Staatsobligaties laten je vermogen verdampen

Vandaag de dag zoeken veel beleggers toevlucht tot staatsobligaties, omdat het zeer liquide waardepapieren zijn die volgens velen meer zekerheid bieden dan een aandelenportefeuille of spaargeld op een bankrekening. Deze collectieve voorkeur voor staatsobligaties kent wel zijn prijs, want het rendement op dit soort schuldpapieren is vrijwel nihil. Met de inflatie en de vermogensrendementsheffing meegerekend levert de beleggers zelfs in op zijn vermogen, alles om maar zoveel mogelijk risico's te vermijden.

Maar het risico dat ook met een belegging in staatsobligaties niet wordt uitgesloten is het valutarisico. En daar schreef Sir Charles van PricedinGold een interessant artikel over. Hij rekende uit hoeveel rendement iemand zou behalen als hij van juli 1959 tot en met juli 2012 zou beleggen in Amerikaanse staatsobligaties en daarbij iedere keer zijn opbrengst opnieuw zou inleggen. Hij begint met een fictieve inleg van $1.128,49 in juli 1959, omdat dat precies het bedrag is wat destijds betaald werd voor 1 kilogram zuiver goud. Vervolgens rekende hij het rendement van 52 jaar door met de renteontwikkeling op staatsobligaties.

Obligatieportefeuille verliest van goud

Over deze periode zag hij rentes voorbij komen die uiteen liepen van maximaal 14,25% in 1982 tot minimaal 0,2% in 2012. De oorspronkelijke inleg van $1.128 groeide in 52 jaar tijd aan tot $21.129. Dat lijkt een mooi rendement, maar wie in 2012 met dat bedrag naar de goudhandelaar ging kon daar volgens Sir Charles nog maar 405 gram goud voor kopen. Meer dan een halvering (-59%) van het vermogen, uitgedrukt in fysiek goud! En daar komt nog eens bij dat beleggers in staatsobligaties altijd enig valutarisico en een tegenpartij risico nemen, risico's die niet aan het bezit van fysiek goud kleven.

De ontwikkeling van de obligatieportefeuille tussen 1959 en 2012, uitgedrukt in grammen goud (Bron: Pricedingold)

Verlies van vermogen

Het doorrollen van een belegging in Amerikaanse staatsobligaties leverde, uitgedrukt in grammen goud, 40% van de tijd een positief rendement op. In 60% van de jaren was het rendement van de schuldpapieren negatief, dat wil zeggen dat de staatsobligaties koopkracht verloren tegenover fysiek goud.

Beleggers die massaal in staatsobligaties vluchten moeten vandaag de dag waken voor het valutarisico. Er zijn voldoende aanwijzingen te vinden dat de goudprijs kunstmatig laag gehouden wordt, daarvoor hoeven we alleen maar te wijzen naar het archief van de Gold Anti-Trust Action Committee. Zou de goudprijs gebaseerd zijn op enkel en alleen de prijs van het fysieke metaal (en niet de papieren afgeleiden ervan), dan zou deze veel hoger liggen. Als men ervan uit durft te gaan dat de goudprijs in werkelijkheid veel hoger is dan de prijs die we nu zien, dan zou het rekensommetje van Sir Charles nog veel slechter uitpakken voor staatsobligaties. Waar wil je als belegger of spaarder zitten in deze spannende tijden?

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.