Marketupdate

Categorie: Nieuws

  • Jim Sinclair: “Alleen goud kan balans centrale banken herstellen”

    Jim Sinclair is een veteraan in de goudmarkt, want hij heeft gedurende zijn carrière gewerkt als handelaar in edelmetalen, grondstoffen en valuta. Hij is auteur van drie boeken en schrijft sinds 2003 op zijn eigen website JSMineset over de ontwikkelingen in de goudmarkt.

    Hij vertelde tegenover King World News dat er in de goudmarkt een ontwikkeling gaande is die niet valt af te leiden uit de COT-reports die wekelijks verstrekt worden door de CFTC. Volgens Jim Sinclair is het nog maar de vraag of banken, die in het verleden de LIBOR-rente gemanipuleerd hebben, nu wel eerlijk zijn over de cijfers die ze aan de toezichthouder CFTC doorsturen voor het opstellen van de COT-reports. Sinclair betwijfelt of de cijfers in het COT-report daadwerkelijk aangeven wat de intenties zijn van de handelaren in de goudmarkt.

    Centrale banken

    In plaats van COT-reports te analyseren besteed de goudveteraan zijn tijd nu aan het bestuderen van een andere trend, die volgens hem veel belangrijker is voor de goudmarkt en de goudprijs. Dat is de trend van centrale banken die goud kopen, met als doel hun goudreserve op te rekken naar 15% van hun totale reserves.

    “Als je een wereldkaart pakt en alle landen inkleurt die hun goudreserve waarderen naar de marktprijs, dan zul je begrijpen waarom die landen – zelfs landen die de goudprijs naar beneden gemanipuleerd hebben –  een essentieel onderdeel zullen vormen van het opwaartse potentieel van goud.

    Goud is het enige middel dat in staat is de balans van centrale banken die veel geld bijgedrukt hebben te balanceren. Er is geen alteatief en daarom zal goud gebruikt worden voor deze balancering. Net zoals centrale banken QE gebruikten om overheden met schuldenproblemen een helpende hand toe te reiken, zo zal goud het middel zijn waarmee centrale banken een 'bailout' krijgen. Dat is simpelweg een feit en dat valt niet te ontkennen.”

    Freegold

    Jim Sinclair praat hier over het Freegold concept, waarin goud gebruikt wordt om het financiële systeem opnieuw te kapitaliseren. Door een geleidelijke transitie van een dollarsysteem naar een systeem waarin goud weer centraal staat als waardereserve zal het goud zijn dat de waarde van iedere valuta kan dicteren (in plaats van de dollar). Centrale banken die hun goudreserve waarderen naar de marktprijs erkennen dat hun valuta minder waard zijn geworden ten opzichte van goud. Door een bepaald percentage van de reserves in goud aan te houden kunnen centrale banken het waardeverlies van valuta opvangen aan de assetzijde van de balans, waar ook veel valutareserves op staan. De wereldkaart waar Jim Sinclair naar verwijst is de kaart die te vinden is op de Wikipedia pagina over Freegold.

    Over de prijsdaling van goud

    Jim Sinclair verwacht dat we de grootste correctie nu achter de rug hebben. Dat valt volgens de edelmetaalexpert ook af te leiden aan het feit dat de goudprijs afgelopen maandag niet verder omlaag gedrukt werd. Historische data wijst uit dat de goudprijs op maandag vaker naar beneden gaat dan naar boven, mogelijk een signaal van marktmanipulatie. Jim Sinclair zei ook dat de koersdaling bij de opening van de handel op de COMEX steeds minder agressief wordt, een teken dat de trend aan het omkeren is. De prijs kan dan heel snel weer opveren uit dit dal. Jim Sinclair denkt dat het een V-vormig herstel zal zijn voor de goudprijs.

  • Starbucks Index laat grote prijsverschillen zien

    De Starbucks index laat zien hoe de verschillende kosten in de totale kostprijs van een grote beker koffie doorwerken in de uiteindelijke verkoopprijs. De kostprijs bevat ook indirecte kosten zoals personeelskosten, de kosten voor het pand, en de kosten voor voorzieningen als stroom, water en gas. Hier blijkt veel speelruimte in te zitten, want Amerikanen die een grote beker koffie bestellen in San Francisco betalen daar $3,55 voor, een stuk minder dan de $4,30 in New York. Verder naar het zuiden, in buurland Mexico, wordt dezelfde beker koffie geserveerd voor $3,22. Het goedkoopst is men uit in New Delhi (India), want daar kost de koffie slechts $2,80. 

    Europese landen blijken relatief duur te zijn met prijzen als $5,18 (Parijs), $5,65 (Brussel) en $5,84 (Athene). In Scandinavische landen ligt de kostprijs nog een stuk hoger, waarschijnlijk door de hoge belastingdruk in die landen. Oslo spant de kroon met omgerekend $9,83 per beker, maar ook Stockholm en Helsinki zijn niet goedkoop met prijzen van respectievelijk $7,40 en $6,38 (omgerekend naar Amerikaanse dollars). Onderstaande illustratie is afkomstig van de Wall Street Joual.

    Starbucks index laat grote prijsverschillen zien: New Delhi geeft het meeste koffie voor je geld (Bron: WSJ)

  • Huizenverkopen VS in januari sterk gestegen, of toch niet?

    Het cijfer van de 'New Home Sales' dat vandaag werd vrijgegeven was met 437 duizend op jaarbasis het beste cijfer sinds augustus 2008. Maar de feitelijke huizenverkopen waren in januari slechts 31.000 (waarvan duizend woningen duurder waren dan $750.000). Dat was een toename van 4.000 ten opzichte van de maand ervoor, vergelijkbaar met augustus en lager dan alle maanden van maart tot en met juli 2012.

    Gecorrigeerd voor seizoensinvloeden was de afgelopen maand even goed als augustus van 2008, maar als we die correctie eruit halen blijken deze cijfers sterk te verschillen. Waren er in januari van dit jaar feitelijk 31.000 nieuw verkochte woningen, in augustus 2008 waren dat er nog bijna 40.000. Van de genoemde 31.000 verkochte woningen waren er feitelijk maar 12 duizend voltooid. Ongeveer 10 duizend woningen waren nog in aanbouw en voor bijna 10 duizend woningen moest de bouw nog beginnen.

    De feitelijke huizenverkopen (zonder seizoenscorrectie) blijven zwak (Bron: Zero Hedge)

    Seizoenscorrectie?

    Zero Hedge keek daarom nog eens goed naar de seizoenscorrectie die het Census Bureau toepast op de onderliggende cijfers. Over een periode van negen jaar keek men naar de verandering in het aantal verkochte woningen van december op januari, zowel met als zonder seizoenscorrectie. De laatste rode balk laat zien dat de cijfers sterk naar boven toe zijn aangepast. Dat is opmerkelijk, want voor de crisis werd het cijfer van de nieuw verkochte woningen in januari nog regelmatig neerwaarts bijgesteld. Slechts één keer werd het cijfer naar boven bijgesteld, maar die correctie valt in het niet bij de huidige correctie.

    Onderstaande grafieken van Zero Hedge laten zien hoe dit cijfer door de jaren heen gecorrigeerd werd door het Census Bureau.

    De seizoenscorrectie in januari was de laatste jaren vrijwel altijd negatief, dit jaar niet (Bron: Zero Hedge)

  • Australië wil inactieve bankrekeningen leeghalen

    Bankrekeningen waarop al drie jaar lang geen transacties uitgevoerd zijn worden vanaf dat moment aangemerkt als inactief, waaa de overheid beslag kan leggen op het saldo. Australische burgers die niet op tijd handelen en die hun bankrekening op 31 mei nog niet gebruikt hebben kunnen hun geld terugvragen, weliswaar via een omslachtige procedure.

    Experts waarschuwen dat deze maatregel van de overheid een negatieve invloed kan hebben op mensen die geld op een speciale bankrekening gestort hebben voor de studiekosten van hun kind of voor de oude dag. Voorheen werden bankrekeningen pas leeg gehaald na zeven jaar inactiviteit, die grens is nu omlaag gebracht na drie jaar. Volgens de directeur van de Australian Bankers Association, Steven Munchenberg, hebben klanten van de bank geen profijt van deze verandering. “Het is moeilijk om te zien waarom deze wet erdoor gejaagd moest worden, maar er zijn suggesties dat het meer gedaan is om de overheidsfinanciën op orde te brengen dan om klanten van de bank te bedienen”.

    Munchenberg waarschuwde dat mensen die niet op de hoogte zijn van dit nieuws vanaf 31 mei te maken kunnen krijgen met bevroren bankrekeningen en ingewikkelde procedures om het geld terug te krijgen van hun inactieve bankrekening. De Australische overheid zal in de maand mei naar verwachting $15 miljard tekort komen op haar begroting, vanwege tegenvallende belastinginkomsten van het bedrijfsleven.

    Afgelopen jaar verwierp Wayne Swan, de Australische minister van Financiën, een eerdere belofte van de regering. Die heeft vorig jaar aangegeven dat er in 2013 een overschot op de begroting zou komen. Ook in de jaren daaa zou het land een begrotingsoverschot moeten hebben. Zakenbank UBS dook in de cijfers en kwam tot de conclusie dat de belastinginkomsten in Australië wel eens tegen zouden kunnen vallen. De grootste tegenslag is een mogelijk $8 miljard lagere belastingopbrengst van het bedrijfsleven.

    Australische overheid wil bankrekeningen die drie jaar niet gebruikt zijn leeghalen (Afbeelding van Voliameno.com)

  • VS importeerde in 2012 meer olie uit Midden-Oosten

    De VS is ondanks de 'schaliegasrevolutie' niet minder afhankelijk geworden van olie uit het Midden-Oosten. Een opvallende constatering, omdat de berichtgeving over de productie van schaliegas vaak anders doet vermoeden. Amerika haalt nog steeds heel veel olie weg uit het Midden-Oosten, zo schrijft de Financial Times vandaag. Weliswaar levert schaliegas een bijdrage aan de energieproductie van de VS, want de binnenlandse productie was in 150 jaar niet meer zo hard gestegen als het afgelopen jaar. Toch is het een illusie dat Amerika spoedig onafhankelijk zal zijn van olie uit het Midden-Oosten, omdat de productie uit schaliegas daarvoor simpelweg nog niet toereikend is.

    Raffinage

    Daar komt bij dat de raffinagecapaciteit van de VS nog niet is afgestemd op de olie van het Bakken veld in Noord-Dakota en het Eagle Ford veld in Texas. Dat is zeer lichte en hoogwaardige olie, terwijl de olieraffinaderijen in de VS vooamelijk zijn ingericht op de verwerking van zwaardere olie uit het Midden-Oosten. De schaliegasontwikkeling in de VS heeft er vooral voor gezorgd dat het land minder lichte olie invoert uit landen als Nigeria, maar nog steeds veel zwaardere olie haalt uit andere gebieden. De olie uit het Midden-Oosten blijft om die reden nog onmisbaar voor de Amerikaanse economie.

    Golfregio onmisbaar

    De golfregio als geheel was in 2012 verantwoordelijk voor meer dan 25% van de totale import van olie, het hoogste percentage in negen jaar tijd. Ook andere golfstaten zien een ongebruikelijk hoge vraag naar olie vanuit de VS. Koeweit verscheepte sinds 1998 niet meer zoveel olie over de Grote Oceaan. Analisten verwachten dat de trend van de eerste maanden van 2012 ook in december nog heeft doorgezet. 

    De olieproductie van de VS werd na de olieramp van BP in de Golf van Mexico even gehinderd. Enige tijd mochten platformen geen olie meer boren en waren nieuwe boringen uit den boze. Deze daling werd met het opschalen van de productie van de schaliegasvelden deels opgevangen. Volgens Milliondollarwayblog, een weblog dat dagelijk schrijft over de oliemarkt, is de productie in de Golf van Mexico verantwoordelijk voor ongeveer 20% van de Amerikaanse olieproductie. Het Bakken schaliegasveld levert 12% van de binnenlandse productie op.

    Amerika importeerde het afgelopen jaar meer olie uit het Midden-Oosten dan de afgelopen negen jaar

  • Arbeidsproductiviteit Spanje sterk gestegen door de crisis

    Natuurlijk moet vooraf gezegd worden dat de crisis vooral vervelend is voor de samenleving. Het verdelen van verliezen gaat nou eenmaal moeilijker dan het verdelen van winsten. De Spaanse werkloosheid staat op recordhoogte en onder de jongeren heeft zelfs meer dan de helft geen werk. De huizenprijzen zijn sterk gezakt en door het opdrogen van krediet zijn veel huizen niet meer te verkopen. Het hoort bij een aanpassingsproces van een economie de voor het uitbreken van de crisis veel te zwaar leunde op vastgoed.

    Aanpassing

    Om het concurrentievermogen te herstellen konden landen als Spanje in het tijdperk voor de euro simpelweg hun munt devalueren. Daardoor werd de exportcapaciteit groter en werden schulden makkelijker te verteren. De rekening van elke devaluatie kwam op het bordje van de spaarder, die een deel van zijn koopkracht zag verdampen. Ook de doorsnee consument was met een devaluatie van de munt niet per definitie beter af. Recente voorbeelden uit Japan, Venezuela en Iran laten zien dat de prijzen van importgoederen sterk toenemen als de wisselkoers van de eigen munt onderuit gaat.

    Discipline

    Met de komst van de euro is de makkelijke uitweg van een muntdevaluatie buiten spel gezet. Omdat de euro niet gemanipuleerd kan worden zoals een nationale valuta wordt een gelijk speelveld gecreëerd, waarin landen alleen het onderscheid kunnen maken in concurrentievermogen. In plaats van een veietigende race naar de bodem – zoals in een valutaoorlog met concurrerende devaluaties – dwingt de euro juist discipline af. Markten worden gedwongen efficiënter te opereren, omdat ze anders marktaandeel verliezen aan andere eurolanden die de zaken beter op orde hebben.

    Dit aanpassingsproces levert op korte termijn waarschijnlijk meer economische schade op dan een devaluatie, maar het heeft wel een zuiverend effect op de economie. In de private sfeer blijven alleen de sterkste bedrijven over, terwijl de publieke sector ook moet bezuinigen om het vertrouwen van financiële markten te winnen. We hebben vorig jaar gezien hoe de rente op staatsobligaties van landen kan oplopen als financiële markten hun vertrouwen verliezen in de capaciteit van een regering om de begroting op orde te brengen.

    Arbeidsproductiviteit

    Onderstaande grafiek laat de arbeidsproductiviteit van Spanje zien. De data is afkomstig van de OESO en de grafiek komt van Trading Economics. Volgens de OESO is arbeidsproductiviteit te definiëren als de waarde (uitgedrukt in GDP) van de productie van één arbeidsuur gedurende een bepaalde periode. Van 1995 t/m 2012 was de Spaanse arbeidsproductiviteit gemiddeld 96,8 indexpunten. Zoals de grafiek laat zien is de productiviteit van de Spaanse werknemer in de 'goede jaren' van de vastgoedbubbel gezakt, om vervolgens weer te stijgen na het uitbreken van de crisis.

    Arbeidsproductiviteit Spanje is sinds utbreken crisis sterk gestegen (Bron: Tradingeconomics)

  • “Miljardairs dumpen Amerikaanse aandelen”

    Warren Buffett klaagt over de “teleurstellende prestaties” van traditionele Amerikaanse bedrijven als Johnson & Johnson, Procter & Gamble en Kraft Foods. Uit de laatste publicatie van Berkshire Hathaway, de beleggingsfirma van Warren Buffett, valt op te maken dat de miljardair zijn blootstelling aan bedrijven die sterk afhankelijk zijn van de consumentenbestedingen sterk heeft teruggebracht. Berkshire verkocht bijvoorbeeld 19 miljoen aandelen Johnson & Johnson en bouwde zijn belang in zogeheten 'consumer product' aandelen terug met 21%. Ook verkocht Berkshire al haar aandelen van technologiebedrijf Intel.

    De Amerikaanse economie leunt voor 70% op consumentenbestedingen. Juist daarom is het volgens Moneynews zorgelijk dat Warren Buffett haar belang in dit soort bedrijven terugschroeft. Toch staat Warren Buffett niet alleen in zijn standpunt. John Paulson, de miljardair die veel geld verdiende met het speculeren op een neergang van de Amerikaanse huizenmarkt, heeft ook al Amerikaanse aandelen verkocht. Zijn fonds Paulson & Co. deed 14 miljoen aandelen van JP Morgan van de hand. Ook verkocht hij zijn volledige positie in de discountwinkel Family Dollar en in de fabrikant van consumentengoederen Sara Lee.

    Tenslotte deed ook George Soros mee met het verkopen van posities. Deze miljardair verkocht bijna al zijn bankaandelen, waaronder die van Citigroup, JP Morgan Chase en Goldman Sachs. Het ging om meer dan een miljoen aandelen. De vraag is waarom deze miljardairs hun aandelen verkopen, want de huidige rally lijkt nog niet op haar einde te zijn. Ook lijkt de werkloosheid te stabiliseren en zijn de huizenprijzen in verschillende gebieden alweer aan het stijgen.

    Aftershock

    Mogelijk houden deze miljardairs rekening met een scenario waar de meeste beleggers nog niet open voor staan, namelijk een forse correctie. De Dow Jones index heeft in februari een plateau gevormd op ongeveer 14.000 punten, dicht bij het all-time high dat in oktober 2007 bereikt werd. Volgens Robert Wiedemer, econoom en auteur van het boek Aftershock, is een correctie in de aandelenmarkt van maximaal 90% mogelijk. Hij wist eerder al de crash van de Amerikaanse huizenmarkt en de daarop volgende crash van de aandelenmarkt te voorspellen.

    Volgens Wiedemer zal het beleid van de Federal Reserve om geld te drukken en de economie te stimuleren op een dag zorgen voor een enorme inflatie. Zodra de inflatie richting de 10% gaat zullen de 10-jaars Treasuries de helft van hun waarde verliezen. Als de inflatie op 20% uitkomt hebben deze staatsobligaties volgens de econoom helemaal geen waarde meer. De lange rente zal op een gegeven moment drastisch gaan stijgen, met als gevolg een crash op de huizenmarkt. Dat zal vervolgens de aandelenmarkt negatief beïnvloeden, zo meent Wiedemer.

    Grote beleggers als Paulson, Soros en Buffett zien een dergelijk scenario ook voor zich, aldus de auteur van Aftershock. Beleggers, laat staan miljardairs, willen geen aandelen bezitten van bedrijven die veel schulden hebben en die door de stijgende rentekosten te maken krijgen met dalende winstmarges. Daarom stappen de miljardairs uit en laten ze de kleinere beleggers achter om mogelijke verliezen te nemen.

    De analyse van Wiedemer in zijn boek Aftershock maakte indruk op een beleggingsstrateeg van Standard & Poor, een columnist van Dow Jones en de voormalig CFO van Goldman Sachs. Wiedemer lichtte onlangs zijn toekomstscenario toe op Newsmax. Dit interview is hier te bekijken.

    Buffet, Soros en Paulson anticiperen op een mogelijke beurscorrectie?

  • Kan Bernanke het beleid van de Fed omkeren?

    De werkloosheid is sinds het opstarten van QE3 en QE4 in respectievelijk september en december vorig jaar vrijwel niet omlaag gegaan, terwijl dat voor Beanke wel het referentiepunt is om de monetaire stimulering op te schroeven danwel stop te zetten. De Amerikaanse economie is steeds meer verslaafd geraakt aan de stimulering van de centrale bank, zo schrijft Reuters. Dat zagen we ook afgelopen week, toen de FOMC notulen uit van een beleidsvergadering uit januari gepubliceerd werden. Uit de notulen viel op te maken dat er binnen de Fed onenigheid bestaat over de voortzetting van het QE-programma. Sommige leden suggereerden dat de stimulering misschien wel voortijdig stopgezet moet worden, nog voordat de doelstelling van 6,5% werkloosheid bereikt is. De financiële markten reageerden sterk op dit 'signaal', want de dollar steeg ten opzichte van de euro naar het hoogste punt in vier weken en op de aandelenmarkt was de grootste daling in drie maanden zichtbaar.

    Perceptie beïnvloeden

    Sommige Fed-bestuursleden hebben in speeches door het hele land al gesproken over het afbouwen en beëindigen van het monetaire stimuleringsbeleid. Het is allemaal onderdeel van het kneden van de publieke verwachting over wat de Fed zal gaan doen in de nabije toekomst, want alleen woorden brengen de financiële markten vandaag de dag al in beweging. Fed-bestuursleden proberen mensen ervan te overtuigen dat de Federal Reserve zich langzaam terug zal trekken, in plaats vna een abrupt einde te maken aan de maandelijkse aankopen van staatsobligaties en hypotheekleningen.

    “Ik denk dat het praten over afbouwen van de stimulerende maatregelen al bijna het begin ervan is. De markten zijn inmiddels zo gewend geraakt aan de aanwezigheid van een centrale bank die de vraag- en aanboddynamiek verandert”, aldus econoom Tom Simons van Jefferies. “Fed-bestuursleden benadrukken steeds dat communicatie de beste beleidsmaatregel is. Als de centrale bank kan communiceren dat de markten zich moeten voorbereiden of een geleidelijke terugtrekking, en pas daaa zich terugtrekt, dan is is dat de meest geleidelijke manier waarop het stimuleringsprogramma beeindigd kan worden”, zo voegt Simons eraan toe.

    Reuters schrijft dat het opschonen van de balans, door opgekochte schuldpapieren weer terug naar de markt te brengen, een taak is die waarschijnlijk toebedeeld zal worden aan de opvolger van Beanke. Zijn termijn eindigt in januari 2014 en het ziet er volgens Reuters nog niet naar uit dat hij langer zal aanblijven als Fed-voorzitter.

    Toch is er binnen de Federal Reserve scepsis over de haalbaarheid van de plannen. Charles Plosser van de Philadephia Fed zei laatst in een speech het volgende: “Het sturen van de publieke perceptie over monetaire beleid is een moeilijke taak, vooral als het beleid waar de Fed over praat zo afwijkend is van het beleid dat de centrale bank de afgelopen jaren heeft gevoerd.” De geloofwaardigheid van de Amerikaanse centrale bank komt meer en meer onder druk te staan door een aaneenschakeling van stimuleringsprogramma's.

    Volgens Jeffrey Fuhrer, beleidsadviseur van de Federal Reserve Bank in Boston, zal de normalisering van het beleid van de Fed gepaard gaan met een geleidelijke aanpassing in het balanstotaal van de centrale bank. Dat zal volgens hem een gematigd effect hebben op de rente op de lange termijn, al hebben markten de neiging om te overdrijven.

    Terugtrekken een illusie?

    De Federal Reserve praat al langer over het minderen en stopzetten van monetaire stimulering, maar telkens komt het er niet van. Na QE1 volgende QE2 en inmiddels zitten we al aan de QE3 en QE4. Enige tijd leek het erop alsof verdere stimulering niet nodig was, omdat de balans van de centrale bank met 'Operation Twist' niet meer groeide. Toch is er van terugtrekking nog geen sprake, want vandaag de dag koopt de Federal Reserve meer schuldpapieren op dan ooit tevoren. Met $85 miljard per maand zal de balans in één jaar met ruim $1 biljoen aanzwellen. De Fed koopt hypotheekleningen en staatsobligaties om de rente laag te houden en dat is ook het enige wat de centrale bank kan doen om (a) de bestaande schulden financierbaar te houden en (b) het systeem ruimte te geven voor nog meer kredietexpansie.

    De Federal Reserve sprong in de bres voor de Amerikaanse overheid, door Treasuries te kopen die de markt niet meer wilde afnemen voor een zeer lage rente. De Amerikaanse overheid heeft jaar in jaar uit een tekort op de begroting, waarvoor een geldschieter gevonden moet worden. Europa vervulde deze rol tot aan de eeuwwisseling, daaa nam China het stokje over. Maar nu ook China niet meer Amerikaanse Treasuries koopt is er een andere koper nodig om de nieuwe staatsobligaties 'op te dweilen'. Is die koper er niet, dan zullen de andere kopers een hogere rentevergoeding eisen voor het schuldpapier. Het supplement dat de Federal Reserve maandelijks toedient aan de obligatiemarkt ($45 miljard) zorgt ervoor dat de rente laag blijft en dat de Amerikaanse overheid goedkoop kan lenen.

    Deze situatie maakt het voor de Fed onmogelijk om zich terug te trekken en de monetaire stimulering te stoppen, laat staan dat ze het aanbod van staatsobligaties zélf zouden vergroten door schuldpapier op de balans terug te brengen naar de markt. Daarmee zou de rente op de Amerikaanse staatsschuld omhoog vliegen en daarmee ook de rente op veel hypotheken.

    Ook Beanke weet dat terugtrekken een illusie is

  • Michael Pento: “QE5 ligt om de hoek”

    Pento verwijst naar de belastingverhoging die begin dit jaar is doorgevoerd en naar de relatief hoge brandstofprijs. Daar komt bij dat de rente op 10-jaars staatsobligaties de afgelopen drie maanden alweer sterk is gestegen (van 1,6% naar 2%). Al deze factoren remmen volgens Pento de economische activiteit en kunnen dus zorgen voor een tweede kwartaal op rij van economische krimp. Als dat gebeurt zal de Federal Reserve niet op haar handen blijven zitten, maar zal ze opnieuw kiezen voor stimulering.

    Een recessie in de VS zal een opwaartse druk geven op de rente en zal de werkloosheid verder laten oplopen. Daarom is Pento ervan overtuigd dat extra stimulering op de loer ligt. Of dat ook QE5 zal gaan heten is nog maar de vraag, want de huidige stimuleringsprogramma's bieden al ruimte om de bedragen op te schroeven waarvoor maandelijks schuldpapier opgekocht wordt. Pento denkt dat nog meer stimulering politiek gezien omstreden zal zijn, maar dat er geen andere makkelijke oplossing klaar ligt. Hij acht een verhoging van de maandelijkse stimulering van $85 naar $150 miljard niet onwaarschijnlijk.

    Pento zegt in het interview op Yahoo Finance dat Beanke niet door heeft dat hij de balansomvang van de Federal Reserve helemaal niet kan verkleinen. “Beanke's toewijding aan inflatie is dodelijk voor de economie. Op het moment waarop hij stopt met het kopen van staatsobligaties zal de rente door het plafond gaan en klimt de rente op 10-jaars leningen naar 3,5%.” Klik op onderstaande afbeelding op het interview te bekijken op de website van Yahoo Finance.

    Michael Pento verwacht meer monetaire stimulering in 2013

    De rente op 10-jaars Treasuries lag in 2011 nog boven de 3,5% (Bron: Bloomberg)

  • China zet dollarreserves om in Brits vastgoed

    Er zouden nog meer van dit soort aankopen op de planning staan, zo melden ingewijden aan de Wall Street Joual. Het Chinese 'State Administration of Foreign Exchange' (SAFE) is verantwoordelijk voor het beheer van $3,31 biljoen aan buitenlandse reserves, neemt niet langer genoegen met het parkeren van valutareserves in langlopende en weinig renderende staatsobligaties.

    Een kleine portie van haar kapitaal wordt sinds enige tijd toegewezen aan de aandelenmarkt of toevertrouwd aan 'private equity' vermogensbeheerders, die het geld namens de regering beleggen in andere beleggingscategorieen. Recent is China, via beleggingsfondsen zoals Gingko Tree Investment Ltd., begonnen met het verkrijgen van eigendomsrechten over verschillende tastbare beleggingen zoals vastgoed en infrastructuur. Daarmee treed ze in de voetsporen van China Investment Corp., een ander investeringsvehikel van de Volksrepubliek China.

    Investeringen

    Afgelopen maand sloot Gingko Tree Investment Ltd. een grote deal in Groot-Brittannië, door een 40% belang te nemen UPP Group Holdings Ltd. Dit fonds levert accomodaties voor studenten in Groot-Brittannië en is onderdeel van Barclays Capital Inc. Het Chinese fonds betaalde £550 miljoen (omgerekend €628 miljoen) voor haar belang in dit fonds, zo berekende Dealogic. De Chinezen krijgen twee mensen in het bestuur van het Britse vastgoedfonds.

    Gingko Tree heeft ook een 10% belang in het consortium dat ruim £1,23 miljard op tafel legde voor de oveame van Veolia Water Central Ltd. Dat nutsbedrijf heeft sindsdien haar naam gewijzigd in Affinity Water Ltd. De Chinese investeerder koopt ook vastgoed. Zo nam Gingko Tree in december een 49% belang in het kantoorgebouw One Angel Square in Manchested (€83 miljoen) en betaalde het in mei ruim €330 miljoen voor een kantoorgebouw met 16 verdiepingen in Londen.

    One Angel Square

    Buitenlands geld

    “Dit type beleggingen is eigenlijk aan de orde van de dag bij een groot aantal buitenlandse vermogensbeheerders, inclusief pensioenfondsen”, aldus Victoria Barbary van uitgeverij Institutional Investor. “Het is in feite moeilijk om nog door het centrum van Londen te lopen zonder een gebouw te passeren dat tenminste gedeeltelijk in handen is van een buitenlands pensioenfonds of staatsfonds”. Staatsfondsen van Noorwegen tot Maleisië en Qatar hebben de laatste jaren geld geïnvesteerd in kantoorgebouwen en commercieel vastgoed in het hartje van Londen. Ze zien het vastgoed als een aantrekkelijk alteatief voor de volatiele aandelenmarkt en de weinig renderende staatsobligaties.

    De instroom van buitenlands geld heeft de prijzen van vastgoed in Londen sterk ondersteund, ook tijdens de crisisjaren. In december kocht het oliefonds van Azerbeidzjan voor  £177,4 miljoen een kantorencomplex in het Mayfair district van Londen. Een maand eerder kocht China Investment Corp één van de grootste staatsfondsen ter wereld met $410 miljard onder beheer, het Winchester House. Dit pand least Deutsche Bank voor haar hoofdkwartier in Londen. Voor dit hoofdkantoor betaalde het Chinese fonds $400,6 miljoen, zo liet Real Capital Analytics weten. Hetzelfde Chinese fonds heeft ook belangstelling voor Britse infrastructuur, zo kocht het belangen in Heathrow Airport en het nutsbedrijf Thames Water.

    Gingko Tree is eigendom van een in Singapore geregistreerd bedrijf genaamd 'The Investment Company of the People's Republic of China', dat op haar beurt weer in het bezit is van SAFE. De inmenging van China in de Britse deals wordt verder vervaagd omdat ook Gingko Tree sommige investeringen in het Verenigd Koninkrijk doet via derden.

    Eén van de mensen die vertrouwd is met de activiteiten van Gingko Tree zei tegenover de Wall Street Joual dat er momenteel alleen nog maar activiteiten ontplooid worden in het Verenigd Koninkijk, maar dat het investeringsfonds zich niet tot deze markt beperkt heeft. Het fonds orienteert zich dus ook op vastgoed en infrastructuur in andere Europese landen. Het Chinese investeringsfonds heeft geen vast bedrag dat ze moet investeren. In plaats daarvan zoekt het naar kansen en vraagt ze voor iedere deal SAFE om geld zodra dat nodig is.

    Vorig jaar begon SAFE met diversificatie van haar gigantische buitenlandse reserves richting alteatieve beleggingen, naar eigen zeggen om een beter rendement te halen dan op langlopende staatsobligaties van de Amerikaanse overheid. De middelen die naar alteatieve beleggingen gaan zijn volgens ingewijden ongeveer 5% van de totale reserve. De rest zit in staatsobligaties, cash en andere liquide middelen.

    In 2008 maakte SAFE een misstap door $2,5 miljard te investeren in een Amerikaans fonds genaamd TPG. Dat fonds verloor veel geld met een belegging in Washington Mutual, een spaarbank die kopje onder ging. Sindsdien is SAFE een stuk voorzichtiger geworden met het kopen van financiële activa in het buitenland.

    Chinese investeringen in het Verenigd Koninkrijk

  • Jim Grant: “Amerika zal terugkeren naar een goudstandaard”

    Helaas legt Jim Grant van 'The Interest Rate Observer' niet uit wat hij precies bedoelt met de goudstandaard en hoe die eruit zal gaan zien. Afgaande op het verhaal dat hij vertelt lijkt het alsof hij praat over een systeem waarin iedere dollar gedekt is door een vaste hoeveelheid goud. Dat was volgens Grant namelijk een systeem wat generaties lang stand heeft gehouden en waarin het geld ook haar waarde behoudt. Hij zei er het volgende over bij Bloomberg:

    “The gold standard is the only answer, because the gold standard is the only monetary system that has been shown to work in practice of the course of generations. Everything else has been a tryout and has failed. The Fed is single minded in it's conviction  that we need more of what has not worked.”

    De roep om een klassieke goudstandaard is begrijpelijk, want in een wereld waarin de Federal Reserve elke maand tientallen miljarden dollars in de economie pompt voelt een spaarder zich niet meer veilig. De inflatie is vooralsnog beperkt gebleven, maar fundamenteel is het huidige dollarsysteem ten dode opgeschreven. Naarmate de Federal Reserve meer schulden opkoopt zullen andere beleggers steeds meer richting de uitgang vluchten. Een vertrouwenscrisis in de dollar ligt op de loer als de centrale bank niet van koers wijzigt.

    Goudstandaard

    Toch is ook een goudstandaard niet zaligmakend. We hebben in 1933 al gezien hoe goud genationaliseerd en gerevalueerd moest worden om de knellende deflatie een halt toe te roepen. Na de crash van 1929 kromp de geldhoeveelheid in een paar jaar tijd met een derde, waardoor velen hun schulden niet meer konden betalen en bedrijven failliet gingen. Ook in het verdere verleden is er vaak geknoeid met een goudstandaard, door de prijs van het goud arbitrair te verhogen of door simpelweg minder goud (of zilver, in het geval van een zilverstandaard of bimetaal systeem) in het muntgeld te verwerken.

    De koppeling van geld aan goud remt ook de economische groei, omdat er nauwelijks kredietexpansie mogelijk is. Een goudstandaard werkt in die zin als een rem op economische ontwikkeling. De deflatoire aard van een goudstandaard is gunstig voor de spaarders, want die zien hun koopkracht toenemen. Schuldenaren zijn juist slechter af onder een goudstandaard, omdat die hun schulden steeds duurder zien worden. Deze onevenwichtigheid belemmert economische activiteit en benadeelt vooral de mensen met weinig vermogen.