Marketupdate

Blog

  • ‘Peak gold’ voor de goudmijnen?

    Volgens onderzoeksbureau Thomson Reuters en diverse grote bedrijven in de goudmijnsector zal de productie van goud spoedig een piek bereiken. Gebrek aan nieuwe investeringen en een dalende opbrengst uit operationele mijnen zal op termijn zorgen voor een daling van het aanbod van ‘nieuw goud’. Vorig jaar steeg de wereldwijde goudmijnproductie nog met 1% naar een recordniveau van 3.155 ton, maar dat niveau is niet haalbaar als de goudprijs op dit lage niveau blijft hangen. Analisten van GFMS voorziet voor 2016 een krimp in de wereldwijde productie van goudmijnen van ongeveer 3%. Dat kan op termijn een opwaartse druk geven op de prijs van goud.

    Dit artikel verscheen op eerder een partner blog

    kalgoorlie-pit-goldmine

    Mijnbouwsector verwacht daling van productie goudmijnen

  • Deze quotes van Warren Buffett zijn nog steeds actueel…

    Warren BuffettVan echte paniek op de beurs is nog net geen sprake maar heel veel scheelt het onderhand niet meer. De AEX noteert al meer dan 100 punten oftewel zo’n 20% onder de piek van vorig jaar. In minder dan twee jaar werd olie ruim 70% goedkoper en de Chinese beurs staat enkel dit jaar al 18% in de min.

    Wanneer aandelenmarkten alsmaar dalen lijkt het op een gegeven moment verstandig aandelen in de uitverkoop te doen en te wachten op betere tijden. Maar is dat eigenlijk wel zo verstandig? Wij selecteerden een aantal aansprekende quotes van Warren Buffett die beleggers volgens ons maar beter ter harte nemen.

    Vriendelijke groet,
    Hendrik Oude Nijhuis

    http://www.beterinbeleggen.nl

    1. Focus altijd op de lange termijn

    "If you aren't willing to own a stock for ten years, don't even think about owning it for ten minutes. Put together a portfolio of companies whose aggregate earnings march upward over the years, and so also will the portfolio's market value."

    "Over the long term, the stock market news will be good. In the 20th century, the United States endured two world wars and other traumatic and expensive military conflicts; the Depression; a dozen or so recessions and financial panics; oil shocks; a flu epidemic; and the resignation of a disgraced president. Yet the Dow rose from 66 to 11,497."

    2. Prijs is wat anders dan waarde

    "Long ago, Ben Graham taught me that 'Price is what you pay; value is what you get.' Whether we are talking about socks or stocks, I like buying quality merchandise when it is marked down."

    "For some reason, people take their cues from price action rather than from values. What doesn't work is when you start doing things that you don't understand or because they worked last week for somebody else. The dumbest reason in the world to buy a stock is because it's going up."

    3. Laat u niet meeslepen door emoties

    "Look at market fluctuations as your friend rather than your enemy; profit from folly rather than participate in it."

    "The most important quality for an investor is temperament, not intellect. You need a temperament that neither derives great pleasure from being with the crowd or against the crowd."

    "Unless you can watch your stock holding decline by 50% without becoming panic-stricken, you should not be in the stock market."

    "We simply attempt to be fearful when others are greedy and to be greedy only when others are fearful."

  • Overzicht: Beurzen wereldwijd kleuren rood

    Wereldwijd zijn de aandelenmarkten dit jaar bijzonder slecht begonnen. Het volgende overzicht van Pension Partners laat zien hoeveel procent verschillende indices wereldwijd gedaald zijn ten opzichte van begin dit jaar en ten opzichte van de laatste piek. Merk op dat veel verschillende beurzen inmiddels in een ‘bear market’ terecht zijn gekomen, wat betekent dat de koersen minstens 20% gedaald zijn ten opzichte van de top.

    stocks-worldwide-down

    Aandelenmarkten wereldwijd hard onderuit

    (h/t: @MktOutperform)

  • Van welvaartsstaat naar neoliberale dominantie naar ???

    Door Lou Keune

    De Tweede Kamer verkiezingen van 2017 kondigen zich aan. De twee regeringspartijen zijn al even bezig met wat afstand van elkaar nemen. Zij beginnen hun ‘eigen verhaal’ de presenteren, in een collegiale onderlinge verhouding, maar toch. De verkiezingen ingaan zonder een eigen identiteit maakt je zeer kwetsbaar. Daar komt bij dat de steeds weer oplopende spanningen in de samenleving, over een grote veelheid van kwesties, flink beginnen te tellen. Er is grote ongerustheid over hoe het verder moet met de verzorgingsstaat, de internationale migratie, de sociale zekerheid, het klimaat, de internationale en binnenlandse veiligheid, om maar enkele voorbeelden te noemen. Waar willen de partijen heen? Verkiezingen winnen met wat rozen en tomaten, mooie verhalen en debattrucs, dat zit er niet meer in. Mensen willen weten waar de partijen voor staan, hoe ziet de toekomst eruit, hoe die te bereiken?

    lou keuneEen van de onderwerpen waarover gesproken gaat en moet worden is dat van de sociaaleconomische orde. Mensen hebben begrepen dat de manier waarop de samenleving nu is ingericht, op zijn zachtst gezegd niet ideaal is. Lang is de overtuiging breed gedragen, zeker sinds het vallen van ‘De Muur’, dat allerlei sociaaleconomische beleidslijnen tot de normaliteit behoren. Is er hoge werkloosheid? Dan moeten de arbeidskosten omlaag want wij moeten onze internationale concurrentiekracht versterken. Dus moet er geflexibiliseerd worden, moeten lonen en uitkeringen ‘bevroren’ worden, worden allerlei arrangementen van de verzorgingsstaat en sociale zekerheid ingekrompen, moeten onderwijs en gezondheidszorg onder het regime van de markt komen, en zo meer. En dat alles onder de paraplu van bezuinigingen en dereguleren.

    Griekenland

    Moet Griekenland uit de penarie geholpen worden? Dan zal ook daar moeten worden bezuinigd en gedereguleerd, zal de overheid flink kleiner moeten worden, worden public goods als havens en eilanden in de uitverkoop gedaan, de lonen, uitkeringen en pensioenen verlaagd, wordt de pensioenleeftijd verhoogd en zelfs de regering zo niet de hele bevolking onder curatele geplaatst. En dat vanuit een frame van Grieken die te lui zijn om te werken, bovendien corrupt en graag het handje ophouden. Ik wil niet beweren dat er geen problemen zijn in Griekenland. Maar het huidige beleid van de Europese Unie, de Europese Centrale Bank, en het Internationale Monetaire Fonds verruimt en verdiept de problemen, met grote gevolgen voor de levensstandaard van de meeste Grieken.

    Ook in deze kwestie blijven de rijken en vermogenden buiten schot ondanks diverse voorstellen van de Griekse regering om eerst daar maar eens aan te beginnen. Bijvoorbeeld met het aanpakken van de corruptie, de belastingontduiking en de kapitaalvlucht. Maar ja, dat past niet binnen het frame van het neoliberale denken, de rijken zijn broodnodig voor een betere toekomst van het land. Rijken moet je juist binnenlaten en aanhalen, het zijn zij, aldus dat vertoog, die investeren, en zonder investeerders lukt het niet. Zij beschikken over de vereiste propensity to invest, om maar eens het jargon te citeren. Loontrekkers en uitkeringsontvangers lijden aan een te hoge propensity to consume. Tja, zo ken ik er nog wel een paar.

    Beperkingen en tegenstrijdigheden

    De beperkingen en tegenstrijdigheden van dat soort opvattingen en beleid krijgen steeds meer aandacht. Neem die kwestie van bezuinigen en flexibiliseren. Die gedachte gaat er vanuit dat om internationaal te kunnen concurreren de productie goedkoper moet. Tegelijkertijd maken de pleitbezorgers van dit beleid zich zorgen om het consumentenvertrouwen. Want ja, als dat te laag is gaan mensen niet meer kopen. Maar hoe kun je mensen zover krijgen om meer te gaan kopen als je hen tegelijkertijd de middelen ontneemt? En neem dat punt van het internationale concurrentievermogen, dat is ook zo’n raar verhaal. Want is dat niet alleen maar een beleid van gaten met gaten vullen? Immers, hoe groter de concurrentiekracht van Nederland, des te meer export; maar dat moet dan toch ten koste gaan van de export van een ander land? Dus gaan ook dat land en vele andere op de toer van de internationale concurrentiekracht. En dan al die financiële ballonnen die steeds weer worden opgeblazen.

    De crisis van 2008 is nog lang niet uitgewerkt en opnieuw ziet de De Nederlandse Bank zich genoodzaakt te waarschuwen dat de beurskoersen niet meer de reële waarde van bedrijven representeren. De prijzen van huizen stijgen weer. De groei van de financiële sector gaat alsmaar door, nauwelijks gemitigeerd door beperkende maatregelen, alsof Joris Luijendijk, om maar iemand te noemen, niet luid en duidelijk de noodklok heeft geluid.

    Boemerangs

    Dergelijk beleid komt steeds meer onder druk te staan. Niet alleen vanwege zijn tegenstrijdigheden, ook omdat de onvrede daarover toeneemt. Het neoliberale beleid dat sinds de jaren tachtig domineert in veel landen, zo niet wereldwijd, veroorzaakt zijn eigen boemerangs. Neem het milieu. Aan het neoliberale beleid is inherent dat gemikt wordt op economische groei gemeten met de indicator bbp. Ik ga hier niet nogmaals in op alle tekorten die kleven aan deze indicator, zie daarvoor mijn eerdere column. Ik wil er slechts op wijzen dat het een verdere ontwikkeling in de richting van ecocide impliceert. Dat wil eigenlijk zeggen dat de veronderstelling onder dat groeibeleid dat wij het allemaal beter krijgen niet klopt, integendeel.

    Neem ook het voortdurend mikken op versterking van de positie van de rijken en vermogenden, daaraan is een groeiende ongelijkheid op gebieden als levenskansen, inkomens en vermogens inherent. Uit een dezer dagen verschenen rapport van Oxfam Novib blijkt ‘dat de 62 rijkste mensen evenveel bezitten als de armste 3,5 miljard mensen op aarde. In 2010 hadden 388 rijken nog evenveel in handen als de armste helft van de wereldbevolking’. Dat roept toch onvrede en verzet op? Of zou het nu voor de eerste keer in de menselijke geschiedenis kunnen gebeuren dat mensen dit alles maar accepteren, er zich bij neerleggen? De werkelijkheid is anders, steeds meer boemerangs manifesteren zich, bijvoorbeeld in populisme, in extremisme, in racisme, in wantrouwen in ‘de politiek’, en ook in migratie en in verzet.

    TINA of TATA

    De op dit moment dominante sociaaleconomische orde, het neoliberalisme, verliest langzaam maar zeker zijn almachtigheid. Was het gedurende decennia, sinds de jaren tachtig, nog zo dat zij breed werd gedragen door geloof en vertrouwen, ‘zo werkt het nu eenmaal’, nu slaat de twijfel toe, wereldwijd. En stelt men zich de vraag ‘kan dat niet anders?’

    Natuurlijk kan het anders. Samenlevingen kunnen zich op andere manieren ontwikkelen dan op een gegeven moment actueel is. Het neoliberalisme is ook maar een specifieke vorm van inrichting van de samenleving, is historisch in de zin van onder bepaalde maatschappelijke omstandigheden bovengekomen. Die vorm, die orde komt voort uit o.a. de beperkingen en tegenstrijdigheden van het model dat daarvóór sinds de Tweede Wereldoorlog wereldwijd dominant was. Dat was dat van de welvaartsstaat.

    Ik wil een volgende keer op dat model ingaan, inclusief zijn resultaten en tekortkomingen. Het leidde tot neoliberalisme, het model waarvan Margaret Thatcher zei: ‘There Is No Alternative’, ‘TINA’ dus. Wat zij niet inzag is dat ook dat model ‘maar’ historisch is, van tijdelijke aard. Het loopt vast in zijn eigen beperkingen en tegenstrijdigheden. En de alternatieven, door Susan George samengevat onder de afkorting ‘TATA’ (‘There Are Thousands of Alternatives’) manifesteren zich steeds duidelijker. Ook daarop kom ik terug.

    Lou Keune

    Voor meer teksten van Lou Keune, zie www.loukeune.nl of www.platformdse.org.

  • Nikkei index in een ‘bear market’

    De Japanse Nikkei index zakte woensdag naar het laagste niveau in 3,5 jaar tijd en is daarmee officieel in een ‘bear market’ terechtgekomen. De index verloor 2,2% en staat daarmee 21% lager dan het hoogtepunt van bijna 21.000 punten in juni vorig jaar. Zorgen over de groei van de wereldeconomie, die zelfs uitgesproken werden door het IMF, veroorzaken wereldwijd een verkoopgolf in aandelen. Die zorgen worden versterkt door een aanhoudende daling van de olieprijs.

    Niet alleen in Japan gaan de aandelenkoersen hard onderuit. De Hang Seng index in Hong Kong zakte woensdag met 3,8% naar het laagste niveau sinds juli 2012, terwijl de Zuid-Koreaanse Kospi index met 2,4% onderuit ging. Ook in China voerde het negatieve sentiment de boventoon, al bleven de verliezen daar beperkt tot 1,5%.

    AEX ook in ‘bear market’

    Ook dichter bij huis gaat het hard omlaag, want de AEX index zakte woensdag door de 400 puntengrens. Eind november stond de AEX nog op bijna 470 punten en in augustus werd zelfs de 500 punten even aangetikt. Ook de AEX is dus technisch gezien in een bear market terechtgekomen.

    nikkei-index

    Nikkei index in een bear market, 21% lager dan de top van vorig jaar (Bron: Wall Street Journal)

  • IMF verlaagt opnieuw groeiverwachting wereldeconomie

    Het IMF heeft vandaag voor de derde keer in minder dan een jaar tijd haar groeiverwachtingen voor de wereldeconomie naar beneden bijgesteld. De verwachtingen werden naar beneden bijgesteld, nadat bekend werd gemaakt dat de economie van China in het vierde kwartaal met 6,9% op jaarbasis was gegroeid. Dat zijn percentages waar we in de Westerse wereld alleen maar van kunnen dromen, maar voor Chinese begrippen waren het de zwakste groeicijfers sinds 2009.

    Een zwakkere groei in China is niet de enige reden voor het IMF om somberder te zijn over de wereldeconomie. Door de daling van de grondstofprijzen en de olieprijs zijn ook heel veel andere landen in de problemen gekomen. Vooral de BRICS-landen worden getroffen door een combinatie van dalende grondstofprijzen en een kapitaalvlucht richting de dollar. De waarde van de Russische roebel en de Zuid-Afrikaanse rand zijn door al deze problemen sterk gedaald ten opzichte van de dollar.

    Groeivertraging China

    Het IMF voorziet nu een groei van de wereldeconomie van 3,4% in 2016 en 3,6% in 2017, terwijl men eerder nog uitging van 0,2 procentpunt meer groei in zowel dit jaar als volgend jaar. De Chinese economie zal volgens het IMF dit jaar met 6,3% en volgend jaar met 6% groeien. Dat betekent een verdere terugval ten opzichte van de 6,9% groei die in 2015 gerealiseerd werd.

    IMF“We zien geen grote veranderingen in de fundamenten van de Chinese economie ten opzichte van zes maanden geleden, maar de markten zijn zeker erg geschrokken van de recente gebeurtenissen en vinden het lastig om deze signalen te interpreteren”, zo verklaarde IMF-econoom Maury Obstfeld in een videoboodschap. Hij merkt ook op dat de financiële markten nogal volatiel en risico-avers zijn en daarom vrij sterk reageren op het macro-economische nieuws.

    Voor de Eurozone verhoogde het IMF haar groeiprognose met 0,1 procentpunt naar 1,7%, terwijl het vooruitzicht voor de Amerikaanse economie voor dit jaar en voor volgend jaar met 0,2 procentpunt verhoogd werd naar 2,6%. Het IMF ziet tekenen van herstel in de Amerikaanse economie, maar ziet ook bedreigingen in de lage olieprijs en de waardestijging van de dollar. Dat eerste remt de investeringen in de energiesector, terwijl het tweede ongunstig is voor de exportcapaciteit van de Amerikaanse economie als geheel.

    Wereldwijde recessie mogelijk?

    Volgens de Amerikaanse bank Morgan Stanley is er dit jaar 20% kans op een wereldwijde recessie. Men spreekt van een wereldwijde recessie als de economie minder dan 2,5% groeit, omdat dat de minimale groei is die compenseert voor de groei van de wereldbevolking. De aandelenmarkten wereldwijd gingen begin dit jaar ongekend hard onderuit, niet alleen in China maar ook in de rest van de wereld. Veel beleggers zijn nerveus geworden en zien in de daling van de grondstofprijzen een signaal dat het slecht gaat met de wereldeconomie. Volgens Obstfeld doen centrale banken van Japan en Europa er verstandig aan een extreem soepel monetair beleid te hanteren. Ook hoopt hij dat deze economieën meer fiscale stimulering gaan toepassen om de economie aan te jagen. Vooral investeringen in infrastructuur is volgens de IMF-econoom een onderwerp dat de regeringen op tafel zouden moeten brengen. TIP: Verwacht je een nieuwe recessie in 2016? Zorg dat je een goed gespreide portefeuille hebt! Wist je dat het toevoegen van goud aan de beleggingsportefeuille een betere verhouding oplevert tussen risico en rendement? En wilt u weten wat de optimale weging van goud is? Download dan de goudgids die Goudstandaard in samenwerking met Slimbeleggen maakte.

  • Investors see a new opportunity in pink diamonds

    Not only pink, but also red diamonds are becoming very rare as time passes by. This is because fewer mines remain operational and less mines are being discovered. On a global scale only 30 mines remain operational. De Beers, the biggest diamond company in the world, estimates only a 1% chance on finding new exploitable diamond mines.

    Auction: 51 pink diamonds

    Soon, a collection of 55 diamonds, consisting of pink and purple red diamonds, and four ‘Fancy Red’ diamonds, will be auctioned. The collection goes under the name “Argyle Pink Diamonds Tender” Collection. This is a very remarkable event because in the last thirty years there were only thirteen red diamonds sold at these annual actions.

    argyle_pink_jubilee_rio_tinto

    Argyle Pink Diamonds

    Australia: country of the pink diamond

    The Argyle mine in Australia is responsible for the mining of this exclusive collection. Almost the only known place on earth known to be a source of pink and red diamonds is this mine. The demand for this mine’s diamonds kept rising for years which leads to sensational sales for the Rio Tinto’s Argyle mine. The prices are much higher for these diamonds compared to the prices of white diamonds.

    Asia, a growing market

    The price increases aren’t that strange if you take a look at the demand from the Asian continent. In 2000 Asia only covered 8% of the marked. In 2012 China and Hong Kong represented 13% of the global demand. In 2017, their share is probably going to rise to 18%.

    About BAUNAT Diamonds: If you would like to know more about pink or white diamonds and you want to invest in this market, don’t hesitate to contact the experts of BAUNAT. (http://www.baunatdiamonds.com/en) They will give you the appropriate advice to make the best investment.

  • Vooruitzichten zijn belangrijker dan de cijfers!

    Deze bijdrage is afkomstig van Beurshalte

    Maandag 11 januari 2016 kwam Alcoa, de Amerikaanse aluminiumreus, met cijfers over het vierde kwartaal van 2015. Met die gebeurtenis is het nieuwe cijferseizoen officieus van start gegaan. De grote en misschien ook wel bange vraag is of de bedrijven de Chinese grauwsluier over de aandelenbeurzen kunnen verdrijven. Dat is niet uitgesloten, want dat gebeurde ook aan het einde van het derde kwartaal van 2015.

    Ook toen zagen we het somber in. De markt had een daling van de winstgevendheid ingecalculeerd van gemiddeld 4,3%. Het bleek met een daling van 0,8% allemaal reusachtig mee te vallen. Van puur enthousiasme schoot de S&P 500 met 10% de lucht in. Het herstel verraste de kenners!

    Sombere verwachtingen

    Evenals toen is het ook nu weer China dat beleggers schrik aan jaagt met zijn tot mislukking gedoemde pogingen greep op een op hol geslagen markt te krijgen. Angst en schrik hebben de aandelenkoersen omlaag gejaagd. Tegelijkertijd hebben ze echter ook de verwachtingen voor de bedrijfsresultaten mee omlaag getrokken. Dat gebeurde ook aan het einde van de zomer van afgelopen jaar! Dat zou nu ook zomaar weer kunnen gebeuren.

    guidanceDe koers van een aandeel ten tijde van het cijferseizoen wordt voornamelijk door twee factoren bepaald. De uiteindelijke cijfers zijn natuurlijk de belangrijkste. Bedrijven zijn er meester in geworden om verwachtingen omlaag te praten, waarna het niet zo moeilijk om die bijgestelde verwachtingen royaal te verslaan met alle positieve gevolgen van dien. Dat proces voltrekt zich ook dit keer weer. Opnieuw gaat de markt uit van een winstdaling.

    Het grootste slachtoffer zal de sector energie zijn met een winstdaling van maar liefst 70%. Tellen we deze sector niet mee, dan zullen bedrijven een omzet- en winststijging noteren van slechts 1,1%. Daar moet menig bedrijf zonder veel problemen aan voorbij kunnen stuiven. Een hinderlijke bijkomstigheid is weer wel, dat bij de vooruitzichten voor 2016 wel hoog ingezet wordt op 8,3% in de winstgroei van bedrijven, die uit de energiesector uitgezonderd. De omzet moet in 2016 met gemiddeld 4,4% omhoog!

    Inkoop aandelen

    Een tweede factor van belang vormen de talrijke programma’s voor inkoop van eigen aandelen. Dat is al jaren een continue proces van belang met uitzondering van de maand voorafgaand aan de bekendmaking van de cijfers. Dankzij die programma’s vinden koersen een stabiele steun met als enige uitzondering de genoemde maand. Dan willen er nog weleens onverwachte dingen gebeuren. Dit zijn uiteraard allemaal algemeenheden. En die programma’s winnen nog steeds aan populariteit. Volgens Capital Economics is er in 2015 waarschijnlijk voor een bedrag van $868 miljard eigen aandelen opgekocht.

    En toch staan beide factoren niet garant voor succes. Dat bewees het eerder genoemde Alcoa. Het kwam met cijfers die de consensus versloegen en het heeft een programma voor inkoop eigen aandelen ter waarde van luttele miljarden dollars en toch ging de koers na het bekend worden van de cijfers met 9% onderuit. Alcoa verslikte zich in een derde factor van eminent belang en dat is de guidance. Die zag er niet goed en dus lieten beleggers het aandeel vallen. Niet alles laat zich sturen door getructe ceo ’s, zo blijkt ook nu weer! Het wordt met andere woorden ook dit keer weer spannend. Het is weer afwachten wat de ceo ‘s weer te vertellen hebben en hoeveel geld ze bereid zijn te doneren om de beurskoers te steunen. Pas dan kunnen we vaststellen of de berenmarkt dit keer wel is gearriveerd!

    Cor Wijtvliet

    Hoofdredacteur Beurshalte.nl

    beurshalte-logoOver Beurshalte:

    Dagelijks publiceert Beurshalte nieuwsbrieven en columns van leden van de redactie en van gastauteurs over de wereld van beleggen en alles wat ermee samenhangt. Daarnaast publiceert beurshalte wekelijks een nieuwsbrief met unieke inhoud over relevante beleggingsthema’s. Belangstellende lezers kunnen een gratis abonnement nemen. Als u geïnteresseerd bent, kunt u zich hier aanmelden!

  • Leeglopen van bubbels

    De Bank for International Settlements, ook wel de bank van de centrale banken genoemd, concludeert in een nieuw opzienbarend rapport dat er wereldwijd géén sprake is van seculaire stagnatie (een tijdperk van structureel lagere groei), maar dat het werkelijke probleem schuilt in kredietbubbels die de reële economie verstoren.

    bisDe BIS onderzocht alle recessies in de Westerse wereld sinds de jaren ’60. Daaruit blijkt dat de lange nasleep van de Lehman-crisis (die in 2008 begon) bijna volledig verklaard kan worden door de vernietigende effecten van de neergang die volgt op het uiteenspatten van een kredietbubbel.

    Nader toegelicht: Tijdens de hausse slokt de kredietbubbel steeds meer middelen op. Denk aan werknemers die tijdens de huizenbubbel overstapten naar de bouw- of makelaarssector (hypotheekadviseurs schoten bijvoorbeeld als paddenstoelen uit de grond). Dit potentieel wordt volgens de BIS onttrokken uit de meer productieve sectoren van de economie. Als vervolgens die bubbel uiteenspat verergeren de misallocatie van kapitaalgoederen. Het kan dat maar liefst acht jaar duren om deze giftige erfenis uit de weg te ruimen. Dit komt door krappe kredietmogelijkheden en een verstoord financieel systeem. Ook gaat de nasleep van een economische crisis vaak gepaard gaat met desastreuze overheidsbezuinigingen.

    Sneller herstel

    Zo beargumenteert de BIS dat de Verenigde Staten na de financiële crisis sneller herstelde dan Europa. De Noord-Amerikanen pakten sneller hun slechte schulden aan en dwongen banken nieuw kapitaal op te halen, daardoor bleef een kredietkrapte uit. Europa treuzelde echter, omdat de machtige banklobby maatregelen tegenhield. Politici kozen ervoor de hefboom van banken te verkleinen door de kredietgroei te beperken, in plaats van banken nieuw kapitaal op te laten halen. Voor deze beleidsfout(en) heeft Europa een hoge prijs betaald, want de werkloosheid is in veel landen nog steeds erg hoog.. Claudio Borio, hoofdeconoom bij de BIS en tevens hoofdauteur van het rapport, stelt:
    "Het terugkoppelingseffect van deze verloren productiviteit is 0,7% van het bbp per jaar. De totale schade over het afgelopen decennium ligt op 6% van het bbp."
    Dit zijn extreme bedragen en helaas zit achter deze bedragen erg veel menselijk leed. Het is erg moeilijk de verantwoordelijken hiervoor te vinden, laat staan te straffen... Sander Noordhof

    gs-logo-breed

    Deze column van Sander Noordhof verscheen afgelopen vrijdag in de nieuwsbrief van Goudstandaard.

  • Olie uit North Dakota is al niets meer waard

    De olieprijs is in anderhalf jaar tijd gezakt tot minder dan $30 per vat, maar dat is niet de prijs die overal betaald wordt. Voor lage kwaliteit olie, dat een hoge concentratie zwavel bevat, wordt een nog lagere prijs gerekend. Zo laag dat er bijna niets meer aan te verdienen valt, zo merkte Bloomberg op. Het meest extreme voorbeeld vinden we in North Dakota, waar de olieprijs maandag een dieptepunt van -$0,50 bereikte.

    Producenten in deze Amerikaanse staat moeten inmiddels geld bijleggen om een koper te vinden voor hun olie. Dat terwijl ze een jaar geleden nog $13,50 en in januari 2014 zelfs $47,60 vingen voor een vat van 159 liter. Dat komt omdat er in dit gebied geen pijpleidingen zijn waar deze lage kwaliteit olie mee vervoerd kan worden en handelaren zijn aangewezen op kostbaarder en langzamer transport over de weg en over de rails.

    north-dakota-oil

    Olie uit North Dakota is al niets meer waard (Bron: Bloomberg)

    Lagere olieprijs

    De verwerkingskosten van de olie uit North Dakota zijn door de sterke zwavelconcentratie ook veel hoger, waardoor het goedje tegen een lagere prijs verhandeld wordt dan bijvoorbeeld een vat Brent of WTI olie. De extra kosten voor transport en raffinage zijn inmiddels zo hoog dat de productie van de kleine 15.000 vaten per dag in North Dakota zelfs geen cent meer oplevert.

    Ook elders in de wereld voelt men de pijn van de lage olieprijs, zoals in Canada. Daar produceert men teer, een dikke en kleverige op aardolie gebaseerde substantie die alleen tegen zeer hoge kosten geraffineerd kan worden tot bruikbare brandstoffen. De zware milieuverontreiniging die veroorzaakt wordt met de winning van olie uit teerzanden zal bij de huidige olieprijs ook een keer stoppen, omdat het vandaag de dag nog maar $8,35 per vat oplevert. Minder dan twee jaar geleden kwam deze olie nog voor bijna $80 per vat op de markt.

    Bij een zeer lage olieprijs kan het nog lucratief zijn te blijven produceren, zeker als er schulden betaald moeten worden. Maar als de prijs negatief is, zoals in het geval van North Dakota, dan is het verstandiger om meteen de productie stil te zetten.

  • Draaide de NAVO interventie in Libië om goud?

    In oktober 2011 werd de Libische dictator Gaddafi vermoord door rebellen die gesteund werden door het Westen. De NAVO speelde een belangrijke rol in de omverwerping van het regime, dat volgens de officiële verklaring plaats moest maken voor democratie. Maar achter de schermen speelden er compleet andere belangen en argumenten mee, zo blijkt uit emails van Hillary Clinton die eind vorig jaar gepubliceerd werden. In één van die emails blijkt dat de NAVO niet uit was op het brengen van democratie, maar op het voorkomen van de totstandkoming van een door goud gedekte Afrikaanse valuta.

    In deze email die op 2 april 2011 naar Clinton verstuurd werd staat beschreven dat Gaddafi de intentie had om de goudreserve van zijn land – in totaal 143 ton – te gebruiken voor een nieuwe Afrikaanse munteenheid op basis van de Libische gouden dinar. Deze munteenheid werd door Frankrijk gezien als een bedreiging, omdat veel Afrikaanse landen in die regio op dat moment hun munt gekoppeld hadden aan de Franse franc (en later de euro).  Sarkozy was bang dat Frankrijk haar invloed in deze regio zou verliezen, zo maken we op uit de vertrouwelijke email naar Clinton. De introductie van een goud gedekte munteenheid was naar verluid één van de redenen van Sarkozy om een aanval op Libië uit te voeren.

    In de email wordt zelfs puntsgewijs duidelijk gemaakt welke doelen men dacht te bereiken met het dwarsbomen van de plannen van de Libische dictator (en dat is een beetje uit de hand gelopen)…

    1. De wens om een groter marktaandeel te krijgen in de olieproductie van Libië
    2. Uitbreiding van de Franse invloedssfeer in Noord-Afrika
    3. Verbetering van de interne politieke situatie in Frankrijk
    4. Het Franse leger de kans geven om zichzelf wereldwijd weer op de kaart te zetten
    5. Voorkomen dat Gaddafi de rol van Frankrijk overneemt als de dominante macht in Frans West Afrika.

    gaddafi

    Was introductie goud gedekte munt door Gadaffi werkelijke reden voor NAVO operatie Libië?