevallen gebeurt dat buiten Duitsland.

    Uiteindelijk wordt dus maar één op de tien eurobiljetten die de banken in Duitsland in omloop brengen ook daadwerkelijk gebruikt voor het binnenlandse betalingsverkeer. Dat blijkt ook wel als je kijkt naar de hoeveelheid contant geld die in handen is van de bevolking. Zou je het totaal van €635 miljard delen door het aantal inwoners, dan zou er voor iedere Duitser ongeveer €7.700 aan cash zijn. Maar in werkelijkheid ligt het gemiddelde per inwoner volgens cijfers van de Bundesbank slechts op €107.

    Vlucht in contant geld

    De populariteit van bankbiljetten is voor een belangrijk deel toe te schrijven aan de extreem lage spaarrente, maar het is ook denkbaar dat Duitsers minder vertrouwen hebben in de stabiliteit van de bankensector. Met contant geld heb je minder tegenpartij risico en kun je op ieder moment betalingen doen. In dat opzicht lijkt het een soort veilige haven te zijn geworden, in het verlengde van edelmetalen als goud en zilver.

    Voor het dagelijkse betalingsverkeer geeft men overigens steeds vaker de voorkeur aan het gemak van elektronische betaalmiddelen als bankpassen, internetbankieren en mobiel bankieren. In 2017 werd 48% van alle transacties in Duitsland met contant geld betaald, terwijl dat in 2008 nog bij 58% van alle transacties het geval was.

    Steeds meer bankbiljetten worden opgepot