In dit filmpje laten John Bird en John Fortune (the long Johns) op een humoristische wijze zien wat de kern was of is van investment banking. Satire, maar daardoor niet minder scherp.
Blog
-
Minder olie voor steeds meer geld
Nog maar onlangs verscheen de World Energy Outlook (WEO) van het Internationale Energie Agentschap. De boodschap van het Agentschap was duidelijk. De tijden van een overvloed aan energie tegen een schappelijk prijsje zijn voorgoed voorbij, schalieolie of geen schalieolie.
Kosten
Het probleem waar de grote oliemaatschappijen mee kampen zijn de razendsnel stijgende kosten om steeds minder energie te kunnen winnen. Volgens de WEO is de dagelijkse productie tussen 2000 en 2012 gestegen van 75,2 miljoen vaten per dag naar 87,1 miljoen vaten per dag. Echter, ruim een derde van de productiestijging komt op naam van zogeheten onconventionele olie, zoals teerolie, LNG en schalie. De kosten om die onconventionele olie te winnen zijn gemiddeld veel hoger dan van conventionele, terwijl LNG minder energie levert dan olie. De winning van conventionele olie kost tussen $ 10 en $ 70, terwijl de kosten voor een vat onconventionele olie ligt tussen $ 50 en $ 100.
Investeringen
Het gevolg van het grote prijsverschil is, dat de investeringen om nieuwe olie aan te boren gigantisch omhoog zijn gegaan. In 2000 bedroegen de investeringen van de sector $ 250 miljard, maar in 2012 waren die opgelopen naar een bedrag van maar liefst $ 700 miljard. De sterkste stijging vond plaats tussen 2005 en 2012. In 2005 beliepen de investeringen ‘slechts’$ 350 miljard. Uitgedrukt in percentages betekent het, dat de kosten om 14% meer olie omhoog te halen met 180% gestegen zijn. De conclusie ligt dan ook voor de hand, dat de verhoudingen in de oliewereld volledig uit het lood geslagen zijn.
Procentueel
De sector heeft deze inspanning alleen maar kunnen opbrengen, omdat in dezelfde periode de prijzen nog harder gestegen zijn. Bij BP hebben ze berekend, dat een vat Brentolie in 2000 slechts $ 38 kostte tegen $ 112 in 2012. Dat is met 195% een iets grotere stijging dan die van de investeringen. Dat geldt echter weer niet voor de periode 2005 – 2012. In die periode stegen de investeringen met 90% en de prijs met 75%. Het doet bijna absurdistisch aan, maar in de afgelopen twee jaren zijn de investeringen weer met 20% gestegen, maar is de prijs voor een vat olie in 2013 gemiddeld $ 5 lager dan in 2011.
De WEO wijst er niet ten overvloede op, dat de explosie in kosten en investeringen plaatsvond in een periode van extreem lage rente. Mocht de rente weer omhoog gaan, dan zullen de kosten voor de sector alleen maar verder stijgen.
Conclusie
De WEO stelt tenslotte vast, dat tot 2035 de productie van conventionele olie met 41 vaten per dag gaat afnemen. Kosten zullen dus nog meer gaan stijgen. Tegelijkertijd is duidelijk, dat afnemers niet erg bereid zijn om veel meer dan $ 110 per vat te betalen. Hoe het dan moet met die stijgende investeringen, dat vertelt de WEO ook niet. Wel is duidelijk, dat de sector en de rest van de wereld zich gesteld zien voor enkele zeer cruciale vragen.
Cor Wijtvliet
Bron:
Financial Times, Toil for oil means industry’s sums do not add up. November 26, 2013
-
Venezuela wil goud ruilen voor dollars?
De afgelopen week ging het gerucht rond dat Venezuela een deel van haar goudvoorraad zou uitlenen aan Goldman Sachs in ruil voor dollars. De centrale bank van het Zuid-Amerikaanse land zou $1,85 miljard aan goudstaven als onderpand beschikbaar stellen in ruil voor een lening van $1,68 miljard aan dollars. Voor die lening zou Goldman Sachs een rente van 7,5% in rekening brengen, plus het driemaands Libor rentetarief.
Volgens documenten die Bloomberg in handen kreeg zou het gaan om een lening met een looptijd van zeven jaar, waar Goldman Sachs in totaal ongeveer $818 miljoen aan rente op zou verdienen. Daarnaast zou ook Bank of America een voorstel aan Venezuela gedaan hebben voor een lening van $3 miljard, gedekt door het goud van Venezuela. Maar zit Venezuela daar wel op te wachten?
Venezuela heeft dollars nodig
De economie van Venezuela gaat gebukt onder extreem hoge inflatie en dat gaat gepaard met bijverschijnselen zoals lege winkelschappen, een zwarte markt voor buitenlandse valuta, prijscontroles in de winkels, valutaspeculatie en stijgende aandelenkoersen. In oktober kwam de inflatie in het land uit op 54% op jaarbasis, wat voor een belangrijk deel te wijten is aan een chronisch tekort aan dollarreserves. Bloomberg schrijft dat het land driekwart van haar consumptie moet importeren uit het buitenland, import die afgerekend moet worden in dollars. Die dollars zijn via het officiële wisselkantoor niet in voldoende mate te krijgen, waardoor er op de zwarte markt veel hogere bedragen worden geboden voor dollars. Die hoge wisselkoers vertaalt zich naar aanzienlijk hogere prijzen voor alle producten die uit het buitenland afkomstig zijn.
Normaal gesproken haalt Venezuela een groot deel van haar dollars (95%) binnen met de verkoop van ruwe olie, maar die opbrengst zakt steeds verder weg. Dat komt enerzijds door de dalende olieprijs en anderzijds doordat er de afgelopen jaren te weinig geïnvesteerd is in de olie-installaties. Daardoor daalt ook het volume dat Venezuela kan exporteren.
Goud ruilen voor dollars
Venezuela heeft dus een valutaprobleem en dat wordt versterkt door het gebrek aan dollars. Maar wat moeten we dan denken van de helpende hand die de twee Amerikaanse banken hebben toegereikt? Venezuela staat op gespannen voet met de VS en het is dan ook niet echt aannemelijk dat ze met een bank als Goldman Sachs of Bank of Amerika in zee gaan, zeker niet als hun gekoesterde goudvoorraad daarvoor ter beschikking moet worden gesteld.
Het is daarom opvallend om op Bloomberg te lezen dat een woordvoerder van de centrale bank van Venezuela niet op de hoogte is van de voorstellen van Goldman Sachs en Bank of America. Ook het ministerie van Financiën van Venezuela gaf geen inhoudelijke reactie op deze ruil van goud voor dollars. Dat sterkt onze verwachting dat er van deze deals niets terecht zal komen. Vanuit het perspectief van het zuid-Amerikaanse land bezien zijn vast wel betere alternatieven te bedenken. Zijn er niet meer landen die voldoende dollarreserves hebben liggen en die bereid zijn om dat voor een zeer lage rente uit te lenen met fysiek goud als onderpand? Landen waar Venezuela een betere verstandhouding mee heeft dan de Verenigde Staten?
Goudreserve van Venezuela
Van 1999 tot en met 2012 heeft Venezuela onder leiding van Hugo Chavez 75,3 ton goud aan haar reserves toegevoegd, zo blijkt uit cijfers van het IMF. Daarvoor is naar schatting ongeveer $1 miljard betaald, goud dat vandaag de dag ongeveer drie keer zoveel waard is. De totale goudreserve van Venezuela is 367,6 ton, waarmee het land op de veertiende plaats komt van landen met de grootste goudreserves. Hugo Chavez sprak in november 2011 over de goudvoorraad als “de economische reserve voor onze kinderen”. Begin 2012 rondde Venezuela de repatriëring van de goudvoorraad af, een gebeurtenis die groots gevierd werd door Chavez.
Hugo Chavez kocht vanaf 1999 meer dan 75 ton goud (Afbeelding via Reuters)
-
China wil olie futures in yuan verhandelen
De Shanghai Futures Exchange denkt na over de mogelijkheid om olie af te rekenen in Chinese yuan. Met een nieuwe futuresmarkt voor olie in yuan denkt China een nieuw referentiepunt neer te kunnen zetten voor de olieprijs op de Aziatische markt. China nam in september de rol van de Verenigde Staten over als grootste importeur van ruwe olie. Bovendien is China tegelijkertijd een grote producent, importeur én consument van olie, waardoor het land alle papieren in huis heeft voor een succesvolle introductie van een futurescontract. Een contract dat uitgedrukt wordt in Chinese yuan.
Een Aziatische oliemarkt waar men in olie in yuan verhandelt draagt bij aan de internationalisering van de Chinese munt. Volgens ingewijden zal de Shanghai Futures Exchange ook een futuresmarkt voor olie in dollars krijgen, parallel aan futurescontracten in de Chinese valuta. De contracten zouden gebaseerd zijn op ‘medium sour crude’, het type ruwe olie dat het meest geïmporteerd wordt door China.
Chinese yuan gebruiken voor grondstoffenhandel
“De yuan wordt meer en meer erkend door de financiële markten. Ik denk dat het niet onaanvaardbaar is voor de rest van de wereld om Chinese yuan renminbi te gebruiken voor grondstoffenhandel”, zo stelt Chen Bo van handelshuis Unipec’s tegenover Reuters.
De futurescontracten voor olie hebben betrekking op de prijs voor ruwe olie zonder heffingen en belastingen. Dat zei Yang Maijun, topman van de Shanghai Futures Exchange (SHFE). De SHFE wacht nog op goedkeuring vanuit Beijing. Die goedkeuring komt er waarschijnlijk snel, aangezien de beurs een nieuw handelsplatform voor energie heeft gelanceerd in de vrijhandelszone van Shanghai. Deze vrijhandelszone is een gebied waar China dit soort financiële hervormingen doorvoert, vooral met betrekking tot de converteerbaarheid van de yuan en rentes.
Een succesvolle lancering van oliehandel in Chinese yuan kan de weg vrijmaken voor nog meer futurescontracten voor andere grondstoffen en daarmee een nog breder fundament geven aan de Chinese munt als internationale handelsmunt.
Van petrodollar naar petroyuan? (Afbeelding van Comstock Images)
-
Productie Chinese goudmijnen explosief gestegen
De Chinezen importeren niet alleen steeds meer goud, ook hebben ze de productie van de goudmijnen flink opgeschroefd. Ze laten zich daarbij niet beperken door de goudreserves in de Chinese bodem, want grote mijnbouwbedrijven in China beschikken ook over de financiële middelen om in het buitenland overnames te doen. In augustus schreven we op Marketupdate al dat China dit jaar een recordbedrag heeft geïnvesteerd in buitenlandse goudmijnen. In de eerste acht maanden van dit jaar hebben China en Hong Kong samen al voor $2,24 miljard gespendeerd aan overnames van en deelnemingen in goudmijnen in de rest van de wereld. Dat is veel meer dan de $1,96 miljard die vorig jaar door China werd geïnvesteerd in de wereldwijde goudmijnsector.
Koos Jansen verzamelde gegevens van de jaarlijkse Chinese goudmijnproductie sinds 1949 en dat levert een zeer interessante grafiek op. We zien een bijna exponentiële stijging van de Chinese goudmijnproductie in de afgelopen vijftien jaar, terwijl de wereldwijde productie slechts beperkt is toegenomen. Terwijl de wereldwijde goudmijnproductie tussen 1995 en 2012 steeg van ongeveer 2.250 naar 2.822 ton per jaar groeide de Chinese goudmijnproductie van iets meer dan 100 ton naar ongeveer 400 ton per jaar!
Chinezen investeren in goudmijnen
De Chinezen kopen vooral goudmijnen in Australië en Canada, twee landen die eveneens in de top 5 staan van landen met de grootste goudmijnsector ter wereld. De Chinezen zijn overigens niet alleen uit op goud, maar ook op andere grondstoffen zoals ijzererts, koper, aluminium, nikkel en zink. Die grondstoffen zijn nodig om de groeiende Chinese economie en haar exportmachine te voeden. In 2010 publiceerde de World Gold Council een tabel met alle overnames en investeringen van Chinese mijnbouwbedrijven in het buitenland.. Deze tabel is weliswaar drie jaar oud, maar geeft ons wel een beeld van de omvang waarmee China haar goudreserves accumuleert. Koos Jansen verwijst in zijn artikel naar andere documenten en publicaties die de Chinese strategie omtrent goud onderbouwen.
Productie van Chinese goudmijnen sinds 1949 (Bron: Koos Jansen)
Chinezen deden in 2010 al veel overnames in de goudmarkt (Bron: WGC, via Koos Jansen)
-
Dimitri Speck over de onderdrukking van de goudprijs
Journalist Lars Schall interviewde voor Matterhorn Asset Management goudkenner Dimitri Speck. In het eerste deel van het interview staat de onderdrukking van de goudprijs centraal, eerst door leasing van goud en later ook door verkoop van goud door verschillende centrale banken. De centrale banken hebben volgens Speck een zeer grote rol gespeeld in de ontwikkeling van de goudprijs over de afgelopen twintig jaar. Eerst door onderdrukking van de prijs en daarna door de prijs geleidelijke te laten stijgen. Dimitri Speck schrijft hier uitgebreid over in zijn nieuwe boek The Gold Cartel, dat eerder dit jaar verscheen.
Onderdrukking goudprijs door leasing en verkopen
Dat illustreert Speck aan de hand van onderstaande grafiek, die laat zien hoe banken begonnen het uitlenen en verkopen van goud en hoe ze daar geleidelijk weer mee gestopt zijn. De leasing van verkoop werd al rond de eeuwwisseling ingeperkt, omdat verschillende centrale banken zich committeerden aan het Central Bank Agreement on Gold (CBGA). Rond 2009 kwam er tenslotte ook een einde aan de grootschalige verkopen van goud door centrale banken.
Centrale banken bouwen leasen en verkopen steeds minder goud (Bron: Matterhorn interview)
Goud als de tegenstander van geld
In het tweede deel van het interview legt Dimitri Speck uit dat goud de natuurlijke tegenstander is van geld. Omdat de goudhoeveelheid door de natuur is vastgelegd kan alleen de goudprijs bewegen. Een stijgende goudprijs signaleert verzwakking van kredietgebaseerde valuta. Het was om die reden dat de rol van goud gemarginaliseerd moest worden in het Bretton Woods systeem van na de Tweede Wereldoorlog. Het buitenland mocht haar dollarreserves weliswaar inwisselen voor goud tegen een prijs van $35 per troy ounce, maar het was ‘not done’ om dat ook daadwerkelijk te doen. Het was dan ook niet vreemd dat de verliezers van de Tweede Wereldoorlog – Duitsland en Japan – loyaal bleven aan de nieuwe ‘dollarstandaard’.
In het tweede deel van dit interview verwijst Speck naar de ‘Blessing Lettre‘, een brief die de Duitse Bundesbank op 30 maart 1967 stuurde naar de Federal Reserve. In deze brief stelt Karl Blessing (president van de Bundesbank) de Verenigde Staten gerust, door kenbaar te maken dat Duitsland niet grootschalig dollarreserves zal inwisselen voor Amerikaans goud. De Amerikanen wisten dat ze hun belofte van $35 per troy ounce niet meer waar konden maken, omdat de uitgaven van de Amerikaanse overheid de pan uit rezen. Door de oorlog in Vietnam en door het optuigen van een verzorgingsstaat stak de VS zich steeds dieper in de schulden. Destijds waren Europese landen de grootste crediteur van de VS en de Amerikanen waren er bang voor dat Europa de stekker uit het systeem zou trekken door dollarreserves om te wisselen voor goud.
Bretton Woods
Dat gebeurde en in een paar jaar tijd verloren de Amerikanen een substantieel deel van hun goudvoorraad. In 1971 deed Nixon de goudkluizen op slot, door een einde te maken aan de inwisselbaarheid van dollars voor goud. Daarmee kwam ook de positie van de Verenigde Staten onder druk te staan, want niemand kon toen vertellen hoe lang de rest van de wereld die ongedekte dollars zou accepteren. Ruim veertig jaar na het uiteenvallen van Bretton Woods heeft de VS nog steeds haar dollarprivilege van na de oorlog. Nog steeds kan ze veel meer consumeren dan ze produceert en het verschil goedmaken met dollars. Claimbewijzen die niet meer ingewisseld kunnen worden voor goud, maar alleen maar voor nog meer claimbewijzen.
Dimitri Speck zegt dat goud geen beperking oplegt aan de groei van de geldhoeveelheid, zo lang mensen in het ongedekte geldsysteem blijven. Doordat de massa goud nog steeds niet omarmt als waardereserve kan er een gigantische kredietbubbel opgeblazen worden. Volgens Speck zal de massa op een gegeven moment ontdekken dat het niet zinvol meer is om spaargeld op een bankrekening te laten staan. Zodra men op zoek gaat naar alternatieven en de omloopsnelheid van het geld begint te stijgen zal de inflatie sterk toenemen.
Goud is belangrijk voor centrale banken
Dimitri Speck legt uit dat fysiek goud voor centrale banken een veel grotere rol van betekenis speelt dan voor de rest van de economie, omdat centrale banken niet veel verschillende mogelijkheden hebben om hun reserves in om te zetten. Vanwege hun omvang kunnen ze eigenlijk alleen richting de markt van staatsobligaties en de goudmarkt, terwijl het vermogen op privaat niveau ook omgezet kan worden in andere activa als aandelen, vastgoed, bedrijfsobligaties enzovoort.
h/t: Marcel
-
Pas op met uw beleggingen
De AEX bonst alweer tijden op deur, die toegang geeft tot koersen boven 400 punten. Welbeschouwd is in Europa op de beurzen min of meer hetzelfde beeld waarneembaar. Alsmaar stijgende koersen ten bewijze, dat Europa zich eindelijk weer in het vertrouwen van de internationale belegger mag verheugen.
Koersen
Er is veel om als Europese belegger tevreden over te zijn. Het rendement op obligaties in de eurozone bedroeg de afgelopen 12 maanden 5%, terwijl beleggers de Amerikaanse treasuries in steeds grotere getale links lieten liggen. Spaanse aandelen zijn volgens analisten van UBS op basis van koers-winstverhoudingen duurder dan hun Zweedse tegenhangers. Wie had dat een jaar geleden durven te verwachten, laat staan die verwachting uit te spreken.Maar laten we eerlijk en reëel blijven. In de koersen zit heel veel optimisme over een betere economische morgen geweven. O wee, als het verwachte herstel van 2013 op den duur niet meer dan een luchtspiegeling blijkt te zijn. Dan zal alle lucht snel uit de koersen verdwijnen en zullen koersen in elkaar zakken.
De kans, dat het herstel niet echt van de grond komt, is nog steeds zeer nadrukkelijk aanwezig. Recente uitkomsten van de verschillende indices van Inkoopmanagers vallen na zes maanden van stijging op rij, tegen. In Frankrijk is weer sprake van contractie en ook in de periferie blijven de werkelijke verbeteringen uit. Zelfs in het geval van Duitsland mag je je afvragen of het beste er niet af is.
Stagnatie
Natuurlijk is rampspoed nog niet geboren. Een ding is echter duidelijk, dat het herstel in Europa op zijn best matig zal zijn. De Amerikaanse hoogleraar Larry Summers spreekt zelfs van een langdurige periode van stagnerende groei voor Europa.Voor een deel zit dit ook wel in de koersen verdisconteerd. Europese aandelen doen gemiddeld 1,7X de boekwaarde vergeleken met 2,5X voor Amerikaanse aandelen. Als we naar de zogeheten Shiller K/W kijken, dat is de k/w over een periode van tien jaar en gecorrigeerd voor inflatie, dan zien we dat Europa 36% goedkoper is dan de S&P 500. Dat althans, schat Morgan Stanley. Er is dus nog voldoende opwaarts potentieel. Daar gaat het ook niet om. Die ruimte zal alleen benut worden, als ook de bedrijfswinsten van Europese bedrijven fundamenteel gaat verbeteren. Maar ook hier is de kans op teleurstellingen groot. De belegger kan er maar beter op voorbereid zijn.
-
Centrale bank Vietnam wil goudvoorraad uitbreiden
De centrale bank van Vietnam verwacht dat de goudprijs verder gaat dalen en wil daarom meer goud aan haar reserves toevoegen, zo schrijft de site Vietnamnet. Volgens Nguyen Quang Huy van de State Bank of Vietnam (SBV) zijn er veel redenen te bedenken voor de centrale bank om goud te kopen. Alle signalen wijzen erop dat de prijs de komende tijd nog verder kan dalen. Men verwacht nog steeds een herstel van de wereldeconomie en een afbouw van het stimuleringsprogramma van de Amerikaanse centrale bank. Ook verwachten veel analisten geen snelle stijging meer van de goudprijs.
Die omstandigheden zorgen ervoor dat steeds meer vermogen rendement zoekt in andere beleggingscategorieën als vastgoed en aandelen en dat goud daardoor steeds aantrekkelijker geprijsd wordt. De Vietnamese centrale bank wil voorkomen dat de goudprijs op de lokale markt te snel stijgt en koop daarom goud als de vraag vanuit de markt gering is. In Vietnam is men nog steeds gewend om een hogere goudprijs te betalen dan op de internationale goudmarkt. Het prijsverschil ligt momenteel op ongeveer 3,7 miljoen Vietnamese dong per tael, omgerekend ongeveer €98 per troy ounce.
De Vietnamese centrale bank is van plan om goud te kopen bij goudhandelaren en banken op de binnenlandse markt. Dat is ook de reden waarom de Vietnamese centrale bank heeft gewacht op een zwak moment in de goudmarkt. Ze kan nu goud kopen zonder de markt teveel onder druk te zetten.
Vietnamese centrale bank overweegt goud te kopen
-
Wat gebeurt er met de BTW op zilveren munten?
Vorige week kwamen er uit verschillende hoeken berichten dat de BTW op zilveren munten met ingang van volgend jaar verhoogd wordt naar 19 of zelfs 21 procent. Dat zou betekenen dat producten als de zilveren Maple Leaf, de Silver Eagle, de zilveren kilomunten en muntbaren per ingang van 2014 een stuk duurder zouden worden. We kregen hier de afgelopen week ook geregeld vragen over van onze lezers.
Gaat de BTW op zilveren munten omhoog?
Maar hoe zit het nou precies in elkaar? Goudstandaard publiceerde daar gisteravond een uitgebreid artikel over, waarmee we u gelijk gerust kunnen stellen: Voor klanten van Nederlandse aanbieders zoals Goudstandaard verandert er volgend jaar niets. De munten worden verhandeld onder een margeregeling en daar geldt al een hoog BTW tarief van 21% voor. Goudstandaard schrijft het volgende op haar website:
“In Nederland worden zilveren beleggingsmunten verhandeld onder de margeregeling. Dat wil zeggen dat uitsluitend de marge van een aanbieder belast is met 21% BTW. U ziet hier als particulier niets van. De kostprijs voor aanbieders van edelmetalen bestaat uit de inkoopprijs van de munten bij dealers of muntenhuizen én de BTW die over zilveren munten wordt afgedragen om ze in te voeren in Europa. Momenteel gebeurt die invoer via Duitsland tegen 7%, ook door Nederlandse aanbieders. Dit tarief blijft ook per 1 januari 2014 7%!
De Duitse munthandelaren verkochten de munten voorheen niet onder de margeregeling maar met BTW. Zij konden daardoor de munten zonder BTW-afdracht invoeren in Europa. Vervolgens werden de munten met 7% BTW verkocht aan particuliere klanten. Nu dat tarief verhoogd wordt naar 19% zullen ook Duitse aanbieders van beleggingsmunten kiezen voor de margeregeling*. Dat betekent dat er ook onder Duitse aanbieders 7% BTW bij invoer in Europa betaald gaat worden en dat de munten vervolgens onder margeregeling aangeboden gaan worden aan particulieren.
Samengevat lijkt er per 1 januari 2014 voor klanten van Nederlandse aanbieders dus niets te veranderen. Mocht u vragen hebben dan kunt u altijd even telefonisch contact met ons opnemen (023-763 04 04 of via [email protected]). Ook nu nog zijn de zilveren Maple Leaf en Philharmoniker munten tegen zeer scherpe tarieven, en uit voorraad bij Goudstandaard leverbaar.”
De genoemde BTW-verhoging voor zilveren munten in 2014 heeft geen effect op de Nederlandse markt
-
China imported 131,19 tonnes of gold in October
China increased the import of gold through Hong Kong last month, according to the latest data from the Hong Kong Census and Statistics Department sent to Reuters. The gross gold import in the month of October came in at 147,92 tonnes, of which 131,19 tons remained as net import. China has imported more than 100 tonnes of gold each month in the past six months, way more than in previous years. And while gross imports were lower than the 223,5 tonne record high in March, net imports in October were on par at about 130 tonnes.
In September gross imports from Hong Kong into China were at 116,3 tonnes and net imports amounted to 109,4 tonnes. The following graph shows that gross imports in the first ten months of 2013 have doubled compared to the same period in 2012. We are still accumulating net import data from last year. When we have those data, we will start publishing the net imports into China. Those figures are closer to the real gold demand from China.
Gross Chinese gold imports in 2013 and 2012
China imports a record amount of gold this year
In the first ten months of 2013 China has imported a net amount of 957,22 tonnes of gold from Hong Kong. With two months to go it is quite obvious that China will surpass the 1.000 tonne estimate by the World Gold Council. Gross imports for this year stand at 1.262,82 tonnes, double the amount in the same period of last year. Whether net imports increased by the same amount remains to be seen, but the increase in 2013 is by all means very significant.
The Chinese don’t seem to worry about the biggest decline in goldprice in years. Year to date the price of gold has dropped about 26 to 28 percent in euro’s, dollars and Chinese yuan. The Chinese government is promoting private ownership of gold and we expect the Chinese central bank to be adding gold to their reserves as well.
Gold imports from Shanghai
China does not publish data on the total imports of gold, but because most of the precious metal is imported through Hong Kong these data is used as a proxy for the Chinese gold demand. Last week Reuters published an article on direct Chinese gold imports through Shanghai, a growing import channel which was overlooked for a long time. According to research by Reuters, China imported about 133 tonnes of gold via this alternative route. The gold imports through Shanghai are expected to increase even further, because of strong demand for physical gold among the Chinese consumers. According to Philip Klapwijk, analyst at consultancy firm Precious Metals Insight, the increasing gold imports through Shanghai are the result of efforts by the government to promote gold ownership among the Chinese population.
Gross and net imports of gold into China in 2013
-
China importeerde in oktober 131,19 ton goud uit Hong Kong
China heeft in de maand oktober netto 131,19 ton goud geïmporteerd via Hong Kong, zo blijkt uit de nieuwste cijfers van de Hong Kong Census and Statistics Department waar Reuters haar hand op wist te leggen. Het is al de zesde maand op rij waarin China netto meer dan 100 ton goud invoert via Hong Kong, de belangrijkste doorvoerhaven voor het Chinese vasteland. De bruto import kwam overigens uit op 147,922 ton, het hoogste niveau sinds maart. In die maand werd er bruto 223,5 ton goud geïmporteerd, waarvan netto 130 ton achterbleef in China.
In september importeerde China bruto 116,3 ton goud vanuit Hong Kong, waarvan netto 109,4 ton. De volgende grafiek laat zien dat de bruto import van goud dit jaar aanzienlijk hoger uitvalt dan vorig jaar. We zijn nog bezig om alle netto importcijfers over 2012 te verzamelen, want die gegevens hebben we nog niet bij de hand. Zodra we deze netto importcijfers over 2012 ook hebben zullen we grafieken plaatsen van de netto import, omdat die dichter bij de werkelijke Chinese vraag naar goud liggen.
China importeerde in oktober opnieuw meer goud
China importeert dit jaar recordhoeveelheid goud
Gedurende de eerste tien maanden van dit jaar heeft China netto 957,22 ton goud uit Hong Kong geïmporteerd. Met nog twee maanden te gaan is het zo goed als zeker dan de grens van 1.000 ton goud doorbroken zal worden. De bruto import van goud via Hong Kong kwam in de periode van januari tot en met oktober uit op 1.262,82 ton, een verdubbeling ten opzichte van dezelfde periode van vorig jaar. Toen werd er in dezelfde periode bruto 629,2 ton aan goud geïmporteerd vanuit Hong Kong.
Het verschil tussen de netto import van goud in 2013 en 2012 houdt u nog van ons tegoed, maar het zal ons niet verbazen als ook die cijfers een enorme stijging in de Chinese vraag naar goud laten zien. Chinezen kopen het edelmetaal in de vorm van baren, munten en sieraden en ze laten zich daarbij niet afschrikken door de grootste daling van goudprijs sinds jaren. Op het moment van schrijven staat de goudkoers in zowel euro’s, dollars als in Chinese yuan ongeveer 26 tot 28 procent lager dan begin dit jaar.
Chinese bruto en netto import van goud in 2013
Rechtstreekse import van goud via Shanghai
China publiceert geen cijfers over de totale import van goud, maar omdat het meeste edelmetaal via Hong Kong geïmporteerd wordt gebruikt men deze cijfers als een indicator van de totale Chinese vraag naar goud. Afgelopen week werd bekend dat deze cijfers over Hong Kong de werkelijke vraag naar goud onderschatten, omdat China steeds meer metaal rechtstreeks importeert via Shanghai. Volgens berekeningen van Reuters is er dit jaar via deze alternatieve route al minstens 133 ton ingevoerd. Men verwacht dat de import via Shanghai verder zal toenemen. Volgens Philip Klapwijk van het in Hong Kong gevestigde consultancybureau Precious Metals Insight wijst de stijgende import via Shanghai erop dat de Chinese overheid het voor de bevolking makkelijker wil maken om goud te kopen en te verhandelen.