Categorie: Nieuws

Grafiek: Olieprijs meest stabiel sinds 1970

Het is u misschien niet eens opgevallen, maar de olieprijs schommelt nu al enkele jaren in een relatief smalle bandbreedte van $90 tot $110 voor een vat WTI. Vergelijken we de volatiliteit in de olieprijs van de afgelopen drie jaar, dan zien we dat we sinds het uiteenvallen van Bretton Woods in 1971 niet meer zoveel stabiliteit hebben gehad in de olieprijs. De volgende grafiek laat het gewogen gemiddelde van drie jaar zien, gemeten vanaf 1967 tot en met nu.

Voor 1971 was de dollar nog gekoppeld aan goud en bleef de olieprijs zeer stabiel. Toen bevestigd werd dat dollars niet meer inwisselbaar waren voor goud begonnen olieproducerende landen een hogere prijs in dollars te vragen, daaruit volgde de oliecrisis. Eind jaren ’70 begon de olieprijs opnieuw fors te stijgen, vanwege de hoge inflatie van de dollar en de stijging van de goudprijs. Ook rond de eeuwwisseling en in de aanloop naar de financiële crisis van 2008 liep de volatiliteit van de olieprijs op. Ook deze periodes worden gekenmerkt door een oplopende inflatie.

Ondanks de oplopende spanningen in Oekraïne en het Midden-Oosten daalt de olieprijs. Dat komt omdat zowel Saoedi-Arabië als als Irak de olieproductie wisten op te schroeven en de VS haar productie zag stijgen naar het hoogste niveau in 27 jaar.

Olieprijs meest stabiel sinds uiteenvallen Bretton Woods (Grafiek via Bloomberg)

14 augustus 2014
Wanneer barst de kredietbubbel in China?

De volgende grafieken van de Australische site Macrobusiness laten zien de kredietverlening de afgelopen maand bijna tot stilstand is gekomen in China. Er werd slechts voor 385,2 miljard yuan geleend, terwijl analisten rekening hielden met 780 miljard yuan. De volgende grafiek laat zien dat de kredietgroei de afgelopen drie jaar nog niet eerder zo laag is geweest als in de afgelopen maand. In de maand juni werd er nog voor 1,08 biljoen yuan aan leningen verstrekt door de Chinese bankensector, ruim twee keer zo veel.

De spaartegoeden van Chinese banken lieten daarnaast in de maand juli de grootste daling zien sinds het jaar 2000, zo meldt Bloomberg. Spaarders haalden netto 1,98 biljoen yuan van hun bankrekeningen, waarmee de totale spaartegoeden daalden tot 111,62 biljoen yuan. Als gevolg van dit nieuws zakten de koersen van bankaandelen op de beurs in Shanghai. Men vreest voor een terugval van de Chinese economische groei, nu de vraag naar kredieten afneemt.

Wanneer barst de kredietbubbel in China? (Bron: Macrobusiness.com.au)

"Binnen redelijke marge"
De Chinese centrale bank voelde zich genoodzaakt een verklaring naar buiten te brengen naar aanleiding van dit zorgwekkende cijfer. In die verklaring benadrukte de centrale bank dat het cijfer binnen een redelijke marge valt. Toch waren de financiële markten er niet gerust op, want de beurzen van China en Hong Kong gingen beide onderuit na publicatie van dit nieuws. Econoom Li Wei van Standard Chartered verklaarde tegenover de Wall Street Journal dat de Chinese economie zeker de gevolgen zal merken, indien de kredietgroei langdurig op dit lage niveau blijft. Het gemiddelde van de maanden juni en juli geeft nog geen reden tot zorg, want in juni werd er naar verhouding juist heel veel krediet verstrekt. Xiao Geng van onderzoeksbureau Fung Global Institute zei tegenover de Wall Street Journal dat kredieten goed zijn voor de economie, zo lang ze maar voor productieve doeleinden gebruikt worden.
Schuldengroei China
De economische groei van China wordt in toenemende mate gedreven door schulden. Daar hebben we op Marketupdate al verschillende keren over geschreven. Inmiddels heeft het land een schuldquote van 200% ten opzichte van het bbp. De centrale bank van China hanteert sinds het begin van de financiële crisis in 2008 eveneens een zeer soepel monetair beleid. Als gevolg daarvan is onder andere de kredietverlening aan het bedrijfsleven en aan vastgoedprojecten explosief gestegen.

Steeds meer kredietgroei voor dezelfde economische groei (Bron: Financial Times)

13 augustus 2014
Belastingvrij schenken stuwt Nederlandse huizenmarkt voort

De NVM spreekt al heel lang over herstel van de woningmarkt, maar er moest een versoepelde schenkregeling aan te pas komen om de woningmarkt het laatste duwtje in die richting te geven. De mogelijkheid om tot maximaal €100.000 belastingvrij te schenken heeft veel meer starters over de streep getrokken dan van tevoren werd verwacht, met als resultaat een toename in het aantal transacties en een kleine stijging van de huizenprijzen. In plaats van 20.000 waar de regering op rekende zijn er nu al meer dan 50.000 schenkingen gedaan door ouders, waarbij een bedrag van gemiddeld €60.000 gemoeid ging.

Verlengen

Gezien de toename in het aantal transacties is het niet verwonderlijk dat de NVM deze regeling van belastingvrij schenken wil verlengen. Ook de VNO-NCW en MKB Nederland pleiten voor een verlenging van deze maatregel, die anders eind 2014 zou komen te vervallen. Voorstanders wijzen erop dat de maatregel gunstig is voor het aantal transacties en voor het prijsherstel op de woningmarkt. Tegenstanders zijn van mening dat de huizenmarkt in Nederland nog steeds overgewaardeerd is en dat deze maatregel juist helpt om die overwaardering in stand te houden. Voor starters die geen rijke ouders hebben is het belastingvrij schenken voor de aankoop van een huis juist nadelig. Ze kunnen er zelf niet van profiteren, terwijl de maatregelen het herstel van de huizenmarkt naar een lager prijsniveau tegenwerkt.

Amsterdam
In Amsterdam heeft de eigenwoningschenking zelfs een prijsopdrijvend effect, zo beweert Prisco Battes van het Financieel Dagblad. Volgens Makelaarsvereniging Amsterdam gaat het in de hoofdstad om tientallen procenten van alle woningaankopen die gedaan wordt met een schenking. Door de extreem lage rente en door het succes van de schenkingsregeling liggen de huizenprijzen in de hoofdstad alweer op het niveau van 2007 en 2008.

In Amsterdam zijn de huizenprijzen alweer terug op het niveau van 2007 en 2008

13 augustus 2014
Nieuwe fixing zilverprijs gaat 15 augustus van start

Per ingang van vrijdag 15 augustus wordt de dagelijkse fixing van zilver niet meer gedaan door een groepje van drie banken die dagelijks om de tafel zitten, maar door een geautomatiseerd systeem dat door het leven gaat als de Londen Silver Price (LSP). Toen duidelijk werd dat Deutsche Bank haar zetel voor de zilverprijs fixing niet kon verkopen werd besloten een nieuwe elektronische fixing in te voeren. Deze nieuwe fixing gebeurt via een elektronisch platform van de CME Group. De publicatie van de fixing komt voor rekening van Thomson Reuters GFMS.

De volledige versie van dit artikel verscheen eerder op een partner blog

Vanaf 15 augustus wordt de 117 jaar oude fixing vervangen door een nieuwe elektronische fixing

13 augustus 2014
Grafiek: De val van Banco Espirito Santo

Begin augustus ging de Banco Espirito Santo bijna ten onder en verstrekte de Portugese regering een bailout van een kleine €5 miljard om de bank overeind te houden. Pas de laatste maanden werd duidelijk de bank in grote problemen verkeerde, maar wie het nieuws over de bank goed volgde wist al eerder dat er iets niet goed was. Eind 2013 berichtte de Wall Street Journal al dat er problemen waren met de boekhouding en in maart gaf accountantsorganisatie KPMG al een waarschuwing aan de Portugese centrale bank. Toen stond de waarde van het aandeel van Banco Espirito Santo nog op een koers van €1,25. De Wall Street Journal maakte een overzicht van de ondergang van de bank die sinds 1869 iedere crisis nog wist te doorstaan.

De val van Banco Espirito Santo (Bron: WSJ)

13 augustus 2014
Oekraïense hryvnia zakt naar nieuw dieptepunt

De waarde van de Oekraïense hryvnia is dinsdag naar een nieuw dieptepunt gezakt. Op de valutamarkt verloor de Oekraïense munt 4% van haar waarde ten opzichte van de dollar en werd op een gegeven moment een wisselkoers bereikt van 13,4 hryvnia per dollar.

De afgelopen jaren is de munt van Oekraïne verschillende keren gedevalueerd tegenover de dollar. Voor het uitbreken van de financiële crisis in 2008 stond de wisselkoers nog op 5 hryvnia per dollar, maar van 2010 tot en met 2013 was dat al opgelopen naar ongeveer 8 hryvnia per dollar.

Dit jaar werd de munt opnieuw gedevalueerd, want in februari zagen de Oekraïense bevolking de waarde van hun munt opnieuw verzwakken tot bijna 12 hryvnia per dollar. Nadat de munt enkele maanden stabiel bleef op dat niveau is er nu wederom een daling ingezet, die de wisselkoers tot boven de 13 hryvnia heeft gebracht. Alleen in de afgelopen dertig dagen verloor de munt al 8,8% van haar koopkracht ten opzichte van de dollar.

Waarde van Oekraïense hryvnia opnieuw onderuit (Bron: Bloomberg)

Russisch konvooi trekt Oekraïne binnen
De daling van vandaag houdt naar verluid verband met het Russische konvooi dat vandaag Oekraïne binnen is gereden. Maar liefst 280 vrachtwagens gingen de grens over, volgens officiele berichten om het oosten van Oekraïne te bevoorraden met levensmiddelen. De bevolking van Oekraïne zal inmiddels wel begrepen hebben dat het niet verstandig is om een grote hoeveelheid spaargeld in de vorm van hryvnia aan te houden bij een Oekraïense bankrekening. Het is verstandiger om het geld in te wisselen voor een sterkere valuta of voor een tastbare bezitting als fysiek goud. Door de waardedaling van de munt worden importgoederen voor de lokale bevolking steeds duurder.

De situatie in Oekraïne wordt steeds chaotischer (Afbeelding via Businessinsider)

12 augustus 2014
Infographic: Wie gaat aan kop in de valutaoorlog?

VisualCapitalist heeft in opdracht van Saxo Bank een visuele weergave gemaakt van de wereldwijde valutaoorlog. Het verhaal is bekend: landen die hun munt goedkoper weten te maken komen in een meer gunstige exportpositie, waardoor meer bedrijvigheid en werkgelegenheid naar het betreffende land getrokken wordt. Dit gaat echter ten koste van andere landen, die als reactie daarop ook de waarde van hun valuta proberen te verlagen.

De verliezers in een valutaoorlog zijn de spaarders, omdat de koopkracht van hun geld wordt uitgehold. Diegene met schulden profiteren van een valutaoorlog, omdat de reële schuldenlast kleiner wordt. Een valutaoorlog is gevaarlijk, omdat deze kan uitmonden in een handelsoorlog. Wanneer competitieve devaluaties niet meer werken kunnen overheden naar zwaardere instrumenten grijpen om hun eigen industrie te beschermen. Denk daarbij aan handelsbarrières, quota, importheffingen en andere administratieve beperkingen.

Infographic: Wie wint de valutaoorlog?

12 augustus 2014
Grafiek: Inkomensongelijkheid vanaf 1920

Sinds het uitbreken van de financiële crisis is er veel meer aandacht gekomen voor het fenomeen inkomensongelijkheid. We zijn misschien geneigd te denken aan ontwikkelingslanden, maar ook in de Westerse wereld is de verdeling tussen rijk en arm soms bijzonder scheef. De volgende grafiek uit “The Macroeconomics of Piketty” laat de Amerikaanse situatie zien over de afgelopen honderd jaar.

Weergegeven is het percentage van het totale inkomen van de Amerikaanse bevolking dat ten goede komt aan de 0,1% van de bevolking met het hoogste inkomen. Zoals je kunt zien bereikte de inkomensongelijkheid in 1928 en 2007 een piek. In beide gevallen precies een jaar voor het uitbarsten van een grote financiële crisis.

Niet alleen dat is opvallend patroon, ook valt op hoe de samenstelling van het inkomen van de top 0,1% door de jaren heen veranderd is. In de periode van 1910 tot en met het begin van de Tweede Wereldoorlog haalden de superrijken het grootste deel van hun inkomen nog uit de cashflow van beleggingen (dividend op aandelen, rente op obligaties en inkomsten uit verhuur van vastgoed) en brachten inkomsten uit bedrijven en salarissen relatief gezien minder geld in het laatje. In de afgelopen 20 jaar wisten de superrijken een veel groter deel van hun inkomen uit salarissen en bedrijfsinkomsten te halen en is de cashflow op beleggingen veel minder belangrijk geworden.

Wealth Effect

Het lichtgroene gedeelte in de grafiek weerspiegelt de waardestijging van financiële activa als aandelen, obligaties, vastgoed en kunst. We zien dat deze component van het inkomen buitensporige proporties heeft aangenomen in de jaren vlak voor de crisis. In 2007 werden de superrijken op papier nog rijker, doordat de waarde van hun beleggingen alsmaar bleven stijgen. Dat precies hetzelfde gebeurde in de ‘Roaring Twenties’ laat de grafiek ook duidelijk zien.

Het verschil met de Grote Depressie is dat er destijds niet direct grootschalig monetair gestimuleerd werd, waardoor een periode van ernstige deflatie volgde. Dat zien we op de grafiek terug in het bijna opdrogen van de capital gains na de crash van 1929. Vanaf 2008 werd er volop gestimuleerd door centrale banken, zodat die deflatie niet zou optreden. Bernanke noemde dat eens het ‘Wealth Effect’. We zien dat de capital gains de laatste jaren alweer sterk zijn toegenomen, vooral voor de allerrijksten.

12 augustus 2014
Noors staatsfonds koopt vastgoed in Londen

Het staatsfonds van Noorwegen heeft voor omgerekend $576 miljoen een aandeel gekocht in Pollen Estate, een luxe wijk met een oppervlakte van 1,6 hectare in het centrum van Londen. Het staatsfonds – dat verantwoordelijk is voor de opbrengsten uit de export van olie – nam een aandeel van 57,8 procent in het vastgoed. De 43 panden die op deze grond staan worden gebruikt voor kantoren en winkels en leveren het staatsfonds een bescheiden rendement op van 2,5% per jaar. In 2010 kocht het staatsfonds van Noorwegen ook al vastgoed in Londen, toen werd er voor $772 miljoen een belang genomen in ‘Regent Street’, onderdeel van Crown Estate.

'Focal Point'
Het is misschien moeilijk te begrijpen dat het Noorse staatsfonds uitgerekend in de Britse hoofdstad vastgoed koopt, want juist daar zijn de huizenprijzen de afgelopen jaren bijzonder hard gestegen. Het staatsfonds had ook vastgoed kunnen kopen in andere steden, waar de prijzen lager liggen of de huuropbrengst hoger is in verhouding tot de investering. Toch is de aankoop van vastgoed in hartje Londen goed te verklaren vanuit het perspectief van een fonds dat vele miljoenen aan vermogen moet beheren. Een groot staatsfonds als dat van Noorwegen koopt waarschijnlijk niet alleen op basis van conventionele waarderingsmodellen. Waar een fonds bij dergelijke investeringen ook rekening mee moet houden is de liquiditeit van de belegging. Veel vermogende mensen hebben een voorkeur voor Londen, waardoor vastgoed in deze stad makkelijker een nieuwe eigenaar vindt dan in andere steden. De aantrekkingskracht van een stad waar zoveel vermogen bijeenkomt heeft een zichzelf versterkend effect. De prijzen van vastgoed in Londen worden meer en meer bepaald door wat de potentiële kopers te besteden hebben dan door de economische gebruikswaarde van het vastgoed. Een rationele belegger met een kleiner vermogen zal niet snel kiezen voor een onbetaalbaar stukje vastgoed in Londen, als deze in andere steden veel meer gebruikswaarde kan krijgen voor hetzelfde geld. De kopers van het 'relatief dure' vastgoed in Londen zijn meestal de superrijken, die zich niet zo druk maken om een miljoen meer of minder. Deze mensen zijn bereid een zeer hoge prijs te betalen, wetende dat er andere superrijken zijn die eveneens bereid zijn een zeer hoge prijs te betalen voor dat schaarse aanbod van vastgoed. Meer over het Focal Point effect lees je in deze analyse van FOFOA.

Noors staatsfonds koopt belang in Londens vastgoed (Afbeelding via E24.no)

11 augustus 2014
VS wil handelsrelatie met Afrika verbeteren

Vorige week organiseerde de VS de US-Africa Leaders Summit, waarbij tientallen Afrikaanse leiders bijeen kwamen in Washington. Het doel van dit overleg was het versterken van de handelsrelaties tussen de Verenigde Staten en het Afrikaanse continent. Van de twintig snelst groeiende economieën komen er twaalf uit Afrika, zo blijkt uit cijfers van het IMF. De Afrikaanse economieën ontwikkelen zich snel en zijn potentieel interessante handelspartners.

Ondanks het feit dat de VS verreweg het meeste heeft geïnvesteerd in ontwikkelingshulp zijn het de Chinezen die met afstand de meeste handel drijven met Afrikaanse landen. In 2013 handelde Afrika in totaal voor $160 miljard met China en ‘slechts’ voor $60 miljard met de Verenigde Staten. Met dit topoverleg in Washington denkt de Amerikaanse regering de handelsband met Afrika te kunnen versterken.

Handel met Afrika
De Economist maakte een overzicht van de grootste handelspartners van Afrika en van de landen die het meeste ontwikkelingshulp geven en die de meeste investeringen doen. Dat levert een opvallend beeld op. Waar Westerse economieën groot zijn in het geven van ontwikkelingshulp en met investeringen in het continent is het China die er verreweg de meeste vruchten van plukt. China heeft vooral interesse in de bodemschatten van Afrika en doet investeringen om die uit de grond te halen.

De belangrijkste handelspartners van Afrika (Grafiek via de Economist)

11 augustus 2014
Video: De carrière van Warren Buffet

In de videodocumentaire “Bloomberg Game Changers” wordt een profielschets van Warren Buffett gegeven. Naast Buffett worden onder andere Microsoft-oprichter Bill Gates, zakenpartner Charlie Munger, dochter Susie Buffett en een van de eerste investeerders in Buffett’s oorspronkelijke partnership geïnterviewd. Een interessante video over een van de meest succesvolle beleggers van de afgelopen decennia. Helaas kunnen we de video niet embedden. Klik op onderstaande afbeelding of klik hier om de video te zien op de website van Bloomberg.

Videodocumentaire van Bloomberg over Warren Buffett

11 augustus 2014