Blog

  • Grafiek: Ook China stapelt schulden

    De Chinese economie blijft groeien, maar sinds het uitbreken van de financiële crisis gaat dat niet meer zo gemakkelijk als in de jaren daarvoor. Een grafiek van de Economist laat zien dat ook de Chinese economie zich vol begint te zuigen met schulden.

    Om de groeidoelstelling van 7,5% per jaar te halen verlaagde de People’s Bank of China de rente in zeer korte tijd met twee procentpunt. En waar de lage rente in Europa en de VS vooral de aandelenkoersen heeft opgedreven, zien we dat in China vooral de bedrijfskredieten en vastgoedleningen een grote vlucht hebben genomen.

    Schuld naar 200% van het bbp

    In het tweede kwartaal van dit jaar bereikte de Chinese economie een dubieuze mijlpaal. De schuldquote werd in dat kwartaal meer dan twee keer zo groot als de omvang van de Chinese economie, gemeten naar het bbp. Het is niet zozeer het niveau van de schulden dat ons zorgen baart, maar de snelheid waarmee de schulden de afgelopen vijf jaar zijn toegenomen. De volgende grafiek laat de schuldontwikkeling sinds 2002 zien. Chinese economie steeds dieper in de schulden

    Chinese economie steeds dieper in de schulden (Bron: The Economist)

    Schuldquote

    De Chinezen maken steeds meer schulden, maar is dat erg? Tot op zekere hoogte kunnen schulden een positieve bijdrage leveren aan de economie, omdat er met nieuwe kredieten investeringen gedaan kunnen worden waar anders geen geld voor was. Maar in het Westen hebben we aan der lijve ondervonden wat de impact kan zijn van een te grote schuldenlast. Denk aan huishoudens die financieel onder water staan door de daling van de huizenprijzen en aan landen die zonder ingrijpen van de ECB een zeer hoge rente moesten betalen over nieuwe schulden.

    De 200% schuld tegenover het bbp in China is nog beperkt als je deze afzet tegen de schulden in veel Westerse landen. De volgende grafiek op basis van cijfers van Blackrock en Credit Suisse laat zien dat de totale schulden op publiek en privaat niveau vele malen groter zijn dan het bbp van de betreffende landen.

    Bruto schulden zijn veel groter in Westerse landen

    Bruto schulden zijn veel groter in Westerse landen

  • Wat heeft 12,5 jaar euro ons gebracht? – 24 karaat

    In 1992 werd in Maastricht besloten dat er een gezamenlijke Europese munt zou komen: de euro. Vanaf 4 januari 1999 werden beurskoersen, de waarde van obligaties en opties aan de beurs al weergegeven in euro’s, maar het duurde nog tot begin 2002 voordat de Europese bevolking de fysieke munten en biljetten in handen zou krijgen en de euro zijn volledige introductie maakt. De munt werd in dat jaar gelanceerd in 12 verschillende landen. We zijn nu 12,5 jaar en een grote financiële crisis verder, dus het is tijd om de balans op te maken.  

    Marketupdate blikt met een aantal gastschrijvers terug op deze periode. Wat heeft de gemeenschappelijke munt ons gebracht? En was er eigenlijk wel een alternatief? En hoe ziet de toekomst van de munt eruit? In het tweede deel stellen we deze vragen gastschrijver 24 karaat, die eerder dit jaar tal van artikelen schreef over goud en het geldsysteem. Klik hier voor het dossier met alle bijdragen van 24 karaat.

    Wat heeft 12,5 jaar euro ons gebracht? - 24 karaat

    1. De euro bestaat nu 12,5 jaar en heeft de grootste financiële crisis sinds de jaren dertig doorstaan. Had u dat verwacht? 24 karaat: Ja,…want een munt verdwijnt niet zo vlug. Maar de chronische munt-krisis(en) is bijlang na nog niet afgelopen. 2. De gemeenschappelijke munt werd in 2002 in twaalf verschillende landen geïntroduceerd. Inmiddels maken 18 landen gebruik van de munt en de verwachting is dat meer landen zich bij de muntunie willen aansluiten. Is de euro daarmee een succes? 24K: Het succes van de € kan alleen gemeten worden aan het behoud/verlies van z’n koopkracht. 3. Kun u begrijpen dat steeds meer landen zich aan willen sluiten bij de euro? 24K: Natuurlijk wil iedereen komen schuilen binnen de muren van de € versterkte burcht. 4. De Europese centrale bank zegt dat ze prijsstabiliteit nastreeft en volgens Klaas Knot is ze daarin nog succesvoller geweest dan de Bundesbank in het tijdperk voor de euro. Herkent u zich in de uitspraak van Knot? 24K: Totale onzin. 5. De wisselkoers van de euro tegenover de dollar staat op dit moment veel hoger dan tijdens de introductie van de euro. Wat zegt dat volgens u? 24K: Voorlopig dikteert het $-regime nog steeds de €-$ wisselkoers. 6. Hoe zou Europa door de financiële crisis zijn gekomen als er geen euro was en alle landen hun eigen munt hanteerden? 24K: Het drama zou dan al aan z’n ontknoping zijn. 7. Voorstanders van de euro zeggen dat de gemeenschappelijke munt geboren is vanuit de wens van vrede en welvaart binnen Europa. Hoe ziet u dat? 24K: Een immer konvergerend Euroland is een goede zaak. Spijtig van de vele zwakheden die nog steeds niet verholpen kunnen worden (politieke unie) 8. De euro is de eerste valuta die niet alleen haar koppeling aan goud, maar ook haar koppeling aan de natiestaat verbroken heeft. Dat betekent dat de goudprijs vrij kan bewegen en dat landen geen mogelijkheid hebben ‘de geldpers aan te zetten’. Wat vind u daarvan? 24K: Dat principe is in theorie perfekt. In de praktijk funktioneert het nog steeds niet. 9. Terwijl andere centrale banken zoals de Federal Reserve en de Bank of England een stimulerend monetair beleid voeren is de ECB geneigd juist zo min mogelijk te doen. Wat vindt u van de aanpak van de ECB? 24K: De ECB is in feite reeds ver-FED. 10. Wat wordt volgens u de grootste uitdaging voor de euro in de komende 12,5 jaar? 24K: Behouden van de koopkracht voor alle Eurolanders.

  • Video: Het wankele fundament van Basel III

    Lex Hoogduin, hoogleraar aan de Universiteit van Amsterdam en voormalig DNB-directeur, uit zijn kritiek op de Basel III normen voor banken. Een verhoging van de minimum kapitaaleisen kan een bank weerbaarder maken tegen kleine schokken, maar daarmee zijn ze nog niet bestand tegen extreme schokken. Hij zegt het volgende in zijn commentaar.

    “Bazel 3 heeft onvoldoende oog voor het onderscheid tussen risico en onzekerheid.  In een situatie van risico zijn alle mogelijke uitkomsten van een handeling of beslissing bekend. De waarschijnlijkheidsrekening is van toepassing. Kwantitatief risicomanagement is mogelijk.

    In een situatie van onzekerheid zijn alle mogelijke uitkomsten van een beslissing niet bekend. Dat is de situatie waarin mensen en dus banken zich bevinden.  Er is geen objectieve basis voor de waarschijnlijkheidsrekening. Risicomanagement is geen harde wetenschap.  Maar een verzameling nuttige en verfijnde vuistregels.”

  • Wat heeft 12,5 jaar euro ons gebracht? – Edin Mujagic

    In 1992 werd in Maastricht besloten dat er een gezamenlijke Europese munt zou komen: de euro. Vanaf 4 januari 1999 werden beurskoersen, de waarde van obligaties en opties aan de beurs al weergegeven in euro’s, maar het duurde nog tot begin 2002 voordat de Europese bevolking de fysieke munten en biljetten in handen zou krijgen en de euro zijn volledige introductie maakt. De munt werd in dat jaar gelanceerd in 12 verschillende landen. We zijn nu 12,5 jaar en een grote financiële crisis verder, dus het is tijd om de balans op te maken.  

    Marketupdate blikt met een aantal gastschrijvers terug op deze periode. Wat heeft de gemeenschappelijke munt ons gebracht? En was er eigenlijk wel een alternatief? En hoe ziet de toekomst van de munt eruit? In het eerste deel spreken we met Edin Mujagic, econoom en auteur van de boeken Het Inflatiespook en Geldmoord.

    Wat heeft 12,5 jaar euro ons gebracht? - Edin Mujagic

    1. De euro bestaat nu 12,5 jaar en heeft de grootste financiële crisis sinds de jaren dertig doorstaan. Had u dat verwacht? Edin Mujagic: ja, want de euro wordt gezien als slagroom op de Europese integratietaart en de munt overeind houden zou koste wat kost gebeuren. 2. De gemeenschappelijke munt werd in 2002 in twaalf verschillende landen geïntroduceerd. Inmiddels maken 18 landen gebruik van de munt en de verwachting is dat meer landen zich bij de muntunie willen aansluiten. Is de euro daarmee een succes? EM: Op het eerste gezicht wel. Maar…zie mijn antwoord hieronder. Het zou in mijn ogen een succes zijn als er ook landen zoals Zweden of Denemarken ervoor gekozen hadden zich aan te sluiten. Dus ik zou aan het stijgende aantal eurolanden niet zulke verregaande conclusie verbinden als dat de euro een succes is. 3. Kun u begrijpen dat steeds meer landen zich aan willen sluiten bij de euro? EM: zeker, voor Oost- en Centraal-Europese landen is de euro een veilige haven én, niet vergeten, lidmaatschap daarvan is als het ware het bewijs dat ze de transitie van communistische, centraalgeleide economieën naar een vrijemarkteconomie voltooid hebben. 4. De Europese centrale bank zegt dat ze prijsstabiliteit nastreeft en volgens Klaas Knot is ze daarin nog succesvoller geweest dan de Bundesbank in het tijdperk voor de euro. Herkent u zich in de uitspraak van Knot? EM: absoluut niet. Om een paar redenen: ten eerste omdat de lage inflatie van de afgelopen 15 jaar voor een groot deel gevolg is van toenemende globalisering, heeft weinig met ECB-beleid te maken. Ten tweede: de ECB plukt de vruchten van het decennialange anti-inflatie beleid van de Bundesbank. Ten derde: sinds de invoering van de euro hebben we tijden van 4%+ inflatie gekend; de ECB deed er bitterweinig aan die hoge inflatie te bestrijden. De daling erna was niet het gevolg van het ECB-beleid. Hoe goed of slecht de ECB is mbt inflatie moet nog blijken, zoals in boek Geldmoord aangegeven: 12,5 jaar (eigenlijk 15 jaar, want vanaf 1999) is niets op een leven van een centrale bank, is niets meer dan een oogwenk. De ECB moet zich nog bewijzen. Ik ben er niet gerust op dat de bank op dat gebied de Bundesbank zal evenaren. 5. De wisselkoers van de euro tegenover de dollar staat op dit moment veel hoger dan tijdens de introductie van de euro. Wat zegt dat volgens u? EM: ik hecht weinig waarde aan EUR/USD. Beide munten zijn in de kern verrot, onderlinge verhouding tussen twee zulke munten zegt weinig, hooguit welke munt, tijdelijk, minder zwak is. 6. Hoe zou Europa door de financiële crisis zijn gekomen als er geen euro was en alle landen hun eigen munt hanteerden? EM: er zouden grote koersschommelingen zijn geweest, met name tussen de zuidelijke en noordelijke munten. Veel anders dan nu zou het imo niet zijn geweest, het aanpassingsproces zou slechts via wisselkoersen gegaan zijn en niet, zoals nu, via lonen en werkloosheid. 7. Voorstanders van de euro zeggen dat de gemeenschappelijke munt geboren is vanuit de wens van vrede en welvaart binnen Europa. Hoe ziet u dat? EM: eens, de euro is aan de Europeanen verkocht als een economisch project maar in de kern is het ene politiek project. 8. De euro is de eerste valuta die niet alleen haar koppeling aan goud, maar ook haar koppeling aan de natiestaat verbroken heeft. Dat betekent dat de goudprijs vrij kan bewegen en dat landen geen mogelijkheid hebben ‘de geldpers aan te zetten’. Wat vind u daarvan? EM: ik denk dat de werkelijkheid weinig heel laat van de stelling dat de eurolanden de geldpers niet kunnen aanzetten. 9. Terwijl andere centrale banken zoals de Federal Reserve en de Bank of England een stimulerend monetair beleid voeren is de ECB geneigd juist zo min mogelijk te doen. Wat vindt u van de aanpak van de ECB? EM: de laatste tijd probeert de ECB de Fed en de BoE, imo, juist rechts in te halen! 10. Wat wordt volgens u de grootste uitdaging voor de euro in de komende 12,5 jaar? EM: in het kort: overleven, ik denk dat het naïef is om te denken dat de euro de crisis overleefd heeft, in mijn ogen moet het ergste voor de euro nog komen. Ik verwacht dat de muntunie het niet zal overleven.

  • Grafiek: De BRICS ontwikkelingsbank

    De BRICS-landen lanceren een alternatief voor de Wereldbank en het IMF, zoals we eerder al schreven op Marketupdate. De volgende illustratie laat in één oogopslag hoeveel geld de vijf landen bij elkaar brengen om het alternatief op te tuigen. Brazilië, Rusland en India leggen elk $10 miljard in de ‘New Development Bank’ en $18 miljard in een nieuw noodfonds. China levert opvallend genoeg een veel grotere bijdrage van $41 miljard aan het noodfonds, terwijl ze ook $10 miljard overboekt naar de New Development Bank. Zuid-Afrika levert de kleinste bijdrage, maar moet alsnog in totaal $15 miljard ophoesten.

    In totaal beschikt de New Development Bank, die infrastructuur projecten in opkomende economieën zal financieren, over een startkapitaal van $50 miljard, kapitaal dat in een later stadium nog verdubbeld kan worden tot $100 miljard. Het bedrag dat in het gezamenlijke noodfonds gestopt wordt moet landen helpen die in liquiditeitsproblemen zijn gekomen.

    BRICS-landen lanceren ontwikkelingsbank en noodfonds

    BRICS-landen lanceren ontwikkelingsbank en noodfonds (Bron: Reuters)

  • VS scherpt sancties tegen Rusland aan

    De Verenigde Staten heeft woensdag nieuwe sancties opgelegd aan Gazprombank en Rosneft Oil, twee Russische bedrijven die actief zijn in de olie- en gassector. Ook de VEB bank, die betalingsverkeer voor de Russische regering verwerkt, is doelwit van de nieuwe sancties. De nieuwe sancties zorgen ervoor dat de genoemde bedrijven niet langer aan middellange en lange termijn dollarleningen kunnen komen. Volgens Obama zijn het hardere, maar wel zeer gerichte straffen die geen schadelijke gevolgen zullen hebben voor Amerikaanse bedrijven.

    De Verenigde Staten dreigden al langer met het intensiveren van de sancties en het geduld lijkt nu op te zijn. De Amerikaanse sancties kwamen eerder dit jaar als reactie op de Russische inval in de Krim, maar de Russen lijken zich er maar weinig van aan te trekken. Poetin beschouwt de Krim als Russisch grondgebied en langs de grens met Oekraïne zijn naar verluid nog steeds duizenden militairen gestationeerd.

    Boemerang-effect

    De Russische president Poetin had zijn antwoord op de aanscherping van de sancties snel gereed. Vanuit Brazilië, waar hij aanwezig is voor het zesde topoverleg van de BRICS-landen, gaf hij een duidelijke verklaring af.

    "Sancties hebben meestal een boemerang-effect en zullen de relatie tussen de VS en Rusland ongetwijfeld verder in een hoek duwen. Dit is een serieuze aanval op onze verstandhouding met de Verenigde Staten. Ook ondermijnen de sancties de lange-termijn belangen van veiligheid voor de VS en haar bevolking. We staan open om een oplossing te vinden voor deze situatie. Ik hoop dat gezond verstand en de wil om alle problemen op diplomatieke wijze op te lossen zal prevaleren.

    De maatregelen die de Amerikaanse regering genomen heeft tegen Rusland zijn, naar mijn mening, in strijd met de belangen van de Verenigde Staten. Ik bedoeld daarmee dat grote bedrijven die in Rusland willen werken door de sancties minder concurrerend zijn dan de grote energiebedrijven uit andere landen. We gaven het grootste Amerikaanse energiebedrijf de kans om aan de slag te gaan in het Arctische gebied. En nu willen de Verenigde Staten dat zelf tegenhouden? De sancties schaden de grootste energiebedrijven, maar waarom doen ze dat? Waarom maken ze opnieuw die fout?

    Dit is op zijn minst een zeer onprofessionele aanpak. Vroeg of laat moet er een andere aanpak komen om de internationale problemen op te lossen, maar het leed is dan al geleden."

    Poetin maakt ook van de gelegenheid gebruik om zijn ongenoegen te uiten over de werkwijze van het IMF. Die hebben reeds geld uitgeleend aan Oekraïne, terwijl het land nog steeds niet stabiel is. Het resultaat is wat we nu zien gebeuren in het Oost-Europese land. Het geld was bedoeld om de bankensector van het land te herstellen, maar voor zover ik weet is het meeste geld terechtgekomen bij private banken van Oekraïense oligarchen. Poetin merkt op dat de eerste tranche niet gebruikt is om achterstallige rekeningen voor Russisch aardgas te voldoen, terwijl dat wel de bedoeling was. Poetin laakt Amerikaanse sancties

    Poetin laakt Amerikaanse sancties

  • Amerikaanse bedrijven gebruiken yuan steeds vaker

    Het gebruik van Chinese yuan neemt ook toe onder Amerikaanse bedrijven, zo schrijft Forbes op basis van een onderzoek van HSBC. De bank ondervroeg in totaal 1.301 internationale bedrijven die in de Verenigde Staten zaken doen of die in het land gevestigd zijn. Daaruit bleek dat 17% van alle Amerikaanse bedrijven reeds yuan gebruiken bij internationale transacties. Hoewel dat nog steeds minder is dan het wereldwijde gemiddelde van 22% van alle bedrijven is er al wel sprake van een sterke toename.

    Yuan wint aan populariteit in de VS

    Vorig jaar gebruikte nog maar 9% van de Amerikaanse bedrijven de Chinese yuan. Uit de enquête bleek ook dat 22% van de bedrijven die de munt niet niet gebruikt heeft dat de komende vijf jaar wel denkt te gaan doen. Hoewel de totale omvang van de handel in Chinese yuan nog steeds zeer klein is wint de munt snel aan populariteit. In april was de totale waarde van alle transacties in yuan 327% groter dan een jaar eerder, zo blijkt uit cijfers die SWIFT onlangs bekendmaakte. Van het totale handelsvolume tussen de VS en China werd in april 2,4% afgerekend in yuan, tegenover slechts 0,7% in dezelfde maand van vorig jaar.

    Aantal transacties in Chinese yuan nemen toe

    Aantal transacties in Chinese yuan nemen toe (Bron: SWIFT, via de Financial Times)

    Volgens HSBC zal tegen het einde van 2015 ongeveer dertig procent van de handel die China drijft met de rest van de wereld in yuan afgerekend worden, een verdubbeling ten opzichte van de 13 tot 15 procent die nu al in de Chinese munt afgerekend wordt. Tot op heden zijn het vooral de grotere bedrijven die al in de Chinese munt handelen met buitenlandse zakenpartners, maar in de komende jaren zal het gebruik van de munt volgens HSBC ook bij de kleinere en middelgrote bedrijven toenemen. Het gebruik van yuan neemt een wisselkoersrisico weg voor de Chinese bedrijven. Ondertussen kunnen buitenlandse bedrijven hun Chinese yuan investeren in een groeiende markt voor yuan-schuldpapier, dat een beter rendement oplevert dan dollar schuldpapier. Een 10-jaars Chinese staatslening levert een rendement van 4% op, veel meer dan het rendement op Amerikaanse staatsobligaties en zelfs meer dan het rendement op veel bedrijfsobligaties. Daarmee is het voor Amerikaanse bedrijven ook makkelijker om liquiditeit in Chinese yuan aan te houden.

    Van greenback naar 'redback'

    Volgens HSBC is de Chinese yuan tegen 2017 volledig converteerbaar. Het is al mogelijk om rechtstreeks in yuan te wisselen in onder andere Hong Kong, Taiwan en Singapore. Ook in Europa krijgt de yuan voet aan de grond, bijvoorbeeld in Londen, Frankfurt en Zwitserland. De Financial Times schrijft dat de Chinese economie door het overschakelen van dollars naar yuan minder afhankelijk wordt van de Amerikaanse kredietmarkt. De vraag is wat de grote dollarreserves van China nog waard zijn, indien China voor een substantieel deel van de handel met het buitenland geen dollars mee nodig heeft.

    yuan-currency

  • Samsung zit tussen hamer en aanbeeld

    samsung-apparatenHet is zo langzamerhand een vertrouwd beeld geworden. Bedrijven zitten op bergen cash en weten eigenlijk niet wat ze ermee aan moeten. Dan komen vervolgens de beleggers in actie en eisen dat de bedrijven de cash aan hen uitdelen. Dat is ook het geval bij Samsung. Dit Koreaans bedrijf zit op $ 60 miljard aan liquiditeiten en doet er weinig mee. Beleggers eisen hun deel, maar Samsung wil dat niet, omdat het naar eigen zeggen nog steeds een groeibedrijf is.

    Op die claim valt wel een en ander af te dingen. Zo heeft het bedrijf recentelijk voor de derde keer op rij de wereld ‘verblijd’ met een winstwaarschuwing. Die derde waarschuwing op rij is eerst en vooral toe te schrijven aan de smartphone divisie, tot voor kort de motor achter een indrukwekkende winstgroei. In 2013 was deze divisie goed voor 2/3 van de winst.

    Samsung verliest marktaandeel

    Naar eigen zeggen heeft ’s-Werelds grootse producent van mobile devices vooral te kampen met een ontzagwekkende concurrentie op de Chinese markt van Chinese bedrijven als Xiaomi en Lenovo. Door die concurrentie is het marktaandeel van Samsung op die markt teruggelopen van 25% naar 18%. Vooral Xiaomi bezorgt Samsung veel hoofdbrekens. De Chinezen beweren smartphones voor de bovenkant van de markt te produceren tegen zeer lage kosten. En met succes naar het schijnt. In 2013 verkocht het bedrijf 19 miljoen toestelletjes, dit jaar zijn het er waarschijnlijk 60 miljoen en volgend jaar moeten het er 100 miljoen worden. De door Xiaomi geïnitieerde prijzenslag heeft al de nodige navolgers gekregen en ook Samsung zal er niet aan kunnen ontkomen om de prijzen te verlagen. Dat is niet goed voor de marges. samsung-operating-income En dan heeft Samsung nog te maken met factoren, waar het bedrijf weinig aan kan doen. De nationale munt, de won, wordt steeds duurder. De meest zorgwekkende factor is toch wel de vertraging in de wereldwijde vraag naar smartphones. In 2013 liet die nog een gezonde vraag van 42% zien. Maar volgens onderzoeksbureau Gartner naderen zeker de Westerse markten met hun voorkeur voor high end devices de verzadigingsgraad. De groei zal meer en meer moeten komen uit de Opkomende Markten, waar voor het merendeel goedkopere toestelletjes met een lagere marge verkocht worden. Veranderende marktomstandigheden zijn zonder meer een probleem voor Samsung, maar het niet het hele verhaal. Samsung slaagt er niet in mee te gaan in deze veranderingen met als resultaat, dat het een achterblijver is geworden. De Koreaanse groei is veel lager dan de gemiddelde groei. Critici verwijten het bedrijf daarom, dat het de trends in de markt onvoldoende herkend heeft. Dat zou in feite de kern van de problemen zijn. Samsung verweert zich tegen deze aantijgingen met het argument dat de problemen tijdelijk zijn. Het bedrijf staat op het punt een serie nieuwe mobile devices in de markt te samsung-gross-profit-marginzetten. Zo zal er in september een nieuwe Galaxy Note phablet op de markt komen. Of dat voldoende is, het blijft de vraag. In de maand september komt namelijk Apple met een nieuw iPhone op de markt. Waarschijnlijk een toestel met een groter scherm, waarvoor de high end kopers een grote voorkeur schijnen te hebben. Het kan goed zijn, dat Apple met die nieuwe iPhone aan de bovenkant van de markt klanten van Samsung gaat afsnoepen. Die kans is niet gering, omdat recente introducties slechts ogenschijnlijke innovaties bevatten. Het is allemaal niet wereldschokkend, dat geeft zelfs Samsung toe.

    Gebrek aan innovatie

    Volgens de aandeelhouders is Samsung op dit moment simpelweg niet in staat echt innovatieve producten in de markt te zetten, die grote investeringen rechtvaardigen. Veel investeringen zijn in hun ogen louter geldverspilling. Ergo, het geld kan beter aan de aandeelhouders terug gegeven worden. Samsung heeft een geschiedenis van het negeren van global-smartphone-salesde wensen van aandeelhouders, maar dit keer kan het bedrijf wel eens van deze lijn afwijken. De huidige voorzitter en grootaandeelhouder Lee Kun-hee ligt nog steeds in het ziekenhuis na een zware hartaanval. Het zittend management begint zich geleidelijk af te vragen of hij nog ooit zal terugkeren aan de top van het bedrijf. Dat betekent, dat er een nieuwe generatie Kun-hee zich moet gaan warm lopen voor de opvolging. Dat betekent ook, dat deze generatie over voldoende middelen moet kunnen beschikken om eventueel de belasting op de erfenis te betalen en toch een strategisch en controlerend aandeel in het bedrijf te behouden. Een royale dividenduitkering zou dan bijzonder van pas komen! Cor Wijtvliet BELANGRIJK: - Opmerkingen en vragen kunt u richten aan: [email protected] - Bezoek ook de website van Cor Wijtvliet en lees meer door hem geschreven artikelen - U kunt Cor Wijtvliet boeken voor een inspirerende spreekbeurt. Laat u verrassen! - U kunt zich hier abonneren voor het wekelijks Cor Wijtvliet Journaal, voor het geval u deze nog niet automatisch ontvangt. - Maak ook kennis met de nieuwsbrief Crash Investor, een vrijwel onmisbaar document voor de actieve belegger!

  • World Gold Council: Eerste helft 2014 goed voor goud

    De World Gold Council (WGC) blikt in een kort rapport terug op de eerste helft van dit jaar. De organisatie schrijft dat goed het relatief goed heeft gedaan met een koerswinst van 9,2% in de eerste zes maanden van dit jaar, beter dan veel aandelenindices, grondstofbeleggingen en obligaties.

    Volgens de WGC is goud nog steeds een aantrekkelijk instrument om het risico van een beleggingsportefeuille te verlagen. In de meeste beurscrashes deed goud het relatief goed, waarmee het edelmetaal een goede hedge kan zijn in een gespreide portefeuille met aandelen en obligaties. Juist nu de rente laag staat en de volatiliteit naar een dieptepunt zakt is het een goed moment om goud te kopen, aldus de World Gold Council.

    Het is geen verrassing dat de WGC positief is over goud, aangezien ze de belangen van de goudmarkt behartigt. Toch spreken de cijfers voor zich, zoals de volgende grafiek laat zien. Een portefeuille met voornamelijk aandelen (55%), obligaties (25%) en een kleinere weging in grondstoffen en vastgoed blijkt het tijdens de meeste crises sinds 1987 beter te doen als er 5% goud aan de portefeuille wordt toegevoegd.

    Goud verhoogt rendement beleggingsportefeuille in crisistijd

    Goud verhoogt rendement beleggingsportefeuille in crisistijd

    Aandelen en goud bewegen tijdens crises vaak in tegengestelde richting

    Aandelen en goud bewegen tijdens crises vaak in tegengestelde richting

    Goud als hedge

    Het is de negatieve correlatie met aandelen die goud interessant maakt voor beleggers, zo meent de WGC. Wat ons betreft is goud in eerste plaats een hedge tegen het waardeverlies van valuta. Vooral op het breekpunt, wanneer een munt gedevalueerd wordt of in hyperinflatie terecht komt biedt fysiek goud een echte hedge, omdat alle andere papieren bezittingen in valuta worden uitgedrukt en verhandeld. Faalt de valuta, dan falen ook de papieren derivaten die gebaseerd zijn op een onderliggende waarde. Alleen tastbare bezittingen zullen een valutacrisis doorstaan, waarbij goud als voordeel heeft dat ze universeel en makkelijk te verhandelen is.

  • Rusland wil samenwerking energiebeleid BRICS-landen

    Rusland roept andere BRICS-landen op tot een gezamenlijk energiebeleid, zo schrijft Russia Today. Onderdeel van dat energiebeleid zijn een gezamenlijke brandstofreserve en de oprichting van een instituut voor energiebeleid.

    Yuri Ushakov, adviseur van de regering van Poetin, zei daar onlangs het volgende over:

    “Rusland zal een aantal specifieke onderwerpen voorstellen die men in overweging kan nemen, waaronder de introductie van een organisatie voor energiebeleid voor de BRICS-landen, gericht op het veiligstellen van de energievoorziening van de BRICS-landen. Het voorstel is om een brandstofreserve en een nieuwe organisatie te creëren.”

    BRICS-landen worden volwassen

    Deze week zijn de regeringsleiders van alle BRICS-landen in Brazilië bijeen om te praten over de laatste geopolitieke en economische ontwikkelingen en om plannen te maken voor vergevorderde samenwerkingsverbanden. Op de agenda staat ook de introductie van een alternatief voor de Wereldbank en het IMF, een ontwikkeling die tekenend is voor de machtsverschuiving in de wereld. De BRICS-landen willen zich op verschillende manieren minder afhankelijk maken van het 'Westen'. Onderlinge handelsverdragen, een gezamenlijk economisch beleid en de aanleg van een nieuw onderzees glasvezelnetwerk tussen de vijf landen zijn daar het voorbeeld van. De BRICS-landen vertegenwoordigen gezamenlijk 40% van de wereldpopulatie (2,9 miljard mensen). De omvang van deze economieën groeide in termen van bbp met 300%, tegenover slechts 60% voor de ontwikkelde landen in het 'Westen'. De onderlinge handel van de BRICS-landen verdubbelde in de afgelopen vijf jaar naar omgerekend $300 miljard.

    Adviseur Poetin pleit voor gezamenlijk energiebeleid BRICS-landen

    Adviseur Poetin pleit voor gezamenlijk energiebeleid BRICS-landen

    (Bron: RIA Novosti / Alexey Druzhinin, via Russia Today)

  • Grafiek: Goedkope arbeid komt niet meer uit China

    Veel Westerse bedrijven verplaatsten hun productie jaren geleden naar China, omdat de loonkosten daar veel lager waren. Anno 2014 is het verschil veel kleiner geworden, zoals de volgende grafiek laat zien. Vergeleken met 2007 kost een uur arbeid in China nu 70% meer, terwijl de loonkosten in veel andere bekende ‘productielanden’ veel minder hard stegen.

    De ontwikkeling komt niet geheel als een verrassing. Ook in China krijgen werknemers meer zeggenschap en worden de werkomstandigheden verbeterd, waardoor de kosten stijgen. Daarnaast is de Chinese yuan sinds 2007 veel meer waard geworden ten opzichte van de dollar, waardoor het wisselkoersvoordeel voor Westerse bedrijven kleiner is geworden.

    Loonkosten China zijn sterk toegenomen

    Loonkosten China zijn sterk toegenomen (Bron: UBS, via twitter)