Categorie: Nieuws

Boeren in Argentinië hamsteren soja door hoge inflatie

Argentinië wordt geplaagd door een hoge inflatie en dat heeft haar weerslag op de economie. De Financial Times schrijft dat sojaboeren een steeds kleiner deel van de oogst direct naar de markt brengen, omdat de pesos waarin ze betaald worden steeds minder waard worden. Door de zwakke peso is het voor de boeren die soja verbouwen veel verstandiger om hun product wat langer achter de hand te houden als voorraad.

"Pesos zijn waardeloos"
"Pesos zijn waardeloos, het domste wat je kunt doen is pesos aanhouden", Alfredo Rodes van de Argentijnse landbouwvereniging tegenover de Financial Times. Hij doelt op de extreem hoge inflatie in Argentinië, die nog hoger is dan de officiële statistieken doen vermoeden. Argentinië is verantwoordelijk voor ongeveer tien procent van de wereldwijde export van sojabonen en voor bijna de helft van de bewerkte soja levensmiddelen. Men verwacht dat het hamstergedrag van de boeren in Argentinië op termijn effect zal hebben op de wereldwijde sojaprijs, omdat de boeren een deel van hun productie achter de hand houden. Boeren zien hun oogst als een vorm van bescherming tegen een mogelijke devaluatie van de Argentijnse peso, zo verklaart Juan Luciano tegenover de Financial Times. Luciano werkt voor een bedrijf dat landbouwproducten verhandelt en verwerkt.
Voorraden soja
Eind vorig jaar begonnen boeren al een kleiner deel van hun oogst te verkopen, vanwege zorgen over een verdere waardedaling van de valuta. De laatste tijd is de prijs van soja in Argentijnse peso met 20% gestegen, terwijl de prijs van een future op de grondstoffenbeurs van Chicago in dezelfde periode met slechts 1,6% steeg. Argentijnse boeren hebben volgens de laatste cijfers van Macquarie nog maar 6% van hun oogst op de markt gebracht. Vorig jaar om dezelfde tijd was dat 11% en het jaar daarvoor zelfs 25%. "Normaal gesproken is dit de tijd van het jaar waarop de oogst grotendeels verkocht is en er bijna geen voorraden meer zijn", zo merkt analist Paula Savanti van de Rabobank in Buenos Aires op. Volgens analist Chris Gadd van Macquarie uit Londen zullen de Argentijnse boeren in pas in april weer een substantiële voorraad soja op de markt brengen, omdat ze dan inkopen moeten doen voor zaadjes en kunstmest. Doordat boeren in Argentinië voorraad achter de hand houden zullen de sojavoorraden in de VS verder dalen tot 4,5% van de jaarlijkse Amerikaanse consumptie. De Argentijnse regering laakt het gedrag van de sojaboeren om voorraden achter de hand te houden, maar als je de volgnede grafiek gezien hebt weet je ook waarom ze dat doen.

Inflatie in Argentinië blijkt veel hoger dan wat de overheid voorspiegelt (Bron: FT)

26 februari 2014
Steeds meer Amerikanen sparen niet

Uit een nieuw onderzoek dat maandag gepubliceerd werd blijkt dat slecht 68% van de Amerikanen wat geld overhoudt om te sparen. Dat betekent dat ongeveer 1 op de 3 helemaal niet in staat is te sparen. In 2010 wist 73% van de Amerikanen nog geld over te houden aan het einde van de maand. Uit het onderzoek blijkt ook dat slechts 64% van de Amerikaanse huishoudens geld opzij heeft gezet voor noodgevallen, tegenover 71% in 2010. Het onderzoek laat ook zien dat vandaag de dag 76% van de huishoudens schulden afbouwt, een daling ten opzichte van de 79% in 2010.

Van de huishoudens die meer dan $50.000 per jaar verdienen weet 90% de schulden af te bouwen en heeft 80% een reserve voor noodgevallen. Bij de inkomens lager dan $50.000 liggen deze percentages op respectievelijk 78% en 63%. De mediaan van het huishoudinkomen kwam in 2013 uit op $51.017.

25 februari 2014
Vijf jaar stimulering
Sinds het begin van de financiële crisis heeft de Amerikaanse overheid grote stimuleringsprogramma’s opgestart om de economie overeind te houden. Maar wat hebben we gekregen voor al die miljarden die gestopt zijn in subsidies, programma’s als cash for clunkers en tal van andere omstreden projecten?

Zero Hedge plaatste maandag een artikel van STA Wealth Management, waarin de resultaten van het Keynesiaanse stimuleringsbeleid onder de loep worden genomen. De uitkomst is teleurstellend: alle overheidsinterventies van de afgelopen vijf jaar leverden een marginale verbetering op van het GDP. Van iedere $29,61 die de overheid spendeert groeit de economie slechts met $1. Over multipliereffect gesproken…

Overheidsinterventie levert nauwelijks economische groei op (Bron: STA Wealth Management)
Het probleem van steeds lagere economische groei komt niet alleen voor rekening van verkwistende overheidsbestedingen. Ook van een iets grotere afstand bezien komen we dezelfde trend tegen. De volgende grafiek van Incrementum laat zien hoeveel het GDP groeit met iedere $1 extra schuld….

Steeds meer geld levert steeds minder groei op (Bron: Incrementum)

Stimulering
De Wall Street Journal blikte begin deze week ook terug op vijf jaar stimulering, want het is alweer vijf jaar geleden dat de Amerikaanse president Obama de American Recovery and Reinvestment Act ondertekende. De opdracht van dit stimuleringsprogramma was om de werkloosheid terug te brengen en daar werd destijds $830 miljard voor beschikbaar gemaakt. Vijf jaar later is de werkloosheid inderdaad weer gedaald, tot ver onder de 7%. Maar de participatiegraad in de VS is nog steeds beroerd en het aantal werkloze Amerikanen dat niet meer naar werk zoekt is opgelopen tot boven de 90 miljoen. De Wall Street Journal vatte vijf jaar overheidsstimulering als volgt samen:
“De mislukking van het stimuleringsprogramma weerspiegelt de foute inschatting van neo-Keynesianen dat de economie opgepept kan worden met een golf van overheidsbestedingen. Mensen zijn in feite slim genoeg om zich te realiseren dat iedere dollar die de overheid spendeert uiteindelijk aan de productieve economie onttrokken moet worden middels de belastingen. De beste manier om een economie weer op gang te brengen en om lange-termijn groei te bewerkstelligen is om mensen aan te moedigen meer te werken, te sparen en te investeren. Laten we hopen dat het volgende stimuleringsprogramma uit Washington gericht is op het verlagen van de belastingen en de regeldruk op het Amerikaanse bedrijfsleven.”
Tijdens de Amerikaanse depressie van 1920-1921 werd ook een zogeheten ‘laissez-faire’ strategie gekozen om de economie weer aan de praat te krijgen. In plaats van overheidsstimulering besloot president Harding juist te snijden in de overheidsbestedingen. Veel ambtenaren werden ontslagen en de private sector bleek zich daarna snel te herstellen. Door het snelle herstel is deze depressie veel minder bekend dan die van 1929. Lees meer:
Dit artikel verscheen afgelopen vrijdag in de Marketupdate Weekendeditie. Schrijf u hier in en ontvang iedere vrijdag onze nieuwsbrief!
25 februari 2014
Nieuw onderzoek wijst op manipulatie goudprijs?

Het Financieel Dagblad publiceerde vandaag een artikel over manipulatie van de goudprijs. Tussen begin 2010 en eind 2013 werd de goudprijs mogelijk de helft van de tijd gemanipuleerd, omdat er op die dagen koersbewegingen plaatsvonden die niet op een andere logische wijze te verklaren zijn. In de aanloop naar de prijsfixing die twee keer per dag plaatsvindt blijkt de goudprijs opeens sterk te stijgen of te dalen, totdat het moment van de fixing bereikt is. Daarna keert de goudprijs weer terug richting het normale niveau.

Volgens Alberto Thomas van Fideres liet de goudprijs in vijftig procent van de gevallen een zeer verdacht koersverloop zien. “Dat is niet iets wat je mag verwachten onder normale marktomstandigheden”, zo verklaarde hij tegenover de Financial Times. De vijf banken die betrokken zijn bij de fixing van de goudprijs en die door de toezichthouders onderzocht worden weigerden commentaar te leveren.

Het artikel over de manipulatie van de goudprijs is door de Financial Times offline gehaald, maar is via de Google cache is deze alsnog op te vragen.

Fixing goudprijs
De vijf banken die betrokken zijn bij de fixing van de goudprijs hebben tijdens de fixing voorkennis van de markt, omdat ze tijdens het proces insider informatie krijgen over de verhouding tussen vraag en aanbod in de markt. Hoe dat precies in zijn werk gaat lees je in dit artikel over de goudprijs fixing. Met die voorkennis kunnen handelaren van deze vijf banken (Barclays, Deutsche Bank, Nova Scotia, HSBC en Société Générale) positie innemen om te profiteren van de verwachtte prijsontwikkeling. In het artikel “Fixing a Leaky Fixing: Short-Term Market Reactions to the London PM Gold Price Fixing" schrijft Andrew Caminschi dat het mogelijk is om een winstgevende handelsstrategie te bouwen met de voorkennis die banken hebben die deelnemen aan de dagelijkse fixing.

Opvallende stijging in handelsvolume bij fixing goudprijs (Bron: Caminschi, 2013)
Eind vorig jaar kwam de fixing van de goudprijs onder de aandacht bij toezichthouders in Duitsland en in het Verenigd Koninkrijk. De Duitse toezichthouder Bafin zei dat de manipulatie van de goudprijs fixing mogelijk een nog groter schandaal is dan de Libor manipulatie. Sander Boon verklaarde tegenover Marketupdate dat de prijzen van goud en geld aan de basis staan van alle financiële transacties en dat manipulatie van de goudprijs daardoor inderdaad nog schadelijker kan zijn dan het geknoei met de Liborrente.
Meer bewijzen van manipulatie goudprijs
Er zijn al langer aanwijzingen te vinden dat de goudprijs wordt gemanipuleerd. In 2010 kwam de website SK Options trading met een analyse van de intraday prijsontwikkeling van goud. In dit artikel wordt het vermoeden bevestigd dat de goudprijs tijdens de Amerikaanse handelsuren omlaag wordt gemanipuleerd en dat de prijs tijdens de Aziatische handel juist de neiging heeft om te stijgen. Begin 2012 schreven we op Marketupdate dat het bijzonder lucratief kan zijn om long te gaan op goud buiten de Amerikaanse handelsuren en short te gaan op het metaal terwijl de handel in de VS geopend is. Met deze gecombineerde long-short strategie was een inleg van $100 miljoen in 2001 uitgegroeid tot een vermogen van $5,26 miljard in 2012 (exclusief transactiekosten). Dat is ruim tien keer zoveel als een simpele long strategie over dezelfde periode.

Een fictieve long-short strategie bewijs van manipulatie goudprijs in Amerikaanse handelsuren?

Dossier manipulatie goudprijs

Marketupdate heeft de afgelopen jaren al verschillende artikelen gepubliceerd over de mogelijke manipulatie van de goudprijs. We hebben al deze publicaties gebundeld in een nieuw dossier over de manipulatie van de goudprijs. Hier leest u al onze bijdragen die aan dit onderwerp gerelateerd zijn.

Klik hier voor het dossier

25 februari 2014
Gebrek aan gedurfd denken belemmert het economisch herstel

U kent de discussie nog wel van enkele jaren terug onder economen. Hoe zou het komende herstel er gaan uitzien? Zou het in de vorm van een V zijn zoals gebruikelijk? Of zou het in de vorm van een U zijn of als alles tegen zou zitten, in de vorm van een W? Na vijf jaar crisis komt een nieuwe letter uit het alfabet aan bod om het herstel te duiden en wel de letter L.

Tevredenheid
Natuurlijk, het afgelopen jaar mocht er best zijn, zeker voor de ontwikkelde landen. De eurozone krabbelde op uit een reeks van recessies en in de VS is het niveau van werkloosheid lager dan in welk jaar van de crisis ook. Zelfs Japan begon tekenen van leven te vertonen na jaren van een comateuze slaap.
Als we echter iets verder graven, dan blijft er weinig over om tevreden over te zijn. In de eurozone dreigen meer landen in de malaise weg te zinken dan de gebruikelijke uit de periferie. Denk maar aan ons eigen land en bijvoorbeeld Tsjechië. In landen als Frankrijk en Zweden is de groei zo abominabel, dat het inkomen per hoofd van de bevolking aan het dalen is. In economisch sterke landen als de VS en Duitsland laat de arbeidsmarkt nog steeds zeer te wensen over. In Duitsland dreigt de werkloosheid weer licht omhoog te gaan, terwijl in de VS de onderliggende werkloosheid hoger is dan ooit tevoren. Dat kan in de toekomst tot nodeloze fricties op de arbeidsmarkt leiden. Iedereen is er trouwens van overtuigd, dat het herstel in Japan van korte duur zal zijn, als premier Shinzo Abe niet onverdroten verder gaat met hervormen. Figuur 1 Van Rompuy is tevreden met de status quo Gebrek aan innovatie Het is met andere woorden niet louter kommer en kwel, maar er is ook weinig om met enig optimisme de nabij toekomst in te turen. Daar komt nog iets bij. Moderne technologie maakt het mogelijk, dat de bewoners van de opkomende landen gemakkelijk deelgenoot kunnen worden van de wereldwijde markten. Dit proces heeft vooral de ontwikkelde landen zwaar getroffen, omdat er geen innovatie is die compenseert voor het verlies van werkgelegenheid en groei van deze nieuwkomers. Er zijn ook weinig innovatieve ontwikkelingen waarneembaar, die aannemelijk maken dat de ontwikkelde landen zich ontworstelen aan de nadelen van de nieuwe economische verhoudingen. Sterker nog, het denken van de beleidsmakers in de westerse landen is geenszins meegegroeid met de nieuwe verhoudingen in de wereld, laat staan dat het een antwoord weet te formuleren op de uitdagingen van het voortschrijdend proces van globalisering. Figuur 2 President Franklin D. Roosevelt zocht naar nieuwe antwoorden om de Grote Depressie het hoofd te bieden Terughoudend Voor een deel is deze stagnatie in denken en doen goed te begrijpen. Crises nopen tot voorzichtigheid, zowel in het geval van de ondernemer als in het geval van de beleidsmaker. Men kiest in eerste instantie voor voorzichtigheid en voor wat men kent en vertrouwt. Nieuwe projecten en initiatieven worden in eerste instantie op de lange baan geschoven. Dat kiezen voor voorzichtigheid en vertrouwdheid blijft echter maar voortduren, terwijl na vijf jaar crisis het duidelijk is dat nieuwe antwoorden nodig zijn op nieuwe en ongekende uitdagingen. Dat resulteert in een geestelijke opstelling waar zekerheid een absolute conditio sine qua non is en waar het waden in onbekende wateren bijna een doodzonde is. Het betekent wel, dat de beleidsmaker en zijn adviserende econoom voor de status quo kiezen. Ze gaan er aan voorbij, dat de status quo alleen nog maar meer slachtoffers zal maken en meer verliezers zal tellen. Illustratief daarvoor is het halsstarrig vasthouden aan de 3% norm in de eurozone, terwijl na vijf jaar van bezuiniging die norm steeds verder weg lijkt te komen liggen! In Nederland blijven economen en beleidsmakers hameren op het aanbeeld van het loonoffer alsof daarmee het schrikbeeld van het totaal wegvallen van de binnenlandse koopkracht weggepoetst kan worden! Figuur 3 Keynes brak met het oude denken Aanpak Iedere grote crisis vraagt om zijn eigen aanpak. In Nederland zijn we er nog steeds van overtuigd, dat we de Grote Depressie van het begin van de 21ste eeuw kunnen bestrijden met de wapens, ontwikkeld ten tijde van de crisis van de jaren tachtig van de vorige eeuw. Zolang die manier van denken prevaleert in Nederland en meer in het algemeen in het westen, dan zal ervan groei van enig formaat geen sprake kunnen zijn. Cor Wijtvliet, Bron: Kaushik Basu, the fear of ‘L’. Project syndicate, January 5 2013

25 februari 2014
Federal Reserve kocht de meeste staatsobligaties in 2013

De Federal Reserve heeft in 2013 het grootste deel van het Amerikaanse begrotingstekort gefinancierd, zo schrijft de New York Times. Van de netto schulduitgifte van $759 miljard werd $543 miljard (omgerekend 71,5%) gekocht door de Federal Reserve. Sinds het uitbreken van de financiële crisis heeft de centrale bank niet zoveel procent van de netto schulduitgifte gefinancierd als het afgelopen jaar. In 2011 kocht de Fed meer Treasuries ($656 miljard), maar dat bedrag vertaalde zich naar ‘slechts’ 61% van de netto schulduitgifte van de Amerikaanse overheid.

De Federal Reserve financiert de Amerikaanse overheid niet direct, want ze koopt het schuldpapier op de secundaire markt van de ‘primary dealers’. Dat zijn de grote banken op Wall Street die zich in kunnen schrijven op de nieuwe staatsobligaties die door het ministerie van Financiën worden uitgegeven.

Federal Reserve
Eind vorig jaar begon de Federal Reserve met tapering, de afbouw van het stimuleringsprogramma. Als men daar in de loop van dit jaar mee doorgaat zal het tekort dat door de Fed gefinancierd wordt weer wat lager uit kunnen vallen dan de 71,5% van het afgelopen jaar. Volgens Gorka Bemer, trader bij Goudstandaard, is er een goede kans dat de Fed haar stimuleringsprogramma inderdaad verder gaat afbouwen:
"Het is niet ondenkbaar dat de Federal Reserve minder staatsobligaties zal opkopen. Door de onrust in de opkomende markten is er sinds begin dit jaar weer een vlucht van het kapitaal richting veilige vluchthavens. De Amerikaanse staatsobligaties gelden nog steeds als de veilige vluchthaven bij uitstek."
En terwijl de Federal Reserve naar verhouding meer staatsobligaties kocht, bouwde de private sector (beleggingsfondsen en private beleggers) in de VS haar positie af. Zij waren in 2013 netto verkopers van schuldpapier.

Federal Reserve kocht meeste Treasuries in 2013 (Bron: New York Times)

Buitenland
Ook het buitenland toonde in 2013 aanzienlijk minder bereidheid om de Amerikaanse tekorten te financieren. Kocht de rest van de wereld in 2012 netto nog meer dan $500 miljard aan Treasuries, in het afgelopen jaar was dat nog maar $137,9 miljard. De landen die in 2013 de meeste Treasuries kochten waren Japan ($78,6 mrd), België ($71,2 mrd) en China ($54,7 miljard). In 2012 was China nog de grootste koper van Amerikaans schuldpapier, maar die rol hebben andere landen die loyaal zijn aan de VS overgenomen. De olie-exporterende landen en Rusland waren het afgelopen jaar de grootste verkopers van Treasuries (zie ook dit artikel). China en Japan bezitten samen 42% van de bijna $5,8 biljoen aan Treasuries die in handen zijn van het buitenland. Het Amerikaanse publiek en de Federal Reserve hadden eind vorig jaar respectievelijk $4,3 en $2,2 biljoen aan Treasuries op de balans staan.

24 februari 2014
Goudstandaard lanceert nieuwe prijs alert tool

Onze partner Goudstandaard.com heeft deze week een nieuwe prijs alert tool gelanceerd. Hiermee kunt u een koersdoel aangeven waarop u goud of zilver wilt aankopen of verkopen. wordt de koers bereikt, dan krijgt u daar meteen per email bericht van. Met deze vernieuwde tool houden wij de goudprijs en de zilverprijs voor u in de gaten.

U kunt de prijs alert tool vinden op iedere productpagina van Goudstandaard en op alle overzichtspagina’s van goud en zilver. Ook is deze te vinden onderaan de pagina van de goudprijs. Via deze link kunt u de prijs alert invullen op de pagina van de zilveren Maple Leaf. U kunt ook op de onderstaande afbeelding klikken.

Vernieuwd: de Goudstandaard prijs alert

24 februari 2014
Hoge voedselprijzen oorzaak van sociale onrust?

De wereld wordt geteisterd door sociale onrust in onder meer Oekraïne, Venezuela, Thailand, Syrië en Bosnië. Burgers gaan de straat op en vreedzame protest escaleert al snel tot gewelddadige confrontaties met de oproerpolitie. In ieder land worden er weer andere verklaringen gezocht voor een explosie van geweld. Een corrupte regering, sociale problemen en confrontaties tussen groepen met bepaalde politieke of religieuze overtuigingen en etnische achtergronden zijn daar voorbeelden van. Maar als we nog iets verder kijken zien we dat de opstanden wereldwijd een andere gemeenschappelijke deler hebben, namelijk hoge voedselprijzen. Motherboard publiceerde een uitgebreide analyse.

In 2011 verscheen een wetenschappelijk artikel getiteld "The Food Crises and Political Instability in North Africa and the Middle East" van Marco Lagi, Karla Z. Bertrand en Yaneer Bar-Yam. In dit artikel beschrijven de auteurs de correlatie tussen voedselprijzen en sociale onrust in de wereld. Op basis van de FAO Food Price Index komen ze tot de conclusie dat in veel landen rellen uitbraken bij een voedselprijs index van meer dan 210. Dat gebeurde in de zomer van 2008 (vlak voor het uitbreken van de financiële crisis) en in 2011 (begon in Tunesië en verspreidde zich over Noord-Afrika). Sindsdien zijn de voedselprijzen weer wat gezakt, maar lang niet zo snel als na de piek in 2008. De volgende grafiek laat zien op welk moment de protesten begonnen in verschillende landen.

Hoge voedselprijzen veroorzaken sociale onrust (Bron: Lagi, Bertrand en Bar-Yam, 2011)

Aanhoudend hoge voedselprijzen
De gemiddelde voedselprijs index zit al sinds 2011 in de gevarenzone. De afgelopen drie jaar werd een gemiddelde voedselprijs index genoteerd van 230,1 (2011), 213,4 (2012) en 209,9 punten (2013). Dat de voedselprijzen op een relatief hoog niveau stabiliseren is ook op de volgende grafiek goed te zien. Deze is gebaseerd op dezelfde cijfers als bovenstaande grafiek, maar is bijgewerkt tot en met januari 2014. De aanhoudend hoge voedselprijzen zetten vooral druk op landen waar de bevolking een relatief groot deel van het inkomen moet besteden aan voeding. Onderzoeker Bar-Yam merkt op dat de reactie op hoge voedselprijzen per land verschillend is, maar dat het fenomeen zich overal ter wereld voor kan doen.

Voedselprijsindex sinds 1990

Wereldwijd

In Oekraïne, Thailand en in Venezuela hebben gewelddadige confrontaties al een aantal slachtoffers geëist, een ontwikkeling waar de Verenigde Naties in 2012 ook al voor waarschuwden. Ook in Bosnië worden de protesten heviger, een land dat te kampen heeft met een hoge werkloosheid en honger onder delen van de bevolking. Ook relatief rijke landen blijken niet immuun voor demonstraties, want in 2011 laaide het geweld al op in het Verenigd Koninkrijk en afgelopen zomer waren er ook een aantal incidenten in Zweden.

De hoge voedselprijzen zijn volgens Bar-Yam te verklaren door voedselspeculatie en door subsidies voor het omzetten van voedsel in biobrandstoffen. Beide drijven de voedselprijzen op en zorgen indirect voor sociale onrust en honger in de wereld. De voedselprijzen worden op een wereldwijde markt bepaald en daar kunnen landen weinig invloed op uitoefenen. Oekraïne produceerde vorig jaar een recordhoeveelheid tarwe, maar dat betekende niet dat er in Oekraïne voldoende eten was. Een deel van de binnenlandse productie was bestemd voor de export en kwam dus niet ten goede aan de eigen bevolking. Het netwerk van import en export van voedsel is zo complex geworden dat geen enkel land immuun meer is voor hoge voedselprijzen, zo stelt Bar-Yam.

Zo lang de voedselprijzen hoog blijven is er een verhoogde kans op sociale onrust. Het is de vonk die het vuur doet ontbranden.

Conflict in Kiev

24 februari 2014
Historisch laag aantal bouwvergunningen in 2013

Het afgelopen jaar werden er opnieuw minder bouwvergunningen verleend voor nieuwbouw. Het afgelopen jaar werden er in totaal ruim 26.000 nieuwe vergunningen verleend, een daling van 30% ten opzichte van 2012. Sinds het begin van de crisis in 2008 is het aantal verstrekte vergunningen voor nieuwbouwwoningen met 70% afgenomen. Sinds de eerste registratie van deze gegevens in 1953 zijn er niet zo weinig vergunningen verleend als in 2013. Wie spreekt over herstel van de woningmarkt moet dus niet naar deze cijfers kijken…

Overigens verschilt het aantal vergunningen sterk per regio. In Zeeland en Friesland daalde het aantal vergunningen met respectievelijk 55 en 63 procent. In Utrecht steeg het aantal vergunningen met 18 procent. Dit is conform de prijsontwikkeling van woningen in landelijke en in stedelijke gebieden. Zie voor meer informatie het persbericht van het CBS.

Aantal vergunningen voor nieuwbouw historisch laag (Bron: CBS)

24 februari 2014
Steve Keen over tekortkomingen van economische theorie

Zoals de relativiteitstheorie van Einstein is doorgedrongen tot boeken over fysica en natuurkunde, zo zijn bepaalde theorieën over de economie de basis geworden van veel economische studieboeken. Volgens Steve Keen zijn veel van deze theorieën gebaseerd op zwakke fundamenten, omdat er in de modellen aannames worden gemaakt die niet realistisch zijn. Hij schrijft daarover in zijn boek Debunking Economics.

In het volgende interview legt Steve Keen aan het Institute for New Economic Thinking (INET) uit waarom hij de crisis van 2008 zag aankomen, wat de impact is van ons geldsysteem op onze economische modellen en hoe krediet in circulatie komt. We danken MK10 voor de tip!

24 februari 2014
Goud en Zilver report (Week 8)

De goudprijs bleef afgelopen week netto vrijwel onveranderd. De prijs steeg van €963,09 naar €964,05 per troy ounce, een winst van 0,1%. Zilver deed het de afgelopen week beter, de prijs van dit edelmetaal steeg met 1,41% van €504,11 naar €511,39 per kilo. Beide edelmetalen nemen een adempauze na de krachtige rally van vorige week en weten het hoogste niveau in drie maanden tijd vast te houden.

In dollars steeg de goudprijs van $1.318,79 naar $1.324,48 per troy ounce, een plus van 0,43%. De zilverprijs steeg van $21,48 naar $21,85 per troy ounce, een winst van 1,72%. De hogere percentages in dollars laten zien dat de dollar weer wat verzwakt is tegenover de euro. De wisselkoers steeg in een week tijd van $1,3679 naar $1,3741 (+0,45%). De wisselkoers blijft ondanks de tapering van de Federal Reserve relatief hoog, wat mogelijk te verklaren is door het terughoudende beleid van de ECB.

Goudprijs in euro per troy ounce (Bron: Goudstandaard)

Zilverprijs in euro per kilogram (Bron: Goudstandaard)

Euro blijft sterk
De centrale bank van de Eurozone wil ondanks de dreiging van deflatie nog niet interveniëren. Door een afnemende inflatie(verwachting) wordt de waarde van de euro op de valutamarkt hoger ingeschat. Het zit het IMF overduidelijk dwars dat de ECB niet meedoet aan het monetair stimuleren (balans ECB krimpt al enige tijd), want deze week bepleitte IMF topvrouw La Garde opnieuw een soepeler monetair beleid bij de Europese Centrale Bank. De woorden van het IMF worden gehoord, maar de ECB lijkt haar strategie er geheel niet op aan te passen.
Goud en zilver boven 200DMA
Technisch analisten die de prijzen van goud en zilver in de gaten houden hebben ongetwijfeld gezien dat we weer boven het 200-daags gemiddelde staan. Begin vorig jaar doken de prijzen van beide edelmetalen al onder deze belangrijke trendlijn. Dat de prijzen de afgelopen week stand hebben gehouden is een zeer positief teken voor de edelmetalen. De volgende grafieken van Kitco laten de prijsontwikkeling van goud en zilver over de afgelopen vijf jaar zien.

Goudprijs en het 200-daags gemiddelde

Zilverprijs en het 200-daags gemiddelde

"Ambitieus maar realistisch beleid"
Tijdens de G20 top in Sydney hebben verschillende ministers van Financiën hun intentie uitgesproken om de wereldeconomie de komende vijf jaar weer harder te laten groeien. Er wordt ons maar liefst 2% bovenop de normale economische groei voorgespiegeld. Om die doelstelling te halen moet er in de komende vijf jaar in totaal voor omgerekend €1.500 miljard in de economie gepompt worden. Een nieuwe ronde van stimulering die volgens de Australische minister van Financiën Joe Hockey tientallen miljoenen banen moet opleveren. Iedereen weet inmiddels dat de arbeidsmarkt het grootste knelpunt is sinds het uitbreken van de crisis. De aandelenkoersen zijn alweer hersteld, maar zo lang de werkloosheid op een verhoogd niveau blijft kan er geen duurzame economische groei ontstaan. De grote vraag is natuurlijk of het opnieuw stimuleren van de economie met nog meer schulden wel de oplossing is voor het probleem. Keer op keer graven we ons dieper in de schulden, in een poging de economie weer aan te zwengelen. Dat gaat goed zo lang elke dollar schuld een positieve bijdrage levert aan het bbp, maar dat punt zijn we al voorbij. In de Verenigde Staten hebben de stimuleringen van de overheid welgeteld $1 economische groei opgeleverd voor iedere $31 aan investeringen. Het is geen duurzaam groeimodel, maar het is wel de weg met de minste weerstand. De volgende grafiek verscheen afgelopen vrijdag al in de Marketupdate Weekendeditie.

$31 aan overheidsstimulering levert slechts $1 aan extra GDP op (Bron: STA Wealth Management)

23 februari 2014