Categorie: Nieuws

  • Turkse centrale bank verhoogt rente met 4,25%

    De Turkse centrale bank heeft dinsdag tijdens een ingelaste bijeenkomst de rente met 4,25% verhoogd. In plaats van 7,75% wordt de korte rente nu vastgesteld op 12%, een maatregel die de waardedaling van de Turkse lira een halt toe moet roepen. In de afgelopen twee maanden verloor de lira 14% van haar waarde en afgelopen maandag zakte de koers naar een dieptepunt ten opzichte van de dollar. Door het rentebesluit zakte de wisselkoers van 2,25 naar 2,17 Turkse lira per dollar, een daling van 3,5%. Helaas is het effect van de renteverhoging slechts van korte duur, want op het moment van schrijven is de wisselkoers alweer opgelopen naar 2,23.




    Rente naar 12%

    De plotselinge verhoging van de rente komt ook voor de Turkse premier als een verrassing, want Erdogan heeft zich onlangs nog tegen een interventie middels de rente uitgesproken. Dat de centrale bank van Turkije desondanks toch de rente verhoogt illustreert dat de ernst van de huidige situatie.

    Een rente van 7,75% is voor Westerse begrippen uitzonderlijk hoog, maar in Turkije compenseert dat percentage amper voor de inflatie. Door de rente naar 12% te brengen hoopt de centrale bank het vertrouwen in de munt terug te winnen. De rente moet veel hoger liggen dan de inflatie, wil het mensen weer vertrouwen geven in de waarde van de munt.

    Effect van de hogere rente slechts van korte duur?

    Effect van de hogere rente slechts van korte duur? (Bron: XE.com)

    Turkse lira onder druk

    Met deze forse renteverhoging laat de centrale bank zien dat ze de waardedaling van de munt niet accepteert. Een goedkopere munt kan weliswaar een gunstige exportpositie opleveren, maar als de waarde van de munt te snel onderuit gaat kunnen er ook meer negatieve effecten optreden. Denk bijvoorbeeld aan investeerders die hun kapitaal terugtrekken uit de Turkse markt, aan speculanten die op een devaluatie van de lira speculeren en aan huishoudens die hun spaargeld gaan omzetten van lira naar buitenlandse valuta zoals de Amerikaanse dollar. En dan hebben we het nog niet eens over de stijgende importkosten (Turkije heeft een structureel tekort op de betalingsbalans)…

    Turkije heeft meer dan $100 miljard aan dollarreserves, maar die kunnen bij een verdere waardedaling van de lira snel opraken. Investeerders trekken zich al terug uit Turkije, want cijfers van het Institute of International Finance (IIF) laten zien dat ze sinds mei vorig jaar voor een bedrag van $3,9 miljard aan obligaties in Turkse lira hebben verkocht.

    “Fragile Five”

    Een nieuwe term die u de komende tijd wellicht vaker zult horen is “Fragile Five”, een term die betrekking heeft op vijf opkomende markten met een zwakke valuta. Dat zijn Brazilië, Zuid-Afrika, Indonesië, India en Turkije. Deze landen zijn zeer afhankelijk van buitenlandse investeerders om hun groeiambitie waar te maken. Sinds de Federal Reserve begonnen is met tapering geven beleggers weer de voorkeur aan schuldpapier dat in dollars wordt uitgedrukt dan aan risicovolle beleggingen in opkomende markten die mogelijk een hoger rendement opleveren.

    De Fragile Five zijn de landen die op dit moment zwaar onder druk staan. Turkije wordt volgens Barclays misschien nog wel het zwaarst getroffen, omdat dit land van de vijf het meest afhankelijk is van korte-termijn leningen. Dit jaar moet het land $200 miljard lenen uit het buitenland, ongeveer een kwart van het bbp. Een groot deel van dat bedrag leent het land van bedrijven en banken. Zodra die geen kredieten meer willen verlenen zal Turkije door haar buitenlandse valutareserve heen raken en hulp moeten vragen aan het IMF.

    Bron: New York Times

    Turkse lira onder druk

    Turkse lira onder druk (Afbeelding via Bloomberg)

  • Sander Boon: “Manipulatie goud ondermijnt vertrouwen in het systeem”

    Vorige week schreven we op Marketupdate over het onderzoek naar de goud fixing. De vijf banken die betrokken zijn bij de Londen fixing zouden in staat zijn de koers te manipuleren. Volgens de Duitse toezichthouder Bafin is manipulatie op de goud- en valutamarkten mogelijk nog schadelijker dan de Libor-affaire. Deze uitspraak was voor ons reden om contact op te nemen met politicoloog en goudkenner Sander Boon. Marketupdate legde hem vijf vragen voor over de goudprijs fixing…

    1. Volgens sommigen is het goudprijs fixing schandaal mogelijk nog groter dan Libor. Hoe schat jij de omvang van de goudprijs fixing in?

    De manipulatie van de valutamarkt en de goudmarkt is potentieel veel ernstiger dan Libor, omdat het op een zeer fundamenteel niveau plaatsvindt. Terwijl de Libor-affaire zich beperkt tot een kleine groep banken die hebben gemanipuleerd met de interbancaire rentetarieven, waardoor ze veel geld konden verdienen, heeft manipulatie in de goud- en valutahandel betrekking op het onderliggende vertrouwen in het systeem. De prijzen van goud en geld zijn namelijk de fundamenten waar alle handels- en financiële transacties op gebaseerd zijn. Als die prijzen niet meer te vertrouwen zijn heb je een fundamenteel probleem in de kern van het systeem.

    2. Wat verwacht je van het onderzoek naar de fixing van de goudprijs?

    De Bafin heeft zich al fel uitgelaten over de goudprijs fixing, door te stellen dat de manipulatie van goud en valuta markt nog ernstiger is dan de manipulatie met het Libor rentetarief. Als uit dit onderzoek blijkt dat banken inderdaad winst hebben gemaakt door te handelen op basis van de fixing, dan zullen daar scherpe conclusies uit getrokken worden.

    Belangrijk is om op te merken dat er in Angelsaksische landen een heel andere cultuur heerst in de financiële sector. De toezichthouder, bankensector en overheid zitten in die landen veel dichter op elkaar. Het gevaar van regulatory capture is er daarom ook veel groter. Dat kan tot gevolg hebben dat er in Duitsland veel harder wordt opgetreden tegen de banken dan bijvoorbeeld in het Verenigd Koninkrijk. Het is waarschijnlijk om die reden dat de Bafin zich veel sterker heeft uitgelaten over de goudprijs fixing en dat eerder de Duitse rekenkamer het advies uitbracht om een deel van de goudvoorraad terug te brengen naar eigen land. De Angelsaksische houding is om misstanden - voor zover mogelijk - onder het tapijt te schuiven.

    3. Waarom trekt Deutsche Bank zich nu terug uit het fixing proces?

    De Duitse toezichthouder (Bafin) heeft een onderzoek ingesteld naar het mogelijk manipuleren van de goudprijs. Blijkbaar voelt Deutsche Bank nattigheid en wil ze om die reden afstand doen van haar zetel. Het is goed mogelijk dat de bank inderdaad geprofiteerd heeft van haar positie in het prijsfixing proces, omdat er tijdens dit proces sprake is was van voorkennis.

    De andere banken die participeren in de goud-fix hebben nog niet aangegeven hun zetel op te willen geven. Mogelijk vertrouwen zij erop dat de ‘Chinese muur’ (een fictieve afscheiding tussen verschillende afdelingen binnen organisaties) die ze hebben opgezet tussen de fix en hun handelsplatform voor klanten effectief genoeg is om manipulatie te voorkomen.

    4. Wie zijn de winnaars en de verliezers van de goudprijs fixing?

    De winnaars zijn de handelaren van de betrokken banken die voorkennis hebben over de goudprijs en die daar (eventueel met leverage) op gehandeld hebben en winst hebben gemaakt. De verliezen zijn voor de mensen of organisaties die teveel geld betaald hebben voor het edelmetaal of die minder geld gekregen hebben voor hun goud.

    Van een iets grotere afstand bekeken is de verliezer van de goudprijs fixing de hele samenleving, omdat er geknoeid is met het prijsontdekkingsmechanisme. Zodra we er niet meer op kunnen vertrouwen dat de prijzen van valuta en van goud juist zijn, is het ook niet mogelijk om de waarde van andere transacties te bepalen.

    5. Kunnen we ook zonder deze fixing? Wat zijn de alternatieven?

    De huidige goud-fix wordt gebruikt om standaard contracten en derivaten op af te sluiten. Er is echter ook sprake een 24-uurs Globex goudprijs, die zou men ook kunnen gebruiken als referentie voor de goudprijs. Daar hebben we in principe geen goudfix voor nodig. Ten tijde van goudstandaard was er overigens geen fixing nodig, omdat een vaste hoeveelheid goud de valuta beprijsde.

    Manipulatie van goud- en valutamarkt ondermijnt vertrouwen in het systeem

    Sander Boon: Manipulatie van goud- en valutamarkt ondermijnt vertrouwen in het systeem

    Lees meer over de goudprijs fixing:

    Lees ons tweedelige interview met Sander Boon:

  • Centrale bank Nigeria koopt meer Chinese yuan

    De centrale bank van Nigeria wil een groter deel van haar valutareserves omzetten in yuan, zo bericht Zero Hedge. De centrale bank van het Afrikaanse land bezit al valutareserves in de Chinese yuan en zal de weging in deze munt binnenkort opschroeven van 2% naar 7% van de totale valutareserve. Daar staat een verkoop van Amerikaanse dollars tegenover.

    De Nigeriaanse centrale bank kondigde in september 2011 al aan dat ze “zo spoedig mogelijk” 10% van haar totale valutareserve wilde omzetten in Chinese yuan. Op dat moment hield de centrale bank 79% van de reserves aan in dollars en de rest in euro’s, Britse ponden en Zwitserse francs. De centrale bank gebruikt de valutareserves om de waarde van de eigen munt te verdedigen en voor transacties met het buitenland.

    Chinese yuan steeds belangrijker

    Het feit dat Nigeria een zwaardere weging geeft aan de yuan weerspiegelt de opkomst van China als economische grootmacht. Steeds meer handelspartners sluiten overeenkomsten met China om betalingen in de eigen valuta mogelijk te maken. Daardoor wordt de dollar naar verhouding steeds minder belangrijk. Hoewel de dollar nog steeds met afstand de belangrijkste munt is voor internationale handel winnen alternatieven als de euro en de yuan aan kracht. In december schreven we op Marketupdate dat de Chinese yuan een marktaandeel van 8,66% heeft, waarmee de euro van de tweede plaats verdrongen is. De munt, die in achttien Europese landen gebruikt wordt, komt op de derde plaats met een marktaandeel van 6,64% in het internationale betalingsverkeer. Nu China ook de grootste handelsnatie ter wereld is geworden is het niet meer dan logisch dat verschillende centrale banken een groter deel van hun valutareserves in deze munt willen aanhouden. Zeker de landen die een valutaswaps met de Chinezen ondertekend hebben.

    Centrale bank van Nigeria koopt meer Chinese yuan

    Centrale bank van Nigeria koopt meer Chinese yuan

  • Grafiek: Valutaoorlog treft opkomende markten

    De volgende grafiek van Reuters laat zien hoeveel waarde de valuta van verschillende opkomende markten hebben verloren ten opzichte van de Amerikaanse dollar. Of het nou het gevolg is van de tapering door de Amerikaanse centrale bank of dat er andere factoren mee spelen, dat valt moeilijk te zeggen. Feit is dat veel investeerders zich terugtrekken uit opkomende markten, met als gevolg een neerwaartse druk op valuta als de Russische roebel, de Chileense en Argentijnse peso, de Braziliaanse real, de Indiase roepie, de Turkse lira en de Zuid-Afrikaanse rand.

    Valutaoorlog: Opkomende markten zien hun munt in waarde dalen

    Valutaoorlog: Opkomende markten zien hun munt in waarde dalen (h/t: @ALeipold)

  • Steeds meer geleend geld in aandelen

    Er wordt steeds meer met geleend geld gespeculeerd op aandelen, zo blijkt uit cijfers van de New York Stock Exchange. In de maand december groeide de totale ‘margin debt’ in de S&P 500 met $21 miljard naar een all-time high van $445 miljard. Vergeleken met een jaar geleden is dat een stijging van 29%, wat heel toevallig ook het rendement was dat de S&P 500 het afgelopen jaar behaald heeft.

    Tegelijkertijd daalde het vrij beschikbare vermogen van beleggers (de zogeheten total net free credit) met $148 miljard naar een nieuw dieptepunt, twee keer zo laag als het niveau van februari vorig jaar en van 2007. Je hoeft geen econoom te zijn om te begrijpen dat het gebruik van meer krediet (leverage) in de aandelenmarkt zorgt voor stijgende aandelenkoersen. Het gevaar van al dat geleende geld is dat het de winstgevendheid versterkt in een opgaande aandelenmarkt, maar dat het ook de verliezen uitvergroot in een beurscrash. Zero Hedge brengt deze ontwikkeling goed in beeld.

    'Margin debt' op de Amerikaanse aandelenmarkt naar all-time high

    'Margin debt' op de Amerikaanse aandelenmarkt naar all-time high (Bron: Zero Hedge)

    Steeds meer leverage op aandelen

    De tweede grafiek die Zero Hedge plaatst laat zien dat beleggingsfondsen al enige jaren hun leverage opvoeren. Het is inmiddels heel gebruikelijk voor een fonds om voor iedere $1 aan beheerd vermogen (assets under management) voor $5 aan aandelen in te kopen. De lichtblauwe balkjes geven weer hoeveel vermogen hedgefondsen onder beheer hebben en de lichtblauwe balkjes geven weer hoe groot hun blootstelling is aan de financiële markten. Zoals je ziet is de aandelenmarkt van 2008 niets vergeleken met wat beleggers op de S&P 500 vandaag de dag klaargespeeld krijgen...

    Steeds meer leverage bij hedgefondsen

    Steeds meer leverage bij hedgefondsen (Bron: Zero Hedge)

  • Russische roebel naar laagste niveau in vijf jaar [update]

    De valutaoorlog gaat een nieuwe fase in. Diverse valuta van met name opkomende markten verloren opeens veel waarde ten opzichte van de dollar. Ook de Russische roebel bleef niet bespaard, want deze munt heeft sinds het begin van dit jaar al 10% van haar waarde verloren. Vergeleken met een jaar geleden is de roebel al met 16% in waarde gezakt tegenover de dollar en 17% tegenover de euro. Op maandag bereikte de wisselkoers een record van 47,64 roebel per dollar en bijna 35 roebel per euro. Volgens Russia Today hebben we deze volatiliteit sinds februari 2009 niet meer gezien, een tijd waarin de aandelenkoersen wereldwijd bijna het dieptepunt bereikt hadden.

    Zwakke roebel

    De verwachting is dat de waarde van de roebel de komende tijd nog verder zal dalen. De centrale bank heeft aangegeven dat ze niet in zal grijpen, omdat ze streeft naar een volledig vrije wisselkoers in 2015. De Russische minister Aleksey Ulyukaev  van economische ontwikkeling verklaarde tijdens het World Economic Forum in Davos dat de zwakke economische groei, een slecht sentiment onder investeerders en de stand van de Russische betalingsbalans hebben bijgedragen aan de waardedaling van de roebel.

    Ulyukaev benadrukt het belang van het sentiment onder investeerders. Als het sentiment verslechtert zal men minder bereid zijn te investeren in de Russische economie. Hij verwacht dat een zwakke munt de economie kan helpen, omdat het de exportpositie van Rusland versterkt. Analist Igor Nikolaev verklaarde tegenover Russia Today dat er ook negatieve effecten voortvloeien uit een zwakkere munt.

    “Een zwakkere roebel betekent minder buitenlandse investeringen en minder bedrijvigheid. Buitenlandse investeerders nemen liever afstand van een economie met een verzwakkende munt. De Russische autoriteiten moeten niet blijven verkondigen dat een volledig vrije wisselkoers van de roebel een zegening is. Anders zakt de munt nog veel verder weg.”

    Volgens Chris Weafer van een consultancybureau uit Moskou is het gevaar van een zwakkere roebel dat het land in een negatieve spiraal terechtkomt. “Een zwakke roebel kan de economische groei vertragen, wat weer zorgt voor een nog zwakkere munt en nog minder groei. De overheid en de Russische centrale bank moeten de bevolking en de spaarders ervan overtuigen dat dit niet gebeurt.”

    Investeerders stappen uit opkomende markten

    Rusland zag in 2013 een uitstroom van kapitaal met een omvang van $62,7 miljard, meer dan de $57 miljard waar de centrale bank rekening mee hield. "De neerwaartse spiraal in de valuta van opkomende markten begon in mei vorig jaar, toen de Federal Reserve begon over het afbouwen van het stimuleringsprogramma. Daardoor begon kapitaal uit opkomende markten terug te stromen naar de Verenigde Staten, richting bezittingen die in dollars genoteerd staan", zo verklaarde Weafer tegenover Russia Today. De centrale banken van Turkije en Oekraïne hebben snel ingegrepen om de waarde van hun munt te verdedigen, maar Rusland laat de koersontwikkeling van de roebel volledig aan de vrije markt over.

    Dollarreserves

    Volgens Nikolaev kan de roebel nog verder in waarde dalen, maar hij verwacht dat het niet zo ernstig wordt als de roebelcrisis van 1998. Hij verwijst naar de $87,4 miljard aan dollarreserves die Rusland in een speciaal fonds bewaart. In 1998 zakte de wisselkoers van de roebel opeens van 6 naar 21 roebels per dollar, waardoor Russische spaarders met roebels opeens veel koopkracht zagen verdampen. Rusland kon in die tijd niet aan haar betalingsverplichtingen voldoen. Dat is nu wel anders, want Rusland heeft door de jaren heen met de export van grondstoffen een grote buffer van dollarreserves verzameld. Volgens German Gref van de Russische Sberbank kunnen spaarders toch beter op roebels blijven zitten: "Het impulsief omzetten van spaargeld naar Amerikaanse dollars kan bij volatiele valutamarkten een verlies voor de spaarder tot gevolg hebben". Nikolaev is minder patriottistisch, want hij is van mening dat het niet minder dan rationeel is om een deel van het spaargeld in roebels om te zetten naar dollars. Update (28 januari 2014 om 15:40): Volgens de Russische nieuwssite Pravda heeft de centrale bank van Rusland wel ingegrepen in de valutamarkt. De centrale bank zou maandag voor $1 miljard hebben geïntervenieerd om de waardedaling van de roebel af te remmen.

    Russische roebel gaat in de uitverkoop

    Russische roebel gaat in de uitverkoop (Afbeelding via Russia Today)

  • Het gaat om meer dan groei alleen

    De financiële crisis van 2008 heeft de zogeheten economisch ontwikkelde landen enkele onaangename waarheden bijgebracht. De eerste onverwachte tegenvaller was wel, dat er geen snel herstel volgde na de diepe val. Dat was al volledig in strijd met de gangbare opvattingen.
    Arbeidsmarkt Maar nog onprettiger was, dat elke vorm van cyclisch herstel is uitgebleven. De schuldencrisis bij overheid, bedrijf en burger was en bleef daarvoor een obstakel. En nu, na zoveel jaren van schuldreductie, laat de groei nog steeds zeer te wensen over. Maar misschien nog wel erger is, dat de trends op de arbeidsmarkt na meer dan vijf jaar crisis nog steeds amper of geen verbetering voorspellen. Traditiegetrouw komt er in de exportsector amper een baan bij, maar dat gebeurt ook niet bij de overheid of bij de binnenlands georiënteerd dienstensectoren. Alsof dat nog niet genoeg is, wordt de Westerse wereld ook nog eens geplaagd door een zorgwekkend snelle groei van de inkomensongelijkheid. Ongelijkheid Steeds meer inkomen en vermogen belanden in handen van een steeds kleinere groep. Dat, gecombineerd met een onderwijssysteem in veel landen, dat op zijn best wisselvallig van kwaliteit is, brengt de sociaaleconomische mobiliteit van opvolgende generaties in gevaar. Weinigen twijfelen er aan, dat een te grote ongelijkheid op den duur de sociale en politieke cohesie van een samenleving onder grote druk zet. Ongelijkheid mondt uit in zeer ernstige politieke polarisatie en groeiende economische inefficiëntie. Technologie Het zijn vooral de arbeidsbesparende technologieën (robots, software) en veranderende patronen op de arbeidsmarkt, die de ongelijkheid in de hand werken. Steeds meer routinematige arbeid houdt op te bestaan en arbeid met een lage toegevoegde waarde is allang over de grens verdwenen. Wat vandaag de dag ook steeds zwaarder doorweegt is, dat ook voor veel zogeheten hoogopgeleiden geen plaats meer is op de arbeidsmarkt. Er is geen vraag naar hun kennis en vaardigheden. Beleid Heel geleidelijk beginnen beleidsmakers oog te krijgen voor deze negatieve gevolgen. Beleid wordt er echter nog amper gemaakt. Oplossingen liggen immers niet voor de hand. Het lijdt weinig twijfel, dat de huidige structurele onevenwichtigheden en de schuldenproblematiek nog lang niet achter ons liggen. Dat vraagt nog veel tijd. In de tussentijd moeten overheden het ergste leed lenigen om te voorkomen, dat een volledige generatie jongeren definitief buiten de boot valt. In de tweede plaats moet de overheid weer het voortouw nemen en een herstart maken met publieke investeringen. Dat hoeft niet door opnieuw de schuldenballon op te pompen. De vraag moet omhoog, maar er moet ook aandacht komen voor de samenstelling van de vraag. Dat impliceert ook, dat de vraag niet meer zo hoog zal zijn als voor de crisis of zoals in de VS gebeurt door de geldpers te laten draaien en een min of meer kunstmatige vraag te creëren. Een binnenlands lagere vraag betekent, dat er meer en blijvende aandacht moet komen voor de mogelijkheden van de export en tenslotte zullen de overheid en bedrijfsleven zich moeten inspannen om ingebakken rigiditeiten weg te snijden. Flexibiliteit helpt bij het herstel van de groei. Leiderschap Maar voor alles is er leiderschap nodig, dat consensus weet te kweken voor hervormingen en structurele aanpassingen. Dat leiderschap zal ook de onderlinge solidariteit moeten bevorderen in tijden dat velen buiten de boot vallen. Het duurt immers nog lang, voordat Europa en de VS weer hun potentiele groei zullen waarmaken. Als er aan een zaak gebrek is in veel westerse landen, dan is het aan verbindend leiderschap. Cor Wijtvliet economische-groei Bron: Michael Spence, the real challenge to growth. Project-Syndicate, January 23 2014 Vragen en opmerkingen kunt u richten aan [email protected]

  • Video: De kredietbubbel in China

    Het lijkt er steeds meer op dat China hetzelfde pad bewandelt als de Verenigde Staten. De afgelopen jaren horen we steeds vaker over het ontstaan van een vastgoedzeepbel in China, waarvan leegstand en spooksteden de excessen zijn. Er werd ook volop geïnvesteerd in de infrastructuur, investeringen die gefinancierd werden door staatsbanken. Een belangrijk deel van de economische groei werd gefinancierd met schuld gedreven economische groei. Nu ook de Chinese economie vertraging laat zien kunnen de zwakheden van het systeem aan het licht komen.

    Zal het aantal wanbetalingen op leningen toenemen? Wat voor impact zal een hogere rente hebben? En hoe zal China hierop anticiperen? Viral Acharya, hoogleraar economie bij de Stern School of Business in New York, geeft uitleg. De vidoe is afkomstig van MeJudice.

  • Bundesbank pleit voor een kapitaalheffing

    Bundesbank pleit voor een kapitaalheffing

    De spaardersheffing die het IMF vorig jaar in haar rapport beschreef is mogelijk niet geheel uit de lucht gegrepen. Ook in Frankfurt denkt men namelijk hardop na over de mogelijkheden om geld weg te halen bij vermogende spaarders. De Bundesbank schrijft in haar laatste maandbericht dat landen die bankroet dreigen te gaan eerst moeten putten uit de vermogens van haar eigen burgers, voordat ze om hulp komen vragen bij het buitenland. Het zou een uiterste redmiddel moeten zijn, gezien de ontwrichtende werking die van een dergelijke heffing uit kan gaan.

    Bundesbank wil verder dan 'bail-in'

    De Bundesbank heeft de de afgelopen jaren met tegenzin ingestemd met bailouts voor landen als Griekenland en Portugal. Nu de obligatiemarkten van de PIIGS-landen weer tot bedaren zijn gekomen durft de Duitse centrale bank haar plannen op tafel te gooien. In het rapport schrijft de centrale bank het volgende:

    "Een kapitaalheffing correspondeert met het principe van nationale verantwoordelijkheid, wat in de praktijk betekent dat de belastingbetaler van het land in kwestie verantwoordelijk is voor de verplichtingen die hun overheid heeft. Pas als die verantwoordelijkheid genomen is kan men aanspraak maken op de solidariteit van andere landen"

    Privaat vermogen niet veilig?

    In oktober schreef het IMF in haar rapport de mogelijkheid van een 10% heffing op spaartegoeden. Als dat geld gebruikt zou worden om de staatsschulden te verlagen zou de publieke Europese schuldquote dalen naar het niveau van 2007. Dirk Bezemer verklaarde eerder deze maand tegenover Marketupdate dat een spaardersheffing zoals het IMF die omschreef mogelijk, maar niet waarschijnlijk is. Volgens de monetair en financieel econoom is een spaardersheffing onder de huidige omstandigheden politiek niet haalbaar. Toch wordt er al langer nagedacht over een heffing op privaat vermogen Het Duitse Instituut voor Economisch Onderzoek maakte in 2012 de berekening dat een 10% heffing op alle spaartegoeden boven de €250.000 een bedrag zou opleveren van ongeveer €230 miljard. Privaat vermogen is al geen heilig goed meer sinds de 'blauwdruk' van Jeroen Dijsselbloem. De nationalisatie van de SNS Bank en de redding van de bankensector op Cyprus heeft duidelijk gemaakt dat vermogende spaarders die meer dan €100.000 op een bankrekening parkeren moeten bloeden bij een bankencrisis. Als het aan de Duitse Bundesbank ligt wordt de bail-in strategie nog een stap verder ontwikkeld. Spaarder, wees op uw hoede!!

    De prestigieuze Bundesbank pleit voor heffing op private vermogens

    De prestigieuze Bundesbank pleit voor heffing op private vermogens

  • Meld u aan voor de Marketupdate Weekendeditie!

    De Marketupdate Weekendeditie is vernieuwd! In plaats van een samenvatting van alle nieuwsberichten van de afgelopen week geeft onze hoofdredacteur een reflectie op nieuwsberichten, interviews, grafieken en twitter berichten die hem de afgelopen week zijn bijgebleven.

    Wilt u deze unieke content ook lezen? Schrijf u dan nu in voor de Marketupdate Weekendeditie! We versturen deze nieuwsbrief iedere vrijdag naar meer dan zesduizend abonnees. De nieuwe Marketupdate Weekendeditie geeft duiding aan het nieuws en bespreekt onderwerpen waar in de reguliere financiële media weinig aandacht aan besteden.

    Schrijf u hier in voor de Marketupdate Weekendeditie

  • HSBC ontzegt klanten toegang tot spaargeld

    Klanten van HSBC mogen geen grote bedragen van hun bankrekening halen, tenzij ze kunnen aantonen waarvoor ze het geld nodig hebben. In het Britse radioprogramma Money Box vertelden klanten van de bank dat ze bedragen uiteenlopend van £5.000 tot £10.000 niet los konden krijgen bij de bank. HSBC heeft toegegeven dat ze een verandering in het beleid – dat in november vorig jaar werd doorgevoerd – niet heeft gecommuniceerd naar haar klanten.

    Stephen Cotton wilde £7.000 opnemen bij zijn lokale HSBC bank, zodat hij een lening aan zijn moeder kon terugbetalen. Een jaar geleden had hij ook al een relatief groot bedrag opgenomen, maar dit keer ging het niet zonder problemen. De bank weigerde het geld te geven, omdat naar hun zeggen onvoldoende was aangetoond waarvoor het geld bestemd was. De bank wilde eerst een brief zien van de moeder van Cotton. Zonder die extra informatie kon de bank het volledige bedrag niet vrijgeven. Na enig aandringen en onderhandelen kreeg hij £3.000 mee, nadat bedragen van £5.000 of £4.000 hem ook ontzegd waren. Voor het resterende bedrag moest hij de volgende dag terug komen. Volgens HSBC was het niet nodig om de klanten van tevoren te informeren over de verandering in het beleid. "Het was geen verandering in de algemene voorwaarden van de bankrekening. Daarom waren we niet verplicht dat van tevoren te melden aan klanten", zo schrijft de bank in een schriftelijke verklaring.

    HSBC werkt niet mee

    Stephen Cotton begrijpt niet waarom de bank, waar hij al 28 jaar klant is, opeens zo moeilijk doet. "Ze weten wie ik ben. Het kan niet zo zijn dat ik moet uitleggen wat ik met mijn geld ga doen. Het is tenslotte mijn geld, niet dat van hun." Een ander voorbeeld komt van Peter uit Wiltshire. Hij wilde £10.000 opnemen, geld dat hij nodig had om zijn zoons te betalen en om een lange vakantie te kunnen bekostigen. Hoewel hij de bank een dag van tevoren informeerde, kreeg hij het geld aanvankelijk niet mee. Het geld voor zijn zoons moest via een bankoverschrijving en het geld voor de vakantie kreeg hij pas als hij papieren kon laten zien van de vakantie die hij geboekt had (die papieren had hij nog niet). Na een tweede gesprek kreeg hij het geld pas vrij. Ook Belinda Bell deed op het radioprogramma haar beklag over de werkwijze van HSBC. Ze wilde geld opnemen om het bouwbedrijf te betalen, maar ze kreeg het geld pas vrij nadat ze een factuur liet zien.

    Bescherming spaargeld

    Volgens HSBC is het nieuwe beleid toegespitst op de aanpak van criminaliteit. Klanten zouden op deze manier beschermd worden tegen criminelen die geld proberen op te nemen met een gestolen bankpas. Klanten krijgen echter het gevoel dat ze niet meer over hun eigen geld mogen beschikken. HSBC gaat een excuusbrief sturen naar klanten en zal ze ook wijzen op hun rechten. Het gebrek aan bewijsmateriaal alleen is namelijk niet voldoende om een opname te weigeren. Er moeten dan meer factoren mee spelen die voor de bank reden kunnen zijn om het geld niet vrij te geven. Bron: BBC

    HSBC doet moeilijk over vrijgeven spaartegoeden

    HSBC doet moeilijk over vrijgeven spaartegoeden