Marketupdate

Categorie: Nieuws

  • JP Morgan betaalt megaboete van $13 miljard

    JP Morgan heeft een megaboete van $13 miljard betaald voor de fraude met hypotheekleningen. Tussen 2005 en 2007 verkocht de bank hypotheekleningen van dubieuze kwaliteit door aan Fannie Mae en Freddy Mac. Ook Bear Stearns – de bank die in 2008 werd overgenomen door JP Morgan – had in die tijd slechte hypotheekleningen doorverkocht aan beleggers die niet goed op de hoogte werden gebracht van de risico’s van deze financiële producten.

    De miljardenboete is slechts een druppel op de gloeiende plaat, gezien de totale omvang van de schade die de slechte hypotheekleningen de economie hebben toegebracht. In 2011 werd bekend dat de Amerikaanse bankensector tijdens en vlak na de financiële crisis van 2008 in totaal $16 biljoen aan “financiële hulp” heeft ontvangen. En dan hebben we het nog niet eens gehad over de verliezen die beleggers wereldwijd geleden hebben door de slechte hypotheekleningen.

    JP Morgan stapelt boetes

    Eind september schreven we al over de boete die JP Morgan boven het hoofd hield. In dat bericht gaven we al aan dat de boete mogelijk $11 miljard zou kunnen bedragen. Het bedrag is uiteindelijk nog $2 miljard hoger uitgevallen. Van de totale boete gaat $9 miljard naar de Amerikaanse overheid en $4 miljard naar programma’s die huiseigenaren die moeite hebben om hun hypotheek te betalen.

    Russia Today schrijft dat JP Morgan Chase sinds 2008 al $22 miljard aan boetes heeft moeten betalen voor naar schatting 18 verschillende overtredingen. In de laatste kwartaalcijfers heeft de bank al $9,2 miljard af moeten schrijven vanwege boetes. Tevens maakte ze bij de presentatie van de laatste cijfers bekend dat de bank een potje van $23 miljard apart heeft gezet voor toekomstige boetes. De CEO van JP Morgan, Jamie Dimon, liet toen al ontvallen dat de winst in de nabije toekomst onder druk blijft staan door schadeclaims.

    Schadeclaims

    Het feit dat een bank zoveel miljarden opzij zet voor schadeclaims geeft ons de indruk dat er meer zaken niet deugen bij deze bank. Vorig jaar boekte JP Morgan, de grootste zakenbank van de Verenigde Staten, overigens nog een nettowinst van ongeveer $20 miljard. In het derde kwartaal verdampte de winst door de boetes. Het verlies per aandeel kwam in het derde kwartaal van dit jaar uit op $0,17, tegenover een netto inkomen van $1,40 per aandeel in dezelfde periode van vorig jaar.

    In september trof JP Morgan nog een schikking van $920 miljoen, omdat ze derivaten verkocht waarvan de risico’s niet duidelijk gecommuniceerd werd. Handelaren hebben $6 miljard aan verliezen geleden op deze derivaten.

    JP Morgan betaalt $13 miljard boete

    JP Morgan betaalt $13 miljard boete

  • Koopwoning vaak goedkoper dan sociale huur

    De Volkskrant schrijft op basis van eigen onderzoek dat de maandelijkse kosten voor sociale huur in bepaalde steden inmiddels hoger zijn dan de kosten voor een koopwoning. Omgerekend naar het aantal vierkante meters is het in de regio’s Amsterdam, Utrecht en Rotterdam-Rijnmond steeds goedkoper geworden om een woning te kopen dan om er één te huren. Alleen in Amsterdam is huren nog een fractie goedkoper voor gezinswoningen, maar in Rotterdam zijn de maandlasten voor kopers al veel lager dan voor huurders. Volgens de Volkskrant betalen huurders die niet in aanmerking komen voor huursubsidie (bruto inkomen hoger dan €21.000 per jaar) zelfs een derde meer per maand voor elke m² dan iemand die een huis koopt.

    Koopwoning wordt gestimuleerd

    Huurders in de vrije huursector betalen inmiddels substantieel meer per m² dan huizenbezitters die een hypotheek afsluiten. In alle onderzochte regio’s betalen huurders in de vrije sector ongeveer 2x zoveel per maand als kopers van vergelijkbare huizen.

    Johan Conijn, hoogleraar woningmarkt aan de Universiteit van Amsterdam, bevestigt dat kopen steeds aantrekkelijker is geworden ten opzichte van huren. Hij stelde begin dit jaar al vast dat er dit jaar een omslagpunt bereikt zou worden waarop de maandlasten voor kopen in bepaalde situaties lager uitvallen dan voor huren. De afgelopen jaren zijn de huizenprijzen al met 20% gezakt en is tevens de rente behoorlijk omlaag gegaan. Deze factoren verlagen de maandlasten voor iedereen die nu een huis wil kopen.

    Volgens meer dan 30% van de Marketupdate lezers zullen de huizenprijzen in Nederland niet verder zakken, de rest rekent op een verdere prijsdaling van ongeveer 20 tot 30 procent.

    Huren stijgen

    De huren zijn daarentegen juist met 15% gestegen. Woningcorporaties vragen steeds meer huur van nieuwe huurders. Werd dat in het verleden nog vaak vastgesteld op 70% van de wettelijke maximumhuur, tegenwoordig wordt steeds vaker het wettelijke maximum gehanteerd. Deze ontwikkeling roept de vraag op: Wanneer komt het kabinet eens op voor de belangen van de huurders?

    U bent beter af met een NVM-hoogleraar

    “U bent beter af met een NVM-hoogleraar” (Bron: Huizenmarkt-zeepbel)

  • Tweet van de dag (21 oktober 2013)

    Wat kunnen we hier nog aan toevoegen…?

  • Andorra verovert de markt met nieuwe muntbaar

    Beleggers die fysiek zilver willen kopen lopen al snel tegen de hoge BTW-heffing aan. Omdat zilver wordt aangemerkt als grondstof draagt men bij aanschaf 21% belasting af, een premie die het minder aantrekkelijk maakt om in dit edelmetaal te beleggen. Gelukkig is er in Nederland ook een uitzondering op deze regel, want alle munten die in opdracht van een regering worden uitgegeven en die de status van wettig betaalmiddel hebben worden slechts over de winstmarge belast met BTW. Het is om die reden dat de zilveren munten van 1 troy ounce en 1 kilogram populair zijn onder beleggers. Maar er is nog een alternatief…

    Andorra

    Daarvoor gaan we naar Andorra, een kleine dwergstaat met ongeveer 85 duizend inwoners in de oostelijke Pyreneeën. Deze staat heeft de Belgische smelterij Umicore namelijk toestemming gegeven om zilverbaren te produceren die binnen Andorra de status van wettig betaalmiddel hebben. De muntbaar heeft een nominale waarde in Andorrese diner, een munteenheid die de dwergstaat sinds 1977 gebruikt voor verzamelmunten. De munteenheid is bijzonder, omdat deze niet in circulatie is. Hoewel er een wisselkoers met de euro is vastgesteld (1 diner = €0,75) kan men in Andorra helemaal niet met deze munteenheid betalen. Ook kan men geen bankrekening in Andorrese diners openen. De diners komen enkel terug op verzamelmunten die van tijd tot tijd worden uitgegeven door de Andorrese regering.

    In Andorra gebruikte men voor de introductie van de euro nog Franse francs en Spaanse peseta’s, maar sinds 2002 is ze overgeschakeld op de euro. Er bestaan geen Andorrese eurobiljetten, omdat de dwergstaat geen onderdeel is van de Europese Unie. Wel bereikte Andorra in juni 2011 een overeenkomst met de EU voor toetreding tot de Eurozone. Dat leverde als resultaat op dat Andorra sinds 1 juli 2013 jaarlijks €2,4 miljoen aan eigen euromunten mag uitgeven.

    Muntbaren

    Met de Andorrese muntbaar speelt men handig in op de fiscale regelgeving in Europa. Hoewel de diner nergens in de wereld daadwerkelijk als betaalmiddel gebruikt kan worden is het technisch gezien toch een muntbaar die onder de BTW margeregeling verhandeld kan worden. De muntbaar is een fiscaal aantrekkelijk product dat haar bestaansrecht dankt aan de belastingwetten in verschillende landen. In het geval van de Andorrese muntbaar is de productie uitbesteed aan de Belgische smelterij Umicore.

    Andorra laat vier verschillende formaten muntbaren produceren in België met gewichten van 500 gram, 1 kilogram, 5 kilogram en 15 kilogram. Deze munten hebben een nominale, weliswaar betekenisloze, waarde van respectievelijk 15, 30, 150 en 450 diners. Dit handige een-tweetje tussen de regering van Andorra en smelterij Umicore levert een product op waar u als zilverbelegger misschien wel erg blij van wordt. De baren hebben namelijk een zuiverheid van 99,9% en zijn de enige ter wereld die door de LBMA zijn goedgekeurd.

    Goudstandaard kan deze muntbaar uit Andorra leveren!

    Bij Goudstandaard is deze muntbaar met het fiscale voordeel van de lagere BTW vanaf nu verkrijgbaar. Alle varianten – van 500 gram tot het zwaargewicht van 15 kilogram – kunnen snel en tegen concurrerende prijzen geleverd worden door Goudstandaard. Ook levert Goudstandaard de zilveren Andorra Eagle munten, beleggingsmunten met een nominale waarde van 1 diner. Deze zilveren munten worden door dezelfde Duitse partner geslagen die de Armeense Noah’s Ark produceert.

    • Klik hier voor een filmpje van de 5 kilogram muntbaar van Andorra
    • Of bekijk de zilveren Andorra Eagle munten van 1 troy ounce

    muntbaar-15-kilogram

  • Handelstekort Japan loopt op naar ¥932 miljard

    Japan heeft in september voor de vijftiende maand op rij een handelstekort gerealiseerd. De voornaamste reden voor het aanhoudende tekort op de handelsbalans is de zwakke yen, waardoor de importkosten sterk toenemen. De afgelopen maand kwam het tekort uit op ¥932 miljard (€6,95 miljard), een stijging van 64% ten opzichte van een jaar geleden.

    Eind vorig jaar kondigde de Japanse regering een stimuleringsprogramma aan om de economie uit het slop te trekken. De Bank of Japan steunde deze operatie door de geldpers in een hogere versnelling te zetten. Sindsdien heeft de Japanse yen al 25% van haar waarde verloren tegenover de Amerikaanse dollar. De zwakkere yen geeft Japanse bedrijven een gunstige exportpositie, maar die weet het land onvoldoende uit te buiten. Het mes snijdt aan twee kanten en tot nu toe is het negatieve effect dat de zwakke yen heeft op de importkosten groter geweest dan het positieve effect op de export. Uit de cijfers die het Japanse ministerie van Financiën heeft vrijgegeven blijkt dat de export in september 11,5% hoger lag dan een jaar geleden.

    Handelstekort houdt aan

    Het stimuleringsprogramma was juist bedoeld om exporterende bedrijven te ondersteunen. Door een toename in de export is er meer bedrijvigheid, nemen de investeringen toe en groeit de economie weer. Dat was de theorie, want in de praktijk heeft het beleid van de Japanse regering en haar centrale bank nog geen succes opgeleverd. De importkosten wegen nog steeds zwaarder dan opbrengsten uit de export.

    Vooral de import van brandstof blijkt een grote kostenpost te zijn. Sinds de kernramp in Fukushima zijn alle kerncentrales in Japan gesloten en leunt de energievoorziening weer op fossiele brandstoffen. Die moet Japan in grote hoeveelheden importeren. Volgens Martin Schulz van het Fujitsu Research Institute wijzen de omstandigheden erop dat het handelstekort nog wel even zal aanhouden. Dat zei hij tegenover de BBC.

    Handelstekort Japan houdt aan

    Handelstekort Japan loopt op naar ¥932 miljard (Bron: Tradingeconomics)

  • Cartoon: Bernanke en Yellen, partners in crime

    Omdat ie zo grappig is… (via Zero Hedge)

    Bernanke en Yellen strooien met geld

    Yellen neemt het stokje van Bernanke over

  • Goud en zilver report (Week 42)

    De volatiliteit op de markt voor edelmetalen blijft groot, zo bleek ook afgelopen week weer. Op dinsdag en op donderdag schoten de prijzen van goud en zilver omhoog, met als resultaat dat we de week met een plus afsluiten. De goudprijs steeg van €939,76 naar €961,83 per troy ounce (+2,35%), terwijl de prijs voor een kilo zilver op de termijnmarkt van €506,70 naar €515,05 klom (+1,65%). Daarmee zijn we bijna terug op het prijsniveau van twee weken geleden.

    In dollars gingen de prijzen van beide edelmetalen nog wat meer omhoog, omdat de Amerikaanse munt verzwakte ten opzichte van de euro. Donderdag kwam de goudprijs weer boven de grens van $1.300 per troy ounce, terwijl de koers dinsdag nog op $1.255 stond, het laagste niveau in bijna drie maanden tijd.

    De goudprijs was bij sluiting van de handel op vrijdag $1.316,15 per troy ounce, een stijging van 3,44% ten opzichte van de slotkoers van $1.272,39 van een week eerder. De zilverprijs steeg afgelopen week van $21,35 naar $21,92 per troy ounce (+2,67%).

    Koersgrafiek van de goudprijs

    Koersgrafiek van de goudprijs in € per troy ounce (Bron: Goudstandaard)

    Koersgrafiek van de zilverprijs

    Koersgrafiek van de zilverprijs in € per kilo (Bron: Goudstandaard)

    Zwakke dollar

    Zoals gezegd verloor de dollar opnieuw terrein tegenover de euro, de wisselkoers steeg van 1,3527 naar 1,3686 (+1,18%). Dat is de hoogste wisselkoers in bijna twee jaar tijd! Ook tegenover andere valuta staat de Amerikaanse dollar er relatief zwak voor. De dollarindex sloot vrijdag op 79,65, de laatste slotkoers sinds 5 februari. Het is moeilijk om een verklaring aan te wijzen voor de daling van de dollar, maar er zijn verschillende factoren aan te wijzen die dollar-negative zijn. Zo is bekend dat Janet Yellen, de opvolgster van Ben Bernanke bij de Federal Reserve, de voorkeur geeft aan een ruim monetair beleid. Daarnaast gaf de discussie omtrent het schuldenplafond afgelopen week weinig vertrouwen in de dollar. Na het bereiken van een overeenkomst bleef de dollar zwak, mogelijk door de afwaardering van de Amerikaanse overheid door de Chinese kredietbeoordelaar Dagong.

    Wisselkoers EUR/USD

    Wisselkoers EUR/USD (Bron: Yahoo Finance)

    Goud in backwardation

    Afgelopen week kwam de goudprijs weer in backwardation. Dat betekent dat het lenen van goud momenteel duurder is dan het lenen van dollars. Dit is traditioneel een zeldzaam verschijnsel, hoewel het de laatste jaren steeds vaker voorkomt. Afgelopen zomer, toen de goudprijs op het laagste niveau stond, was er een grote mate van backwardation. Op de futuresmarkt was het toen moeilijk om posities in goud te krijgen. Een soortgelijke situatie dreigt nu weer te ontstaan, aangezien de Gold Forward Offered Rate (GOFO) deze week opnieuw onder nul dook voor swap contracten met een looptijd van 1, 2 en 3 maanden. Meer hierover leest u in dit artikel.

    Backwardation in de goudmarkt is terug!

    Backwardation in de goudmarkt is terug!

    India dreigt goud te verkopen

    De gouverneur van de Indiase centrale bank (Raghuram Rajan) zei afgelopen week dat de verkoop van de goudvoorraad een optie is, indien het land verder in de problemen komt met haar betalingsbalans. Door de import van goud en olie heeft India al enige tijd een tekort op de betalingsbalans, die de waarde van de roepie onder druk zet en de prijsinflatie aanjaagt.

    Volgens Rajan is de verkoop van een deel van de goudreserve te prefereren boven steun van het IMF. Een opmerkelijke uitspraak, aangezien Rajan in het verleden zelf bij het IMF gewerkt heeft. Is de ‘hulp’ van het IMF dan toch niet zo wenselijk voor een land dat in de problemen verkeert?

    Het is de vraag of India werkelijk goud zal verkopen, of dat het slechts een dreigement is om de grote vraag naar fysiek goud (ook in India) af te remmen. Door te dreigen met de verkoop van goud kan de prijs wellicht onder druk komen te staan. In 2009 kocht India overigens nog 200 ton goud van het IMF.

  • Wikileaks cables: De Zeist bijeenkomst over goud

    Op 22 en 23 april 1974 kwamen de Europese ministers van Financiën bijeen om te praten over de rol van goud in het internationale monetaire systeem. Hierbij waren onder andere schatkistbewaarder Coen Oort en de president van de Nederlandsche Bank, Jelle Zijlstra, aanwezig. Eerder dit jaar publiceerden we al een vertaling van een vertrouwelijke Wikileaks ‘cable’ over deze bijeenkomst, waarin het plan om goud vrij verhandelbaar te maken voor centrale banken centraal staat beschreven.

    Via het Goudstudieforum werden we gewezen op een ander Wikileaks document, dat eveneens betrekking heeft op deze informele (maar daardoor niet minder belangrijk) bijeenkomst in Zeist. Hieronder volgt een integrale vertaling van het Engelstalige document, waarin verslag wordt gedaan aan het Amerikaanse ministerie van Buitenlandse Zaken. Belangrijke passages hebben we groen gemarkeerd.

    ——————————————–

    Zeist Informal Discussion on Gold

    Parijs, 9 mei 1974

    Geadresseerd aan:

    Amerikaanse ministerie van Buitenlandse Zaken

    Hier volgt de verklaring die de Nederlandse schatkistbewaarder Coen Oort op 7 mei verstuurde naar alle aanwezigen van de bijeenkomst in Zeist. De bijeenkomst van 22 en 23 april over goud.

    Mij is gevraagd om verslag te doen van een informele discussie – en ik benadruk het woord informele, ik herhaal, een informele discussie – die de ministers van Financiën van de EEG op 22 en 23 april in Zeist hielden met betrekking tot goud.

    Voordat ik je op de hoogte breng over de uitkomst van deze discussie wil ik graag duidelijk maken dat het noch tot een formeel besluit van de EEG-landen noch tot een gedegen voorstel in een bredere internationale context heeft geleidt.

    Wat uit de bijeenkomst in Zeist is gekomen is een consensus over een zekere onafhankelijke positie. Een positie die verder verkend moet worden voordat deze voorgelegd zal worden bij de volgende vergadering van de Europese ministers van Financiën van de EEG. Als er in een later stadium overeenkomst wordt bereikt over een bepaalde positie, dan kan het de volgende stap zijn dat de Europese gemeenschap een formeel voorstel indient. Een voorstel van hoe men om dient te gaan met het probleem van goud in de periode voorafgaand aan de hervorming van het internationale monetaire systeem.

    In Zeist hebben de ministers overeenstemming bereikt over twee algemene kwesties. Ten eerste hebben ze opnieuw bevestigd dat de SDR de primaire reserve moet worden in het toekomstige systeem en dat de afspraken over goud in deze tussenperiode niet inconsistent mogen zijn met dat doel. Ten tweede zijn ze overeen gekomen dat zulke tussentijdse afspraken monetaire autoriteiten in staat moeten stellen om de monetaire goudreserves te benutten als instrument voor internationale betalingen.

    Er was een consensus onder de ministers dat een verhoging van de officiële goudprijs, hoewel dat mogelijk het tweede doel dient, strijdig is met het eerste doel. Om monetair goud als internationale reserve te kunnen mobiliseren hebben ze het volgende overeengekomen:

    1. Monetaire autoriteiten moeten in staat zijn om onderling goud te kopen en te verkopen, op de vrije markt en tegen een marktgerelateerde prijs. De monetaire autoriteiten zouden volledige vrijheid moeten hebben om goud te kopen of te verkopen en zouden niet verplicht moeten zijn om deel te nemen aan specifieke transacties.

    2. Sommige delegaties zijn van mening dat goudtransacties in de vrije markt, over een bepaalde periode gezien, niet mogen resulteren in een toename van de gecombineerde officiële goudreserves.

    3. Om deze principes toe te kunnen passen kan men verschillende praktische oplossingen overwegen. Een daarvan is dat monetaire autoriteiten periodiek een minimum- en een maximumprijs voor goud vaststellen, waarbij ze geen goud verkopen of kopen op de markt. Een andere oplossing is om een buffervoorraad te maken die beheerd wordt door een instantie die in opdracht van de monetaire autoriteiten op de markt kan interveniëren. Zodanig dat de vrije markt voor goud zich ordelijk gedraagt.

    4. Deze afspraken kunnen voorlopig aangenomen worden, om ze vervolgens te herzien nadat er ervaring mee is opgedaan.

    Ik rond af, meneer de voorzitter, door nogmaals te benadrukken dat hetgeen wat ik zojuist gezegd heb – en ik herhaal – geen voorstel is van de EEG, maar een verslag van een tussenfase in deze besprekingen. De ministers hebben ons toestemming gegeven om dit verslag te schrijven, met als doel u zo spoedig mogelijk te informeren over de richting waarvoor de EEG landen een overeenkomst proberen te bereiken. Ze verwachten dat afgevaardigden deze informatie weten te interpreteren in het licht waarin ik het zojuist geschetst heb.

    ————————————————–

    h/t: Shanti (Goudstudieforum.com)

    Wikileaks dossier

    Marketupdate heeft eerder dit jaar al een reeks artikelen over goud gepubliceerd die rechtstreeks afkomstig zijn uit Wikileaks documenten die begin dit jaar zijn vrijgegeven. Klik hier voor een overzicht van al deze artikelen of klik rechtsboven in het menu op het dossier Wikileaks.

  • Kissinger over Europese herwaardering van goud (1974)

    In 1974 sprak Kissinger (veiligheidsadviseur en Amerikaanse minister van Buitenlandse Zaken) met zijn staf over het Europese voorstel om goud weer terug te plaatsen in haar rol als de ultieme monetaire reserve. Het balletje begon na 1971 te rollen, toen Nixon de koppeling van de dollar met goud losliet. Dat deed hij, omdat de Verenigde Staten haar belofte niet langer na kom komen om goud uit te leveren tegen een vaste prijs van $35 per troy ounce. Nixon weigerde de dollar opnieuw te devalueren tegenover goud en nam in 1971 het omstreden besluit om de koppeling van de dollar met goud volledig los te laten.

    Het balancerende effect dat goud moest hebben op het monetaire systeem werd geëlimineerd, met als gevolg een lange periode van ongekende inflatie. De Verenigde Staten konden vrijwel onbeperkt geld lenen, omdat het buitenland de dollarreserves direct weer aan de VS uitleende in ruil voor staatsobligaties. Onder andere Charles de Gaulle zag al spoedig in dat dit systeem van zwevende valuta op een dag zou eindigen in rampspoed. In de beroemde toespraak van 1965 wees de toenmalige Franse president al op de gevaren van het loslaten van goud als monetaire reserve.

    De Europese herwaardering van goud

    In Europa begonnen rond die tijd de gesprekken over een alternatief voor het dollarsysteem. Een alternatief dat goud weer terug zou zetten in het middelpunt van het monetaire systeem (lees ook de analyse van Jaco Schipper over de memoires van Jelle Zijlstra). Goud als de ultieme reserve die centrale banken kunnen gebruiken om de betalingsbalans in evenwicht te brengen.

    Dat was tegen het zere been van de Verenigde Staten, want die hadden stapsgewijs juist de disciplinerende werking van goud uit het geldsysteem gehaald. Dat begon al in 1944 met Bretton Woods, toen Amerikaanse schuldverplichtingen de status kregen van een volwaardige reserve op de balans van de centrale bank. In 1971 kwam de ontkoppeling van goud met de dollar en was de dollar het nieuwe referentiepunt voor waarde geworden. Goud werd daarna door de Amerikanen op de balans gezet tegen een vaste prijs van $42,22 per troy ounce. Ook in 2013 waardeert de Federal Reserve de goudvoorraad van de VS nog steeds tegen die historische koers, waarmee ze in feite aangeven dat goud geen rol meer speelt als monetaire reserve. Het plan van Europa om goud weer te activeren als waardereserve (waarderen naar de marktprijs) was een directe bedreiging voor de macht die Amerika had met de dollar.

    Vertaling

    Marketupdate heeft een vertaling gemaakt van de notulen, die te vinden zijn op History.state.gov. We werden via het Goudstudieforum gewezen op dit historische document, dat vooral een heel interessante kijk geeft in de keuken. De sfeer van de bijeenkomst, die op 25 april 1974 werd gehouden in Washington, komt in de notulen goed naar voren. Belangrijke passages hebben we groen gemarkeerd. De meest essentiële passage is groen en dik gedrukt weergegeven. Tussendoor hebben we in het blauw wat notities toegevoegd die helpen om het verhaal in het juiste perspectief te plaatsen.

    ——————————————

    Washington, April 25, 1974, 3:13–4:16 p.m.

    Minutes of Secretary of State Kissinger’s Principals and Regionals Staff Meeting

    Kissinger: We hebben hier Enders, Lord en Hartman. Ze zullen gezamenlijk of onafhankelijk van elkaar spreken. (gelach)

    Hartman: Een trio.

    Lord: Ik denk dat ik mijn kennis over goud vrij snel kan uitputten.

    Kissinger: Ik heb een afspraak met Shultz om niet over goud te praten tijdens deze personeelsbijeenkomst, omdat hij verwacht dat er hetzelfde over in de kranten zal verschijnen als wat ik ervan denk. Ga je iets bespreken wat al publiek besproken is?

    Enders: Het ligt er dicht bij. Het staat momenteel in de kranten: Het voorstel van de Europese Commissie (EC).

    Kissinger: Waarover, de herwaardering van hun goudreserves?

    (Op 22 en 23 april bereikten de Europese ministers van Financiën en de centrale bankiers van de betreffende landen overeenkomst over hun gezamenlijke positie t.a.v. goud. Ze gaven de Nederlandse minister van Financiën (W. Duisenberg) en de president van de Nederlandsche Bank (J. Zijlstra) de taak mee om dit Europese voorstel over goud in de Verenigde Staten over het voetlicht te brengen. In Washington zouden Duisenberg en Zijlstra het voorstel bespreken met de Federal Reserve en het Amerikaanse ministerie van Financiën)

    Enders: De herwaardering van de goudreserves in de individuele transacties tussen centrale banken. Dat is wat er in de kranten heeft gestaan. Het onderwerp ligt uiteraard zeer gevoelig, maar ik denk dat het niet meer is dan de gebruikelijke mate van gevoeligheid omtrent goud.

    Kissinger: Nou, wat is onze positie?

    Enders: Je weet hoe het voorstel van de Europese Commissie eruit ziet?

    Kissinger: Ja.

    Enders: Het heeft geen betrekking op een verandering in de officiële goudprijs. Het gaat om het toestaan van aankopen én verkopen van goud van centrale banken met de private markt, zo lang één centrale bank in een jaar geen netto koper wordt van goud uit de private markt. Daarnaast komen er rechtstreekse verkopen tussen centrale banken…

    Kissinger: Hoe kunnen ze de verkoop van goud aan de private markt toestaan? En dan? Daarna kopen ze weer uit de private markt?

    Enders: Daarna kopen ze weer van de private markt.

    Kissinger: Maar ze kopen niet meer goud dan ze verkopen.

    Enders: Ze kopen inderdaad niet meer goud dan ze verkopen. Er zal geen netto toename zijn in de goudvoorraad van centrale banken die ligt bij de Europese Economische Gemeenschap (EEG). Het goud kan door anderen aangehouden worden. Ik heb hier twee dingen over te zeggen Kissinger: Ten eerste, als dit gebeurt – zoals men heeft voorgesteld – dat zou dat op de volgende manieren strijdig zijn met onze belangen…

    Kissinger: Heb je het geaccepteerd of is dit een Frans voorstel?

    Enders: Het is een informele overeenkomst die de landen met elkaar zijn overeengekomen.

    Kissinger: Hebben ze dat ook met ons besproken?

    Enders: Niet op een systematische manier. Ze hebben voorgesteld om de Nederlandse minister van Financiën en de president van de Nederlandsche Bank naar Washington te sturen om met ons ministerie van Financiën te komen praten.

    Kissinger: En wat is de visie van Arthur Burns?

    (Arthur Burns was tussen 1970 en 1978 de president van de Federal Reserve)

    Enders: Arthur Burns… Ik heb gisteravond met hem gesproken en hij heeft er nog geen standpunt over ingenomen. Hij was daar niet toe bereid. Hij zei dat hij eerst meer aandachtig naar het voorstel van de EC wilde kijken. Henry Wallich, de man van internationale zaken, gaf deze morgen aan dat hij de voorkeur geeft aan de traditionele positie. Dat is dat we goud uit het internationale monetaire systeem faseren. Hij wil er nog wel een keer naar kijken. Dus Henry Wallich gaf te kennen dat hij waarschijnlijk tegen dit voorstel is. Maar hij wil dat standpunt nog niet definitief nemen, voordat hij er nog een tweede blik op geworpen heeft.

    Kissinger: Maar in de praktijk betekent het dus dat ze hun goudreserves gaan herwaarderen?

    Enders: Exact!

    Kissinger: Hun goudreserves.

    Enders: Dat klopt. En kort daarna zal er een voorstel komen voor een nieuwe officiële goudprijs…

    Kissinger: Dat maakt geen verschil. Als ze goud op de marktprijs gaan waarderen hebben ze in feite al een nieuwe officiële goudprijs neergezet.

    Enders: Zoiets, maar hun….

    Kissinger: Nu is economie niet mijn sterkste punt, maar begrijp ik het goed dat ze met dit voorstel, als ze het overbrengen op andere landen, ze in feite goud weer terugzetten in het systeem tegen een veel hogere prijs?

    Enders: Correct.

    Kissinger: Nou, daar zijn we consistent tegen geweest.

    Enders: Ja, dat klopt. Je hebt converteerbaarheid als zij…

    Kissinger: Ja

    Enders: Beide partijen moeten hiermee instemmen. Maar het zal [1] binnen twee of drie jaar resulteren in een terugkeer van goud in het systeem, tegen [2] veel hogere prijzen en [3] tegen een prijs die vastgesteld kan worden door een paar centrale bankiers die onderling deals sluiten.

    Wat je in feite zal krijgen is een kleine groep bankiers die bij elkaar komen om een geldpers voor zichzelf te bemachtigen. Zij bepalen dan in een klein groepje de waarde van hun reserves.
    Daar mankeren twee dingen aan.

    Kissinger: En dan staan wij er buiten.

    (Centrale banken kunnen onderling een nieuwe goudprijs afspreken, waarmee ze in feite de waarde van deze monetaire reserve kunnen sturen. Europese landen hebben relatief veel goudvoorraden, waardoor ze veel meer zeggenschap hebben dan in een systeem waarin de Amerikaanse dollar de reserve is)

    Enders: We kunnen er ook aan deelnemen, maar er zijn maar heel weinig landen in de wereld die een grote goudreserve hebben. Dat zijn voornamelijk de Verenigde Staten en West-Europa. De minst ontwikkelde landen en veel van de andere landen – inclusief Japan – hebben relatief gezien weinig goud. Het is aan de ene kant dus een zeer inflatoire, en aan de andere kant zeer ongelijkmatige, manier om de reserves te vergroten.

    Kissinger: Waarom hebben de Duitsers ermee ingestemd?

    Enders: De Duitsers hebben ermee ingestemd – zo hebben wij te horen gekregen – op voorwaarde dat het voorstel besproken wordt met de Verenigde Staten.

    Kissinger: Ze worden gestraft voor het feit dat ze dollars aanhouden.

    Enders: Ze worden gestraft voor het feit dat ze dollars aanhouden. Dat zal voor de Duitsers momenteel waarschijnlijk niet veel verschil maken, aangezien ze veel reserves hebben. Echter, ik denk dat ze erop terug zullen komen. Ofwel omdat wij ertegen zullen zijn, ofwel omdat ze de portemonnee moeten trekken en de tekorten van Frankrijk en Italië in zekere zin moeten financieren. Dus waarom laten we ze niet eens dit voorstel uitproberen?

    De Europese Commissie is waarschijnlijk verdeeld over dit onderwerp. Als ze maar genoeg onder druk komen te staan, dan komen die verschillen vanzelf boven drijven.

    Kissinger: Dus wat is onze aanpak?

    Enders: De aanpak die wij suggereren is om niet mee te werken met dit voorstel…

    Kissinger: Ik ben bijzonder allergisch voor een unilateraal Europees besluit dat de belangen van de Verenigde Staten fundamenteel aantast, zonder dat ze ons daarbij betrokken hebben. En ik ben geneigd om al hun pogingen neer te slaan, totdat ze leren dat ze niets kunnen doen zonder eerst met ons te praten. Dat zegt mijn instinct, los van de inhoud van het voorstel.

    Enders: Hier spelen naar mijn beleving twee dingen mee. Het eerste is dat we ze niet kunnen laten gaan met dit voorstel, vanwege de reden die je genoemd hebt. Ook is het slecht economisch beleid dat fundamenteel tegen onze belangen indruist.

    Kissinger: Er is ook een fundamentele verandering in het beleid dat wij de afgelopen jaren gevoerd hebben, nietwaar?

    Enders: Ja.

    Ten tweede biedt het de mogelijkheid om – maar daarvoor moeten we onderhandelen – richting een demonetarisering van goud te gaan. Dat wil zeggen om goud uit het systeem te halen.

    Kissinger: Maar hoe doe je dat?

    Enders: Nou, er zijn verschillende manieren. Een manier is om tegen Duitsland te zeggen dat ze dit voorstel mogen aanvaarden, mits het goud via een internationale instantie – het IMF of een speciale entiteit – op de markt wordt gebracht, zodat er een geleidelijke stijging plaatsvindt.

    Kissinger: Maar daar zullen de Fransen nooit mee instemmen.

    Enders: We kunnen een tegenvoorstel doen. Er is een ander voorstel, namelijk dat het IMF haar goudvoorraad van 7 miljard begint te verkopen op de wereldwijde markt. Dat moeten we proberen uit te onderhandelen. Dat zou het begin kunnen zijn van een demonetisering van goud.

    Kissinger: Waarom willen we zo graag goud uit het systeem halen?

    Enders: We willen het graag uit het systeem halen – luister goed – omdat het balancerend werkt in beide richtingen. Als dit voorstel erdoor komt, dan komt goud terug in het centrum van het systeem.

    Kissinger: Maar waarom is het tegen onze belangen? Ik begrijp het argument dat het tegen onze belangen is dat de Europeanen een unilateraal besluit nemen dat haaks staat op ons besluit. Maar waarom is het tegen ons belang om goud in het systeem te hebben?

    Enders: Het is tegen ons belang om goud in het systeem te hebben, omdat het zou betekenen dat goud periodiek opnieuw gewaardeerd moet worden. En hoewel we nog steeds een substantiële goudvoorraad hebben – ongeveer $11 miljard – is een groter gedeelte van het goud geconcentreerd in West-Europa. Dit geeft Europa een dominante positie in de wereldreserves en het dominante instrument om reserves te creëren. We hebben geprobeerd om van dit systeem los te komen en over te stappen naar een systeem waar wij de controle over hebben….

    (Sinds de komst van de Euro worden de goudreserves van het Eurosysteem ieder kwartaal opnieuw gewaardeerd naar marktwaarde. Dat is het eindproduct van de gesprekken die al een paar decennia daarvoor gevoerd werden in Europa en die steeds niet tot een gezamenlijke strategie kwamen. Sinds 1999 is de verhouding tussen valutareserves en goud binnen het Eurosysteem geleidelijk omgeslagen van ongeveer 70/30 naar 40/60. Dit geleidelijke proces brengt goud terug in het systeem. Zie ook dit artikel voor een verdere toelichting over de herwaardering van goud)

    Kissinger: Maar dat is een probleem voor de betalingsbalans.

    Enders: Ja, maar het is de vraag wie er dan op internationaal niveau de meeste zeggenschap heeft. Als zij het instrument hebben om reserves te creëren – door het meeste goud te bezitten en door in staat te zijn om de prijs van het goud periodiek aan te passen – dan hebben ze ten opzichte van ons een aanzienlijke machtspositie. Een lange tijd hadden wij een sterke machtspositie ten opzichte van Europa, omdat wij de goudprijs naar wens konden aanpassen. Dit is niet langer mogelijk, het zal niet langer geaccepteerd worden. Daarom zijn we naar Special Drawing Rights (SDR’s) gegaan, die ook onpartijdig en neutraal zijn, die de belangen van de minder ontwikkelde economieën behartigen en die de macht weg houden bij Europa. En het is meer rationeel in de zin….

    Kissinger: “Meer rationeel” in de zin van meer in onze belangen, of wat?

    Enders: Meer rationeel in de zin dat het gehoor geeft aan de behoefte van de wereld, maar ook dat het meer in ons belang is door…

    Kissinger: Zou het je verbazen als ik zegt dat ik vergeten ben hoe SDR’s gecreëerd worden. Via een overeenkomst?

    Enders: Via een overeenkomst.

    Kissinger: Er is geen automatische manier?

    Enders: Er is geen automatische manier.

    Lord: Misschien sommige Europeanen, maar de minder ontwikkelde economieën staan aan onze zijde en zullen hen niet steunen.

    (De Verenigde Staten wisten heel goed dat het Europese voorstel weinig draagvlak zou krijgen buiten Europa, omdat de minder ontwikkelde landen een relatief kleine goudvoorraad hadden. Deze landen zouden weinig opschieten met een herwaardering van de goudreserve en zouden dus even makkelijk voor een Amerikaans alternatief als de SDR kiezen. Het is niet uit te sluiten dat Europese centrale banken tot en met 2009 een substantieel gedeelte van hun goudvoorraad verkochten om ook buiten Europa draagvlak te creëren voor een herwaardering van goud! Bedenk dat alle BRICS-landen zich inmiddels hebben aangesloten bij het Europese model om de goudvoorraad periodiek naar marktwaarde te waarderen!! (marked to market). Opkomende economieën als China, Rusland, Brazilië, India en Zuid-Afrika steunen in monetair opzicht de koers van Europa).

    Enders: Ik denk dat niemand ze zal steunen.

    Kissinger: Maar kunnen ze het überhaupt doen?

    Enders: Ja, maar om dat te doen moeten ze belangrijke artikelen van het IMF schenden. Dus dit is geen totale departure (gelach). Maar dit zal bij bepaalde Europeanen weerstand oproepen. We kunnen het ook minder interessant voor ze maken door alvast te beginnen met de verkoop van ons eigen goud. Dat zal ze onder druk zetten.

    Maw: Waarom zou het ze niet goed uitkomen als wij alvast ons goud verkopen tegen een prijs?

    Kissinger: Maar hoe heeft dit in vredesnaam kunnen gebeuren zonder dat wij hier van tevoren iets van wisten?

    Hartman: We hebben hier van tevoren al consultaties over gehad. Verschillende landen zijn bij ons geweest om ons standpunt over dit onderwerp te krijgen. De reden waarom ze nu pas bij ons komen met dit voorstel heeft denk ik te maken met het feit dat ze nu weten dat wij er negatief tegenover staan.

    Enders: Ik denk dat onze eerste positie moet zijn om het voorstel te breken, tenzij ze bereid zijn tot een vorm van demonetisering [van goud].

    Kissinger: Maar dat is onmogelijk voor de Fransen!

    Enders: Nou, het is onmogelijk voor de Fransen onder de regering van Pompidou. Maar is dat ook een breekpunt voor een toekomstige Franse regering? Dat moeten we uittesten.

    Kissinger: Als zij goud hebben om de betalingsbalans in evenwicht te brengen, dan komen we vroeg of laat voor hetzelfde scenario te staan. Dan zullen anderen gevraagd worden op hieraan mee te doen.

    Dat is toch wat ze van plan zijn?

    Enders: Ik heb het gevoel dat we een scenario van de demonetisering van goud niet op voorhand moeten uitsluiten, omdat we er beide van kunnen profiteren. Daarmee bevrijden we goud op een hogere prijs. Wij hebben een goudvoorraad en sommige Europese landen hebben een goudvoorraad. Onze belangen zijn in lijn met hun belangen. Dit kan zinvol zijn. Ook kan het aan de andere kant geleidelijk de dominante positie die Europa in economisch zin heeft, wegnemen.

    Kissinger: Wie staat er aan onze zijde inzake het demonetiseren van goud?

    Enders: Ik denk dat we de Duitsers mee kunnen krijgen. En de Nederlanders en de Britten, over een langere periode.

    Kissinger: En de Japanners?

    Enders: Ja. De Arabieren hebben overigens geen grote belangstelling getoond voor goud.

    Kissinger: We kunnen ze met veel goud opzadelen.

    Sisco: Ja. (gelach)

    Sonnenfeldt: Tegen een hoge prijs in dollars. Ik zou niet weten waarom ze dat goud zouden willen hebben.

    Kissinger: Voor de badkamers in het gastenhuis in Rio. (gelach)

    [….]

    Kissinger: OK. Mijn instinct is om tegen het Europese voorstel te stemmen. Wat is jouw mening, Art?

    Hartman: Ja. Ik denk dat het moeilijk te verdedigen is in het systeem dat wij voor ogen hebben.

    Kissinger: Ken?

    Rush: Nou, ik denk dat ze het gewoon gaan doen. De vraag is: Stel dat ze het voorstel doorvoeren zonder ons erin te betrekken. Wat dan?

    Kissinger: Dan pakken we ze!

    Enders: Ik denk dat we in dat geval heel serieus moeten overwegen om een substantieel gedeelte van onze goudvoorraad te verkopen, met als doel de goudmarkt voor eens en voor altijd te overvallen.

    Rush: Ik ben er niet zeker van of we dat kunnen doen.

    Kissinger: Als ze op eigen houtje verder gaan en een positie innemen die recht tegenover onze belangen staat, dan moeten we laten zien dat ze daar niet mee weg kunnen komen. Hopelijk hebben we dan de juiste positie. We kunnen ze echter niet steeds laten met deze unilaterale stappen weg laten komen.

    Lord: Is het Ministerie van Financiën het met ons eens op dit onderwerp? Ik bedoel, als die man komt op het moment dat de minister in het buitenland is…

    Kissinger: Wie komt?

    Enders: De Nederlandse minister van Financiën (Duisenberg) en de president van de Nederlandsche Bank (Zijlstra). Ik denk dat we ongeveer twee weken nodig hebben om een krachtig standpunt op dit onderwerp in te nemen. Het Ministerie van Financiën zal ons leiderschap op dit onderwerp accepteren. Het zal wel wat tijd vereisen om dit door te spreken met Arthur Burns. We zullen zien wat zijn reactie is.

    Rush: We hebben ongeveer $45 miljard tegen de huidige prijs.

    Enders: Dat klopt.

    Rush: En er is ongeveer $100 miljard aan goud.

    Enders: Dat klopt. En de jaarlijkse omzet in de goudmarkt is ongeveer 120 miljard.

    Kissinger: De goudmarkt is iets waar Arthur Burns wel verstand van heeft.

    Enders: Ja, dat is ook mijn ervaring. Dus ik denk dat we Arthur moeten ompraten.

    Kissinger: Arthur is een redelijke man. Laat mij met hem praten. Hij heeft belachelijk veel tijd nodig om een punt te maken, maar het is een redelijke man.

    Enders: Hij heeft nog geen kans gehad om naar het voorstel te kijken.

    Kissinger: Ik praat nog wel even met hem voordat ik weg ga.

    Enders: Goed.

    Boeker: Ik denk dat het verkopen van goud pas de tweede fase is in een strategie die het Europese voorstel kan breken. De eerste stap moet zijn om een Amerikaans tegenvoorstel te formuleren om diegene die er het meest tegen zijn te isoleren; de Fransen en de Italianen. Dat zal aanzienlijke steun ontvangen. Het zal ook in de smaak vallen bij de Japanners en bij anderen. Ik denk dat dit vrij makkelijk gedaan kan worden. Een tegenvoorstel zal op zich al aanzienlijke druk geven op de EEC om tot een voorlopige consensus te komen.

    Hartman: Het is geen confrontatie. We kunnen de verschillende aspecten van dit voorstel bespreken.

    Kissinger: Inderdaad. We moeten hier uiteraard over discussiëren. Maar ik houd niet van het idee dat zij iets organiseren en dat ze vervolgens andere landen uitnodigen om zich daarbij aan te sluiten.

    Hartman: Daar ben ik het mee eens, maar het is niet wat ze nu gedaan hebben.

    Sonnenfeldt: Kunnen we ze laten komen na de Franse verkiezingen, zodat we niet achter de feiten aan lopen?

    Rush: Ik denk het wel.

    Kissinger: Ik denk ook dat het beter is om dit voorstel te bespreken na de Franse verkiezingen.

    Enders: Goed. Ik ben dan terug. Ik zal ook praten met Simon. Schultz zal tegen die tijd uit functie zijn.

    Sonnenfeldt: Hij is vanaf 4 mei uit functie.

    Enders: Ja. In de tussentijd gaan wij onze positie bepalen op basis van deze discussie.

    Kissinger: Ja.

    Enders: Goed.

    Kissinger: Ik ben het ermee eens dat we nog geen consultatie moeten plegen, zo lang we nog over dit onderwerp in gesprek zijn met het Ministerie van Financiën.

    Kissinger

    ——————————————

    Bron: History.state.gov h/t: @darenpa72, @boefkeNL, Goudstudieforum.com

  • “Edelmetaalmijnen nu interessant”

    Beleggers in goud en zilver hebben het niet makkelijk de laatste tijd. Hun vertrouwen in het potentieel van de beide edelmetalen wordt danig op de proef gesteld met de almaar dalende koersen. In juni dit jaar is een bodem gezet, maar of het ook de definitieve bodem was is vooralsnog onzeker. De meeste goud analisten zijn het wel eens over de, voor goud, positieve ontwikkelingen in de wereld die de goudkoers de komende jaren naar grote hoogte kan sturen. Er wordt echter ook rekening mee gehouden dat de koers op korte termijn de bodem van juni of zelfs de $1.000 per ounce op kan zoeken. Daar wordt je als belegger in edelmetaalmijnen niet vrolijk van!

    En toch zou het voor de serieuze belegger met een beleggingshorizon van minimaal 3 jaar niet uit moeten maken. Een dip naar $1000 zou voor deze belegger alleen maar een geweldige kans zijn om goud en zilver nog één maal tegen deze lage prijzen te kunnen kopen. Deze belegger zou zichzelf echter tekort doen als hij alleen het metaal zou kopen. Ik ben van mening dat in iedere goed gespreide edelmetaalportefeuille ook aandelen van goudmijnen en zilvermijnen thuis horen. In dit artikel zal ik uitleggen waarom ik dat denk en hoe en waar ze kunnen worden aangekocht.

    Waarom edelmetaalmijnen?

    Edelmetaalmijnen zijn interessant voor beleggers omdat ze met een hefboom reageren op de koersbewegingen van het edelmetaal wat ze delven. Voor de grotere goudmijnaandelen, zoals we die in de Amex Gold Bugs Index (HUI) terugvinden, ligt die hefboom ongeveer op 2. Dit houdt in dat als de goudprijs stijgt het mijnbouwaandeel op de beurs 2 keer zo hard stijgt. Dit geld natuurlijk ook voor dalende koersen. Voor middelgrote en junior mijnen ligt deze hefboom wat hoger.

    Dat goudmijnaandelen met een hefboom op de goudprijs reageren heeft de volgende oorzaak. De goudmijn maakt kosten om het goud uit de grond te halen. Deze kosten bestaan o.a. uit kosten voor energie, materiaal en arbeid. Wanneer het een mijnbouwbedrijf $800 kost om één ounce goud uit de grond te halen, bij een goudprijs van $1300 per ounce, dan maakt het bedrijf $500 winst bij verkoop van het goud. Stel nu dat de goudprijs stijgt naar $1800 per ounce. Bij gelijkblijvende kosten maakt het bedrijf nu geen $500, maar $1000 winst. Een verdubbeling van de winst bij een stijging van de goudprijs van 38,5%. De stijging van de winst is, procentueel gezien, dus bijna 3 keer zo groot als de stijging van de goudprijs. Deze stijging van de winst zal de aandelenkoersen van edelmetaalmijnen in de meeste gevallen enorm opdrijven.

    Mogelijke rendementen

    Een goed voorbeeld van hoe sterk de koersen van deze mijnen kunnen stijgen door een oplopende goudprijs is de stijging die de edelmetaalmijnen van eind 2008 tot september 2011. De Amex Gold Bugs Index (HUI) steeg in die periode van 168,68 tot 628,34. Dat is een stijging van 272,5 %. Niet slecht, maar dat is nog niets vergeleken bij de stijging die de juniormijnen lieten zien. Hier onder geef ik daar een paar voorbeelden van.

    • US Silver & Gold 533%
    • Colossus Mining 716%
    • Great Panther Silver 900%
    • Alexco Resources 1.511%
    • Allied Nevada Gold 1.700%

    Hou de meerjarige grafiek van deze aandelen naast de goudprijs grafiek en de invloed van de goudprijs op deze aandelen wordt direct duidelijk.

    Aandelenkoers beïnvloedende factoren

    Behalve de goud en zilverprijs, zijn er nog andere factoren van invloed op de aandelenkoers van de edelmetaalmijnen. Bij het beleggen in edelmetaalmijnen beleg je in aandelen van een bedrijf. De normale prijs beïnvloedende factoren die er zijn bij het beleggen in aandelen zijn dus ook hier van toepassing. Denk hierbij aan: het algehele beursklimaat, kwaliteit van het management, staking van het personeel, bekend maken van cijfers, uitgifte van nieuwe aandelen, fusies en overnames, rechtszaken, etc. Meer sector specifieke factoren die de aandelenkoers beïnvloeden zijn: politieke (in-)stabiliteit van het land waar de mijn zich bevind, het wel of niet krijgen van de benodigde vergunningen, olieprijs (het kost veel energie om edelmetaal te delven), uitbreiding van de resource door nieuwe ontdekkingen, etc.

    Hoe beleggen in edelmetaalmijnen?

    Wereldwijd is er een ruim aanbod aan edelmetaalmijnen om in te beleggen. De meeste mijn bouwbedrijven staan genoteerd aan de beurzen van Toronto, Sydney, New York en Londen. Het is aan te raden om niet zomaar tot aankoop van deze bedrijven over te gaan. Het is erg belangrijk om eerst goed onderzoek te doen naar het bedrijf. Dit kan tegenwoordig vrij eenvoudig op het internet. Een aantal zaken zijn daarbij belangrijk om op te letten, zoals: is het bedrijf financieel gezond?, wordt het goed geleid door managers die weten waar ze mee bezig zijn? Hebben ze in het verleden hun targets gehaald? Hebben ze hun bedrijfsactiviteiten in veilige landen? Wat is de kostprijs per ounce? Hoe groot is de resource en hoe lang kunnen ze daar nog op teren? Is er exploratie potentieel?, etc.

    Het mooie van internet is natuurlijk dat u ook de meningen van anderen over een bepaald bedrijf op kunt zoeken. Bijvoorbeeld wat verschillende analisten er over schrijven. Vertrouw echter niet direct alles wat u leest en gebruik uw eigen gezond verstand!
    Naast het beleggen in individuele mijnbouwaandelen is het ook mogelijk om bijvoorbeeld in een ETF te beleggen. Bijvoorbeeld in de volgende twee:
    • Market Vectors Gold Miners ETF (GDX)
    • Market Vectors Junior Gold Miners ETF (GDXJ)

    Hierbij hoeft u niet zelf het wiel uit te vinden en is er al een mandje aandelen voor u uitgezocht.

    Bent u meer speculatief ingesteld, dan is er ook de mogelijkheid om met het CFD (Contract For Difference) in een aantal van de wat grotere goud en zilvermijnen te handelen.

    Conclusie

    Goudmijn en zilvermijn aandelen kunnen een mooie en zeer winstgevende aanvulling zijn op een belegging in fysiek edelmetaal. Het risico wat genomen wordt met het beleggen in edelmetaalmijnen is duidelijk groter dan bij een belegging in fysiek metaal. Een blik op de meerjarige grafieken van de edelmetaalmijnen leert ons ook dat timing cruciaal is bij het aankopen van deze aandelen. Het laat echter ook zien dat we nu in een zeer interessante periode zitten m.b.t. het aankopen van deze mijnbouwaandelen.
    Full disclosure: De auteur bezit zelf aandelen Colossus Mining, Alexco resources en Allied Nevada Gold.

    Disclaimer: De genoemde aandelen moeten niet worden gezien als beleggingsadvies. Doe uw eigen onderzoek!

    goldmine-greece2

    Dit artikel is een ingezonden stuk van Arjan Schreur (Goudbelegger.com) en is geschreven voor iedereen die meer te weten wil komen over het beleggen in edelmetaalmijnen. Dit artikel is geschreven op persoonlijke titel. De inhoud hoeft daarom ook niet noodzakelijkerwijs de visie van Marketupdate te vertegenwoordigen.

  • Chinese investeringsmaatschappij koopt Chase Manhattan Plaza

    De Chinese investeringsmaatschappij Fosun International Ltd. heeft voor $725 miljoen het One Chase Manhattan Plaza in New York gekocht. Deze wolkenkrabber telt zestig verdiepingen, heeft 2,2 miljoen vierkante meter aan kantoorruimte en siert al sinds 1961 de skyline van Manhattan. Het gebouw wordt momenteel verhuurd aan onder meer verzekeraar Allianz en de zakenbank JP Morgan Chase. Laatstgenoemde huurt ongeveer de helft van het 248 meter hoge gebouw.

    De Chinezen kopen steeds vaker vastgoed in het buitenland, met name kantoorgebouwen op toplocaties in wereldsteden als Londen en New York. Eerder deze maand kocht het Chinese staatsbedrijf Greenland Holding Group Co., een in Shanghai gevestigde projectontwikkelaar, nog een aandeel van 70% in een groot vastgoedproject in Brooklyn.

    Overtollig kapitaal

    “Er is veel overtollig kapitaal in China dat op dit moment een bestemming zoekt”, zo verklaarde Simon Lo tegenover Bloomberg. Simon Lo werkt als adviseur voor vastgoedmakelaar Colliers International. “Daarnaast kunnen we, door in een vastgoedmarkt als die van New York te investeren, profiteren van het herstel van de Amerikaanse economie en haar vastgoedsector”.

    Veel Chinese ontwikkelaars en vermogende investeerders hebben het afgelopen jaar vastgoed gekocht in de Verenigde Staten, aldus Bloomberg. Zo investeerde China Vanke Co., de grootste beursgenoteerde projectontwikkelaar in China, in de ontwikkeling van een nieuw vastgoedproject in San Francisco. Ook namen Soho China Ltd., de grootste vastgoedontwikkelaar in het zakencentrum van Beijing, en de Braziliaanse miljardair Moise Safra gezamenlijk een belang van 40% in het kantoor van General Motors in New York.

    Chinese geldschieters worden steeds belangrijker, aldus econoom Andrea Boltho van de Oxford University. Hij zei dat verschillende Chinese staatsfondsen, pensioenfondsen, verzekeraars en familiebedrijven hun vermogen willen diversificeren buiten de Chinese landsgrenzen. Daarbij zijn ze gebonden aan de Chinese overheid, die slechts 45 landen heeft aangewezen waar ze in mogen investeren. In Europa zijn dat Frankrijk, het Verenigd Koninkrijk en Duitsland, zo schrijft de site Vastgoedmarkt. Ook in de VS kunnen de Chinezen overtollige dollarreserves stukslaan op hoogwaardig vastgoed.

    One Chase Manhattan Plaza

    De One Chase Manhattan Plaza is de volgend trofee die de Chinezen hebben weten te bemachtigen. Huurder JP Morgan blijft overigens niet in het kantoor zitten. Bloomberg schrijft dat de ongeveer 4.000 werknemers worden overgeplaatst naar een werkplek elders in New York. Jane Zhang, woordvoerder van Fosun, wilde niet zeggen waar de investeringsmaatschappij het gebouw voor wil gebruiken.

    One Chase Manhattan Plaza komt in Chinese handen

    One Chase Manhattan Plaza komt in Chinese handen