Marketupdate

Blog

  • Amerikaanse overheid wil meer controle op goud, geld en bitcoin

    Het Amerikaanse Senaat behandelt een nieuw wetsvoorstel dat de overheid nog meer ruimte geeft om haar eigen bevolking af te luisteren en vermogen in beslag te nemen. Wordt het wetsvoorstel aangenomen, dan moeten Amerikanen die met meer dan $10.000 aan ‘monetaire instrumenten’ op reis gaan dat aangeven bij de overheid. Dan hebben we het dus niet alleen over contant geld, maar ook over bitcoins en edelmetalen.

    Geef je deze bezittingen niet op aan de overheid, dan wordt dat onder het nieuwe wetsvoorstel beschouwd als een financiële misdaad. Daarvoor kun je nu maximaal vijf jaar gevangenisstraf krijgen, maar dat wil men oprekken tot maximaal tien jaar.

    Naast hogere straffen krijgt de Amerikaanse overheid onder dit wetsvoorstel ook meer bevoegdheden om mensen af te luisteren, indien er een vermoeden bestaat dat je meer dan $10.000 aan waarde bij je hebt. Dan hebben we het over het volgen van telefoongesprekken en het uitlezen van emails en andere tekstberichten.

    Meer financiële repressie

    De Amerikaanse overheid neemt al bijzonder veel maatregelen om haar eigen bevolking onder controle te houden. Zo moeten ook banken, aandelenbrokers, casino’s, wisselkantoren en handelaren in edelmetalen al enige tijd melding maken van verdachte geldstromen. In het nieuwe wetsvoorstel worden ook handelaren in bitcoins en andere crypto currencies verplicht om verdachte transacties aan de overheid door te geven. Dat is zo goed als onmogelijk, gezien het anonieme karakter van deze virtuele valuta.

    Het wetsvoorstel geeft de Amerikaanse overheid ook meer bevoegdheden om bezittingen van haar burgers in beslag te nemen, het zogeheten Asset Forfeiture Program. Zo wordt het aantal overtredingen waarvoor de politie bezittingen in beslag mag nemen sterk uitgebreid. Dan hebben we het niet alleen over geld, auto’s en huizen, maar ook over bezittingen die in een kluisje bewaard worden.

    Privacy

    Het is begrijpelijk dat de overheid meer wil doen om witwassen en belastingontduiking aan te pakken, maar de maatregelen die de laatste jaren onder het mom van terrorismebestrijding worden genomen zijn een directe aanval op de privacy van burgers. Het feit dat iemand veel vermogen bij zich heeft wil nog niet zeggen dat deze persoon kwaad in de zin heeft en daarom afgeluisterd dient te worden. Toch dreigt dat nu wel de realiteit te worden. Je bent verdacht, tenzij je het tegendeel kunt bewijzen.

    Het bezit van contant geld wordt al jaren gecriminaliseerd, net als alle geldstromen waar de overheid geen grip op heeft. Juist daarom zijn contant geld, goud en in toenemende mate bitcoins een doorn in het oog voor overheden en inlichtingendiensten. Onder het mom van terreurdreiging hebben overheden en inlichtingendiensten steeds meer macht naar zich toe getrokken. Is uw vermogen nog wel veilig?

    dollars-pixabay

    Amerikaanse overheid wil meer controle op goud, geld en bitcoin?

  • ECB ruilt dollarreserves voor Chinese yuan

    De ECB heeft dit jaar voor in totaal €500 miljoen aan Amerikaanse dollars omgewisseld voor Chinese yuan, zo maakte de centrale bank deze week bekend. Begin dit jaar nam de centrale bank al het besluit om een groter deel van haar reserves in de Chinese munt aan te houden.

    De Chinese munt wordt steeds meer gebruikt in het internationale handelsverkeer, wat betekent dat het ook voor Europese landen lucratief is om een groter deel van haar valutareserve in deze valuta aan te houden. China is één van de belangrijkste handelspartners van de Europese Unie, wat betekent dat veel transacties ook in de Chinese yuan afgerekend kunnen worden.

    Multipolaire wereld met verschillende valuta

    Sinds 1971 is de Amerikaanse dollar de belangrijkste munt voor internationale handel, vooral omdat olie in deze valuta wordt afgerekend. Maar de laatste twee decennia is de dominantie van de Amerikaanse valuta wereldwijd significant afgenomen. Transacties tussen de meeste Europese landen worden in euro’s afgerekend, terwijl landen als China en Rusland het gebruik van de yuan en de roebel promoten in de handel met regionale handelspartners.

    Volgens de ECB weerspiegelt de uitbreiding van de valutareserves in Chinese yuan het belang van China als een van de grootste handelspartners van de Eurozone. In 2016 importeerden de landen uit de Eurozone voor €344,6 miljard uit China, terwijl ze voor €170 miljard aan goederen naar China exporteerden. Dat betekent dat Europa per saldo een handelstekort heeft met China en dus valutareserves moet aanspreken om het verschil te vereffenen.

    Deze bijdrage is afkomstig van Geotrendlines

  • Poetin interview met Oliver Stone

    Met de Poetin interviews probeert documentairemaker Oliver Stone een andere kant van de Russische president te laten zien. In verschillende interviews die tussen 2015 en begin 2017 werden opgenomen geeft Oliver Stone alle tijd en ruimte aan Poetin om zijn kant van het verhaal te vertellen.

    Het doel van deze uitgebreide interviewreeks is om de rest van de wereld (en dan vooral de Westerse wereld) meer inzicht te geven in het Russische perspectief. En dat is geen gek idee in een wereld waarin er meer over dan met Rusland gesproken wordt en waarin het land vaak met negatieve associaties omgeven wordt.

    De interviewreeks met de Russische president wordt van maandagavond tot en met donderdagavond Amerikaanse tijd uitgezonden door Showtime. Nederlandse kijkers hoeven er ook niets van te missen, want National Geographic zendt alle afleveringen uitgesmeerd over twee avonden uit. Dat zal gebeuren op vrijdagavond en op zaterdagavond om 22:00.

    Poetin Interviews (Deel 1)

    In het eerste deel van het interview vertelt Poetin meer over zijn eigen achtergrond en hoe zijn ouders de verschrikkingen van de Tweede Wereldoorlog hebben meegemaakt. Toen hij van Leningrad naar Moskou verhuisde voor zijn studie rechten kwamen de zaken in een stroomversnelling. Hij wilde bij de inlichtingendienst en binnen de kortste keren kwam hij ook op de radar bij het Kremlin.

    Poetin vertelt in het interview over het moment waarop hij door Boris Jeltsin gevraagd werd om de nieuwe president van Rusland te worden. Over alle uitdagingen waar het land voor kwam te staan na het uiteenvallen van de Sovjet-Unie en de grootschalige privatisering van staatseigendommen als olie- en gasbedrijven. Over de terreuraanslagen en het gewapende conflict in Tsjetsjenië, waarbij talloze burgerslachtoffers vielen. Maar ook over de economie die volledig in puin lag na het instorten van de staatseconomie.

    Het is bijzonder wat Poetin sinds zijn aantreden heeft weten te bereiken. Zo steeg het inkomen per hoofd van de bevolking aanzienlijk, terwijl het aantal mensen in bittere armoede daalde. De productie van de industrie en de landbouwsector namen sterk toe door een inhaalslag van innovatie.

    Winsten uit natuurlijke energiebronnen als olie en gas, die na het uiteenvallen van de Sovjet-Unie verdeeld werden onder een groepje superrijke oligarchen, werden onder Poetin weer voor een groter deel teruggebracht naar de staat. Hij wilde voorkomen dat publieke eigendommen zoals grondstoffen onevenredig ten goede zouden komen aan een kleine groep mensen.

    Poetin bracht de begroting op orde en verlaagde de staatsschuld naar 12 á 13% van het bbp. Tegelijkertijd werden de valutareserves versterkt, waardoor Rusland minder kwetsbaar is voor economische schokken van buitenaf.

    In het eerste deel van het Poetin interview sprak de Russische president ook zijn frustratie uit over de uitbreiding van de NAVO, die geheel tegen de afspraken in was. Hij beschrijft de NAVO als een systeem waarbij Europese landen gereduceerd worden tot vazalstaten, die van de andere kant van de oceaan opdrachten opgelegd krijgen en zich daar aan moeten houden. De bouw van het raketschild is daar een voorbeeld van.

    Volgens Poetin heeft de NAVO na het uiteenvallen van de Sovjet-Unie bewust aangestuurd op een conflict met Rusland, omdat de veiligheidsunie anders geen bestaansrecht meer had. Een uitermate gevaarlijke situatie, gezien de oplopende spanningen langs de grenzen.

    Deze bijdrage is afkomstig van Geotrendlines

  • Zitten technologie-aandelen in een bubbel?

    Technologieaandelen zijn de laatste jaren veel sneller in waarde gestegen dan andere aandelen. Ook aandelen van bedrijven die amper of geen winst maken zijn zeer geliefd onder beleggers. Maar zijn de toekomstverwachtingen van beleggers wel realistisch? Of zijn techaandelen opnieuw een bubbel aan het worden? Goldman Sachs dook in de cijfers en zet de sterren van toen (Microsoft, Cisco, Intel, Oracle, Lucent) naast de sterren van vandaag (Apple, Google, Microsoft, Amazon en Facebook).

  • Publieke goudreserves naar hoogste niveau sinds 1999

    De goudvoorraden van centrale banken, publieke pensioenfondsen en zogeheten ‘sovereign wealth funds’ hebben sinds 1999 niet meer zoveel goud in hun portefeuille gehad als nu. Dat concludeert het Official Monetary and Financial Forum (OMFIF) na onderzoek van 750 financiële instellingen die publieke middelen beheren. Vorig jaar voegden zij netto 377 ton goud aan hun reserves toe, waarmee hun totale positie in het edelmetaal op ongeveer 31.000 uitkomt.

    Volgens de hoofdeconoom van het OMFIF, Danae Kyriakopoulou, staat het edelmetaal weer in de belangstelling vanwege de prijsstijging van de afgelopen twee jaar en vanwege haar status als veilige haven. Er waren veel politieke onzekerheden met de Amerikaanse presidentsverkiezingen en de Brexit van vorig jaar en met diverse verkiezingen die dit jaar in Europa hebben plaatsgevonden, waardoor meer beleggers hun toevlucht zochten in het edelmetaal. Ook Alistair Hewitt van de World Gold Council ziet deze beweging.

    Centrale banken en publieke instanties hebben de afgelopen jaren structureel goud aan hun strategische voorraden toegevoegd. Veel centrale banken in de ontwikkelende landen hebben een grote hoeveelheid dollarreserves en kochten daarom goud als bescherming tegen deze geconcentreerde valutapositie.

    omfif-central-bank-gold-holdings

    Centrale banken breiden goudreserves verder uit (Bron: OMFIF)

    Vlucht naar tastbare bezittingen

    De centrale banken die vorig jaar de meeste goudaankopen voor hun rekening namen waren Rusland (201 ton), China (80,2 ton) en Kazachstan (36,2 ton). Maar ook grote beleggingsfondsen en staatsfondsen zien de toegevoegde waarde van edelmetaal in de portefeuille. Uit het onderzoek van het OMFIF blijkt dat de zogeheten sovereign wealth funds en de publieke pensioenfondsen zich voor de komende twaalf maanden het meest zorgen maken over geopolitieke risico’s.

    De komende 24 maanden richten publieke pensioenfondsen en andere publieke beleggingsfondsen zich vooral op tastbare bezittingen en hernieuwbare energiebronnen, omdat deze beleggingscategorieën op dit moment het meeste kans bieden op een stabiel rendement. De grootste publieke belegger is de Chinese centrale bank, die een vermogen van $3.000 miljard onder beheer heeft. Het grootste publieke pensioenfonds zit in Japan, terwijl Noorwegen het grootste publieke staatsfonds heeft.

    gs-logo-breed

    Dit artikel wordt u aangeboden door Goudstandaard, uw adres voor de aankoop en verzekerde opslag van edelmetalen. Wilt u goud kopen? Neem dan contact op door te mailen naar [email protected] of door te bellen naar +31(0)88-4688488.

  • Zwitserse centrale bank heeft $82 miljard aan aandelen

    De Zwitserse centrale bank heeft inmiddels meer dan $82 miljard aan aandelen op haar balans staan. De centrale bank vindt haar eigen munt nog steeds te duur en laat daarom de spreekwoordelijke geldpers op volle kracht draaien. In het afgelopen financiële jaar pompte de Swiss National Bank (SNB) in totaal 67 miljard Zwitserse franken in de economie, geld waarmee ze in de rest van Europa en in de Verenigde Staten op grote schaal obligaties en aandelen opkoopt.

    Het zijn vooral de Amerikaanse technologiebedrijven die populair zijn bij de Zwitserse centrale bank, want de top 10 van grootste aandelenposities wordt gedomineerd door namen als Apple, Google, Microsoft, Amazon en Facebook. Cijfers van de Amerikaanse toezichthouder SEC laten zien dat de centrale bank ook een significante positie heeft in bedrijven als Johnson & Johnson, Exxon Mobil, AT&T, General Electric en Proctor & Gamble.

    De totale aandelenportefeuille van de centrale bank heeft vertegenwoordigt omgerekend naar de 8,3 miljoen inwoners van Zwitserland een waarde van bijna $10.000 per inwoner. Voor iedere Zwitser heeft de centrale bank omgerekend $350 aan Apple aandelen in de portefeuille, dat zijn ruim twee aandelen. Dat is allemaal geld dat de centrale bank uit het niets gecreëerd heeft, omdat mensen nog steeds vertrouwen hebben in de waarde van het geld.

    Sinds het begin van de financiële crisis is het balanstotaal van de centrale bank geëxplodeerd tot meer dan 700 miljard. Alsof dat niet genoeg is verdient de centrale bank ook nog eens aan de negatieve rente, die banken moeten betalen om reserves bij de SNB te parkeren. Vorig jaar ging dat om een bedrag van 1,5 miljard Zwitserse franken.

    Zwitserse frank als veilige haven?

    Het voortdurend bijdrukken van geld is niet zonder gevaren, maar zo lang de economie groeit en de aandelenkoersen stijgen lijkt niemand zich daar echt druk om te maken. Maar waarom zou je als spaarder Zwitserse franken willen hebben, een valuta waar de centrale bank iedere maand miljarden van bijdrukt? Als spaarder ben je er weliswaar zeker van dat je je geld terugkrijgt, maar wat de koopkracht van dat geld in de toekomst zal zijn blijft een groot vraagteken.

    Een alternatieve veilige haven is goud, een edelmetaal dat niet bijgedrukt kan worden. Het is niet voor niets dat centrale banken deze reserve nog steeds achter de hand houden voor het geval het echt mis gaat. Door de eeuwen heen zijn er immers tal van geldsystemen omgevallen, terwijl de waarde van goud nooit naar nul is gegaan.

  • Hoe lang blijft Turkije nog in de NAVO?

    Iets meer dan een maand geleden bracht de Turkse premier Erdogan achtereenvolgens een bezoek aan India, Rusland en China. Niet alleen om te praten over meer economische integratie op het Euraziatische continent, maar ook over het veiligheidsvraagstuk in een wereld die snel veranderd.

    China en Rusland hebben zich al meer dan eens positief uitgelaten over deelname van Turkije aan de Shanghai Cooperation Organisation (SCO). Ook heeft Erdogan al verschillende keren gezegd dat hij open staat voor een Euraziatisch samenwerkingsverband binnen de SCO en dat hij niet tegen iedere prijs wil samenwerken met de Europese Unie. Betekent deelname aan dit Euraziatische verbond een einde van de militaire alliantie van Turkije met de NAVO?

    Shanghai Cooperation Organisation

    De SCO is het Euraziatische politiek, economische en militaire verbond dat in 2001 werd opgericht door de regeringsleiders van China, Rusland, Kirgizië, Tadzjikistan en Oezbekistan en dat als doel heeft de veiligheidssituatie in deze landen te verbeteren. Zo maakten de deelnemende landen afspraken om zich niet te mengen in elkaars binnenlandse kwesties en om de soevereiniteit en stabiliteit in de deelnemende landen te garanderen.

    Deze veiligheidsunie was in het begin uitsluitend een Aziatische aangelegenheid, maar door de oplopende spanningen in het Midden-Oosten en de toegenomen terreurdreiging zijn er steeds meer landen die zich bij de SCO willen aansluiten. Afgelopen week hield de SCO nog een bijeenkomst in Astana, waar de deelname van India en Pakistan formeel werd goedgekeurd.

    Iran

    Daar zal het waarschijnlijk niet bij blijven, want er staan meer landen op het lijstje om zich bij dit Euraziatische blok aan te sluiten. Vorig jaar zei Poetin dat er met het opheffen van de sancties tegen Iran eigenlijk geen obstakels meer zijn die deelname in de weg staan en vorige week opperde ook China de mogelijkheid voor Iran om deel te nemen aan de SCO.

    Op dit moment geniet Iran in verschillende opzichten al politieke en militaire steun vanuit Rusland. Zo heeft Iran al diverse luchtafweersystemen van Rusland gekocht en beschikt het Russische leger over gevechtsschepen die vanuit de Kaspische Zee rugdekking kunnen geven. Ook op economisch gebied en ten aanzien van het energiebeleid werken deze twee landen al veel samen, wat doet vermoeden dat deelname aan de SCO voor Iran ook slechts een kwestie van tijd is.

    Turkije

    Turkije zit op dit moment nog in het kamp van de NAVO, maar door de verslechterde relatie met het Westen is ook dit militaire verbond onder druk komen te staan. Eerder dit jaar botste Turkije met verschillende Europese landen over het Turkse referendum, omdat Europese landen weigerden een podium te geven aan Turkse politici.

    Daar kwam vorige week een nieuw incident bij, toen de Duitse minister van Buitenlandse Zaken besloot alle Duitse militairen terug te trekken uit de Turkse Incirlik luchtbasis. Een maand eerder had een grote Turkse krant de oproep gedaan om ook het Amerikaanse leger de toegang tot deze militaire basis te ontzeggen. Met alle onderlinge spanningen wordt militaire samenwerking tussen Turkije en andere NAVO lidstaten steeds problematischer.

    Gevolgen voor de NAVO

    De Turkse premier Erdogan heeft zich al verschillende keren positief uitgelaten over deelname aan de Euraziatische veiligheidsunie van de SCO. Werd er ruim tien jaar geleden nog gesproken over een mogelijke toetreding van Turkije tot de Europese Unie, nu is dat scenario vrijwel ondenkbaar geworden.

    Tegelijkertijd komen de economische belangen van Turkije steeds meer op een lijn te liggen met die van opkomende economieën als die van Rusland, China en India. Met nieuwe investeringen in de Zijderoute worden ook de transportverbindingen van Turkije richting het Oosten aanzienlijk verbeterd, waarmee de groeiende afzetmarkt in landen als India en China dichterbij komt.

    Op de lange termijn lijkt een toetreding van Turkije tot de Shanghai Cooperation Organization een logische keuze, maar dat zal misschien ook betekenen dat de NAVO een strategische uitvalsbasis in het Midden-Oosten kwijtraakt.

    Dit artikel verscheen eerder op Geotrendlines

  • Hoe bescherm ik mijn beleggingsportefeuille?

    Als u regelmatig controleert of uw beleggingsportefeuille goed in balans is en of het risicoprofiel nog aansluit bij uw doelstelling, kunt u zich veel ellende besparen.

    Het is zaak om even goed door uw financiën te lopen voordat u begint met beleggen. Als u elke maand nauwelijks tot geen geld overhoudt of als u nauwelijks een buffer heeft voor onvoorziene of vervangingsuitgaven, is het verstandig om te wachten met het zetten van een stap over de drempel van de beurs. Daarnaast moet u bereid zijn om risico te nemen over uw vermogen om een beter resultaat na te streven dan sparen.

    De belangrijkste les die we geleerd hebben is dat de richting van de financiële markt zich niet laat voorspellen, maar dat beleggers die bereid zijn om ondanks de prijsschommelingen een consistente koers volgen op de lange termijn daarvoor beloond worden. Beleggers in Robeco-fondsen profiteren van de kennis en ervaring die in bijna 90 jaar beleggen is opgedaan. In de serie beleggen in beleggingsfondsen kunt u lezen wat de andere voordelen zijn van beleggingsfondsen en wat u als beginnende belegger mag verwachten.

    U kunt uw portefeuille op verschillende manieren beschermen tegen de risico’s die verbonden zijn aan beleggen. Het gevaar dat een tegenvaller bij een bepaald bedrijf of in een sector hard aankomt wordt bijvoorbeeld snel kleiner als u uw beleggingen goed spreidt over meerdere aandelen en verschillende soorten beleggingen. Op de langere termijn liggen er ook andere gevaren op de loer waar u rekening mee moet houden.

    Portefeuille in balans

    De waarde van beleggingen stijgt en daalt. Hierdoor bestaat het gevaar dat het beschermende effect van spreiding minder groot wordt. Dat laat zich het beste uitleggen aan de hand van een simpel voorbeeld. Als u uw vermogen gelijk verdeelt over twee beleggingsfondsen, hebben de koersschommelingen van beide fondsen evenveel invloed op uw rendement.

    Dat verandert als de koers van het ene fonds na verloop van tijd verdubbelt van 100 naar 200, terwijl het andere juist daalt van 100 naar 50. Hierdoor weegt het eerste fonds maar liefst vier keer zo zwaar mee als het tweede. Hoewel de beleggingen aanvankelijk evenwichtig gespreid waren, zal een tegenvaller bij het ene fonds zich veel harder laten voelen dan bij de andere onderneming. Om dit soort scheefgroei tegen te gaan, is het verstandig als u ten minste een keer per jaar kijkt of uw portefeuille nog goed in balans is.

    Risico afbouwen

    Als u net begint met beleggen, kiest u ervoor om bepaalde risico’s te nemen om mogelijk uitzicht te krijgen op een rendement dat hoger is dan dat van een spaarrekening. Een lange horizon is daarbij heel belangrijk, aangezien er dan voldoende tijd is om de schade van mogelijke koersdalingen in te lopen dankzij jaren met hogere rendementen. Naarmate het moment dichterbij komt waarop u uw vermogen nodig heeft – bijvoorbeeld als aanvulling op uw pensioen of omdat de kinderen gaan studeren – blijft er steeds minder tijd over om eventuele koersschade in te lopen.

    Om te voorkomen dat u bijvoorbeeld in het jaar voor pensionering een groot deel van uw vermogen verliest als gevolg van een slecht beursjaar, is het verstandig om ruim voor de einddatum het risico af te bouwen. Dat kan door vermogen over te hevelen van risicovolle beleggingen zoals aandelen naar veiligere categorieën zoals spaargeld of staatsobligaties. Als u het zelf lastig vindt om de balans op de juiste wijze bij te stellen, is het een optie om te kiezen voor een oplossing waar dat automatisch gebeurt zoals bij Life-Cycle fondsen bij Robeco.

    In het kort: beleggingsportefeuille beschermen

    • Controleer regelmatig of de portefeuille nog goed gespreid is
    • Bouw risico af naarmate de einddatum dichterbij komt

    Wilt u meer weten hoe u een beleggingsportefeuille moeten maken en bijhouden? Bekijk dan de quick-course video over dit onderwerp.

    beleggen-spreiden-robeco

    Hoe maakt u een beleggingsportefeuille?

    Robeco

    Belangrijke informatie: Robeco Institutional Asset Management B.V. heeft een vergunning als beheerder van ICBE’s en ABI’s van de Autoriteit Financiële Markten te Amsterdam.




  • Column: Europese bankencrisis terug van nooit weggeweest?

    Het was weer een week waarin bijzonder veel gebeurde. De Britse verkiezingen zorgden gisteren voor een zeer precaire politieke situatie in het Verenigd Koninkrijk, helaas in een tijd dat een aantal zeer belangrijke dossiers afgehandeld dienen te worden. Ook was gisteren de dag dat Comey, de ontslagen directeur van de FBI, moest getuigen voor de Senaat. Deze getuigenis is op vele zenders live uitgezonden.

    Wat mij daarbij vooral opviel was dat Comey toegaf dat hij zelf zeer vertrouwelijke informatie naar de pers heeft gelekt (die per definitie tegen Trump zijn, wat hij ook goed of slecht doet. Zo is berekend dat 97% van alle nieuwsberichten die CNN over Trump publiceerde negatief waren). Deze lekken verbazen mij, omdat hem kort daarvoor gevraagd is niet al te veel vertrouwelijke informatie van de FBI vrij te geven. Nu blijkt dus dat de directeur hier zelf voor verantwoordelijk was! Ik ben benieuwd wat hiermee gedaan gaat worden. Ook opvallend is dat Comey eerder nog gezegd heeft dat Rusland geen enkele invloed heeft gehad op het resultaat van de Amerikaanse presidentverkiezingen, maar dat hij gisteren opeens een heel ander verhaal vertelde.

    Spaanse banken

    Door deze belangrijke gebeurtenissen zijn een aantal andere feiten onderbelicht gebleven. Zo werd op 7 juni bekendgemaakt dat de grote Spaanse bank Banco Popular voor het symbolische bedrag van €1 verkocht is aan Banco Santander, de grootste bank van Spanje. Deze €1 was niet de prijs per aandeel, maar de totale overnamesom! Overigens kwam deze noodlijdende bank in de zomer van 2016 nog glansrijk door de stresstest voor Europese banken. Weten we meteen weer wat de waarde is van deze stresstests…

    In 2006 – op het hoogtepunt van de Spaanse vastgoedmarkt – had het Spaanse Banco Populare een kapitaalbuffer van 2%. Dit betekent dat van alle spaartegoeden die toen werden aangehouden er 98% was geïnvesteerd in leningen van dubieuze kwaliteit (wat enige tijd later ook zou blijken). Alleen in 2016 werd al €3,5 miljard verlies geleden, meer dan alle verdiensten in de hoogtijdagen bij elkaar. Banco Santander krijgt nu al deze leningen in de maag gesplitst, waarvan de werkelijke waarde totaal onduidelijk is. Banco Santander had vrijwel geen enkele tijd om de boeken te bekijken, een zogenaamde ‘due diligence’ zou zeker een jaar in beslag genomen hebben. Op de balans staat immers voor meer dan €150 miljard aan honderdduizenden verschillende soorten leningen!

    Het bizarre is dat de grote media en de overheid van Spanje doen alsof dit een perfecte oplossing is voor de problemen. U begrijpt zelf ook dat de problemen rondom deze slechte leningen met deze overname allesbehalve zijn opgelost, ze staan nu alleen op de balans van een andere bank. Spanje kent overigens een ingewikkeld banken systeem. Een flink deel van de hypotheken worden uitgegeven door zogenaamde ‘cajas’. Op het hoogtepunt van de vastgoedmarkt in Spanje was 56% van alle vastgoedleningen uitgegeven door deze cajas. Deze banken zijn totaal niet gereguleerd en kunnen niet via de kapitaalmarkt worden gefinancierd. Eigenlijk weet niemand hoe de situatie is bij deze bedrijven. De afgelopen vijf jaar is hier van overheidswege ook niets veranderd.

    Bankencrisis laait weer op

    Deze overname is naar mijn mening een duidelijke waarschuwing dat de Europese bankencrisis de komende tijd weer in volle hevigheid gaat losbarsten. Spanje is namelijk absoluut niet het enige Europese land waarvan de bankensector in de problemen is geraakt. Vorig jaar schreef ik al over de probleembanken in Italië. Ook hier hebben ze geprobeerd slechte banken te fuseren met andere banken en dubieuze leningen door te verkopen, overigens zonder succes. De Italiaanse overheid kan ook niet helpen, omdat ze zelf vrijwel failliet zijn. Voor een bank in de problemen blijft dan één optie over, namelijk een bail-in in plaats van een bail-out.

    Zorgt u alstublieft dat u enig onderzoek doet naar de bank waar uw spaargeld staat, dit is belangrijker dan ooit tevoren. Houdt niet al uw tegoeden aan bij één bank, maar spreidt uw risico. Het liefst over verschillende landen en eigenlijk over banken in verschillende werelddelen. Deze tijd vraagt om bijzondere oplossingen! Het gevaar dat het misgaat met ons (uw) spaargeld is momenteel helaas groter dan ooit…

    Sander Noordhof

    Reageren? Stuur een mail naar [email protected]

    gs-logo-breed

    Deze column van Sander Noordhof verscheen eerder op Goudstandaard. Goudstandaard is gespecialiseerd in de verkoop en opslag van fysiek edelmetaal. Wilt u meer informatie over beleggen in edelmetalen? Bel ons op +31(0)88 46 88 488 of mail naar [email protected].

  • Column: Risicovrij bestaat niet meer

    Voor het uitbreken van de crisis in 2008 was er in de Westerse wereld een zeer groot vertrouwen in financiële instellingen. Spaargeld en staatsobligaties hadden het imago van absolute zekerheid, daar kon helemaal niets mee gebeuren. Economische theorieën werden gebouwd rondom de aanname van volledige zekerheid, een voorwaarde die in 2008 volledig onderuit werd gehaald met de val van Lehman Brothers en alles wat erop volgde.

    Ruim acht jaar na de crisis hebben we geleerd dat banken werkelijk kunnen omvallen en dat vermogende spaarders niet meer onder alle omstandigheden op steun van de belastingbetaler hoeven te rekenen. Heb je meer dan €100.000 spaargeld, dan wordt je geacht zelf onderzoek te doen en je vermogen te spreiden over verschillende banken of beleggingen.

    Zelfs Jean Claude Juncker, voormalig topman van de ECB, zei in 2012 dat er niet meer zoiets bestaat als een risicovrij rendement. Woorden die begin vorig jaar door de Europese Bankenautoriteit (EBA) en de Bank for International Settlements (BIS) nog eens bevestigd werden.

    Risico van obligaties

    Heeft u veel spaargeld, dan is het dus verstandig om de risico’s zoveel mogelijk af te dekken. Dat betekent niet alleen dat u het beste onder de grens van €100.000 spaargeld per bank kunt blijven, maar dat u ook voorzichtig moet zijn met bepaalde achtergestelde obligaties en deposito’s van uw bank.

    Dit soort beleggingsproducten bieden weliswaar een hogere rente, maar daar staat tegenover dat uw geld dan niet altijd gedekt is in het geval de bank gered moet worden. Daar weten ze in Spanje sinds kort ook alles van, want bij de overname/redding van Banco Popolar werd er in één keer een streep gezet door een bepaald type achtergestelde lening van de bank. Spaarders die het onderste uit de kan wilden kregen de deksel op de neus!

    Heeft u ook een achtergestelde obligatielening of deposito bij uw bank, dan is dus ten zeerste aan te bevelen de voorwaarden nog eens door te nemen. Zo voorkomt u dat u straks met een waardeloos papiertje bij de bank staat, net als de klanten van de V&D die na het faillissement van de warenhuisketen opeens hun waardebonnen niet meer konden inleveren…

    Frank Knopers

    Wilt u reageren? Mail naar [email protected]

    gs-logo-breed

    Deze column van Frank Knopers verscheen afgelopen weekend op Goudstandaard. Goudstandaard is gespecialiseerd in de verkoop en opslag van fysiek edelmetaal. Wilt u meer informatie over beleggen in edelmetalen? Bel ons op +31(0)88 46 88 488 of mail naar [email protected].

  • Grondstoffen weer goedkoop tegenover aandelen

    De prijzen van grondstoffen zijn sinds 1971 niet meer zo laag geweest ten opzichte van aandelen als nu. Dankzij het monetaire beleid van centrale banken begonnen aandelen en obligaties aan een lange opwaartse trend, maar datzelfde kan niet gezegd worden van grondstoffen. Door de zwakke economische groei staan de prijzen van belangrijke grondstoffen onder druk, terwijl ook goud en zilver moeite hebben om de neerwaartse trend van de laatste jaren te doorbreken.

    De volgende grafiek laat de waardering zien van de S&P 500 aandelenindex zien ten opzichte van de GSCI grondstoffenindex. Staat de grafiek laag, dan betekent het dat grondstoffen goedkoop zijn in verhouding tot aandelen. Staat de lijn op een hoog niveau, zoals vlak voor het uitbreken van de crisis in 2008, dan zijn de grondstoffen relatief gezien juist duur.

    commodities-stocks

    Aandelen versus grondstoffen (Bron: Incrementum)

    Aandelen versus grondstoffen

    Op basis van deze vergelijking kunnen we concluderen dat grondstoffen op dit moment relatief goedkoop zijn, of dat aandelen op dit moment overgewaardeerd zijn. Hoe dan ook, de geschiedenis leert ons dat dit soort extreme waarderingen niet eeuwig in stand kunnen blijven. De laatste keer dat aandelen relatief gezien zo duur waren ten opzichte van grondstoffen was tijdens de dotcom bubbel van eind jaren negentig. Toen volgde er een crash op de aandelenmarkt, waarbij veel beleggers geld verloren.

    Aandelen overgewaardeerd?

    Vandaag de dag staan de Amerikaanse aandelenmarkten weer op recordhoogte, terwijl de economie nog allesbehalve hersteld is van de vorige crisis. Aandelen zijn gewaardeerd alsof bedrijven in de toekomst nog meer winst gaan maken, terwijl meer dan 90 miljoen Amerikanen geen goede baan kunnen vinden en de participatiegraad op het laagste niveau in dertig jaar staat.

    De grote vraag is dus wat de hoge aandelenkoersen vandaag de dag rechtvaardigt. Vandaag de dag zien we verschillende gelijkenissen met de aandelenrally van eind jaren negentig. Ook toen werden technologiebedrijven zeer hoog gewaardeerd, inclusief de bedrijven die verlies leden of geen verdienmodel hadden. Een voorzichtige belegger zal deze overeenkomsten ook zien en misschien een meer defensieve beleggingsportefeuille samenstellen.

    gs-logo-breed

    Dit artikel wordt u aangeboden door Goudstandaard, uw adres voor de aankoop en verzekerde opslag van edelmetalen. Wilt u goud kopen? Neem dan contact op door te mailen naar [email protected] of door te bellen naar +31(0)88-4688488.