Marketupdate

Blog

  • Ontwikkeling Euraziatische muntunie in stroomversnelling

    De ontwikkeling van een Euraziatische muntunie is in een stroomversnelling terechtgekomen, zo schrijft Koos Jansen op zijn blog In Gold We Trust. De plannen voor een dergelijke muntunie, waar Rusland, Kazachstan en Wit-Rusland deel van uit zullen maken liggen al langer op tafel, maar door de sancties tegen Rusland maken de landen meer haast met de voltooiing van hun project.

    Het idee van een Euraziatische Unie werd in 1994 al ter sprake gebracht door de president van Kazachstan, Nursultan Nazarbayev. In juli 2011 werden alle onderlinge importheffingen afgeschaft en in november 2011 formuleerden de drie deelnemende landen de doelstelling om in 2015 een Euraziatische Unie gereed te hebben. Deze unie zal worden vormgegeven naar het model van de Europese Unie. De plannen voor een nieuwe Euraziatische muntunie worden nauwlettend gevolgd in de regio, want landen als Kirgizië, Armenië en Tadzjikistan hebben al interesse getoond voor aansluiting bij de muntunie.

    Euraziatische centrale bank

    Naar het voorbeeld van de euro krijgt ook de nieuwe Euraziatische muntunie een supranationale centrale bank, de Eurasian Central Bank. Deze centrale bank moet waken over de nieuwe munt, die als de 'Altyn' door het leven zal gaan. Dit is de naam van een munt die in de vijftiende eeuw gebruikt werd in verschillende gebieden die nu onder Rusland vallen. Deze munt werd toen al gebruikt in een groot deel van de Euraziatische regio. Met de nieuwe Altyn wil men dat opnieuw gaan proberen. Een interessant detail: In de voertaal van Kazachstan en dat van een aantal aangrenzende landen wordt goud uitgesproken als Altyn.

    Nieuwe muntunie

    De Kazakse president Nazarbayev is al jaren lang voorvechter geweest van een nieuwe supranationale munt, zo schrijft de Russische site Pravda. Hij is van mening dat de Amerikaanse dollar een illegaal en niet-competitief betaalmiddel is. Nazarbayev wijst erop dat er geen internationale wetgeving is die het verplicht om dollars te gebruiken. Hij verwacht dat de wereld richting een nieuw monetair systeem gaat, dat van 'defect kapitalisme' terug gaat naar nieuw kapitalisme dat gebaseerd is op een niet-defecte munteenheid.

    Euraziatische muntunie zal 170 miljoen gebruikers hebben

    Euraziatische muntunie zal 170 miljoen gebruikers hebben

  • Video: Seminar Willem Middelkoop

    Tijdens de jaarvergadering van het Commodity Discovery Fund hield Willem Middelkoop een presentatie voor de participanten van het fonds. In dit seminar van bijna anderhalf uur legt Middelkoop uit wat de strategie en de visie achter zijn beleggingen is.

  • Goudprijs stijgt door escalatie Oekraïne?

    De goudprijs schoot vanmiddag met bijna een procent omhoog, nadat bekend werd Rusland aan nieuwe militaire oefeningen begonnen is. De Russen zijn niet te spreken over de militaire operatie van het Oekraïense leger tegen de pro-Russische separatisten. De Oekraïense commando’s zouden een barricade van de militanten bestormd hebben, een maatregel waar de Russische troepen volgens de Russische minister van Defensie wel op moesten reageren. Het is nog niet tot een directe confrontatie gekomen tussen Russische en Oekraïense troepen, maar van de gewenste de-escalatie in de regio is zeker nog geen sprake.

    Goudprijs stijgt door onrust Oekraïne

    Goudprijs stijgt door onrust Oekraïne (Bron: Goldprice.org)

    De Russische minister van Defensie, Sergei Shoigu, gaf een verklaring tegenover de pers: “Als deze militaire machine niet wordt gestopt, dan zal dat leiden tot een groter aantal doden en gewonden. We voelen ons  genoodzaakt te reageren op een dergelijke ontwikkeling van de situatie”. Tenminste twee pro-Russische separatisten zouden gedood zijn door het Oekraïense leger. Ook Poetin sprak zich uit tegen het optreden van de Oekraïense militairen: “Als het regime in Kiev is begonnen is met het inzetten van het leger tegen haar eigen bevolking, dan is dat zonder twijfel een ernstig misdrijf”.

    Onder het akkoord dat een week geleden in Genève gesloten werd tussen de betrokken partijen werd besloten dat pro-Russische separatisten zich terug zouden trekken uit overheidsgebouwen en van de openbare weg. De Amerikaanse president Obama verwijt het Russische leger dat ze niet heeft ingegrepen toen de pro-Russische militanten gebouwen en wegen bezetten.

    In het Oosten van Oekraïne bezetten pro-Russische demonstranten overheidsgebouwen

    In het Oosten van Oekraïne bezetten pro-Russische demonstranten overheidsgebouwen

    Het leger van Oekraïne loopt tegen barricades op

    Het leger van Oekraïne loopt tegen barricades op (Bron: BBC)

  • De weddenschap van Warren Buffet

    Zes jaar geleden ging Warren Buffett een interessante weddenschap aan. Buffett wedde dat over een periode van tien jaar een simpel indexfonds beter zou presteren dan het gemiddelde rendement van een aantal (door de tegenpartij te kiezen) gerenommeerde hedgefunds. Protégé Partners (Protégé), een vermogensbeheerder uit New York, nam de weddenschap aan. Zij selecteerden vijf zeer gerenommeerde zogeheten ‘fund of funds’ – dergelijke fondsen beleggen zelf weer gespreid in verschillende hedgefunds.

    Zowel Buffett als Protégé stelden een bedrag van US $ 320.000 beschikbaar voor de weddenschap. Dat bedrag werd belegd in obligaties die na de tien jaar exact US $ 1 miljoen waard zouden zijn. De ‘winnaar’ zou na afloop van de weddenschap mogen beslissen welk goede doel de US $ 1 miljoen zou krijgen.

    Passief en actief

    Bij het aangaan van de weddenschap stelde Buffett dat er twee categorieën beleggers te onderscheiden zijn: passieve en actieve. Passieve beleggers wijken maar weinig af van de beursindices. En omdat zij hierdoor ook maar lage kosten hebben geldt dat het rendement dat passieve beleggers behalen veelal min of meer in lijn ligt met dat van de beurs zelf. Buffett vervolgt: omdat het rendement van passieve beleggers dus maar weinig afwijkt van het beursgemiddelde is het per definitie zo dat de rest van de groep - de actieve beleggers dus - gemiddeld ook een rendement behalen gelijk aan het beursgemiddelde. Echter, bij actief beleggen zijn er juist wel hoge kosten waardoor het rendement uiteindelijk een stuk minder is. Voor hedgefunds is een vaste jaarlijkse vergoeding van 2% gangbaar. En daarbovenop nog eens 20% van het rendement. 'Fund of funds' vormen nog weer een extra kostenschil: zij rekenen vaak een vaste jaarlijkse vergoeding van 1% en daarnaast nog eens 5% van het rendement. Met dergelijke vergoedingen is het vrijwel zeker dat een belegger in een simpel indexfonds op termijn beter af is.

    US $ 1 miljoen

    Het bedrag van US $ 640.000 dat Buffett en Protégé samen op tafel legden zou zoals gesteld eind 2018 moeten zijn uitgegroeid tot US $ 1 miljoen. Op 1 januari 2008 werd dit bedrag in obligaties geïnvesteerd. Doordat de rente sterk daalde - een gevolg van de crisis - stegen deze obligaties fors in waarde. Eind 2012 waren ze al bijna US $ 1 miljoen waard. Omdat de obligaties de volgende vijf jaar nog amper iets zouden opleveren besloten Buffett en Protégé tot verkoop en kochten daarvoor in de plaats aandelen Berkshire Hathaway. Dat pakte gunstig uit: de koers van Buffett's investeringsvehikel steeg het afgelopen jaar met ruim 30% en met nog vier jaar te gaan geldt nu reeds dat de aanvankelijke US $ 640.000 is uitgegroeid tot US $ 1,27 miljoen.

    De (voorlopige) winnaar is...

    De voorlopige winnaar van de weddenschap (er is dus nog vier jaar te gaan!) is Warren Buffett. Een belegging in een goedkoop S&P 500-indexfonds werd de afgelopen zes jaar 43,8% meer waard. Het 'exclusieve' beleggen in de vijf met zorg geselecteerde 'fund of funds' leverde beleggers na aftrek van alle kosten de afgelopen zes jaar slechts 12,5% rendement op. De kans lijkt ons klein dat de 'fund of funds' het verschil de komende vier jaar nog zullen inlopen. Vanwege hun vergoedingsstructuur zouden ze immers - relatief gezien - uitzonderlijk goed moeten presteren om zelfs maar in de buurt van het rendement van een goedkoop indexfonds te komen. De les voor beleggers? De hoge kosten maken actief beheerde, 'exclusieve' beleggingsfondsen in veel gevallen tot een twijfelachtige keuze. Vooral over wat langere periodes bezien wordt duidelijk dat de hoge kosten vaak niet worden goedgemaakt. Vergeleken met het beleggen in actief beheerde (en dure!) beleggingsfondsen is de keuze voor een simpel (en goedkoop!) indexfonds zo'n gek idee nog niet... Door: Hendrik Oude Nijhuis Hendrik Oude Nijhuis heeft zich jarenlang verdiept in de strategieën van ‘s werelds beste beleggers en is tevens oprichter van http://www.warrenbuffett.nl/.

    Vooralsnog krijgt Warren Buffett gelijk

    Vooralsnog krijgt Warren Buffett gelijk

    >> Klik hier om de bestseller “Leer beleggen als Warren Buffett” gratis te downloaden <<

  • Oekraïne dreigt af te glijden naar een burgeroorlog

    Op donderdag 17 april sloten de VS, de EU, Rusland en Oekraïne een overeenkomst in Geneve. De intentie was om de spanningen in het oosten van Oekraïne niet verder te laten escaleren. Rusland verklaarde plechtig zijn best te doen om de zogeheten separatisten in te tomen. Van meet af aan heerste er bij alle betrokken partijen scepsis over de waarde van het resultaat van de onderhandelingen. Uit Oost Oekraïne kwamen er onmiddellijk geluiden, dat men zich niet gebonden achtte aan de uitkomsten van Geneve.

    De sceptici hebben gelijk gekregen. Zondag 20 april kwamen er berichten over een treffen tussen pro-Russische separatisten en een groepje onbekende individuen. Het vuurgevecht vond plaats bij het dorpje Bilbasivka, een dorpje onder de rook van de stad Slavyansk. Er vielen drie doden.

    Verwijten

    Zodra het nieuws bekend werd, kwam van beide zijden een verwijtenregen op gang. Volgens de Russen was het schietincident het beste bewijs, dat ‘Geneve’ naar de prullenbak verwezen kon worden. Het waren immers leden van de extreem rechtse groepering Rechtse Sector. Volgens het Russische ministerie waren er op de plaats delict wapens, luchtfoto’s en symbolen van Rechtse Sector gevonden. Het was volgens Moskou het bewijs van de onwil van Kiev om extreme krachten in te tomen. Uiteraard lieten regeringskringen in Kiev zich niet onbetuigd en beschuldigden op hun beurt Moskou ervan zelf het hele vuurgevecht in scene te hebben gezet om zo een aanleiding te creëren om alsnog Oekraïne binnen te marcheren.

    ukraine-column-cor2

    Onrust in het Oosten van Oekraïne 

    Spanningen Oekraïne nemen toe

    Het ziet er voor de korte termijn naar uit, dat de spanningen eerder zullen toe- dan afnemen. Aan de vooravond van de aankomst van vicepresident Joe Biden in Kiev gaf Sergei Lavrov, de Russische minister van Buitenlandse Zaken, een schot voor de boeg. Hij wees erop, dat leidinggevende functionarissen uit Oostelijke steden een dringend beroep op Moskou hadden gedaan om de groeiende onrust en wetteloosheid in dat deel van het land de kop in te drukken. Volgens Lavrov waren er krachten in die regio actief, die het land in een burgeroorlog wensen te storten. Uiteraard ziet Moskou het als zijn plicht om deze misdadige pogingen niet alleen te veroordelen, maar ook om die krachten te bestrijden.

    ukraine-column-cor4

    Lavrov (links) en Biden (rechts)

    Spanningen

    Het is nu al duidelijk, dat het aanbod dat Biden Kiev gaat doen de spanningen niet zullen doen verminderen. Hij zal in de eerste plaats de interim regering technische bijstand aanbieden. De VS beschikken over een technologie om gas vanuit het westen naar Kiev te laten stromen. Dat vermindert de afhankelijkheid van het land van het Russisch gas. Daarnaast zal Biden zijn steun uitspreken voor de onafhankelijkheid van het land en de integriteit van de landsgrenzen. Het is vooralsnog onduidelijk, maar niet onmogelijk dat Biden met plannen op de proppen komt voor verregaande sancties. Dat zal de verhoudingen niet verbeteren, zoveel is zeker. Maar misschien is het ergste wel, dat er in Washington voorstellen leven om Kiev te garanderen, dat de VS zich verplichten om voor een langere periode al dan niet militair aanwezig te zijn. Een serieus voorstel zou de verhoudingen echt op scherp zetten. Het zou voor Moskou en voor Poetin het ultieme bewijs zijn, dat het Westen weigert in te zien, dat Moskou legitieme rechten in die regio heeft. Bovendien willen zich aan de Russische grenzen regimes vestigen die vijandig staan ten opzichte van Moskou. Daar komt nog bij, dat voor Rusland Oekraïne een wezenlijk onderdeel vormt van het eigen veiligheidsbeleid. In Kiev hoort in hun ogen een regime dat luistert naar Moskou. Die opvatting leeft al eeuwen en misschien heeft het Westen te weinig oog voor de Russische gevoeligheden op dat gebied. Het op de een of andere manier garanderen van de Oekraïense veiligheid door het Westen, zal als een regelrechte belediging opgevat worden. Voor de markt is het inmiddels duidelijk, dat de spanningen eerder zullen oplopen dan wegebben. De prijs voor een vat Brentolie begint geleidelijk meer en meer op te lopen. Het kan nog steeds, dat Poetin een verscherping van de sancties zal beantwoorden met eigen sancties.

    Olieprijs

    Figuur 1 Olieprijs gaat weer omhoog

    Overigens stagneert de prijs voor West Texas Intermediate. De voorraden in de VS hebben waarschijnlijk een recordniveau van 397,1 miljoen vaten bereikt. Dat is het hoogste niveau sinds mei 2013. Cor Wijtvliet BELANGRIJK:
    • Opmerkingen en vragen kunt u richten aan: [email protected]
    • Bezoek ook de website van Cor Wijtvliet en lees meer door hem geschreven artikelen.
    • U kunt Cor Wijtvliet boeken voor een inspirerende spreekbeurt. Laat u verrassen!
    • U kunt zich hier abonneren voor het wekelijks Cor Wijtvliet Journaal, voor het geval u deze
    • nog niet automatisch ontvangt.

  • The Gold Trail: Fundament (Deel I)

    Marketupdate duikt de komende periode op de Gold Trail, een ander verhaal over de goudmarkt. Een verhaal dat tot de kern probeert te komen van ons monetaire systeem. Het werd eind jaren negentig geschreven door twee personen die luisteren naar de schuilnamen Another en Friend of Another (FOA). Op het forum van USAGold wisselden ze hun gedachten uit over goud, olie en de dollar. Met een ongekende nauwkeurigheid voorzagen ze onder meer de sterke prijsstijging van zowel olie als goud sinds de eeuwwisseling…

    Toen dit verhaal werd geschreven op het USAGold forum hielden weinig mensen zich nog bezig met goud. Na een bear market van bijna twintig jaar was de goudprijs teruggezakt tot ongeveer $300 per troy ounce. Er zouden grote veranderingen gaan plaatsvinden in het internationale monetaire systeem. Europa introduceerde een alternatief voor de machtige dollar. Na vele jaren van voorbereiding was eindelijk de euro geboren, een munt die een transitie van het huidige dollarsysteem naar een toekomstig monetair systeem mogelijk maakte.

    De Gold Trail is een verhaal dat je waarschijnlijk niet in één dag uit zult lezen of volledig zult doorgronden. Marketupdate gaat de uitdaging aan om dit verhaal over te brengen op een groter publiek, door de Gold Trail stukje bij beetje te vertalen naar het Nederlands. In deze Weekendeditie maken we een begin. Daarna zullen we iedere week een passage van de Gold Trail vertalen en op Marketupdate publiceren. Het eerste deel werd in februari 2000 geschreven. Opmerkingen ter verduidelijking van de tekst staan tussen [haakjes].

    Gold Trail: Deel I - Fundament

    FOA (26-02-2000): Als ik een stuiver kreeg voor iedere keer dat we dachten dat de dollar op haar einde zou zijn, dan zou ik nu een hele stapel stuivers hebben! Denk terug aan begin jaren ’80 en zelfs verder terug tot de jaren ’70. We hoorden steeds dat de dollar ten dode opgeschreven was en dat de munt volledig zou instorten. De winkels lagen vol met boeken over hyperinflatie en de noodzaak om goud en Zwitserse franken te kopen… Ik heb deze boeken allemaal gelezen om een beter perspectief te krijgen en heb op basis van het advies uit deze boeken ook de daad bij het woord gevoegd. Daar heb ik ook wat geld aan verdiend. Maar zelfs toen klopte er iets niet helemaal aan het scenario. We blikken terug op deze periode en komen tot de conclusie dat de goudprijs nooit meer boven de $800 per troy ounce gekomen is en dat de dollar nog steeds niet door hyperinflatie uit elkaar gevallen is. De meeste landen bleven de dollar gebruiken als reserve. Vandaag de dag kunnen we beter begrijpen waarom al die inzichten van toen niet uitgekomen zijn. De dollar had in 1971 haar koppeling met goud verloren en alle prijzen om ons heen begonnen te stijgen. Maar omdat de hele wereld op een dollar/goudstandaard leefde, bleven alle landen dollars aanhouden als reserve. Dat deden ze zelfs met meer overtuiging dan in de jaren daarvoor. Het goud deed er niet meer toe, omdat centrale banken over de hele wereld alle dollars opnamen die wij drukten. De dollar was nog steeds de handelsmunt van de wereld en het feit dat landen die munt als reserve bleven aanhouden toonde aan dat er vanuit de rest van de wereld op dat moment nog steeds steun was voor het dollarsysteem. Het maakte niet uit hoeveel negatieve publiciteit er kwam, de dollar bleef overeind en genoot tot in de jaren ’90 steun van de rest van de wereld. De algemene opvatting van die tijd was dat als de Verenigde Staten niet zouden stoppen met geld drukken, we vroeg of laat een zeer hoge inflatie zouden krijgen. Een niet te stoppen inflatie! Nogmaals, die hoge inflatie kwam er niet. Dat roept de volgende vraag op: Als het dollarsysteem zo slecht was, waarom bleef de rest van de wereld dat systeem dan toch accepteren? Ze konden de dollar als reserve dumpen, vanuit de gedachte dat de dollar alleen de Amerikaanse economie moest dienen en niet meer gebruikt zou worden als de reserve voor het internationale monetaire systeem. De VS bleef geld bijdrukken, ook in de turbulente periode van de jaren ’70 en ’80. De geldhoeveelheid expandeerde non-stop en een deel van dat geld ging de wereld over. Door het tekort op de handelsbalans stroomden er ieder jaar weer meer dollars in de economische systemen van andere landen. We drukten dollars bij en kochten daarmee goederen uit het buitenland. Het buitenland zoog deze stroom van dollars op en gebruikte deze dollarreserves als basis voor de expansie van hun eigen geldhoeveelheid. Als een Amerikaan goederen uit het buitenland koopt worden dollars opgestuurd als betaling. Normaal gesproken wordt die dollar op de valutamarkt omgewisseld voor de munteenheid van het land waar de goederen vandaan kwamen. Maar vaker wel dan niet werden deze dollars aangehouden als reserve en drukten landen hun eigen geld bij voor gebruik in hun eigen economische systeem. Als andere landen die dollars op de valutamarkt zouden omwisselen voor hun eigen munt, dan zouden ze de waarde van hun eigen munt daarmee opdrijven ten opzichte van de dollar. En dat zou de goederen uit het betreffende land duurder maken ten opzichte van de goederen uit andere landen. In andere woorden: een Amerikaanse burger kon goederen voor $10 blijven kopen die zonder interventie op de valutamarkt $15 zou kosten. Zo lang landen dollars aanhouden als reserve en de VS een tekort op de handelsbalans heeft zal de wereldwijde geldhoeveelheid blijven inflateren. Dit systeem houdt de waarde van de dollar kunstmatig hoog, met als resultaat dat Amerikanen goedkoper goederen konen kopen dan wat de uitbreiding van de geldhoeveelheid zou rechtvaardigen. Het is een proces dat zichzelf versterkt, omdat het Amerikanen uitnodigt meer te importeren. Hadden buitenlandse centrale banken niet zoveel dollars ingenomen als reserve, dan had de wisselkoers op de valutamarkt al lang een hoge inflatie in de Verenigde Staten veroorzaakt. Juist, de hoge inflatie die iedereen toen zag aankomen en die toen zou moeten komen… Waarom bleven andere centrale banken die dollar dan ondersteunen? De standaard uitleg was dat landen op deze manier in de VS een markt creëerden voor hun eigen goederen. Dat is waar, maar dat roept gelijk de vraag op: Was er in eigen land dan niemand die deze lokaal geproduceerde goederen wilde kopen, en daarvoor wilde betalen met vers gedrukt geld? Als de goederen verkocht werden aan Amerikanen - die ervoor betaalden met vers gedrukte dollars – en die dollars vervolgens gebruikt werd als reserve om lokale valuta bij te drukken. Waarom zouden we dan niet meteen in eigen land geld bijdrukken om onze lokaal geproduceerde goederen te kopen? Waarom konden andere landen hun levensstandaard niet op dezelfde manier verhogen als de Verenigde Staten, zonder de last te moeten dragen van inflatie of van het importeren van buitenlandse valuta? Nogmaals: waarom zorgt het bijdrukken van dollars in de VS niet voor prijsinflatie in de goederen die we in het buitenland kopen? Wat als het buitenland geld bijdrukt? Een hoeveelheid die gelijk staat aan de waarde van de dollars die ze nu importeren, zonder dat ze dollars aanhouden als reserve. Economische theorie zou ons leren dat inflatie daar het gevolg van is. Maar waarom geldt dat wel voor andere landen, maar niet voor de VS? In de jaren ’70 was het bekend dat het dollar reserve systeem andere landen dwong hun geldhoeveelheid te inflateren, door dollarinflatie te importeren. Maar met het verstrijken van de jaren – we zijn onderhand twee decennia verder – gaat dat proces nog steeds door. Het lijkt erop dat de rest van de wereld een ‘nieuwe manier’ ontdekt hebben waarmee ze om dit dilemma heen kunnen werken. Of was deze ‘nieuwe manier’ iets dat aan ze verkocht is om de levensduur van het dollarsysteem te verlengen? Veel landen in de derde wereld maakten een combinatie mee van sporadische hyperinflatie en deflatie, allemaal als gevolg van dit dollar reservesysteem. De levensstandaard van de bevolking van deze landen bleef constant dalen, terwijl de bevolking steeds harder moesten werken om goederen te produceren die in ruil voor meer van onze dollars. Maar in plaats van dat ze dollars omwisselden voor hun eigen valuta (en daarmee hun munt sterk hielden) gebruikten ze de dollarreserves als onderpand voor leningen van internationale banken en het IMF. Met deze leningen zouden landen hun infrastructuur kunnen verbeteren, de productiviteit verder kunnen verhogen en een daarmee een hoger welvaartsniveau kunnen bereiken. Het werd aan ze verkocht door het IMF alsof het in hun belang was dit te doen. Niemand vertelde ze dat hun bevolking al meer dan goedkoop genoeg werkte om het ‘verlies’ van een sterkere munt op te vangen. Niemand heeft ze verteld dat ze met een sterke lokale munt in staat zouden zijn op hun eigen kapitaalmarkt te lenen. Een benadering die op korte termijn minder rendabel is, maar die op de lange termijn voordelen oplevert. Het zou deze landen bevrijden van leningen in een vreemde valuta. De kosten van die dollarleningen zouden later namelijk overweldigend groot blijken te zijn! Landen in de derde wereld die leenden in dollars kwamen uiteindelijk vast te zitten. Ze werden een slaaf van het dollarsysteem. Ondanks het feit dat deze landen veel kapitaal hadden in de vorm van arbeid en waardevolle grondstoffen zorgde het geldsysteem ervoor dat het grootste deel van een stijgende productiviteit niet aan de lokale bevolking ten goede kwam. Echter, het hielp wel het dollarsysteem vooruit. Als derdewereldlanden meer dollars lenen van het IMF hebben ze in de toekomst ook dollars nodig om die schulden af te betalen. Daarmee houden ze de waarde van de dollar kunstmatig hoog. Overtollige dollars werden door de rest van de wereld omgezet in schuldpapier van de Amerikaanse overheid. Tegelijkertijd creëerden ze geld voor hun eigen economie om de waarde van hun munt laag te houden. Daarmee creëerden ze inflatie in eigen land. De meer ontwikkelde economieën van de G7, de landen die over een goudvoorraad beschikken, zaten met een andere vraag. Als het opzuigen van dollarreserves gelijk stond aan het importeren van dollarinflatie - en er tegelijkertijd een Amerikaanse afzetmarkt voor goederen gecreëerd werd - waarom zouden ze dan niet meteen hun eigen munt bijdrukken om de koopkracht die Amerikaanse burgers hebben, ook te geven aan de eigen bevolking? Vandaag de dag is de dollar nog steeds niet in elkaar gestort door prijsinflatie. Tenminste, niet in de mate zoals die twintig jaar geleden [in de jaren ’70 en ‘80] voorspeld werd. Het dollarsysteem faalde niet, omdat de grote economische machten bereid waren de productiviteit van hun eigen economie te gebruiken (verspillen) om dit systeem nog iets langer in stand te houden. Als we met de kennis van nu terugkijken, kunnen we beter begrijpen wat hier de gedachtegang achter was. Zonder de dollar als wereldreservemunt zouden we terug moeten grijpen op een goudsysteem. Er was in die tijd namelijk geen andere valuta die groot genoeg was om die functie te vervullen. Het is bewezen dat het veel te gemakkelijk is goud te omzeilen als nationale of internationale valuta. Het lijkt erop alsof de dynamiek van de mensheid geen ruimte laat voor een economisch systeem waarin geen ruimte is om schulden te maken. Als de geschiedenis iets heeft laten zien, dan is het wel dat zodra we geld hebben – fiat of goud – we dat gaan lenen. Ook geld wat er nog niet is, waardoor we schulden maken. Ja, zelfs als goud geld is! Zelfs onder een puur op goud gebaseerd geldsysteem zal de mens iets verzinnen om er derivaten van te maken. In dat proces wordt er – linksom of rechtsom – altijd meer goud uitgeleend dan we hebben en meer dan we ooit terug kunnen betalen. Je hoeft maar in de geschiedenisboeken te duiken om dit bevestigd te krijgen. Keer op keer beginnen we met een solide fundament van goud, dat snel gedegradeerd wordt tot troep. Dat is niet iets Amerikaans, dat is hoe de wereld werkt. Omdat de moderne techniek ons de efficiëntie bracht van digitaal fiat geld wilde niemand - toen niet en nu niet – het hele monetaire systeem opblazen om terug te gaan naar goud. Daarmee zouden niet alleen de rijken der aarde veel verliezen, maar ook de ‘gewone man’. Ons spaargeld is in het huidige systeem dan misschien maar een digitale illusie, we hebben tenminste nog werkgelegenheid en een droom op onze bankrekening. Het opblazen van de dollar en het terugkeren naar goud zou niet alleen die illusie van rijkdom wegnemen, ook zou het op korte termijn voor een hoge werkloosheid zorgen. Er kwam dus geen hyperinflatie van de dollar en goud maakte geen prijsexplosie mee, omdat centrale banken de productieve capaciteit van de bevolking gebruikten om het dollarsysteem nog wat langer te ondersteunen. In dit proces werd de levensstandaard van de Amerikaanse bevolking aanzienlijk verhoogd, over de ruggen van de werkende armen in de rest van de wereld. Maar dit zal niet eeuwig zo blijven! Niet lang na de ontkoppeling van dollar aan goud begonnen grote denkers aan het langdurige proces van het maken van een andere wereldmunt. Een wereldmunt die niet de fictie van een goudstandaard hoog zou houden door middel van een koppeling aan een quasi vaste goudprijs. Men begon met de constructie van de European Currency Unit (ECU), die later zou evolueren tot wat we nu kennen als de euro. Na meer dan twintig jaar onder  een wereldwijd fiat geldsysteem geleefd te hebben begon men zich te realiseren dat de productieve inspanning van de bevolking hetgeen was waar de munt waarde aan ontleende. Toegegeven, over de langere termijn lenen we meer geld dan wat we uit onze productiviteit kunnen terugbetalen. Maar dat wisten we toch al…? Dit noemen we de tijdslijn van een geldsysteem, een idee dat zo nieuw is als het leven, de dood en belastingen! Het verloop van tijd en het maken van schulden zorgt voor slijtage aan ieder geldsysteem, totdat het uiteindelijk uit elkaar valt. De wereld gaat verder, maar alleen deze keer gaat goud een andere functie vervullen in het drama. We zullen er allemaal getuige van zijn. Het lijkt erop dat men nog iets anders zag dat de euro uniek zou maken. Achter het geld in circulatie staan ook bezittingen. Juist, als iemand $100.000 aan grond bezit, een goede baan heeft en $50.000 wil lenen met dat land als onderpand, dan zal de wereld dat geld accepteren alsof het door dat stuk land gedekt is. Maar als zijn goud (het land) $1 miljoen waard is in een vrije markt - en in waarde stijgt op het moment dat de geldhoeveelheid sneller groeit dan de productiviteit van de economie - en zijn andere schulden relatief laag zijn… dan zou datzelfde geld net zo effectief in de economie circuleren als wanneer dat bedrag alleen op zijn eigen naam was geleend. In essentie is de sprong naar de euro een sprong naar een nieuwe valuta die eerlijker is ten aanzien van de menselijke geschiedenis. Laten we onszelf niet voor de gek houden door te denken dat een geldsysteem op basis van uitsluitend goud ons kan behoeden van de problemen die volgen uit het creëren van schulden, schulden die we op een dag niet meer terug kunnen betalen. Zou het niet beter zijn om in ieder geval goud niet meer te koppelen aan geld... Precies, een echte fysieke goudmarkt die continu en over de lange termijn alle valuta devalueert. Daarmee vervalt de noodzaak voor centrale banken om een vaste wisselkoers tegen andere valuta aan te houden via een troebele wisselkoers aan goud… Maar het meest belangrijke aspect zit in het feit dat goud dan als een overdrukventiel kan fungeren voor landen met een overschot op de handelsbalans. Zij die hun schulden willen vereffenen buiten de valutamarkt kunnen goud gebruiken voor de vereffening. Of, als ze dat willen, kunnen ze in de open markt goud kopen met hun handelsreserves. Het geheim achter dit alles zit in het fenomeen ‘wettig betaalmiddel’. Men staat het gebruik van goud toe als wettig betaalmiddel (voor de betaling van alle publieke en private schulden), maar past de internationale wetgeving aan zodat geen enkele vorm van schuld in goud terugbetaald moet worden. Zo ontstaat er eenrichtingsverkeer voor goud en tweerichtingsverkeer voor fiat geld. Niemand zal dan nog zijn of haar goud uitlenen, omdat de terugkeer van dat goud nooit meer aangevochten kan worden in de rechtbank. Op die manier wordt goud een bezitting die uitsluitend als zodanig verhandeld zal worden in de wereld. Aan de andere kant zullen we allemaal de behoefte hebben om te lenen, een behoefte die alleen vervuld kan worden met fiat geld. Dat creëert tegelijkertijd extra vraag naar geld, naast de vraag naar geld voor algemeen gebruik. Dat geeft geld extra waarde. De eerste gedachte die velen hierbij zullen hebben is dat er misbruik gemaakt zal worden van dit systeem. Dat men fysiek goud zal kopen om schulden af te betalen en daarmee het fiatgeld aan de kant schuift. Maar onthoud dat men de goedkoopste oplossing zal kiezen om schulden af te betalen. In deze omstandigheden zal goud compleet vrij verhandelbaar en extreem duur worden en blijven. Om nog maar te zwijgen over het feit dat de verkoop van goud als grondstof op privaat niveau zwaar belast zal worden. Er valt nog veel meer te vertellen. Mijn visie is dat de wereld binnenkort naar een nieuw geldsysteem zal overstappen en dat deze transitie grote gevolgen zal hebben voor iedereen die dollarbezittingen aanhoudt. Ook zal de transitie grote gevolgen hebben voor iedereen die fysiek goud in bezit heeft. Iets om in het achterhoofd te houden is het verhaal van de “Railroad Commission of Texas” en hoe die ooit olie declareerde tot een publiek nut. Later werd ook de productie ervan gecontroleerd. In de toekomst moet internationale wetgeving alle grote goudvoorraden aanmerken als ‘publiek nut’ van het land waar het opgeslagen ligt. Goudmijnen zullen zeer winstgevend zijn, nadat ze hersteld zijn van de destructie van de papieren goudmarkt. Desondanks zal de totale productie gecontroleerd en ietwat belast worden. Kleine private goudmijnen worden waarschijnlijk zwaar belast. We pakken dit verhaal later weer op. Dan komt ook olie ter sprake… Dank voor het lezen… FOA/ gids van de Gold Trail.
    Dit artikel verscheen afgelopen vrijdag in de Marketupdate Weekendeditie. Schrijf u hier in en ontvang iedere vrijdag onze nieuwsbrief!

  • Barrick Gold en Newmont Mining nog niet samen

    De gesprekken tussen twee giganten in de goudmijnsector, Barrick Gold en Newmont Mining, hebben opnieuw niets opgeleverd. Afgelopen weekend liepen de onderhandelingen vast, zo schrijft Bloomberg op basis van twee anonieme goed ingevoerde bronnen. De twee mijnbouwbedrijven waren er bijna uit en zouden volgens ingewijden de samenwerking deze week al aankondigen.

    Barrick bood de aandeelhouders van Newmont een premie van 13% boven de gemiddelde koers van het aandeel over de afgelopen twintig dagen. De twee mijnbouwbedrijven wisten al $1 miljard aan kostenbesparingen op papier te zetten, waarvan het grootste gedeelte betrekking heeft op goudmijnen in de Amerikaanse staat Nevada. De twee bedrijven kwamen er echter niet uit welke goudmijnen er allemaal meegenomen zouden worden in de nieuwe spinoff. Er werd geen overeenkomst bereikt voor de deadline die Barrick en Newmont zichzelf hadden opgelegd. De twee bedrijven wilden uitsluitsel voor de jaarlijkse aandeelhoudersvergadering, die in het geval van Newmont Ming op 23 april plaatsvindt. Voor Barrick gold staat die een week later gepland.

    Geschiedenis

    Barrick Gold en Newmont Mining lopen al langer rond met plannen om te fuseren, maar tot op heden liep het overleg steeds vast. De twee giganten (actief op vijf continenten en goed voor een totale beurswaarde van ongeveer $33 miljard) denken nog altijd kostenbesparingen te kunnen realiseren. Het succes van een samenwerking staat of valt volgens analist Greg Barnes van TD Newcrest bij de capaciteit van beide bedrijven om de kosten te drukken: "Zonder kostenreducties zien we weinig voordelen in een samenvoeging van deze twee bedrijven, omdat het moeilijk zal zijn de productie te verhogen. Ook bevat de samengevoegde balans van beide bedrijven een grote hoeveelheid schulden". Newmont Mining en Barrick Gold hebben in 1991 en 2000 ook al gesprekken gevoerd over eventuele samenwerking, een geschiedenis die gedocumenteerd werd in het boek Going for Gold: the History of Newmont Mining Corporation van Jack H. Morris. De gesprekken tussen de twee mijnbouwbedrijven kunnen in theorie ieder moment weer opgestart worden, maar daar zal men nog mee wachten tot de aandeelhoudersvergaderingen van beide bedrijven voorbij zijn. Dat is na 30 april.

    Samenwerking

    Barrick en Newmont werken reeds samen in Nevada, waar beide bedrijven meer dan een derde deel van hun goud delven. De Turquoise Ridge mijn is 75% eigendom van Barrick en 25% van Newmont. Ook in Australië werken de twee al samen, want het eigendom van de Kalgoorlie goudmijn is 50-50 verdeeld. Barrick Gold heeft goudmijnen in Argentinië, Chili, Canada, Australië, de Dominicaanse Republiek, Papoea-Nieuw-Guinea, Peru, de Verenigde Staten en Zambia. Ook heeft het bedrijf een meerderheidsbelang van 64% in African Barrick Gold, dat goud delft in Tanzania. Newmont Mining is actief in de Verenigde Staten, Australië, Peru, Indonesië, Ghana, Nieuw-Zeeland en Mexico.

    Barrick Gold en Newmont Mining zijn samen eigenaar van de Kalgoorlie goudmijn in Australië

    Barrick Gold en Newmont Mining zijn samen eigenaar van de Kalgoorlie goudmijn in Australië (Bron: Bloomberg)

  • Lege winkelschappen in Venezuela

    In Venezuela blijven de tekorten niet beperkt tot brood, melk en toiletpapier. Volgens Moneynews beginnen ook de schappen in kledingwinkels, elektronicazaken en andere winkels leeg te raken. Winkelcentra liggen er verlaten bij, omdat het door de extreem hoge inflatie niet meer rendabel is nieuwe voorraad in te slaan. Veel consumentengoederen moeten geïmporteerd worden en daar hebben winkeliers harde valuta voor nodig.

    Prijscontroles in Venezuela

    Tot voor kort namen winkeliers hun toevlucht tot de zwarte markt, waar de sterk in waarde gedaalde bolivars ingewisseld werden voor Amerikaanse dollars. Maar door de komst van nieuwe wetgeving worden prijscontroles afgedwongen die het voor winkeliers vrijwel onmogelijk maken om nog wat te verdienen. De regering heeft vorig jaar zelfs het leger ingezet om de prijscontroles af te dwingen. Een nieuwe "eerlijke prijs wet" die in november door de regering Maduro werd ingevoerd dwingt de winkeliers waren aan te bieden tegen onmogelijk lage prijzen, waardoor ze geen inkopen meer doen. Verplichte kortingen op elektronica, gereedschap en kleding liepen in sommige gevallen op tot 70%.

    Lege winkelschappen

    Het aanvullen van lege winkelschappen is vrijwel onmogelijk, omdat de dollars die nodig zijn om importeurs te betalen moeilijk te krijgen zijn. Hoewel de officiële wisselkoers sinds de laatste devaluatie op 11,3 bolivar per dollar ligt betaalt men op de zwarte markt momenteel 66,5 bolivar voor een dollar. Bij de officiële wisselkantoren van de overheid is de wisselkoers met de dollar gunstiger, maar is het aanbod van dollars beperkt. Winkeliers krijgen vaak niet alle dollars toegewezen die ze van plan waren te kopen. De lege winkelschappen hebben hun weerslag op het alledaagse leven in Venezuela. Normaal gesproken vormen winkelcentra in Venezuela een sociale ontmoetingsplek waar mensen de boodschappen doen, samen eten en waar ze naar de film gaan. Nu worden veel winkels door maatregelen van de overheid gedwongen hun deuren te sluiten. Claudia Itriago, directeur van het Venezolaanse ministerie van winkelcentra, ziet de situatie van dag tot dag verslechteren: "Iedereen die Venezuela bezoekt zal zich realiseren dat de detailhandel sinds 2013 verslechterd is. Het is chaos."

    Lege winkelschappen ontsieren de winkelcentra in Venezuela

    Lege winkelschappen ontsieren de winkelcentra in Venezuela

  • Gazprom neemt 50% belang in South Stream Transport

    Het Russische Gazprom heeft 50% van de aandelen van het in Nederland gevestigde South Stream Transport overgenomen, de internationale joint venture die verantwoordelijk is voor de aanleg van een nieuwe gaspijpleiding van Rusland naar Europa. Deze joint venture – opgericht door het Italiaanse ENI, het Franse EDF en het Duitse Wintershall Holding – is verantwoordelijk voor de aanleg van de pijpleiding onder de Zwarte Zee.

    South Stream

    De South Stream is een 2.400 kilometer lange gaspijpleiding (zie onderstaande afbeelding) die Russisch aardgas via de Zwarte Zee en Bulgarije naar de zuidelijke en centraal gelegen lidstaten van de Europese Unie transporteert. Vanaf 2016 zal het eerste aardgas al door deze lange en kostbare pijpleiding stromen, een pijpleiding die de energievoorziening van Europa veilig moet stellen. Voor de aanleg van de South Stream heeft Rusland reeds afspraken gemaakt met Bulgarije, Servië, Hongarije, Griekenland, Slovenië en Kroatië. De bouw van de South Stream begon in 2012 in de Russische stad Anapa en zal in 2018 volledig operationeel zijn.

    De South Stream bereikt Europa via de Zwarte Zee en de Balkan

    De South Stream bereikt Europa via de Zwarte Zee en de Balkan (Bron: Gazprom)

    Samenwerking

    Ondanks de sancties die aan Rusland zijn opgelegd voor de bezetting van delen van Oekraïne gaat het overleg tussen de grote olie- en gasbedrijven in Rusland en Europa gewoon door. Daarvoor zijn de strategische belangen te groot. Voor Rusland is Europa een belangrijke afzetmarkt voor aardgas, terwijl Europa voor haar energiebehoefte afhankelijk is van Rusland. Het belang van samenwerking tussen Europa en Rusland is niet te onderschatten en afspraken als deze bewijzen dat Rusland en Europa niet van plan zijn elkaar in economisch opzicht te isoleren. De Russische aardgasproductie zal naar schatting in 2035 een piek bereiken van 812 kubieke meter, net iets meer dan de hoeveelheid aardgas die de Verenigde Staten weten te produceren, zo verklaarden Russische energie-experts afgelopen maandag tegenover de BRICS Post. De bouw van een extra pijpleiding (er ligt al een Nord Stream pijpleiding in de Oostzee), maakt de transport van aardgas naar Europa minder kwetsbaar voor blokkades.

    Europa en Rusland werken samen aan South Stream gaspijpleiding

    Europa en Rusland werken samen aan South Stream gaspijpleiding

  • China importeert ook goud via Beijing

    Reuters schrijft dat Chinezen binnenkort ook rechtstreeks goud kunnen importeren via Beijing. Daarmee zou de Chinese hoofdstad na Shenzhen en Shanghai de derde stad worden waar goud rechtstreeks ingevoerd mag worden. Tot op heden wordt het meeste edelmetaal via Hong Kong naar Shenzhen geïmporteerd, maar omdat deze transacties allemaal worden vastgelegd opent China rechtstreekse importroutes die maskeren hoeveel goud er daadwerkelijk China binnen komt.

    China publiceert geen volledige importcijfers voor goud, omdat ze haar activiteiten op dit gebied het liefste geheim wil houden voor de rest van de wereld. Er zijn weliswaar cijfers bekend van de hoeveelheid goud die van Hong Kong naar China geëxporteerd wordt, maar dit is geen totaalcijfer voor de hele Chinese markt. Ook de cijfers van de Shanghai Gold Exchange (SGE) geven slechts een benadering van het totale volume dat jaarlijks in China verhandeld wordt.

    Directe import van goud

    Het lijkt er dus op dat China haar goudtransacties verder wil afschermen van de buitenwereld, want er zijn geen officiële cijfers bekend van de hoeveelheid goud die rechtstreeks geïmporteerd wordt via Shenzhen, Shanghai of Beijing. Met de opening van een nieuw rechtstreeks importkanaal kan China een groter gedeelte van de importen 'onder de radar' houden. Eind vorig jaar schreven we op Marketupdate ook al over directe import van goud via Shanghai. Volgens Global Trade Information Services werd er vorig jaar in totaal 194 ton goud rechtstreeks geïmporteerd, een cijfer dat in november vorig jaar nog op 131 ton lag. Er zijn verschillende verklaringen voor de toenemende import van goud via Hong Kong. Reuters citeert een anonieme bron die zegt dat China haar import van het gele metaal niet te transparant wil maken en dat er om die reden alternatieve importkanalen gevonden worden. Een andere bron wijst erop dat de route Hong Kong - Shenzhen niet altijd optimaal is, omdat Shenzhen vooral goud afneemt voor de productie van juwelen. Shanghai en Beijing zouden betere importkanalen zijn voor het edelmetaal dat in de vorm van goudbaren en munten het land binnen komt. Shanghai is een belangrijke locatie geworden voor de opslag van edelmetalen in China. Volgens analist Philip Klapwijk kan de sterke groei van de Chinese goudmarkt in 2012 en 2013 gerelateerd worden aan aankopen van de Chinese centrale bank. Ook zou China extra goud importeren voor de financiering van grondstoffendeals, aldus Klapwijk. we zijn benieuwd wat voor deals dat zijn...

    Lees ook:

    "China importeert ook rechtstreeks goud via Beijing"

    "China importeert ook rechtstreeks goud via Beijing"

  • Goud en zilver report (Week 16)

    De goudprijs daalde de afgelopen week van €949,59 naar €937,60 per troy ounce, een verlies van 1,26%. Ook zilver werd de afgelopen week weer wat goedkoper, de prijs van het grijze metaal zakte van €462,86 naar €457,18 per kilogram. Omgerekend is dat een daling van 1,23%.

    Door een zware verkoopgolf ging de goudprijs op dinsdag met meer dan 2,5% onderuit. Op een gegeven moment werd er voor een half miljard aan goud aangeboden op de termijnmarkt, een order die de markt niet direct kon verteren. Om extreme volatiliteit in de markt te voorkomen werd de handel in papiergoud voor een duur van tien seconden stilgelegd. Het is geen nieuws meer voor beleggers die de goudkoersen al langer volgen, want dit soort onderbrekingen komen met enige regelmaat voor. De goudprijs kan altijd omlaag worden gemanipuleerd, omdat er geen rem zit op de hoeveelheid goud die handelaren op papier kunnen beloven…

    Goudprijs in euro per troy ounce

    Goudprijs in euro per troy ounce (Bron: Goudstandaard)

    Zilverprijs in euro per kilogram

    Zilverprijs in euro per kilogram (Bron: Goudstandaard)

    In dollars gingen de prijzen van goud en zilver ook onderuit. De goudkoers daalde van $1.318,30 naar $1.295,56 per troy ounce (-1,72%), terwijl de zilverkoers van $19,99 naar $19,65 per troy ounce (-1,7%) zakte. Het grotere verlies in dollars weerspiegelt een sterkere dollar. De EUR/USD wisselkoers zakte van $1,3886 naar $1,381, een bescheiden daling van 0,5%. De euro blijft relatief sterk, ook als we dat in historisch opzicht bekijken. Opvallend is dat de euro sinds de zomer van 2012 alleen maar in waarde is gestegen ten opzichte van de dollar. Het omslagpunt kwam eind juli 2012, het moment waarop ECB-president Draghi kenbaar maakte dat hij "alles zou doen om de euro te redden". In de volgende grafiek van Yahoo Finance is dat omslagpunt goed te zien.

    Euro blijft sterk ten opzichte van de dollar

    De euro is alleen maar sterker geworden na de belofte van Draghi uit 2012 (Bron: Yahoo Finance)

    WGC en Thomson Reuters GFMS

    Vanwege het paasweekend werd er vrijdag niet gehandeld in edelmetalen. Gelukkig kregen beleggers de afgelopen week wel veel nieuws te verteren. Zowel de World Gold Council (WGC) als Thomson Reuters GFMS brachten deze week dikke rapporten uit over de fysieke goudmarkt. De WGC richtte zich specifiek op de Chinese goudmarkt en behandelt in een 64 pagina's tellend rapport de geschiedenis en de cijfers van de Chinese goudmarkt. Uit het rapport komt naar voren dat inmiddels 26% van het jaarlijks publiek verhandelde goud richting China gaat. In 2007 werd China al de grootste producent van goud, maar nu is ze ook met afstand de grootste afnemer van fysiek goud op de wereldmarkt. De WGC verwacht dat de Chinese goudmarkt in omvang zal blijven toenemen, omdat Chinezen het bezit van fysiek goud beschouwen als een goede manier om spaarvermogen te beschermen tegen valutarisico. En terwijl men in de Westerse wereld de voorkeur geeft aan gouden munten en goudbaren, kiezen de Chinezen overwegend voor sieraden. Vooral 24 karaat goud blijkt populair te zijn. Het rapport van Thomson Reuters is twee keer zo dik, maar beschrijft de wereldwijde goudmarkt. In hun Gold Survey 2014 blikken ze terug op het afgelopen jaar, waarin een recordhoeveelheid fysiek goud verhandeld werd. Ondanks (of juist dankzij) de prijsdaling steeg de vraag naar gouden sieraden met ruim 18% en werd er ruim 31% meer gewicht aan goudbaren verhandeld. Marketupdate maakte een uitgebreide samenvatting van de Gold Survey 2014. Uit het rapport haalden we onder meer de volgende grafiek, die de goudprijs naast de dollarindex plaatst.

    Grafiek: Goudprijs versus dollarindex

    Grafiek: Goudprijs versus dollarindex

    Palladium in de lift

    De afgelopen week bereikte de prijs van een troy ounce palladium het hoogste niveau sinds 2011. Het edelmetaal, dat voornamelijk gebruikt wordt in de auto-industrie, geniet de laatste maanden veel belangstelling bij beleggers. De markt anticipeert op krapte in het aanbod van palladium, omdat er aan de aanbodzijde van de markt wat verstoringen zijn. In Zuid-Afrika zijn er begin dit jaar al veel stakingen geweest in de mijnbouwsector. Daar bovenop komt extra onzekerheid over het aanbod van palladium uit Rusland. Beleggers verwachten dat sancties tegen Rusland invloed zullen hebben op het aanbod van palladium, waardoor de prijs zal stijgen. Kijken we naar het koersverloop van palladium over de afgelopen jaren, dan zien we dat dit metaal het in de schaduw van goud en zilver veel beter gedaan heeft. Daarmee is niet gezegd dat palladium een betere keus is dan goud. De prijs van het ene metaal wordt met name gedreven door de industriële vraag, terwijl de prijs van het andere metaal door politieke factoren gestuurd wordt.

    5-year-palladium

    De prijs van palladium bleef de afgelopen jaren op peil (Bron: (Palladiumprice.org)