Marketupdate

Categorie: Nieuws

  • Infographic: Een geschiedenis van goudconfiscatie

    Nu goud wereldwijd gedemonetiseerd is hebben overheden minder reden om goud te confisceren. Zo lang de centrale bank geld kan drukken om kostbare sociale projecten en oorlogen te financieren is de behoefte om goud van burgers af te nemen minder groot. In Europa wordt het bezit van goud sinds de invoering van de euro juist gestimuleerd, door de BTW op zuiver beleggingsgoud naar 0% te brengen. Het confisceren van goud is in oorlogstijd gebruikelijker dan in vredestijd. Onder een goudstandaard kan de overheid winst naar zich toehalen door goud in te nemen en vervolgens de (arbitraire) goudkoppeling te veranderen. Dat deed Roosevelt in 1933 toen hij de dollar devalueerde van 1/20e naar 1/35 troy ounce goud, uiteraard nadat een deel van het goud tegen de oude prijs van de bevolking werd overgenomen.

    Infographic, een geschiedenis van goudconfiscatie (Bron: Mining.com)

  • Amerikaanse overheid verstrekt meer krediet dan banken

    Onder de categorie 'non-revolving credit' verstaan we studentenleningen, consumptieve leningen, autoleningen, bedrijfsleningen en andere leningen die een vaste periodieke aflossing kennen. Hieronder vallen dus geen creditcards. Sinds 2009 is de hoeveelheid leningen die door de Amerikaanse overheid verstrekt werd aan de bevolking werkelijk geexplodeerd, zoals onderstaande grafiek laat zien. Voor de crisis stond er voor minder dan $100 miljard aan kredieten op de balans van de overheid, nu is dat meer dan vijf keer zo veel (blauwe lijn). Tegelijkertijd stagneerde het aantal leningen dat verstrekt werd door private instellingen (rode stippellijn).

    De cijfers werden een paar dagen geleden gepubliceerd op de website van de Federal Reserve (PDF). Stefane Marion van National Bank Financial licht de cijfers toe op Business Insider: 

    “De grafiek laat zien dat 'non-revolving credit' (70% van alle uitstaande kredieten) de afgelopen jaren de enige bron is geweest van kredietgroei, omdat 'revolving credit' (zoals creditcardschuld) stagneerde. Dit gezegd hebbende: een groot gedeelte van de kredietgroei gaat niet naar aankopen van duurzame consumptiegoederen. Studentenleningen blijven de primaire drijfveer voor consumentenkredieten met een jaarlijkse groei van 24%. Zonder deze leningen zou het totale non-revolving credit jaarlijks slechts met 2,9% gegroeid zijn.

    De explosieve stijging van het aantal studentenleningen, nu verantwoordelijk voor 28% van het totale non-revolving credit dat verstrekt is, heeft het kredietlandschap drastisch veranderd. Zoals de data laat zien heeft de overheid, de belangrijkste verstrekker van studentenleningen, inmiddels de bankensector ingehaald als verstrekker van kredieten.

    Het behoeft geen uitleg dat de stijging van het aantal studentenleningen in de toekomst problemen kan opleveren als de arbeidsmarkt er niet in slaagt werk te verschaffen aan jongere werknemers.”

    De blauwe lijn geeft de explosie van het aantal studentenleningen weer sinds 2009 (Grafiek via Business Insider)

    Totaal verstrekt krediet door Amerikaanse overheid overstijgt kredietverlening van banken (Bron: Federal Reserve)

  • Een op drie huiseigenaren staat er financieel slecht voor

    Ruim één op de tien woningbezitters die de enquête invulden gaven aan zich wel eens zorgen te maken over het betalen van de maandlasten voor de hypotheek. Ongeveer 16% maakt zich wel eens zorgen over een mogelijke restschuld bij verkoop van de woning in de toekomst. Ongeveer 1% van de mensen die de ING Hypotheek Stresstest invulden gaf aan zich zorgen te maken vanwege de maandlasten van twee woningen.

    Drie op de tien huizenbezitters overweegt binnen nu en drie jaar te verhuizen. Van de huiseigenaren verwacht 63% dat het inkomen de komende jaren gelijk blijft, 17% houdt rekening met een hoger inkomen in de toekomst. Twee derde van alle mensen die de test invulden gaven aan maandelijks geld over te houden na aftrek van alle lasten. Een derde zit dus krap bij kas en zou mogelijk in de problemen kunnen komen door bijvoorbeeld een stijgende hypotheekrente. Bij een kwart van de huiseigenaren is de financiele buffer kleiner dan de Nibud norm van €3.550.

    Afhankelijk van de resultaten van de ING Hypotheek Stresstest krijgen de ondervraagden diensten aangeboden van het Nibud (Nationaal Instituut voor Budgetvoorlichting).

  • Bill Gross verdubbelt groeiverwachting VS naar 5%

    Bill Gross zei afgelopen vrijdag op Bloomberg dat hij rekent op een nominale economische groei van 5% in 2013, die na correctie voor inflatie 3% reële groei oplevert. In december maakte Pimco nog bekend rekening te houden met een reële economische groei van 1,25 tot 1,75%, de helft van de nieuwe verwachting. Maar denkt Bill Gross ook echt dat het economisch beter gaat met de VS?

    Wat is economische groei?

    Om die vraag te beantwoorden moeten we eerst een helder beeld hebben van de betekenis van het begrip 'economische groei'. In de meeste gevallen refereert men aan het BBP (bruto binnenlands product) of het GDP (gross domestic product), een optelsom van alle inkomens in een land, gecorrigeerd voor het saldo van de invoer en de uitvoer van goederen en diensten vauit het buitenland. Deze optelsom is een vrij rigide manier om de omvang van de economie te berekenen. De tekortkomingen van deze rekenmethode zijn eigenlijk zo groot dat deze eigenlijk niet geschikt is om de economische activiteit van landen mee in kaart te brengen, laat staan deze te vergelijken tussen landen.

    Ten eerste corrigeert het BBP niet voor schuldengroei. Als overheden en bedrijven meer lenen kunnen ze meer mensen aan het werk zetten en meer spullen kopen, waardoor het BBP van het land stijgt. Het is dan nog maar de vraag of deze bestedingen daadwerkelijk productief zijn geweest. Zodra het moment daar is om de schulden terug te betalen daalt het BBP weer. Het cijfer is dus sterk geïnflateerd, hoe hoger de publieke en private schuldquote in een land is, hoe hoger het BBP. De schuldengroei geeft de illusie van welvaart, omdat schulden in het huidige economische systeem ook als bezittingen worden aangemerkt (denk aan obligaties, deposito's en spaargeld op een bankrekening). De exponentiële groei van de schuldenberg (ook in Nederland) bracht ons op papier veel economische groei en welvaart, maar de schulden die daar tegenover staan zullen op een dag vereffend moeten worden met waarde.

    Ten tweede zegt het BBP en het GDP niets over de kwaliteit van de productie. Als de overheid bijvoorbeeld besluit om een nieuwe spoorlijn aan te leggen, dan worden alle kosten die hiervoor gemaakt worden bij het bruto binnenlands product opgeteld en zichtbaar gemaakt als 'economische groei'. Maar als blijkt dat die spoorlijn nauwelijks gebruikt wordt, levert deze dan nog wel een bijdrage aan de economie? Of was het vooral een kostenpost of een investering die pas in de toekomst zal bijdragen aan economische groei? Als we alleen de inkomens en de toegevoegde waarde meten, dan zou ook een natuurramp stimulerend werken voor het bruto binnenlands product.

    Bill Gross verwacht dit jaar 5% nominale GDP groei in de VS

    Schuldengroei…?

    Economische groei wordt gemeten naar de omvang van alle inkomens (of alle toegevoegde waarde) in een land en wordt uitgedrukt in geld. Wanneer we praten over economische groei als percentages van het BBP of GDP hebben we het eigenlijk vooral over de schuldengroei of een stijgende omloopsnelheid van het geld.

    Als Bill Gross stelt dat de economische groei van Amerika dit jaar in nominale termen 5% kan bedragen, dan kan hij daar ook mee bedoelen dat het ruime monetaire beleid van de Federal Reserve zal zorgen voor zoveel geldgroei dat het BBP vanzelf hogr uitvalt, zonder dat er feitelijk meer productiviteit is geweest. Sinds het uitbreken van de financiële crisis is de participatiegraad van de Amerikaanse beroepsbevolking sterk omlaag gegaan, is de werkloosheid volgens Shadowstats bijna verdubbeld en is het gebruik van voedselbonnen ook sterk gestegen. Dat terwijl het GDP van de VS sinds de zomer van 2009 alleen maar gegroeid is.

    Het klinkt dus misschien tegenstrijdig als Bill Gross zegt dat hij rekent op een hogere economische groei in de VS. Maar dat hoeft dus niet te zeggen dat het ook beter gaat. Zo lang Beanke maar genoeg geld bijdrukt kan het GDP eigenlijk niet naar beneden. 

    GDP ontwikkeling per kwartaal was sinds eind 2009 alleen positief (Bron: TradingEconomics)

  • Noors staatsfonds verkleint blootstelling aan ‘ontwikkelde landen’

    Het verkleinen van de blootstelling aan de dollar, euro, yen en het Britse pond is volgens Yngve Slyngstad, CEO van Norges Bank Investment Management een verstandig besluit. “Deze vier valuta hebben allemaal structurele problemen, met betrekking tot de staatsschulden, de schulden in de private sector, een onconventieel monetair beleid, economische groei of de demografie van het land”, zo verklaarde hij tegenover Bloomberg.

    Het centrale vraagstuk is hoe centrale bankiers wereldwijd uiteindelijk hun monetaire stimuleringsbeleid, waar ze sinds 2008 mee bezig zijn, zullen gaan terugdraaien. Het balanstotaal van de centrale banken die bij de genoemde valuta horen is sinds het uitbreken van de financiële crisis sterk toegenomen. Tegelijkertijd zagen overheden hu staatsschuld oplopen, doordat ze een stimulerend beleid voerden en/of banken overheid hielden met staatssteun en nationalisaties. De problemen zijn voorlopig nog niet voorbij, want Europa worstelt nu al vier jaar met fiscale problemen en in Amerika en het Verenigd Koninkrijk is de geldpers aangezet om een soortgelijk fiscaal probleem te verdoezelen.

    Hetzelfde Noorse investeringsfonds reageerde vorig jaar al op de veranderende marktomstandigheden, door 150 miljard kronen in staatsobligaties van opkomende markten te beleggen en het marktaandeel van deze schuldpapieren in de portefeuille op te rekken van 0,4 naar 10,2 procent. Het fonds breidde haar aandeel in Mexicaanse staatsobligaties in het vierde kwartaal van vorig jaar met 14% uit tot omgerekend 22,6 miljard kronen. Het fonds kocht voor het eerst staatsobligaties van Turkije, Rusland en Taiwan.

    De positie in Franse schuldpapieren werd met 25% teruggebracht, de Britse met 13%. Ook heeft het fonds het aantal beleggingen in Japanse yen teruggeschroefd. Het Noorse staatsfonds is naar eigen zeggen haar portefeuille opnieuw aan het inrichten om meer te profiteren van wereldwijde economische groei. In 2012 bereiktehet fonds een rendement van 13,4%, het op twee na beste rendement in een jaar sinds het fonds bestaat. In 2012 werd de blootstelling aan Europa als geheel verkleind van 53 naar 48 procent. Het fonds heeft als doelstelling de blootstelling aan Europese markten te verkleinen tot 40%.

    Veilige haven?

    Noorwegen wordt door spaarders en beleggers steeds meer gezien als een veilige haven, omdat het land relatief weinig schulden heeft en door haar oliereserves voldoende exportcapaciteit heeft. De waarde van de Noorse kroon is sinds begin 2009, toen de Europese schuldencrisis aan de oppervlakte kwam, al met bijna 22% gestegen ten opzichte van de euro. Ondertussen bewegen de Japanse yen en het Britse pond juist de andere kant op. De yen staat op het laagste punt sinds augustus 2009 en het Britse pond staat op het laagste punt sinds juni 2010, beide vergeleken met de Amerikaanse dollar. Uitgedrukt in goud tikte de Japanse yen eerder dit jaar zelfs een all-time high aan van ¥156.700 per troy ounce. Om het verder apprecieren van de kroon tegen te gaan heeft Noorse centrale bank tussen 2011 en 2012 twee keer de rente verlaagd.

    Noors pensioenfonds verkleint blootstelling aan euro, dollar, yen en Britse pond (Afbeelding via Aerotravel.com.ua)

  • Grafiek: Geldgroei en economische groei

    Onderstaande grafiek laat de ontwikkeling van het Amerikaanse GDP zien (zonder inflatiecorrectie), samen met de M3 geldhoeveelheid. De M3 geldhoeveelheid wordt sinds 2006 niet meer bijgehouden door de St. Louis Fed, naar eigen zeggen omdat deze data weinig toegevoegde waarde heeft. Gelukkig kan de M3 aan de hand van andere data nog wel opnieuw berekend worden en er zijn mensen de dat precies bijhouden. Op de website Nowandfutures een doorlopende en complete datareeks te vinden van de M3 geldhoeveelheid. Door deze data te combineren met de data van het nominale Gross Domestic Product (GDP) van de St. Louis Fed komt de volgende grafiek tevoorschijn.

    De M3 geldhoeveelheid blijkt hetzelfde patroon te volgend als het GDP, ook de absolute aantallen in miljarden dollars blijken op dezelfde schaal weergegeven te kunnen worden! Ook valt me op dat de geldhoeveelheid eerst langzamer en daaa sneller groeit dan het GDP. Hoe lang is dat vol te houden?

    Economische groei is geldgroei (?)

    Deze opvallend sterke correlatie brengt me bij de conclusie dat het GDP veel meer zegt over geldgroei dan over de economische activiteit in een land. Als de media berichten over economische groei is het dus goed om deze grafiek in het achterhoofd te houden, het zegt meer over geldgroei dan over daadwerkelijke (productieve) economische activiteit. 

    Economische groei is geldgroei?

  • Goud en zilver report (Week 10)

    De wisselkoers kwam afgelopen week ook nauwelijks van haar plek, die zakte van $1,3060 naar $1,2999. Daardoor stegen de prijzen van goud en zilver in dollars iets minder hard, respectievelijk 0,16 en 1,4 procent. De goudprijs in dollars steeg afgelopen week met iets meer dan $2 naar $1.579,2. De zilverprijs steeg in een week tijd van $28,58 naar $28,99 per troy ounce.

    Goudprijs in € per troy ounce (Bron: Goudstandaard)

    Zilverprijs in € per kilo (Bron: Goudstandaard)

    Afgelopen week zagen we vooral nieuwsberichten voorbij komen die bestaande trends bevestigen. Centrale banken kopen nog steeds veel goud, zo werd duidelijk dat Zuid-Korea in februari opnieuw goud gekocht heeft op de inteationale markt. Met een aankoop van 20 ton goud brengt het land haar goudreserve naar een totaal van 104,4 ton. Zuid-Korea was spekkoper op de goudmarkt, want ze betaalde voor deze transactie slechts $1,03 miljard. Dat is omgerekend een prijs van $51.500 per kilo, heel dicht bij de spotprijs die we zagen in de tweede helft van februari.

    Naast centrale banken die jagen op bovengronds goud zijn er ook landen die jagen op het ondergrondse goud. Een Chinees investeringsfonds, waar een Afrikaans consortium een minderheidsbelang van 26% in heeft, heeft recent een gesloten goudmijn in Zuid-Afrika gekocht. De bedoeling is dat de productie in deze mijn met nieuwe investeringen weer opgestart kan worden. Deze oveame past in een reeks van oveames in landen als Australië, Canada en Venezuela. China maakt haar valutareserves ten gelde en gebruikt deze onder meer om goudmijnen te kopen.

    Als we de statistieken mogen geloven hebben een aantal Europese landen een grotere goudvoorraad dan China. Daarbij moet opgemerkt worden dat China al sinds 2009 geen details meer verstrekt over de omvang van haar goudreserve. Die is al enkele jaren bevroren op ongeveer 1054 ton. Ook onder de Chinese bevolking is goud populair, want eerder deze week schreven we dat er dit jaar 2x zoveel goudbaren verkocht werden tijdens de feestdagen als een jaar geleden. Ook de verkoop van gouden en zilveren juwelen was jaar op jaar veel harder gegroeid dan de totale winkelverkopen.

    Belofte versus metaal

    De daling van de goudprijs, die nu al vijf maanden aanhoudt, lijkt aan kracht te verliezen. Blijkbaar zijn er voor deze prijzen voldoende kopers te vinden die termijncontracten voor levering van goud en zilver willen kopen. We zitten nog steeds in een merkwaardige situatie waarin de prijs van een contractuele verplichting op goud bepalend is voor de prijs waarvoor het fysieke edelmetaal zelf verhandeld kan worden. Zo kan het zijn dat de goudprijs waar we allemaal naar kijken omlaag gaat als beleggers deze handel in goudcontracten verlaten en fysiek goud gaan kopen. Hooguit stijgen de premies op fysiek goud, premies die waarschijnlijk door het dak zullen gaan als iedereen op een gegeven moment de papieren goudmarkt wil verlaten en toevlucht zoekt in het fysieke goud.

  • Staatsobligaties laten je vermogen verdampen

    Vandaag de dag zoeken veel beleggers toevlucht tot staatsobligaties, omdat het zeer liquide waardepapieren zijn die volgens velen meer zekerheid bieden dan een aandelenportefeuille of spaargeld op een bankrekening. Deze collectieve voorkeur voor staatsobligaties kent wel zijn prijs, want het rendement op dit soort schuldpapieren is vrijwel nihil. Met de inflatie en de vermogensrendementsheffing meegerekend levert de beleggers zelfs in op zijn vermogen, alles om maar zoveel mogelijk risico's te vermijden.

    Maar het risico dat ook met een belegging in staatsobligaties niet wordt uitgesloten is het valutarisico. En daar schreef Sir Charles van PricedinGold een interessant artikel over. Hij rekende uit hoeveel rendement iemand zou behalen als hij van juli 1959 tot en met juli 2012 zou beleggen in Amerikaanse staatsobligaties en daarbij iedere keer zijn opbrengst opnieuw zou inleggen. Hij begint met een fictieve inleg van $1.128,49 in juli 1959, omdat dat precies het bedrag is wat destijds betaald werd voor 1 kilogram zuiver goud. Vervolgens rekende hij het rendement van 52 jaar door met de renteontwikkeling op staatsobligaties.

    Obligatieportefeuille verliest van goud

    Over deze periode zag hij rentes voorbij komen die uiteen liepen van maximaal 14,25% in 1982 tot minimaal 0,2% in 2012. De oorspronkelijke inleg van $1.128 groeide in 52 jaar tijd aan tot $21.129. Dat lijkt een mooi rendement, maar wie in 2012 met dat bedrag naar de goudhandelaar ging kon daar volgens Sir Charles nog maar 405 gram goud voor kopen. Meer dan een halvering (-59%) van het vermogen, uitgedrukt in fysiek goud! En daar komt nog eens bij dat beleggers in staatsobligaties altijd enig valutarisico en een tegenpartij risico nemen, risico's die niet aan het bezit van fysiek goud kleven.

    De ontwikkeling van de obligatieportefeuille tussen 1959 en 2012, uitgedrukt in grammen goud (Bron: Pricedingold)

    Verlies van vermogen

    Het doorrollen van een belegging in Amerikaanse staatsobligaties leverde, uitgedrukt in grammen goud, 40% van de tijd een positief rendement op. In 60% van de jaren was het rendement van de schuldpapieren negatief, dat wil zeggen dat de staatsobligaties koopkracht verloren tegenover fysiek goud.

    Beleggers die massaal in staatsobligaties vluchten moeten vandaag de dag waken voor het valutarisico. Er zijn voldoende aanwijzingen te vinden dat de goudprijs kunstmatig laag gehouden wordt, daarvoor hoeven we alleen maar te wijzen naar het archief van de Gold Anti-Trust Action Committee. Zou de goudprijs gebaseerd zijn op enkel en alleen de prijs van het fysieke metaal (en niet de papieren afgeleiden ervan), dan zou deze veel hoger liggen. Als men ervan uit durft te gaan dat de goudprijs in werkelijkheid veel hoger is dan de prijs die we nu zien, dan zou het rekensommetje van Sir Charles nog veel slechter uitpakken voor staatsobligaties. Waar wil je als belegger of spaarder zitten in deze spannende tijden?

  • Perth Mint: “Onze klanten houden vast aan hun goud”

    Bron Suchecki vervult bij de Perth Mint een leidinggevende rol voor de afdeling Analyse & Strategie. Hij weet dus goed wat er speelt in de goudmarkt. In een recent interview met Tekoa Da Silva van Bull Market Thinking gaf Bron Suchecki zijn visie op de goudmarkt en de recente prijsdaling.

    Suchecki maakte een interessante opmerking over de Aziatische goudmarkt. Hij zei dat Indiase en Chinese kopers zeer voorzichtig zijn. Hij legde uit dat vraag naar goud vanuit deze landen sterk terugvalt als de goudprijs snel stijgt. De kopers blijven dan voor een groot gedeelte weg van demarkt, om zich weer enthousiast te melden als de prijs naar hun mening een bodem bereikt heeft. “Op dat soort momenten krijgen we handelaren aan de lijn die wanhopig op zoek zijn naar kilobaren goud”, zo licht Suchecki toe.

    Over de Aziatische kopers op de goudmarkt…

    Bron Suchecki merkt op dat er een interessant verschil in mentaliteit zit tussen goudbeleggers en Aziatische kopers: “Zodra de prijs piekt droogt de vraag vanuit de Aziatische markt snel op… een groot contrast met de mentaliteit van de (Westerse) beleggers. Die kopen pas goud als ze een bevestiging hebben gehad van een stijgende trend. Zodra de prijs weer begint te zakken doen ze het goud weer van de hand. De Indiase en Chinese kopers van goud handelen dus precies omgekeerd.”

    Over de recente prijsdaling…

    De Perth Mint verwerkt jaarlijks 10% van al het wereldwijd gemijnde goudaanbod. Daaaast heeft de Australische munt ook heel veel goud en zilver in opslag liggen voor klanten, meer dan $3,5 miljard aan edelmetaal. De goudanalist zei hierover het volgende: “Voor wat betreft de opslag van edelmetaal… over de hele linie zien we het nog niet storm lopen om goud te kopen nu de prijs onder de $1.600 is. Maar tegelijkertijd zien we ook bijna niemand verkopen. Ik denk dat dat een zeer positief teken is. Het zegt me dat het goud in sterke handen is, die niet schrikken van een zwakke koersontwikkeling.”

    Over centrale banken…

    Suchecki merkt op dat centrale banken heel goed weten wat het strategische belang is van goud, maar dat ze daar nooit openlijk over zullen spreken. “Ik denk dat mensen onderschatten hoe goed centrale bankiers weten waarom ze goud aanhouden.. ongeacht van wat ze publiekelijk zullen zeggen. Toen Ron Paul aan Beanke vroeg waarom er een Amerikaanse goudvoorraad is zei Beanke dat het een traditie is.. Dat was lachwekkend. Hij kon niet zeggen wat de echte reden was om goud aan te houden. Hij wilde niet zeggen dat Amerika een goudvoorraad aanhoudt als uiterste redmiddel, voor het geval Amerika in een oorlog verzeild raakt en niemand meer dollars wil accepteren. Ik denk dat dat geen enkele centrale bankier zo dom is om de goudreserve te verkopen”.

    Het volledige interview met Bron Suchecki, expert op het gebied van goud, duurt 24 minuten en is hier te beluisteren (MP3). Suchecki heeft ook een eigen blog waar hij zo nu en dan wat schrijft over ontwikkelingen op de goudmarkt.

    Bron Suchecki ziet weinig klanten die hun goud verkopen, ondanks de prijsdaling (Bron: Bullmarketthinking)

  • Verkoop goudbaren in China verdubbelde tijdens feestdagen

    In de periode van 9 tot 15 februari waren de reguliere winkelverkopen 14,7% hoger dan tijdens dezelfde feestdagen een jaar geleden. In de winkels werd in totaal omgerekend $86 miljard omgezet, zo maakte de regering bekend. De verkopen van goud, zilver en juwelen steeg in deze periode zelfs met 38,1% ten opzichte van dezelfde periode vorig jaar. Exacte gegevens over de verhouding tussen beleggingsgoud en sieraden zijn niet bekend, maar het ministerie van handel maakte wel bekend dat er een hoge piek zichtbaar was in de vraag gedurende de feestdagen.

    In Shanghai stegen de reguliere winkelverkopen met 10,2%, mede door het goede weer en doordat winkels langer open bleven om van Valentijnsdag te kunnen profiteren. Het Chinese Nieuwjaar is het drukste koopseizoen in het jaar in China, al waren de reguliere winkelverkopen dit jaar lauw. Zeker in verhouding tot de verkopen van beleggingsgoud en sieraden, want bleven bovenaan het boodschappenlijstje van de Chinezen staan.

    De waarde van al het verkochte goud, zilver en juwelen steeg in januari met 11,7% ten opzichte van een maand eerder. Tegelijkertijd zakte de goudprijs en de zilverprijs, waaruit we af kunnen leiden dat de verkopen op basis van het volume nog wat meer stegen. Het Ministerie van Handel merkt op dat de kortingen die winkeliers tijdens Valentijnsdag gaven op goud en sieraden de verkopen verder opgevoerd hebben. Ook de goudbaren in het thema van het nieuwe jaar waren populair. Het voorjaarsfestival in China wordt door Chinezen aangegrepen om goud cadeau te geven.

    Goud verliest geen glans, Chinezen kopen meer door de lagere prijs (Bron: Mineweb)

  • Grafiek: Het rampzalige fiscale beleid van de regering Chavez

    Begin februari maakte de Venezolaanse regering nog bekend dat de munt met maar liefst 46% gedevalueerd werd. Als dat in ons land zou gebeuren zou dat een gigantische economische schok teweeg brengen, maar in Venezuela is men er inmiddels aan gewend geraakt. De afgelopen tien jaar is de munt van verschillende keren gedevalueerd, omdat de koppeling aan de Amerikaanse dollar onhoudbaar was. Onderstaande grafieken laten zien wat het economische beleid van de regering Chavez heeft opgeleverd in termen van inflatie (grafiek 1), economische groei (grafiek 2), devaluaties (grafiek 3) en de impact van dat laatste op de goudprijs (grafiek 4). De eerste twee komen via Welingelichtekringen, de derde en vierde heb ik er zelf bijgevoegd.

    Inflatie in Venezuela vergeleken met andere Zuid-Amerikaanse landen

    Economische groei vergeleken met andere landen

    Muntdevaluaties waren geen zeldzaamheid in Venezuela

    Het effect van een devaluatie op de goudprijs en de zilverprijs