Categorie: Nieuws

Grafiek: Goedkope arbeid komt niet meer uit China

Veel Westerse bedrijven verplaatsten hun productie jaren geleden naar China, omdat de loonkosten daar veel lager waren. Anno 2014 is het verschil veel kleiner geworden, zoals de volgende grafiek laat zien. Vergeleken met 2007 kost een uur arbeid in China nu 70% meer, terwijl de loonkosten in veel andere bekende ‘productielanden’ veel minder hard stegen.

De ontwikkeling komt niet geheel als een verrassing. Ook in China krijgen werknemers meer zeggenschap en worden de werkomstandigheden verbeterd, waardoor de kosten stijgen. Daarnaast is de Chinese yuan sinds 2007 veel meer waard geworden ten opzichte van de dollar, waardoor het wisselkoersvoordeel voor Westerse bedrijven kleiner is geworden.

Loonkosten China zijn sterk toegenomen (Bron: UBS, via twitter)

16 juli 2014
Rusland vergeeft Cuba 90% van haar schulden

Rusland maakt goede sier door vlak voor zijn bezoek aan de Cubaanse hoofdstad Havana een groot deel van de schuld uit de boeken te schrappen, zo schrijft Russia Today. In totaal schelden de Russen $32 miljard aan schulden kwijt die Cuba maakte ten tijde van de Sovjet-Unie, omgerekend 90% van de totale schuld die Cuba nog moet betalen aan de Russen. In oktober 2013 werden er al plannen gemaakt om een groot deel van de schulden weg te strepen en nu is het dan eindelijk zover. Met deze stap maakt Rusland in één keer een einde aan een slepend conflict omtrent het afbetalen van de schulden. Cuba hoeft vanaf nu nog maar $3,2 miljard aan schulden terug te betalen, waarvan de eerste tranche in oktober zal plaatsvinden.

Rusland en Cuba zijn ook na de hoogtijdagen van het communisme goede bondgenoten gebleven. De onderlinge handel had vorig jaar een omvang van ongeveer $200 miljoen. Na het uiteenvallen van de Sovjet Unie moest Cuba aan Rusland terugbetalen. Dat gebeurde echter niet, omdat de schulden waren uitgedrukt in een valuta die niet meer als zodanig bestond. In 1998 kreeg Rusland een nieuwe roebel, nadat de oude door hyperinflatie sterk aan waarde had verloren. Op papier bestond de schuldeiser ook niet meer, want dat was de uiteengevallen Sovjet-Unie.

Kwijtschelding
Drie jaar geleden schold China voor $6 miljard aan schulden kwijt aan Cuba en in 2012 deed Japan hetzelfde voor een bedrag van $1,4 miljard. Recent wist het land ook haar schulden aan Mexico te herstructureren, waarmee in totaal $478 miljoen uit de boeken werd geschrapt.

Poetin brengt bezoek aan Cuba en Latijns-Amerika (Afbeelding via RIA Novosti)

14 juli 2014
BIS: Wereldeconomie nu kwetsbaarder dan in 2008

Volgens Jaim Caruana van de Bank for International Settlements (BIS) is de wereldeconomie nu kwetsbaarder dan tijdens de val van Lehman Brothers in 2008. We zitten veel dieper in de schulden dan zes jaar geleden en daar komt bij dat de economische groei in de opkomende markten sterk is afgezwakt. Door de lage rente durft men weer meer geld te lenen en te investeren, maar het gevaar schuilt volgens de BIS in de aanname dat het monetaire beleid nog heel lang zo ruim zal blijven als ze nu is.

Doordat centrale banken de rente nu al jaren achtereen op een historisch laag niveau houden zijn de markten zich anders gaan gedragen. De markt is ervan overtuigd geraakt dat het soepele monetaire beleid zal aanhouden, tot ongenoegen van centrale banken. Die beseffen maar al te goed dat een te soepel monetair beleid zal leiden tot nieuwe bubbels en mogelijk tot een nieuwe crisis. De vorige keer dat de Federal Reserve de rente langdurig laag hield werd een grote zeepbel op de huizenmarkt opgeblazen, een bubbel die begon leeg te lopen nadat de Amerikaanse centrale bank de rente weer verhoogde.

Meer schulden
Caruana wijst erop dat de schuldquote in de ontwikkelde landen momenteel 20 procentpunt hoger ligt dan in de aanloop naar de val van Lehman Brothers in 2008. De schuldquote ligt inmiddels op 275% van het bbp. De goedkope kredieten hebben de aandelenmarkt vleugels gegeven. Dat is niet alleen het gevolg van spaarders die een hoger rendement zoeken op de beurs, maar ook het gevolg van bedrijven die massaal eigen aandelen inkopen met geleend geld. Ook dat drijft de aandelenkoersen verder omhoog. De kredietbubbels beginnen zich volgens de BIS ook steeds meer te manifesteren in opkomende economieën. In landen als China, Brazilië en Turkije is de schuldquote eveneens met 20 procentpunt gestegen, tot 175 procent van het bbp. De reële rente (gecorrigeerd voor inflatie) die bedrijven betalen over een lening met een looptijd van vijf jaar ligt ongeveer op 1%. Door de extreem lage rente zullen bedrijven meer risicovolle projecten uitvoeren die achteraf gezien misschien niet rendabel blijken te zijn. "We houden deze ontwikkeling nauwgezet in de gaten. Als we ons al zorgen maakten over de schuldniveaus in 2007, dan kunnen we het ons niet permitteren om nu gemakzuchtig te zijn", zo verklaarde Caruana. "Misschien is het zo dat de schuldenlast nu beter verdeeld is, omdat de landen waar de schuldquote het hoogst lag de laatste jaren schulden hebben afgebouwd. Denk bijvoorbeeld aan de private schulden in landen als Spanje en de VS. Bovendien zijn de banken nu beter gekapitaliseerd. Maar daar staat tegenover dat de markt nu gevoeliger is voor veranderingen in de rente."
Optimisme overheerst
Onlangs nog waarschuwde de BIS dat schulden niet de belangrijkste drijfveer mogen en kunnen zijn voor duurzame economische groei. Een waarschuwing die komt op een moment waarop alles zo goed lijkt te gaan. Op de aandelenmarkt heerst een positieve stemming en de VIX-index laat zien dat de volatiliteit op dit moment uitzonderlijk laag is. Dat terwijl de economische groei dicht bij nul ligt en bedrijven hun winstverwachting naar beneden hebben bijgesteld. Ook op de obligatiemarkt lijken alle zorgen verdwenen, gezien de extreem lage rente op 10-jaars leningen van landen als Frankrijk, Spanje, Italië en Portugal. In de Verenigde Staten zijn de markten ook positief gestemd. De lange-termijn koers/winst verhouding van beursgenoteerde bedrijven bereikte in mei een niveau van 25, zes punten boven het gemiddelde over de afgelopen vijftig jaar. Caruana merkt op dat er een soort ontkoppeling heeft plaatsgevonden tussen de wereldwijde economische ontwikkelingen en de positieve stemming op de beurzen. Het is de vraag hoe lang deze tegenstrijdige situatie kan blijven voortbestaan. Negatieve effecten van het soepele monetaire beleid in de VS, Europa en Japan zijn volgens de BIS al te zien in de rest van de wereld. Het gevaar is dat er nu - anders dan in 2008 - geen economisch blok is dat de kar kan trekken als de economie elders in de wereld krimp laat zien. Sterker nog, opkomende markten die het in crisisjaar 2008 nog goed deden beginnen nu zelf een risico te vormen voor de wereldeconomie.
BIS waarschuwt
De Bank for International Settlement werd in 1930 opgericht in Basel om de puinhopen op te ruimen van het Verdrag van Versailles. Sindsdien is deze organisatie uitgegroeid tot de bank der centrale banken en het bolwerk van orthodox monetair beleid. In de aanloop naar de Lehman crisis gaf de BIS al meerdere waarschuwingen. De Federal Reserve hield de rente in de ogen van de BIS te lang op een te laag niveau, waardoor toekomstige economische groei in toenemende mate naar voren werd gehaald. De BIS stond in 2009 achter het stimuleringsprogramma van de Federal Reserve, maar waarschuwde toen al dat de rente binnen afzienbare tijd weer verhoogd moest worden. Het voornaamste risico is dat centrale banken als de Federal Reserve opnieuw achter de feiten aan zullen lopen. De BIS schreef in haar laatste rapport dat centrale banken een bias hebben richting een soepel monetair beleid. Na een crisis kunnen ze de rente heel snel drastisch verlagen, maar het duurt vaak te lang voordat ze de rente weer durven te verhogen. Bron: Telegraph

14 juli 2014
Video: Wences Casares over Bitcoin

Eerder dit jaar vond in Amsterdam de BITCOIN 2014 conferentie plaats, waarin de opkomst en de rol van de virtuele munt binnen het geldsysteem centraal stond. Voor de één is Bitcoin slechts een gimmick, terwijl anderen denken dat de Bitcoin een serieuze doorbraak kan maken. Het koersverloop van Bitcoin laat zien dat de acceptatie voor het alternatieve geld groeit, al is het nog maar een zeer kleine groep mensen die er actief mee betalen.

In deze video legt Wences Casares (de CEO van Xapo) uit hoe geld ontstaan is en hoe Bitcoin deze rol kan vervullen. Volgens Casares wordt geld nu nog gezien als opslag van waarde, maar zal men het in de nabije toekomst alleen nog maar beschouwen als een rekeneenheid in het betalingsverkeer. Die rol zou ook door een virtuele munt als Bitcoin vervuld kunnen worden, zo meent Casares. Een interessant verhaal voor iedereen die meer te weten wil komen over de virtuele munt.

14 juli 2014
Grafiek: Het FOMC-effect op de aandelenmarkt

Via het weblog van Lukas Daalder kwamen we twee interessante grafieken tegen die we u niet willen onthouden. ‘Beide laten zien dat de aandelenmarkt het tijdens de FOMC persverklaring het veel beter doet dan in andere dagen. Blijkbaar worden beleggers blij als ze Bernanke (of Yellen) horen praten over de noodzaak van het voortzetten van een soepel monetair beleid. De markt heeft die bevestiging nodig om naar een hoger niveau te klimmen.

De eerste grafiek laat zien wat het rendement van een fictieve beleggingsportefeuille is die long gaat op aandelen, met uitzondering van de weken waarop de FOMC verklaring is. Zo blijkt dat een belegger al zijn rendement kan verspelen door niet ‘in de markt’ te zitten als Bernanke of Yellen spreekt. Had de belegger aandelen gekocht in de weken waarin de Federal Reserve de markt toesprak, dan had deze een rendement van ruim 600% kunnen behalen tussen 1993 en 2014.

De aandelenmarkt in de VS reageert buitengewoon sterk op de FOMC persconferenties
De tweede grafiek laat ook het verschil zien tussen het rendement op de S&P 500 aandelenmarkt en dat van dezelfde aandelenindex, exclusief de FOMC weken. Ligt hier een interessante arbitragemogelijkheid?

Hetzelfde patroon is duidelijk zichtbaar in deze grafiek

14 juli 2014
Goud en zilver report (Week 28)

De goudprijs steeg de afgelopen week van €969,89 naar €983,55 per troy ounce, een winst van 1,41%. De zilverprijs kwam de afgelopen week weer boven de €500 per kilogram, een niveau dat we al enige tijd niet meer gezien hebben. In een week tijd steeg de prijs van €498,98 naar €506,53, een plus van 1,51%. In dollars steeg de goudprijs van $1.320,92 naar $1.338,80 (+1,35%) en de zilverprijs van $21,15 naar $21,44 per troy ounce (+1,37%).

Goudprijs in euro per troy ounce (Bron: Goudstandaard)

Zilverprijs in euro per kilogram (Bron: Goudstandaard)

Grafiek: Goud stroomt richting Azië
Deze week publiceerde Marketupdate een exclusieve grafiek die de stroom van goud richting Azië goed in beeld brengt. Op basis van cijfers van de Zwitserse douane construeerden we een overzicht van de landen (en continenten) die het meeste goud naar Zwitserland brengen en landen die juist het meeste goud uit Zwitserland weghalen. Zwitserland fungeert als een knooppunt voor de fysieke goudhandel en geeft om die reden een goed beeld van de goudstromen in de wereld. Hoewel de cijfers alleen betrekking hebben op de eerste vijf maanden van 2014 is de trend duidelijk: het goud stroomt massaal richting het Verre Oosten en in mindere mate ook richting het Midden-Oosten. Lees het volledige verslag hier.

Goud stroomt richting Azië, zo blijkt uit de cijfers van de Zwitserse douane

LBMA kiest nieuwe fixing zilverprijs

Twee maanden geleden kwam plotseling het bericht naar buiten dat de zilver fixing zou ophouden te bestaan. Er waren nog maar drie banken over die de dagelijkse fixing voor hun rekening namen, waarvan er één (Deutsche Bank) bezig was haar zetel te verkopen. Daarop besloten de betrokken banken dat de fixing op 14 augustus zou stoppen.

Vanuit de zilvermarkt was er echter nog steeds behoefte aan een fixing, omdat daarmee makkelijker zou zijn grote volumes te verhandelen. Met nog een maand te gaan komt de Londen Bullion Market Association (LBMA) met een oplossing. In de toekomst worden de CME Group en Thomson Reuters GFMS verantwoordelijk voor de fixing van de zilverprijs, zo lezen we op Kitco.

De LBMA hield een enquête onder de grote spelers in de zilvermarkt en die gaven hun voorkeur aan deze optie. De CME Group zal het platform in elkaar zetten voor de zilver fixing, terwijl Thomson Reuters belast wordt met de administratie en het bestuur. Zodra hier meer details over bekend worden gemaakt zullen we daar uiteraard bericht van doen op Marketupdate.

Centrale banken blijven goud kopen

Centrale banken hebben in mei opnieuw netto goud aan hun reserves toegevoegd, zo lezen we op Goudstandaard. Rusland voegde 9,5 ton goud aan de voorraad toe, terwijl Turkije haar goudreserve met 6 ton zag toenemen. In Turkije wordt het goud dat commerciële banken aanhouden als reserve ook tot de nationale goudvoorraad gerekend. Verder was ook Kazachstan wederom actief op de goudmarkt, al was de aankoop in mei beperkt tot 2,7 ton. Door een opeenstapeling van kleine aankopen heeft het Centraal-Aziatische land inmiddels een plek veroverd in de top 25 van grootste goudvoorraden ter wereld.

Rusland kocht in mei opnieuw goud bij

13 juli 2014
Chinezen kopen Amerikaans vastgoed

Vermogende Chinezen die niet meer weten waar ze met hun geld moeten doen kopen steeds vaker vastgoed in de Verenigde Staten. Bloomberg sprak met verschillende makelaars, die onafhankelijk van elkaar hetzelfde fenomeen waarnemen. Kopers uit China, Hong Kong en Taiwan spendeerden tussen maart 2013 en maart 2014 in totaal $22 miljard aan Amerikaans vastgoed, een stijging van 72% ten opzichte van dezelfde periode een jaar eerder. Ook is er geen ander land in de wereld waar de belangstelling voor het Amerikaanse vastgoed groter is dan in China.

De National Association of Realtors (de Amerikaanse versie van de NVM) bracht deze week een rapport uit over buitenlandse aankopen van Amerikaans vastgoed. Daaruit bleek dat bijna een kwart van alle buitenlandse aankopen in de Amerikaanse huizenmarkt gedaan worden door Chinezen.

Naar verwachting zal deze trend nog sterker worden, omdat vermogende Chinezen een veilige haven zoeken in deze onzekere tijden. De groeivertraging in de VS en de onzekerheid over de toekomstige waarde van de dollar doet Chinezen besluiten tastbare bezittingen te kopen, waar vastgoed er één van is. Volgens Thilo Hanemann, die als analist voor de Rhodium Group de internationale geldstromen in de gaten houdt, proberen veel Chinezen zich in te dekken tegen negatieve vooruitzichten voor de Chinese economie. In het verleden kocht slechts een kleine groep zeer vermogende Chinezen vastgoed in het buitenland. Nu is dat een veel grotere trend geworden, zo merkt Hanemann op.

Chinezen zetten dollars om in hoogwaardig vastgoed

Chinezen betalen met cash
De Chinese activiteit op de Amerikaanse huizenmarkt is overduidelijk een vlucht van vermogen. Dat blijkt niet alleen uit de gemiddelde prijs van de woningen die ze kopen ($523.148 versus een mediaan van $199.575 die Amerikanen betalen voor een huis), maar ook uit het feit dat Chinezen in de meeste gevallen met cash betalen. Ze hebben de miljoenen dollars al liggen en willen nu waarde voor hun geld.
Californië
De populairste bestemming voor de Chinezen huizenkopers is het zonnige Californië, zo blijkt uit de zoekresultaten van Juwai.com, een Chinese website waar potentiële kopers een huis kunnen zoeken. In deze Amerikaanse staat vond bijna een derde van alle verkochte huizen een Chinese koper. Uit onderzoek van de California Association of Realtors betaalde 70% van alle buitenlandse kopers het volledige bedrag met cash. De kapitaalvlucht richting Amerikaans vastgoed levert ook nieuwe investeringen op in een sector die er al jaren slecht bij lag, namelijk de bouw. Chinezen zijn bereid veel te betalen voor kwalitatief hoogwaardig vastgoed op goede locaties. In sommige wijken en steden die hoog aangeschreven staan wordt daarom volop gebouwd om de vraag vanuit het buitenland te vervullen. Dat levert extra werkgelegenheid op voor de lokale bevolking. Een voorbeeld daarvan is de stad Arcadia in het zuiden van Californië, waar de mediaan van de huizenprijzen in mei op $1,28 miljoen lag. Een makelaar die vorig jaar 80 huizen verkocht in deze stad verklaarde tegenover Bloomberg dat 90% van haar klanten uit China afkomstig zijn.

Vooral Californië is populair onder vermogende Chinezen

11 juli 2014
Video: Mebane Faber over value investing

Bestaat er een financiële indicator die beleggers kunnen gebruiken om hun rendement te verbeteren? Volgens Mebane Faber wel, namelijk de CAPE ratio die in de jaren ’90 ontwikkeld werd door Robert Shiller. Deze ratio neemt de gemiddelde koers/winst verhouding van een bedrijf over een langere periode, waarin sterke cyclische effecten worden gladgestreken.

Vermogensbeheerder Mebane Faber van Cambria Investment Management gelooft dat beleggers verkeerde beleggingsbeslissingen kunnen voorkomen door op de juiste manier op te gaan met de CAPE ratio van bedrijven. In de volgende presentatie geeft hij uitleg over zijn beleggingsstrategie.

11 juli 2014
Grafiek: Goud stroomt richting Azië

Steeds meer goud stroomt richting de opkomende economieën in Azië. Dat blijkt niet alleen uit anekdotische verhalen, maar ook uit de cijfers van de Chinese goudimporten en de omvangrijke export van goud uit Zwitserland en het Verenigd Koninkrijk. In april plaatsten we op Marketupdate een grafiek van de goudstromen in en uit Zwitserland, data die pas sinds dit jaar beschikbaar werd gemaakt voor het grote publiek. Er zijn ook cijfers te vinden van de totale import en export in voorgaande jaren, maar pas sinds dit jaar worden de volumes per land apart genoemd. Dat stelde ons in de gelegenheid om de goudstroom nog gedetailleerden in kaart te brengen dan de vorige keer.

De volgende grafieken laten zien hoeveel goud er van januari tot en met mei dit jaar netto geïmporteerd of geëxporteerd werd naar verschillende landen over de hele wereld. De eerste grafiek laat de landen zien die dit jaar het meeste goud uit Zwitserland haalden (negatieve balkjes) en welke landen het meeste goud naar Zwitserland toe brachten (positieve balkjes). We zien in deze cijfers een duidelijke bevestiging van de trend waar de laatste jaren al vaker over geschreven wordt: Fysiek goud verhuist crescendo richting Azië en blijkt voor het grootste deel afkomstig te zijn uit het ‘Westen’, specifiek de Verenigde Staten en het Verenigd Koninkrijk. De top vijf van landen die het meeste goud uit Zwitserland weghaalden wordt gedomineerd door Hong Kong, China, India en Singapore. Ook valt op dat Saoedi-Arabië in de eerste vijf maanden van dit jaar goud heeft opgehaald uit Zwitserland. Aan het andere uiteinde van de balans zien we het Verenigd Koninkrijk, op afstand gevolgd door de VS en diverse Zuid-Amerikaanse landen als Chili, Peru en Argentinië. Deze landen brachten juist goud naar Zwitserland toe.

Aziatische landen halen het meeste goud weg uit Zwitserland

Goud verhuist naar Azië en het Midden-Oosten
Als we de goudtransacties via Zwitserland als referentiepunt nemen, dan zien we dat er wereldwijd een grote verschuiving van goud richting de exporterende en olie-producerende landen plaatsvindt. Als we de totale handelsvolumes van alle landen samenvoegen op het niveau van continenten, dan wordt de verschuiving van goud richting de olieproducerende landen in het Midden-Oosten en de exporteconomieën uit het Verre Oosten nog duidelijker zichtbaar. Van januari tot en met mei dit jaar ging er alleen via Zwitserland al bijna 550 ton goud richting Azië en ruim 33 ton richting het Midden-Oosten. Alle andere continenten waren de eerste vijf maanden van dit jaar vooral bezig om Zwitserland te bevoorraden.

Fysiek goud stroomt richting Azië en het Midden-Oosten
Op basis van deze cijfers valt niet te traceren of er een directe relatie ligt tussen de afname van goudstaven door Aziatische landen en de aanvoer van goud vanuit de rest van de wereld. Ook weten we niet hoe sterk die relatie is. Maar aangezien Zwitserland een belangrijk knooppunt is in de wereldwijde fysieke goudhandel kunnen we op basis van deze cijfers wel de conclusie trekken dat de stroom van goud richting Azië nog steeds volop gaande is.
Verenigde Staten
De trend is in zekere zin vergelijkbaar met die van de jaren '50 en '60 van de vorige eeuw. De Verenigde Staten waren na de Tweede Wereldoorlog oppermachtig door hun sterke exporteconomie. Europa moest nog herstellen van de verwoestende oorlog en betaalde leningen van de VS af met hun goudvoorraden. Na de oorlog wist de VS haar goudreserve uit te breide van pakweg 9.000 ton naar een piek van 24.000 ton. Eind jaren '50 kon Europa weer op haar eigen benen staan en sloeg het handelstekort met de VS om in een handelsoverschot. Vanaf dat moment stopte de accumulatie van goud bij de Federal Reserve en begonnen dollartegoeden zich op te stapelen in Europa. Dit ging enige tijd goed, totdat Europese landen hun goudvoorraden terug wilden hebben. De uitstroom van goud uit de VS stopte in 1971 met het eenzijdig verbreken van de belofte om dollars in te wisselen voor fysiek goud. Nu lijkt Azië de rol van Europa te spelen, door met hun handelsoverschotten steeds meer fysiek goud uit de markt te halen. De hamvraag is: komt er in de nabije toekomst weer een Nixon shock en hoe zal die eruit gaan zien?

Eind jaren vijftig haalden Europese landen goud weg uit de VS, nu verschuift het goud naar Azië

10 juli 2014
Centrale banken drukken niet massaal geld
We lezen maar al te vaak op het internet dat centrale banken ongekende hoeveelheden geld bijdrukken en dat deze strategie op termijn tot een zeer hoge inflatie zal leiden. Al dat nieuwe ‘geld’ hoopt zich op in de bankensector en men vreest dat deze reserves vroeg of laat door zullen sijpelen in de reële economie. Er zijn een aantal misvattingen omtrent deze theorie die we graag voor u rechtzetten.

Het eerste is dat centrale banken niet feitelijk geld aan het drukken zijn. Als een centrale bank staatsobligaties of hypotheekleningen koopt van een commerciële bank, dan is er geen enkele noodzaak om daar pallets vol met contant geld voor terug te geven. Contant geld is alleen nodig voor zover de klanten van een commerciële bank daar behoefte aan hebben. In plaats daarvan verstrekt de centrale bank een boekhoudkundig tegoed aan de bank, de zogeheten excess reserves. Deze reserves komen als bezitting terecht op de activazijde van de balans, maar bestaan dus in feite alleen in de boekhouding. Banken kunnen deze reserves aanspreken om contant geld op te vragen bij de centrale bank, maar dat zullen ze alleen doen voor zover er vanuit de maatschappij behoefte is aan contant geld.

Kredieten komen niet uit reserves
Een commerciële bank heeft deze reserves niet nodig om een lening te kunnen verstrekken. Dat betekent tegelijkertijd dat een bank niet beperkt wordt door de hoeveelheid reserves die ze op haar balans heeft staan. Met de reserves gebeurt namelijk niets als iemand een lening komt afsluiten bij een bank. Het maakt dus niet uit hoeveel staatsobligaties en hypotheekleningen een centrale bank uit het banksysteem opzuigt, want het zijn niet deze bezittingen die de bank nodig heeft om een krediet te verlenen. Er komt nieuw geld in circulatie zodra een bank een lening verstrekt. Met de omvang van de reserves gebeurt helemaal niets, tenzij de lener het geld in contanten wil hebben en dat contante geld als zodanig in de economie blijft circuleren. De gedachte dat de miljarden aan reserves in het Europese en Amerikaanse banksysteem vroeg of laat voor inflatie zullen zorgen is niet gegrond. Banken worden in hun mogelijkheid om kredieten te verlenen doorgaans niet beperkt in de hoeveelheid reserves die ze hebben. Dit is ook de reden waarom de inflatie in de VS en in Europa nog steeds niet uit de hand is gelopen. Lees ook:
- Banken lenen geen reserves uit
Centrale banken drukken niet massaal geld
10 juli 2014
Goudsector wil onafhankelijke fixing goudprijs

Volgens de World Gold Council (WGC) wil de goudsector de fixing van de goudprijs in handen brengen van een onafhankelijke organisatie, waarbij er tevens meer transparantie moet komen in de totstandkoming van de fix. Eerder deze week organiseerde de WGC een meeting met belangrijke spelers in de goudsector, met als onderwerp de meer dan honderd jaar oude goudprijs fixing. In totaal waren er 34 verschillende partijen bij het overleg betrokken, waaronder producenten, smelterijen en centrale banken.

De goudprijs fixing wordt op dit moment gedaan door vier banken, die telefonisch doorgeven hoeveel goud ze willen kopen of verkopen bij een bepaalde goudprijs. De voorzitter van de fixing stelt een prijs voor, waarna de banken hun orders doorgeven. Dit proces gaat door totdat er een prijs gevonden wordt waarop de vraag en het aanbod in evenwicht zijn. Het probleem met deze methode is dat banken ten behoeve van de fixing orders doorgeven die niet werkelijk uitgevoerd worden en dat de fix dus gebaseerd is op niet-bestaande transacties.

Volgens Natalie Dempster, die als vertegenwoordiger van een groep centrale banken aanwezig was bij deze meeting, moet er betere data gebruikt worden voor de fixing. “We moeten goed zichtbaar maken wat er tijdens de fixing verhandeld wordt. Toen de fixing werd geintroduceerd hadden we daar de technologie nog niet voor”, zo licht ze toe tegenover Bloomberg.

Nieuwe fixing goudprijs
Handelaren in de goudmarkt zijn tevreden over het gemak dat de fixing brengt voor grote transacties. Het is een goed referentiepunt. Economen en academici zijn echter van mening dat de huidige fixing onvoldoende transparant is en daardoor gevoelig is voor manipulatie van de koers. In juni kreeg Barclays nog een hoge boete voor het manipuleren van de fixing, waardoor klanten direct benadeeld werden. De nieuwe fixing van goud moet volgens de WGC gebaseerd worden op daadwerkelijk uitgevoerde transacties in een zeer liquide goudmarkt. De fixing moet een weerspiegeling geven van de prijs waarvoor fysiek goud geleverd kan worden, zo schrijft de organisatie in een persverklaring.

Marktpartijen willen nieuwe goudprijs fixing met grotere transparantie

10 juli 2014