Marketupdate

Categorie: Nieuws

  • Alleen rijkste Amerikanen zagen hun vermogen toenemen

    De meest vermogende huishoudens kwamen relatief goed door de crisis heen, want het gemiddelde vermogen van de rijkste 7% groeide tussen 2009 en 2011 van $2.476.244 naar $3.173.895. Tegelijkertijd zagen de overige 111 miljoen huishoudens het vermogen licht krimpen van $139.896 naar $133.817, een verlies van 4%. De scheve verdeling is volgens Pew Research toe te schrijven aan het feit dat vermogende huishoudens meer spreiding kunnen toepassen in hun vermogen. Ze bezitten bijvoorbeeld een grote portefeuille van aandelen en obligaties, beleggingen die tussen 2009 en 2011 in waarde zijn toegenomen. Minder rijke huishoudens hebben het grootste gedeelte van hun vermogen vaak in hun huis zitten, een huis dat niet bepaald meer waard is geworden sinds het knappen van de vastgoedbubbel…

    Kloof tussen rijk en arm groter

    Pew Research schrijft in haar persbericht dat de 8 miljoen rijkste huishoudens (met een vermogen boven de $836.033) tussen 2009 en 2011 er $5,6 biljoen op vooruit gegaan is, terwijl de 111 miljoen huishoudens met het minste vermogen samen naar schatting $600 miljard van hun vermogen zagen verdampen. Als we deze cijfers in een cirkeldiagram zouden uittekenen zouden we het vermogen van de 7% rijkste huishoudens zien opschuiven van 56% naar 63% van het totaal (tussen 2009 en 2011). Het gemiddelde vermogen van een huishouden in de rijke groep was in 2011 bijna 24x zo groot als het gemiddelde vermogen van een huishouden uit de minder rijke groep. Dat was in 2009 nog maar 18x zo veel.

    Aandelen versus huizenprijzen

    Het vermogen van huishoudens wordt gemeten als het totaal van alle bezittingen, zoals een huis, auto, een aandelenportefeuille, pensioenen en dergelijke, minus alle schulden zoals een hypotheek, een autolening, creditcardschuld en studentenleningen. Tussen 2009 en 2011 steeg de S&P 500 aandelenindex met 34% (en daaa met nog eens 26%), terwijl de Case Shiller index van huizenprijzen met 5% omlaag ging. De huizenprijzen beginnen volgens Pew Research alweer iets te stijgen, maar ze staan nog altijd 29% beneden de piek van 2006.

    Beleggingsportefeuille

    Huishoudens met een vermogen van meer dan $500.000 hebben gemiddeld 65% in aandelen, obligaties en pensioenrekeningen zitten, terwijl hun huis slechts 17% van hun vermogen is. Bij huishoudens onder de $500.000 vermogen komt gemiddeld de helft voor rekening van de woning en 33% van aandelen, obligaties en andere financiële activa. Tussen 2009 en 2011 daalde het aantal huishoudens in de categorie onder de $500.000 dat een eigen beleggingsportefeuille beheerde van 16% naar 13%. Aan het eind van de rit waren er dus minder huishoudens die profiteerden van de opwaartse trend in de aandelenmarkt. Onder de meest vermogende huishoudens zakte het percentage met een eigen beleggingsportefeuille overigens ook, van 62% naar 59%.

    Het vermogen van de rijken werd groter, de rest werd iets armer tussen 2009 en 2011 (Bron: Pew Research)

    Vooral de rijke huishoudens profiteerden van stijgende aandelenkoersen (Bron: Pew Research)

    Vermogen van de rijkste 7% groter dan van armste 93% (Bron: Pew Research)

    Vermogensontwikkeling naar vermogen alleen positief voor de $500.000+ huishoudens (Bron: Pew Research)

  • Grafiek: De rente op 10-jaars Treasuries vanaf 1790

    Onderstaande grafiek laat zien hoe de rente op Amerikaanse staatsobligaties met een looptijd van 10 jaar zich door de jaren heen ontwikkeld heeft. De grafiek gaat terug tot het jaar 1790 en bevat dus meer dan 220 jaar aan data. De grafiek laat zien dat de rente na de ontkoppeling van de dollar aan goud sterk begon te stijgen, om vanaf 1980 weer de weg naar beneden in te zetten. De rente staat inmiddels historisch laag. Hoe ver kunnen we nog zakken?

    Amerikaanse staatsobligaties hebben vanaf 1980 een uitstekend rendement laten zien, omdat de rente op de 10-jaars ‘Treasuries’ toen in een dalende trend terecht kwam. Sinds het uitbreken van de financiele crisis is de rente verder weggezakt tot niveaus die we nog niet eerder gezien hebben. De vlucht in de vermeende veiligheid van de Amerikaanse dollar, gecombineerd met de geldpers van de Federal Reserve, heeft de rente naar een ongekend laag niveau gebracht.

    Op het moment van schrijven staat de rente op 1,7%, een percentage dat we ten tijde van de Tweede Wereldoorlog voor het laatst gezien hebben. In de zomer van vorig jaar stond de rente op een gegeven moment zelfs onder de 1,5%, de laagste stand ooit. Zo lang de rente blijft dalen (en er genoeg beleggers en spaarders te vinden zijn die in Amerikaans schuldpapier wil beleggen) kan Amerika haar ongekend hoge staatsschuld financieren. Toch wordt de speelruimte om de rente verder omlaag te brengen bijzonder klein, zoals ook de grafiek laat zien. Het is nog maar drie jaar geleden dat de rente op Amerikaanse 10-jaars staatsobligaties nog 3,8% was, meer dan het dubbele van de vergoeding die het Amerikaanse ministerie van Financiën op dit moment zou moeten betalen voor een nieuwe lening.

    Rente naar 20%

    Het vertrouwen in de Amerikaanse dollar stond in 1980 zwaar onder druk, toen toenmalig Fed-voorzitter Paul Volcker de rente naar 20% moest verhogen om het vertrouwen in de munt terug te winnen. Hoe het vertrouwen in de munt nu gered moet worden is de grote vraag, want een substantiële stijging van de rente door de Federal Reserve is onder de huidige omstandigheden volledig uitgesloten. In plaats daarvan probeert de centrale bank het vertrouwen van beleggers vast te houden door de markten oneindig te ondersteunen. Door staatsobligaties en hypotheekleningen van de markt te houden wordt de lange rente omlaag gedrukt, zodat schulden makkelijker gefinancierd kunnen worden.

    Tegelijkertijd zorgt de lage rente ervoor dat er geld van spaarrekeningen wordt losgeweekt en op zoek gaat naar rendement, bijvoorbeeld in aandelen, vastgoed en grondstoffen. Stijgende aandelenkoersen en huizenprijzen, wat Fed-voorzitter Ben Beanke het ‘wealth effect’ noemt, is het recept geworden om deze crisis te bezweren. Hoe ver kan de rente nog dalen, voordat de wereld het vertrouwen in het Amerikaanse schuldpapier opzegt?

    Rente op 10-jaars staatsobligaties vanaf 1790 in kaart gebracht (via Zero Hedge)

  • Grafieken: Hoeveel goud en zilver verkocht de US Mint de laatste jaren?

    De gegevens uit de volgende grafieken zijn te vinden op de website van de US Mint. Er zijn gegevens beschikbaar vanaf 1986, toen de US Mint begon met het produceren van gouden en zilveren beleggingsmunten. De US Mint maakt veel verschillende verzamelmunten van edelmetalen, maar het grootste gedeelte van het totale volume aan edelmetaal komt toch voor rekening van de zogeheten 'bullion coins', die per doos verstuurd worden naar leveranciers en goudwinkels. Dit zijn de zilveren Eagle muntenvan 1 troy ounce, de 22 karaat gouden Eagles (1, 1/2, 1/4 en 1/10 troy ounce) en sinds 2006 ook de 24 karaats gouden Buffalo van 1 troy ounce.

    De verkoopcijfers van deze munten worden bijna dagelijks geactualiseerd door de US Mint. De lijntjes weerspiegelen de cumulatieve verkoop van gouden en zilveren munten in de betreffende jaren. Voor 2013 zijn de verkoopcijfers gebruikt zoals die op 24 april 2013 werden weergegeven op de website van de US Mint.

    Zoals de grafieken laten zien is 2013 inderdaad een bijzonder goed jaar voor de verkoop van zowel goud als zilver, ondanks een tijdelijke productiestop van zilveren Eagle munten eerder dit jaar. Als de US Mint de rest van het jaar evenveel zilveren Eagle munten blijft verkopen als in de eerste vier maanden van het jaar zal het record van bijna 40 miljoen Silver Eagles uit 2011 misschien wel verbroken worden! Maar het jaar duurt nog lang en er kan van alles gebeuren…

    Voor wat betreft de verkoop van gouden munten doet de US Mint ook goede zaken. Van de afgelopen zes jaren waren er alleen in 2009 meer gouden munten verkocht rond deze tijd van het jaar. Er wordt dus zeker veel goud verkocht, maar met betrekking tot de verkopen is de huidige situatie zeker niet 'ongezien'. Wie in de verkoopcijfers van de US Mint duikt zal zien dat er in 1998 en 1999 nog meer gouden munten verkocht werden dan in de afgelopen jaren. Wel bijzonder is het gegeven dat de goudverkopen nu vooral plaatsvinden na een grote prijsdaling, een opmerkelijk fenomeen waar de financiële media maar beperkt aandacht aan gegeven hebben.

    Verkoop gouden munten bij US Mint sinds 2008

    Verkoop Silver Eagle munten bij US Mint sinds 2008

  • Silver Institute: Vraag naar zilver als belegging blijft sterk

    Aanbod

    De mijnproductie van zilver groeide in 2012 naar 787 miljoen troy ounce, een stijging van 30 miljoen vergeleken met een jaar eerder. De toename kon voor een groot gedeelte toegeschreven worden aan lood- en zinkmijnen, die zilver als bijproduct uit de grond halen. Pure zilvermijnen produceerden in 2012 1% meer zilver dan het jaar daarvoor. Mexico was in 2012 de grootste producent van zilver, gevolgd door China, Peru, Australie en Rusland. De productiekosten voor één troy ounce zilver in een primaire zilvermijn stegen in 2012 naar gemiddeld $8,88.

    Uit de secundaire markt kwam het afgelopen jaar 253,9 miljoen troy ounce aan zilver op de markt, iets minder dan de 258,1 miljoen troy ounce in 2011. Het afbouwen van voorraden door overheden zorgde ook voor een klein beetje fysiek aanbod van zilver, in 2012 was dat 7,4 miljoen troy ounce.

    Vraag

    De industriële vraag naar zilver was in 2012 een stuk lager dan in het jaar daarvoor, zo blijkt uit cijfers van het Silver Institute. De zilverconsumptie voor industriële toepassingen liep terug van 487,7 naar 465,9 miljoen troy ounce, terwijl de vraag naar zilver voor fotografie kromp van 66,1 naar 57,8 miljoen troy ounce. De vraag naar juwelen bleef ongeveer gelijk op 185,6 miljoen troy ounce. Het Silver Institute merkt op dat de vraag naar zilveren juwelen van 2011 naar 2012 minder sterk daalde dan de vraag naar gouden juwelen.

    De daling van de industriële vraag werd volgens het Silver Institute opgevangen door beleggers die meer zilver kochten. Er werd in 2012 in totaal 92,7 miljoen troy ounce omgezet in munten en medailles, minder dan de 118,3 miljoen troy ounce vorig jaar. In China is de markt voor zilveren beleggingsmunten nog volop in ontwikkeling, want hiervan werden er het afgelopen jaar 47% meer geslagen dan in 2011.

    Het verschil tussen het gespecificeerde aanbod van zilver en de gespecificeerde vraag wordt door het Silver Institute aangemerkt als ‘Implied Net Investment’. Van dit zilver kan het Silver Institute niet achterhalen waar het precies voor gebruikt is. Men gaat ervan uit dat dit overschot in de zilvermarkt wordt gekocht door beleggers. Deze categorie van ‘Net Implied Investment’ groeide van 132,3 miljoen troy ounce in 2011 naar 160 miljoen troy ounce in 2012.

    Opgeteld komt het Silver Institute op een totale vraag van beleggers van 252,7 miljoen troy ounce, heel iets meer dan het totaal van 250,6 miljoen troy ounce in 2011. Daarvan kwam het afgelopen jaar 55,1 miljoen troy ounce voor rekening van ETF’s, die eind vorig jaar in totaal een recordvolume van 631,4 miljoen troy ounce in de kluis hadden liggen.

    Aanbod

    2011 2012
    Mijproductie 757.0 787.0
    Verkopen door overheden 12.0 7.4
    Sloopzilver 258.1 253.9
    Producer Hedging 12.2 –
    Implied Net Disinvestment – –
    Totaal aanbod 1039.4

    1048.3

     

    Vraag

    2011 2012
    Fabrikatie
    Industriele toepassingen 487.8 465.9
    Fotografie 66.1 57.8
    Juwelen 186.5 185.6
    Zilverwaar 48.3 44.9
    Munten en medialles 118.3 92.7
    Totaal fabrikatie 907.1 846.8
    Producer De-hedging – 41.5
    Implied Net Investment 132.3 160.0
    Totale vraag 1039.4 1048.3

    Vraag naar zilver vanuit de industrie neemt af, beleggers halen het overschot van de markt…

  • De historie van economische bubbels

    Een visuele tijdlijn van economische bubbels (Bron: Goldman Sachs, via Zero Hedge)

  • Geen garanties voor Ierse pensioenspaarders

    Vergelijkbaar met Cyprus werd de 'bail-in' strategie gehanteerd, waarbij vermogende spaarders gedwongen worden mee te delen in het verlies. Afgelopen weekend stond er in een Ierse krant het onderstaande nieuwsbericht, waaruit op te maken valt dat de zogeheten approved retirement funds (ARF's) in zijn geheel buiten het garantiestelsel vallen. Een groot aantal gepensioneerden kreeg dan ook de schrik van hun leven toen ze van het nieuws op de hoogte gebracht werden. De krant vertelt het verhaal van een 69-jarige man, die waarschijnlijk €450.000 aan spaargeld kwijt is. Hij hoopte op een compensatie van €100.000, maar de centrale bank van Ierland wist hem te vertellen dat pensioenvermogens niet onder het garantiestelsel vallen.

    “De centrale bank lijkt een dubbele standaard te hanteren”, aldus het Ierse parlementslid Stephen Donnelly. “Men staat toe dat gepensioneerden alles kwijt zijn in de liquidatie van de Anglo Irish Bank, terwijl er sinds 2008 in totaal meer dan €22 miljard is uitgekeerd aan houders van niet-gegarandeerde obligaties. Ik werk met een gepensioneerde die zijn hele pensioen kwijt is geraakt. Hij krijgt zelfs de maximale compensatie van €100.000 uit het garantiestelsel niet. Dat mag niet zo blijven”.

    Uit onderzoek van het Ierse ministerie van Financiën blijkt dat er op een Ierse 'approved retirement fund' gemiddeld iets meer dan €127.000 staat, terwijl altijd gedacht werd dat deze pensioenrekeningen alleen gebruikt werden door zeer vermogende spaarders. De Eurogroep en de ECB hebben in het geval van Cyprus al laten doorschemeren dat spaarders in de toekomst vaker aangeslagen zullen worden als een bank in de problemen komt en gered moet worden.

    Artikel via SilverDoctors

  • Grafieken: Het Abenomics effect

    De Japanse Nikkei index is al sterk gestegen sinds het aantreden van Shinzo Abe. Hij kondigde een soepel monetair beleid aan, dat een prijsopdrijvend effect heeft op aandelen. In hoeverre de stijging van 56% sinds november toegeschreven kan worden aan hogere winstverwachtingen van bedrijven blijft nog zeer de vraag, want het exportvoordeel dat een zwakke munt moet opleveren komt maar moeizaam op gang. Het tekort op de handelsbalans was de afgelopen maanden groter dan ooit (¥1.600 miljard in februari), maar lijkt nu weere wat kleiner te worden. Kan de goedkopere munt de Japanse exporteconomie weer tot leven wekken?

    Infographic: De impact van Abenomics (Bron: Bloomberg, via Ritholtz)

  • Chinese moeder klaagt Fed aan om waardeverlies dollar

    Volgens de zaakwaaemer van de vrouw, haar eigen zoon Li Zhen, dient het proces een publiek doel. Dat doel is om de Federal Reserve te laten stoppen met haar 'quantitative easing' programma en om mensen bewust te maken van hun rechten. Li Zhen diende afgelopen maand een formele aanklacht in bij het Kunming Intermediate People's Court, waarin hij de Federal Reserve beschuldigt van het misbruiken van haar monopolie op de uitgifte van nieuwe dollars.

    Sinds het uitbreken van de financiële crisis heeft de Federal Reserve de geldpers op grote schaal aangezet. Afgezien van kleine tussenpauzes en een sterilisatieprogramma (Operation Twist) heeft de Amerikaanse centrale bank bijna onafgebroken schuldpapier uit de markt gehaald in ruil voor nieuw basisgeld. Door dit ruime monetaire beleid werd een deflatoire depressie voorkomen, ten koste van de waarde van de dollar.

    De rechtbank was 'bijzonder verrast' door de aanklacht. zo vertelde een advocaat. Het was voor het eerst dat een Chinees een buitenlandse centrale bank aanklaagt. Li Zhen, die zelf werkzaam is bij een advocatenbureau, zei het volgende over het Federal Reserve systeem: “Omdat de Federal Reserve een private instelling is die een die een monopolie heeft over de uitgifte van dollars, kunnen bezitters van dollars de centrale bank aanklagen voor het drukken van teveel geld.”

    Li vraagt twee dingen van de rechtbank, ten eerste dat de Federal Reserve stopt met het misbruik maken van haar monopoliepositie door niet meer geld te drukken en ten tweede dat de centrale bank een symbolische vergoeding van $1 overmaakt naar de bankrekening van de moeder van Li. Hij hoopt meer 'slachtoffers' zoals zijn moeder te verzamelen, zodat een zogeheten 'class action' rechtszaak aangespannen kan worden bij een Amerikaanse rechtbank.

    Professor Wang Xiaoye, kenner van de anti-monopolie wetgeving, zei tegenover de South China Moing Post dat het waardeverlies van een munt als de dollar gezien moet worden als een bedrijfsrisico waar men rekening mee dient te houden.

    Chinese vrouw liet haar zoon een aanklacht indienen tegen de Federal Reserve (Afbeelding via SCMP, Corbis)

  • Goldman Sachs niet meer short op goud

    De analisten van Goldman Sachs schrijven dat de daling van de goudprijs versterkt werd doordat belangrijke technische steunniveaus werden doorbroken. De bank sluit haar shortpositie aan de COMEX af, maar blijft bij haar standpunt dat de prijs nog verder gaat dalen. Goldman Sachs verwacht een verdere stroom van goud uit ETF's. Beleggers zouden de overtuiging verliezen om goud aan te houden, omdat economen erop rekenen dat de Amerikaanse economie later dit jaar weer gaat groeien.

    Bron: Zero Hedge

    Goldman Sachs sluit shortpositie goud aan de COMEX

     

  • Jim Sinclair: “Banken willen goud niet vrijgeven”

    Jim Sinclair vertelde dat een goede vriend van hem meer dan 200.000 Zwitserse franc aan goud uitgeleverd wilde hebben, goud dat hij op naam had staan op zijn rekening. Dat was helaas niet mogelijk, omdat de centrale bank van Zwitserland daar een stokje voor stak. Voorzorgsmaatregelen ter bestrijding van terrorisme en witwaspraktijken weerhielden de bank in kwestie ervan het goud vrij te geven. De klant kon alleen een uitbetaling krijgen in geld, een zogeheten 'cash settlement'.

    Sinclair zei tegen Eric King van King World News dat hij eraan twijfelt of er echt voorzorgsmaatregelen genomen moesten worden, of dat het goud gewoon niet beschikbaar was. Het voorval versterkte in elk geval het vermoeden van Jim Sinclair en zijn goede vriend dat er geen of onvoldoende fysiek goud achter het 'papieren goud' zit. Het begint er steeds meer op te lijken dat het goud er gewoon niet is.

    Jim Sinclair verwijst naar een brief die ABN AMRO laatste naar haar klanten stuurde, waarin de bank bekend maakte niet langer fysiek edelmetaal uit te kunnen leveren. Ook dat is volgens Jim Sinclair een teken aan de wand (deze brief publiceerde Marketupdate overigens als eerste – exclusief voor onze lezers – in de Weekendeditie van week 11).

    Vergissing

    Sinclair zei tegen Eric King dat de manipulatie van de goudprijs op vrijdag en maandag middels papieren contracten mogelijk de grootste vergissing is die de manipulators gemaakt hebben. “Ik ben er heilig van overtuigd dat de recente prijsdaling heeft blootgelegd dat de goudprijs niets van doen heeft met het fysieke goud”. Sinclair denkt dat banken vaker alleen een cash settlement zullen aanbieden aan klanten, of de goudprijs nou op dit lage niveau blijft of dat die weer gaat stijgen.

    Sinclair concludeert: “De conclusie is dat de papieren goudmarkt zichzelf misshien wel in brand gestoken heeft en het huis van de manipulators tot op de grond zal laten afbranden. Je kent het gezegde: 'de keizer heeft geen kleren aan'. Dit is nog veel erger, omdat eindelijk wordt blootgelegd dat de papiermarkt voor goud in feite geen goud heeft.”

    Een goede vriend van Jim Sinclair kon zijn goud niet opvragen uit de Zwitserse bankkluis (Bron: KWN)

  • HSBC schrapt ruim duizend banen in Verenigd Koninkrijk

    De bank zei dinsdag dat er door de meest recente reorganisatie 3.166 arbeidsplaatsen geraakt worden, maar de bank verwacht dat meer dan 2.000 van deze werknemers overgeplaatst kunnen worden. Vorig jaar gingen er al 2.200 banen uit bij HSBC, volgens Reuters de grootste bank van Europa.

    HSBC heeft in heel Groot-Brittannië meer dan 47.000 werknemers op de loonlijst staan, waarvan er 7.000 werkzaam zijn op het hoofdkantoor of in de 'investment banking' afdeling. De bank gaat vermogensbeheerders op de afdeling 'wealth management' overplaatsen naar de consumententak. Ook zullen er veel banen verdwijnen in de categorie 'relatiebeheer', 942 op precies te zijn. De focus zal nog meer gelegd worden op de meest winstgevende activiteiten, terwijl elders de kosten omlaag gebracht moeten worden.

    Reorganisaties

    De nieuwe CEO Stuart Gulliver heeft wereldwijd al 34.500 banen geschrapt sinds hij begin 2011 het roer oveam bij HSBC. Dat is een 12% krimp van het totale personeelsbestand. Hij wist de totale kosten van de bank met $3,6 miljard terug te brengen, maar zou daar volgende maand nog eens $1 miljard bovenop kunnen doen. Volgens analisten zou dat een nieuwe ontslagronde van ongeveer 5.000 werknemers kunnen opleveren.

    HSBC gaat ruim duizend banen schrappen om kosten te besparen