Marketupdate

Blog

  • Financiële markten zijn weer nerveus, wat is er aan de hand?

    Een bekende uitspraak van econoom John Maynard Keynes is dat markten langer irrationeel kunnen zijn dan jijzelf solvabel. Anders gezegd, het is nogal lastig om financieel voordeel te halen uit het precies voorspellen van een financiële crisis. Toch zijn er signalen die iets zeggen over het naderen van zo’n omslag. En die wijzen sinds begin 2018 op toenemend gevaar.

    Denk hierbij aan negatieve rente swap spreads, ongehoorzame Fed Funds (de korte rente die de Fed bepaalt) en periodieke onrust in de markt waarin financieel onderpand wordt verhandeld (repo). Tel daarbij op dat de eurodollar futures curve sinds medio 2018 een opvallende gelijkenis laat zien met de periode eind 2006 tot aanvang van de financiële crisis begin augustus 2007. En sinds eind juni is er – voor het eerst sinds augustus 2007 – sprake van inversie in de beruchte interbancaire LIBOR curve.

    Onrust financiële markten neemt toe

    Financiële markten speculeren volop op een daling van het rentetarief van de Fed en de ECB heeft bij monde van Mario Draghi al aangekondigd de monetaire stimulering weer op te gaan schroeven. Waar komt deze onrust vandaan?

    Tot de kredietcrisis van 2008 waren banken en financiële instellingen in staat de brede vraag naar leningen te faciliteren. De financiële sector werd steeds efficiënter in het toewijzen van belegd vermogen en het creëren van nieuw krediet na opeenvolgende rondes van de- en re-regulering in de jaren tachtig. Overheden gingen hiertoe over, omdat ze zelf veel geld nodig hadden om aan hun sociale verplichtingen te kunnen voldoen, terwijl de belastinginkomsten door een stagnerende wereldeconomie daalden.

    Financiële markten werden steeds meer als bondgenoot omarmd. De rol van de staatslening is daarbij cruciaal gebleken. Beleidsmakers stemden ermee in dat de staatslening van kredietwaardige landen door financiële partijen kon worden gebruikt als meest veilige onderpand bij financiële transacties (repo). De staatslening werd zo een spil in een steeds omvangrijker mondiale geld- en kapitaalmarkt. Niet alleen in goede, maar ook in slechte tijden.

    Crisis in offshore dollarmarkt

    De mondiale geld- en kapitaalmarkt ontspoorde spectaculair in 2008. Hoewel de kredietcrisis wordt herinnerd als een subprime hypotheekcrisis, lag de oorsprong in de offshore dollar geldmarkt, daar waar de hypotheken werden gefinancierd. Omdat de hypotheekleningen ook zelf weer dienst deden als onderpand bij geldmarkt transacties, ontstond er een negatieve feedback-loop tussen geld- en kapitaalmarkt.

    Overheden schoten de financiële sector met belastinggeld te hulp en er ontstond een grote vlucht naar de veiligheid en liquiditeit van staatsleningen, met sterk dalende rentes als gevolg. Nadat het systeem was gestabiliseerd bleken bedrijven en consumenten – ondanks de lagere rentes – minder geneigd om nog veel te lenen. Er bleek hierdoor ook sprake van een negatieve feedback-loop tussen financiële markten en de reële economie.

    Waar komt die economische stagnatie vandaan?

    Vanaf medio 2018 vertoont de wereldhandel tekenen van stagnatie. Hoofd van de afdeling economisch onderzoek van de Bank for International Settlements in Bazel, Hyun-Song Shin, stelt in een recente presentatie dat de achterblijvende wereldhandel en de economische stagnatie niet hoofdzakelijk moet worden gezocht in het oplopende handelsconflict tussen de VS en China, maar juist in de achtergebleven vitaliteit van het financieel en bancair systeem sinds 2008. Ondanks grootschalige interventies en de structureel positieve grondhouding van centrale banken, is de vitaliteit van de financiële sector niet meer teruggekeerd naar die van voor de kredietcrisis, met negatieve gevolgen voor de mondiale waardeketens en uiteindelijk de wereldhandel.

    Het is al wat langer bekend dat Chinese banken grote moeite hebben om aan funding te komen voor hun binnenlandse kredietverlening. De Chinese centrale bank (PBOC) schoot hen te hulp, maar veel heeft het nog niet geholpen. De PBOC heeft zichzelf hierdoor mogelijk zelf in problemen gebracht, gelet op de afname van Amerikaanse staatsleningen op hun balans en moeite die het heeft om de koers van de yuan stabiel te houden.

    Een ander probleem doet zich voor bij Deutsche Bank. De bank heeft na een aantal mislukte fusiegesprekken nu aangekondigd met een zogenaamde ‘bad bank’ te willen komen om slechte leningen in op te bergen. Dit is waarschijnlijk nog de enige manier om op termijn weer gezond te kunnen worden. Met de ontwikkelingen in de geld- en kapitaalmarkt in het achterhoofd zijn dit symptomen van een dieper liggend probleem.

    Negatieve spiraal

    Er is sinds begin 2018 sprake van een negatieve feedback-loop tussen financiële markten en reële economie. Gebrek aan liquiditeit in financiële markten zorgt voor verminderde kredietverlening in de reële economie en voor verslechterde economische vooruitzichten. Dit zorgt weer voor verdere financiële verkrapping. Partijen die veel hebben geleend of partijen die op basis van een te positiviteit inschatting financiering hebben verstrekt krijgen het moeilijk.

    Wat zal het effect zijn van een plotseling sterke devaluatie van de yuan, een hernieuwde bankencrisis die begint bij Deutsche Bank of een andere verrassing, zoals een vlucht uit gammele bedrijfsobligaties? De Fed en andere centrale banken werden in 2008 verrast door het financiële infarct. En ook nu blijken ze al een tijd achter de financiële feiten aan te lopen. Zijn ze nog bij machte om de negatieve feedback-loop te keren?

    Sander Boon, politicoloog

    Dit artikel verscheen eerder op Geotrendlines




  • Negatieve rente, hoe lang gaat dat nog goed?

    Negatieve rente, hoe lang gaat dat nog goed?

    De rente op staatsobligaties bereikte een nieuw dieptepunt, nadat centrale banken de deur naar een renteverlaging hadden opengezet. Beleggers anticiperen op nieuwe monetaire stimulering en verwachten dat de rente daardoor nog verder zal dalen. Tegelijkertijd zijn aandelen in trek, want door de negatieve rente is het dividendrendement extra interessant geworden. Ook zien we een vlucht richting edelmetalen, want de goudprijs bereikte vorige week het hoogste niveau in zes jaar.

    Door de extreem lage rente lijken alle beleggingen weer in waarde te stijgen. Maar door de negatieve rente ontstaan er wel weer nieuwe problemen. Voor pensioenfondsen is het bijvoorbeeld lastiger om rendement te maken, terwijl ook spaarders erop achteruit gaan. De spaarrente is nu al nul, terwijl de banken zelfs een boeterente moeten betalen over tegoeden die ze bij de centrale bank parkeren. Daardoor staat ook de winstgevendheid van de bankensector onder druk.

    Hoe gevaarlijk is negatieve rente?

    We zitten in een gevaarlijke negatieve spiraal, waarbij de rente alleen maar verder onder druk lijkt te staan. Enerzijds door spaaroverschotten en anderzijds door een vlucht naar veiligheid. Bij RTL-Z bespreken beurscommentator Hans de Geus en Hendrik Jan Tuch van Aegon de gevolgen van de extreem lage rente en het stimulerende beleid van centrale banken. Wordt negatieve rente het nieuwe normaal? En hoe moet je daar als spaarder nou mee omgaan? Zullen mensen stoppen met sparen of zullen ze uitwijken naar alternatieven?

    Het gevaar bestaat dat er nieuwe bubbels ontstaan, omdat mensen nu meer risicovol gaan beleggen. Een zorgelijke ontwikkeling, omdat centrale banken met hun beleid de marktsignalen kunnen overstemmen. Het is dus niet vreemd dat meer beleggers hun toevlucht zoeken in veilige havens als edelmetalen. Klik op onderstaande afbeelding om het videofragment te bekijken.

    Negatieve rente: hoe lang kan dit nog goed gaan?

    Dit artikel verscheen eerder op Holland Gold




  • Trumps kandidaat voor Fed pleit voor goud gedekte obligaties

    Judy Shelton, de kandidaat die door Trump naar voren is geschoven als bestuurslid bij de Federal Reserve, pleit voor een staatsobligatie gedekt door goud. Ze suggereerde dat de Amerikaanse overheid nieuwe converteerbare obligaties kan uitgeven, die aan het einde van de looptijd omgewisseld kunnen worden voor goud.

    “Waarom goud? Het hoeft toch geen goud te zijn? Omdat centrale banken in meer dan honderd landen goud aanhouden in hun internationale reserves lijkt het een goede neutrale reserve te zijn. En naar mijn idee een goede manier om politieke vijandigheid te ontwijken. Dus stel je eens een staatslening voor die als volgt werkt: Op de einddatum kan de bezitter van de obligatie ofwel de nominale waarde van de obligaties of een vooraf bepaalde hoeveelheid goud ontvangen.”

    Goud gedekte obligaties

    Het voorstel van Shelton is opmerkelijk, omdat goud al decennia lang geen rol van betekenis meer speelt in de financiering van de Amerikaanse tekorten. Sinds de ontkoppeling tussen de dollar en goud in 1971 is een dollarbewijs geen claim meer op goud. Met dit voorstel van Shelton zouden nieuwe Amerikaanse staatslening weer een waarde kunnen krijgen in termen van goud.




  • Goudprijs stijgt na voordracht Lagarde als president ECB

    De goudprijs ging maandag flink omhoog na de voordracht van Christine Lagarde als toekomstig president van de ECB. De topvrouw van het IMF zal Mario Draghi later dit jaar opvolgen aan het hoofd van de Europese Centrale Bank. De voordracht van Lagarde is opmerkelijk, omdat ze tijdens haar carrière vooral politieke functies vervulde en geen directe werkervaring heeft in de wereld van centrale banken en monetair beleid. Ze is de eerste niet-econoom die het presidentschap bij de centrale bank zal kunnen vervullen.

    De financiële markten reageren wisselend op de voordracht van Lagarde als nieuwe directeur bij de Europese Centrale Bank. Verschillende analisten reageren positief op deze uitkomst en verwijzen naar de ervaring die Lagarde heeft als voormalig minister van Financiën in Frankrijk en als topvrouw van het IMF. Binnen die functies heeft ze veel ervaring opgedaan op het gebied van economisch beleid en crisismanagement. Ze was immers minister van Financiën van 2007 tot 2011, precies tijdens de financiële crisis en de bankencrisis.

    Goudprijs stijgt, euro lager

    Toch zijn er analisten en economen die vraagtekens zetten bij de voordracht van Lagarde. Critici vrezen dat haar politieke achtergrond de onafhankelijkheid van de centrale bank in gevaar kan brengen. Ook heeft ze niet zo veel expertise op monetair gebied als andere mogelijke kandidaten, zoals de Duitse centraal bankier Jens Weidmann.

    Op de financiële markten zorgde de voordracht van Lagarde voor een daling van de euro ten opzichte van de dollar. Ook de goudprijs reageerde op het nieuws, de prijs van een troy ounce goud steeg naar $1.430. In euro’s steeg de koers naar €1.270. In beide valuta is dat het hoogste niveau sinds begin 2013.

    De stijging van de goudprijs is een reactie op de verwachting van een ruimer monetair beleid. In 2016 zei Lagarde als topvrouw van het IMF dat negatieve rente netto een positief effect heeft op de wereldeconomie. Met die kennis in het achterhoofd is de kans nog groter dat de ECB de komende jaren een ruim monetair beleid zal blijven voeren. Ook op de aandelenmarkt en de obligatiemarkt zorgde het nieuws voor hogere koersen.

    Update: In het oorspronkelijke artikel stond dat ze al benoemd is, maar dat is nog niet het geval. Ze is voorgedragen als kandidaat en die voordracht moet nog goedgekeurd worden.




  • Rusland en China tekenen overeenkomst om dollar te omzeilen

    De minister van Financiën van Rusland en de gouverneur van de Chinese centrale bank hebben vorige maand een overeenkomst gesloten om over te stappen naar handel in eigen valuta. De twee landen hebben afgesproken om het betalingsverkeer tussen beide landen moet niet langer in dollars, maar in roebels en yuan te verrekenen. Dat maakte de Russische financiële krant Izvestia afgelopen vrijdag bekend, die zich baseert op een brief van het ministerie van Financiën in Rusland.

    In de brief staat dat beide landen in nationale valuta willen handelen om hun economische zekerheid te versterken. Ook staat erin dat er al wordt gewerkt aan nieuwe betaalsystemen die dat mogelijk moeten maken. Anatoly Aksakov, voorzitter van een Russisch comité voor financiële markten, zei tegenover de krant Izvestia dat men denkt aan een systeem dat vergelijkbaar is met het internationale SWIFT betaalsysteem.

    Aksakov voegde eraan toe dat de twee landen hun kapitaalmarkten verder moeten ontwikkelen, zodat fluctuaties in de wisselkoers tussen de roebel en de yuan opgevangen kunnen worden. Hij verwacht dat daarmee het percentage betalingen in roebels aan China van 10% naar 50% kan toenemen. De Russische VTB Bank en de Trade Bank of China zouden een prominente rol moeten krijgen in de ontwikkeling van een nieuw betaalsysteem, zo schrijft Izvestia.

    Rusland wil afhankelijkheid dollar verkleinen

    De afgelopen jaren heeft Rusland steeds meer stappen gezet om minder afhankelijk te worden van de dollar. De Amerikaanse valuta is nog steeds het belangrijkste internationale betaalmiddel, maar Rusland hekelt de manier waarop de Verenigde Staten met die positie omgaan. De Russische president Poetin zei vorige maand dat de rol van de dollar moet worden herzien, omdat het steeds meer als politiek drukmiddel wordt ingezet. Met sancties tegen Russische banken en bedrijven wordt het internationale betalingsverkeer gehinderd.

    De centrale bank van Rusland heeft de afgelopen jaren ook al maatregelen genomen. Zo heeft ze vorig jaar haar dollarreserves flink afgebouwd ten gunste van reserves in euro’s en yuan. Ook koopt de centrale banken steeds meer goud bij als bescherming tegen de dollar. Naast China probeert Rusland ook met bondgenoten als Iran en Turkije handel in de eigen valuta te promoten. Ook deze landen zien de dollar steeds meer als een probleem en zoeken daarom naar alternatieven.

    Dit artikel verscheen eerder op Holland Gold




  • De handelsoorlog draait uiteindelijk om dominantie in 5G

    Nog maar 10 jaar geleden was Huawei een tamelijk marginaal bedrijf, dat voornamelijk actief was in delen van zuidoost Azië en Midden- en Centraal-Europa. Het had een omzet van $28 miljard. In 2018 kwam de omzet uit op $107 miljard. Het is die snelle groei van Chinese technologiebedrijven die naar alle waarschijnlijkheid de basis vormt voor de steeds maar toenemende frictie tussen China en de VS. De aandacht gaat nu vooral uit naar telecom- technologie.

    Technologie en vooral de stand van de technologie is een begrijpelijke bron van spanning tussen de twee grootmachten. De bron is het dubbele gebruik van technologie. Het wordt steeds moeilijker om in dezen een duidelijke grens te trekken tussen commercieel/burgerlijk gebruik en strategisch/militair. Het moge duidelijk zijn, dat in dezen geen van beide partijen van wijken wil weten. Het gaat er juist om wie technologisch de overhand heeft.

    China neemt de overhand met 5G

    De Amerikanen willen koste wat kost voorkomen dat China in 5G de overhand heeft of krijgt. Het land zal daarom met alle middelen Huawei willen neersabelen. De felheid van de Amerikanen is terug te voeren op een rapport van het Defense Innovative Board, waarin gesteld wordt dat de VS achterop is geraakt in de ontwikkeling van deze technologie en daarom niet in staat zal zijn de standaard voor 5G te stellen. Het rapport gaat nog een stapje verder en stelt dat de VS op dit terrein wel eens gemarginaliseerd kan worden. De belangen zijn echter immens. Het land dat de standaard kan zetten voor 5G kan waarschijnlijk de vruchten daarvan plukken in de vorm van een eindeloze reeks innovaties.

    De introductie van 5G op zich is al belangrijk, maar het multipliereffect zal nog veel groter zijn. 5G is gekoppeld aan een reeks van andere technologieën, zoals de zelfrijdende auto, the Internet of Things, virtual reality en noem maar op. Zoals zo vaak in technology is de hoofdprijs voor de first mover, zo stelt het rapport met alle daarmee samenhangende vruchten. Dat kan in de vorm van veel, nieuwe hoogwaardige banen, maar meer nog in de vorm van leiderschap in andere technologieën. Die eisen een steeds snellere transmissie van steeds meer data.

    Hebben de Verenigde Staten de slag gemist?

    De Verenigde State hebben hun dominantie verloren in telecomtechnologie. Dat is niet te wijten aan Chinese piraterij, maar is van eigen makelij. Amerikaanse bedrijven hebben gewoon te weinig geïnvesteerd. Bedrijven als AT&T en Verizon zitten tot hun nek in de schulden en hebben de middelen niet. China heeft de afgelopen vijf jaren $180 miljard in 5G gestoken. Daar komt nog bij dat de Amerikaanse overheid en defensie het grootste deel van het spectrum voor zich opeisen, dat in de rest van de wereld voor commerciële doeleinden gebruikt wordt. Daardoor staat de Amerikaanse markt min of meer op zichzelf.  Los daarvan, de Amerikaanse markt, burgerlijk en militair samen, is eenvoudigweg niet groot genoeg meer om andere partijen de wil op te leggen. Het is voor de VS niet te hopen, dat wat nu in telecom gebeurt, exemplarisch zal blijken voor wat er op andere technologische terreinen kan gaan gebeuren!

    Cor Wijtvliet

    corwijtvliet-logo

    Deze bijdrage is afkomstig van www.corwijtvliet.nl

    Tot slot:

    Vindt u deze columns van Cor Wijtvliet interessant, dan kunt voor €25 per jaar donateur worden van het CorWijtvlietJournaal. Ook kunt u een geheel vrijwillige bijdrage overmaken naar NL14RABO0156073676, ten name van Wijtvliet Research.

    Donateurs krijgen niet alleen zonder vertraging het CorWijtvlietJournaal in hun mailbox, maar kunnen ook rekenen op een wekelijkse extra nieuwsbrief met vijf beleggingstips van Cor Wijtvliet. Neem voor meer informatie contact op met Cor Wijtvliet via het hierboven genoemde mailadres.




  • Duitse spaarbank introduceert negatieve spaarrente

    Een van de grootste spaarbanken van Duitsland, de Nassauische Sparkasse in Wiesbaden, heeft deze maand een negatieve spaarrente geïntroduceerd. Vermogende particulieren die meer dan €500.000 op hun bankrekening hebben staan moeten vanaf deze maand 0,4% rente op jaarbasis betalen. Daarmee wordt de negatieve rente van de ECB volledig doorberekend aan de spaarder.

    Volgens de bank zullen een paar honderd klanten door deze maatregel worden getroffen. Volgens een woordvoerder van de bank kunnen spaarders deze boeterente ontlopen door hun vermogen te investeren in één van de beleggingsproducten die door de bank wordt aangeboden.

    Negatieve rente op spaargeld

    De centrale bank van Duitsland heeft onlangs een enquête over negatieve rente gehouden onder alle spaarbanken. Daaruit bleek dat ongeveer de helft van alle banken in Duitsland al een vorm van negatieve rente hanteren. In de meeste gevallen gaat het alleen om zakelijke rekeningen of om particuliere spaarrekeningen waar veel geld op staat.

    De boeterente voor vermogende spaarders is een gevolg van het rentebeleid van de ECB. De centrale bank hanteert een rente van -0,4% voor tegoeden die banken bij de centrale bank parkeren. Daar staat het geld veilig, maar voor die veiligheid betalen ze een prijs.

    Banken zijn terughoudend om deze rekening door te schuiven naar de spaarder, maar dat is geen houdbare situatie. Veel Duitse spaarbanken maken door de lage rente weinig winst en brengen de boeterente in rekening bij vermogende spaarders. Als de negatieve rente nog langer aanhoudt, dan krijgen meer spaarders er in de toekomst mee te maken.

    Banken onder druk

    De vice-president van de ECB, Luis de Guindos, zei deze week in een toespraak dat de winstgevendheid van de banken in de eurozone nog steeds onder druk staat. Dat is problematisch, omdat banken die weinig winst maken hun buffers niet kunnen versterken. Ook kan het lastiger worden om geld op te halen op de kapitaalmarkt. Het doorberekenen van negatieve rente is een manier om die winstgevendheid te verbeteren.

    Het invoeren van negatieve spaarrente ligt gevoelig, omdat men vreest dat spaarders hun geld dan van de bank zullen halen. Bij een negatieve rente word je als spaarder bij gedwongen om te gaan beleggen, bijvoorbeeld in aandelen, vastgoed of edelmetalen. Ook kunnen mensen hun toevlucht nemen in contant geld, dat niet met negatieve rente wordt belast.

    Dit artikel verscheen eerder op Goudstandaard




  • Rusland stap dichter bij btw-vrij goud

    Rusland stap dichter bij btw-vrij goud

    In Rusland ligt een wetsvoorstel klaar om de btw op beleggingsgoud te schrappen. Het wetsvoorstel is doorgestuurd naar het lagerhuis, waar afgevaardigden over het voorstel zullen stemmen. Wordt het voorstel aangenomen, dan moet deze nog worden goedgekeurd door de Federatieraad en de president. Verloopt de stemming volgens plan, dan kan fysiek goud vanaf volgend jaar zonder btw verhandeld worden. Op dit moment betalen particulieren in Rusland 20% btw over de aanschafwaarde van gouden munten en goudbaren.

    Het wetsvoorstel is onderdeel van een groter programma om de binnenlandse goudmarkt te stimuleren. Rusland behoort tot top van landen met de grootste goudmijnproductie, maar in eigen land wordt er amper edelmetaal verkocht. Dat komt voor een belangrijk deel door de hoge belasting op de aankoop van beleggingsgoud. Volgens de World Gold Council wordt er op jaarbasis nog geen drie ton aan beleggingsgoud verkocht in Rusland. Wordt de aankoop van goud echter vrijgesteld van btw, dan kan de afzetmarkt voor het edelmetaal groeien naar 50 tot 100 ton.

    Rusland opent markt voor beleggingsgoud

    Vorig jaar schreven we al over de plannen van Rusland om goud kopen aantrekkelijker te maken. De centrale bank voegt al jaren edelmetaal aan haar reserve toe, maar voor particulieren bleef de btw een groot obstakel. Als deze belasting inderdaad wordt geschrapt zullen veel vermogende particulieren in Rusland fysiek goud kopen. Ze zijn dan niet langer afhankelijk van buitenlandse banken en opslaglocaties om het edelmetaal aan te kopen en te bewaren.

    De Russische goudmarkt wordt momenteel gedomineerd door de centrale bank, die bijna de volledige binnenlandse mijnbouwproductie opkoopt. Door beleggingsgoud toegankelijk te maken voor particulieren wordt een compleet nieuwe markt aangeboord. Zoals we eerder al schreven heeft Rusland ervaring met Westerse sancties, waardoor het aanhouden van vermogen in het buitenland niet meer geheel zonder risico is. Goud kent daarentegen geen tegenpartij risico en is dus een interessant alternatief om vermogen in op te slaan.

    In de eurozone wordt goud sinds de invoering van de euro vrijgesteld van btw om het gebruik ervan als financieel instrument te promoten. Deze regeling geldt voor goudbaren met een zuiverheid van tenminste 99,5% en voor munten met een gehalte van tenminste 90% goud. Het idee achter de vrijstelling is dat particulieren zonder fiscale belemmeringen het edelmetaal kunnen aankopen of verkopen.

    Dit artikel verscheen eerder op Goudstandaard




  • Beleggers drijven prijzen risicovolle activa op, rally valuta opkomende markten houdt aan

    Beleggers drijven prijzen risicovolle activa op, rally valuta opkomende markten houdt aan

    In de wereld van de G10 worden op vastrentende waarden magere rendementen geboden. Hierdoor werden beleggers vorige week naar de opkomende markten gedreven, waar hogere rendementen te behalen zijn.
    Terwijl de koersen van de G10-valuta’ stagneren, stijgen de valuta van de opkomende markten. De Indonesische roepia, de Indiase roepia en de Zuid-Afrikaanse rand gingen vorige week aan kop. De euro wist tegen de dollar een gelijkspel te behalen; het Britse pond had het opnieuw moeilijk doordat beleggers bang zijn voor een Brexit zonder akkoord.

    De spanningen in de handelsbetrekkingen tussen China en de VS lijken na de bijeenkomst van de G20 in het weekend te zijn verminderd, dit zal deze week de handel op de valutamarkten bepalen. Voor risicovolle activa’s in het algemeen en voor de valuta van de opkomende markten in het bijzonder zou het een positieve ontwikkeling moeten zijn. Vrijdag komt het belangrijke Amerikaanse banenrapport uit. We zullen zien of de markten te hard van stapel zijn gelopen door bijna vier volledige renteverlagingen in de VS in te prijzen. Hieronder de belangrijkste valuta in de detail.

    Euro

    Het belangrijke flashrapport over de inflatie in juni bevatte gematigd positief nieuws. De kernindicator, waarin de volatiele voedsel- en energieprijzen buiten beschouwing blijven, verbeterde naar 1,1%. Dit is nog steeds veel lager dan de doelstelling van de ECB, maar de enorme sprong van 0,3% in één maand geeft ons wat hoop dat dit eindelijk het begin van een langdurige opwaartse trend is. Gezien de enorme speculatieve inzet tegen de euro verwachten we dat elke vorm van goed macro-economisch nieuws uit de eurozone een extra positief effect op de handel in de euro zal hebben.

    Britse pond

    Het nieuws dat de koploper in de race om het leiderschap van de Conservatieve Partij een begroting voor een Brexit zonder akkoord aan het voorbereiden is, zal de koers van het pond waarschijnlijk niet bepaald omhoog helpen. De groei in het Verenigd Koninkrijk houdt nog steeds beter stand dan de meesten hadden verwacht – op jaarbasis wordt bijna 2% genoteerd – maar de markten blijven volledig gefocust op de kans dat er een ‘no-deal’ Brexit komt. Het is onwaarschijnlijk dat we op dit gebied ontwikkelingen zullen zien die de markt in beweging brengen. Wel zal de publicatie van de PMI-indicatoren voor zakelijke activiteit ons woensdag een eerste indruk geven van het effect dat de nieuwe onzekerheid over de Brexit op de bedrijfsactiviteiten heeft.

    Amerikaanse dollar

    Bij de Fed lijkt men een renteverlaging van 0,5% in juli uit te sluiten. Mede hierdoor bleef het rendement op tienjarige staatsobligaties net boven het niveau van 2%, wat de dollar ten opzichte van zijn belangrijkste tegenhangers in de G10 enige steun bood.

    Vrijdag komen belangrijke macro-economische cijfers uit: het Amerikaanse banenrapport voor juni zal duidelijk maken of de zwakte in de maand daarvoor een statistische speling was, of het begin van een vertraging. Als het – zoals wij verwachten – om het eerste blijkt te gaan, dan zouden de overdreven verwachtingen over renteverlagingen die de Amerikaanse markten voor vastrentende waarden nu hebben ingeprijsd, wel eens scherp kunnen worden bijgesteld.

    Door: Enrique Diaz-Alvarez

    Enrique Diaz-Alvarez is chief risk officer en staat aan het hoofd van het analistenteam van Ebury in New York. Vanwege zijn gedrevenheid, passie en gedegen kennis, wordt Enrique door Bloomberg erkend als een van de meest accurate voorspellers van de marktbewegingen.

    Over Ebury:

    Ebury maakt internationale markten toegankelijker met valutadiensten op maat en flexibel handelskrediet voor ondernemingen. Ebury werkt samen met ruim 12.000 organisaties en verricht 12 miljard euro aan valutatransacties in 140 verschillende valuta. Het bedrijf heeft kantoren in het Verenigd Koninkrijk, Nederland, Spanje en Polen. De speerpunten van Ebury:

    • Financiële diensten die normaal zijn voorbehouden aan grote multinationals
    • Financiering van uw aankopen
    • Marktkennis en valutadiensten op maat
    • Ons netwerk van liquidity providers en intermediaire banken
    • Transacties in ruim 140 verschillende valuta

    Meer informatie op www.ebury.nl




  • Column: Italië moet de eurozone verlaten

    Italië moet de euro opgeven, omdat toetreding tot de eurozone zeer schadelijk is geweest voor zijn economie. Terugkeer naar de lire, met een eigen monetair beleid, kan de economie van het land redden.
    Onder leiding van premier Massimo d’Alema, van de partij Democratisch Links, trad Italië in 1999 toe tot de eurozone. Deze deelname bleek uiterst nadelig en bracht het totale verlies van een onafhankelijk monetair beleid met zich mee. Het is de belangrijkste oorzaak van de teleurstellende prestaties van de Italiaanse economie.

    Het bruto binnenlands product (bbp) van Italië bedraagt momenteel 1,94 biljoen dollar. De economie groeit nauwelijks, in januari schatte de centrale bank van het land dat die dit jaar slechts met 0,6 procent zou groeien. Tussen 1969 en 1998 steeg daarentegen het reële bbp per hoofd van de bevolking met 104 procent. Toen beschikte Italië over een monetaire beleidsautonomie dankzij de lire. De monetaire autoriteiten grepen vaak in door de munt te devalueren.

    Met de toetreding tot de eurozone is de devaluatieoptie van tafel gegaan. Het monetaire beleid van Italië wordt nu bepaald door de Europese Centrale Bank. Tijdens de periode 1999-2016 daalde het reële bbp per hoofd van de bevolking van Italië met 0,75 procent. Tegelijkertijd groeide het reële bbp per hoofd van de bevolking van Duitsland met 26,1 procent. Dus sinds de lancering van de euro verloren de Italianen, maar wonnen de Duitsers.

    Staatsschuld

    Zelfs bij krimp van de Italiaanse economie nam de schuld van het land toe. Het heeft nu de derde grootste staatsschuld in de wereld, na de VS en Japan. De schuldenberg van 2,7 biljoen dollar (132 procent van het bbp) is veel te hoog. Redding van de Italiaanse economie is onmogelijk; deze gaat de capaciteiten van de Europese staten te boven.

    Sinds 1999 is het in alle opzichten steil bergafwaarts gegaan. Fiat domineert niet langer de Europese automarkt en Italië heeft zijn leidende positie als producent van witte huishoudelijke apparaten verloren. Veel fabrieken zijn gesloten en verschillende grote bedrijven zijn naar andere landen verhuisd.

    Arbeidsmarktproblemen, geringe publieke en private investeringen in onderzoek en ontwikkeling, een grote en inefficiënte bureaucratie, een slecht functionerend en kostbaar rechtssysteem, grootschalige corruptie en belastingontduiking zijn enkele van de hardnekkige problemen van Italië. Nu devaluatie geen optie meer is, zijn de Italianen niet in staat om hun huis op orde te brengen, te beginnen met hun economie.

    De werkloosheid ligt rond de 11 procent, het op drie na hoogste percentage in de Europese Unie, na Griekenland, Spanje en Cyprus. De werkloosheid onder jongeren tussen 15 en 24 jaar is toegenomen tot een alarmerende 30,8 procent. Uit de jongste cijfers blijkt dat sinds 2017 vijf miljoen mensen in absolute armoede leven. Het gaat om 6,9 procent van de Italiaanse huishoudens. Als gevolg hiervan waart er een diepe economische en sociale crisis rond in dit mediterrane land.

    Als gevolg hiervan wordt een diepe economische en sociale crisis door dit mediterrane land van het Europese Zuiden gesleurd als een orkaan.

    Zelfs nu schulden, werkloosheid en armoede stijgen, heeft Italië de maximale bankfilialen per inwoner in Europa. Deze branches overleven vooral door het verstrekken van rente en zakelijke leningen, een arm en kortzichtig bedrijfsmodel. Gezien het feit dat de rentetarieven in de eurozone nul zijn, verliezen banken verliezen. Hun verplichtingen bedragen $290 miljard, ongeveer 15% van het Italiaanse bbp. Italiaanse banken zitten in grote problemen en spitten meer problemen voor de economie die voor hen ligt.

    De Italiaanse economie is de derde grootste in de eurozone. Niettemin is ze in de slecht ontworpen monetaire unie als een moe paard, beladen met onhandelbare schulden. Ze moet bergopwaarts marcheren over de stenen van een ongelooflijk rigide eurozonesysteem.

    Tegenstrijdige belangen

    De eurozone van vandaag is niets anders dan een combinatie van tegenstrijdige belangen onder de lidstaten die er deel van uitmaken. Wat voor Italië van groot belang is, is niet interessant voor Duitsland. En verzoening tussen de tegengestelde belangen in het tijdperk van de gemeenschappelijke munt is onmogelijk gebleken. Dit komt omdat Duitsland, de dominante economische macht van de eurozone, erin is geslaagd om te regeren en te domineren. Het gebruikt de euro in zijn voordeel en andere landen buigen en gehoorzamen, in plaats van zich te verzetten of bezwaar te maken.

    Het is voor Italië tijd om de eurozone te verlaten. Tot nu toe hebben Italiaanse politici gevreesd voor de negatieve effecten op korte termijn van een dergelijke exit. Toch zullen de kosten van het uitstellen van de uitstap van Italië uit de eurozone uiteindelijk veel groter blijken te zijn dan de kosten van een breuk.

    Industriële vermogen

    Het besluit van de coalitieregering van de Five Star Movement en de Lega om bij Brussel een begroting voor 2019 in te dienen met een tekort van 2,4 procent, was duidelijk een stap in de goede richting. Italiaanse beleidsmakers moeten de economie versterken door de binnenlandse vraag te vergroten en de welvaart van de mensen te beschermen. In een crisis kunnen ze de strikte fiscale (door Duitsland voorgeschreven) regels van Brussel niet volgen.

    Italië moet ophouden met dansen op de bevelen van Berlijn en de euro vaarwel zeggen. Door terug te keren naar de lire zal het land zijn politieke, economische en institutionele soevereiniteit terugwinnen. Want Italië heeft nog steeds het op een na grootste industriële vermogen (na Duitsland) in de eurozone, met een bbp van 19 procent. Het land produceert vliegtuigen, auto’s, wapens, elektronische systemen, parfums, schoenen en kleding. Het exportpotentieel is nog steeds omvangrijk.

    Er is nog een reden om de euro te verlaten. Italië heeft energie nodig in de vorm van goedkope olie en gas. Door de euro te verlaten, kan het olie uit Libië en gas uit Gazprom krijgen. Dit zou zijn productiekosten verlagen. Combineer dat met een flexibele nationale valuta en de Italiaanse economie zou extreem concurrerend worden.

    Kortom, als Italië blijft varen in de turbulente zee van de eurozone, zullen krachtige winden het land tot zinken brengen. Maar als op basis van politiek leiderschap wordt besloten om van koers te veranderen en terug te keren naar de nationale munt, zal Italië nog steeds in staat blijken zichzelf te redden.

    Karderinis Isidoros

    Over de auteur:

    Isidoros Karderinis werd geboren in 1967 in Athene. Hij is romanschrijver, dichter en columnist. Hij studeerde economie en heeft postdoctorale studies afgerond in de toeristische economie. Zijn artikelen zijn wereldwijd gepubliceerd in kranten, tijdschriften en websites. Zijn gedichten zijn vertaald in het Engels, Frans en Spaans en gepubliceerd in poëzie bloemlezingen, in literaire tijdschriften en in literaire bladen van kranten. Hij heeft zeven poëzieboeken en drie romans gepubliceerd. Zijn boeken zijn gepubliceerd in de VS, Groot-Brittannië, Spanje en Italië.

    Facebook: Karderinis Isidoros
    Twitter: isidoros Karderinis
    Email: [email protected]

    Voetnoot: Deze column is op persoonlijke titel geschreven door Karderinis Isidoros. Zijn standpunten hoeven dan ook niet de visie van Marketupdate te vertegenwoordigen. Dit artikel verscheen eerder in de Fair Observer.




  • Meer winst maken met jouw onderneming

    Als ondernemer draait jouw zakelijke leven om winst maken met jouw bedrijf. Niet erg verrassend, aangezien dit natuurlijk het belangrijkste doel van jouw bedrijf is. Hoe meer winst je maakt, hoe beter. Maar hoe kun je er eigenlijk voor zorgen dat jouw winst wordt vergroot? In dit artikel lees je niet alleen hoe je jouw omzet kunt vergroten, maar ook hoe je het best kunt besparen op onnodige kosten.

    Durf te handelen

    Lef en durf lijken twee sleutelwoorden te zijn wanneer je de winst van jouw bedrijf wil vergroten. Je kunt nog zulke mooie groeiplannen hebben, maar zonder lef en durf zal je deze nooit goed kunnen uitvoeren. Immers, bij groeiplannen horen nu eenmaal investeringen. Tal van ondernemers zijn bang om uitgaven te doen; en dat is jammer. Want zonder investeringen kom je niet heel ver. Investeren en de risico’s die dit met zich meebrengt zijn inherent aan het ondernemerschap.

    Desalniettemin is het goed hierbij steeds in het achterhoofd te houden dat de beste ondernemers het lef hebben om te investeren en de risico’s die daarbij komen kijken te accepteren. Een grotere winst is een prachtige beloning voor de getoonde lef!

    Doelgroep vergroten

    Wanneer je jouw doelgroep vergroot, is de kans groter dat jij jouw producten of diensten kunt verkopen. Het vergroten van jouw doelgroep kan op verschillende manieren. Zo kun je binnen jouw huidige productlijn extra producten aanbieden om een nieuwe doelgroep te trekken. Ook kun je naast de bestaande producten nieuwe producten ontwikkelen en deze op de markt brengen. Ten slotte kan ook gedacht worden aan het aanboren van een geheel nieuwe markt, waarbij met name gedacht kan worden aan uitbreiding naar het buitenland. Vanuit Nederland zijn de buurlanden België en Duitsland ideale opstapjes om een grotere doelgroep aan te spreken en te bedienen.

    Contractmanagement

    Waar je aan de ene kant jouw omzet wil vergroten, loont het zich aan de andere kant ook om je uitgaven enigszins te beperken. Neem bijvoorbeeld jouw contract management. Zeker wanneer je een grotere onderneming hebt, is het nog wel eens lastig om goed overzicht te houden in jouw contracten en de looptijd daarvan . Hierdoor kan het voorkomen dat ongunstige contracten stilzwijgend worden verlengd of goede deals juist aflopen.

    Om dit te voorkomen kun je gebruik maken van contract management software. Op deze manier krijg je tijdig een melding om contracten op te zeggen, contracten te verlengen of te onderhandelen over betere voorwaarden in een nieuw contract. Dit kan leiden tot forse besparingen, zodat jouw uiteindelijke winst hoger uitvalt.

    Dit artikel is tot stand gekomen door een samenwerking met Ligo