Blog

China is blij met de Parijse beslissing van Trump

De beslissing van president Trump om het Verdrag van Parijs vaarwel te zeggen, kan grote gevolgen hebben. Een ervan zou kunnen zijn dat beleggers nu met meer dan gemiddelde belangstelling gaan kijken naar de grote Chinese inspanningen om hun milieu weer enigszins op orde te krijgen. Door de beslissing niet langer mee te doen heeft de VS greep op de groene agenda helemaal uit handen gegeven. Die wordt vanaf nu gedomineerd door China en Europa.

China is daarbij voor de belegger interessanter, omdat de milieuproblemen daar immens zijn. Daardoor is de druk op de overheid de laatste jaren alleen maar toegenomen om er eindelijk iets aan te doen. Het is deze druk, die ervoor zorgt dat China nimmer het voorbeeld van de Verenigde Staten zal volgen. Druk vanuit de bevolking, maar ook druk vanuit het milieu heeft de afgelopen jaren een waterval van groene investeringen in beweging gebracht. Het zijn vooral investeringen in clean technologies, groen transport en renewable energy.

Groene revolutie

De resultaten mogen er ook zijn en de getallen zijn meer dan indrukwekkend. Het land is leidend als het gaat om de opbouw van capaciteit voor zonne- en windenergie. Het is ook leidend als het gaat om de productie van zonnepanelen en windturbines. In 2016 werden er in China meer elektrische auto’s verkocht dan in de rest van de wereld samen. De omvang van de Chinese milieu-investeringen hebben nu de omvang van het bruto binnenlands product van een land als Denemarken. De ongeveer 350 beursgenoteerde groene bedrijven hebben een gezamenlijke marktkapitalisatie van $600 miljard.

Hoe indrukwekkend deze cijfers ook mogen klinken, ze zijn vooralsnog onvoldoende. De investeringen zullen naar een nog hoger plan getild moeten worden om herstel van het milieu mogelijk te maken. Het zijn juist deze vooruitzichten die steeds meer beleggers aantrekken. Kleine, vervuilende bedrijfjes zullen het veld moeten ruimen. Dat geeft grotere, milieuvriendelijkere bedrijven de kans hun marges te verbeteren. Het gaat dan om bedrijven als Nine Dragons Paper en Shadong Chenmin Paper in de papierindustrie. Maar er schuilen ook grote kansen in waste management en luchtvervuiling. Lokale overheden staan onder steeds grotere druk van Peking om eindelijk hun steden op te schonen en aandacht te besteden aan de vieze lucht. Natuurlijk biedt de staalindustrie en de Chemie ook veel kansen.

Chinese aandelenmarkt

Veel van de bedrijven met een groene agenda staan genoteerd aan de A-share market. Die markt is echter ontoegankelijk voor buitenlandse fondsen. Daar kan mogelijk op zeer korte termijn verandering in komen. Het hangt af van de beslissing van de MSCI om deze A-shares toe te laten tot de emerging markets Index. Gebeurt dat, dan moeten passieve fondsen automatisch een positie in deze aandelen innemen. Actieve fondsen zullen op zoek gaan naar de beste aandelen.

Toestemming van de MSCI zal de stoot geven tot de grootste rebalancing sinds jaren van wereldwijde portfolio’s. Of het zover komt, is onzeker. De MSCI heeft al driemaal op rij ervan afgezien de A-shares in zijn Index op te nemen. Dit jaar lijken de kansen op succes groter, maar er kunnen zomaar technische gronden zijn om toegang alsnog te weigeren. Dat zou jammer zijn, maar deze Chinese megatrend gaat voorlopig niet weg. Daar verandert ook de MSCI niets aan!

Cor Wijtvliet

Deze bijdrage is mogelijk gemaakt door Beurshalte

Over Beurshalte:

Dagelijks publiceert Beurshalte nieuwsbrieven en columns van leden van de redactie en van gastauteurs over de wereld van beleggen en alles wat ermee samenhangt. Daarnaast publiceert beurshalte wekelijks een nieuwsbrief met unieke inhoud over relevante beleggingsthema’s. Belangstellende lezers kunnen een gratis abonnement nemen. Als u geïnteresseerd bent, kunt u zich hier aanmelden!

Disclaimer: Bovenstaand artikel is geen professioneel beleggingsadvies en het is ook geen uitnodiging om te gaan beleggen. Beleggen brengt kosten en risico’s met zich mee. In het verleden behaalde resultaten bieden geen garantie voor de toekomst. Het artikel is louter de persoonlijke mening van de auteur.

20 juni 2017
Europese Unie is verrassing van 2017

Economen wisten het zeker. Het lopende jaar zou economisch gesproken het jaar van de Verenigde Staten worden. De sterkere groei zou te danken zijn aan uiteraard de stimuleringsplannen van de nieuwe president in nauwe samenwerking met een door de Republikeinen gedomineerd Congres. Van die hooggespannen verwachting is tot dusverre weinig terecht gekomen.

Als het om positieve verrassingen gaat, dan heeft de Eurozone meer recht van spreken. De economische groei in dit deel van de wereld bedroeg over het afgelopen eerste kwartaal het dubbele van die in de VS. Die vaststelling werpt onmiddellijk de vraag op of we hier te maken hebben met een korte eenmalige opleving of met een structureel en houdbaar herstel. Het antwoord op deze vraag reikt verder dan een puur academische exercitie. Als het herstel structureel van aard is, dan kan bijvoorbeeld de ECB serieus gaan overwegen om de stimuleringsmaatregelen af te bouwen.

Voorzichtigheid geboden

Echter voorzichtigheid is geboden. Eén zwaluw maakt nog geen zomer. Deze les heeft Europa meerdere keren moeten leren. Zo leek de financiële crisis al in 2011 voorbij, toen de economische groei behoorlijk verbeterde. Daarop besloot de ECB de rente te verhogen, met als resultaat dat Europa diep in een nieuwe recessie wegzakte. Deze keer lijkt het herstel er steviger uit te zien. Althans dat zijn ze van mening bij de ECB. Daar spreekt de Chief Economist van een opleving die gebaseerd is op een economie die bewezen heeft extreme schokken te kunnen weerstaan.

Peter Praet, de chief economist, wijst erop dat de snellere groei in Europa niet van vandaag of gisteren is, maar al van veel eerder dateert. Sinds 2015 groeide de economie van de Eurozone met 5,1%, tegenover 4,6% voor de Verenigde Staten. De groei is ook breed gedragen. De ECB krijgt steun van economen uit de private sector. Die wijzen erop dat het herstel niet louter meer steunt op de export, maar ook op een aantrekkende consumptie en in sommige gevallen op hogere investeringen. Een andere factor van belang is, dat de Eurozone talloze politieke hordes met veel succes genomen heeft. Emmanuel Macron is nu president van Frankrijk en de herverkiezing van mevrouw Merkel lijkt nagenoeg zeker.

Groeiverwachtingen verhoogd

Onder deze omstandigheden lijkt het plausibel dat de groeiverwachting voor dit jaar is verhoogd van 1,4% naar 1,7%. Dat is een hogere verwachting dan de gemiddelde groeivoet voor de Eurozone en verklaart daarmee de daling van de werkloosheid van 12,1% in 2013 naar 9,3% in april 2017. Zullen al deze mooie uitkomsten echter inflatie op korte termijn weer een kans geven?

Volgens economen van JP Morgan loopt het niet zo’n vaart. Ervaringen elders hebben geleerd dat de beleidsmakers in de EU nog wel even op hun handen kunnen blijven zitten. Er is hun inziens ruimte voor een beperkte loonstijging, zonder dat de inflatie echt gaat oplopen. In hun ogen hoeft de ECB pas in actie te komen als de werkloosheid naar 5% in plaats van 8% daalt. De ECB hanteert het laatste percentage als maatstaf voor volledige werkgelegenheid, terwijl de Amerikanen denken dat 5% een beter streven is.

Ook de hardnekkig lage inflatie van 1,4% zou een aansporing moeten zijn voor de ECB om niets te ondernemen en om het opkoopprogramma in ieder geval dit jaar door te laten lopen. Mocht het herstel sterk blijven, dan is tijd genoeg om ergens in 2018 met het afbouwen van het opkoopprogramma te beginnen.

Voorzichtigheid is met andere woorden nog steeds troef. Ondanks alle euforie worstelt Europa nog steeds met heel veel problemen, zoals een te zwakke financiële sector. En wat te denken van Italië? Het land kent al twee decennia nagenoeg geen economische groei en de overheidsfinanciën zijn een erkende puinhoop. Betere economische vooruitzichten kunnen hier voor de broodnodige ademruimte zorgen. Het beste nieuws is echter dat treurverhalen zoals Italië, Griekenland of de banken niet langer dominant zijn, maar jubelverhalen over een sterk economisch herstel. Dat is een hele verandering!

Cor Wijtvliet

Deze bijdrage is mogelijk gemaakt door Beurshalte

Over Beurshalte:

Dagelijks publiceert Beurshalte nieuwsbrieven en columns van leden van de redactie en van gastauteurs over de wereld van beleggen en alles wat ermee samenhangt. Daarnaast publiceert beurshalte wekelijks een nieuwsbrief met unieke inhoud over relevante beleggingsthema’s. Belangstellende lezers kunnen een gratis abonnement nemen. Als u geïnteresseerd bent, kunt u zich hier aanmelden!

Disclaimer: Bovenstaand artikel is geen professioneel beleggingsadvies en het is ook geen uitnodiging om te gaan beleggen. Beleggen brengt kosten en risico’s met zich mee. In het verleden behaalde resultaten bieden geen garantie voor de toekomst. Het artikel is louter de persoonlijke mening van de auteur.

20 juni 2017
Zuid-Afrika wil meer grip op goudmijnsector

De aandelen van goudmijnen in Zuid-Afrika gingen afgelopen week hard onderuit, nadat de overheid nieuwe plannen bekendmaakte om een groter deel van het eigendom over te dragen aan de zwarte bevolking.

Het Zuid-Afrikaanse ministerie van Mijnbouw wil dat tenminste 30% van alle aandelen van de mijnbouwsector in handen komen van de zwarte bevolking, een grens die eerder nog op 26% lag. Voor verschillende mijnen betekent deze maatregel dat ze nieuwe aandelen moeten uitgeven, waardoor de waarde voor bestaande aandeelhouders verwatert.

De mijnbouwsector van Zuid-Afrika ligt al langer onder vuur, omdat de regering van mening is dat teveel opbrengsten uit de mijnbouw ten goede komen aan de blanke bevolking en buitenlandse investeerders. Door een nieuw quotum in te stellen denkt de regering een groter deel van het eigendom weer in handen te kunnen brengen van de zwarte bevolking.

Daarnaast wil de overheid dat de mijnbouwsector een deel van haar inkomsten (1% van de totale omzet) afdraagt aan de lokale gemeenschap en dat de zwarte gemeenschap meer zeggenschap krijgen over nieuwe projecten. Tenslotte wil de overheid de mijnbouwsector verplichten om het grootste deel van haar goederen (80%) en diensten (70%) af te nemen bij lokale leveranciers.

Mijnbouwsector onder druk

“Dit nieuwe handvest is aanzienlijk slechter voor de mijnbouwsector dan het originele plan. Het is slecht doordacht en roept serieuze vragen op over de toewijding die de overheid heeft ten aanzien van de bescherming van eigendomsrechten”, zo verklaarde Peter Leon van advocatenbureau Herbert Smith Freehills tegenover Bloomberg.

De grote mijnbouwbedrijven zullen het nieuwe handvest van de regering aanvechten bij de rechtbank, omdat ze van mening zijn dat hun eigendomsrechten niet gerespecteerd worden en de voorwaarden strijdig zijn met de Zuid-Afrikaanse grondwet. Ook vrezen de mijnen voor het afschrikwekkende effect van dit soort maatregelen op buitenlandse investeerders. Dat zien we ook terug in de aandelenkoersen van Zuid-Afrikaanse mijnbouwbedrijven, want die bereikten de laagste koers/winst verhouding sinds 2012.

Beleggers verkopen aandelen Zuid-Afrikaanse mijnbouwbedrijven (Grafiek via Zero Hedge)

Risico’s van goudmijnen

Volgens HSBC is het sterk af te raden om in Zuid-Afrikaanse mijnbouwbedrijven te investeren, indien de plannen in deze vorm daadwerkelijk door de Zuid-Afrikaanse regering worden uitgevoerd. Beleggers lopen niet alleen het risico dat de waarde van hun aandeel verwatert, ook wordt het moeilijker om aandelen te verkopen. Een radicale transformatie van bezittingen van de blanke naar de zwarte bevolking kan heel erg slecht uitpakken, zoals we begin deze eeuw al hebben gezien in Zimbabwe onder leiding van president Mugabe. Hij joeg alle blanke boeren weg, waardoor de economie in een grote crisis terechtkwam en hyperinflatie volgde.

Als belegger is het belangrijk om je bewust te zijn van de risico’s van de mijnbouwsector. Goudmijnen hebben verschillende vormen van tegenpartij risico die je met fysiek goud kopen niet hebt. Het grootste tegenpartij risico is de overheid, die op ieder moment de spelregels eenzijdig kan veranderen. Daarom is het als belegger in goudmijnaandelen verstandig om je beleggingen te spreiden over mijnbouwbedrijven in verschillende landen.

20 juni 2017
Beleggingslessen: het belang van spreiden
Beleggen brengt verschillende soorten risico’s met zich mee. Een goede spreiding is de beste strategie om die risico’s minder groot te maken. Het is zaak om even goed door uw financiën te lopen voordat u begint met beleggen. Als u elke maand nauwelijks tot geen geld overhoudt of als u nauwelijks een buffer heeft voor onvoorziene of vervangingsuitgaven, is het verstandig om te wachten met het zetten van een stap over de drempel van de beurs. Daarnaast moet u bereid zijn om risico te nemen over uw vermogen om een beter resultaat na te streven dan sparen.

Robeco belegt sinds 1929. De belangrijkste les die we geleerd hebben is dat de richting van de financiële markt zich niet laat voorspellen, maar dat beleggers die bereid zijn om ondanks de prijsschommelingen een consistente koers volgen op de lange termijn daarvoor beloond worden. Beleggers in Robeco-fondsen profiteren van de kennis en ervaring die in bijna 90 jaar beleggen is opgedaan. In deze serie beleggen in beleggingsfondsen kunt u lezen wat de andere voordelen zijn van beleggingsfondsen en wat u als beginnende belegger mag verwachten.

Als u gaat beleggen loopt u het risico dat de waarde van uw investering afneemt. Dit risico kan opgesplitst worden in twee vormen. Het komt geregeld voor dat de beurskoers van een aandeel stijgt of daalt door nieuws dat alleen betrekking heeft op de onderneming, zoals de publicatie van jaarcijfers of bij een brand in een fabriek. Dit is het zogeheten bedrijfsspecifieke risico. Het is mogelijk om dit risico te verkleinen door uw beleggingen te verdelen over meerdere aandelen. Als een van uw aandelen hard onderuit gaat door een grote tegenvaller, komt die klap veel harder aan wanneer u slechts twee aandelen in portefeuille heeft dan wanneer in u twintig aandelen belegt. Investeren in een beleggingsfonds is een goede keuze als u met een relatief bescheiden vermogen gespreid wilt beleggen.

Marktrisico

Behalve door bedrijfsspecifieke factoren worden beurskoersen ook beïnvloed door ontwikkelingen die de hele markt raken, zoals de publicatie van economische cijfers of verkiezingen. Dit soort ontwikkelingen valt in de categorie marktrisico. In tegenstelling tot het bedrijfsspecifieke risico is het niet mogelijk om de portefeuille via het spreiden over meerdere aandelen te beschermen tegen het marktrisico. Deze risicovorm vraagt om een andere aanpak.

Spreiden

Een goede manier om de invloed van het marktrisico te verkleinen is door het vermogen te verdelen over verschillende soorten beleggingen. Een beleggingscategorie zoals staatsobligaties reageert heel anders op financieel nieuws en op verschuivingen in het marktsentiment dan aandelen. Er zijn speciale mixfondsen die het vermogen verdelen over verschillende categorieën (meestal aandelen, obligaties en cash), waardoor ze minder gevoelig zijn voor de grillen van de aandelenmarkt.

Een betere optie is het combineren van sparen en beleggen. Uit de grafiek hieronder komt mooi naar voren dat de dalen dan beduidend minder diep zijn en de toppen minder hoog. De waarde schommelingen zijn een stuk kleiner dan wanneer u alleen was gaan beleggen, maar u krijgt wel uitzicht op een rendement dat boven de spaarrente ligt.

Rendementen van sparen en beleggen sinds 1998 (Bron: Robeco)

In het kort, het belang van spreiden:
- Door het vermogen te verdelen over een groot aantal aandelen voorkomt u dat een tegenvaller bij één bedrijf veel schade aanricht in de beleggingsportefeuille
- Als u behalve in aandelen ook investeert in staats- en bedrijfsobligaties beperkt u de waarde schommelingen van uw beleggingen
  Wilt u in een goede spreiding aanbrengen binnen uw beleggingen? Bekijk dan de beleggingsfondsen van Robeco.
Belangrijke informatie: Robeco Institutional Asset Management B.V. heeft een vergunning als beheerder van ICBE’s en ABI’s van de Autoriteit Financiële Markten te Amsterdam.
20 juni 2017
Argentinië geeft nieuwe 100-jaars obligatie uit

Minder dan een jaar nadat Argentinië een akkoord bereikte over het wegstrepen van $95 miljard aan schulden staan beleggers opnieuw in de rij om geld uit te lenen. En niet voor een korte periode, want de $2,75 miljard aan nieuwe obligaties die Argentinië zal uitgeven hebben een looptijd van maar liefst 100 jaar. De obligaties worden pas afgelost in het jaar 2117, maar tot die tijd biedt het langlopende schuldpapier wel een rendement van bijna 8% per jaar.

Vermogensbeheerders en pensioenfondsen hebben veel belangstelling voor dit soort leningen, omdat ze voor de lange termijn beleggen en met kortlopend schuldpapier onvoldoende rendement kunnen halen. Toch zijn dit soort extreem langlopende leningen niet zonder gevaren, want in honderd jaar tijd kan er heel veel gebeuren waardoor beleggers alsnog hun geld verliezen. Argentinië is sinds haar onafhankelijkheid in 1816 immers al acht keer failliet gegaan en zal binnen honderd jaar zeer waarschijnlijk nog wel een keer in een dergelijke situatie terechtkomen.

Langlopende obligaties

Een hoog rendement gaat doorgaans gepaard met een hoog risico, maar daar lijken beleggers zich geen zorgen om te maken. Sterker nog, vermogensbeheerders voegden de afgelopen twintig weken onafgebroken staatsobligaties van opkomende economieën aan hun portefeuilles toe. Beleggers hebben positieve verwachtingen van opkomende markten en denken dat deze vandaag de dag minder kwetsbaar zijn voor een verdere renteverhoging in de Verenigde Staten.

De volgende grafiek van Bloomberg laat zien dat het verschil in rente tussen obligaties van opkomende en ontwikkelde economieën sinds 2013 niet meer zo klein is geweest als nu. Dat is misschien ook wel het gevolg van de extreem lage rente elders in de wereld, waardoor meer kapitaal richting de opkomende markten vloeit.

Beleggers stappen weer obligaties van opkomende economieën (Bron: Bloomberg)

Lage rente

Verschillende landen profiteren van de extreem lage rente door nieuwe obligaties met een zeer lange looptijd af te sluiten. Italië en Oostenrijk hebben al obligaties met looptijden van respectievelijk 50 en 70 jaar op de markt gebracht, terwijl Mexico en België eerder al obligaties met een looptijd van honderd jaar uitbrachten. Ook de Verenigde Staten overwegen obligaties uit te schrijven die pas over 50 of 100 jaar afgelost zullen worden.

Het is opmerkelijk dat beleggers bereid zijn om voor zo’n lange looptijd geld uit te lenen aan overheden. Je hoeft maar naar de inflatiecijfers te kijken om te zien dat geld in honderd jaar tijd een groot deel van haar waarde kan verliezen. En dan hebben we het nog niet eens over het risico van een zogeheten ‘default’, waarbij een deel van de schulden wordt weggestreept. Waarom zou je al die risico’s willen lopen voor een paar procent meer rente? Is dit de laatste fase van een bubbel in staatsobligaties?

Dit artikel wordt u aangeboden door Goudstandaard, uw adres voor de aankoop en verzekerde opslag van edelmetalen. Wilt u goud kopen? Neem dan contact op door te mailen naar [email protected] of door te bellen naar +31(0)88-4688488.

20 juni 2017
Column: Heb je mijn knikkers nog?

Zomaar een bericht op Teletekst afgelopen week. Oooh ja Griekenland, dat was toch opgelost, onze vrienden van het NOS journaal hadden het er niet meer over dus wij als “schaapjes” dachten toch echt dat het opgelost was.

Lees nu dit bericht eens goed. De Grieken hebben een schuld van €300 miljard, ze krijgen nu €8,5 miljard om het ene gat met het andere te vullen. Wanneer vertellen ze nu gewoon dat het geld weg is en de schuld wordt weggestreept… waarschijnlijk na de Duitse verkiezingen… iedereen zit dan weer paar jaar veilig op weg naar hun vervolg carrière in Brussel.

Knikkers

Op het NOS Jeugdjournaal zullen ze bovenstaande uitleggen als: Marietje krijgt nog 100 knikkers van Pietje, maar Pietje verkoopt steeds zijn geleende knikkers voor snoepgoed en mooie kleding. De Juf heeft nu afgesproken dat Marietje, Pietje weer 5 knikkers geeft en dat Pietje haar begint terug te betalen met 3 knikkers. Volgend jaar kijken ze vlak voor de Cito Toets of Pietje weer een paar knikkers kan terug betalen.

Het is toch waanzinnig hoe de heren politici denken over ons als kiezers. Ooh ja en waar is die oud-minister De Jager toch gebleven die ons in 2009/2010 vertelde dat iedere cent uit Griekenland terugkwam, leuke zaak voor Cold Case team zou ik zeggen. Verantwoording afleggen is in de politiek niet nodig , je roept gewoon wat om “de schaapjes “ tevreden te houden en daarna zie je wel hoe het verder gaat.

Bart Hoogakker

Bart Hoogakker (1966) begon al op zijn zestiende met beleggen en maakte onder andere de crash in 1987, de campinghausse van 1997 en de internetcrash van 2000 mee. Sinds 1992 geeft hij ook beleggingstrainingen en seminars, waarin hij zijn kennis en ervaring deelt met andere beleggers. U kunt Bart ontmoeten bij de diverse door hem en zijn partners georganiseerde beurscafés. Meer info daarover vindt op www.dagboekvaneenbelegger.nl

20 juni 2017
EU verlengt sancties tegen Rusland

De Europese Unie heeft de sancties tegen Rusland met een jaar verlengd, zo blijkt uit het persbericht dat maandag naar buiten werd gebracht. In een gezamenlijke verklaring schrijven de ministers van Buitenlandse Zaken van de 28 lidstaten dat ze de Krim en de stad Sebastopol niet erkennen als Russisch grondgebied.

In 2014 werd er op de Krim een referendum gehouden, waarin de meerderheid van de bevolking zich uitsprak voor aansluiting bij Rusland. Sindsdien is het gebied in handen van de Russen, wat voor de Westerse regeringsleiders aanleiding was om sancties op te leggen aan het Kremlin.

Economische sancties

De economische sancties houden in dat de lidstaten van de Europese Unie tot en met 23 juni 2018 geen goederen zullen importeren uit de Krim en dat bedrijven die in de EU gevestigd zijn geen vastgoed mogen kopen in dat gebied. Ook mogen Europese bedrijven onder de nieuwe sancties geen investeringen meer doen in bedrijven die in de Krim gevestigd zijn.

De Europese lidstaten mogen onder de nieuwe sancties ook geen goederen en technologieën beschikbaar stellen aan bedrijven in de Krim die zich bezig houden met belangrijke sectoren als transport, telecommunicatie en energie. Ook investeringen met betrekking tot de exploratie van olie, gas en andere grondstoffen zijn onder de sancties niet toegestaan. Ook mogen de bedrijven in de EU geen onderhoudswerkzaamheden of andere ondersteunende diensten meer verlenen die gerelateerd zijn aan de infrastructuur in de Krim.

De EU blijft bij haar eerder geformuleerde standpunt dat de Krim illegaal geannexeerd is door Rusland en dat het gebied daarom niet erkend zal worden. Federica Mogherini, woordvoerder van het buitenlandse beleid van de EU, sprak in maart haar zorgen uit over een toenemende militarisering van het schiereiland en van een verslechterde situatie voor de Tartaren die op de Krim wonen. Deze bevolkingsgroep zou sinds de aansluiting bij Rusland meer onderdrukt worden en minder kans krijgen om zich via de media uit te spreken.

Deze bijdrage is afkomstig van Geotrendlines

EU verlengd sancties tegen Rusland en de Krim

19 juni 2017
Column: De selectieve publieke omroep

De publieke omroep in Nederland kost ons per jaar ongeveer €900 miljoen, dat is omgerekend bijna €2,5 miljoen per dag. Met zo’n groot budget mag je verwachten dat er voldoende capaciteit is om het Nederlandse publiek zo neutraal en volledig mogelijk te informeren over een zeer groot aantal onderwerpen, maar op bepaalde gevoelige politieke en diplomatieke onderwerpen blijkt dat helaas vaak niet het geval te zijn.

Zeker als het gaat om de berichtgeving over Rusland krijg je vaak het gevoel dat de Koude Oorlog opnieuw begonnen is. President Poetin wordt neergezet als een onberekenbare persoon met dictatoriale trekjes, die ondertussen ook nog eens minderheden onderdrukt en zichzelf verrijkt. Nou zal ik niet zeggen dat alles wat de Russische president doet goed is, maar de manier waarop er in de gevestigde media over hem gesproken wordt slaat werkelijk alles.

Poetin Interviews

Een recent voorbeeld daarvan zien we in de nieuwe Poetin interviews die aankomend weekend worden uitgezonden op National Geographic. In deze vierdelige serie laat documentairemaker Oliver Stone de Russische president uitgebreid aan het woord en horen we ook eens zijn kant van het verhaal.

Tal van interessante thema’s komen aan bod in deze interviews, zoals de uitbreiding van de NAVO, het Amerikaanse raketschild, het aanpakken van de zichzelf verrijkende oligarchen en de wederopbouw van de Russische economie. Poetin houdt het Westen een spiegel voor, maar bij veel Westerse media ontbreekt het lef om recht in die spiegel te kijken.

In plaats van de grote en politieke gevoelige onderwerpen samen te vatten zoeken de gevestigde media naar die paar elementen die hun vooroordelen over Rusland bevestigen. Een paar opvallende quotes van Poetin worden compleet uit hun context gehaald, zodat hij opnieuw neergezet kan worden als een onberekenbare dictator.

Tegelijkertijd hoor je bijna geen woord over de spectaculaire groei van de economie sinds het aantreden van Poetin, het terugbrengen van de staatsschuld, de bestrijding van armoede en over de dreiging die Rusland ervaart als gevolg van de voortdurende provocaties van de Verenigde Staten en haar Europese bondgenoten.

Een voorbeeld van de suggestieve berichtgeving door de publieke omroep is deze uitzending van EenVandaag, getiteld “Bespeelt Poetin ons in een interviewreeks?”. Voor deze korte reportage werd een Rusland deskundige geselecteerd die de luisteraar opnieuw in het zorgvuldig geconstrueerde wereldbeeld drukt waarin Poetin de bad guy is.

De selectieve publieke omroep

Ik heb inmiddels al de drie van de vier delen van deze interviewserie gezien en kan zeggen dat het beeld in werkelijkheid veel genuanceerder ligt. Wilt u zelf oordelen over de interviews, kijk dan vrijdagavond en zaterdagavond om 22:00 naar National Geographic, waar alle vier delen worden uitgezonden.

De Poetin interviews zijn slechts een voorbeeld, want de selectieve beeldvorming door de publieke omroep lijkt structureel te zijn. Denk bijvoorbeeld aan de berichtgeving van het Journaal en Nieuwsuur over andere actuele thema’s als de staatsgreep in Oekraïne, de situatie in Syrië en het doen en laten van de Amerikaanse president Trump. Over de situatie in Syrië verwijs ik u graag naar dit interview, terwijl ik over het laatste graag zelf nog iets wil zeggen.

Selectieve berichtgeving

De afgelopen weken werden mogelijke banden tussen de regering van Trump en het Kremlin breed uitgemeten in de media, terwijl daar nog steeds geen enkel hard bewijs voor is geleverd. Voormalig FBI topman Comey kon deze bewijzen niet leveren en suggereerde laatst tijdens een hoorzitting zelfs dat de pers het bij het verkeerde eind heeft door steeds maar weer te suggereren dat er banden zijn tussen het Kremlin en het campagneteam van Trump.

Maar in plaats van dat de media in Nederland daar kritisch over schrijven blijven ze hun boodschap maar herhalen, waardoor het vanzelf een soort werkelijkheid wordt. Dat is een beproefde propagandatactiek die door verschillende dictators met succes werd toegepast om de publieke opinie te manipuleren. Wilt u een evenwichtig beeld vormen over een onderwerp, dan zult u ook verder moeten kijken dan de publieke omroep.

Frank Knopers

Wilt u reageren? Mail naar [email protected]

Deze column van Frank Knopers verscheen eerder op Goudstandaard. Goudstandaard is gespecialiseerd in de verkoop en opslag van fysiek edelmetaal. Wilt u meer informatie over beleggen in edelmetalen? Bel ons op +31(0)88 46 88 488 of mail naar [email protected].

16 juni 2017
Palladiumprijs bijna op hoogste niveau in 16 jaar

De prijs van palladium steeg begin deze week naar $893 per troy ounce en staat daarmee bijna weer op het hoogste niveau sinds 2001. De prijs van het edelmetaal is sinds begin vorig jaar sterk gestegen door een sterk toegenomen belangstelling van beleggers.

Vorig jaar was palladium ook al het best presterende edelmetaal. Het edelmetaal bereikte in februari een bodem van $480 per troy ounce, om het jaar af te sluiten op een koers van $678 per troy ounce. Sinds het begin van dit jaar is de prijs van het edelmetaal in dollars gemeten al met meer dan 28% gestegen.

Tekort aan palladium?

Palladium wordt vooral gebruikt in de auto-industrie, omdat het edelmetaal door haar unieke eigenschappen zeer geschikt is voor gebruik in katalysatoren. Het edelmetaal wordt voornamelijk in Rusland en Zuid-Afrika gewonnen, maar de productie uit deze landen is onvoldoende om de groeiende vraag van beleggers tegemoet te komen.

Volgens TD Securities moet de markt dit jaar rekening houden met een tekort van 600.000 troy ounce palladium, een verdubbeling van het tekort ten opzichte van vorig jaar. Dat komt omdat de productie van mijnen dit jaar niet stijgt, terwijl de vraag naar het metaal wel toeneemt. Zij verwachten voor dit jaar een gemiddelde prijs van $740 per troy ounce, die volgend jaar verder zal oplopen naar gemiddeld $790.

Palladium nadert hoogste niveau sinds 2001 (Foto via Flickr)

Auto-industrie blijft belangrijk

Analist James Steel van HSBC denkt dat de palladiumprijs door het verwachte tekort verder zal oplopen. Hij verhoogde zijn koersdoel voor het edelmetaal voor dit jaar daarom van $760 naar $790 per troy ounce. Ook Citi Research heeft hoge verwachtingen van palladium en voorspelde eind vorig jaar dat het edelmetaal ook dit jaar beter zal presteren dan goud en zilver.

De CPM Group ziet binnen de auto-industrie substitutie van platina naar palladium als component voor in de katalysatoren van auto’s. Tegelijkertijd stijgt de vraag naar auto’s weer door de beschikbaarheid van goedkopere kredieten en de relatief lage olieprijs.

Niet alle analisten zijn van mening dat palladium dit jaar opnieuw goed zal presteren. Volgens analist Carsten Menke van de bank Julius Baer wordt het tekort dat er op dit moment is vooral veroorzaakt door beleggers en niet door industriële vraag. Dat betekent volgens hem dat de palladiumprijs op termijn weer zal dalen.

Dit artikel wordt u aangeboden door Goudstandaard, uw adres voor de aankoop en verzekerde opslag van edelmetalen. Wilt u goud kopen? Neem dan contact op door te mailen naar [email protected] of door te bellen naar +31(0)88-4688488.

16 juni 2017
Federal Reserve verhoogt rente en wil balans verkleinen

De Federal Reserve heeft woensdagavond de rente met 25 basispunten verhoogd naar een bandbreedte van 1 tot 1,25 procent. Volgens de centrale bank blijft de inflatie nog steeds wat achter bij de lange termijn doelstelling van 2%, maar laten de economie en de arbeidsmarkt voldoende herstel zien om een nieuwe renteverhoging te rechtvaardigen. Een hogere rente betekent dat het aantrekkelijker wordt om vermogen in dollars aan te houden, terwijl het tegelijkertijd een rem zet op de kredietgroei.

De Amerikaanse centrale bank verwacht dat de economie de komende tijd in een gematigd tempo zal blijven groeien en dat daarmee nog dit jaar een begin kan worden gemaakt met het terugdraaien van het stimuleringsprogramma. Dat zal betekenen dat de centrale bank niet meer de volledige opbrengst van haar obligatieportefeuille opnieuw in staatsobligaties en hypotheekleningen zal beleggen. In eerst instantie wil de Federal Reserve het zogeheten ‘doorrollen’ van obligaties afbouwen met $10 miljard per maand, om dat bedrag vervolgens ieder kwartaal met $10 miljard te verhogen tot het gewenste niveau van $50 miljard per maand.

Balansverkleining Federal Reserve volgens Goldman Sachs (Bron: Zero Hedge)

Balansverkleining

Door minder schuldpapier op te kopen zal de rente op Amerikaanse staatsobligaties naar verwachting verder stijgen. Ook zal een hogere rente op termijn effect hebben op de hypotheekrentes en daarmee op de huizenmarkt. De Federal Reserve heeft bijna $4,5 biljoen aan financiële activa op haar balans staan, terwijl dat voor het uitbreken van de crisis nog minder dan $1 biljoen was.

De Federal Reserve was de eerste centrale bank die begon met het grootschalig opkopen van staatsobligaties en hypotheekleningen. Later namen andere centrale banken dat voorbeeld over, zoals de Bank of England, de ECB en de Bank of Japan. Vandaag de dag kopen centrale banken wereldwijd per maand zelfs meer obligaties en aandelen op dan ooit tevoren.

Federal Reserve verhoogt rente en wil balans verkleinen

15 juni 2017
Bundesbank bijna klaar met terughalen goudvoorraad

In 2013 maakte de Bundesbank haar plannen bekend om een aanzienlijk deel van haar goudvoorraad terug te halen uit het buitenland. De centrale bank beloofde voor 2020 in totaal 300 ton goud uit New York en nog eens 374 ton uit Frankrijk te repatriëren. Er moet nog 91 ton uit Frankrijk opgehaald worden.

De centrale bank ligt goed op schema, want eerder dit jaar maakte de Bundesbank bekend dat het goud uit de Verenigde Staten inmiddels is teruggebracht naar de goudkluis in Frankfurt. Dat betekent dat de Duitsers zich nu kunnen richten op het terughalen van de laatste 91 ton goud bij de Franse centrale bank.

Net als veel andere centrale banken bewaart ook de Bundesbank haar goudvoorraad over verschillende locaties, zodat het ook in tijden van crisis op verschillende locaties verhandeld kan worden. Maar met de invoering van de monetaire unie heeft het echter geen strategische waarde meer om een deel van het goud in Frankrijk op te slaan. Dat het goud daar nu pas opgehaald wordt komt omdat er een paar jaar geleden pas voor het eerst publiek druk werd uitgeoefend op de Bundesbank om meer goud terug te halen.

Duitsland wil helft goudvoorraad in eigen land bewaren

Duitse goudvoorraad terug naar eigen land

De Duitse goudvoorraad moest na de Tweede Wereldoorlog bijna helemaal opnieuw worden opgebouwd. Door het ‘Wirtschaftswunder’ herstelde de economie razendsnel en kon de goudvoorraad worden uitgebreid van 24,6 ton in 1951 naar 1.514,6 ton in 1958. Dat goud kwam met de invoering van de euro pas naar Duitsland, toen het ook van groot strategisch belang was om een deel van het edelmetaal in eigen land te bewaren.

Momenteel liggen er ongeveer 270.000 goudstaven in de kluis van de Bundesbank, goud dat voortdurend door de Duitse politie wordt bewaakt. Ieder jaar verkoopt de centrale bank een paar ton aan het ministerie van Financiën, die er verzamelmunten van maakt voor de binnenlandse markt. Afgezien daarvan heeft de Bundesbank geen plannen om goud te verkopen, wat volgens veel Duitse economen verstandig beleid is. Het edelmetaal levert weliswaar geen cashflow op, maar daar staat tegenover dat de waarde van deze strategische reserve in tijden van crisis explosief kan stijgen.

Goud als strategische reserve

“In een grote crisis of bij het uiteenvallen van het monetaire systeem zal de vraag naar goud – en daarmee ook de goudprijs – omhoog schieten. Het goud van de Bundesbank is dan zoveel waard dat het de euro kan redden. Als is het maar om het vertrouwen dat de markt dan legt in de waarde van de munt”, zo verklaarde econoom Jörg Guido Hülsmann van de Universiteit van Angers tegenover het Duitse Handelsblatt. De Bundesbank beaamt deze stelling en benadrukt dat goud het meeste waarde heeft wanneer je het niet hoeft om te zetten in geld.

Als de repatriëring van het goud voltooid is heeft de Bundesbank de helft van haar totale goudreserve van 3.378 ton in eigen land liggen. Gewaardeerd tegen de actuele goudprijs vertegenwoordigt het edelmetaal een waarde van €126 miljard, omgerekend is dat 69% van de totale reserves van de centrale bank. Alle landen van het Eurosysteem hebben gezamenlijk ruim 10.000 ton goud achter de hand, waarmee de euro een relatief hoge ‘gouddekking’ heeft ten opzichte van andere grote valuta.

Dit artikel wordt u aangeboden door Goudstandaard, uw adres voor de aankoop en verzekerde opslag van edelmetalen. Wilt u goud kopen? Neem dan contact op door te mailen naar [email protected] of door te bellen naar +31(0)88-4688488.

15 juni 2017