Blog

  • Centrale banken drukken niet massaal geld

    Centrale banken drukken niet massaal geld

    We lezen maar al te vaak op het internet dat centrale banken ongekende hoeveelheden geld bijdrukken en dat deze strategie op termijn tot een zeer hoge inflatie zal leiden. Al dat nieuwe ‘geld’ hoopt zich op in de bankensector en men vreest dat deze reserves vroeg of laat door zullen sijpelen in de reële economie. Er zijn een aantal misvattingen omtrent deze theorie die we graag voor u rechtzetten.

    Het eerste is dat centrale banken niet feitelijk geld aan het drukken zijn. Als een centrale bank staatsobligaties of hypotheekleningen koopt van een commerciële bank, dan is er geen enkele noodzaak om daar pallets vol met contant geld voor terug te geven. Contant geld is alleen nodig voor zover de klanten van een commerciële bank daar behoefte aan hebben. In plaats daarvan verstrekt de centrale bank een boekhoudkundig tegoed aan de bank, de zogeheten excess reserves. Deze reserves komen als bezitting terecht op de activazijde van de balans, maar bestaan dus in feite alleen in de boekhouding. Banken kunnen deze reserves aanspreken om contant geld op te vragen bij de centrale bank, maar dat zullen ze alleen doen voor zover er vanuit de maatschappij behoefte is aan contant geld.

    Kredieten komen niet uit reserves

    Een commerciële bank heeft deze reserves niet nodig om een lening te kunnen verstrekken. Dat betekent tegelijkertijd dat een bank niet beperkt wordt door de hoeveelheid reserves die ze op haar balans heeft staan. Met de reserves gebeurt namelijk niets als iemand een lening komt afsluiten bij een bank. Het maakt dus niet uit hoeveel staatsobligaties en hypotheekleningen een centrale bank uit het banksysteem opzuigt, want het zijn niet deze bezittingen die de bank nodig heeft om een krediet te verlenen. Er komt nieuw geld in circulatie zodra een bank een lening verstrekt. Met de omvang van de reserves gebeurt helemaal niets, tenzij de lener het geld in contanten wil hebben en dat contante geld als zodanig in de economie blijft circuleren. De gedachte dat de miljarden aan reserves in het Europese en Amerikaanse banksysteem vroeg of laat voor inflatie zullen zorgen is niet gegrond. Banken worden in hun mogelijkheid om kredieten te verlenen doorgaans niet beperkt in de hoeveelheid reserves die ze hebben. Dit is ook de reden waarom de inflatie in de VS en in Europa nog steeds niet uit de hand is gelopen. Lees ook:

    Centrale banken drukken niet massaal geld

    Centrale banken drukken niet massaal geld

  • Goudsector wil onafhankelijke fixing goudprijs

    Volgens de World Gold Council (WGC) wil de goudsector de fixing van de goudprijs in handen brengen van een onafhankelijke organisatie, waarbij er tevens meer transparantie moet komen in de totstandkoming van de fix. Eerder deze week organiseerde de WGC een meeting met belangrijke spelers in de goudsector, met als onderwerp de meer dan honderd jaar oude goudprijs fixing. In totaal waren er 34 verschillende partijen bij het overleg betrokken, waaronder producenten, smelterijen en centrale banken.

    De goudprijs fixing wordt op dit moment gedaan door vier banken, die telefonisch doorgeven hoeveel goud ze willen kopen of verkopen bij een bepaalde goudprijs. De voorzitter van de fixing stelt een prijs voor, waarna de banken hun orders doorgeven. Dit proces gaat door totdat er een prijs gevonden wordt waarop de vraag en het aanbod in evenwicht zijn. Het probleem met deze methode is dat banken ten behoeve van de fixing orders doorgeven die niet werkelijk uitgevoerd worden en dat de fix dus gebaseerd is op niet-bestaande transacties.

    Volgens Natalie Dempster, die als vertegenwoordiger van een groep centrale banken aanwezig was bij deze meeting, moet er betere data gebruikt worden voor de fixing. “We moeten goed zichtbaar maken wat er tijdens de fixing verhandeld wordt. Toen de fixing werd geintroduceerd hadden we daar de technologie nog niet voor”, zo licht ze toe tegenover Bloomberg.

    Nieuwe fixing goudprijs

    Handelaren in de goudmarkt zijn tevreden over het gemak dat de fixing brengt voor grote transacties. Het is een goed referentiepunt. Economen en academici zijn echter van mening dat de huidige fixing onvoldoende transparant is en daardoor gevoelig is voor manipulatie van de koers.  In juni kreeg Barclays nog een hoge boete voor het manipuleren van de fixing, waardoor klanten direct benadeeld werden. De nieuwe fixing van goud moet volgens de WGC gebaseerd worden op daadwerkelijk uitgevoerde transacties in een zeer liquide goudmarkt. De fixing moet een weerspiegeling geven van de prijs waarvoor fysiek goud geleverd kan worden, zo schrijft de organisatie in een persverklaring.

    Marktpartijen willen nieuwe goudprijs fixing met grotere transparantie

    Marktpartijen willen nieuwe goudprijs fixing met grotere transparantie

  • Indicator voorspelt crash aandelenmarkt?

    Goed nieuws voor goud als belegging: de margeschuld aan de beurs van New York daalt. In april en mei daalde de margeschuld — de totale hoeveelheid krediet waarmee effecten ‘op marge’ worden gekocht — voor het eerst sinds februari 2007. Toen was het een voorteken voor een recessie en de grootste beurscrash sinds lange tijd. Een aandelencrash lijkt aanstaande, een ommekeer in de goudprijs eveneens.

    Sterke correlatie tussen margeschuld en aandelenkoers

    Sterke correlatie tussen margeschuld en aandelenkoers

    Centrale banken verantwoordelijk voor hoge aandelenprijzen

    De huidige aandelenhausse is een resultaat van roekeloos beleid van centrale banken. Aangespoord door goedkoop krediet bereikte de Amerikaanse Dow Jones index afgelopen week nieuwe recordhoogtes door de barrière van 17.000 punten te doorbreken. Op hetzelfde moment bereikte de margeschuld eveneens een nieuw hoogtepunt.

    Het is niet de eerste keer dat beide — zowel margeschuld als aandelenprijzen — elkaar opvolgen. Nadat de margeschuld in 2001 en 2008 nieuwe recordhoogtes bereikte, mondde dat uit in een forse recessie en aandelencrash. De margeschuld werd omhoog gestuwd tijdens de dotcom- en subprime-zeepbel alvorens deze weer terug ter aarde stortte, maanden voorafgaand aan een aandelencrash.

    Wat gebeurde er tijdens eerdere waarschuwingssignalen?

    De laatste keer dat de margeschuld op de effectenbeurs van New York zodanig daalde was in 2011. Deze daling ging vooraf aan de aandelencrash in de maand augustus van dat jaar. Aandelenprijzen daalden ongeveer 15%, maar nog verrassender was wellicht de volatiliteit van de daling. Op vrijdag 8 augustus 2011 verloor de Dow Jones 4,3% op één dag. Eén handelsdag later, op 9 augustus, op wat we nu Zwarte Maandag noemen, daalden aandelen verder met 5,6%, de op vijf na grootste daling ooit.

    Als we nog verder terugkijken, zien we dat eerdere dalingen van de margeschuld plaatsvonden in 2000 en 2007. Dit betroffen glasheldere waarschuwingssignalen van niet alleen een hevige daling van aandelenprijzen, maar tevens van een recessie. Een aantal maanden nadat de margeschuld begon te dalen, stortten aandelenmarkten in. Geen valse waarschuwingssignalen werden afgegeven, naast wellicht in 2010, al kan men een pleidooi houden dat deze vermindering van de margeschuld voorafging aan de beruchte flash crash op 6 mei 2010, toen de Dow Jones met 1,000 punten of 9% daalde in een kwestie van minuten (en vervolgens binnen een aantal minuten weer terug opveerde).

    Hoe gaat dit eindigen?

    Geen indicator is volmaakt en zelfs de totale margeschuld kan ons op het verkeerde been zetten door tot nieuwe recordhoogtes te reiken na de afgelopen maanden te zijn gedaald. We kunnen echter stellen dat, gegeven meerdere andere indicatoren, een aandelencrash erg aannemelijk is en dat deze eerder vroeger dan later zal gebeuren.

    Neem in acht dat de laatste keer dat de margeschuld een waarschuwingssignaal gaf, aandelen ineenstortten en de goudkoers omhoog schoot. De goudprijs kan dus profiteren van hevig dalende aandelenprijzen.

  • Xi Jinping: “Wees niet bang voor problemen tussen China en de VS”

    “De wereld hoeft niet bang moet zijn voor problemen in de relatie tussen China en de Verenigde Staten, zo lang beide machtsblokken samenwerken aan een oplossing”. Dat zei de Chinese president Xi Jinping tijdens de openingsceremonie van de zesde ronde van Strategisch en Economisch dialoog. “De bouw van een samenwerkingsmodel tussen China en de Verenigde Staten is nog niet eerder voorgekomen in de geschiedenis. Er zijn geen ervaringen uit het verleden waar we van kunnen leren”, zo voegde Jinping eraan toe.

    In juni vorig jaar sprak de Chinese premier in Californië met de Amerikaanse president Barack Obama. Tijdens dat overleg bereikten de twee grootmachten overeenstemming over het opbouwen van een relatie waarin samenwerking en wederzijds respect centraal staan en waarin conflict en confrontatie vermeden wordt. Volgens Xi Jinping is deze aanpak – waarbij de twee grootmachten het conflict vermijden – in het belang van alle mensen in de wereld. China en de VS hebben de afgelopen 35 jaar veel moeilijkheden overwonnen, een prestatie die te danken is aan wederzijds begrip.

    “Vandaag de dag zouden onze twee landen de veranderende tijden beter moeten observeren en creatief na moeten denken over nieuwe perspectieven in de bilaterale samenwerking”, zo concludeert Xi Jinping. Waarschijnlijk doelt hij daarmee op de zichtbare machtsverschuiving van de Verenigde Staten richting het Verre Oosten, een trend waar we ook op Marketupdate met enige regelmaat over schrijven.

    Xi Jinping wil vreedzame samenwerking met de VS (Afbeelding van News.cn)

    Xi Jinping wil vreedzame samenwerking met de VS (Afbeelding van News.cn)

  • Dividend is en blijft koning

    Een van de kenmerken van deze crisis is de aanhoudende voorkeur van veel beleggers voor dividendaandelen. Bedrijven op hun beurt hebben maar wat graag voldaan aan de roep van de belegger om meer dividend. Die groeiende belangstelling voor dividend is grotendeels terug te voeren op het langzaam slinken van het rendement op schatkistpapier. Bovendien blijkt het kiezen voor dividend een solide en veilig antwoord op het halfhartig economisch herstel.

    Grote bedrijven keren meer dividend uit

    Grote bedrijven keren meer dividend uit

    Beter rendement

    En dus zal 2014 opnieuw een mooi dividendjaar worden met een dubbelcijferige groei ten opzichte van 2013. De keuze voor waarde (dividend) ten opzicht van groei wordt door cijfers ondersteund als een juiste keuze. Dividendaandelen in de S&P 500 hebben dit jaar beter gepresteerd dan aandelen die geen dividend uitkeren. Dividend leverde over het eerste half jaar een rendement op van 9,77% tegen 8,76% voor het niet-dividend. Als de economie de komende maanden daadwerkelijk met kracht gaat expanderen kan de tweede helft van dit jaar natuurlijk het omgekeerde beeld opleveren.

    Koersverloop Russell 2000

    Koersverloop Russell 2000

    Die gedachte is zeer reëel en ook weer door de praktijk bekrachtigd. De afgelopen weken tot maanden hebben vooral small-Caps zich in een warme en groeiende belangstelling van beleggers mogen verheugen. De Russell 2000 is sinds mei met 10% gestegen tegen 6% voor de S&P 500 index. Dat onderstreept, dat de markt in de verwachting leeft dat die versnelling in de groei er aan zit te komen. In een stijgende markt doen non-dividendaandelen het traditiegetrouw beter dan dividendaandelen. Er is nog een reden waarom dividendaandelen op korte termijn hun aantrekkelijkheid voor beleggers kunnen verliezen. Tot nu toe zijn rendementen op obligaties steeds minder aantrekkelijk geworden. Dat kan echter veranderen als de rente op staatsleningen eenmaal gaat stijgen.

    Van cash naar dividend

    compounding-returnToch is ook het scenario denkbaar, dat dividend dit keer koning blijft. De reden is simpel. Bedrijven zitten op ontzagwekkende hoeveelheden cash en zijn goed in staat de payout ratio te blijven verhogen. Die payout ratio is bovendien nog niet zo hoog. Voor de S&P bedraagt die 36% en dat is ver onder het langjarig gemiddelde van 52%. Bedrijven hebben derhalve nog veel speelruimte om een groeiende groep beleggers tevreden te stellen, die slechts geïnteresseerd zijn in de hoogte van het dividend en niet in de onderliggende koersontwikkeling.

    Inkoop aandelen

    Dat bedrijven niet echt inspelen op deze trend is het gevolg van de strategie van bedrijven. Die willen niet alleen dividend uitkeren, maar ook de koers steunen door op grote schaal eigen aandelen terug te kopen. In de loop van het tweede kwartaal hebben bedrijven daar een godsvermogen aan gespendeerd van meer dan $ 150 miljard. Die neiging om op grote schaal eigen aandelen in te kopen is een duidelijke vingerwijzing hoe bedrijven over de huidige situatie denken. De crisis mag dan voorbij zijn, maar dan houdt het goede nieuws tot dusverre wel op. Er is nog steeds amper omzetgroei en de verwachtingen voor het 2de kwartaal zijn wat dat betreft voortdurend naar beneden bijgesteld. Voor veel bedrijven is het blijkbaar nog steeds de vraag of en wanneer de omzet weer robuust gaat groeien. Zolang dat niet gebeurt, zal ook de payout niet al te snel toenemen. Cor Wijtvliet BELANGRIJK: - Opmerkingen en vragen kunt u richten aan: [email protected] - Bezoek ook de website van Cor Wijtvliet en lees meer door hem geschreven artikelen - U kunt Cor Wijtvliet boeken voor een inspirerende spreekbeurt. Laat u verrassen! - U kunt zich hier abonneren voor het wekelijks Cor Wijtvliet Journaal, voor het geval u deze nog niet automatisch ontvangt. - Maak ook kennis met de nieuwsbrief Crash Investor, een vrijwel onmisbaar document voor de actieve belegger!

  • Grafiek: Amerikaanse aandelen nog niet overgewaardeerd

    De Dow Jones brak afgelopen week na publicatie van het Amerikaanse banencijfer door de grens van 17.000 punten, terwijl de S&P 500 naar recordhoogte wist te stijgen. Het is misschien moeilijk te bevatten voor de leek, aangezien er de afgelopen jaren vooral heel veel slecht nieuws over de economie voorbij is gekomen. Wat te denken van de hoge werkloosheid in de VS en de Eurozone en het recordaantal faillissementen in 2013… Het deert de grote beursgenoteerde bedrijven niet, want die weten nog steeds gezonde winstmarges te behalen. Door te snijden in de loonkosten wisten ze hun winst op peil te houden, terwijl de extreem lage rente de financieringskosten omlaag drukt.

    Als we de productiviteit en winstgevendheid van de grote Amerikaanse bedrijven afzetten tegen de aandelenkoersen, dan is het nog veel te vroeg om te spreken van overwaardering. Bekende waarderingsmethodes zoals de koers/winst verhouding, het dividendrendement, de boekwaarde en de cashflow laten nog geen extreem hoge waardering zien bij de huidige aandelenkoersen. JP Morgan Asset Management stelde ene interessant rapport samen, waarin ze de stand van zaken op de Amerikaanse aandelenmarkt grondig doorlicht. We lichten er één pagina uit die een goed overzicht geeft van de actuele stand van zaken.

    Amerikaanse aandelen nog niet overgewaardeerd

    Amerikaanse aandelen nog niet overgewaardeerd (Bron: JP Morgan)

    De huidige koers/winst verhouding van 15,6 is weliswaar iets hoger dan het gemiddelde van de afgelopen 1, 5 en 10 jaar, maar vergelijkbaar met dat van de afgelopen 25 jaar. Pakken we de CAPE (die corrigeert voor het cyclische verloop van aandelenkoersen), dan zien we ook geen extreme waarde. Het dividendrendement ligt op 1,9%, dicht bij het lange-termijn gemiddelde van ongeveer 2%. De koersen van Amerikaanse aandelen in verhouding tot de boekwaarde en de cashflow van de bedrijven geeft ook nog niet veel reden tot zorg.

    Marc Faber verwacht correctie

    Toch is niet iedereen er gerust op dat de aandelenkoersen de weg naar boven zullen vervolgen. Zo rekent niemand minder dan Marc Faber al enige tijd op een correctie, die de koersen ongeveer 30% omlaag zal brengen. De beursgoeroe voorziet al enige tijd een correctie, maar hij merkt op dat de waarderingen de laatste tijd sterk is opgelopen. Ook benadrukt hij dat een beurscrash vaak uit het niets lijkt te komen.

  • Gold Trail: Hyperinflatie van papiergoud (Deel XI)

    FOA benadrukt in het elfde deel van de Gold Trail vertaling het verschil tussen papier en fysiek goud. Geen onbelangrijk verschil, want alleen het fysieke goud zal de werkelijke vluchthaven blijken te zijn. In een poging de dollar te beschermen zal papiergoud alsmaar verder geinflateerd worden, totdat niemand meer gelooft in fysieke uitlevering. Net als in 1971, toen van de een op de andere dag de dollar niet meer inwisselbaar was voor goud in de kluis. Hetzelfde lot staat beleggers in papiergoud te wachten.

    Lees ook eerdere delen van de Gold Trail op Marketupdate:

    Hyperinflatie van papiergoud (Deel XI)

    FOA (15 april 2000): Het spel waar we onze ogen op moeten richten (en dus niet de bal) begon in het voorjaar van 1999 te veranderen. De gezamenlijke manipulatie van de markt voor goudcontracten brak uit elkaar, waardoor de VS er alleen voor kwam te staan. Zoals ik eerder al heb aangegeven is het dollarregime nu bezig met het hyperinflateren van het papiergoud, in een laatste poging de dollar verwoeste stijging van de goudprijs te blokkeren. Velen begrijpen niet waarom het Euro/BIS blok staat toe te kijken en dit laat gebeuren. Feit is dat zij (het Euroland) hun goud in het BIS systeem hebben (het werd nooit verkocht buiten dit gesloten systeem) en er niets om geven wat er gebeurt met de prijs van goudcontracten op de LBMA en de Amerikaanse contractenmarkt voor goud. Die contracten (en het goud dat ze moeten vertegenwoordigen) (SDR's?) zullen uiteindelijk falen. Dit is een simpel concept dat veel investeerders en handelaren in de 'goudsector' in verwarring brengt. Zij zitten overwegend aan de falende kant van de strijd, omdat ze een te groot deel van hun portfolio inzetten op de prijsbeweging van goudcontracten en niet kiezen voor het bezit van fysiek goud! Ik zou willen zeggen dat de meeste uitlatingen op het internet afkomstig zijn van handelaren die proberen een transactie in een falende markt te timen. Zelfs diegene die goudmijnen kopen kunnen vergeleken worden met mijn analogie van "papieren documenten voor Romeins goud". Het is als speculeren op een stijging in de prijs van vastgoed om dat vervolgens te verkopen voor goud voordat de stad (de markt voor goudcontracten) valt. "De ECB en de BIS hebben zich ervan verzekerd dat er niet genoeg Romeins goud is om de verkoop van vastgoed te dekken voordat de stad ten onder gaat!" Fysiek goud zal niet dezelfde ratio met goudmijnen behouden zoals in de jaren '70 het geval was. Als het aandeel van een goudmijn van $10 naar $300 springt, dan zal fysiek goud stijgen van $300 tot $15.000++. De markt voor goudcontracten heeft jarenlang de illusie gegeven aan Westerse beleggers dat er genoeg goud bestaat om de oude ratio's te handhaven. Daarom blijven beleggers deze aannames hanteren in het doortrekken van de grafieken. Het zijn lijntjes op papier die alleen de realiteit van een papieren markt vertegenwoordigen. En al die tijd plannen handelaren die marktbeweging waarmee ze wat geld bijeen kunnen schrapen voor hun pensioen. Het treurige is dat, zodra de papieren goudmarkt uiteen valt, we allemaal een evolutie in de werkelijke waarde van fysiek goud zullen ervaren tegenover mijnbouwaandelen, valuta, alle tastbare bezittingen én het papiergoud van deze wereld. Het is een evolutie die deze dollar wereld van beleggers nog niet eerder gezien heeft. Zoals Koan (schrijver op het USAGold forum) lang geleden verbazing uitte over het feit dat de prijs van goud meer bewoog dan de prijs van zilver of goudmijnaandelen na de totstandkoming van het Washington Agreement on Gold, zo zal de komende breuk in het systeem dat verschil doen verbleken. Investeerders die daar niet in geloven moeten zich verheugen op de ervaring. Het is een kans om iets te zien wat maar heel weinig mensen te zien zullen krijgen. Echt waar, het grootste deel van onze 'tijdlijn' van beleggen hebben wij Westerlingen nooit volledig begrepen dat het bezitten van goud zelf de winst is die je kunt maken als een wereldreservemunt faalt! De prijs van fysiek goud in de falende valuta is betekenisloos, omdat die prijs niet langer enige lange termijn waarde meer kan vertegenwoordigen! Zij (de handelaren in papiergoud) waarschuwen nu terecht dat deze 'politieke controle' van goud op haar laatste benen loopt. Ze roepen beleggers op om 'in de goudmarkt' te zitten voor de rit naar boven.Maar de meeste handelaren zullen vast blijven zitten in het papiergoud en zullen uitsluitend dat papier verhandelen. Ik ben van mening dat zijn de 'werkelijke winst' van het bezit van fysiek goud tegen de huidige gunstige prijs compleet zullen missen. Hun beleggingen met feitelijke informatie over deze papieren goudmarkt zal ze uiteindelijk alleen maar meer goudcontracten of settlement in cash opleveren. En die twee waardes zullen compleet achterblijven bij de stijgende prijs van fysiek goud. Door bij de 'feiten' te blijven die gedicteerd worden door de hyperinflaterende papieren contractmarkt zien handelaren niet de realiteit van het komende door politiek gedreven tekort van beschikbaar fysiek goud. Het feit dat een goudcontract op papier recht geeft op fysiek goud wil nog niet zeggen dat het altijd voor fysiek metaal omgewisseld kan worden. Net zoals de bezitters van dollars voor 1971 dachten een claimbewijs in handen te hebben op het Amerikaanse goud, zo zullen de handelaren van goudcontracten erachter komen dat ze compleet uitgesloten worden van de grootste bullmarket die ooit gaat plaatsvinden! Dit is het begrijpen van de politiek van goud in haar volledige context. De grote hyperinflatie van de dollar is nog maar net begonnen. Stuiptrekkingen in alle papieren markten zullen van nu af aan de norm zijn. Dank voor het lezen, FOA/ gids van de Gold Trail (Vertaling door Frank Knopers)

  • Video: “De Amerikaanse overheid kan niet failliet gaan”

    “De Amerikaanse overheid kan nooit failliet gaan, omdat ze schulden maakt in een valuta die waar ze zelf de controle over heeft.” Dat zegt Randal Wray, professor economie aan de Missouri-Kansas City in een college van een half uur. Vergelijkbare woorden werden eerder uitgesproken door Bernanke en Alan Greenspan van de Federal Reserve. Als uitgever van de wereldreservemunt kan de VS het zich permitteren om veel schulden te maken, want ze kan die schulden altijd terugbetalen met nieuwe dollars.

    Volgens Wray zijn de zorgen omtrent het omvallen van de dollar overdreven, omdat de grote hoeveelheid dollarschulden juist heel veel vraag naar dollars creëert binnen en buiten de Verenigde Staten. Dollarschulden moeten immers afbetaald worden in dollars, waardoor er altijd vraag zal zijn naar deze munt. Het is duidelijk dat de inzichten van Wray gebaseerd zijn op de Modern Monetary Theory. Maar is deze theorie echt feilloos? Als een land met soevereine munt tot in het oneindige schulden kan maken, waarom zijn er door de menselijke geschiedenis dan zoveel valuta aan hyperinflatie ten onder gegaan? Is het echt onmogelijk dat de rest van de wereld de dollar op een dag gewoon de rug toe keert? Of dat centrale banken (gecoördineerd) een devaluatie van de dollar afdwingen door een hoge dollarprijs te bieden voor fysiek goud…?

  • Hoe presteert goud tijdens een correctie op de aandelenmarkt?

    Wat doet de goudprijs als de aandelenmarkt onderuit gaat? We weten allemaal dat de goudprijs in 2008 samen met aandelen hard onderuit gingen, omdat beleggers massaal veiligheid zochten in cash en staatsobligaties, maar hoe ziet het totaalplaatje gemeten over een langere periode eruit? Casey Research onderzocht wat de goudprijs deed op de momenten dat de S&P 500 meer dat 10% onderuit ging. De resultaten spreken in het voordeel van goud. In elf van de zestien gevallen deed het goud het beduidend beter dan aandelen. Ook goudmijnaandelen deden het sinds 1975 slechter dan fysiek goud tijdens de correcties op de aandelenmarkt.

    We zien dat de goudmijnaandelen bij een kleine correctie meer richting de goudprijs bewegen, terwijl ze bij grote paniek op de aandelenmarkt mee naar beneden lijken te gaan. In dat opzicht is fysiek goud een betere hedge tegen fluctuaties op de beurs dan een mandje van goudmijnaandelen.

    Goud presteerde beter dan aandelen tijdens correcties

    Goud presteerde beter dan aandelen tijdens correcties

  • Greenblatt: “Geduld is het geheim van value investing”

    Volgens Joel Greenblatt, vermogensbeheerder bij Gotham Asset Management, hoogleraar aan de Columbia Business School en auteur van verschillende boeken over beleggen, schuilt het succes van value investing in geduld. Voor arbitrage van korte termijn bewegingen in de markt legt de particuliere belegger het af tegen professionele beleggers, maar over de langere termijn zijn er voldoende kansen waar een belegger op in kan spelen. Een belegger moet dus het geduld kunnen opbrengen om een strategie te kiezen en daar twee of drie jaar aan vast te houden. Als hij of zij een juiste waardering heeft gemaakt van de waarde van een bedrijf, dan zal de marktwaarde op termijn vanzelf die kant op bewegen.

    Morningstar sprak met Greenblatt over value investing, hieronder ziet u de hele video van een kleine 12 minuten.

  • Zuid-Korea en China gaan in eigen valuta handelen

    China en Zuid-Korea schuiven de dollar opzij als handelsmunt, want de twee landen bereikten onlangs een overeenkomst om in eigen valuta te handelen. De centrale banken van China en Zuid-Korea zorgen voor een goede beschikbaarheid van Chinese yuan en Zuid-Koreaanse won in beide landen, zodat exporterende bedrijven tegen lage kosten zaken kunnen doen. De overeenkomst is nu nog gebaseerd op een intentieverklaring, maar vanaf eind dit jaar zal een permanente swap gereed zijn.

    “Met deze maatregelen worden financiële transacties tussen bedrijven en tussen particulieren in deze landen gevestigd zijn gemakkelijker en sneller”, zo verklaarde de Zuid-Koreaanse president Park Geun-hye tegenover de Financial Times. Het idee achter deze overeenkomst is dat men eenvoudiger in aandelen, obligaties en valuta kan verhandelen, omdat de Chinese yuan renminbi dan ook binnen Zuid-Korea gebruikt kan worden.

    Sinds 2004 is China de belangrijkste handelspartner van Zuid-Korea. Ongeveer een kwart van de totale export gaat inmiddels richting China. Door elkaars valuta te gebruiken voor bilaterale handel maken de twee landen zich minder afhankelijk van de Amerikaanse dollar.

    China schuift yuan naar voren

    Een paar dagen eerder ondertekende ook de Franse centrale bank een overeenkomst met de People's Bank of China om betalingen in yuan binnen het Franse banksysteem mogelijk te maken. Eerder dit jaar ondertekende de Chinese centrale bank soortgelijke overeenkomsten met Duitsland en het Verenigd Koninkrijk. Ook Zwitserland wil haar munt direct kunnen omwisselen voor Chinese yuan en ontving onlangs een delegatie uit China om dit onderwerp te bespreken. In juni werd het Britse pond de vijfde grote munt die direct geconverteerd kan worden naar yuan. De andere landen die al rechtstreeks hun munt voor yuan kunnen wisselen zijn Australië, Nieuw-Zeeland, Japan en de Verenigde Staten. Eind vorig jaar nam de Chinese yuan de tweede plek over van de euro als meest gebruikte handelsmunt.

    Zuid-Korea en China gaan rechtstreeks in eigen munt handelen

    Zuid-Korea en China gaan rechtstreeks in eigen munt handelen