De goudprijs is de afgelopen twee maanden sterk gestegen. Zal deze trend doorzetten door onrust in Syrië, door het naderende schuldenplafond in de VS of door festivals en bruiloften in India? Of zal de prijs weer zakken, zoals de ABN Amro verwacht? Of zijn wij, net als de analisten van verschillende banken, niet in staat de goudprijs te voorspellen? Geef uw mening in onze poll en schroom niet om uw koersdoel van een toelichting te voorzien!
[polldaddy poll=7355715]
Mike Maloney blikt terug op 140 jaar monetaire geschiedenis, waarin hij stilstaat bij de gevolgen van de Tweede Wereldoorlog, het uiteenvallen van het Bretton Woods systeem en de ontkoppeling van de dollar met goud in 1971. In de video laat hij zien dat het monetaire systeem continu aan verandering onderhevig is en dat we aan de vooravond staan van een nieuwe monetaire revolutie. Maloney voorziet een deflatoire crash, die overheden en centrale banken proberen af te wenden door meer geld in omloop te brengen. Het verlies van vertrouwen in fiat geld zal zorgen voor een vlucht richting een veilige haven.
Wat gebeurt er met de goudprijs? In minder dan tien jaar tijd steeg de prijs van een bodem van $250/oz naar een record van $1.925/oz, om vervolgens weer terug te keren naar $1.180/oz en nu weer een krachtige rally te maken naar meer dan $1.400/oz…
Laat ons eerst een paar dingen duidelijk stellen: De BIS wil (voorlopig) geen 2-tier goudmarkt & goudprijzing. Goud is een exclusieve centrale bank aangelegenheid en niet bestemd voor het grote publiek. Tijdens de London Gold Pool periode (60-er jaren) groeide de goud 2-tier markt als kool. De vaste goudprijs van $35/oz versus de publiek goudprijs die over de $45/oz dreigde te lopen. Het grote publiek en de goudreuzen begonnen te *bieden* op goudmetaal in de krappe fysieke goudmarkt.
Vandaag de dag vermijden centrale banken (CB’s) de herhaling van een nieuw goudprijs opbod voor goudmetaal via manipulatieve interventies met de gefabriceerde elektronische goudprijs (goud derivatizering).
Tijdens de georganiseerde goudprijs-daling van $1925/oz naar $1.180/oz, ging niemand van de pro goud fracties heftig bieden op goedkoper goud. Ze hebben hun les geleerd in 1999, toen het WAG (Washington Agreement on Gold) een kortstondig & heftige goudprijs bied-spike uitlokte. De goudprijs moest daarom terug naar $250/oz (2001). Het Oosten heeft nu gewoon het uiterst schaars beschikbaar goudmetaal, losgeweekt door manipulatieve prijsdaling, rustig fysiek opgenomen als rijkdom reserve. Zie de grafiek van CB goud sedert 1970.
Goudprijs en goudreserves sinds 1970 (Via: Jesse’s Café Américain)
In de gecontroleerde elektronische goudmarkt moet je niet op (elektronisch) goud gaan *bieden*. De pro goud fracties maken hier geen enkele kans om de goud-waarde op te drijven. Als ze gaan bieden in de minuscule fysieke goudmarkt,…ontploft de goudprijs. Dat is voorlopig nergens goed voor. Want dan gaan de beheerders van de elektronische goudprijs weer de goudprijs-opklop van 1980 organiseren, zodat je geen gram fysiek goud meer kan bemachtigen. Bij stijgende goudprijzen verkoopt er niemand fysiek goud. Alleen bij dalende goudprijzen raakt er wat losgeweekt fysiek goud van hand tot hand (toename van fysiek goudmetaal handel)!
Uiteindelijk komt er dan toch een massaal *bieden* op fysiek goud. Omdat de astronomische schuldaangroei een gedegen collateraal nodig heeft. Het falingsrisico van de derivaten-verzekeringen op de schuldmassa, loopt crescendo op. De elektronische goudprijs zal niet meer volstaan om die risico’s te dekken (hedgen). De fysieke goudmarkt (prijs x goudmetaal volume) is véél te minuscuul om in te vluchten als collateraal. De goudprijs moet een heftig veelvoud van vandaag naar omhoog om te kunnen functioneren als tier-1 collateraal. XXX biljoenen schuld digits kunnen niet gaan schuilen (vluchten) in een molshoopje van spotgoedkoop goudmetaal.
De systemische schuldcrisis is er een van snel dalende solvabiliteit (kredietwaardigheid). Een *drama* in de maak. Uiteindelijk kom je dan onvermijdelijk terecht bij de kredietwaardigheidsbodem = GOUDMETAAL….GOUDWAARDE.
De manipulatieve elektronische beprijzing van goud kan nu niet meer eeuwig aangehouden worden om het *bieden* op goudmetaal nog véél langer af te wenden. De CB’s -top onder de BIS supervisie zal uiteindelijk beslissen om de goudprijs los te laten (Free Floating Gold Value). Ook de centrale controle op de valuta wisselkoersen zal een hectische periode meemaken (floating currency regime). Dit gaat dan gepaard met prijsinflatie pieken.
De voornaamste drijfveer achter deze systemische schuldcrisis is de onmogelijkheid om nu duurzame economische groei terug op gang te brengen (economic escape velocity). Het systeem van de schuld-gedreven-politieke economie staat nu zo scherp dat ze geen enkele groei-vertraging meer aan kan! Dat betekent automatisch het inklappen van de geloofwaardigheid van de schulden. De absurde garantie constructies staan op drijfzand en kunnen dit proces niet tegenhouden.
Het obsceen laag houden van de goudprijs dient om de ingebakken perceptie van goud-waarde in de kiem te blijven smoren. Het grote publiek ziet dat goud ook flink kan zakken en wil er daarom niet van weten. Dat is dus ook de bedoeling. De uiterst schaarse goudmetaal markt kan geen goud enthousiasme met waarde-perspectief verdragen. Goud mag in het Westen publiekelijk niet als een store-of-wealth gepercipieerd worden. Want dat zorgt voor beheersproblemen met betrekking tot de beprijzing van goud, met allerlei nare gevolgen van dien (bijv: Olieprijs stijging = prijsinflatoir).
Hier past maar één conclusie voor al wie goud begrijpt. Afwachten,…op je Krugerke blijven zitten…goudmetaal bijkopen voor zoveel je ervan begrijpt. Het Westerse systeem zit op z’n tandvlees met een massa aan catch-22 toestanden waar geen gewone uitweg meer voor mogelijk is. Dit is wat de goudprijs sedert 1999/2001 stilletjes fluistert na 20 jaar continu daling (sedert 1980). Degenen die blijven vertrouwen & geloven in het gesofistikeerde management van CB’s en staten, laten de opslag van fysiek goud beter over aan het kliekje van de zogenaamde doomers.
Op het goudstudieforum nemen we 24/7 alle aspecten van de actualiteit onder de loep in historische context We blijven daar consequent mee doorgaan tot aan de realisatie van *vrijgoud*. Hoofdzakelijk met out-of-the-box studiewerk.
————————————————————————————————-
Deze bijdrage is afkomstig van Goudstudieforum.com, een besloten discussieforum waar men de ontwikkelingen in de goudmarkt op de voet volgt en bediscussieert. Een levenslange registratie voor het Goudstudieforum kost €125 of één Krugerrand van 1/10 troy ounce. Marketupdate noch Goudstudieforum heeft betaald (gekregen) voor deze bijdrage.
————————————————————————————————-
Lees ook eerdere columns van Goudstudieforum op Marketupdate.nl
Onderstaande grafiek vertelt u alles wat u van valuta moet weten. Of het nou Australische dollars, Euro’s, Indiase roepies of Britse ponden zijn: alle valuta verliezen door de jaren heen aan koopkracht. Het is inherent aan de manier waarop fiatgeld werkt. Banken werken volgens een fractioneel systeem, waarbij spaargeld gebruikt wordt als onderpand voor nieuwe leningen. Zo blijft de geldhoeveelheid groeien en heeft u steeds meer geld nodig om dezelfde hoeveelheid goud te kopen. Op korte termijn hoeft dat niet het geval te zijn, maar onderstaande grafiek levert het bewijs dat alle valuta door de jaren heen aan waarde verliezen. Onder de grafiek staan de percentages, speciaal voor iedereen die de exacte cijfers wil weten.
De goudprijs – geïndexeerd vanaf begin 1999 t/m augustus 2013 – in achttien verschillende valuta
Hoe meer nullen, hoe minder waarde. Wanneer nominaal en reëel niet meer hetzelfde is…
@wmiddelkoop @sectoreconomen Leuk zo’n nominaal plaatje. Hadden ze vroeger in Zimbabwe ook, nu is iedereen trilionair pic.twitter.com/LpVFUeuVsB
— Marie L’or (@Trident_one) August 28, 2013
De daling van de huizenprijzen komt hard aan, want in de eerste helft van 2013 verdampte er meer geld aan woningwaarde dan wat men in totaal afloste op de hypotheekschuld. Hoewel versneld aflossen voor het individu (financieel) misschien meer lucht geeft, blijkt dat voor de gehele Nederlandse huizenmarkt niet het geval te zijn. Dat is de verontrustende conclusie die de staatsbank ABN Amro trekt in haar rapport over het tweede kwartaal van dit jaar.
De bank schrijft het volgende over de situatie op de Nederlandse woningmarkt: “Het aantal vervroegde aflossingen is in de eerste helft van 2013 verder gestegen. Deze aflossingen houden verband met het toegenomen risicobewustzijn bij klanten en de lage rente op spaargelden”.
De extra aflossingen op hypotheken worden volledig teniet gedaan door de daling van de huizenprijzen. De prijzen dalen harder, met als logisch gevolg dat de loan-to-value (LTV) ratio van de hypotheekportefeuille weer stijgt. Had de totale hypotheekportefeuille van de ABN Amro eind 2012 nog een omvang van 82% ten opzichte van alle onderliggende woningen, eind juni 2013 was dat opgelopen naar 84%. De LTV-ratio laat in feite zien hoe groot de overwaarde van de woningmarkt op landelijke schaal is. Die overwaarde loopt snel terug en dat zal voor de hypotheekportefeuilles van ING en de Rabobank waarschijnlijk niet veel beter zijn.
Ook uitspraken van premier Rutte komen in een ander daglicht te staan. Hij heeft meerdere keren gezegd dat de Nederlandse huizenmarkt meer bezittingen (huizenwaarde) dan schulden (hypotheken) heeft. Maar wat is de huizenmarkt eigenlijk nog waard, zo lang het aantal te koop staande woningen zo hoog staat als nu. Wat als de werkelijke waarde van de Nederlandse woningmarkt in feite 30% of 40% lager ligt dan de waarde die in de boeken staat? Is de woningmarkt dan nog steeds in balans?
Cijfers van het CBS laten zien dat de huizenprijzen sinds de tweede helft van vorig jaar weer sneller omlaag zijn gegaan. De maand juli was een stuk minder slecht, maar voorgaande maanden lieten nog een jaar-op-jaar daling van 8 tot 10 procent zien. De prijsdaling begon in de tweede helft van 2012, omdat er in de eerste helft van vorig jaar nog veel onzekerheid was over de overdrachtsbelasting. Die zou misschien weer verhoogd worden van 2% naar 6%, met als gevolg dat potentiële kopers eerder de knoop doorhakten. Het gaf een kunstmatige en tijdelijke impuls aan de huizenmarkt, zo bleek later.
Binnen de totale hypotheekportefeuille van de ABN Amro had 23% eind juni 2013 een loan-to-value ratio van 100 procent of meer. Een half jaar geleden, dus eind 2012, was dat nog 22% van het totale klantenbestand met een hypotheek.
Hoewel er bij de ABN Amro nu meer huizenbezitters ‘onder water’ staan dan een half jaar geleden is het aantal betalingsachterstanden teruggelopen. Halverwege 2013 werd €3,3 miljard aan uitstaande hypotheekschuld geplaagd door betalingsachterstanden, eind 2012 was dat nog €3,6 miljard. Op €300 miljoen aan hypotheken is de betalingsachterstand in de eerste helft van dit jaar weer ingelopen. Daarbij werd ook vakantiegeld ingezet als middel om achterstallige betalingen in te lopen.
Huizenprijzen dalen sneller dan men kan aflossen
Volgens Société Générale kan de olieprijs stijgen naar $150 per vat, indien de situatie in Syrië verder escaleert. Als een militaire ingreep volgt door bijvoorbeeld de Verenigde Staten, dan kan de prijs van een vat Brent olie in een relatief korte periode stijgen naar $125. Analisten van SocGen denken dat er mogelijk volgende week al een militaire operatie begint in Syrië. Een verstoring in de olieproductie van een ander land in het Midden-Oosten kan de prijs voor Brent olie kortstondig opstuwen naar $150 per vat.
Een stijging van de olieprijs zal echter tijdelijk zijn. Analisten van de Franse bank noemen drie redenen waarom een stijging van de olieprijs geen blijvend karakter zal hebben.
Onderstaande grafieken uit een rapport van SocGen laten zien dat de olieproductie van Syrië al bijna tot stilstand is gekomen. Binnen de OPEC kunnen alleen Saoedi-Arabië, de Verenigde Arabische Emiraten en Qatar de oliekraan verder open te draaien.
Syrie produceert zelf nog maar een fractie van de olie die ze in het verleden op de markt bracht
Alleen Saoedi-Arabië kan de oliekraan nog een stuk verder opendraaien
Regeringspartners PVDA en VVD zijn overeengekomen dat er een nieuwe ronde bezuinigingsmaatregelen gaan komen. Het nieuwe bezuinigingspakket bedraagt €6 miljard. Het pakket wordt door minister van Financiën, Jeroen Dijsselbloem, uitgewerkt. De nieuwe begroting zal op 17 september, met Prinsjesdag, worden gepresenteerd.
Jeroen Dijsselbloem gaf aan tevreden te zijn over het resultaat en stelde dat het akkoord goed is voor Nederland. Volgens vice-premier Lodewijk Asscher verliepen de onderhandelingen in goede sferen. Naar verluidt leiden de bezuinigingen aankomend jaar tot gemiddeld 1 procent aan koopkracht verlies.
De details van het akkoord zijn nog niet bekend maar RTL-Z stelde een lijst op met bekende en verwachte maatregelen. Opvallend is dat er wederom wordt gesproken van bezuinigingen terwijl veel maatregelen toch echt lastenverzwaringen zijn. Zo is het al bekend dat het mes gaat in de toeslagen en de belastingschijven niet aangepast worden aan de inflatie. Wel wordt de nullijn voor het overheidspersoneel gehandhaafd en krijgen de ministeries minder budget. Alleen bij deze laatste zekere maatregel kan er gesproken worden van een kostenbesparing.
Eerder dit jaar werd in overleg met de sociale partners een pakket van €4 miljard van tafel geveegd. Belangrijke randvoorwaarde hiervoor was dat de economie zou aantrekken. Aangezien dit niet het geval is kunnen die maatregelen weer van de plank worden gehaald. Verhoging van de inkomstenbelasting, uitstelling van lastenverlichting voor het bedrijfsleven en een topheffing voor hoge inkomens zijn vrijwel zeker de revue gepasseerd.
De mogelijkheden om te ‘bezuinigen’ raken op. Een nieuwe BTW verhoging zou opnieuw lastenverzwaring zijn en de consument hard in de portemonnee raken. De overheid is wel van plan om stamrecht bv’s aan te pakken. Een stamrecht bv is een besloten vennootschap waar vaak een gouden handdruk of ontslagvergoeding wordt weggezet. Het aanpakken van dit soort ‘verkapte’ wegsluis bv’s zou de staat eenmalig veel geld kunnen opleveren. Wederom zou de staat dan voor mensen met een gouden handdruk of ontslagvergoeding de spelregels tijdens het spel veranderen. Al met al, lijkt lastenverzwaring de clou van de nieuwe bezuinigingen.
Op Jesse’s Café Américain verscheen de volgende grafiek van de goudmarkt, die in één oogopslag laat zien wanneer centrale banken goud kochten of verkochten. Zoals u kunt zien waren er twee omslagpunten in de goudmarkt. Rond de eeuwwisseling bereikte de goudprijs een bodem, terwijl de goudreserves van centrale banken in 2008 hun laagste niveau bereikten.
Goudprijs versus goudreserves centrale banken (Bron: Jesse’s Café Américain)
De bodem in de goudprijs werd bereikt toen de Britse premier Gordon Brown de verkoop van een grote hoeveelheid Brits goud aankondigde. Door een groot deel van de Britse goudvoorraad op de markt te brengen hielp hij de bullion banks met een grote shortpositie in goud uit de brand. Dat was het eerste signaal dat er iets begon te veranderen in de goudmarkt.
Sir Eddie George (Bank of England) zei in september 1999 het volgende over de toenmalige situatie in de goudmarkt:
“We kijken in het ravijn bij een verdere stijging van de goudprijs. Een hogere goudprijs zou één of meerdere handelshuizen onderuit halen, met als mogelijk gevolg dat anderen worden meegesleurd. Daarom moeten centrale banken, ten koste van alles, de goudprijs onderdrukken en managen.”
Weinig mensen realiseerden zich dat centrale banken rond 2008 weer netto kopers werden van goud en voor het eerst sinds de jaren ’70 hun goudreserves weer substantieel aan het uitbreiden waren. Dit gegeven is gebaseerd op informatie die centrale banken hebben doorgegeven aan het IMF. Er is echter sterk anekdotisch bewijs dat de trend al een paar jaar eerder begon te keren, als gevolg van niet gerapporteerde aankopen in Azië en in het Midden-Oosten.
Er kwam een omslagpunt in de goudmarkt toen centrale banken stopten met het aanbieden van goud. Jarenlang werd erg goud verkocht en uitgeleend door verschillende Westerse centrale banken, met als doel de goudprijs naar een dieptepunt te brengen. Door de lage goudprijs begonnen de goudvoorraden te schuiven, van Westerse centrale banken richting opkomende markten en olie-exporterende landen. In 20o7 trokken centrale banken zich terug als leveranciers van goud, maar de vraag naar het metaal in andere landen bleef onverminderd groot.
De centrale banken blijven goud verzamelen, omdat ze zich voorbereiden zijn op een tijdperk na de dollar. Niet langer worden Amerikaanse staatsobligaties beschouwd als een compleet risicovrije reserve voor centrale banken. Nu de Federal Reserve ook staatsobligaties uit de markt haalt kiezen de exporteconomieën spreekwoordelijk eieren voor hun geld. Gouden eieren om precies te zijn.
De Indiase roepie is vandaag opnieuw onderuit gegaan. De wisselkoers steeg in een dag tijd van 66 naar 68 roepies per dollar, een waardedaling van drie procent. Zorgen over de zwakke economische groei, de hoge inflatie en het tekort op de handelsbalans zetten de munt verder onder druk.
De waardedaling van de roepie is vervelend voor consumenten en bedrijven, maar niet voor spaarders die hun vermogen in goud hebben gestopt. De goudprijs in India steeg dinsdag met 6,51% en staat woensdagochtend ook al 1,69% hoger. De zilverprijs in roepies steeg nog iets meer, namelijk 7,21%. Woensdagochtend was de prijs alweer met 2,1% gestegen.
Wisselkoers Indiase roepie met Amerikaanse dollar verzwakt (Bron: Bloomberg)
Goudprijs in roepies schiet omhoog
Ook de zilverprijs stijgt snel
Goudprijs in India alweer hoger dan begin dit jaar!
Centrale banken hebben in juli opnieuw goud gekocht. Turkije voegde 22,5 ton goud aan haar reserves toe, waarmee de totale goudvoorraad van dat land naar 464 ton stijgt. Indien we de goudvoorraden van het IMF en de ECB niet meetellen houdt Turkije elfde plaats op de wereldwijde ranglijst van landen met de grootste goudreserves. Ook veertien andere centrale banken hebben in juli goud gekocht, waaronder die van Rusland, Azerbeidzjan, Frankrijk, Kazachstan, Mozambique en Guatemala. Rusland kocht 6,345 kilo goud en bezit nu in totaal 1.002,8 ton van het gele metaal.
Centrale bank kopen zijn sinds 2010 weer netto kopers van goud, nadat ze twee decennia lang netto verkopers waren. Vooral opkomende landen kopen goud om hun reserves de diversificeren. Met fysiek goud kunnen ze een mogelijke devaluatie van valuta opvangen. De financiële crisis in 2008 en de stimuleringsprogramma’s die daarop volgden brachten het goud weer terug op het netvlies van centrale bankiers.
Drie centrale banken verkochten een minimale hoeveelheid goud, namelijk die van Mexico, Denemarken en Canada.
In juli steeg de goudprijs in dollars met 7%, nadat de prijs eind juni een bodem vormde op $1.180 per troy ounce. Inmiddels staat de goudprijs op meer dan $1.424 per troy ounce, een stijging van 20,68% ten opzichte van het dieptepunt van twee maanden geleden.
Centrale banken kopen opnieuw goud, Turkije kocht zelfs 22,5 ton