Marketupdate

Categorie: Nieuws

  • Amerikaanse economie groeit in derde kwartaal met 2,7%

    Ten opzichte van de eerste groeiraming over het derde kwartaal is er niet bepaald sprake van een verbetering. Er kwam weliswaar een hoger groeipercentage uit, maar die bleek grotendeels toegeschreven te kunnen worden aan minder duurzame factoren zoals overheidsbestedingen en voorraadopbouw. De consumentenbestedingen, die van oudsher verantwoordelijk zijn voor een aanzienlijk gedeelte van de economische groei in de VS, liepen volgens de nieuwste ramingen (PDF) nog verder terug. Van de 2,7% groei in het GDP kwam slechts 0,99% uit consumentenbestedingen (zie grafiek). In de eerste raming van de economische groei in het derde kwartaal waren consumentenbestedingen nog goed voor meer dan de helft van de totale bijdrage.

    De voorraadopbouw was, net als in het laatste kwartaal van vorig jaar, een belangrijke component van de economische groei. Een groeiende voorraad betekent dat er in de toekomst minder geproduceerd hoeft te worden en dat consumenten blijkbaar nog vaak de hand op de knip houden. Overheidsbestedingen zijn evenmin een duurzame bron van economische groei, omdat de overheid een netto consument is en dus middelen weghaalt bij de private sector (belastingen en leningen).

    Het dunne plakje met een rode kleur vertegenwoordigt de bedrijfsinvesteringen, die in het derde kwartaal blijkbaar minimaal waren. Bedrijfsinvesteringen zijn een belangrijke indicator voor toekomstige economische groei, want als bedrijven niet investeren is er blijkbaar niet veel vraag. Weinig investeringen betekent ook minder banengroei in de private sector.

    Amerikaanse economie groeit vooamelijk door voorraadopbouw en overheidsbestedingen (Bron: Zero Hedge)

  • Grafiek: Populariteit goud het grootst in Azië

    Via: Casey Research

    Ook in Amerika komt er langzaam maar zeker meer bewustwording van het belang van goud, maar als we de totale vraag naar het edelmetaal afzetten tegen de omvang van de economie blijkt dat Amerika nog een grote inhaalslag moet maken. Onderstaande grafiek van Casey Research laat zien hoe de vraag in troy ounce goud zich verhoudt tot de economie (uitgedrukt in GDP).

    Vraag naar goud in troy ounces in verhouding tot het GDP van een land (Bron: Casey Research)

    Vertrouwen

    De grafiek laat in één oogopslag zien hoe groot de cultuurverschillen zijn tussen Westerse en Aziatische landen. In veel Westerse landen is er een zeer groot vertrouwen in het geldsysteem, wat op zich natuurlijk niet verkeerd is. Er is weliswaar inflatie, maar die is naar verhouding veel hoger in de landen die aan de linkerkant van de grafiek staan. Doordat het Westen weinig ervaring heeft gehad met het fenomeen hyperinflatie vertrouwen veel meer mensen hun geld toe aan de bank of aan 'papieren bezittingen' zoals aandelen, obligaties en ETF's.

    In landen als India, Thailand, Hong Kong en China is er veel minder vertrouwen in het geldsysteem, want de bevolking van deze landen blijkt veel meer vermogen opzij te zetten in fysiek goud. In verhouding tot de omvang van de economie (gemeten in GDP) kopen Chinezen 35x zoveel gouden munten en sieraden als Amerikanen. Als we ervan uitgaan dat de vraag naar goud in Hong Kong uiteindelijk richting China vloeit is het verschil tussen de twee nog groter. India voert de ranglijst aan, want hier wordt naar verhouding 150x zoveel geld omgezet in goud dan in de VS. 

    TV-spotjes

    Goud is veel meer in de cultuur verweven in landen als China en India dan hier. Jeff Clark wijst op de TV-spotjes die de Chinese overheid in 2009 uitzondt om mensen aan te moedigen goud en zilver te kopen. De overheid zorgde ervoor dat beide edelmetalen volop beschikbaar waren en tegene en gunstige prijs aangeschaft konden worden. Ook in de postkantoren in China en India kan men goud en zilver kopen. Volgens Clark kunnen consumenten in de Aziatische landen rechtstreeks bestellen bij de munt, terwijl in Westerse landen alleen de verzamelmunten en hoogwaardige 'Proof' munten besteld kunnen worden. Voor de zogeheten 'bullion' munten en baren met een lagere premie is men in Westerse landen vaak aangewezen op een private dealer of winkel. Ook wordt het design van de munten in Azië veel vaker veieuwd, een teken dat met in China en India meer geeft om goud dan hier. De Amerikaanse munt maakt bijvoorbeeld al jarenlang dezelfde Silver Eagle en Gold Eagle 'bullion' munten, terwijl men in Aziatische landen jaarlijks een nieuw thema ontwerpt.

    In China doen ook overheidsfunctionarissen mee aan het promoten van het bezit van goud en zilver. Het is niet waarschijnlijk dat Obama of Beanke ooit met een gouden muntstuk in zijn handen op TV verschijnt en gaat vertellen dat Amerikanen edelmetaal moeten kopen. In de media wordt goud een bubbel genoemd, maar dat is volgens Jeff Clark op niets gebaseerd. Een bubbel impliceert dat de prijs explosief stijgt en dat een grote mensenmassa erbij betrokken is. Het aantal mensen dat daadwerkelijk beleggingsgoud bezit is nog maar heel klein in Westerse landen.

    Geen bubbel

    Een ander kenmerk van een bubbel is dat het aanbod slechts tijdelijk beperkt is. Een bubbel knapt als er opeens veel meer middelen worden ingezet om het aanbod te vergroten. De tulpenmanie in Nederland was snel voorbij toen de markt werd overspoeld met tulpen. De huizenmarkt in Amerika zakte ineen toe er veel meer nieuwe woningen werden bijgebouwd dan nodig was. Het aanbod van goud is maar zeer beperkt uit te breiden, want de mijnproductie voegt jaarlijks ongeveer 1,5% toe aan het totale aanbod. Het opstarten van nieuwe mijnproductie is een proces dat vele jaren duurt. De goudprijs stijgt al twaalf jaar op rij, dus men zou verwachten dat er inmiddels al veel nieuwe mijnen operationeel zijn. Toch blijft het aanbod veel kleiner dan de vraag.

    Schulden

    De Chinezen zullen zich waarschijnlijk afvragen waarom Amerikanen nog zoveel vertrouwen hebben in de dollar. De staatsschuld passeerde onlangs de symbolische grens van 100% van het GDP. De publieke en private schulden in de VS hebben samen een omvang meer dan 300% ten opzichte van het GDP. In veel andere Westerse landen is die schuldquote nog veel hoger. Ook in Nederland is de totale schuldquote van particulier en privaat samen extreem hoog, zoals Jaco Schipper eerder beschreef in dit artikel.

    Jeff Clark verwijst naar een onderzoek van Morgan Stanley dat heeft uitgewezen dat er geen historische voorbeelden te vinden zijn van landen die onder een private en particuliere schuldquote van meer dan 250% uitkwamen zonder een vorm van financiele crisis of een periode van hoge inflatie. Ook blijkt uit onderzoek dat een staatsschuld van meer dan 80% van het BBP de afgelopen honderd jaar nooit is terugbetaald in valuta met dezelfde koopkracht. Dit schuldenniveau is in de VS en in Europa (gemiddeld) al hoger dan 80%.

  • Wanbetaling op studentenleningen in Amerika neemt snel toe

    In het derde kwartaal groeide het totale bedrag aan studentenleningen zoals gezegd met $42 miljard, de grootste toename in één periode  sinds het eerste kwartaal van 2006. Tegelijkertijd blijken er steeds meer betalingsachterstanden te zijn, zoals onderstaande grafieken van Zero Hedge laten zien. Het percentage leningen met een betalingsachterstand van meer dan 90 dagen steeg van 9% naar 11% van het totaal. Dat is uitzonderlijk hoog, zeker als men beseft dat studentenleningen pas na een aantal jaar terugbetaald moeten worden. Een niet-kredietwaardige student(e) verschijnt dus met enige vertraging in deze statistieken.

    De tweede grafiek geeft de omvang van alle leningen weer die pas sinds kort problemen geven (betalingsachterstand van meer dan 30 dagen). De omvang van deze dubieuze leningen groeide het afgelopen jaar ongeveer van $23 naar $33 miljard. De New York Fed schrijft het volgende over deze zorgelijke trend:

    “Zoals we beschreven in een Liberty Street Economics artikel onderschatten deze cijfers de daadwerkelijke omvang van de problemen, omdat bijna de helft van de studentenleningen momenteel nog niet afgelost hoeven te worden. Dit impliceert dat het aantal wanbetalingen onder de studenten die momenteel daadwerkelijk moeten aflossen ongeveer twee keer zo hoog is”

    Percentage leningen met betalingsachterstand van meer dan 90 dagen steeg van 9% naar 11%

    Totaal aan studentenleningen met een betalingsachterstand loopt snel op

    Het totale bedrag aan studentenleningen verstrekt door de overheid gaat richting de $ biljoen

  • Zwitserse centrale bank: ‘Hoge koers Franc hindert bedrijven’

    Door de ingreep van september vorig jaar werd de Zwitserse munt opeens bijna 10% minder waard ten opzichte van de euro. De SNB handhaaft nog altijd een plafond van 1,20 CHF voor elke euro, door indien nodig nieuw geld bij te drukken en dat om te zetten in andere valuta zoals de euro. Elke keer als het plafond van 1,20 getest wordt moet de centrale bank interveniëren door het aanbod van Zwitserse Franc te vergroten en de vraag naar euro's te versterken. Zwitserland geniet desondanks nog steeds de status van veilige haven, waardoor de Zwitserse Franc bijna permanent het plafond van 1,20 CHF raakt. Om die reden is de Zwitserse Franc in feite even sterk (of zwak) als de euro.

    Toch is de centralebankpresident Thomas Jordan van mening dat de waarde van de munt een belemmering vormt voor Zwitserse bedrijven die leven van toerisme of van de export van goederen. Hoewel hij niet hint op nieuwe maatregelen benadrukte hij wel dat de speelruimte van de SNB estig beperkt zou worden als er een limiet wordt gesteld aan het balanstotaal van de SNB. Uit deze hint kunnen we opmaken dat de centrale bank van Zwitserland niet de intentie heeft om het plafond van 1,20 CHF los te laten.

    Het omlaag drukken van de koers van de Zwitserse Franc ging gepaard met een razendsnel groeiend balanstotaal van de SNB. “De huidige omvang en samenstelling van de balans van de centrale bank is een directe afspiegeling van het monetaire beleid dat gevoerd wordt”, aldus Jordan. De centrale bank heeft nu een balans die 5x zo groot is als in juni 2007 (zie grafiek). Dat brengt volgens Jordan ook grote risico's met zich mee. “We moeten er rekening mee houden dat de balans van de centrale bank door haar omvang en structuur in de toekomst sterker in waarde kan fluctueren dan in het verleden”

    Grafieken

    Op basis van data van de Swiss National Bank heb ik onderstaande grafiek samengesteld. Deze laat zien dat het balanstotaal inderdaad explosief is toegenomen, maar daaaast laat de grafiek ook zien dat het aandeel van buitenlandse valuta op het totaal steeds groter is geworden. Dit is mede het gevolg van het plafond dat in september vorig jaar werd ingesteld om de waardestijging van de Zwitserse franc een halt toe te roepen.

    Explosieve groei balanstotaal SNB, buitenlandse valuta vormt een steeds grotere component van het totaal

    Verschillende soorten buitenlandse valuta op balans SNB (in percentages)

    Verschillende soorten buitenlandse valuta op balans SNB (in Zwitserse Franc, vanaf 2007)

  • VS verklaart China niet tot ‘currency manipulator’

    Volgens critici houdt China haar munt goedkoop om de export te stimuleren. Door een lage koers van de yuan ten opzichte van de dollar kunnen spullen die in China worden gemaakt relatief goedkoop in de Amerikaanse winkels gelegd worden. Dat zou ten koste gaan van de bedrijvigheid en werkgelegenheid in Amerika. Als het Amerikaanse ministerie van Financien een handelspartner bestempelt als 'valuta manipulator' kan het handelsbeperkingen opleggen aan dat land. Voorbeelden van handelsbeperkingen zijn importquota's, importheffingen en administratieve rompslomp, bedoeld om de eigen industrie te beschermen tegen goedkope importgoederen.

    “De Chinese autoriteiten hebben hun interventies in de valutamarkt substantieel teruggebracht sinds het derde kwartaal van 2011. China heeft ook een reeks stappen gezet om vrij verkeer van kapitaal mogelijk te maken, een onderdeel van het grotere plan om de wisselkoersen meer flexibel te laten bewegen”, zo verklaarde het Amerikaanse ministerie van Financien in het persbericht. In aanvulling daarop schrijft het ministerie dat er nog meer gedaan kan en moet worden om de yuan verder te laten aansterken ten opzichte van de dollar en andere valuta.

    De twee grootste economieen van de wereld, de VS en China, ruzien al langer over de onderlinge handelsrelatie. Vanuit Amerika zijn er al vaker verwijten richting China geslingerd dat het haar munt kunstmatig goedkoop houdt ten koste van de Amerikaanse industrie. Het Amerikaanse ministerie van Financien geeft zelfs twee keer per jaar een speciaal persbericht uit over het monetaire beleid van de Chinezen. In eerdere rapporten was ook al te lezen dat China haar munt kunstmatig goedkoop houdt.

    Geleidelijke stijging van de yuan

    Sinds 2005 controleert China de waarde van haar munt door een koppeling vast te houden aan een mandje van verschillende valuta. Daarin is ruimte gelaten om de yuan langzaam in waarde te laten stijgen ten opzichte van de Amerikaanse dollar. Het Amerikaanse ministerie van Financien schrijft in het persbericht dat de yuan sinds juni 2010 al met 9,3% in waarde is toegenomen ten opzichte van de dollar. In de tussentijd is de export naar de VS wat weggezakt. Dit hangt grotendeels samen met de economische crisis, maar ook met het aansterken van de munt.

    Het is opmerkelijk dat Amerika zich durft uit te spreken over het monetaire beleid van China. Sinds het uitbreken van de financiele crisis heeft de Amerikaanse centrale bank voor honderden miljarden aan slechte bezittingen overgenomen. Ook heeft het veel Amerikaanse staatsobligaties opgekocht met honderden miljarden nieuwe dollars, die de waarde van de Amerikaanse munt verder onder druk hebben gezet. Ook de extreem lage rente die de Federal Reserve hanteert draagt niet bepaald bij aan het versterken van de dollar. China houdt haar munt kunstmatig goedkoop, maar dat geldt even goed voor de Amerikaanse dollar.

  • Fox News: De kunst van het misleiden

    De statistici bij Fox News halen verschillende technieken uit de trukendoos om grafieken te 'manipuleren' met authentieke data. Hieronder ziet u een verzameling van verschillende grafieken en illustraties die bij nadere inspectie een andere boodschap lijken te verhullen.

    1. Trucage door een aangepaste vertical as

    Indien deze data op een genormaliseerde verticale as gezet wordt valt de stijging minder op

    Opnieuw een gemanipuleerde verticale as met een schaal van 34 tot 42%

    De officiele werkloosheid lijkt in 2011 sterk te zakken op deze grafiek, die inzoomt op 8 tot 10%

    2. Een schaalverdeling die simpelweg niet klopt

    Prijs van benzine, de grafiek suggereert dat de belastingcomponent bijna 50% is, terwijl die in werkelijkheid veel kleiner is

    Op de middelbare school leert men dat een grafiek als deze echt 'not done' is

    Banenverlies lijkt lineair te stijgen, maar de schaal is opnieuw niet 'eerlijk'…

    … want na het normaliseren van de horizontale schaal ziet het verloop er zo uit

    3. Percentages die niet optellen tot 100% (meerkeuzevragen)

    Het meest lachwekkende voorbeeld, een cirkeldiagram waarvan het totaal 193% is. Omdat er toch al niks van klopt hebben ze alle drie de mogelijkheden even groot gemaakt in dit diagram

    De vraagstelling suggereert dat er één antwoordmogelijkheid is, mooi niet!

    Bron: Simply Statistics

  • Infographic: Vraag en aanbod in de zilvermarkt

    De eerste infographic werd begin november gepubliceerd en is in ons eigen nieuwsarchief te vinden. Deze nieuwe infographic over de vraag en aanbod fundamentals werd vandaag vrijgegeven door Visualcapitalist. De infographic laat zien dat dat er vorig jaar 1040,6 miljoen troy ounce zilver op de markt kwam, waarvan een gedeelte uit recycling en en een gedeelte uit verkopen van overheden. In 2011 kwam er 12% meer zilver op de markt via recycling dan een jaar eerder en zakte het aanbod van zilver van overheden met 74%. De mijnproductie van zilver steeg de afgelopen negen jaar onafgebroken en is nu 28% groter dan in 2002. Toen werd er bijna 600 miljoen troy ounce uit de grond gehaald, tegenover 761,6 miljoen troy ounce in 2011.

    Producenten

    De Zuid-Amerikaanse landen zijn de grootste producenten van zilver, maar ook de VS, Canada, Australië, China en Polen halen een plekje in de top tien van grootste zilverproducenten in 2011. De meerderheid van het zilver komt als bijproduct uit mijnen die actief naar goud, lood, zink of koper zoeken.

    Industriële vraag

    De industriële vraag naar zilver komt voor iets minder dan de helft voor rekening van de industrie, zoals het GFMS eerder ook al kenbaar maakte in haar laatste rapport over de zilvermarkt. In 2011 werd 481,9 miljoen troy ounce gebruikt in de industrie, voor 2012 gaat het GFMS uit van een vraag van 454,4 miljoen troy ounce. De rest van het zilver wordt gebruikt voor traditionele toepassingen, zoals ook onderstaande infographic laat zien. In de infographic worden deze traditionele toepassingen (juwelen, medailles, munten en zilverwaar) ook aangemerkt als industriële vraag, vandaar dat hier een hoger percentage van 84% uitkomt.

    Klik op onderstaande infographic voor een grotere versie. VisualCapital heeft nog een derde infographic in de pijlijn zitten, waarin de mogelijkheden om te beleggen in zilver wordt toegelicht. In mijn boek getiteld 'Beleggen in zilver' komt de informatie uit deze infographic serie ook uitgebreid aan bod.

  • Prijzen goud en zilver onderuit bij opening COMEX

    Tijdens de koersval – die werd ingezet om 14:20 – werden er op de COMEX 7728 contracten goud aangeboden. Omgerekend naar 100 troy ounce per contract is dat een belofte op ruim 24 ton aan goud. Dat was meer dan de markt op dat moment kon verteren, met als gevolg een prijsgrafiek die opeens een kleine duikeling maakte. Dat zag er als volgt uit op de prijsgrafiek van Goudstandaard.

    Goudprijs onderuit door plotseling aanbod van 24 ton aan papiergoud (Bron: Goudstandaard)

    Ruim 7.700 contracten goud werden aangeboden, waardoor de goudprijs snel onderuit ging (Via Zero Hedge)

    Zilver

    Met zilver gebeurde hetzelfde, want op hetzelfde moment werden er ruim 8.000 contracten zilver aangeboden. Omdat elk contract betrekking heeft op 5.000 troy ounce spreken we van een hoeveelheid zilver die op papier ruim 40 miljoen troy ounce groot is. Dat is vrijwel evenveel zilver als de wereldwijde mijnproductie van twintig dagen, aangeboden in twee minuten tijd. Dit soort verkoopgolven zijn kenmerkend voor de goud- en zilvermarkt en wijzen op manipulatie. Geen enkele professionele vermogensbeheerder of belegger zal namelijk op het idee komen om zoveel contracten in één keer aan te bieden. Dit overspoelt de markt en brengt de prijs omlaag, waardoor de verkopende partij niet de maximale opbrengst uit zijn verkooporder haalt. De zilverprijs zakte in vijf minuten tijd met €10 per kilo tot €833, om een uur later in een nieuwe verkoopgolf weg te zakken tot €821. Dat is een intraday beweging van €20 omlaag, dus ongeveer 2,5%. Onderstaande grafiek van Netdania laat de explosie in verhandeld volume zien.

    De zilverprijs ging in meerdere stappen omlaag in iets meer dan een uur tijd

  • Legt China het fundament voor een goudstandaard?

    Ook Vin Maru is van mening dat het niet minder dan logisch is dat China besloten heeft om meer goud te kopen. “Waarom zou het land nog meer staatsobligaties kopen van landen die waarschijnlijk toch niet terug kunnen betalen?” Amerika zal altijd haar schulden kunnen afbetalen met de geldpers, maar het behoeft geen uitleg dat de waarde van die dollars ondermijnd wordt zo lang de Federal Reserve de obligatiemarkt blijft ondersteunen met aankopen van staatsobligaties (QE2) of andere activa zoals hypotheekleningen (QE3).

    Volgens Maru geeft China de rest van de wereld meer vertrouwen in de yuan renminbi door de goudvoorraad uit te breiden. Door veel goud achter de hand te houden oogst China volgens Maru meer succes in het concurreren met de Amerikaanse dollar. China heeft de afgelopen jaren afspraken gemaakt met verschillende landen om onderlinge handel in de Chinese munt af te rekenen. Ook heeft het valutaswaps opgezet om het gebruik van yuan te promoten in het buitenland. Het bezitten van een grote hoeveelheid goud is volgens Maru een onderdeel van de strategie om de munt te inteationaliseren zo lang de Amerikaanse dollar nog de wereldreservemunt is.

    Goudstandaard?

    Maru schrijft op Goldseek dat er speculatie is over een mogelijk terugkeer naar een goudstandaard, waarin China haar yuan renminbi dekt met een bepaalde hoeveelheid goud. Dat zou volgens sommige speculanten de belangrijkste reden zijn voor de goudaankopen van China. Maru merkt op dat dit een interessante theorie is, maar dat het in de praktijk een onwaarschijnlijk scenario is. Een goudstandaard, waarin de yuan tegen een vaste koers gedekt wordt door een bepaalde hoeveelheid goud in de kluis van de Chinese centrale bank, heeft niet de flexibiliteit die men verlangt van een geldsysteem. Doordat er in het bankwezen kredieten worden verstrekt aan consumenten en bedrijven zal de geldhoeveelheid blijven groeien en moet China steeds meer goud zien te verzamelen om die vaste koppeling van de munt aan goud vast te kunnen houden.

    Maru wijst erop dat het vrijwel onmogelijk is om van dag op dag bij te houden hoeveel geld er in omloop is en hoeveel goud er dus in de kluis hoort te liggen. Daarvoor is er te weinig transparantie in het geldsysteem en is de neiging om meer kredieten te verstrekken binnen het bankwezen te groot. Een goudstandaard waarbij de valuta en goud inwisselbaar zijn tegen een vaste koers zal na verloop van tijd vastlopen door de geldgroei in het systeem, precies zoals dat ook in de laatste jaren van het Bretton Woods systeem gebeurde. Nixon zag in (of kreeg van  zijn adviseurs te horen) dat de uitstroom van goud uit de kluis tegen $35 per troy ounce absoluut onomkeerbaar was geworden en dat het daarom verstandig zou zijn om het goudloket te sluiten. Zou Nixon dat niet gedaan hebben, dan zou het slechts een kwestie van tijd zijn voordat de volledige goudreserve uitgevoerd.

    Koppeling valuta aan goud onhoudbaar

    Hetzelfde scenario staat ook China te wachten als het haar munt zou koppelen aan goud. Om de goudprijs te kunnen fixeren moet deze actief verdedigd worden, door stelselmatig goud te kopen of te verkopen. Gezien het feit dat de geldhoeveelheid de neiging heeft om in tijden van economische voorspoed alsmaar groter te worden zou een koppeling aan goud betekenen dat China aan het eind van de rit helemaal geen goud meer overhoudt, ongeacht hoe groot de goudreserve is. Een grotere goudvoorraad zorgt er alleen voor dat het wat langer duurt voordat de koppeling met het geld losgelaten dient te worden.

    Momenteel wordt valuta omgewisseld in goud op basis van een marktprijs, die van minuut tot minuut vrij kan bewegen* en die geen spanningsveld creëert zoals een koppeling van goud aan geld dat doet onder een goudstandaard. De yuan is nog wel gekoppeld aan de Amerikaanse dollar, maar volgens Maru is het slechts een kwestie van tijd voordat die koppeling wordt losgelaten en de yuan een munt wordt met een vrije wisselkoers ten opzichte van alle andere valuta. Totdat het zover is zal China goud blijven kopen, zo schrijft Maru in zijn commentaar op Goldseek. Tegelijkertijd zal China initiatieven ontplooien om de handel in yuan met de rest van de wereld te stimuleren.

    Geen wereldreservemunt meer?

    Maru stelt dat de Amerikaanse dollar de status van wereldreservemunt langzaam maar zeker zal verliezen (waarschijnlijk dit decennium), maar dat deze valuta nooit helemaal van het toneel zal verdwijnen. Tegelijkertijd zullen de yuan en andere valuta zoals de euro, het Britse pond, de Japanse yen en zelfs de Canadese dollar vaker gebruikt worden in inteationale handel, maar zal de yuan nooit een wereldreservemunt worden zoals de Amerikaanse dollar dat decennia lang is geweest. De yuan zal simpelweg één van de vele valuta zijn die naast de andere genoemde valuta gebruikt zal worden in het handelsverkeer tussen landen, aldus Maru.

    Maru schrijft dat alle valuta in de wereld zullen blijven inflateren, maar dat bankiers nooit zullen toestaan dat goud weer een alteatief wordt voor valuta voor het doen van de dagelijkse boodschappen (medium of exchange & unit of account). Als spaarmiddel (store of value) zal goud gewild blijven zolang er ongedekt fiatgeld bestaat. Wie fysiek goud koopt moet zich volgens Maru niet druk maken om het gegeven dat de geldhoeveelheid binnen een fractioneel banksysteem blijft groeien. Het maakt elke eenheid van de valuta weliswaar wat minder waard, maar goud zal daar op de lange termijn alleen maar van profiteren.

    'Koersbewegingen op korte termijn zijn ruis'

    De kortstondige fluctuaties in de goudprijs zijn volgens Maru niets meer of minder dan ruis en kortetermijn kansen voor handelaren die worden gecreeerd door high frequency trading (HFT) en de 'bullion banks'. De schrijver van het artikel op Goldseek ziet de goudprijs in een vaste trend omhoog bewegen waarin twee stappen voorwaarts worden gevolgd door één stap achteruit. De reguliere media zouden goud niet snappen en proberen verklaringen te vinden voor zeer korte termijn bewegingen van de prijs. Daardoor zou het publiek (doelbewust?) misleidt worden, zo meent Maru.

    Bron: Goldseek

  • Flashcrash in zilver volgens Kitco?

    De zilverprijs ging tussen de opening van de handel in Sydney en het sluiten van de handel aan de NY Globex recht naar beneden van $34,10 naar $31,80 per troy ounce, om vervolgens weer even snel terug te keren naar een prijs van boven de $34. Het is voor speculanten die vertrouwen op een stoploss niveau te hopen dat ze niet het slachtoffer zijn geworden van deze spectaculaire koersbeweging. Een daling van 6,7% is al genoeg om de Turbo's long met een hefboom hoger dan 10x te liquideren.

    De daling van de prijs beperkt zich niet alleen tot zilver. De goudprijs ging op datzelfde moment van $1.750 naar $1.715 per troy ounce op Kitco, om vervolgens weer even hard te stijgen. Lezers op het forum van Silver Doctors melden dat de koersdaling niet zichtbaar was op de grafieken van Netdania en Goldseek, maar wel werd overgenomen door Goldmoney. De lezer met nickname AG47 zei dat hij tegen de lagere prijs goud en zilver kon kopen op de Goldmoney website. Op Goldprice zagen we wel een aanzienlijk koersdaling op datzelfde moment, maar lang niet zo groot als die op Kitco. Volgens Goldprice zakte de goudprijs weg tot $1.744 en zilver tot $33,44 per troy ounce. De koersgrafiek van Goudstandaard, die ook werkt met een realtime datavoorziening, gaf geen 'flashcrash' aan.

    Silver Doctors voegt eraan toe dat het laagste prijsniveau van de dag op Kitco nog steeds bleef staan op het dieptepunt van de 'flashcrash', dus $31,80 voor zilver en $1.716 voor een troy ounce goud. Op de grafieken van Kitco was de plotselinge koersdaling later niet meer zichtbaar. Wat is hier aan de hand?

    Bron: Silver Doctors

    Tip: Lees ook ons bericht van vorige week over de driedaagse 'flashcrash' in goud

    Zilver zakt weg tot $31,80 per troy ounce volgens Kitco

    Goudprijs gaat van $1.750 naar $1.716 per troy ounce

    Even later is de koersdaling van zilver niet meer te zien op de grafiek…

    …maar staat het lage niveau nog wel op het prijsoverzicht van Kitco

    Aansluitend op dit onderwerp presenteer ik graag de volgende video van blogger silverfuturist over de prijs van goud en zilver..

     

  • Grafiek: Top tien verantwoordelijk voor 88% winstgroei S&P 500

    In het rapport spreekt Adam Parker van Morgan Stanley de verwachting uit dat de S&P 500 index volgend jaar zal eindigen op een niveau van 1.434. Het onderzoek verschaft een aantal nuttige inzichten in de Amerikaanse aandelenmarkt, waarvan onderstaande grafiek het meest in het oog sprong op de redactie van Business Insider.

    De grafiek laat zien dat slechts 10 bedrijven verantwoordelijk waren voor 88% van de jaar-op-jaar winstgroei van alle 500 bedrijven in de S&P 500 index. Daarmee toont het rapport van Morgan Stanley aan dat het gericht selecteren van specifieke aandelen veel meer kan opleveren dan indexbeleggen. Toch kiezen steeds meer beleggers voor het laatstgenoemde, mogelijk omdat ze de overtuiging hebben verloren dat ze de juiste aandelen kunnen selecteren of omdat ze simpelweg niet de moeite willen doen om alle bedrijven waarin ze beleggen grondig te bestuderen.

    Adam Parker van Morgan Stanley verwacht dat 2013 in dit opzicht geen herhaling wordt van 2012. De top tien van bedrijven met de meeste winstgroei zal volgens Parker volgend jaar nog maar verantwoordelijk zijn voor 34% van de totale winstgroei van alle S&P 500 bedrijven. De top tien van best presterende bedrijven uit de S&P 500 index over 2012 (t/m 23 november) zag er als volgt uit:

    1. Apple
    2. Bank of America
    3. AIG
    4. Goldman Sachs
    5. Wells Fargo & Company
    6. JP Morgan Chase
    7. IBM
    8. Citigroup
    9. General Electric
    10. Weste Digital Corp

    Tien beste aandelen verantwoordelijk voor 88% winstgroei van totale S&P 500 index (Bron: Morgan Stanley Research)