Door de explosieve stijging van de Amerikaanse staatsschuld en door de toenemende macht van andere economieën (BRICS-landen) vragen steeds meer mensen zich af hoe lang de Amerikaanse dollar nog de wereldreservemunt kan blijven. Maar wat betekent dat precies, dat de dollar niet meer de wereldreservemunt is? Een interessante video van Michael Norman.
Blog
-
Banencijfer VS: 192.000 nieuwe banen in maart
In maart kwamen er in de VS in totaal 192.000 nieuwe banen bij, zo blijkt uit het laatste rapport van het Amerikaanse Bureau of Labor Statistics. Het cijfer viel iets lager uit dan de verwachting van analisten, want die rekenden op een groei van 200.000 arbeidsplaatsen. De banengroei is voldoende om te compenseren voor de groeiende populatie, maar niet om de structurele werkloosheid omlaag te krijgen. Het werkloosheidspercentage bleef gelijk op 6,7%, terwijl economen rekenden op een daling naar 6,6%.
De banencijfers van januari en februari werden beide naar boven bijgesteld, waarmee de gemiddelde banengroei per maand over de afgelopen twaalf maanden op 183.000 uitkwam. De participatiegraad steeg ten opzichte van een maand geleden met 0,2 procentpunt naar 63,2%. In historisch perspectief is dat nog steeds een zeer laag niveau. Als gevolg van het banencijfer klom de goudprijs weer boven de $1.300 per troy ounce.
Maandelijkse banengroei VS (Bron: Zero Hedge)
Participatiegraad blijft laag (Bron: St. Louis Fed)
-
Stewart & Lewis over High-frequency Trading
John Stewart ontvangt bij The Daily Show Michael Lewis, schrijver van het boek “Flash Boys: A Wall Street Revolt.” Stewart spreekt zijn verbazing uit over de wereld van de flitshandel en de mainstream media die de praktijken op Wall Street verdedigen. Bekijk hieronder de aflevering van The Daily Show.
-
Red het kapitalisme, belast de kapitalisten
De uiterst scheve verdeling van inkomen en vermogen wordt steeds meer een steen des aanstoots. Zeker in de Verenigde Staten wordt het meer en meer een politiek discussiepunt. De verhoudingen in dit land zijn zoek. Daar is iedereen het wel over eens. De vraag is wat de politiek en/of maatschappij er aan kan veranderen?
Volgens Alexis de Tocqueville was de VS in de 19de eeuw het land, waar gelijkheid tussen burgers mogelijk was, omdat het een land van overvloed was. Iedereen had kansen en iedereen kon kiezen. En het zij gezegd, tot aan WOI waren de bezitsverhoudingen in de VS veel minder extreem dan in het Oude Europa. In de jaren tussen 1914 en 1945 verdwenen de oude verhoudingen echter door oorlog, inflatie, nationalisatie en niet te vergeten belastingen. Het naoorlogse Europa ontwikkelde instituties om de gelijkheid tussen mensen te bevorderen.
Veel van de instituties en de daarbij behorende ideeën waren gebaseerd op Amerikaanse opvattingen. Het Britse belastingstelsel, dat in de jaren 1930 – 1980 bedoeld was om inkomens te herverdelen, was een Amerikaanse vinding. Het was in de VS in het interbellum ontwikkeld om te voorkomen, dat er een ongelijkheid à la Europa zou groeien. Aan een klassenstrijd had men in de VS op voorhand een broertje dood. Het aardige, nee het opvallende van dit experiment was, dat de economische groei niet leed onder de belastingdruk. Sterker nog, de groei lag ten tijde van het experiment hoger, dan in de jaren daarna.
Een maatschappij die streeft naar gelijkheid zal er voor zorgen, dat onderwijs breed toegankelijk is. Ook in dit opzicht was de VS voorloper, maar is geleidelijk in de achterhoede beland. Amerikaanse universiteiten zijn de afgelopen decennia minder en minder toegankelijk. Zeker de topuniversiteiten bestendigen zo meer en meer een sterk groeiende ongelijkheid. Hun verweer is echter, dat ze plaats bieden aan de best and the brightest. Ze bieden in ieder geval onderdak aan de rijksten. Dat is overigens niet langer een Amerikaans, maar meer en meer een Westers probleem.
Het meritocratisch denken op de universiteiten en daarbuiten valt samen met een sterk groeiende maatschappelijke ongelijkheid sinds 1980. De top verdient steeds meer, met als belangrijkste rechtvaardiging dat ze het waard zijn. Ze bezitten immers bijzondere talenten. Daar gelooft anno nu bijna niemand meer in. Veeleer is aannemelijk, dat het topmanagement van zijn positie misbruik maakt om zichzelf een groot salaris toe te kennen. Dat wil weer niet zeggen, dat een beknotting van de extreme salarisgroei tegelijkertijd een einde maakt aan de enorme scheefgroei in inkomen en vermogensontwikkeling. Was dat maar waar! Het blijkt, dat de financiële positie van de kapitalisten ook dan sterker zal worden, omdat ze in staat zijn hun kapitaal, hun vermogen sneller te laten groeien dan de economie. Aan het begin van de 21ste eeuw staat de maatschappij voor dezelfde uitwas als aan het einde van de 19de eeuw. Het rendement op belegd vermogen groeit en is veel en veel hoger dan de economische groei. Juist dit feit verscherpt in sneltreinvaart de ongelijkheid in de westerse samenlevingen. Dat gebeurde in de 19de eeuw en nu weer.
Van de politiek is op korte termijn weinig te verwachten. De politieke klasse in het Westen is meer en meer het domein geworden van de zeer welgestelden. Het merendeel van de politici, die het Amerikaans Congres bevolken, is miljonair. Van hen is niet te verwachten, dat ze het probleem van de inkomensongelijkheid daadwerkelijk zullen aanpakken. Toch is er voldoende reden om dat te doen. Het einde van het tijdperk van de zogeheten roverbaronnen in de VS viel samen met het uitbreken van WO I. Die zette de bijl aan de wortel van de aloude Europese klassenmaatschappij en het zette de Amerikanen aan het denken, zoals hierboven beschreven staat. Welk weldenkend mens zit te wachten op een herhaling van de ellende van de eerste helft van de 20ste eeuw! Een nieuw en effectief belastingsysteem, gericht op herverdeling van uitwassen, kan en moet de kapitalisten behoeden voor de ondergang van het kapitalisme. Ook dat leert de eerste helft van de 20ste eeuw.
Cor Wijtvliet
Bron: The Financial Times, Save capitalism from the capitalists by taxing wealth. March 29 2014
-
Huizenprijzen Manhattan stijgen naar recordhoogte
De prijzen van appartementen op Manhattan stijgen naar recordhoogte, zo schrijft Bloomberg. Er is steeds meer vraag naar woonruimte in hartje New York, terwijl het aanbod van woonruimte beperkt is. Het aantal transacties lag in het eerste kwartaal van dit jaar op 3.307, een stijging van 35% ten opzichte van dezelfde periode van vorig jaar. De prijzen van appartementen stegen naar een mediaan van $972.428, een stijging van 19% ten opzichte van een jaar geleden. De prijs voor een vierkante meter steeg in een jaar tijd met 24% naar $14.670, het hoogste niveau in de 25 jaar dat deze gegevens worden bijgehouden.
De prijsstijging valt samen met een daling van het aantal woningen en appartementen dat te koop staat. De beschikbare voorraad wordt steeds krapper, met als gevolg dat kopers tegen elkaar opbieden om een plek in Manhatten te bemachtigen. Bloomberg schrijft dat er bij 38% van de transacties die in het eerste kwartaal plaatsvonden meer geld geboden werd dan de vraagprijs. Een jaar eerder was dat nog maar bij 17% van alle transacties het geval. "We bereiken eindelijk het punt waarop een chronisch gebrek aan aanbod de prijs opdrijft. Dit is geen leuke markt voor kopers", zo verklaarde makelaar Jonathan Miller in een interview met Bloomberg. Eind maart stonden er 4.968 appartementen te koop bij het makelaarskantoor van Miller, een toename van 0,2% ten opzichte van vorig jaar. Het was de eerste keer in drie jaar tijd dat de voorraad van woningen weer toenam. Daarmee vormt deze makelaar een uitzondering op de gehele vastgoedmarkt van Manhattan, waar het aanbod juist krimpt.
Cash
Volgens schattingen van Miller wordt ongeveer de helft van alle transacties voor vastgoed in Manhattan direct afgerekend met cash, dus zonder hypotheeklening van de bank. Dit gegeven is erg belangrijk, want het laat zien dat vastgoed in Manhattan - net als dat in andere populaire steden - vooral wordt beschouwd als een stuk vermogen. Veel klanten hebben het cash al liggen en zoeken simpelweg een veilige opslag van waarde die goed in de markt ligt. Gewild vastgoed in een stad als New York leent zich daar uitstekend voor. Het behoudt niet alleen waarde, maar blijkt ook nog eens zeer liquide te zijn. De gewone man zal niet snel een hoge hypotheek afsluiten voor een appartement in Manhattan, omdat de omvang van deze financiële verplichting voor veel mensen niet te dragen is. Maar voor rijke mensen die niet meer weten waar ze met het geld heen moeten is een stukje vastgoed op een goede locatie een goede manier om 'van het geld af te komen'. In dat opzicht is de waardestijging van vastgoed in Manhattan (of Londen) niet te categoriseren als een traditionele huizenmarktbubbel. De stijging van de huizenprijzen op toplocaties signaleert een overschot aan geld, dat men graag om wil zitten in tastbare waarde. Dat is ook de reden waarom vermogende mensen onbegrijpelijke veel geld neertellen voor bepaalde kunstwerken. Ze weten dat er meer zeer vermogende mensen zijn die dat bezit willen overnemen voor een soortgelijk of hoger bedrag en zullen dus weinig moeite hebben om er diep voor in de buidel te tasten.Recordprijzen
De prijzen van nieuwbouw op Manhattan bereikten ook een recordniveau. Veel nieuwe woontorens richten zich specifiek op het hoogste prijssegment en het is dan ook niet verwonderlijk dat de prijzen per vierkante meter hier met gemiddeld $19.741 nog een stuk hoger liggen dan het gemiddelde. In de meest luxe woonflats, zoals Extell Development Co.’s One 57 en Chelsea’s Walker Tower liggen de prijzen per vierkante meter boven de €32.000. In het eerste kwartaal van dit jaar waren er twee transacties van meer dan $40 miljoen. In beide gevallen ging het om een penthouse in een nieuwe woonflat. Maar ook bewoners van de oudere panden hebben weinig te klagen, want de prijzen van dat type woningen stegen het afgelopen jaar met 19%. "Er is een echte prijsexplosie zichtbaar. We wisten dat dit eraan zat te komen, maar nu beginnen we het ook te zien. De grote vraag is waarom het zo lang heeft moeten duren", aldus de hoofdeconoom bij Terra Holdings LLC Gregory Heym.Snel verkocht
Bloomberg haalt het voorbeeld aan van een jong gezin, dat binnen 38 dagen een appartement in de 'Upper West Side' wist te verkopen voor een prijs die dicht bij de vraagprijs van $1,195 miljoen lag. De koper betaalde volledig in cash. Dat is in lijn met de cijfers van Streeteasy.com, een site die een overzicht laat zien van al het vastgoed dat in New York te koop staat. Het aanbod daalde met 13% naar het laagste niveau sinds 2007. Tegelijkertijd steeg de doorsnee verkoopprijs met 17% ten opzichte van een jaar geleden tot $900.000. Het opbieden van de prijzen van vastgoed op toplocaties is een weerspiegeling van een toenemende hoeveelheid geld in de economie. Vermogende mensen die niet meer weten waar ze met het geld heen moeten bieden zo de prijzen op van vastgoed, kunst en andere waardevolle bezittingen. Waarom er nog zo weinig geld richting goud gaat, dat blijft een raadsel...
Een penthouse op Manhattan is goud waard
-
Hongaarse centrale bank koopt kunst
De Hongaarse centrale bank koopt tussen nu en eind 2018 voor in totaal €100 miljoen aan Hongaarse kunst, zo schrijft de Wall Street Journal. Het gaat om kunst die door de turbulente geschiedenis van het land in buitenlandse handen zijn gevallen. Het doel van de centrale bank is zoveel mogelijk stukken met historische waarde terug te halen, zodat deze veilig bewaard blijven als historisch erfgoed.
De centrale bank maakte niet duidelijk hoe ze de aankopen wil gaan financieren, aankopen die drie keer zo groot zijn als de operationele kosten uit 2012. De Hongaarse premier, Viktor Orbán, liet vorige week een aantal historische zilveren schalen van de Sevso schat zien. Deze schalen uit de tijd van het Romeinse rijk kwamen voor een bedrag van €15 miljoen weer in handen van Hongarije.
Hongaarse premier toont zilveren schalen uit de Romeinse tijd (Bron: MTI/MTVA Noemi Bruzak)
Groot bedrag
Volgens László Baán, algemeen directeur van het kunstmuseum van Boedapest, is dit het grootste bedrag dat Hongarije ooit heeft beschikbaar heeft gesteld voor historische kunstwerken. "Met het geld van de centrale bank kan hoogwaardige kunst gekocht worden, maar ook verzamelingen van meubels uit privé collecties die we kunnen gebruiken om herstelde gebouwen te decoreren", zo voegde hij eraan toe. De centrale bank kan kunst uit het buitenland kopen die toebehoren aan grote Hongaarse collecties, zoals die van Count Gyula Andrássy, Marcell Nemes, Adolf Kohner of József Lukács. Ook kan ze schilderijen kopen van de abstracte kunstenaar László Moholy-Nagy, oprichter en prominent figuur van de Bauhaus school in Duitsland in de jaren '20 van de vorige eeuw. "Van deze kunstenaar zijn er geen werken in publiek bezit", zo voegde Baán eraan toe. De prijzen voor kunstwerken van Europese schilders die voor 1800 gemaakt zijn leveren al snel een half miljoen euro op op de wereldwijde markt voor kunst. De hoogste prijs die ooit voor een Hongaars werk betaald werd is 240 miljoen forint, omgerekend ongeveer €787.000. Dat bedrag werd eind 2012 neergeteld voor een werk van Tivadar Kosztka Csontváry (zie afbeelding).
Trau landschap na zonsondergang (Bron: WSJ)
Centrale banken kopen kunst
Volgens de Wall Street Journal kopen centrale banken wel vaker kunst. De Federal Reserve heeft er zelf geen budget voor, maar van tijd tot tijd wordt er wel kunst gedoneerd door vermogende mensen. Ook geven sommige vermogende mensen geld aan de Federal Reserve, bestemd voor de aanschaf van kunstwerken. De Amerikaanse centrale bank heeft al 150 keer een expositie georganiseerd. De Duitse Bundesbank verzamelt al kunst sinds de oprichting in 1957. Haar collectie bestaat voornamelijk uit schilderijen en schulpturen die in Duitstalige gebieden gemaakt zijn. Het doel van de Duitse centrale bank is om duizenden werken samen te brengen op één plaats en tegelijkertijd het werk te promoten van minder bekende kunstenaars die tijdgenoten waren van de grote namen in de kunstwereld. Ook de ECB heeft een verzameling kunst in haar bezit. Die verzameling bestaat uit een bescheiden aantal van 250 werken, gemaakt door tachtig verschillende kunstenaars uit in totaal achttien verschillende landen. De huidige expositie van de ECB, die loopt van 20 maart tot en met 13 juni, staat in het teken van kunstwerken uit Denemarken. Volgens de persvoorlichting van de ECB benadrukt de kunstverzameling "de culturele diversiteit en de rijkdom aan artistieke werken die Europa heeft". Wat vindt u? Is het een goede zaak dat centrale banken kunst kopen? -
Crisis: Hoge opleiding en een laag inkomen
Volgens het Bureau of Labor Statistics waren er het afgelopen jaar 260.000 Amerikanen met een universitaire opleiding die niet meer verdienden dan het minimumloon van $7,25 per uur. Het is niet duidelijk hoeveel procent dat is van het totaal, maar de cijfers bevestigen opnieuw dat ook een universitair diploma in crisistijd geen garantie biedt voor het vinden van een goedbetaalde baan.
Het aantal afgestudeerden met een universitaire graad dat niet boven het minimumloon uit stijgt daalde weliswaar naar het laagste niveau sinds jaren. In 2010 lag het aantal op een recordniveau van 327.000 Amerikanen. Toch is het aantal universitair geschoolden dat niet meer dan $7,25 per uur opstrijkt vandaag de dag nog steeds twee keer zo hoog als in de jaren voor de crisis. In 2005 en 2006 lag het aantal op 127.000.
CNN schrijft dat 58% van de totale banengroei in de VS sinds de crisis voor rekening komt van laagbetaalde banen. Die ontwikkeling raakt ook hoogopgeleide Amerikanen, omdat er binnen hun vakgebied niet altijd werk te vinden is en de concurrentie groot is.
Hoge opleiding, maar laag inkomen (Bron: CNN)
-
Rusland investeert miljarden in de Krim
De annexatie van de Krim hoeft niet slecht uit te pakken voor de mensen die in dat gebied wonen, want Rusland is bereid miljarden in het nieuw veroverde gebied te investeren. Een equivalent van €5 miljard aan reserves die Rusland de afgelopen jaren heeft opgebouwd wordt gebruikt om het achtergebleven gebied aan de Zwarte Zee te ontwikkelen. Diverse experts zijn ervan overtuigd dat de investeringen niet zullen stoppen bij dit bedrag.
“De reële steun op de Krim voor aansluiting bij Rusland is minder breed dan de resultaten van het referendum suggereren”, zo verklaarde Kirill Rogov tegenover Reuters. Rogov is expert van de Hogeschool voor Economie in Moskou. Daarom moet de lokale bevolking overtuigd worden van het economische voordeel van een aansluiting bij Rusland.
Infrastructuur
De infrastructuur voor water, gas en elektriciteit is bijna allemaal verbonden met het Oekraïense vasteland, net als de aanvoer van levensmiddelen. Daarnaast leunt het schiereiland sterk op inkomsten uit het toerisme. Als Rusland controle wil houden over het gebied zal ze de lokale bevolking in dit opzicht moeten ondersteunen. Vrijwel meteen na de annexatie benadrukte de Russische president Vladimir Poetin het belang van een goede infrastructuur, door opdracht te geven tot de bouw van een vijf kilometer lange brug die de Krim aan de oostkant moet verbinden met het Russische vasteland. Aan weerszijden van de brug komen honderden kilometers aan autowegen en spoorlijnen. Daarnaast wil Rusland investeren in de vliegvelden en havens van de Krim. Omdat Poetin de Krim wil opwaarderen tot een volwaardig onderdeel van Rusland zal hij ook de lonen en de pensioenen voor de 2 miljoen inwoners van het gebied verhogen tot een niveau gelijk aan de rest van Rusland. De Russische oud-minister van belastingen, Aleksandr Potsjinok, raamde de totale kosten van de annexatie op omgerekend €60 miljard.Economische zone
Volgens Dmitri Medvedev wil Russische regering wil de Krim omvormen tot een speciale economische zone, waar investeerders minder belasting gaan betalen dan elders in Rusland en waar de bureaucratie minimaal is. Ook overweegt de regering casino's en hotels te bouwen op de Krim, met als doel de inkomsten uit toerisme op te schroeven. Medvedev bracht maandag, samen met een aantal Russische ministers, een bezoek aan de Krim.Kapitaalvlucht
Ook zijn er voor Rusland indirecte kosten verbonden aan de inval van de Krim. Buitenlandse investeerders hebben in het eerste kwartaal naar schatting voor $70 miljard teruggetrokken uit de Russische kapitaalmarkt. Als gevolg van de vlucht van kapitaal is de Russische aandelenmarkt fors gedaald. Daarnaast hebben lagere groeiprognoses van kredietbeoordelaars als Standard & Poor's en Moody's een negatieve impact op grote bedrijven in Rusland, omdat die een hogere rente moeten gaan betalen over hun leningen.
Rusland wil de Krim nieuw leven in blazen met miljardeninvesteringen (Afbeelding van Ukrainetrek.com)
-
Rijken worden steeds rijker
In zijn de nieuwe boek beschrijft de Franse econonoom Thomas Piketty hoe de rijkste 1 procent steeds rijker wordt. De rijkste 0,01 procent wordt echter nog veel sneller rijker dan iedereen. In het boek met de titel Capital in the Twenty-First Century schrijf Piketty over de ontwikkeling van de verdeling van welvaart, vermogen en inkomen over de afgelopen twee eeuwen.
De econoom onderzoekt aan de hand van twee eeuwen data uit 20 landen hoe de verdeling van welvaart, vermogen en inkomen zich over deze periode hebben ontwikkeld. Zijn conclusie is enigszins somber. Steeds minder mensen worden steeds rijker. Met andere woorden, de ongelijkheid neemt steeds verder toe.
Bekijk hieronder een korte toelichting van Piketty op zijn boek.
En hier een uitgebreid college over ongelijkheid van Pikkety.
Bronnen:
360 magazine
The New Yorker
-
Bedrijven kopen risico’s pensioen af
Nederlandse bedrijven hebben de afgelopen tien jaar miljarden uitgegeven om het risico op tegenvallers bij hun pensioenfonds af te dekken. Bedrijven als Philips, ING en AkzoNobel hebben het risico van stijgende pensioenlasten reeds afgekocht, terwijl veel andere bedrijven soortgelijke plannen hebben. Dat schrijft het Financieel Dagblad naar aanleiding van eigen berekeningen.
In totaal hebben bedrijven €3 miljard opzij gezet om van de risico’s in hun bedrijfsfonds af te komen. Het FD bestudeerde de cijfers van vijftig bedrijven met een eigen fonds, waarvan twintig het gevaar op eventuele tegenvallers hebben afgekocht. Dat waren er tien jaar geleden bij een vergelijkbaar onderzoek slechts drie. Grote bedrijven maken vaak afspraken met hun werknemers over een vaste pensioenpremie, die voor een langere periode wordt vastgesteld. Als blijkt dat die premie niet genoeg is, dan kan de uitkering verlaagd worden zonder dat het bedrijf kosten moet maken om het pensioen aan te vullen.
Bedrijven dekken risico pensioen af
Door de economische crisis daalde ook het vermogen van pensioenfondsen. Door de dalende aandelenkoersen verslechterde hun dekkingsgraad aanzienlijk en realiseerden bedrijven zich opeens hoe snel de kosten kunnen oplopen als de pensioenpotten weer aangevuld moeten worden. Ook proberen bedrijven meer risico op het bordje van de werknemer te schuiven. Het FD schrijft dat inmiddels 40% van de vijftig grootste bedrijven een pensioenregeling heeft waarbij werknemer en gepensioneerden eventuele tegenslagen opvangen. In sommige gevallen dwingen werknemers af dat hun werkgever extra geld in het pensioenfonds inbrengt, zodat er in ieder geval genoeg liquide middelen voorhanden zijn om de reeds opgebouwde pensioenen uit te keren. Zo stortte ING bijna €1 miljard in het pensioenfonds en leverde Philips een bijdrage van €600 miljoen aan het pensioen van de werknemers.
Bedrijven dekken risico's pensioen af
-
Natixis: Zilver kan in 2015 naar $10 per troy ounce
Analisten Nic Brown en Bernard Dahdah van Natixis schetsen in het nieuwste grondstoffenrapport van de bank een somber scenario voor zilverbeleggers. In het basis scenario gaan ze uit van een prijs van $18,60 per troy ounce voor dit jaar en $15 per troy ounce in 2015, maar het is ook mogelijk dat de prijs nog verder onderuit gaat. De analisten zien een neerwaarts prijsrisico als beleggers zilver-ETF’s in de verkoop doen.
Productiekosten
Brown en Dahdah wijzen erop dat het verschil tussen de marktprijs en de productiekosten voor zilver nog steeds veel groter is dan voor goud, waardoor er voor zilver een veel groter neerwaarts prijsrisico is. De all-in sustaining costs (AISC) voor de productie van een troy ounce goud ligt ongeveer op $1.100, terwijl de actuele goudprijs net iets onder de $1.300 ligt. Voor zilver schatten de twee analisten de kostprijs op slechts $7 per troy ounce, terwijl de wereldwijde marktprijs net onder de $20 per troy ounce ligt. De twee analisten schrijven in het grondstoffenrapport dat exchange-traded funds gezamenlijk over 19.700 ton zilver beschikken, bijna 80% van de totale wereldwijde productie van zilvermijnen in 2012. Als de vlucht uit ETF's - zoals we die vorig jaar zagen bij goud - zich dit jaar voordoet bij zilver, dan kan de prijs scherp omlaag gaan. Deze nieuwe bron van aanbod kan de zilverprijs dit jaar omlaag brengen tot $15 per troy ounce. Volgend jaar kan de prijs in dat geval verder dalen tot $10 per troy ounce.Beleggers blijven zilver kopen
De grote vraag is hoe waarschijnlijk het is dat beleggers de zilver-ETF's dit jaar massaal de rug toe zullen keren. Vorig jaar daalde de zilverprijs met 38%, maar bleef de totale voorraad fysiek zilver in exchange-traded funds op peil. Ook verkocht de US Mint vorig jaar een recordhoeveelheid zilveren munten, wat blijk geeft van een vrij positief sentiment onder zilverbeleggers. Het geduld van beleggers die de afgelopen jaren zilver hebben gekocht wordt behoorlijk op de proef gesteld. Vorig jaar werd de prijsdaling nog aangegrepen als een mooie gelegenheid om zilver te kopen, maar zal men daar nog steeds zo over denken als de prijs dit jaar opnieuw daalt? Dat is de grote vraag waar niemand het antwoord op heeft. De afgelopen jaren was het aanbod van zilver uit mijnen en uit recycling gecombineerd veel groter dan de industriële vraag. Beleggers kopen ieder jaar het verschil tussen de industriële vraag en het totale wereldwijde aanbod op. Is de vraag naar fysiek zilver groot, dan drijft dat de prijs op, maar als de vraag terugvalt kan de prijs ook snel zakken. Zilver is daarom een vrij speculatieve belegging.Positief
Naast het sombere scenario dat hierboven geschetst wordt heeft Natixis ook een positief scenario voor zilver op papier gezet. Als de geopolitieke situatie in de wereld minder stabiel wordt en de economische vooruitzichten verslechteren kan de vraag naar zilver juist toenemen. In dat geval kan de zilverprijs dit jaar naar $28 en volgend jaar naar $37 per troy ounce stijgen. Het zijn twee uitersten die Natixis bank voorspiegelt, maar welk scenario acht u het meest waarschijnlijk?
Natixis houdt rekening met een zilverprijs van $10 in 2015
