Ook in Rusland wordt de verkiezingscampagne in de Verenigde Staten op de voet gevolgd. Het volgende fragment werd prime-time uitgezonden op de Russische televisie en geeft ons inzicht in hoe de Russen de verkiezingen beleven. De uitgelekte emails van Clinton, de publieke lastercampagne tegen Donald Trump en de agressieve toon die de Democratische presidentskandidate aanslaat over Rusland. Een opmerkelijk debat, waarin vooral politiek wetenschapper Vyacheslav Nikonov van zich laat horen.
Wat gebeurde er weer een hoop in de wereld de afgelopen week. En zoals we inmiddels helaas gewend zijn; de grote Westerse media besteedden er vrijwel geen aandacht aan. De meeste aandacht ging naar de roof van juwelen van een realityster en het verketteren van Donald Trump.
De laatste keer dat er Duitse tanks verschenen voor de grens met Rusland (de voormalige Sovjet-Unie) was in 1941, toen Operatie “Barbarossa” van start ging. Hitler besloot toen om bondgenoot Stalin te verraden en Rusland met 3 miljoen soldaten, 3.000 tanks, 7.000 stuks artillerie en 2.500 vliegtuigen aan te vallen. Dat was nog altijd de grootste militaire operatie in de menselijke geschiedenis, maar wel één die uiteindelijk faalde. De Sovjet-Unie won uiteindelijk, maar aan het einde van de Tweede Wereldoorlog hadden ze wel meer dan 20 miljoen mensen verloren en volgens sommige schattingen nog vele miljoenen meer.
Ter vergelijking: Aan de kant van de Verenigde Staten waren ‘slechts’ 400.000 dodelijke slachtoffers te betreuren. Het is naar mijn mening niet zo vreemd dat de Russen gespannen raken, nu tanks van de NAVO (dus o.a. Duitse) opnieuw aan de grenzen worden gestationeerd.
Ook de in Oost-Europa gelanceerde NAVO operatie ‘Anaconda 2016’, de grootste Westerse oorlogsoefening sinds het einde van de Koude Oorlog, doet bepaald geen goed in Moskou. Zo’n 31.000 NAVO soldaten oefenen in onder andere Polen op een snelle overwinning op Rusland, mocht het tot een oorlog komen. Voor de beeldvorming: Een anaconda is een grote slang die zijn prooi doodt door deze plat te drukken/wurgen...
Oplopende spanningen
Hillary Clinton vergeleek het optreden van Poetin in Oekraïne al eens met dat van Hitler eind jaren dertig, erg gevaarlijke taal allemaal. Ze heeft ook de gewoonte om alles wat fout gaat in deze wereld in de schoenen van de Russen te schuiven, kijk bijvoorbeeld naar haar e-mails die via Wikileaks uitlekten. Daar staan bizarre dingen in. Zonder enig bewijs wordt het openbaar maken van deze vertrouwelijke e-mails aan de Russen toegeschreven.
De Duitse minister van BuZa Franz-Walter Steinmeier is één van de zeer weinige politici die een goed besef lijkt te hebben van de gevaren van deze operatie: ‘Wie gelooft dat een symbolische tankparade aan de oostelijke grens van de alliantie veiligheid zal brengen, heeft het mis. We zouden er goed aan doen om geen voorwendselen te creëren voor het hernieuwen van een oude confrontatie.’
Ik ben het volledig met hem eens. Beide kanten halen momenteel vreemde capriolen uit. Ik wil ook helemaal geen partij kiezen, maar laten we alsjeblieft in gesprek met elkaar blijven en begrip proberen te tonen voor elkaars standpunten,zodat we tot een vreedzame oplossing kunnen komen. Ik maak me er grote zorgen over. Albert Einstein zei ooit: “Ik weet niet welke wapens men zal gaan gebruiken in de Derde Wereldoorlog, maar de Vierde Wereldoorlog zal worden uitgevochten met stokken en stenen”.
Zilver rechtstreeks van de mijn
Nu over naar een onderwerp waar we allemaal interesse in hebben, namelijk edelmetaal. Een groot mijnbouwbedrijf dat hoofdzakelijk zilver uit de grond haalt, kwam met het nieuws naar buiten dat een grote Japanse producent van elektrische auto’s rechtstreeks contact met ze had opgenomen voor de levering van zilver. De reden daarvoor? De autofabrikant maakt zich zorgen over de toekomstige levering van het edelmetaal via de ‘gewone’ markt.
Dit is volgens de CEO van het mijnbouwbedrijf een belangrijke ontwikkeling. Hieronder volgt een stuk uit het artikel wat naar mijn mening voor zich spreekt:
“Silver is not a precious metal, it’s a strategic metal,” Neumeyer said in an interview in Vancouver, where the company is based. “Silver is the most electrically conductive material on the planet other than gold, and gold is too expensive to use in circuit boards, solar panels, electric cars. As we electrify the planet, we require more and more silver. There’s no substitute for it.”Industrial demand is set to increase, driven by rising incomes and growing penetration of technology in populous, developing nations, as well as thanks to new uses being found for silver’s anti-bacterial and reflective properties in everything from hospital paints to Band-Aids to windows.
Dus naast de waarde als beleggingsobject heeft zilver naar de toekomst toe ook een enorm industrieel potentieel. De voorraad op deze wereld is maar beperkt…
Sander Noordhof
Deze column van Sander Noordhof verscheen afgelopen weekend op Goudstandaard. Goudstandaard is gespecialiseerd in de verkoop en opslag van fysiek edelmetaal. Wilt u meer informatie over beleggen in edelmetalen? Bel ons op +31(0)88 46 88 488 of mail naar [email protected].
Waar vrezen de Amerikanen vandaag de dag het meest voor? Is dat een terreurdreiging? Een nieuwe financiële crisis? Klimaatverandering? Een onzekere financiële toekomst? Allemaal fout… Uit een recente onderzoek van onderzoeksbureau Statista onder ruim 1.500 willekeurig gekozen volwassenen in de Verenigde Staten blijkt dat deze zorgen weliswaar in de top tien staan, maar dat ze bij lange na niet door zoveel mensen gedeeld worden als de grootste zorg.
De grootste angst die Amerikanen hebben is corruptie onder ambtenaren en politici. Maar liefst 60% van de respondenten zegt hier ‘bezorgd’ of ‘zeer bezorgd’ over te zijn. Dit bevestigt dat het vertrouwen van de Amerikaanse bevolking ten aanzien van de regering op een absoluut dieptepunt staat. Wat betekent dit voor de verkiezingen?
Amerikanen meest bezorgd over corrupte ambtenaren en politici (Bron: Statista)
Sinds de invoering van de euro in 1999 bedroeg de gemiddelde inflatie in de eurozone en Nederland iets minder dan 2 procent per jaar. Daarmee is de ECB succesvol, immers de bank streeft naar een jaarlijkse inflatie van onder, maar dicht bij twee procent. Om de feestvreugde niet te vergallen zal ik maar niet noemen dat de totale inflatie sinds 1999 in Nederland zo’n 37 procent bedraagt. In de moderne monetaire wereld van de ECB heet dat prijsstabiliteit!?
Maar ik dwaal af. Wat ik wilde opmerken is dat die periode van na 1999 daarmee enigszins te vergelijken is met de jaren na de Tweede Wereldoorlog in Nederland. Ook toen was de inflatie laag, gemiddeld stegen de prijzen tussen 1950 en 1958 met twee procent per jaar.
Te lage rente
Als we die periode vergelijken met de periode 1945-1950, dan leren we een wijze les. Tussen 1945 en 1950 was de inflatie in Nederland namelijk juist zeer hoog. Waarom? Door veel te lage rente. De les is niet alleen dat langdurig te lage rente uiteindelijk tot hoge inflatie leidt, maar ook dat het een slechte zaak is als de overheden zich bemoeien met het monetaire beleid. Tussen 1945 en 1950 ging in Nederland de regering namelijk feitelijk over de rente en niet De Nederlandsche Bank (DNB).
Toen de bank vanaf 1950 de monetaire teugels naar zich toe trok, begon de inflatie rap te dalen (dit is één van de vele redenen waarom ik in mijn boek ‘Boeiend en geboeid: een monetaire geschiedenis van Nederland sinds 1814/1816’ per saldo concludeer dat we trots kunnen zijn op onze centrale bank, ondanks alle mitsen, maren en vraagtekens die bij sommige acties van DNB te plaatsen zijn).
Cruciaal voor die goede prestatie in de jaren vijftig was dat de geldhoeveelheid met iets meer dan 4 procent per jaar steeg, wat alleszins redelijk is, zeker in de wetenschap dat de reële economische groei toen hoger lag.
Neutraal monetair beleid
Kortom, DNB was heel goed bezig, het uitgangspunt voor DNB in die periode, onder President Holtrop, was dat het monetaire beleid neutraal moest zijn om de economie niet te verstoren. Dat beleid moest de voorwaarden scheppen voor de economie om te groeien, maar mocht geen invloed hebben op hoeveel en waar bedrijven investeren en huishoudens lenen.
Dit betekende dus ook dat DNB niets moest hebben van het kunstmatig oppeppen van de economie via lage rente en veel geld in omloop brengen. Ziedaar overigens nog een wijze les. Niet dat de ECB zich iets van de monetaire geschiedenis aantrekt helaas.
Wat ook een rol speelde, was de opstelling van de vakbonden die zoveel mogelijk mensen aan het werk helpen belangrijker vonden dan de loonstijgingen op te voeren. De lonen stegen minder hard dan de productiviteit. Dat zorgde inderdaad niet alleen voor veel nieuwe banen leidde, ook betekende het dat er geen inflatoire druk kwam uit die hoek.
Oplopende inflatie
Vanaf 1958 veranderde dat echter. Doordat inmiddels velen een baan hadden, nam het ongenoegen over de relatief trage stijging van de lonen toe. In 1958 werden de loonstijgingen gekoppeld aan de, rap stijgende, productiviteit. Daarmee kwam de naoorlogse periode van de feitelijke loonmatiging ten einde en bouwde zich in de loop van de jaren zestig inflatoire druk in de Nederlandse economie.
In 1964 stegen de lonen bijvoorbeeld met bijna 15 procent (ja, 15 procent, ik ben geen komma vergeten), nadat ze een jaar eerder al flink waren geklommen. Na enige tijd werd dat zichtbaar in de inflatiecijfers, de koopkracht van de gulden. Vanaf 1967 begonnen de prijzen namelijk behoorlijk rap te stijgen.
DNB veroordeelde dit beleid van de regering keer op keer. De bank waarschuwde voor de gevolgen, namelijk hogere inflatie in latere jaren (wat dus inderdaad is gebeurd, met name sinds 1967) en noemde het inflatoire beleid een gevaar voor het vertrouwen in de gulden. De bank vond dat de negatieve aspecten van inflatie niet makkelijk of zelfs helemaal niet te compenseren zijn. Om met President Holtrop te spreken: "Er bestaat geen techniek om de gevolgen van inflatie voor alle bevolkingsgroepen te compenseren. Het is onredelijk om te gaan zoeken naar ingewikkelde maatregelen om te herstellen hetgeen fout is gegaan. Voorop moet staan dat er geen fouten gemaakt moeten worden."
Harde gulden
Hij en zijn opvolger Jelle Zijlstra namen regelmatig een afwijkend standpunt binnen de SER, dat het monetaire beleid neutraal moest zijn, was heilig. Zij streden daarmee ook voor een harde gulden. Dit is dé les waarvan ik hoop dat DNB en Klaas Knot zich aan houden nu ze onderdeel zijn van het Europese stelsel van de centrale banken. De noodzaak dat íemand in het ECB-bestuur dit keer op keer herhaalt is vooral groot omdat dat ECB-bestuur juist daarop haaks staande opvattingen heeft.
DNB bekritiseerde het beleid van de opeenvolgende regeringen. Daar bleef het echter niet bij, de bank probeerde ook tegenmaatregelen te nemen. In 1962 bepaalde DNB dat de banken hun kredietverlening met vier procent per jaar mochten uitbreiden. Met name door de invloeden vanuit het buitenland werd die norm behoorlijk overschreden.
Kapitaalvlucht naar gulden
In 1969 legde DNB daarom kredietverlening verder aan banden. Om de instroom van kapitaal uit het buitenland voerde de bank in 1973 zelfs een beleid van negatieve rente. Het is dus feitelijk onjuist om anno 2016 te stellen dat Nederland voor het eerst ooit te maken heeft met een negatieve rente.
Wie de moeite neemt zich een beetje te verdiepen in onze monetaire geschiedenis – uiteraard spoor ik u als auteur van een boek erover dat vooral te doen – weet het beter.
Negatieve rente werkte niet
Die negatieve rente van DNB in 1973 mocht overigens niet baten. De permanenten inflatoire druk vanuit het buitenland en overheidsbeleid in Nederland waren te sterk. Negatieve rente werkte toen niet en dat is een overeenkomst met het heden. De negatieve rentes van de ECB werken namelijk ook niet.
Er zou niets aan de hand zijn als hiervoor zou gelden ‘baat het niet, dan schaadt het niet’. Helaas geldt er eerder ‘baat het niet, dan schaadt het wél’. Nu al, maar ik vrees dat het allemaal nog veel erger zal worden in de toekomst. Waarom? Ik sluit af met de wijze woorden van een andere DNB-President, Jelle Zijlstra, die ooit zei: "Gij kent dag nog uur, maar uiteindelijk zal liquiditeitsverruiming altijd tot inflatie leiden."
En als ik toch al DNB-Presidenten citeer: met de woorden van Klaas Knot, geuit bij de presentatie van mijn boek, onder toeziend oog van de portretten van zijn voorgangers als Holtrop en Zijlstra, kan ik het alleen maar volledig mee eens zijn. “Die les (verwijzend naar de uitspraak van Zijlstra) en dat nadrukkelijk onder het voetlicht brengen is zeer belangrijk. We moeten die les nooit vergeten. Het menselijk geheugen is kort, die les mag nooit vergeten worden." Hear hear.
Turkije zal in de toekomst een belangrijke rol gaan spelen in de Europese energievoorziening. Met de aanleg van diverse nieuwe pijpleidingen ontstaat er een zuidelijke transportroute om aardgas uit Rusland en Azerbeidzjan naar de Europese markt te brengen.
De aanleg van een zuidelijke transportroute maakt de energievoorziening naar Europa minder afhankelijk van bestaande routes door potentiële ‘risicogebieden’ als Oekraïne en de Baltische Staten. In dit artikel vatten we de laatste ontwikkelingen samen en beschrijven we kort welke pijpleidingen er allemaal op de planning staan.
Turkish Stream
Op 10 oktober ondertekenden Poetin en Erdogan een overeenkomst over de aanleg van de Turkish Stream. Deze nieuwe transportroute bestaat uit twee gasleidingen die beide een capaciteit hebben van 15,75 miljard m³ gas per jaar.
De eerste leiding zal rechtstreeks aardgas leveren aan Turkije, terwijl de tweede bedoeld is voor transport van aardgas richting de Europese markt. De pijpleiding door de Zwarte Zee wordt door Gazprom aangelegd en zal tegen het einde van 2019 gereed zijn. De Turkish Stream begint met twee pijpleidingen, maar in de toekomst kan de capaciteit verdubbeld worden door het aantal uit te breiden naar vier.
"We zijn getuige van de ondertekening van het een overeenkomst tussen twee landen voor de bouw van de Turkish Stream. Als onderdeel van dit project en onze verdere samenwerking hebben we overeenstemming bereikt over een korting op aardgas voor Turkije. Op deze manier komen we dichterbij de realisering van het plan van de Turkse president om een belangrijk energieknooppunt in Turkije te bouwen", aldus Poetin.
De aanleg van de Turkish Stream is dus niet alleen bedoeld om meer aardgas naar Turkije te exporteren, maar ook om een extra transportroute te hebben om de Europese gasmarkt te kunnen bedienen. Econoom Mark Thornton van het Ludwig von Mises Instute zei daar het volgende over tegenover Russia Today:
"Europa is altijd al van Rusland afhankelijk geweest voor haar energievoorziening, vooral voor olie. Maar de laatste jaren is ook de afhankelijkheid van aardgas steeds groter geworden. Rusland is een van de weinige landen die voor een lange termijn energie kan exporteren. Natuurlijk is er de laatste decennia ook aanbod van energie uit het Verenigd Koninkrijk en Noorwegen. Maar de afhankelijkheid van Rusland voor energie gaat al een eeuw terug."
De Turkse president Erdogan zei dat Turkije een belangrijke doorvoerhaven moet worden voor Europa en dat hij met Rusland wil samenwerken om dat doel te bereiken. Tijdens het World Energy Congress in Istanbul zei hij daar het volgende over:
"Turkije wil een transportroute worden voor Europa en heeft de intentie om samen met Rusland een aanvoerroute te maken voor energietransport richting Europa. We kijken positief naar de Turkish Stream, die door Rusland ontwikkeld zal worden. Via deze pijpleiding kan het gas rechtstreeks door de Zwarte Zee naar de Balkan stromen."
Turkish Stream levert gas richting Turkije en Europa (Bron: Gazprom)
South Stream (gestopt in 2014)
De aanleg van een zuidelijke transportroute richting Europa ging niet zonder slag of stoot. De Turkish Stream kwam namelijk pas op de agenda toen duidelijk werd dat Bulgarije geen medewerking wilde verlenen aan de aanleg van de South Stream.
De South Stream was een initiatief van Rusland en Italië dat in 2007 werd aangekondigd. Het project werd in december 2014 gestaakt vanwege Europese bezwaren en de Westerse sancties die werden opgelegd na de ontwikkelingen in de Krim. Kort daarna kwamen Turkije en Griekenland in beeld voor de aanleg van een alternatieve route.
In 2014 werd een streep gezet door het South Stream project (Bron: Gazprom)
Trans Adriatic Pipeline (TAP)
Op 30 september werd officieel het startschot gegeven voor de aanleg van de Trans Adriatic Pipeline (TAP), een 878 kilometer lange pijpleiding door Griekenland en Albanië. Via deze pijpleiding, die op het netwerk van Turkije aangesloten zal worden, kan aardgas uit Rusland en Azerbeidzjan verder gedistribueerd worden richting verschillende Zuid-Europese landen als Bulgarije, Bosnië-Herzegovina, Montenegro en Kroatië.
Aan het andere uiteinde loopt de Trans Adriatic Pipeline door tot onder de Adriatische Zee richting het Italiaanse vasteland. Daarmee realiseert Italië op de lange termijn wat met de South Stream niet lukte, namelijk een nieuwe transportroute om de energievoorziening veilig te stellen.
Deze nieuwe pijpleiding heeft een capaciteit van 10 miljard m³ gas per jaar, voldoende om 7 miljoen huishoudens van energie te voorzien. Het project moet in 2020 gereed zijn. Meer informatie over dit project is hier te vinden.
Trans Adriatic Pipeline (TAP) brengt aardgas richting Europa (Bron: TAP-AG)
Italië wil haar energievoorziening voor de toekomst veilig stellen en ziet Rusland daarin als een belangrijke handelspartner. Begin deze maand lieten verschillende Italiaanse energiebedrijven weten dat ze willen deelnemen in zowel de Nord Stream 2 als in projecten die aan de Turkish Stream verbonden zijn.
"Italiaanse partners hebben belangstelling getoond. Het is geen geheim dat Saipem [onderdeel van het Italiaanse energiebedrijf Eni] deelneemt in de relevante procedures die Gazprom implementeert met betrekking tot de Nord Stream en de Turkish Stream", zo verklaarde Arkady Dvorkovich, plaatsvervangend vice-premier van Rusland tegenover persbureau TASS.
Trans Anatolian Pipeline (TANAP)
Met de Trans Anatolian Pipeline (TANAP) bouwt Turkije aan een zuidelijke transportroute van de Kaspische Zee tot aan de Turkse grens met Griekenland. Deze 1.841 kilometer lange gasleiding begint in Azerbeidzjan en loopt via Georgië en Turkije door richting Griekenland.
Dit project werd in 2011 aangekondigd en in 2015 begon men met de daadwerkelijke constructie. Men verwacht dat de pijpleiding vanaf 2018 in gebruik genomen kan worden en vanaf 2020 ook gas naar Europa kan exporteren. De TANAP zal in het begin een capaciteit hebben van 16 miljard m³ gas per jaar, maar dat kan later met sterkere turbines verder opgeschaald worden tot maximaal 60 miljard m³.
De TANAP zal worden aangesloten op de hierboven beschreven Trans Adriatic Pipeline, zodat het aardgas uit Azerbeidzjan de Europese markt kan bereiken. Daarmee realiseert Turkije haar plannen voor een Zuidelijke gascorridor naar Europa en versterkt het land haar strategische positie tussen Europa en Azië.
TANAP brengt aardgas van Azerbeidzjan naar Turkije en Europa (Bron: Wikipedia)
Conclusie
Als alles volgens plan loopt liggen er over vijf jaar drie nieuwe pijpleidingen die Turkije een grotere machtspositie geven ten aanzien van de energievoorziening van Europa. Ook wordt Griekenland een belangrijke schakel in de distributie van aardgas voor Europa.
Rusland krijgt een extra transportroute om haar aardgas op de Turkse en Europese markt te brengen en Zuid-Europese landen worden minder afhankelijk van de bestaande transportroutes door Oekraïne en de Baltische Staten.
Een trendwatcher die we al jaren volgen is Gerald Celente van de Trends Journal. In deze video haalt hij de rode draad uit het nieuws van de afgelopen weken, met onder meer de Amerikaanse verkiezingen, de chaos in het Midden-Oosten, de manipulatie in de media en China dat wereldwijd vastgoed en bedrijven opkoopt om van haar dollars af te komen. Een interessante update!
Zimbabwe probeert zeven jaar na de hyperinflatie weer een eigen munt in omloop te brengen, zo schrijft Bloomberg. De centrale bank wil nieuwe biljetten van $2 en $5 uitgeven, waarvan de waarde gekoppeld is aan de Amerikaanse dollar. Het nieuwe geld, dat alleen in Zimbabwe de status van wettig betaalmiddel heeft, is gedekt door een lening van $200 miljoen van een niet nader genoemde geldschieter.
Deze nieuwe Zimbabwaanse dollars moeten het tekort aan geld in de economie verlichten en als aanvulling dienen op alle buitenlandse valuta die in het betalingsverkeer gebruikt worden. Sinds de hyperinflatie gebruikt men onder meer Amerikaanse dollars, euro’s, Britse ponden, Zuid-Afrikaanse randen en Chinese yuan om betalingen te verrichten. Dat zijn buitenlandse valuta die het land alleen kan bemachtigen door meer goederen te exporteren dan te importeren of door geld te lenen in een vreemde valuta.
Tekort aan geld
Door de daling van de export komt er vandaag de dag te weinig buitenlands geld in de economie en dreigt de liquiditeit op te drogen. Daardoor worden salarissen steeds later betaald en wordt het geld dat er nog is steeds meer gehamsterd. De Zimbabwaanse regering probeert dit probleem op te lossen door nieuw geld in omloop te brengen.
Het in omloop brengen van geld is één ding, maar het geaccepteerd krijgen van het geld is een ander verhaal. Voor de Zimbabwanen ligt de hyperinflatie van minder dan tien jaar geleden nog vers in het geheugen. Het geld werd zo waardeloos dat men met het grootste bankbiljet alleen nog maar drie eieren kon kopen. De economie kwam door een hyperinflatie compleet tot stilstand, want al het spaargeld verloor in een mum van tijd haar koopkracht.
Het is dus maar de vraag of men het nieuwe geld zal accepteren. Het voorbeeld van Zimbabwe bewijst dat geld boven alles vertrouwen is. Is de tegenpartij die het geld in omloop brengt niet kredietwaardig, dan zal men het geld niet accepteren.
De herinneringen aan de waardeloze Zimbabwaanse dollar ligt nog vers in het geheugen (Afbeelding via Wikipedia)
De regering van India overweegt de importheffing op goud te verlagen, nadat de import van het edelmetaal naar nieuw dieptepunt was gezakt. India hanteert een invoerheffing van 10% op het edelmetaal om goud kopen te ontmoedigen, maar zou van plan zijn die belasting naar 4% te verlagen. “Er is een werkgroep gevormd die het huidige beleid ten aanzien van goud zal bestuderen”, zo verklaarde Saurabh Garg van het Indiase ministerie van Economische Zaken in een gesprek met verschillende economen dat georganiseerd was door het India Gold Policy Centre (IGPC).
In 2013 verhoogde India de invoerheffing naar 10%, omdat de import van het edelmetaal een structureel tekort op de betalingsbalans veroorzaakte. In het financiële jaar 2012-2013 steeg het tekort op de betalingsbalans naar 4,8% van het bbp. Volgens Arvind Sahay van het India Gold Policy Centre gaf het verhogen van de importheffing tot tien procent al vanaf het begin reden tot zorg. “De hoge importheffing heeft waarschijnlijk niet alleen gezorgd voor de afnemende consumentenvraag naar goud, ook is het verantwoordelijk voor een groot deel van de goudsmokkel in India.”
Indiase goudmarkt
India is na China de grootste afnemer van fysiek goud ter wereld. Het land importeerde de laatste jaren bijna 1.000 ton goud op jaarbasis, dat vooral verwerkt wordt tot sieraden. Veel Indiërs zijn werkzaam in de juwelenbranche en hebben de afgelopen jaren de negatieve gevolgen van het regeringsbeleid ondervonden. De hoge importheffing maakt het edelmetaal duurder, waardoor consumenten minder goud kopen.
Volgens cijfers van Thomson Reuters GFMS heeft India in september slechts 30 ton goud geïmporteerd, een daling van 43% ten opzichte van een jaar eerder. In de eerste negen maanden van dit jaar importeerde de tweede grootste goudmarkt ter wereld slechts 268,9 ton, een daling van 59% ten opzichte van dezelfde periode van vorig jaar. Het is niet duidelijk hoeveel er in totaal geïmporteerd wordt, omdat de illegale smokkel onzichtbaar blijft in de statistieken.
"Er was weinig activiteit bij importeurs, omdat het edelmetaal tegen een grote discount ten opzichte van de goudprijs verhandeld werd", zo verklaarde Prakash Rathod van het Indiase MNC Bullion tegenover Reuters. "Juweliers werkten met kleinere voorraden vanwege een zwakke vraag bij consumenten." Goudhandelaren boden kortingen tot $32 per troy ounce ten opzichte van de internationale goudkoers, omdat er relatief weinig vraag is naar het edelmetaal.
De goudprijs steeg in juli naar 32.455 roepies per 10 gram, het hoogste niveau in drie jaar tijd. Veel consumenten wachten op een meer gunstige prijs en stellen daarom aankopen uit. Toch kan de goudmarkt in India volgens een bankier uit Mumbai later dit jaar weer aantrekken:"De komende weken wordt goud misschien weer tegen een premie ten opzichte van de goudprijs verhandeld vanwege het festivalseizoen."
Deze bijdrage wordt u aangeboden door Hollandgold, uw adres voor de aankoop van fysiek goud en zilver. Wilt u goud kopen bij Hollandgold? Neem dan contact met ons op via 088-4688400 of bezoek www.hollandgold.nl.
De Italiaanse premier Matteo Renzi heeft zijn Europese collega’s ervan kunnen overtuigen geen nieuwe sancties op te leggen tegen Rusland. Dat is het resultaat van een bijeenkomst van verschillende Europese regeringsleiders in Brussel. Na gesprekken die negen uur duurden besloten de Europese regeringsleiders uiteindelijk de nieuwe sancties tegen Rusland van tafel te halen. De nieuwe sancties waren ter discussie voorgelegd door Duitsland, Frankrijk en het Verenigd Koninkrijk.
De Italiaanse premier Renzi zei na afloop van de bijeenkomst om 2 uur ’s nachts dat nieuwe sancties tegen Rusland geen positieve bijdrage zullen leveren aan het herstel van de vrede in Syrië. “Ik denk dat de uiteindelijke verklaring de juiste is, door te zeggen dat we er alles aan zullen doen om een overeenkomst te bereiken om de oorlog in Syrië te beëindigen. Ik denk dat nieuwe sancties tegen Rusland niet zullen helpen om dit probleem op te lossen.”
‘Russische dreiging’
De Europese regeringsleiders willen nog geen sancties opleggen, mede uit angst voor een intensivering van de bombardementen in Syrië. De Russen hebben hun vliegdekschip naar de Middellandse Zee verplaatst en volgens NAVO topman Jens Stoltenberg is dat een waarschuwing voor meer Russische bombardementen op Aleppo.
Het Europese topoverleg volgde op een eerdere bijeenkomst in Berlijn tussen de regeringsleiders van Duitsland, Frankrijk en Rusland. Daar spraken de drie landen zowel over de situatie in Oekraïne als in Syrië.
De uitkomst van het Europese topoverleg van deze week is dat er op dit moment geen nieuwe sancties komen tegen Rusland. Maar als de bombardementen in Syrië doorgaan, dan kan dat volgens de Franse premier Hollande en zijn Duitse collega Merkel reden zijn om alsnog nieuwe sancties te eisen.
De ECB heeft niet gesproken over het afbouwen van het stimuleringsprogramma, zo verklaarde Draghi tijdens de persconferentie van de ECB. Ook ziet de centraal bankier nog geen reden om de markt voor te bereiden op een einde van het QE-programma, omdat er volgens hem nog geen sprake is van bubbels in de economie. Ook liet hij weten dat nog genoeg staatsobligaties en bedrijfsobligaties op de markt te vinden zijn om het stimuleringsprogramma voort te zetten.
Volgens Draghi werkt het monetaire beleid van de centrale bank naar behoren, omdat de lage rente zorgt voor een versoepeling van de kredietverlening. Sinds 2014 heeft de lage rente gezorgd voor 1,4% meer inflatie en 1,3% meer economische groei. Hij verwees daarbij naar de resultaten van het laatste kwartaalrapport van de centrale bank over de kredietverlening in de Eurozone. Dat is opvallend, want uit datzelfde rapport blijkt ook dat banken steeds meer hinder ondervinden van de negatieve rente.
Draghi: Credit growth has recovered from minus 3% at start of 2014, to plus 3% now
Volgens de ECB ligt er ook voor overheden een taak weggelegd om het herstel van de economie te bespoedigen. Met structurele hervormingen en fiscale stimulering moet een gunstiger klimaat ontstaan voor bedrijven om te investeren. Wel moeten overheden daarbij de Europese begrotingsregels in het oog houden.
Draghi: Implementation of structural reforms needs to be substantially stepped up in all euro area countries
De Europese Commissie publiceerde in 2014 een rapport met een stappenplan om de monetaire unie te versterken. In dat plan staat beschreven hoe de monetaire unie versterkt zal worden met oprichting van een fiscale en financiële unie.
De Raad van Bestuur van de ECB heeft besloten dat de rente voor de basisherfinancieringstransacties en de rentetarieven voor de marginale beleningsfaciliteit en de depositofaciliteit onveranderd zullen blijven op respectievelijk 0,00%, 0,25% en -0,40%. De Raad van Bestuur handhaaft zijn verwachting dat de basisrentetarieven van de ECB voor langere tijd, en ruim voorbij de periode van de netto activa-aankopen, op het huidige of een lager niveau zullen blijven.
Wat de buitengewone monetaire beleidsmaatregelen betreft, bevestigt de Raad van Bestuur dat het de bedoeling is dat de maandelijkse activa-aankopen ten bedrage van €80 miljard tot eind maart 2017 of zo nodig langer zullen lopen, en in ieder geval totdat de Raad van Bestuur bewijs ziet van een aanhoudende verandering in het beloop van de inflatie in overeenstemming met zijn inflatiedoelstelling.
Volg de toelichting op het rentebesluit vanaf 14:30 via deze link.