Categorie: Nieuws

  • Stijging huizenprijzen houdt jongeren thuis

    In het Verenigd Koninkrijk beginnen de negatieve effecten van stijgende huizenprijzen zichtbaar te worden. Bijna de helft van de jongvolwassenen tussen de 20 en 34 jaar kan zich niet veroorloven een huis te kopen of te huren, zo blijkt uit een onderzoek van liefdadigheidsinstelling Shelter. Op dit moment zijn er in het Verenigd Koninkrijk bijna 2 miljoen jongvolwassenen tussen de 20 en 34 jaar die nog bij hun ouders wonen.

    In het onderzoek werd aan 250 jongvolwassenen gevraagd wat de belangrijkste reden is waarom ze nog thuis wonen. Bijna de helft (48%) gaf aan onvoldoende geld te hebben om een woonruimte te huren of te kopen. Door de stijging van de huizenprijzen wordt ook huren steeds duurder, zodanig dat veel jongeren het gewoon niet meer kunnen betalen. De Mirror haalt het voorbeeld aan van de 32-jarige Sarah, die momenteel weer thuis woont bij haar ouders in Croydon. Ze werkt in de reclamebranche, maar heeft moeite om financieel rond te komen. De afgelopen tien jaar heeft ze afwisselend bij haar ouders en zelfstandig gewoond, terwijl ze ondertussen probeert wat geld opzij te zetten.

    Stijgende huizenprijzen

    Volgens Sarah zorgen de stijgende huizenprijzen ervoor dat ze nooit zekerheid heeft over de betaalbaarheid van een woning.

    "Als ik nu op mezelf ga wonen is de kans groot dat ik de rest van mijn leven een hoge huur moet blijven betalen. Ik weet dat ik blij moet zijn dat ik ergens kan wonen en dat ik werk heb, maar de gedachte dat ik tot ver in de 30 als een tiener moet blijven leven werkt ontmoedigend".

    Campbell Robb, de directeur van liefdadigheidsinstelling Shelter, ergert zich aan het stimulerende beleid van de Britse regering en de centrale bank. Het bevoordeelt de mensen die al een huis hebben, ten koste van de jongere generatie die net de woningmarkt betreedt. Hij zegt er het volgende over:

    "In plaats van meer geld te stoppen in stimuleringsprogramma's als Help to Buy moeten we daadkrachtiger optreden in het beantwoorden van de vraag naar betaalbare woningen. Niet in het verder opblazen van de huizenprijzen. Projectontwikkelaars moeten investeren in de toekomstige generatie door deels huur en deels koopwoningen te bouwen en het tekort aan woonruimte te verhelpen. Politici moeten de bouw van voldoende woonruimte voor de volgende generatie als topprioriteit op de agenda zetten."

    Interactieve kaart van de BBC laat zien waar je kunt huren voor een bepaald budget

    Interactieve kaart van de BBC laat zien waar je kunt huren voor een bepaald budget

  • Noorwegen wil contant geld verbannen

    De financiële organisatie Finans Norge heeft de wens uitgesproken om Noorwegen in 2020 geheel vrij te maken van contant geld, zo lezen we op Icenews. Momenteel wordt nog maar 5% van alle transacties in het Scandinavische land met contant geld afgerekend, de rest wordt verwerkt via betaalpassen, creditcards, internet en mobiel bankieren. Finans Norge, dat tweehonderd actieve financiële instellingen in Noorwegen vertegenwoordigt, denkt dat het haalbaar is om binnen zes jaar die laatste 5% contante betalingen uit te bannen.

    In de eerste zes maanden van dit jaar nam het gebruik van giraal geld in Noorwegen met 8,6% toe. Een economie waarin men het gebruik van contant geld volledig weet uit te bannen wordt ook wel de ‘cashless society’ genoemd.

    Cashless society

    Niet alleen in Noorwegen leeft de wens om al het betalingsverkeer te digitaliseren. Ook in Israël en het Verenigd Koninkrijk wordt er al de laatste tijd serieus nagedacht over het verbannen van contant geld. De voorstanders zien tal van voordelen in een maatschappij zonder contant geld. Het plegen van een overval wordt minder lucratief, het wordt moeilijk om van zwart geld af te komen en andere vormen van belastingontduiking zouden makkelijker getraceerd kunnen worden. Het gemak van digitaal geld heeft contant geld in veel gevallen al overbodig gemaakt. Op steeds meer plaatsen kan gepind worden en online aankopen worden ook gemakkelijk digitaal afgehandeld. Toch zijn er ook voldoende argumenten op te brengen tegen een zogeheten cashless society. Denk aan veiligheidskwesties zoals fraude met bankpassen en onderschepping van het betalingsverkeer. Ook zijn er zo nu en dan nog storingen in het betalingssysteem, waardoor het niet op ieder moment mogelijk is digitaal te betalen.

    [polldaddy poll=8213567]

    Privacy

    Het grootste bezwaar hebben we dan nog niet genoemd, namelijk privacy. Met een contante betaling is het mogelijk om vrijwel anoniem aankopen te doen, zonder een digitaal spoor achter te laten. Edward Snowden heeft de wereld laten zien dat vrijwel alle informatie opgeslagen wordt opgeslagen en tot ver in de toekomst weer opgevraagd kan worden. Dat gebeurt ook met banktransacties.

    Wordt Noorwegen een land zonder contant geld?

    Wordt Noorwegen een land zonder contant geld?

  • Grafiek: Analisten positief over aandelen

    Dat de verwachtingen van beursanalisten niet altijd uit komen zal niemand verbazen. Wie de markt wat nauwlettender volgt weet ook dat veel analisten vaak gematigd positief zijn. Deze twee kenmerken van de gemiddelde analist worden fantastisch blootgelegd in de volgende grafiek van de Wall Street Journal. De rode bolletjes geven het gerealiseerde rendement van aandelen uit de S&P 500 index weer, terwijl de witte bolletjes de gemiddelde verwachting van analisten voor dat jaar weerspiegelen.

    U ziet meteen dat er in sommige jaren nogal wat verschil zat tussen de verwachting van de analisten en de realiteit van de beurs. Ten tweede valt ook op dat analisten tussen 2000 en 2013 niet één keer negatief gestemd waren over de aandelenmarkt. Gemiddeld lag het verwachte rendement nooit lager dan een procent of vier, terwijl de S&P 500 in werkelijkheid negatieve uitschieters had van 10, 20 of zelfs 40%. In 2000, 2001 en 2002 bleef de aandelenmarkt dalen, terwijl analisten ieder jaar weer volhielden dat de daling snel zou veranderen in een stijging.

    Zijn analisten echt te positief? Of zijn er een paar uitschieters bij die het gemiddelde vertekenen?

    Analisten zijn gemiddeld zeer positief over aandelen

    Analisten zijn gemiddeld zeer positief over aandelen (Bron: Wall Street Journal, via Bloomberg)

  • Driekwart Marketupdate lezers sceptisch over sancties tegen Rusland

    Vorige week schreven we op Marketupdate dat Europa belangrijke handelsrelaties heeft met Rusland, die mogelijk in het gedrang komen door de sancties. Naar aanleiding van de nieuwe ronde van sancties tegen Rusland legden we onze lezers de volgende vraag voor: “Gooit Europa haar eigen ruiten in met sancties tegen Rusland?” 

    De enquête leert ons dat de Marketupdate lezers overwegend sceptische zijn over de sancties tegen Rusland. Maar liefst drie kwart denkt dat de Europese sancties tegen Rusland vooral een negatief effect zullen hebben, ook op Europa zelf. Meer dan twintig procent van de respondenten denkt niet dat Europa er veel schade door zal ondervinden. Een kleine vijf procent zegt niet te weten welke gevolgen de sancties tegen Rusland zullen hebben op Europa.

    europa-sancties-rusland

  • Waarom de goud / zilver ratio vrijwel nutteloos is

    Veel mensen kiezen voor zilver in plaats van goud vanwege de ‘magische’ goud/zilver ratio (de goud/zilver ratio wordt berekend door de prijs van goud te delen door de prijs van zilver). Zij wijzen dan naar de ‘historische’ 16:1-verhouding als een ‘redelijke schatting’ van het gemiddelde van deze ratio en voorspellen daarbij een ‘regressie naar het gemiddelde’ van zilver tegenover goud. Omdat de ratio tussen goud en zilver op dit moment rond de 65:1 schommelt, is de gedachte dat zilver de rendementen op goud ruimschoots gaat overtreffen. Hoewel er veel goede redenen bestaan om in zilver te investeren, zouden beleggers niet op de goud/zilver ratio moeten afgaan in hun beslissing om goud ofwel zilver te kopen.

    Goud en zilver gaan hand in hand

    Eerst het goede nieuws: van 1971 tot 2011 – toen goud uit haar rol van wereldreservevaluta gezet werd – was de correlatie tussen goud en zilver 0.878, terwijl de correlatie tussen goud en de grondstofprijzen in diezelfde periode (wij hebben de Goldman Sachs Commodity Index als graadmeter gebruikt) 0.862 was. De correlatie tussen de prijzen van primaire metalen en goud was zelfs sterker.

    En inderdaad, zilverprijzen hebben de prijzen van goud omhoog gevolgd tijdens de opgaande goederenmarkten van de jaren 70 en ondergingen daarna samen met goud in de jaren 80 en 90 weer een neerwaartse correctie. Nu wij sinds 2000 weer nieuwe opgaande goederenmarkt kennen, zijn de prijzen van zilver min of meer gelijk met de prijzen van goud gestegen. Algemeen gesproken stijgen of dalen de prijzen van goud en zilver hand in hand, tenminste op lange termijn.

    De relatie tussen goud en zilver is dermate sterk dat beleggers één van beiden (of allebei) kan kiezen om zich in de grondstoffen- en edelmetalenmarkt te positioneren. Echter, in veel gevallen liepen de twee prijzen sterk uiteen. Waarom wijken goud en zilver van elkaar af en welke invloed heeft dit op de beleggingskeuzen die wij maken?

    Waarom goud en zilver een andere koers varen

    Sinds 1972 hebben de prijzen van goud en zilver (min of meer) vrij bewogen. Voor die tijd was de ratio tussen goud- en zilverprijzen vastgelegd. Dit zette de zogenoemde “Wet van Gresham” in werking die verklaart hoe het vastleggen van de ratio door overheden tot de volledige demonetisering van zilver leidde. Door goud ten opzichte van zilver over te waarderen, werd zilver van de markt genomen en elders verkocht; de arbitragehandel floreerde, terwijl zilver verdween. Tijden zijn veranderd; goud- en zilverprijzen worden grotendeels vrij door de markt bepaald, echter niet langer in de functie van ruilmiddelen.

    Sinds Nixon de link tussen de US dollar en goud brak, bewegen goud en zilver (of beter gezegd, grondstoffen in het algemeen) cyclisch. Hun prijzen worden niet langer per overheidsbesluit bepaald, maar nu door het werkelijke vraag en aanbod. Dat gezegd hebbende, de vraag- en aanboddynamiek van goud en zilver verschillen enorm. De vraag naar goud wordt voornamelijk door de beleggingsvraag bepaald, terwijl de vraag naar zilver grotendeels uit de industrie afkomstig is.

    Het mechanisme achter ‘de regressie naar het gemiddelde’ bestaat niet langer

    In vroegere tijden werd de goud/zilver ratio dus vastgezet. Toch wordt door voorstanders van de goud/zilver ratio beweerd dat deze nog steeds naar een bepaald gemiddelde toe beweegt. Dit gemiddelde, zo beweren verdedigers van de ratio, is gebaseerd op het historische prijsniveau van beide metalen sinds 1792, toen zilver nog deel uitmaakte van de bi-metallieke monetaire standaard van die tijd. De prijzen werden door de overheid bepaald: elke ounce goud zou de overheid inruilen voor 16 troy ounce zilver (een troy ounce is ongeveer 31,1 gram). De prijzen waren ‘verankerd’, waarbij bureaucraten de markt omzeilden.

    Er bestaat echter geen logische reden waarom de goud/zilver ratio een regressie naar het gemiddelde zal vertonen. Concurrentie verlaagt bijvoorbeeld de winst en winstmarges. Wanneer een industrie een ruime marge geniet, zal concurrentie (als die niet wordt gehinderd) de markt betreden en de winst van de huidige spelers verlagen. Wanneer we dus torenhoge winsten of marges observeren in een sector binnen de economie kunnen we logischerwijze een regressie naar het gemiddelde verwachten.

    De goud/zilver ratio kent geen logische tegenhanger. Investeerders zouden in zilver kunnen stappen, vooral wanneer er sprake is van een valutacrisis, maar dit zouden ze evengoed niet kunnen doen. Hoewel we een empirisch verband tussen goud en zilver waarnemen, bestaat er geen economische wet die stelt dat de ratio tussen goud en zilver moet terugkeren naar dat magische gemiddelde van 16:1.

    Tijdens het merendeel van de bullmarkt van de jaren ‘70 rendeerde goud beter dan zilver.

    Goud rendeerde beter dan zilver gedurende het leeuwendeel van de bullmarkt van de jaren ‘70, toen beide metalen historische hoogtepunten bereikten. Enkel in 1980 – op het hoogtepunt van de bullmarkt – was het rendement van zilver hoger dan dat van goud. En vergeet niet; dit was het jaar van de fameuze poging van de gebroeders Hunt om de zilvermarkt klem te zetten. Enkel en alleen in dat jaar had zilver een hoger rendement dan goud in de laatste langdurige bullmarkt. Gedurende een kleine zes maanden uit een periode van 10 jaar in de zeventiger jaren was zilver de ‘betere keuze’.

    Toch rendeerde zilver tussen 2009 en 2011 beter dan goud, evenals in andere perioden voor de Grote Depressie. Voor deze mooie rendementen moest echter een prijs betaald worden, want zilverprijzen daalden in sterkere mate dan de goudprijs.

    Kortom, er bestaan goede redenen om goud te kopen, net zoals er goede redenen bestaan om zilver te kopen. De goud/zilverratio mag daar niettemin niet onder worden gerekend.

    De goud/zilver ratio van de laatste dertig jaar

    De goud/zilver ratio van de laatste dertig jaar

    Waar bevindt de goud/zilver ratio zich nu en welke kant gaat deze op?

    Het is een mogelijkheid, hoewel geen logische zekerheid, dat de prijzen van zilver in lijn met goud zullen stijgen. Wanneer en als we echter een economische vertraging meemaken, zouden de zilverprijzen voor een aanzienlijke tijd onder druk kunnen blijven staan. Net zoals in 2008, toen goud door onzekerheid in de markten sterk steeg terwijl zilverprijzen te kampen hadden met een lagere industriële vraag, kan de ratio tussen goud en zilver toenemen tot boven de 80:1. Iets soortgelijks kan nu opnieuw gebeuren, met een goud/zilverratio die aanzienlijk stijgt.

    Ik heb het al eerder gezegd en ik zal het nogmaals onderstrepen: zilver kent haar eigen spelregels. Wanneer er een vertraging van de economie plaatsvindt, zullen de zilverprijzen in de nabije toekomst onder druk blijven staan. Zo was de vraag naar bijvoorbeeld computerhardware recentelijk teleurstellend en blijven ook de vooruitzichten voor de komende jaren broos.

    Elke opwaartse beweging van de zilverprijs zal dus voornamelijk gestuwd worden door een gestegen investeringsvraag. En die vraag zit er wellicht al een lange tijd aan te komen. Het zou goed kunnen dat het eerder besproken substitutie-effect pas plaatsvindt nadat de goudprijs al een stuk hoger liggen.

    Goudprijzen zouden kunnen stijgen voordat zilver aanhaakt

    Des te hoger de goudprijs, des te hoger de correlatie met zilver. Het is een ‘substitutie-effect’, waarover ik eerder heb geschreven. Het vervangingseffect van goud naar zilver, zoals nu gebeurt in India, kan door prijsverstoringen (belastingen of invoerrechten) gestimuleerd worden. Zilver zal op een dag weer ‘poor man’s gold’ worden, maar naar alle waarschijnlijkheid pas wanneer de goudprijs veel, veel hoger ligt.

    Goud kopen is, wellicht, beter voor het overgrote deel van de beleggers omdat de kosten lager zijn en de vraag niet afhankelijk is van de wereldwijde industriële productie. Niettemin, wie een verschuiving van de beleggingsvraag naar zilver verwacht, kan evengoed van de huidige lage zilverprijzen profiteren en van wellicht nog lagere zilverprijzen in de toekomst.

  • Infographic: De historie en ontwikkeling van de Silk Road

    Misschien denkt u bij de naam Silk Road aan het online netwerk voor illegale activiteiten, maar het is ook de naam voor een eeuwenoude Chinese handelsroute. De Silk Road dankt haar naam aan de export van zijde, een luxe goed dat vooral in India erg in trek was. In de tweede eeuw voor Christus strekte de handelsroute zich uit van Beijing tot aan Rome. De naam Silk Road staat eigenlijk symbool van verschillende handelsroutes die China in verbinding brachten met India, het Midden-Oosten, Centraal-Azië en Europa. Dat waren niet alleen routes over land, maar ook over zee. In de 15e eeuw gebruikten de Chinezen al handelsschepen die vele malen groter waren dan het schip van Columbus.

    De Silk Road heeft door de eeuwen heen veel veranderingen meegemaakt. Door oorlogen en conflicten werd er in bepaalde periodes vrijwel geen gebruik gemaakt van de route, terwijl de internationale handel in andere periodes floreerde. Vandaag de dag investeert China veel geld in haar handelsbetrekkingen, dus ook in verschillende handelsroutes. Het land heeft al 10 miljard yuan beschikbaar gesteld om de capaciteit van de Chinese zeehavens te vergroten en er zijn ook plannen om nieuw leven te blazen in het transport van goederen over het spoor. Er ligt al een meer dan 11 duizend kilometer lange spoorweg die China via Kazachstan en Rusland verbindt met Europa.

    De volgende infographic brengt de geschiedenis van de Chinese handel met het buitenland goed in beeld. De infographic is afkomstig van de South China Morning Post.

    Infographic: De geschiedenis van de Silk Road

    Infographic: De geschiedenis van de Silk Road (Bron: South China Morning Post)

  • Helft Nederlanders heeft vrijwel geen vermogen

    Eind vorige week publiceerde De Nederlandsche Bank een vrij positief bericht over het vermogen van de Nederlanders. Collectief hebben we in de eerste helft van dit jaar bijna €6,6 miljard aan onze spaarrekeningen toegevoegd, waarmee ons totale spaarvermogen een recordniveau van €335 miljard bereikte. Dat betekent dat een huishouden gemiddeld €44.000 op een spaarrekening heeft staan, naast eventuele bezittingen in de vorm van onroerend goed of een beleggingsportefeuille. Wat zou dat toch mooi zijn, als ieder huishouden een dergelijk bedrag te besteden had…

    Vermogen ongelijk verdeeld

    Door alleen het gemiddelde te noemen krijg je de indruk dat het nog niet zo slecht gesteld is met het gemiddelde huishouden in Nederland. Het cijfer is uitermate misleidend, als je beseft dat de vermogensongelijkheid in ons land bijzonder groot is. Eerder dit jaar publiceerde Bas van Bavel de resultaten van zijn onderzoek naar de vermogensposities van Nederlandse huishoudens. Op basis van cijfers van het CBS uit 2014 kwam hij tot de conclusie dat de helft van alle Nederlandse huishoudens geen of vrijwel geen vermogen heeft. Vanuit dat licht bezien kijkt u opeens heel anders naar dat gemiddelde spaarvermogen van €44.000! Heel veel Nederlandse huishoudens hebben in werkelijkheid helemaal geen vermogen opgebouwd, ook al hebben ze misschien een mooie lease-auto voor de deur staan of wonen ze in een eigen huis. Veel van die welvaart is gefinancierd met schulden, gebaseerd op een toekomstige cashflow. We plukken nu alvast de vruchten van onze toekomstige productiviteit, zodat we een hoge levensstandaard kunnen handhaven. De vraag is dan hoe gezond de Nederlandse economie is, zeker als je bedenkt dat veel van ons vermogen in stenen zit. Vastgoed dat voor een relatief groot gedeelte met vreemd vermogen gefinancierd is. Voor meer dan 1 miljoen huishoudens is de schuld aan de bank groter dan de waarde van hun eigen huis. De kans is groot dat een deel van deze huishoudens - ook al hebben ze een geweldig inkomen - helemaal links vertegenwoordigd zijn op onderstaande grafiek.

    Helft Nederlandse huishoudens heeft geen vermogen

    Helft Nederlandse huishoudens heeft geen vermogen (Bron: Van Bakel, 2014)

    De boodschap van dit artikel is om kritisch te zijn naar de economische cijfers die ons via de media bereiken. Soms is het goed om even wat verder te kijken en er andere bronnen bij te pakken, zodat u meer inzicht krijgt in de werkelijke situatie. Het aantal huishoudens dat meer dan €44.000 op een spaarrekening heeft staan is kleiner dan u denkt, wetende dat er zoveel mensen zijn die nauwelijks vermogen hebben.

  • Vermogen Amerikaanse huishoudens daalt

    Het vermogen van Amerikaanse huishoudens is sinds 2003 sterk gedaald, wanneer men de waarde van alle bezittingen corrigeert voor de inflatie. Dat schrijft de New York Times op basis van een nieuwe onderzoek dat werd uitgevoerd door de Russell Sage Foundation. Uit het onderzoek blijkt dat het vermogen van huishoudens tussen 2003 en 2013, na correctie voor inflatie, gezakt is van $87.992 naar $56.335. De onderzoekers keken niet naar het gemiddelde huishouden, maar naar de middelste waarneming op volgorde van grootte. Dat is een gebruikelijke methode wanneer er sprake is van een scheve verdeling in de onderzochte populatie.

    Het onderzoek laat vooral zien dat de vermogensongelijkheid groter is geworden. De 5% meest vermogende huishoudens zagen in de periode van 2003 tot en met 2013 hun vermogen juist met 12% toenemen. Volgens econoom Edward Wolff van de New York University is het vermogen van de rijkste 1% nog sneller gegroeid, zie ook dit artikel. Vooral de recessie van 2007 werd door de middenklasse sterk gevoeld. De waarde van hun woning daalde en in 2008 begonnen ook de aandelenkoersen te dalen. Vanaf het dieptepunt van de crisis is het vermogen weer licht toegenomen, maar zowel voor als na de crisis groeide het vermogen van de rijkste huishoudens sneller dan van de huishoudens met een kleiner vermogen.

    De volgende grafiek laat de vermogensontwikkeling zien, omgerekend naar dollars van 2013. De verschillende lijnen vertegenwoordigen de verschillende vermogenscategorieën. Zo staat ’95th’ voor het vermogen van de rijkste 5%, ’90th’ voor het vermogen van de rijkste 10%, enzovoort.

    Vermogensongelijkheid

    De Federal Reserve publiceert ook regelmatig overzichten van het vermogen van Amerikaanse huishoudens. Het verschil is dat de centrale bank alleen de totale vermogenspositie laat zien, waarbij geen inflatiecorrectie wordt toegepast en waarin ook de ongelijke verdeling van de vermogens onzichtbaar blijft. Wie naar deze cijfers kijkt zou tot de conclusie komen dat Amerikaanse huishoudens de crisis alweer volledig te boven zijn. Ook in Nederland is de vermogensongelijkheid zeer groot, zoals van Bavel beschrijft in deze publicatie. Van alle Nederlandse huishoudens heeft de helft netto helemaal geen vermogen, omdat hun schuldpositie minstens zo groot is als de totale waarde van hun bezittingen.

    Vermogen van de rijkste huishoudens nam toe, middenklasse blijft achter

    Vermogen van de rijkste huishoudens nam toe, middenklasse blijft achter

  • Goud en zilver report (Week 30)

    De goudprijs steeg afgelopen week van €968,47 naar €973,55 per troy ounce, een kleine plus van +0,52%. De zilverprijs kwam netto vrijwel niet van haar plek. Voor een kilo zilver werd afgelopen vrijdag €496,54 betaald, terwijl dat een week eerder nog €496,02 was. Een verwaarloosbaar verschil van ongeveer 0,1%.

    In dollars gingen de prijzen van beide edelmetalen wat omlaag. De goudkoers daalde van $1.310,50 naar $1.307,15 per troy ounce (-0,26%), terwijl de prijs van zilver van $20,89 naar $20,73 zakte (-0,77%). De dollar wist opnieuw wat aan terrein te winnen tegenover de euro, de wisselkoers stond bij sluiting van de handel op $1,3431 per euro.

    Goudprijs in euro per troy ounce

    Goudprijs in euro per troy ounce (Bron: Goudstandaard)

    Zilverprijs in euro per kilogram

    Zilverprijs in euro per kilogram (Bron: Goudstandaard)

    Tip: Goudstandaard heeft haar grafiekenpagina vernieuwd. Vanaf nu kunt u ook de actuele koersen van platina en palladium raadplegen!

    Goud stroomt naar Azië

    We hebben er eerder deze maand al eens aandacht aan geschonken, de trend van fysiek goud dat richting Azië stroomt. Het lijkt erop dat deze trend nog niet aan kracht verloren heeft, want in juni ging er opnieuw veel edelmetaal richting diverse Aziatische landen. In de eerste helft van dit jaar exporteerde Zwitserland in totaal ongeveer 600 ton goud naar het Verre Oosten. We blijven deze trend nauwkeurig in de gaten houden.

    Aziatische landen importeerden ook in juni goud uit Zwitserland

    Aziatische landen importeerden ook in juni goud uit Zwitserland

    China is één van de grootste afnemers van het goud, aangezien een groot deel van de export naar Hong Kong opnieuw geëxporteerd wordt naar China. Deze week publiceerde het Hong Kong Census and Statistics Department de laatste importcijfers. In juni ging er netto 36,4 ton goud van Hong Kong naar China, opnieuw minder dan een maand eerder. Lees er meer over in dit artikel op Marketupdate.

    Chinezen importeren minder goud via Hong Kong

    Chinezen importeren minder goud via Hong Kong

    Russen blijven goud kopen

    Ook in Rusland is fysiek goud een gewild object. Sinds 2006 heeft Rusland haar reserve weten uit te breiden van ongeveer 250 naar meer dan 1.080 ton. In juni werd er opnieuw 500.000 troy ounce aan de strategische voorraad toegevoegd, omgerekend is dat 15,5 ton. Lees er meer over op Goudstandaard.

    Rusland blijft goud kopen

    Rusland blijft goud kopen

    Goudmijnproductie piekt

    De goudmijnsector heeft het moeilijk, want door de daling van de goudprijs is er minder budget om nieuwe reserves te identificeren en aan te boren. Cijfers uit een rapport van SNL Metals & Mining 2014 laten zien dat er de laatste jaren steeds minder nieuwe ontdekkingen worden gedaan. Het lijkt er dus op dat Peak Gold inderdaad bereikt is. Wilt u alle details weten? Lees dan verder op Doijer & Kalff.

    Steeds minder nieuwe ontdekkingen

    Steeds minder nieuwe ontdekkingen

    Banken beschuldigd van fraude zilverprijs

    Een Amerikaanse investeerder klaagt drie banken aan voor het manipuleren van de zilverprijs, zo berichtte het ANP dit weekend. De aanklacht is gericht tegen Deutsche Bank, het Britse HSBC en de Canadese bank Nova Scotia. Deze banken zien betrokken (geweest) bij de dagelijkse fixing van de goud- en zilverkoers en hebben volgens de aanklager misbruik gemaakt van deze positie. De aanklager wil via een collectieve rechtszaak een schadevergoeding loskrijgen.

    In mei kreeg Barclays nog een boete van £26 miljoen voor het manipuleren van de goudfixing. Deutsche Bank gaf eerder aan zich terug te willen trekken van de fixing. Zouden zij meer geweten hebben?

  • Wat heeft 12,5 jaar euro ons gebracht? – Arjo Klamer

    In 1992 werd in Maastricht besloten tot een invoering van een gezamenlijke Europese munt, de euro. Vanaf 4 januari 1999 werden beurskoersen, de waarde van obligaties en opties aan de beurs weergegeven in euro’s. Munten en bankbiljetten werden op 1 januari 2002 gelijktijdig ingevoerd in twaalf landen die deel uitmaken van de Europese Unie.

    Marketupdate blikt met een aantal gastschrijvers terug op deze periode. Wat heeft de euro ons gebracht? Was er een alternatief? En hoe ziet de toekomst van de munt eruit? We spraken met Arjo Klamer, Nederlandse hoogleraar in de economie van de kunst en cultuur aan de faculteit Erasmus School of History, Culture and Communication van de Erasmus Universiteit Rotterdam.

    Klamer was voor de invoering van de euro al sceptisch over de gemeenschappelijke munt, met als belangrijkste argument dat de Europese politieke unie niet sterk genoeg is om een monetaire unie waar te maken.

    Wat heeft 12,5 jaar euro ons gebracht? - Arjo Klamer

    1. De euro bestaat nu 12,5 jaar en heeft de grootste financiële crisis sinds de jaren dertig doorstaan. Had u dat verwacht? Arjo Klamer: Ja, dat heb ik al in 1991 voorspeld en later nog, in 2001, herhaald in een artikel voor de groene Amsterdammer. Gedurende haar bestaan heb ik echter steeds volgehouden dat de euro onhoudbaar is. 2. De gemeenschappelijke munt werd in 2002 in twaalf verschillende landen geïntroduceerd. Inmiddels maken 18 landen gebruik van de munt en de verwachting is dat meer landen zich bij de muntunie willen aansluiten. Is de euro daarmee een succes? AK: dat is politiek gesproken een succes. De euro is een politiek verhaal met een economisch excuus. 3. Kun u begrijpen dat steeds meer landen zich aan willen sluiten bij de euro? AK: Voor politieke redenen vooral. Voor economische redenen steeds minder. 4. De Europese centrale bank zegt dat ze prijsstabiliteit nastreeft en volgens Klaas Knot is ze daarin nog succesvoller geweest dan de Bundesbank in het tijdperk voor de euro. Herkent u zich in de uitspraak van Knot? AK:  Waar een recessie van zes jaar niet goed voor is... Zo kan iedereen het wel. Vlak voor het begin van de recessie, in het voorjaar van 2008, dreigden grondstof en voedsel prijzen te escaleren. Inflatie was in aantocht. De recessie maakte korte metten met die dreiging. 5. De wisselkoers van de euro tegenover de dollar staat op dit moment veel hoger dan tijdens de introductie van de euro. Wat zegt dat volgens u? AK: Dat is een directe consequente van Draghi aanpak van de crisis. Door toe te zeggen alles te doen om de euro te redden, werden obligaties van zuid-Europese landen plotseling wel erg aantrekkelijk en zogen grote sommen kapitaal naar Europa waardoor de euro in waarde steeg. De koers is dus kunstmatig hoog, wat problemen geeft voor bedrijven die exporteren. 6. Hoe zou Europa door de financiële crisis zijn gekomen als er geen euro was en alle landen hun eigen munt hanteerden? AK: Altijd moeilijk te zeggen, maar de problemen van Griekenland en Portugal zouden minder groot zijn geweest want zij hadden hun munten hebben kunnen devalueren. Er zouden stevige schokken zijn geweest, zeker ook in de financiële markten, maar ze zouden korter hebben geduurd. 7. Voorstanders van de euro zeggen dat de gemeenschappelijke munt geboren is vanuit de wens van vrede en welvaart binnen Europa. Hoe ziet u dat? Antwoord: Dat is vast het geval. Dat is wat Kohl en Miterrand voor ogen hadden toen ze de uitruil maakten tussen een hereniging van de twee Duitslanden en de opoffering van de mark voor de euro met Frankrijk aan de teugels. 8. De euro is de eerste valuta die niet alleen haar koppeling aan goud, maar ook haar koppeling aan de natiestaat verbroken heeft. Dat betekent dat de goudprijs vrij kan bewegen en dat landen geen mogelijkheid hebben ‘de geldpers aan te zetten’. Wat vind u daarvan? AK: De koppeling aan de goud is een disciplineringsmaatregel. Het blijft een afspraak. De ECB had zich gecommitteerd aan een beleid dat hetzelfde doel beoogde maar dat is toch anders uitgepakt in de hitte van de crisis. De gouden standaard had het ook begeven, net zoals in de jaren dertig en begin zeventiger jaren. 9. Terwijl andere centrale banken zoals de Federal Reserve en de Bank of England een stimulerend monetair beleid voeren is de ECB geneigd juist zo min mogelijk te doen. Wat vindt u van de aanpak van de ECB? AK: De ECB heeft juist heel veel gedaan door haar feitelijke steun aan obligaties van zuidelijke landen waardoor monetaire financiering van overheidsschuld mogelijk wordt, een gotspe voor de voormalige Duitse centrale bankiers. Daarnaast houdt de ECB de rente wel erg laag. Het is wel waar dat de ECB overheidsbezuinigingen heeft afgedwongen. 10. Wat wordt volgens u de grootste uitdaging voor de euro in de komende 12,5 jaar? AK: Wat toe doen als de euro valt? De grootste uitdaging is dus een goed alternatief te bedenken. Als teruggaan naar de oude situatie onwenselijk is, wat dan anders? Zou een systeem van meerdere munten, waaronder parallelle en complementaire munten, mogelijk zijn...?

    Lees ook:

  • China importeert opnieuw minder goud via Hong Kong

    China heeft in de maand juni opnieuw minder goud geïmporteerd uit Hong Kong, zo blijkt uit de laatste cijfers van het Hong Kong Census and Statistics Department waar Bloomberg haar hand op wist te leggen. In juni werd er netto 36,4 ton goud ingevoerd via Hong Kong, veel minder dan de 52,3 ton van een maand eerder en de 100,9 ton van juni vorig jaar.

    De daling is voor een deel te verklaren door een toename van de export van goud richting Hong Kong. Was dat in mei nog 14,9 ton, in juni steeg het volume naar 19,7 ton. Een mogelijke verklaring is dat de premie op goud in Hong Kong inmiddels weer wat hoger is dan in China, waardoor banken arbitrage toepassen. De import daalt mogelijk omdat de vraag naar goud in China afneemt, maar het is ook goed mogelijk dat er meer goud rechtstreeks via andere kanalen geïmporteerd wordt door China. Hier worden geen cijfers van gepubliceerd, waardoor het moeilijk is een totaaloverzicht te geven.

    China importeerde opnieuw minder goud via Hong Kong

    China importeerde opnieuw minder goud via Hong Kong

    Daling vraag naar goud

    Zo gretig als de Chinezen vorig jaar goud kochten, zo afwachtend zijn ze nu. Dat merkt ook Chow Tai Fook, de grootste juweliersketen van China. Zij zagen de omzet in het tweede kwartaal van dit jaar met 24% dalen. Of dat in vergelijking met het eerste kwartaal of met hetzelfde kwartaal van vorig jaar is, daar maakt Bloomberg geen melding van. De vraag naar goud in China daalde in de eerste helft van dit jaar met 19%, omdat beleggers minder gouden munten en goudbaren kochten. Een toename van de vraag naar juwelen kon die daling niet compenseren, zo liet de China Gold Association onlangs weten. De goudprijs is in de eerste helft van dit jaar in dollars met 7,35% gestegen. Daarmee deed goud het iets beter dan de S&P 500 index, die 7% wist te winnen in deze periode. De prijs van het edelmetaal komt nauwelijks van haar plaats, waardoor beleggers minder geneigd zijn posities uit te breiden of te verkleinen.

    Zwitserland

    De vraag naar goud in Azië blijft overigens nog steeds substantieel, getuige de omvangrijke export van goud vanuit Zwitserland richting Aziatische landen. Alleen via Zwitserland ging er in de eerste helft van dit jaar al 600 ton goud naar deze regio.