Categorie: Nieuws

Goud en zilver report (Week 4)

De prijzen van goud en zilver komen de laatste weken nauwelijks van hun plaats, maar over het algemeen is de trend licht positief. De goudkoers is in 2014 al met 5% gestegen, terwijl zilver iets meer dan 2% wist te winnen. De afgelopen week bleven de prijzen dicht bij huis. De goudprijs steeg van €926,08 naar €928,75 per troy ounce (+0,29%), terwijl de zilverkoers van €482 naar €468,21 per kilogram daalde (-2,86%). Door de prijsdaling van zilver is de goud/zilver ratio opgelopen naar 63,78.

In dollars steeg de goudkoers van $1.254,02 naar $1.270,22 per troy ounce (+1,29%) en zakte de zilverkoers van $20,03 naar $19,92 per troy ounce (-0,55%). De dollar werd afgelopen week weer wat zwakker ten opzichte van de euro, de wisselkoers steeg in een week tijd van $1,3618 naar $1,3678 (+0,44%).

Goudprijs in euro per troy ounce (Bron: Goudstandaard)

Zilverprijs in euro per kilogram (Bron: Goudstandaard)

Goudprijs fixing onder vuur
De afgelopen week lag de fixing van de goudprijs opnieuw onder vuur. We wisten al dat de toezichthouders in Duitsland en in het Verenigd Koninkrijk de prijsbepaling van het edelmetaal onder de loep gaan nemen en dat Deutsche Bank zich terug wil trekken uit dit proces, maar deze week werd bekend dat de banken ook zelf stappen zullen zetten om de fixing transparanter te maken. De negatieve berichtgeving omtrent de fixing was voor de Singapore Bullion Market Association (SMBA) reden om de ontwikkeling van een Aziatische goudprijs fixing even te pauzeren.
Vraag naar fysiek goud neemt toe
Wereldwijd werd er in 2013 meer fysiek goud gekocht dan in het jaar daarvoor, zo blijkt uit cijfers van een rapport van de LBMA dat deze week naar buiten werd gebracht. Marketupdate maakte een uitgebreide samenvatting van dat rapport, dat overzicht kunt u hier vinden. Een van de conclusies uit het rapport is dat de vraag naar fysiek goud in de vorm van baren en munten het afgelopen jaar sterk is toegenomen, namelijk met 33%.
Munthuizen werken de klok rond
De toegenomen vraag legt meer druk op smelterijen en munthuizen, die goud in gestandaardiseerde vorm beschikbaar maken aan particulieren. Zo schrijft Bloomberg dat het munthuis van Oostenrijk de klok rond werkt om aan de vraag naar gouden munten te voldoen. Recent heeft het munthuis nog extra personeel aangenomen, zodat er een derde shift van acht uur gedraaid kan worden. De vraag naar gouden Philharmonikers steeg vorig jaar met 36%. Ondanks de forse prijsdaling werd er dus meer geld omgezet in het gele metaal. Ook in andere munthuizen worden de zeilen bijgezet om aan de groeiende vraag naar gouden munten te voldoen. De Australische Perth Mint zag de verkopen in de afgelopen twaalf maanden met 20% stijgen ten opzichte van een jaar eerder. Volgens Ron Currie, marketing directeur van de Perth Mint, wordt 2014 waarschijnlijk een jaar met nog betere verkoopcijfers dan 2013. Het Australische munthuis werkt momenteel ook al 24 uur per dag, in drie shifts van acht uur. De Amerikaanse US Mint verwacht deze maand de beste verkoopcijfers sinds april vorig jaar, toen een prijsdaling van goud en zilver voor een explosieve stijging in de vraag zorgde. Het Britse munthuis liet eerder deze maand nog weten dat ze de vraag naar 2014 gouden Sovereign munten had onderschat en dat de munten daardoor uitverkocht waren. Het duurde zes dagen voordat de voorraden weer afgevuld waren. Volgens Michael Haynes, de CEO van American Precious Metals Exchange, zien de klanten die fysiek goud kopen voor de lange termijn de lage prijzen als een kans om meer edelmetaal te verzamelen. Uit deze ontwikkelingen kunnen we concluderen dat goud zeker niet knock-out geslagen is door de prijsdaling van vorig jaar. Natuurlijk hebben goudbezitters op papier aan koopkracht ingeboet op hun goud en zilver, maar dat verlies heeft geen weerslag gehad om het vertrouwen dat men blijkbaar heeft in edelmetaal als waardevolle bezitting.

Vraag naar fysiek goud blijft groot (Bron: Thomson Reuters GFMS Gold Survey 2013)

26 januari 2014
Deflatie of inflatie?

Deflatie bestaat niet! Uw geld wordt nooit meer waard. Het is uw koopkracht die steeds netto verder afneemt. Omdat schuld drijving steeds meer lasten opeisen . De limiet van deze dynamiek ligt bij de omslag van vertrouwen naar wantrouwen in het complexe economisch-politiek gebeuren.

Wanneer schijnbaar lagere prijzen de consumptiedrang niet meer stimuleren is er een vertrouwenscrisis aan de gang. De politieke economie gaat de burger dan met allerlei hardere maatregelen nog meer stimuleren tot consumptie. Bijvoorbeeld negatieve rentes op spaar reserves, terwijl de belastingsklopjacht toeneemt. Alle stimulering en dwang gaan nu crescendo averechts werken. De economie gaat in stagflatie. De consument wordt steeds angstiger en daardoor minder economisch actief. Een dodelijk negatieve spiraal waar je niet/nooit uitraakt zonder hyperinflatie.

Geen deflatie
Toenemende ontwaarding is geen deflatie. Koopkracht armer worden mag men dan al deflatoir noemen, maar uw geld wordt daardoor niet sterker. De huidige prijsinflaties in de stagflatie economie zijn voorlopig nog slinks en nog niet spectaculair. De consument merkt nog niet hoe de kwaliteit van vele producten naar beneden gaat. Ook de lastenheffingen worden voorlopig nog héél geraffineerd opgelegd. Dat is de kunst van de politieke economie die het wankelende burgervertrouwen met toenemende vervalsingen probeert af te remmen. Het is de alsmaar toenemende verarmende ontwaarding die geen duurzame banengroei tot stand kan brengen. Dat is het gevolg van een over-stimulerend inflatoir proces dat alle vertrouwen crescendo heeft geërodeerd tot de machine stil viel. Economische stagnering is geen deflatie maar een vertrouwensprobleem van de burger - consument, investeerder en ondernemer - in zijn politieke beheerders, die hun mismanagement steeds maar krachtiger blijven ontkennen. We zien dit fenomeen zich verspreiden over de hele wereld. De inflatoire rages in het Westen gingen in overdrive na de Tweede Wereldoorlog. Kunstmatige stimulering van welvaart/welzijn moest nieuwe oorlog uitsluiten. Deze synthetische euforie loopt nu op z’n laatste benen. Nu vragen we ons af hoe het verder moet met de verzorgingsstaten aan het einde van hun schuld-latijn. De aankomende verarmingen worden ten onrechte als deflatie bestempeld, omdat stimulerende inflaties uitgewerkt raken. De verarmende ontwaarding is tegelijk oorzaak en gevolg van het mismanagement van de politieke economie.
Tastbare waarde
Dan rest er nog maar één uitweg. Zoeken naar de juiste tastbare waarden en die dan accumuleren ten koste van productieve investeringen die steeds schaarser worden. Zijn de producten van de financiële industrie en onroerend goed de juiste waarden!? Waarom zouden ondernemers, consumenten en investeerders hun vertrouwen in de economie, en het beheer ervan ,moeten blijven behouden??? Een cruciale vraag die vooralsnog zonder afdoende antwoord blijft! Ook in Davos zijn de optimisten & pessimisten het grondig oneens. Ondertussen zien we de voortschrijdende verschuiving van elektronisch goud naar fysiek goud als tastbare waardeopslag. Bovenstaande moet aantonen dat dit niet zomaar een voorbijgaande modegril is. Zij die fysiek goud kopen laten zich helemaal niet afschrikken door de manipulatieve daling van de elektronische goudprijs! Er is nu een veel dieper liggende drijfveer die de sterke handen van de goud kopers drijft! Die drijfveer is niet de onbestaande deflatie, maar de toenemende politiek-economische stagnering. En die stagnering is systemisch! De mercantilistische Chinezen weten zelf maar al te goed dat ook hun sterke economische groei schuld-gedreven is. Maar hun enorme schuldenproductie (o.a. schaduwbankieren/leenhaaien) is nog steeds netto productief, wat het Westen steeds minder is. De accumulatie van fysiek goud zal aanhouden en toenemen zolang de investeringen in de economie steeds minder productief zijn in duurzame winsten. De voorbije 40 jaar evolueerden we crescendo naar een hit-and-run pseudo-economie. Dat weerspiegelde zich ook in de exploderende groei van de financiële industrie. Het is nu gewoon wachten totdat de grote vermogens niets anders meer kunnen concluderen dat het economisch/financieel systeem onherroepelijk aan het vastlopen is. Dan komt de onvermijdelijke stormloop naar fysiek goud als waardeopslag, in afwachting van de grote reset. Het dumpen - in bankrun style - van alle waardeloze pseudo assets zal dan rucksichtloss plaatsgrijpen. Kopers zullen pas opdagen aan absolute bodemprijzen. Daarom wil Euroland ook het shorten verbieden.
Conclusie
Het globaal geïntegreerde financieel, monetair, economisch systeem is nu zodanig kwetsbaar gemaakt dat één enkel strohalmpje z’n ruggengraat kan breken. Niet in het minst omwille van de manisch doorgedreven derivatisering. Dit besef is nu parabolisch aan het groeien als nooit tevoren. Of we dit nu allemaal deflatoir of inflatoir noemen, maakt zelfs niks meer uit. Het is gevaarlijk hoog spel en dat wreekt zich eerder of later. Als straks hot-money gaat uiteenstuiven stort dit kaartenhuis in mekaar met donderend geraas. Door: 24 karaat

Deflatie bestaat niet, men vlucht naar tastbare waarde

Disclaimer: De artikelen van gastschrijver 24 karaat zijn op persoonlijke titel geschreven en hoeven daarom niet altijd de visie van Marketupdate te vertegenwoordigen. Marketupdate geeft geen beleggingsadvies en de artikelen van 24 karaat moeten ook niet als zodanig worden aangemerkt. Marketupdate heeft geen geld ontvangen of betaald voor de bijdragen van 24 karaat.

26 januari 2014
Wanneer is de koers laag?

Aan bijna al mijn cursisten stel ik de vraag wat volgens hen de basisprincipes van handel zijn (maakt niet uit in wat voor product). Op een paar filosofische zweverigheden na zijn de meeste cursisten er wel over eens dat het belangrijkste uitgangspunt is dat je koopt als de prijs/koers laag is en verkoopt als de prijs/koers hoog is, dan maak je namelijk winst. Tot dusver niks bijzonders zult u zeggen.

Verbazingwekkend wordt het echter als ik daarna vraag of men in een grafiek met live koersen wil aanwijzen waar de koers zo’n laag punt bereikt om vervolgens een kooporder in te geven. Dan volgt doorgaans dit scenario:

Er wordt gedurende enige tijd naar een grafiek gekeken waarin de koers een dalende tendens heeft. De koers daalt, corrigeert wat, daalt, corrigeert weer wat enzovoort. Iedere keer dat een dalende impuls eindigt en een correctie volgt zit de trader nerveus met de hand op de muisknop omdat zij als de dood is de slag te missen. En dan ineens als de daling van de koers wat vertraagt, druk hij of zij op de koopknop. Die laatste actie geeft mij redenen om een paar vragen te stellen: ’Waarom koop je nu?’ Antwoord: ‘Omdat de koers laag is’ ‘Waarom is de koers laag?’ Antwoord: ‘Omdat ie lager is dan een uur geleden en zo laag als nu heeft ie al die tijd dat we naar de grafiek kijken nog niet gestaan.’ ‘En was de koers een uur geleden hoog of laag?' Antwoord: ‘Toen was de koers ook al laag en nu nog lager, veel verder kan denk ik niet. Het moet toch een keer gaan stijgen.’ ‘Heb je een indicatie gekregen dat de koers niet nog verder zou kunnen dalen? Of nog sterker: een indicatie waaruit blijkt dat een stijging te verwachten is?’ Antwoord: ‘Nee, want als ik daar op moet wachten mis ik de slag’. Hier gaat natuurlijk iets niet goed. Het is net zoiets als tijdens een hevige storm te besluiten dat je maar vast met je boot de zee op gaat. Het kan namelijk nooit lang meer duren voordat de storm gaat liggen toch?! Maar tijdens de laatste minuten van een storm kun je ook nog schipbreuk lijden. Vanzelfsprekend wacht je op een opklaring van het weer voordat je erop vertrouwt dat je veilig de zee op kunt. Traders moeten dat ook doen: wachten op een opklaring, minimaal wachten op een eerste duidelijk signaal dat de koersrichting veranderd is. In een dalende markt betekent het dat je eerst een hogere bodem moet hebben gezien voordat je long gaat. Dan is de koers al wel een stukje op weg, maar je hebt wel de (bijna) zekerheid dat er een trenddraai heeft plaatsgevonden, daarom handel ik graag op de trend. Het feit dat de trader in het voorbeeld al zo snel op de knop drukte had te maken met een verkeerd marktbeeld. Haar opinie op een lage koers was gevoed door een koersniveau dat zij recent had gezien. Ten opzichte van dat vorige niveau was de koers nu inderdaad lager, maar dat wil niet zeggen dat het niet nog lager kan. In het kader van dit onderwerp moet ik altijd aan mijn zwager denken die in de zomer van 2008 besloot aandelen Fortis te kopen. De exacte koersen weet ik niet meer , maar laat ik zeggen dat het aandeel op een bepaald moment op €45 stond. Een dag later op €35 en weer een dag later op €20. Dit was het moment om toe te slaan, zo’n lage koers moet wel terugkomen, vond hij. Het einde van het verhaal zal ik u niet vertellen om geen oude wonden bij mijn zwager open te rijten! Maar u begrijpt wel wat er gebeurde. De moraal van het verhaal is dat je pas kunt stellen dat iets laag is nadat er minimaal een nieuwe hogere bodem is gezet. Niet eerder! Op ieder moment dat je eerder besluit iets te kopen omdat de koers volgens jou laag staat, handel je tegen de trend in. Nu ga ik hier niet beweren dat tegen de trend in handelen niet kan of niet goed is, maar als je dat doet moet je daar dan wel de juiste tools voor inzetten.
http://www.momentumtrades.nl/

Wanneer is de koers laag?

24 januari 2014
GFMS: “Vraag fysiek goud 33% groter dan vorig jaar”

De vraag naar goudbaren en gouden munten was het afgelopen jaar 33% groter dan in 2012, zo blijkt uit het jaarverslag over de goudmarkt van Thomson Reuters GFMS. Verder zien we dat er het afgelopen jaar over de hele linie meer fysiek edelmetaal verhandeld is dan in 2012. Zo steeg het aanbod door toegenomen productie van goudmijnen en doordat speculanten hun posities in het edelmetaal afbouwden. De vraag naar het gele metaal nam toe door de grote prijsdaling van het afgelopen jaar, waardoor koopjesjagers over de hele wereld meer munten, baren en sieraden kochten. De kooplust was het grootst in Zuid-Oost Azië, maar ook in andere delen van de wereld werd er meer fysiek goud gekocht.

Het 44 pagina's tellende rapport (PDF) staat vol met cijfers en grafieken over de goudmarkt. In dit artikel nemen we de hoofdlijnen uit het rapport over, aangevuld met relevante grafieken en tabellen.

Vraag en aanbod fysiek goud

Productie goudmijnen neemt toe
Als eerste kijken we naar de productie van de goudmijnen. Die steeg volgens Thomson Reuters GFMS van 2.864 ton in het jaar 2012 naar 2.982 ton in het afgelopen jaar, een stijging van 4%. Als we verder inzoomen op deze cijfers zien we dat de productie in de Canada, Rusland, China en Australië ligt steeg, terwijl die in de Verenigde Staten en Zuid-Afrika juist iets daalde. De kleine verandering in de productie van mijnen laat zien dat de markt relatief inelastisch is. Het kost immers veel tijd om de productie op te schalen. Ook moeten mijnen steeds meer nieuwe bronnen zoeken, omdat grote ontdekkingen en bronnen met een hoge ertskwaliteit steeds minder vaak voorkomen.

Productie goudmijnen per regio

In welke landen stijgt de productie?

De mijnen hebben in 2013 erg hun best gedaan om de kosten omlaag te brengen. Hieronder ziet u de kostencurve van alle mijnen in de wereld. Zoals u ziet zijn er bij de huidige goudprijs al een klein aantal mijnen die verlies draaien. Zou de prijs nog verder dalen, bijvoorbeeld naar $1.000 per troy ounce, dan komen veel meer mijnen in de problemen. De tabel onder de grafiek laat zien dat de mijnen er in geslaagd zijn de gemiddelde productiekosten weer onder de $1.000 per troy ounce te brengen.

Kostencurve goudmijnen wereldwijd

Productiekosten mijnen per regio sinds 2012

Productiekosten goudmijnen per regio sinds 2009

Productie van de tien grootste goudmijnen

Aanbod sloopgoud daalt
Het aanbod van sloopgoud is in 2013 met 14% afgenomen naar 1.371 ton. Door de daling van de prijs is de bereidheid om oude munten en sieraden in te leveren lager, een ontwikkeling die we terug zien in de cijfers. In elke regio zagen we deze ontwikkeling terug, zoals onderstaande grafiek laat zien.

Aanbod sloopgoud per regio

Fysiek goud blijft populair
Het GFMS zag de vraag naar gouden munten en baren, de zogeheten 'retail investment', het afgelopen jaar sterk stijgen. In 2013 ging er 1.338 ton aan fysiek metaal over de toonbank voor particuliere aankopen, een stijging van 33% ten opzichte van de 1.007 ton in 2012. Ook de vraag naar juwelen steeg, omdat juwelen in veel niet-Westerse markten met hetzelfde doel gekocht worden als zuivere munten en baren. De vraag naar juwelen steeg in 2013 met 13% naar 2.198 ton. Van al het fysieke goud dat in 2013 gekocht werd was 46% in de vorm van sieraden. In gewicht was het zelfs het hoogste niveau sinds 2008. Vooral in Azië werden er veel sieraden gekocht in 2013, met name na de beruchte prijsdaling van midden april. In China was de vraag naar gouden juwelen in 2013 voor het eerst sinds tijden zelfs groter dan in India (724 versus 613 ton). Als we China niet mee rekenen is de stijging van de vraag naar sieraden nog maar 5,6%.

Vraag naar munten en baren per regio

Gouden munten

De productie van gouden munten steeg vorig jaar naar een recordniveau van 285 ton, een stijging van 34% ten opzichte van vorig jaar. De grootste producent van gouden munten was niet de VS, maar Turkije. Onderstaande grafiek laat zien dat er vooral in het afgelopen jaar veel meer munten geslagen werden in Turkije, maar liefst 84 ton. China is de tweede grootste producent van gouden munten met een productie van 39 ton aan geel edelmetaal in 2012 en 37 ton in het afgelopen jaar. De productie van munten verdubbelde in Turkije, maar ook in andere landen zag men een sterke toename in de vraag naar gouden beleggingsmunten. Bijvoorbeeld in de VS (+24%), Canada (+41%), Oostenrijk (+55%) en Australië (+55%).

Productie gouden munten in Turkije en de VS

Fysiek goud versus ETF's

Centrale banken kopen goud
Centrale banken blijven nog steeds edelmetaal kopen, al zijn ze in 2013 wel iets voorzichtiger geworden. Kochten centrale banken in 2012 nog een recordhoeveelheid van ongeveer 544 ton geel metaal, in het afgelopen jaar was dat naar schatting 359 ton. Dat is een daling van 34%. Toch kopen centrale banken nog steeds veel goud, wanneer we dat in historisch perspectief plaatsen. Al sinds 2010 zijn centrale banken netto kopers van het edelmetaal, ter diversificatie van hun buitenlandse reserves. De landen die verkopen doen dat slechts mondjesmaat, bijvoorbeeld om verzamelmunten te laten slaan.
Centrale banken blijven kopen

Premies stijgen
De premies op het gele metaal zijn in 2013 van tijd tot tijd ook sterk gestegen. Na de koersdaling van goud in april schoot de premie op de Indiase markt omhoog tot meer dan $80 per troy ounce. In China piekte de premie iets later op $40 per troy ounce. Dat zijn ongekend hoge premies, veroorzaakt door een tijdelijke tekort aan fysiek goud. Toen de vraag weer wat omlaag ging zakte ook de premie in China. In India is de premie alleen maar verder gestegen, als gevolg van een importquotum en hoge invoerheffingen. Op het hoogtepunt betaalde men omgerekend $200 bovenop de spotprijs voor een troy ounce fysiek goud.

Premie op fysiek goud in India en China

ETF's raken uit de gratie
Ook deze ontwikkeling hebben we al meerdere malen besproken. Volgens het GFMS hebben goud-ETF's in 2013 in totaal 880 ton edelmetaal geliquideerd, een reusachtige daling. Beleggers verkochten aandelen van de ETF's, banken kochten die aandelen op en haalden vervolgens fysiek goud weg uit de kluizen van de ETF's. We blijven deze ontwikkeling op de voet volgen. In 2013 waren ETF's een belangrijke bron van goud, maar het is de vraag of er in 2014 opnieuw zoveel uit ETF's gehaald kan worden.
ETF's liquideren posities

24 januari 2014
Steve Keen: Debunking Economics

Econoom Steve Keen maakte zich al ver voor het uitbreken van de financiële crisis zorgen over een probleem waar de meeste economen nog geen oog voor hadden, namelijk de private schulden. In veel economische modellen werd de impact van schulden niet goed geregistreerd, met als gevolg dat de financiële crisis van 2008 voor veel economen als een verrassing kwam. In dit college uit 2012 vertelt Steve Keen over de denkfouten in gangbare economische modellen. Interessant materiaal!

24 januari 2014
Tien vragen aan 24 karaat

Marketupdate heeft sinds december vorig jaar al meer dan twintig artikelen geplaatst van gastschrijver ’24 karaat’. Onder dit pseudoniem schreef hij over thema’s als Vrijgoud, de politieke schuld-gedreven economie en de aandelenmarkt, maar ook over actuele ontwikkelingen zoals tapering, de Chinezen die goud kopen en de daling van de goudprijs. Ook de artikelen Fictieve Rijkdom en Revaluatie van goud werden door jullie bijzonder goed ontvangen.

Omdat veel van onze lezers geen genoeg kunnen krijgen van het werk van 24 karaat hebben we hem tien vragen voorgelegd. Vrijwel alle vragen hebben betrekking op de ontwikkelingen in de goudmarkt. Schroom niet vragen te stellen onder dit artikel, we willen graag een discussie over deze onderwerpen op gang brengen!

Tien vragen aan 24 karaat
1. Waar komt uw bijzondere interesse voor goud vandaan? 45 jaar geleden begon m’n goudinteresse met het opvolgen en traden van Zuid Afrikaanse goudmijnen. Daarbij ging ik ter plaatse kijken en die passie voor de fascinerende wereld van goud is alsmaar blijven groeien. 2a. In 2013 daalde de goudprijs voor het eerst sinds jaren. Hoe kijkt u naar die ontwikkeling? De dalende balans van de ECB en de stijgende balans van de FED begonnen sterk te divergeren. Hun (ECB/FED) coördinerend goudprijs beheer werd gestaakt omwille van de sterke divergentie. Het is nu afwachten wat de FED tapering ons gaat brengen. 2b. Moeten we rekening houden met verdere prijsdaling, nu de goudprijs het niveau van de productiekosten nadert? De kans dat er, aanhoudend, steeds meer fysiek goud privaat wordt opgeslagen door grote partijen stijgt met de dag. Indien de wereldeconomie blijft stagneren en de kapitaalstromen geen rendement meer kunnen halen, zal de roep om te gaan schuilen in tastbare waarden (goud) luider klinken. Het manipulatieve goudprijs beheer dreigt hierdoor in de hoek geduwd te worden. Dan riskeren we een explosieve goudprijs reactie die evengoed naar beneden als naar boven kan plaatsgrijpen. De bullion banks zijn de engelbewaarders van de goudmijn industrie. In de moeilijke periode 1999/2001, toen de goudprijs op een dieptepunt stond, ging er dankzij de bullion banks geen enkele goudmijn over kop. 3. In 2013 maakte Bitcoin een doorbraak bij het grote publiek. De prijs steeg naar meer dan $1.000. Hoe kijkt u tegen Bitcoin aan? De crypto currency industrie is het zoveelste avontuur in de alsmaar groeiende financiële industrie. Die producten komen en gaan. 4. Nederland, België en tal van andere Europese landen hebben tussen 1990 en 2008 veel goud verkocht. Waarom? Omdat de pro-goud centrale banken aan een nieuw goudverhaal begonnen zijn. Daarom moet de centrale bank goudreserve herverdeeld worden tussen de deelnemers aan dit nieuwe goudverhaal (vrij vlottende goudwaarde zonder koppeling aan een valuta). 5. China heeft in 2013 veel meer goud gekocht dan in 2012. Waarom koopt China zoveel goud? In de eerste plaats omdat China zich crescendo wil indekken tegen de ontwaarding van hun systemisch opstapelende dollarreserves (als surplus van hun productie). Indien het tot een nieuwe monetaire orde komt, wil China daar ook deel van uitmaken. China wil daar ook voor z’n volle gewicht in meetellen en heeft daarom voldoende goudreserve nodig. Net zoals ieder ECB lid zijn deel aan goudreserve moest inbrengen bij de oprichting van de euro. 6. Op de COMEX circuleren momenteel meer dan 100 claims op één troy ounce goud, het hoogste niveau ooit. Welke conclusie trekt u hier uit? Comex/Tocom/LBMA/London fix/bullion banks, zijn de inner circle van het goudprijs beheer. Zolang er niemand dit $-gericht goudprijs beheer gaat uitdagen is er niks aan de hand. Singapore en Shanghai zouden wat graag zeggenschap hebben in de goudprijs vorming. Dit zal uiteindelijk tot een conflict escaleren. Het is dan maar de vraag of er nog een manipulatieve goudprijs fixing zal kunnen blijven bestaan. Misschien is het daarom dat de Rothschilds/Deutsche Bank de fix verlieten en dat Duitsland misschien wel z’n volledige goudreserve wil repatriëren. 7. In steeds meer landen roept men op om de goudvoorraden terug te halen. Hoe kijkt u daar tegen aan? De internationale financiële industrie is totaal uit z’n voegen gebarsten in verhouding tot de wereldeconomie. Dit kan niet anders dan slecht aflopen omwille van de niet aflatende (systemische) schuld drijving. Het fysieke goud als waardevol reserve onderpand dringt zich privaat & publiek steeds meer op. Het wereld dollarsysteem & regime loopt op z’n laatste benen. We riskeren een wereld crisis escalatie op monetair-financieel-economisch en politiek vlak. Dan gaat iedereen voor het zekere in plaats van het onzekere. 8. Recent is er veel ophef over de fixing van de goudprijs, de Londen Fix. Hoe kijkt u naar die ontwikkeling? De voorbije 100 jaar was de goudprijs al altijd *$-gefixed*. Steeds manipulatief-beherend. Met de ECB z’n mark-to-market goud-rijkdom-reserve is een nieuw goudverhaal begonnen waarbij goud crescendo van West naar Oost vloeit. De Westerse $-goud-fixing heeft weldra ook z’n tijd gehad. In Azië wordt gewerkt aan het waarderen van fysiek goud (SBMA). Dat ontmantelingsproces is een machtsstrijd tussen zij die loyaal zijn aan de dollar als reserve en zij die voorstander zijn van de pro goudwaarde, de anders denkenden. 9. Is er iets in de goudmarkt wat veel mensen over het hoofd zien? Er is een nieuw goudverhaal lopende. Al de oude goud standaarden hebben hun tijd gehad. We zijn doorgeschoten in het virtuele dat onmogelijk nog rijkdom, welvaart & welzijn kan representeren. Vandaar de toenemende rush naar tastbare waarden op alle niveau’s. 10. Zijn er signalen of ontwikkelingen die we de komende tijd extra in de gaten moeten houden? Het belangrijkste is om te volgen of alle de sterke handen met systeem inzicht (goud-herverdelende centrale banken en private vermogens) aanhoudend fysiek goud blijven kopen. Tegelijk moeten we controleren of de wereldeconomie duurzaam kan ontwikkelen met gematigde schuld drijving. Met nadruk op duurzaam en niet crescendo schuld gedreven. Tijdelijke groeischeutjes zijn een groot onvoldoende. Op geopolitiek vlak moet je de olieprijs in het oog houden. Met een georganiseerde daling naar $60 per vat zou de dollar nog eens flink kunnen scoren. Een daling van de dollarindex en een stijgende dollarrente is goud positief. Wilt u meer werk van onze gastschrijver 24 karaat lezen? Klik dan hier om naar het dossier te gaan. Daar treft u alle bijdrages aan die 24 karaat tot op heden heeft geschreven.

24 januari 2014
Argentijnse peso raakt in vrije val

De Argentijnse peso verliest steeds meer waarde tegenover de dollar, zo schrijft Bloomberg. In 2002 werd de koppeling met de Amerikaanse dollar losgelaten en sindsdien is de peso alleen maar minder waard geworden. De afgelopen week zakte de waarde van de munt met 12,7% naar 7,8825 tegenover de dollar. De centrale bank wil de munt niet devalueren en laat de waardedaling over aan de valutamarkt. Het gevolg daarvan is dat de dollarreserves van het land steeds verder dalen. Sinds november vorig jaar, toen de minister van Financiën en de top van de Argentijnse centrale bank vervangen werd, zijn de valutareserves van het land met 31% gezakt naar $29,4 miljard. De valutareserves worden gebruikt om crediteuren in het buitenland te betalen.

Argentijnse peso steeds goedkoper

De wisselkoers van de Argentijnse peso met de Amerikaanse dollar is in een jaar tijd opgelopen van 4,96 naar 7,16 peso per dollar, een waardedaling van ruim 30 procent. Gedurende deze periode verkocht de centrale bank netto $5,9 miljard om de waardedaling van de munt wat af te remmen. De volgende grafiek laat zien dat de peso steeds sneller waarde verliest tegenover de wereldreservemunt.

Argentijnse peso heeft de afgelopen jaren veel waarde verloren

De Argentijnse regering probeert de uitstroom van dollars af te remmen, bijvoorbeeld door aankopen van buitenlandse valuta te blokkeren, belasting te heffen op vakanties in het buitenland en op online aankopen en door buitenlandse bedrijven te verbieden dividend in dollars uit te keren. Ook zijn er importbeperkingen opgelegd, waardoor met name elektronica bijzonder duur is geworden. Voor de nieuwste iPhone, een Playstation 4 spelcomputer of een iPad tablet betaalt men in Argentinië omgerekend twee keer zoveel als in de Verenigde Staten.

Zwarte markt

Door de kapitaalcontroles van de regering werd er het afgelopen jaar nog maar half zoveel valuta verhandeld als in 2010, zo schrijft Bloomberg. Toch willen veen Argentijnen graag dollars hebben, omdat die hun waarde beter behouden dan de peso. Het is daarom niet verwonderlijk dat er ook in Argentinië een zwarte markt is ontstaan voor dollars, waar momenteel een wisselkoers van 12,75 peso gehanteerd wordt.

Argentinië had in de eerste negen maanden van 2013 het grootste tekort op de betalingsbalans sinds 2001. Volgens economen is de inflatie in Argentinië 28,4% op jaarbasis, twee keer zo hoog als de officiële inflatie. De centrale bank probeert de inflatie te bestrijden met een depositorente van 21,5%, maar dat lijkt vooralsnog weinig effect te hebben. Volgens econoom Vladimir Werning van JP Morgan moet de Argentijnse centrale bank de rente nog verder verhogen om de uitstroom van dollars tegen te gaan.

Argentijnse peso

24 januari 2014
Optimisme beleggers naar hoogste niveau in vijf jaar

Het optimisme onder beleggers wereldwijd is in vijf jaar tijd niet meer zo hoog geweest als nu, zo schrijft Bloomberg. Reden is het economische herstel in de Westerse wereld, aangevoerd door de Verenigde Staten. Beleggers laten zich niet leiden door cijfers over de arbeidsmarkt en het gemiddelde inkomen van huishoudens (vallen tegen), maar naar de hogere bedrijfswinsten en de optimistische verwachtingen over de groei van de Amerikaanse economie. Aan de vooravond van het topoverleg in Davos deed Bloomberg onderzoek naar het sentiment onder haar betaalde abonnees.

Optimisme
Daaruit kwam naar voren dat een meerderheid van 59% verwacht dat de economie verder zal aantrekken. Dat is een sterke verbetering ten opzichte van november vorig jaar, toen 33% optimistisch was. Sinds juli 2009, toen Bloomberg deze enquête voor het eerst hield, is het optimisme onder de beleggers niet meer zo groot geweest als nu. De kracht van de ontwikkelde landen was de voornaamste reden voor het optimisme. Hoewel de S&P 500 index vorig jaar al met 24% gestegen is denkt meer dan de helft van de respondenten van het Bloomberg onderzoek dat aandelen de beste belegging voor 2014 zullen zijn. Slechts 14% denkt dat de aandelenmarkt in bubbel territorium is gekomen en 42% denkt dat we het niveau van een bubbel naderen. Een jaar geleden lagen deze percentages op respectievelijk 20 en 45 procent. Beleggers spreken ook steeds meer hun voorkeur uit voor aandelen boven vast renderende waardes (zoals obligaties). Van alle respondenten denkt 53% dat aandelen in 2014 het beste rendement zullen opleveren. Dat is het hoogste percentage sinds mei vorig jaar. Slechts 3% van de respondenten denkt dat 2014 wel een goed jaar wordt voor obligaties. Een veel grotere groep van 39% denkt dat obligaties van alle beleggingen het laagste rendement zullen halen. Ook vastgoed blijft in trek, een beleggingscategorie die zich in de afgelopen dertien jaar uitstekend staande heeft gehouden (zie hier de rendementen van verschillende beleggingen sinds 2001).
Herstel
De abonnees van Bloomberg zijn positief over de Amerikaanse economie, want 72% verwacht dit jaar verder herstel. Vorig jaar was dat 53%. Over de Eurozone is men ook veel positiever geworden. Inmiddels rekent 49% op economische groei, een verdrievoudiging ten opzichte van begin vorig jaar. Voor de Japanse economie voorziet 48% van de respondenten dit jaar een herstel. Het herstel van de economie wordt onderschreven door het IMF, dat eerder deze week nieuwe groeiprognoses bekendmaakte. Volgens Christine LaGarde zal de wereldeconomie met vier procent blijven groeien, mits het deflatiegevaar wordt bestreden.
BRICS landen uit de mode
Opvallend is dat beleggers vrij negatief zijn over de opkomende economieën. Slechts 13% denkt dat China dit jaar zal groeien, terwijl 36% rekent op een verslechtering van de Chinese economie. De Braziliaanse economie wordt door 33% van de ondervraagden aangewezen als één van de slechtste beleggingen voor 2014. Ongeveer 29% zegt dat over China en 27% zegt dat over Rusland.

Beleggers steeds positiever over aandelen

Nederland
Ook in Nederland durven beleggers weer meer risico's te nemen, aldus ING. Uit onderzoek van ING Investment Management blijkt dat de risicobereidheid bij meer dan de helft van de institutionele beleggers (56%) het afgelopen kwartaal is toegenomen. Slechts 11% was in het vierde kwartaal minder bereid om risico's te nemen dan in het derde kwartaal, een daling van 18% vergeleken met drie maanden geleden. Institutionele beleggers en fondsbeheerders zien aandelen bij uitstek als favoriete belegging voor 2014 (73% in vierde kwartaal versus 64% in het derde kwartaal). Vastgoed kwam op de tweede plaats in het lijstje van favoriete beleggingscategorieën. Volgens Valentijn van Nieuwehuizen, hoofd multi-asset strategie bij ING Investment Management, is de toename in de risicobereidheid onder beleggers zonder meer een veel belovend teken voor 2014: "Als meer dan de helft van de ondervraagden verklaart dat hun bereidheid het afgelopen half jaar is toegenomen, duidt dit erop dat beleggers positiever zijn over de wereldeconomie". Van Nieuwenhuizen merkt op dat het herstel van de wereldeconomie heel gelijkmatig verdeeld is en dat er minder risico is op schokken:
“Wat we nu zien, is het meest gesynchroniseerde wereldwijde herstel sinds 2009. Nog opmerkelijker dan het optimisme is de mate van eensgezindheid die tegelijkertijd onder marktpartijen lijkt te ontstaan. Met een sterkere groei en minder schok risico in het vooruitzicht, zijn de meeste beleggers het erover eens dat aandelen de aantrekkelijkste beleggingscategorie vormen. Daarbij komen Europa en Japan naar voren als de favoriete regio’ s.”

Contra-indicator
Vaak kan sentiment onder beleggers gebruikt worden als een contra-indicator. Sentiment en aandelenkoersen gaan doorgaans hand in hand, waarbij het sentiment iets achter loopt op de index. De crash komt doorgaans als het vertrouwen op het hoogtepunt is en optimisten de overhand hebben. We willen graag weten hoe de lezers van Marketupdate naar deze ontwikkeling kijken. [polldaddy poll=7739458]

24 januari 2014
Kevin O’Leary: “3,5 miljard mensen in armoede is fantastisch nieuws”

Volgens investeerder en zakenman Kevin O’Leary is het fantastisch nieuws dat er 3,5 miljard mensen in armoede leven: “Ze halen inspiratie uit de top 1% van rijkste mensen en zullen hard werken om de top te bereiken.”

“Het is fantastisch nieuws dat er zoveel mensen in armoede leven”

23 januari 2014
Beleggingsfondsen lezen voor beginners

Zoekt u een beleggingsproduct dat naadloos aansluit bij uw wensen, maar raakt u het spoor bijster als u in de brochure voor beleggingsfondsen de termen ‘Global Growth’, ‘Balanced’ en ‘Premium’ tegenkomt? Dan bent u op het juiste adres, want met de volgende handleiding komt u als belegger niet meer voor verrassingen te staan!

Met deze handleiding leert u de beleggingsfondsen beter begrijpen (Bron: Twitter)

23 januari 2014
De eeuw van verandering

De 21^ste eeuw is nog maar net van start. Nu al is duidelijk, dat er voorlopig van een rustig tij geen sprake zal zijn. Er hebben zich in de beginjaren een aantal veranderingen van waarschijnlijk epische omvang aangediend. Economisch krijgen we waarschijnlijk te kampen met nieuwe groeipatronen. De sociale verhoudingen tussen mensen onderling staan onder druk. Het geopolitieke landschap is in razendsnel tempo aan het veranderen en hetzelfde kan gezegd worden van het ecosysteem van onze wereld. Wat kunnen we van dit alles in 2014 gaan merken?

Figuur 1 Problemen van onze tijd

Om bij het eerste te beginnen. De economie lijkt in een tijdperk beland van afnemende verwachtingen en toenemende onzekerheid. De vier grootste economieën in de wereld ondergaan zwaarwegende veranderingen. In de Verenigde Staten is het politieke landschap totaal versplinterd en dat maakt een economisch herstel ronduit dubieus. China is op zijn beurt begonnen aan de ombouw van een economie van investeren en exporteren naar een economie gebaseerd op diensten en een sterke consumptieve vraag. Europa heeft alle moeite om overeind te blijven en ziet zich gesteld voor de majeure uitdaging om een reeks institutionele weeffouten uit het verleden te herstellen en tegelijkertijd de euro overeind te houden. Japan tenslotte maakt na een coma van twee decennia eindelijk aanstalten de deflatie echt te willen bestrijden, desnoods met zeer onconventionele middelen.

De uitkomst op al deze uitdagingen vraagt om beslissingen op basis van talloze ‘unknowns’. De daarbij behorende onzekerheid wordt nog verergerd door het gegeven, dat door de onderlinge verwevenheid verkeerd beleid wereldwijde consequenties zal hebben. We hebben daar al een voorproefje van mogen smaken, toen de Amerikaanse centrale bank, de fed, aankondigde haar monetair stimuleringsbeleid te gaan afbouwen. Wereldwijd dook de waarde van valuta’s omlaag en opkomende landen zagen reusachtige kapitaalstromen wegvloeien naar de VS.
Hoe zal de wereld reageren als in 2014 de afbouw echt vorm gaat krijgen en de wereldwijde financiële markten zien hun liquiditeit opdrogen? Tot nu toe tracht iedereen de mogelijke gevolgen te bagatelliseren, maar onderliggend bestaat de angst dat oude structurele problemen weer de kop gaan opsteken. Veel ontwikkelde landen hebben te weinig hervormd in de afgelopen jaren om hun economie daadwerkelijk concurrerend te maken. Hun schuldenlast daarentegen is sinds het begin van de crisis scherp toegenomen. Tegelijkertijd lijken de opkomende markten hun economische dynamiek verloren te hebben. In 2014 zullen ze minder aan de wereldwijde economie bijdragen dan de ontwikkelde landen. Voor de Opkomende Landen geldt min of meer dezelfde waarheid als voor veel Westerse landen. Ze hebben het in de afgelopen jaren niet aangedurfd verder te hervormen. De reorganisatie van de arbeidsmarkt en van het juridisch systeem ligt politiek zeer gevoelig. Veel belangengroepen verdedigen met veel succes het eigenbelang! Het is met andere woorden nog maar de vraag of de economie in 2014 een zo mooie groei zal laten zien als menigeen nu verwacht. Dat maakt het extra moeilijk de groeiende economische ongelijkheid in de wereld effectief aan te pakken. Het aandeel van de factor Arbeid van de nationale koek wordt al decennia lang alsmaar kleiner. De oorzaak van deze onzalige trend is te vinden in het proces van globalisering en in de versnelling van de technische vooruitgang. Beleidsmakers zijn er zich gelukkig van bewust, dat ongelijkheid uiteindelijk tot zelfvernietiging van het huidige systeem zal leiden. Daar staat echter tegenover dat kapitaal zeer mobiel is in een interdependent wereld, wat overheden ertoe verleidt voortdurend belastingvoordelen aan te bieden. Zelfs in economische sterke landen als de VS en het Verenigd Koninkrijk stagneert de inkomensontwikkeling. In de VS is het gemiddelde inkomen sinds het begin van de crisis met 5% teruggelopen. Ondertussen zijn er de eerste tekenen aan de wand die vertellen wat er allemaal kan gaan gebeuren. In landen als Brazilië, Turkije en Zuid Afrika is de sociale onrust in 2013 al tot het kookpunt gestegen. Dat wijst op een absolute noodzaak meer hoogwaardige economische groei te bereiken. De vraag is echter hoe dat op redelijk korte termijn kan. Een versnelling van de technologische innovatie is een mogelijkheid, maar de uitkomsten van innovatie zijn vaak ongewis en laten doorgaans (te) lang op zich wachten. Op dit moment bestaat bij de meeste beleidsmakers min of meer onwil om het probleem van de ongelijkheid aan te pakken. Fiscale problemen hebben de volledige aandacht en daarin past geen verhoging van de uitgaven voor productieve investeringen. Toch zal het er op niet al te lange termijn van moeten komen. Gebeurt dat niet, dan kan de uitspraak van de Nigeriaanse econoom Sam Aluko uit 1999 wel eens meer werkelijkheid worden dan wenselijk: de armen kunnen niet slapen, omdat ze honger hebben. De rijken kunnen niet slapen, omdat de armen van de honger niet kunnen slapen.

Figuur 2 Gated communities voor de rijken in Nederland
Cor Wijtvliet Bron: Klaus Schwab, The global economy in 2014. Project-syndicate, January 6 2013 Vragen of opmerkingen kunt u richten aan [email protected]

23 januari 2014