Blog

  • Gold Trail: Goud is geen belegging (Deel XIII)

    In het vorige deel van de Gold Trail beschreven we dat de wereld voor het eerst aan de vooravond staat van een totale ineenstorting van het fiat geldsysteem. Alle bezittingen worden nu nog gewaardeerd naar dollars, maar als de dollar niet meer de wereldmunt is, hoe zullen de relatieve waarderingen van alle tastbare bezittingen er dan uitzien?

    In dit deel beschrijft Friend of Another de evolutie van de goudbelegger. Niet langer laten beleggers zich foppen door de papieren goudcontracten, die in theorie tot in het oneindige beloofd kunnen worden. Deze hebben geen waarde, omdat ze niet hetzelfde zijn als het fysieke goud. Beleggers beginnen steeds meer te beseffen dat ze het fysieke goud moeten hebben als hedge tegen een ineenstorting van het financiële systeem en dat papiergoud en goudmijnaandelen niet de bescherming zullen bieden die ze zeggen te bieden.

    Lees ook eerdere delen van de Gold Trail op Marketupdate:

    Goud is geen belegging (Deel XIII)

    FOA (22 april 2000): Mensen lezen de Gold Trail voor de inzichten die ze tijdens het lezen verkrijgen. Sommigen doen dat om winst te maken met de redenering die ze ontwikkeld hebben. Anderen vinden versterking over de historische verzekering die goud vormt ten opzichte van andere vormen van vermogen. Dan zijn er nog mensen die een ideologische standpunt ontwikkelen dat vermogen in goud een meer directe weerspiegeling is van de werkelijkheid. Wat de reden ook mag zijn, voor veel mensen behoudt goud haar imago van stabiliteit, een imago dat niet aangetast lijkt te worden door de goudprijs in een bepaalde valuta. Dat is een zeldzaam concept in deze moderne wereld van financiële vervalsingen. Wat jouw doel ook mag zijn met het lezen van de Gold Trail, begrijp dat ik noch wij het verhaal maken. We volgen simpelweg het pad, zoals het kronkelt door onze evoluerende levens. Goud, een object van moeder aarde, heeft een waarde die continu verandert naar de perceptie van wat waarde is in de geesten van mannen en vrouwen. Over een lange periode zijn de wensen en de dromen van de mensheid, samen met de noodzaak om deze vast te houden, de krachten die dit pad vorm geven. De acties van ons en de overheden die ons vertegenwoordigen creëren dit pad, terwijl we er in ons leven achter komen wat echt is en wat niet. Tot op de dag van vandaag zien we grote delen van de Westerse beschaving die de moderne papieren bezittingen geaccepteerd hebben als zijnde hun vermogen en dat de waarde van goud vandaag de dag niet veel meer is dan een illusie. Op een dag zullen de mensen die in deze nieuwe realiteit geloven zich bij ons voegen en hun andere levenservaringen met ons delen. In deze gesprekken zullen velen toegeven dat ze verloren hebben wat ze eigenlijk nooit echt 'in bezit' hebben gehad! Ik presenteer een waarneming van het veranderende imago van de Goldbug, zoals die zich voordoet voor andere wannabee goudbeleggers. Velen van hen zien de strategie van de traders in de goudmarkt als iets om te vermijden, omdat die strategie niets anders heeft opgeleverd dan verliezen. De koersontwikkeling van goud over de afgelopen twintig jaar heeft bewezen dat de goudmarkt nooit zo vrij was als velen dachten. De groeiende perceptie vandaag de dag is dat de goudsector en deze papieren goudmarkt weinig meer zijn geworden dan handel met een hefboom in een gemanipuleerde markt. Het is niet een contractenmarkt die over de totale kennis van goud beschikt en die daarmee de waarde van fysiek goud vandaag de dag goed kan bepalen. Het idee was dat de handel in goudcontracten hetzelfde was als de fysiek goudhandel. Dat was het toen en niet en dat is het ook vandaag niet. Nieuwe 'wannabee' goudbeleggers die fysiek goud kopen kijken niet op dezelfde manier naar de winsten die gemaakt worden met het short of long gaan op papiergoud als naar de winsten die gemaakt worden door dealers die fysiek goud verkopen. Ze zien in dat de winsten en verliezen die op papier geboekt worden met goud alleen relevant zijn binnen de huidige markt voor goudcontracten. Dat terwijl de winsten en verliezen van het bezit van fysiek goud alleen bestaan in de fysieke goudmarkt. Tot op de dag van vandaag is het verschil tussen winst en verlies tussen deze twee markten treffend. Met de enorme verstoring van de feiten, de cijfers en het aanbod van papiergoud, wordt het fysieke goud inmiddels tegen een behoorlijke korting aangeboden ten opzichte van het papiergoud. Als je dit ziet, dan vraag je jezelf toch af waarom je zou willen handelen in goudcontracten of andere derivaten van goud. Je kunt er net zoveel geld mee verliezen als op de aandelenmarkten. Als het aanbod van papieren claims op goud onbeperkt kan groeien om de positieve fundamentals voor fysiek goud te maskeren, waarom zou je dan nog op een stijgende goudprijs speculeren middels een derivaat met hefboomwerking? Als de aandelenmarkten van de wereld in de problemen zitten en ik mijn vermogen moet beschermen, waarom zou ik het dan hedgen binnen een arena van derivaten die de neiging heeft omlaag gemanipuleerd te worden zodra de aandelenkoersen dalen? Bovendien, als deze officiële papieren goudmarkt niet de vrije markt is die we dachten dat het was, waarom zouden we dan niet gewoon het product kopen dat zo schaars is en dat het onderwerp is van de manipulatie van papiergoud? In dit opzicht winnen de pleitbezorgers voor fysiek goud terrein op het gebied van logisch redeneren. Nieuwe beleggers kijken door deze mist heen en weten dat ze geen onderdeel meer uit willen maken van een markt die beleggers al heel veel geld gekost heeft. Uit mijn eerdere stuk:

     "Het onderscheid tussen goudaandelen, goudcontracten en fysiek goud wordt steeds groter, omdat de onderlinge verschillen in de 'degelijkheid' van deze financiële activa dagelijkse worden blootgesteld. In het verleden bleef dat verschil onopgemerkt, zo lang de waardering van de verschillende vormen met elkaar in de pas liepen. Maar de huidige politieke betrokkenheid met de papieren goudmarkt splitst de groep van Goldbugs op in twee duidelijk verschillende groepen die duidelijk twee verschillende redenen hebben om in goud te zitten.

    De afgelopen drie jaar hebben de handelaren in de papieren goudmarkt het beduidend slechter gedaan dan zij die fysiek goud kopen, omdat de papieren instrumenten door hun hefboomwerking procentueel verder zijn gedaald. Niet langer in staat om zich stil te houden zet de pijn van hun verliezen aan om luider (en irrationeler) te reageren op veranderingen in de goudprijs.

    Elke daling van $2 per troy ounce wordt door hen gezien als een totale mislukking van goud en elke stijging van $2 wordt aandoenlijk aangehaald als bewijs dat het goed gaat met goud. Dit zijn overduidelijk de percepties van beleggers die in de papieren goudmarkt of in de goudmijnaandelen beleggen. Het zijn niet de gevoelens van de fysiek goud belegger, die weten dat ze met fysiek goud een wereldklasse bezit in handen hebben! Het is de fysiek goud belegger die het goud stevig vasthoudt in het licht van de massieve manipulatie van goud."

    Dit commentaar was volledig gericht op de falende goudbelegger uit het verleden. Of je nou goudmijnaandelen of een goudcontract koopt, de zwakte van die strategie is dat deze beleggingen het doelwit zijn van officieel beleid. Een investeerder dan dit beleid 'uitzitten', maar hij kan zich ook direct inkopen in de goudmarkt die niet gecontroleerd kan worden. Fysiek goud! De werkelijke hefboomwerking zit hem vandaag de dag in het begrijpen van de impact die de 'afwikkeling' van het officiële beleid heeft op de twee verschillende markten voor goud [goudcontracten en fysiek goud]. De grote aanbieders van goudcontracten kunnen en zullen niet 'zomaar weglopen'. Ze hebben op papier zoveel aanbod gecreëerd die niet gedekt kan worden met fysiek goud dat het geen optie is om te stoppen met het uitschrijven van nieuwe beloftes op goud. In een allerlaatste poging zullen ze alle handelaren in deze markt ervan bewust maken dat ze een bodemloze put van aanbod zullen scheppen, indien dat noodzakelijk is om een stijging van de prijs van goudcontracten te neutraliseren. Ongeacht de prijsontwikkeling van fysiek goud! Vooral als de stijging van de prijs van goudcontracten de enige marge is waar handelaren aan moeten voldoen. Aan het eind van de rit zal niet één speculant, commerciële handelaar of gokker in de wereld een goudcontract willen hebben die niet met fysiek goud afgewikkeld kan worden. Het einde van de huidige papieren goudmarkt kan er als volgt uitzien:

    Wanneer fysiek goud in prijs stijgt en voor een prijs van $3.000 per troy ounce verhandeld wordt.... en een grote handelaar bereid is om goudcontracten in onbeperkte hoeveelheden aan te bieden... voor zeg $200 per troy ounce.... dan zal niemand deze kopen indien de afwikkeling van deze contracten alleen in cash of in nieuwe goudcontracten kan plaatsvinden!!!

    Dit, mijn vrienden, is het volledige plaatje dat niet alleen gezien wordt door het oude geld in de goudmarkt, maar ook door het nieuwe geld! Dat is ook de reden waarom zoveel fysiek goud de Verenigde Staten verlaat. Zie ook de reactie van TownCrier van 19 april 2000:

    "Westerse goudbeleggers hebben de ware goudspirit verloren die zo diep geworteld zat in hun verleden, omdat ze jagen op de winsten in plaats van op de realiteit. Mr. Farfel schreef de volgende reactie die dit Westerse fenomeen zo treffend beschrijft: "Het lijkt erop dat je de mentaliteit hebt van een handelaar, één zonder een vast geworteld geloof in iets anders dan datgene waar je winst mee kunt maken..."."

  • Feestje voor de aandelen ten einde?

    Opvallend genoeg gedroegen Europese en Amerikaanse aandelenmarkten zich afgelopen maand verschillend. Waar Europa doorgaans Amerika volgt, daalden Europese aandelen in de maand juni juist terwijl Amerikaanse aandelen hun weg omhoog vervolgden.

    Bovenstaande is des te opvallender gezien recent commentaar van beide centrale banken. De Europese Centrale Bank (ECB) neigt steeds meer naar extra stimuleringsmaatregelen. De Amerikaanse tegenhanger (FED) juist naar de afbouw daarvan – in eerste instantie door het opkopen van obligaties te verminderen (’tapering’) om later te worden gevolgd door renteverhogingen.

    Minder sterke euro

    Vanuit een 'top-down'-perspectief herstelt de Amerikaanse economie zich gestaag. De werkgelegenheid neemt toe wat zorgt voor meer inkomsten bij de Amerikaanse consument, die daardoor meer te besteden hebben wat weer leidt tot extra werkgelegenheid... De meeste cijfers over de Amerikaanse economie laten verbetering zien, zonder dat ze nu bijzonder sterk te noemen zijn. Dit maakt dat de FED haar beleid van 'tapering' rustig kan voortzetten maar dat echte renteverhogingen op korte termijn nog niet aan de orde hoeven zijn - ook omdat de inflatiedruk in Amerika nog vrij laag is. Gezien de erg lage - en dalende - inflatie in de eurozone en de bereidheid van de ECB tegen het deflatierisico op te treden door extra stimuleringsmaatregelen te nemen lijkt het waarschijnlijk dat de euro zal verzwakken afgezet tegen de dollar. Sinds begin mei is daarvan reeds sprake: financiële markten anticiperen kennelijk al op uiteenlopend monetair beleid in Europa en Amerika.

    Amerikaanse aandelen

    Afgelopen tijd hebben we al een aantal keer laten weten dat de Amerikaanse aandelenmarkten momenteel tegen een waardering van circa 16 keer de winst in historisch opzicht vrij normaal gewaardeerd zijn. Wordt ook rekening gehouden met de renteniveaus - wat we hierbij zelf nog niet deden - dan zijn Amerikaanse aandelen zelfs nog wat aan de goedkope kant te noemen. Gaan we er vanuit dat de waarderingen de komende tijd onveranderd blijven - gezien de normale waardering momenteel een redelijke aanname - dan geldt per definitie dat een rendement verwacht mag worden in lijn met de groei van de winst per aandeel. Voor dit jaar komt die verwachte groei in Amerika uit op 6 tot 8% en voor volgend jaar wordt 10 tot 12% verwacht.

    Europese aandelen

    Ondanks dat aandelenmarkten op beide continenten in juni verschillende kanten op bewogen voorzien wij dat de Europese markten de komende tijd eveneens opwaarts tenderen. Europese beurzen zullen worden gestuwd door de aangekondigde stimulerende maatregelen van de ECB en, zoals gangbaar, worden meegetrokken met de - naar verwachting - eveneens stijgende Amerikaanse beurzen. De winstgroei bij Europese bedrijven zal voorlopig echter achterblijven bij die in Amerika. Dat is een gevolg van het achterlopende economische herstel in Europa en het nadeel dat Europese bedrijven vooralsnog ondervinden van de dure euro.

    Europese aandelen blijven achter bij de Amerikaanse

    Europese aandelen blijven achter bij de Amerikaanse (Bron: IEX)

    Stijgende aandelenkoersen op het Europese continent zullen aanvankelijk dan ook hand-in-hand moeten gaan met 'multiple expansion' (oplopende waarderingen). Daartoe is best ruimte: Europese aandelen zijn vanuit historisch perspectief vrij laag gewaardeerd en bovendien aanzienlijk lager gewaardeerd in vergelijking met Amerika. Al met al lijken aandelenkoersten aan beide kanten van de oceaan, geopolitieke problemen voorbehouden, verder opwaarts te kunnen gaan. In Amerika gesteund door oplopende winsten, in Europa door de aangekondigde stimuleringsmaatregelen van de ECB. Aan het aandelenfeestje lijkt voorlopig kortom nog geen einde te komen. Hendrik Oude Nijhuis Over de auteur: Hendrik Oude Nijhuis heeft zich jarenlang verdiept in de strategieën van ‘s werelds beste beleggers en is tevens oprichter van http://www.warrenbuffett.nl/. Disclaimer: De artikelen van gastschrijver Hendrik Oude Nijhuis zijn op persoonlijke titel geschreven en hoeven daarom niet altijd de visie van Marketupdate te vertegenwoordigen. Marketupdate geeft geen beleggingsadvies en de artikelen van Hendrik Oude Nijhuis moeten ook niet als zodanig worden aangemerkt. Marketupdate heeft geen geld ontvangen of betaald voor deze bijdrage.

    >> Klik hier om de bestseller “Leer beleggen als Warren Buffett” gratis te downloaden <<

  • Het neerschieten van de MH17 blijft waarschijnlijk zonder gevolgen

    Nederland en de rest van de Westerse wereld is op zijn minst geschokt door de gebeurtenissen van de afgelopen dagen. De meer optimistischen onder ons hopen waarschijnlijk, dat het neerhalen van het Maleisische toestel niet alleen maar een wandaad van de eerste klas zal blijven, maar dat er misschien nog iets nuttigs uit voortvloeit.

    column-cor-mh17De dood van honderden hebben de lokale crisis in Oekraïne met een ongelooflijke klap op het wereldtoneel geplaatst. Het bewijs lijkt zich bovendien op te stapelen, dat de raket is afgevuurd vanaf terroristisch grondgebied. Als dat uiteindelijk het geval zal blijken te zijn, dan is de separatistische beweging voorgoed in diskrediet gebracht. Je zou dan misschien mogen verwachten, dat Rusland liever niet meer geassocieerd wordt met die groepering en wie weet zich er nadrukkelijk van distantieert.

    Dialoog

    Misschien is deze tragedie van ongekende omvang de daadwerkelijk aanzet voor partijen om nu toch echt om tafel te gaan. Het zou het de opstandelingen gemakkelijker moeten maken concessies te doen; het zou het Westen onder ogen moeten laten zien, dat er een echte oorlog aan de gang is. Het zou Rusland ervan moeten doordringen, dat het land de verkeerde afslag in de geschiedenis heeft genomen. En, eind goed al goed, het zou de nieuwe president van Oekraïne in staat moeten stellen het gezag van Kiev weer over heel het land te bevestigen. Deze geschetste ontwikkeling zou voor opluchting zorgen tot ver buiten Oekraïne. Het zou misschien zelfs de hoop op wereldwijde economische groei versterken en het zou in ieder geval de volatiliteit op de financiële markten verminderen. Om in Oekraïne tot een definitieve oplossing te komen en om de integriteit van het land te herstellen lijken op zijn minst drie stappen onontkoombaar! Een samenwerking tussen column-cor-mh17bRusland en het Westen zou de rebellen ervan moeten doordringen, dat hun strijd nutteloos en nodeloos is. Elke oplossing, die aan de onderhandelingstafel uitgewerkt wordt, moet desnoods met kracht doorgevoerd worden. En tenslotte moeten er geloofwaardige mechanismes ontwikkeld worden, waardoor het vredesverdrag niet alleen opgelegd wordt, maar ook naleving ervan gegarandeerd kan worden.

    Oplossing ver weg

    Maar laten we eerlijk zijn. De wereld is nog mijlenver verwijderd van zelfs maar een begin van een oplossing. De rebellen zijn absoluut nog niet in stemming voor welke Westerse oplossing dan ook. Die opstelling is door realiteitszin ingegeven. Kiev is ver weg en is bovendien politiek en financieel heel erg zwak georganiseerd. Aan dat laatste zou het Westen en in het bijzonder Europa iets kunnen doen. Maar veel verder dan mooi geformuleerde communiqués komt Brussel niet om de woorden van premier Cameron te herhalen. West Europa kan maar niet loskomen van zijn naoorlogse instelling om weg te kijken van problemen en zich te verschuilen achter de brede rug van de Verenigde Staten. En dan Poetin, hij dankt zijn huidige populariteit onder de Russische bevolking aan zijn snel en sluw optreden in de Krim en in het Oosten van Oekraïne. Nu een stap terugdoen zou hem binnenlands ongelooflijk veel gezichtsverlies bezorgen. Het zou wel eens het einde van zijn politieke carrière kunnen inluiden! Met andere woorden, er zijn teveel krachten in het spel, die verhinderen dat het offer van de MH17 nog van enig nut kan zijn. De wereld zal al blij moeten zijn als er iets van een (tijdelijke) wapenstilstand gesloten wordt. Cor Wijtvliet

    Poetin in een comfortabele positie

    Poetin in een comfortabele positie

    BELANGRIJK: - Opmerkingen en vragen kunt u richten aan: [email protected] - Bezoek ook de website van Cor Wijtvliet en lees meer door hem geschreven artikelen - U kunt Cor Wijtvliet boeken voor een inspirerende spreekbeurt. Laat u verrassen! - U kunt zich hier abonneren voor het wekelijks Cor Wijtvliet Journaal, voor het geval u deze nog niet automatisch ontvangt. - Maak ook kennis met de nieuwsbrief Crash Investor, een vrijwel onmisbaar document voor de actieve belegger!

  • Federal Reserve hint op verhoging van de rente

    Binnen de Federal Reserve gaan er steeds meer geluiden op om de rente te verhogen, zo schrijft CNN Money. Richard Fisher van de Dallas Fed suggereerde onlangs in een toespraak aan de University of Southern California dat het tijd wordt om de spreekwoordelijke schaal met punch van tafel te halen. De spreekwoordelijke punch is de monetaire stimulering van de Amerikaanse centrale bank, rechtstreeks via de lage rente en indirect via de aankoop van honderden miljarden dollars aan schuldpapier. Als gevolg van deze maatregelen wist de centrale bank de complete rentecurve (van korte termijn tot lange termijn) omlaag te manipuleren.

    Fisher verwijst naar de koersontwikkeling van zogeheten ‘junk bonds’ (lage kwaliteit obligaties), landbouwobligaties en leningen aan opkomende landen. Al deze leningen zijn geprijsd op historisch hoge niveaus. Met andere woorden, beleggers prijzen steeds minder risico in en nemen genoegen met een steeds lagere rentevergoeding.

    Geloofwaardigheid

    Fisher krijgt bijval van Charles Plosser, een andere bekende naam binnen het Amerikaanse stelsel van centrale banken. Plosser, president van de Philadelphia Fed, waarschuwt voor een verlies aan geloofwaardigheid als de centrale bank de rente niet binnen afzienbare tijd opschroeft. Ook vreest hij dat de centrale bank haar grip op de inflatie en op de aandelenkoersen kan verliezen, indien ze niet tijdig ingrijpt met een streng monetair beleid. Uit een enquête die de Federal Reserve in juni hield bleek dat de financiële markten pas in het derde kwartaal van 2015 op een renteverhoging rekenen. Maar als we Plosser mogen geloven kan de eerste rentestap al veel sneller plaatsvinden.

    Risico's

    Ook Esther George van de Kansas City Fed maakt zich zorgen over de langdurig lage rente. Afgesproken dinsdag zei ze dat het nog erg lastig zal worden om de transitie te maken naar een hogere rente. Toch moet die stap ook volgens haar binnen afzienbare tijd gezet worden, omdat de Federal Reserve anders te maken zal krijgen met andere problemen die voortvloeien uit het te lang handhaven van de extreem lage rente. De critici bij de Federal Reserve zijn nog altijd in de minderheid, waarmee een snelle renteverhoging onwaarschijnlijk lijkt. De voorstanders van een lage rente zullen erop wijzen dat het zwakke economische herstel gebroken kan worden door een hogere rente. De eerste stap is een gecontroleerde afbouw van het stimuleringsprogramma tot en met oktober. Vanaf dat moment zal de centrale bank geen schuldpapier meer uit de markt halen.

    Federal Reserve denkt voorzichtig aan renteverhoging

    Federal Reserve denkt voorzichtig aan renteverhoging

  • Economisch herstel in twee grafieken

    Door ingrijpen van centrale banken en overheden groeit de economie weer. Overtuigend is het niet, maar het optimisme wint langzaam aan terrein. Maar is dat optimisme wel terecht? De groeiverwachting voor de economie wordt steeds verder naar beneden bijgesteld, terwijl de werkloosheid nog steeds veel hoger is dan voor de crisis. De stijgende aandelenkoersen zijn dan misschien een opsteker voor onze pensioenfondsen, het zegt weinig over het fundamentele herstel van de economie. Daar zijn banen voor nodig en die liggen sinds het uitbreken van de financiële crisis steeds minder voor het oprapen…

    Wereldwijde economische groei naar beneden bijgesteld

    Wereldwijde economische groei naar beneden bijgesteld

    Bedrijfswinsten en aandelenkoersen stijgen, maar werkgelegenheid neemt af

    Bedrijfswinsten en aandelenkoersen stijgen, maar werkgelegenheid neemt af (Bron: Zero Hedge)

  • China verstrekt lening aan Argentinië

    Terwijl Argentinië onderhandelingen voert met diverse Amerikaanse schuldeisers komt China met een zak geld over de brug. Xi Jinping, de president van China, bracht een bezoek aan het Zuid-Amerikaanse land en gaf zijn Argentijnse collega een toezegging voor een lening van $7,5 miljard. Afgelopen vrijdag arriveerde Jinping in Argentinië voor zijn tweede ontmoeting met de Argentijnse presidente Fernandez in één week. Een paar dagen eerder zagen de twee elkaar ook al tijdens het BRICS-topoverleg in de Braziliaanse hoofdstad Brasilia.

    China investeert $2 miljard in de bouw van nieuwe wegen en spoorwegen in het Latijns-Amerikaanse land. Daarnaast wordt er door de Chinezen $5 miljard geïnvesteerd in twee waterkrachtcentrales in de regio Patagonia. De Chinese president zei tijdens het staatsbezoek in Buenos Aires dat de twee landen meer moeten samenwerken op het gebied van gaswinning, mijnbouw, landbouw en nucleaire energie. In de aardbodem van Argentinië zit veel schalie-olie, een waardevolle brandstof die de Chinezen waarschijnlijk maar al te graag uit de grond halen.

    Schuldencrisis

    Argentinië werd in 2001 ook al geplaagd door een schuldencrisis, toen veroorzaakt door een opstapeling van schulden in een vreemde valuta (Amerikaanse dollars). Toen de koppeling van de Argentijnse peso aan de dollar brak werd de reële schuldenlast in één keer veel zwaarder. De Argentijnse munt werd fors gedevalueerd, waarvan de spaarder de dupe werd. Dertien jaar later heeft het land opnieuw problemen met haar schuldeisers. Op 30 juli loopt een betalingstermijn af en het is nog niet zeker of er voldoende middelen in kas zijn om de schulden af te lossen. Volgens economen kan een bond default in Argentinië ernstige gevolgen hebben. De economie van Argentinië, die al in recessie verkeert, zal dan verder krimpen. Ook zal de overheid dan een veel hogere rente moeten betalen om geld te kunnen lenen, zo schrijft de Financial Times.

    Staatsbezoek

    De Chinese president Jinping bezoekt vier verschillende landen op het Amerikaanse continent. Naast Brazilië en Argentinië zal hij ook een bezoek brengen aan Venezuela en Cuba. Bij deze staatsbezoeken staan de handelsbetrekkingen en investeringen centraal. De onderlinge handel tussen China en Argentinië bereikte vorig jaar een omvang van $15 miljard en zal naar verwachting de komende jaren verder toenemen. De Argentijnse presidente zei dat haar land bereid is de handelsrelaties met China te versterken.

    Xi Jinping brengt bezoek aan Argentinië

    Xi Jinping brengt bezoek aan Argentinië (Afbeelding via Xinhua)

  • Grafiek: Aandelenmarkt Rusland duikt in de min

    De oplopende geopolitieke spanningen tussen Rusland en het ‘Westen’ doen de Russische aandelenmarkt geen goed. De Micex index verloor in twee weken tijd 7,5% van haar waarde, terwijl de Amerikaanse S&P 500 op het moment van schrijven op ongeveer hetzelfde niveau staat als twee weken geleden. Sommige beleggers kiezen blijkbaar eieren voor hun geld en doen hun aandelen in Russische bedrijven in de verkoop.

    Vlak na de Russische inval van de Krim eerder dit jaar dook de aandelenmarkt ook al onderuit. Vooral buitenlands kapitaal trok zich toen terug uit angst voor sancties en financiële repressie. Beleggers die toen durfden in te stappen hebben een mooie rit omhoog kunnen maken, want de index kwam weer terug op het niveau van eind vorig jaar.

    Russische aandelenmarkt ging de afgelopen twee weken hard onderuit

    Russische aandelenmarkt ging de afgelopen twee weken hard onderuit (Via @jsblokland)

  • Goud en zilver report (Week 29)

    De goudprijs daalde de afgelopen week van €983,55 naar €969,02 per troy ounce (-1,48%), terwijl de prijs van een kilo zilver van €506,53 naar €496,13 zakte (-2,05%). In dollars zakte de goudprijs van $1.338,80 naar $1.310,78 (-2,09%) en de zilverprijs van $21,44 naar $20,87 (-2,66%) per troy ounce. Het grotere verlies in dollars weerspiegelt een relatief sterkere dollar tegenover de euro. De wisselkoers stond afgelopen vrijdag op $1,3524.

    Goudprijs in euro per troy ounce

    Goudprijs in euro per troy ounce (Bron: Goudstandaard)

    Zilverprijs in euro per kilogram

    Zilverprijs in euro per kilogram (Bron: Goudstandaard)

    Koersen terug bij af

    Zo hard als de koersen vorige week omhoog schoten, zo snel gingen ze afgelopen maandag ook weer naar beneden. Dinsdag gingen de koersen nog wat verder omlaag, waarmee de stijging van vorige week ongedaan werd gemaakt. Door de verschrikkelijke vliegramp in Oekraïne, waarbij heel veel onschuldige slachtoffers vielen, namen ook de geopolitieke spanningen toe. Verdenkingen gaan in de richting van Rusland, maar het is nog te vroeg om te zeggen of dat terecht is. Hoe dan ook, de financiële markten sorteerden voor op de veilige havens, waar ook goud toe gerekend kan worden. De goudprijs steeg met ongeveer anderhalf procent, maar leverde vrijdag alweer een deel van de stijging in.

    Indiase import goud daalt

    Er was de afgelopen weinig nieuws omtrent de edelmetalen. Goudstandaard schrijft dat India in het afgelopen financiële jaar (dat eindigde in maart) veel minder goud geïmporteerd heeft dan een jaar eerder. Het totaal in 2013-2014 kwam uit op iets meer dan 670 ton, tegenover een kleine 1.014 ton goud in het financiële jaar 2012-2013. De grote daling valt toe te schrijven aan een zeer restrictief beleid van de vorige Indiase regering. De importheffing van 10 tot 15 procent en het importquotum hebben de invoer van goud via officiële kanalen sterk afgeremd. Uiteraard nam de goudsmokkel een grote vlucht in deze periode, mede omdat de premie op goud op een gegeven moment de $180 per troy ounce bereikte. Daardoor was het lucratief illegaal goud in te voeren. Omdat daar geen cijfers van zijn blijft het gissen naar het totale importcijfer. De nieuwe regering heeft het importquotum versoepeld en overweegt de invoerheffing op goud te verlagen. Het zal nog even duren voordat we het effect daarvan terugzien in de cijfers.

    India importeerde minder goud

    India importeerde minder goud

    Rusland schroeft goudproductie op

    Goudmijnen in Rusland hebben de afgelopen jaren hun productie sterk opgeschroefd, zo lezen we op de nieuwspagina van Doijer & Kalff. Voor het eerst in 25 jaar produceerde het land, dat rijk is aan grondstoffen, in een jaar weer meer goud dan de Verenigde Staten. In 2013 steeg de productie in Rusland met 12,6% naar ruim 254 ton zuiver edelmetaal, veel meer dan de 227 ton in de Verenigde Staten. Terwijl de VS nog steeds goud exporteert weten de Russische goudmijnen de productie in eigen land te slijten. Commerciële banken kopen vaak een deel van de productie op, waarvan een gedeelte uiteindelijk aan de landelijke goudreserve toegevoegd wordt. Vergelijken we de huidige top 10 van landen met de grootste goudmijnsector met de productie in 2006, dan zien we grote verschuivingen. China en Rusland hebben de productie aanzienlijk uitgebreid, niet vreemd als je bedenkt dat dit ook de landen zijn die de laatste jaren veel goud importeren. Deze grootmachten willen veel meer goud hebben en proberen er zoveel mogelijk van te bemachtigen, zonder dat ze daarmee de goudprijs teveel opdrijven. Zoals bekend daalt de goudproductie in Zuid-Afrika al jaren. Zetten we de cijfers van 2013 naast die van 2006, dan is dat verschil opeens goed te zien. Goudproductie landen in 2006 en 2013

    Goudproductie landen in 2006 en 2013 (Bron: Doijer & Kalff)

  • Wat heeft 12,5 jaar euro ons gebracht? – Herman Meester

    In 1992 werd in Maastricht besloten tot een invoering van een gezamenlijke Europese munt, de euro. Vanaf 4 januari 1999 werden beurskoersen, de waarde van obligaties en opties aan de beurs weergegeven in euro’s. Munten en bankbiljetten werden op 1 januari 2002 gelijktijdig ingevoerd in twaalf landen die deel uitmaken van de Europese Unie.

    Marketupdate blikt met een aantal gastschrijvers terug op deze periode. Wat heeft de euro ons gebracht? Was er een alternatief? En hoe ziet de toekomst van de munt eruit? We spraken met Herman Meester, docent Hebreeuws en kenner van de Modern Monetary Theorie (MMT). Vanuit deze invalshoek geeft hij zijn visie op het europroject. Lees ook het uitgebreide interview dat we eerder hadden met Meester.

    Wat heeft 12,5 jaar euro ons gebracht? - Herman Meester

    1. De euro bestaat nu 12,5 jaar en heeft de grootste financiële crisis sinds de jaren dertig doorstaan. Had u dat verwacht? Herman Meester: Ja, want uiteindelijk gaan financiële crises over getallen, niet over gebrek aan water, olie of voedsel. Een centrale bank kan elke bankencrisis het hoofd bieden en rentes omlaag brengen als die uit de klauwen lopen. Maar laten we eerlijk zijn, als de ECB zich echt aan de geest van de wet had gehouden was het voor Griekenland afgelopen geweest. 2. De gemeenschappelijke munt werd in 2002 in twaalf verschillende landen geïntroduceerd. Inmiddels maken 18 landen gebruik van de munt en de verwachting is dat meer landen zich bij de muntunie willen aansluiten. Is de euro daarmee een succes? HM: Nee, het is een ramp voor heel veel mensen die worden opgeofferd aan het Stabiliteits- en Groeipact. Het is een succes voor de drankomzet als iedereen zich in een coma zuipt, maar is dat ook een sociaal succes? 3. Kun u begrijpen dat steeds meer landen zich aan willen sluiten bij de euro? HM: Het is onbegrijpelijk als je de prijs ziet die je ervoor betaalt. De enigen die dat willen zijn antidemocratische technocraten die niet willen snappen wat monetaire soevereiniteit inhoudt. Die geef je op en je krijgt er erg weinig voor terug. 4. De Europese centrale bank zegt dat ze prijsstabiliteit nastreeft en volgens Klaas Knot is ze daarin nog succesvoller geweest dan de Bundesbank in het tijdperk voor de euro. Herkent u zich in de uitspraak van Knot? HM: Nee. Hoe definieer je prijsstabiliteit? Ik heb weinig vernomen van de centrale bankiers toen er zeepbellen werden geblazen op de vastgoedmarkt. Die meten ze niet als inflatie. Nu zitten we met de gebakken peren. Maar goed, hij heeft gelijk als hij bedoelt dat de inflatie niet zozeer in de consumentenprijzen zat. Maar dat is niet de verdienste van de centrale bank. 5. De wisselkoers van de euro tegenover de dollar staat op dit moment veel hoger dan tijdens de introductie van de euro. Wat zegt dat volgens u? HM: De wereld probeert uit te vogelen hoe ze zonder de dollar internationaal handel kan drijven. Plus, de begrotingsdiscipline die in de euro ingebakken zit en de handelsbalans tussen Eurozone en buitenwereld dragen ook bij aan de schaarste van de euro. Uit die koers spreekt dus denk ik zowel de zwakte van de dollar als de relatieve kracht van de euro. 6. Hoe zou Europa door de financiële crisis zijn gekomen als er geen euro was en alle landen hun eigen munt hanteerden? HM: Uiteindelijk met veel minder problemen, vooral voor de Mediterrane landen en Ierland. Begrotingstekorten en staatsschuldniveaus zouden ook door het dak gaan maar landen die hun eigen geld creëren hebben daar in principe geen last van. Alleen zie je ook in het Verenigd Koninkrijk en de VS dat er weer veel te snel bezuinigd werd. Begrotingsdiscipline is gewoon een soort geloof geworden. 7. Voorstanders van de euro zeggen dat de gemeenschappelijke munt geboren is vanuit de wens van vrede en welvaart binnen Europa. Hoe ziet u dat? HM: Die vrede en welvaart gingen er ongetwijfeld op vooruit met een gemeenschappelijke markt. Maar zoals het nu gaat staat de euro in veel landen voor massawerkloosheid. Ideale voedingsbodem voor extremisme. In Griekenland hebben gewelddadige neonazi's nu veel aanhang. In Spanje heb je separatisten die bijv. Galicië en Catalonië onafhankelijk willen. In Frankrijk groeit het Nationaal Front met elke verkiezing. Ik weet niet of vrede en welvaart er zo uitzien. 8. De euro is de eerste valuta die niet alleen haar koppeling aan goud, maar ook haar koppeling aan de natiestaat verbroken heeft. Dat betekent dat de goudprijs vrij kan bewegen en dat landen geen mogelijkheid hebben ‘de geldpers aan te zetten’. Wat vind u daarvan? HM: “De geldpers aanzetten” klinkt erg dreigend, dus instinctief voelen mensen aan dat het goed is als dat niet meer kan. Maar in plaats van mensen bang maken moeten we uitleggen dat overheidstekorten nou net het spaaroverschot van de private sector zijn. Als ze maar de juiste hoogte hebben – niet te hoog en niet te laag – dienen ze de economie juist. 9. Terwijl andere centrale banken zoals de Federal Reserve en de Bank of England een stimulerend monetair beleid voeren is de ECB geneigd juist zo min mogelijk te doen. Wat vindt u van de aanpak van de ECB? HM: De ECB haalt wat minder fratsen uit maar die zijn (zoals QE) toch bijna alleen een manier om “chemisch afval” van bankbalansen te halen. Ook de ECB houdt de rente laag. Wat kun je nog meer doen? Monetair beleid is niet het antwoord. Wat echt zou helpen – staatsschuldpapier opkopen om meer begrotingsruimte te maken – is verboden en doet de ECB alleen via een omweg, als het echt niet anders kan. 10. Wat wordt volgens u de grootste uitdaging voor de euro in de komende 12,5 jaar? HM: Hoe we de financiering van de overheidsbegrotingen zo kunnen organiseren dat Euroland op een goede manier kan investeren in de toekomst. Zonder te hollen van crisis naar crisis. En zonder het privatiseren van de publieke sector. We kunnen niet concurreren met de VS, China of Japan als we in Euroland aan begrotingsdiscipline doen en zij niet.

  • Infographic: De gewoontes van rijke mensen

    De rijken der aarde blijken blijken, onafhankelijk van hun afkomst en hun persoonlijke kwaliteiten, een aantal gewoontes gemeenschappelijk te hebben. Ze sporten frequenter, kijken minder televisie, staan ’s morgens eerder op en lezen veel meer dan mensen die niet rijk zijn. Dat blijkt althans uit een onderzoek van Thomas C. Corley naar de gewoontes van 233 vermogende mensen en 128 mensen met een laag inkomen.

    De gewoontes van rijke mensen

    De gewoontes van rijke mensen (infographic van VisualCapitalist)

  • Wat heeft 12,5 jaar euro ons gebracht? – Cor Wijtvliet

    In 1992 werd in Maastricht besloten dat er een gezamenlijke Europese munt zou komen: de euro. Vanaf 4 januari 1999 werden beurskoersen, de waarde van obligaties en opties aan de beurs al weergegeven in euro’s, maar het duurde nog tot begin 2002 voordat de Europese bevolking de fysieke munten en biljetten in handen zou krijgen en de euro zijn volledige introductie maakt. De munt werd in dat jaar gelanceerd in 12 verschillende landen. We zijn nu 12,5 jaar en een grote financiële crisis verder, dus het is tijd om de balans op te maken.

    Marketupdate blikt met een aantal gastschrijvers terug op deze periode. Wat heeft de gemeenschappelijke munt ons gebracht? En was er eigenlijk wel een alternatief? En hoe ziet de toekomst van de munt eruit? In het derde deel stellen we deze vragen aan Cor Wijtvliet, de vaste columnist van Marketupdate en auteur van de wekelijkse Crash Investor en Cor Wijtvliet Journaal nieuwsbrieven.

    Wat heeft 12,5 jaar euro ons gebracht? - Cor Wijtvliet

    1. De euro bestaat nu 12,5 jaar en heeft de grootste financiële crisis sinds de jaren dertig doorstaan. Had u dat verwacht? Cor Wijtvliet: Nee, ik heb lang geloofd in het welbegrepen eigenbelang van de financiële sector (Greenspan). Bovendien heb ik mij vergist in de kwaliteit van het toezicht. 2. De gemeenschappelijke munt werd in 2002 in twaalf verschillende landen geïntroduceerd. Inmiddels maken 18 landen gebruik van de munt en de verwachting is dat meer landen zich bij de muntunie willen aansluiten. Is de euro daarmee een succes? CW: Niet, als de volatiliteit hoog blijft, omdat er op de markten wantrouwen heerst tegen de periferie en de nieuwe landen. 3. Kun u begrijpen dat steeds meer landen zich aan willen sluiten bij de euro? CW: In principe wel. Voor het oosten betekent de gemeenschappelijke euro een gemakkelijkere en goedkopere toegang tot de markten van West Europa. 4. De Europese centrale bank zegt dat ze prijsstabiliteit nastreeft en volgens Klaas Knot is ze daarin nog succesvoller geweest dan de Bundesbank in het tijdperk voor de euro. Herkent u zich in de uitspraak van Knot? CW: Nee, tot de uitspraak van Mario Draghi in juli 2013 was de euro slachtoffer van de marktkrachten! 5. De wisselkoers van de euro tegenover de dollar staat op dit moment veel hoger dan tijdens de introductie van de euro. Wat zegt dat volgens u? CW: Dat de euro verschrikkelijk is overgewaardeerd. Dat is vooral te wijten aan de QE programma’s in Japan, de VS en de EU en aan de uitspraak van Draghi (safe haven). 6. Hoe zou Europa door de financiële crisis zijn gekomen als er geen euro was en alle landen hun eigen munt hanteerden? CW: De perifere landen hadden hun valuta’s kunnen devalueren. Daardoor was er eerder een nieuw evenwicht bereikt tussen het Noorden en het Zuiden. De crisis was wellicht al voorbij geweest 7. Voorstanders van de euro zeggen dat de gemeenschappelijke munt geboren is vanuit de wens van vrede en welvaart binnen Europa. Hoe ziet u dat? CW: Dat is ook zo, maar de ondertekenaars van het Verdrag van Maastricht hebben niet beseft dat de introductie van een gemeenschappelijke munt op zijn minst gepaard moet gaan met de vorming van bijvoorbeeld een muntunie. Institutioneel schoot Europa tekort en legde daarmee de basis voor de schuldencrisis 8. De euro is de eerste valuta die niet alleen haar koppeling aan goud, maar ook haar koppeling aan de natiestaat verbroken heeft. Dat betekent dat de goudprijs vrij kan bewegen en dat landen geen mogelijkheid hebben ‘de geldpers aan te zetten’. Wat vind u daarvan? CW: Het al dan niet laten draaien van de geldpers is eerst en vooral de verantwoordelijkheid van de ECB. Die is tot nu toe zelfstandig en weet de politiek op afstand te houden. Dat is een zeer gewenste situatie 9. Terwijl andere centrale banken zoals de Federal Reserve en de Bank of England een stimulerend monetair beleid voeren is de ECB geneigd juist zo min mogelijk te doen. Wat vindt u van de aanpak van de ECB? CW: De ECB wil best verruimen, maar de Bundesbank niet! Daar wringt de schoen! 10. Wat wordt volgens u de grootste uitdaging voor de euro in de komende 12,5 jaar? CW: Die is meer politiek-economisch! De tegenstellingen tussen het Noord-zuiden en oosten moet minder worden. Het zou goed zijn als er een transfersysteem zou komen zoals in de VS. Dan nemen sterke staten verantwoordelijkheid voor de zwakker staten. Ook in de VS bestaat een geldstroom vanuit het Noordoosten naar het zuiden. Dat is al decennia zo en niemand klaagt erover.