Blog

“Nieuwe dollarcrisis vergelijkbaar met jaren tachtig”

We krijgen een nieuwe dollarcrisis vergelijkbaar met die van de jaren tachtig. Dat zegt David Marsh, mede-oprichter van het Official Monetary and Financial Institutions Forum (OMFIF), in een interview met CNBC. Hij verwacht dat er binnen twee jaar een nieuw internationaal akkoord bereikt zal worden om de waarde van de munt omlaag te brengen, net zoals dat in de jaren ’80 gebeurde met het Plaza akkoord.

De laatste jaren hebben we de grootste valutafluctuaties gehad sinds de Tweede Wereldoorlog. De laatste drie of vier jaar is de dollar erg sterk met een stijging van ongeveer tien procent per jaar. In reële termen, wat betekent dat de Verenigde Staten steeds minder concurrerend worden. Dat is precies het tegenovergestelde van wat president Trump wil bereiken.

Als je de grafieken bekijkt zul je zien dat het erg veel lijkt op de jaren tachtig. Ik voorzie dat de dollar nog wel een jaar kan aansterken, maar dat we daarna een dollarcrisis krijgen zoals in het begin van de jaren negentig.

Sterke dollar

De dollarindex zakte afgelopen week van een 14-jaars hoogtepunt van 103,82 naar 99,23, maar dat is volgens Marsh nog geen reden om aan te nemen dat de opwaartse trend gebroken is. Hij verwacht dat Trump belangrijke handelspartners en exportlanden als Duitsland, China en Japan de schuld zal geven van een verdere waardestijging van de dollar.

Een waardestijging van de dollar is om verschillende redenen problematisch. Voor de Verenigde Staten betekent een dure dollar dat de concurrentiepositie van Amerikaanse bedrijven verslechtert en dat het nog aantrekkelijker wordt goederen te importeren in plaats van deze in eigen land te produceren. Dat staat haaks op de doelstelling van Trump om meer werkgelegenheid te scheppen in de Verenigde Staten.

Voor de rest van de wereld is een sterke dollar ook niet gunstig, omdat veel bedrijven buiten het dollargebied leningen in dollars hebben uitstaan. Die leningen worden steeds duurder bij een waardestijging van die munt. Volgens cijfers van de Bank for International Settlements is er voor ongeveer $8 biljoen aan dollarschuld buiten de Verenigde Staten.

Dollarcrisis?

In de jaren was er ook een wereldwijde vlucht richting de dollar, waardoor de dollar in een paar jaar tijd de helft in waarde steeg ten opzichte van andere valuta. De regeringen van de Verenigde Staten, het Verenigd Koninkrijk, Frankrijk, Duitsland en Japan kwamen toen in het Plaza hotel bijeen om afspraken te maken over een gecoördineerde verkoop van dollarreserves. Door ingrepen op de valutamarkt zakte de waarde van de dollar en daalde het handelstekort van de Verenigde Staten.

De kans is groot dat er binnen afzienbare tijd opnieuw maatregelen genomen moeten worden om de waardestijging van de dollar tegen te gaan. Het is nog maar de vraag of dat weer op gecoördineerde wijze zal gebeuren, aangezien de status van de dollar als wereldreservemunt steeds vaker ter discussie staat en de onderhandelingspositie van de VS nu minder sterk is dan in de jaren tachtig.

Waardestijging dollar werd ongedaan gemaakt met Plaza akkoord in 1985 (Grafiek via Wikipedia)

Dit artikel wordt u aangeboden door Goudstandaard, uw adres voor de aankoop en verzekerde opslag van edelmetalen. Wilt u goud kopen? Neem dan contact op door te mailen naar [email protected] of door te bellen naar +31(0)88-4688488.

8 februari 2017
Video: 25 jaar na Verdrag van Maastricht

Het is vandaag precies 25 jaar geleden dat het Verdrag van Maastricht werd ondertekend, het verdrag dat de basis legde voor meer economische integratie en de totstandkoming van een monetaire unie. In de volgende video legt de ECB uit welke voordelen de euro heeft gebracht voor de ruim 300 miljoen Europeanen die de munt nu dagelijks gebruiken.

7 februari 2017
Goudprijs naar hoogste niveau in bijna drie maanden

De goudprijs zit de laatste weken weer in een opwaartse trend en bereikte dinsdag zelfs het hoogste niveau in bijna drie maanden. Op het moment van schrijven staat de prijs op €37.070 per kilo en €1.152 per troy ounce, de hoogste stand sinds 10 november vorig jaar. Daarmee staat de koers ruim 4% hoger dan begin dit jaar en zelfs 6,5% hoger dan het laagste niveau van december vorig jaar.

Het edelmetaal profiteert van een zwakkere dollar en de vrees voor een meer protectionistisch economisch beleid in de Verenigde Staten. Ook begint de inflatie weer op te lopen, waardoor die andere veilige haven van obligaties minder aantrekkelijk wordt. Een oplopende inflatie, gecombineerd met een extreem lage rente, betekent een negatieve reële rente. Dat is historisch gezien gunstig voor goud en minder gunstig voor staatsobligaties.

Ook de zilverprijs zit de laatste weken in een opwaartse trend. Op het moment van schrijven ligt de prijs op ongeveer €530 per kilogram. Dat is 4,8% hoger dan begin dit jaar en zelfs 9,7% hoger dan het laagste niveau van december.

Goudprijs naar hoogste niveau in bijna drie maanden (Bron: Goudstandaard)

7 februari 2017
Bill Gross: “Monetaire verruiming is permanent”

Centrale banken proberen koste wat kost de waarde van financiële activa zoals aandelen en obligaties te ondersteunen en daarom is het zeer onwaarschijnlijk dat zij hun stimuleringsprogramma’s op een dag weer terug zullen draaien. Dat schrijft vermogensbeheerder Bill Gross van Janus Capital in zijn nieuwste column over de toestand van de wereldeconomie.

Sinds 2003 is de balans van alle grote centrale banken in de wereld samen toegenomen van ongeveer $2 biljoen naar $12 biljoen, wat betekent dat ze al voor $10 biljoen aan beleggingen uit de markt hebben gehaald. Dit deden ze niet alleen om de rente te verlagen, maar ook om de nominale waarde van al het schuldpapier kunstmatig te ondersteunen. Door structureel staatsobligaties, bedrijfsleningen en zelfs aandelen op te kopen zijn centrale banken een belangrijk steunpilaar geworden van onze economie. Zo belangrijk dat het volgens Bill Gross onmogelijk is geworden voor centrale banken om dit beleid weer ongedaan te maken.

Balanstotaal centrale banken explosief gestegen (Grafiek via Janus Capital)

Eindeloze stimulering

Centrale banken wisten met hun interventies een totale ineenstorting van het financiële systeem te voorkomen, maar de ongewenste bijwerkingen worden steeds meer zichtbaar. Daarover schrijft de vermogensbeheerder van Janus Capital het volgende:

“Zoals ik eerder al geschreven heb is het kapitalisme verstoord geraakt. Besparingen en investeringen worden ontmoedigd door een rendement dat te laag is in verhouding tot de historische productiviteitsgroei. Zombiebedrijven werden in leven gehouden, in tegenstelling tot de ‘creatieve destructie’ theorie van Schumpeter.

Schulden zijn alleen maar verder toegenomen ten opzichte van het bbp. Het financiële systeem is niet opgeschoond en hersteld naar een balans waar risico en rendement weer in verhouding tot elkaar staan. Dit evenwicht is vervangen door een onevenwichtigheid, maar het is lastig om deze economische illusie te zien zo lang de volatiliteit laag blijft.”

De Federal Reserve bouwde haar stimuleringsprogramma in 2014 af, maar het duurde toen niet lang voordat andere centrale banken het stokje overnam. Het lijkt erop alsof de afbouw van monetaire stimulering door de ene centrale bank opgevangen moet worden door een andere centrale bank. De Amerikaanse Federal Reserve, die formeel gestopt is met het opkopen van staatsobligaties en hypotheekleningen, blijft de schulden die ze op haar balans heeft staan gewoon doorrollen.

“De Amerikaanse 10-jaars rente blijft op 2,45%, omdat de ECB en de Bank of Japan iedere maand gezamenlijk voor $150 miljard aan eigen schuldpapier opkopen. Veel van het geld stroomt richting Amerikaanse staatsleningen die 2,45% rendement geven. Zonder deze financiële doping zou wereldwijd zowel de obligatiemarkt als de aandelenmarkt in elkaar zakken en een tranendal van significante proporties opleveren. Ik durf te stellen dat zonder de opkoopprogramma’s van de ECB en de Bank of Japan de rente op Amerikaanse 10-jaars leningen snel zou stijgen tot 3,5% en de Amerikaanse economie in een recessie zou belanden.”

Geldpersfinanciering

Zo op het eerste gezicht lijkt het monetaire beleid van centrale banken niet schadelijk. Ze hebben een ineenstorting van het wereldwijde financiële systeem weten te voorkomen, terwijl de waarde van aandelen en obligaties is de laatste jaren sterk is toegenomen. Toch is er reden om ons zorgen te maken, want met al deze opkoopprogramma’s is fiscaal en monetair beleid door elkaar heen gaan lopen. De rente die centrale banken krijgen op hun staatsobligaties vloeit in veel gevallen rechtstreeks terug naar de overheid, waardoor je in zekere zin al van monetaire financiering kunt spreken. Centrale banken financieren in steeds grotere mate de schulden van overheden.

Een ander probleem van de lage rente is dat pensioenfondsen en verzekeraars in deze wereld van extreem lage rente geen rendement meer kunnen maken, waardoor de solvabiliteit van deze instituten onder druk zal komen te staan. En dan hebben we het nog niet eens over de spaarders die vrijwel geen rente meer krijgen over hun spaargeld.

De financiële markten zijn gewend geraakt aan monetaire stimulering en bieden centrale banken geen gemakkelijke uitweg. De verwachting is dat de rente verder zal oplopen, zeker als centrale banken elders in de wereld hun stimuleringsprogramma’s gaan afbouwen. En daar zullen ze met een wereldwijd oplopende inflatie vanzelf toe gedwongen worden. Een catch 22?

Deze bijdrage wordt u aangeboden door Hollandgold, uw adres voor de aankoop van fysiek edelmetaal. Wilt u meer informatie over goud kopen? Neem dan contact op via [email protected] of bel +31(0)88-4688400.

7 februari 2017
Meer geld voor infrastructuur, maar waar zijn de projecten?

Dankzij de Amerikaanse verkiezingen is de belangstelling voor de fysieke infrastructuur weer helemaal terug. Beleggers hopen dat bijvoorbeeld president Trump zijn beloftes gestand gaat doen en de komende jaren inderdaad onvoorstelbaar veel miljarden gaat vrijmaken om de volledig verwaarloosde infrastructuur van dat land te moderniseren en op het niveau van de 21ste eeuw te brengen.

De belangstelling om te investeren in infrastructuur is in het afgelopen decennium omgeslagen van sluimerend naar reëel. De lage rente dwong veel institutionele beleggers uit te zien naar laag risicovolle investeringen met een redelijk rendement. Het upgraden van al bestaande infrastructuur had daarbij de voorkeur, zeker als het om tolwegen of vliegvelden ging of gaat. Die leveren van meet af aan een inkomstenstroom op. Nieuwe projecten, die van de grond af opgebouwd moeten worden, waren en zijn daarom vaak minder populair bij de institutionele belegger.

Meer geld, minder projecten

Tegenover die groeiende belangstelling van de belegger staat een overheid die de afgelopen jaren alleen maar bezuinigd heeft op grote infrastructurele projecten, zoals de aanleg van wegen of spoorwegen of energieprojecten. De uitkomst van deze haaks op elkaar staande ontwikkelingen was dat er teveel geld voorhanden is voor te weinig projecten en dat drijft de prijs onnodig op! Cijfers onderstrepen deze ongezonde trend. In het afgelopen jaar beliepen de investeringen in infrastructuur wereldwijd een bedrag van $413 miljard, een stijging van 14% vergeleken met 2015. Het aantal deals bleef steken op 1.772 en dat was nagenoeg evenveel als in 2015. Teveel geld is op zoek naar te weinig deals, mag je derhalve concluderen. Trouwens het aantal deals komt al sinds 2013 uit op een getal tussen 1.700 en 1.800.

Investeerders kunnen misschien hun hoop voor de nabije toekomst het best op Europa vestigen. Daar is de groeiende belangstelling voor infrastructuur het concreetst. In 2015 telde dit werelddeel 555 infrastructuurprojecten met een totale waarde van $97 miljard. Er zitten aantrekkelijke projecten in de pijplijn. In 2016 besloten de Britten om Heathrow te gaan uitbreiden en om een tweede hogesnelheidslijn aan te leggen.

In de VS maakt, zoals gezegd, president Trump, veel lawaai als het om het verbeteren van de infrastructuur gaat. Daar zit echter een schaduwzijde aan. Trump heeft ook gezegd dat hij het accent weer helemaal gaat leggen op fossiele energie. Dat zal ten koste gaan van investeringen in renewable energy. In 2016 ging 42% van al het geld dat gereserveerd was voor het verbeteren van de infrastructuur juist naar projecten voor renewable energy. In 2015 was dat nog 39% en in 2013 37%. Als Trump doet wat hij zegt, ziet de toekomst er voor renewable energy een stuk minder rooskleurig uit dan in het recente verleden het geval was.

Lokale investering in infrastructuur

Overigens is het idee van Trump om in wegen, bruggen en spoorwegen te investeren nog niet zo dwaas en ouderwets als sommigen beweren. Investeringen in infrastructuur hebben vaak een lokaal karakter. Een voordeel daarvan is dat ze vaak lokaal nieuwe investeringen uitlokken. Dat betekent dat de voordelen van de infrastructurele investeringen ook lokaal terecht komen! Een minder goed idee is het om de investeringen op basis van public-private partnerships te plegen.

Volgens de bekende Amerikaanse econoom Lawrence Summer blijken dit soort partnerships de kosten onnodig omhoog te jagen, omdat private partijen simpelweg een hoger rendement eisen. Daar komt nog bij dat private partijen meestentijds slechts belangstelling hebben voor projecten met het mooiste rendement. Voor het opvullen van gaten in de wegen hebben ze doorgaans geen belangstelling of er moeten buitensporige belastingvoordelen tegenover staan. Volgens Summer zijn private partijen ook helemaal niet nodig. Hij onderstreept dat er teveel geld is dat een goede bestemming zoekt. Dus zullen de leenkosten gewoon meevallen! Nu de projecten nog!

Cor Wijtvliet

Deze bijdrage is mogelijk gemaakt door Beurshalte

Over Beurshalte:

Dagelijks publiceert Beurshalte nieuwsbrieven en columns van leden van de redactie en van gastauteurs over de wereld van beleggen en alles wat ermee samenhangt. Daarnaast publiceert beurshalte wekelijks een nieuwsbrief met unieke inhoud over relevante beleggingsthema’s. Belangstellende lezers kunnen een gratis abonnement nemen. Als u geïnteresseerd bent, kunt u zich hier aanmelden!

Disclaimer: Bovenstaand artikel is geen professioneel beleggingsadvies en het is ook geen uitnodiging om te gaan beleggen. Beleggen brengt kosten en risico’s met zich mee. In het verleden behaalde resultaten bieden geen garantie voor de toekomst. Het artikel is louter de persoonlijke mening van de auteur.

7 februari 2017
De inflatie is terug

In het Duitse blad Bild stond onlangs een artikelt waarin de auteur gewag maakte van het op een breed front stijgen van de prijzen. Prijzen van veel voedingsproducten gingen met vele procenten tegelijk omhoog en hetzelfde zag je gebeuren bij de prijzen voor kleding. De onderliggende oorzaak was een stijging van de inflatie in Duitsland naar 1,7%. Dat is nog steeds beneden de doelstelling van de ECB van pakweg 2%. Het is weer wel de sterkste stijging sinds 2013 en juist dat gegeven maakt veel indruk op zowel consumenten als beleggers. We zijn gewend geraakt aan stilstand, stagnatie en/of deflatie.

Er hangt echter verandering in de lucht en dat zal komende maanden steeds duidelijker worden. Inflatie is niet dood, integendeel! Bijna overal in Europa, maar ook in de VS en China gaan prijzen weer stijgen. Dat verschijnsel ondergraaft de centrale stelling van de ECB dat de economie forst gestimuleerd moet worden.

Inflatie in de Eurozone loopt weer op (Grafiek via Tradingeconomics)

Inflatie loopt snel op

Stijgende olieprijzen zijn gedeeltelijk een verklaring voor de comeback van de inflatie. Inkoopmanagers merken dat het duurder wordt om te winkelen. Sterker nog, prijzen aan de fabriekspoort laten de snelste stijging zien sinds 2011. Een andere verklaring voor de terugkeer zijn loonstijgingen. Vakbonden in Duitsland en Frankrijk zetten in op hogere lonen nu de werkloosheid begint te dalen. In Duitsland is die nog niet zo laag geweest sinds de val van de Muur. Verkiezingen in een land als Nederland kan een regering aan de macht brengen die zich inzet voor loonstijging in dit land. Bezuinigen lijkt definitief passé.

En dan is er natuurlijk president Trump. Iedereen gaat ervan uit dat zijn regering het mes gaat zetten in de belastingen om zo de economie te stimuleren. Dat kan resulteren in een sterke dollar en een zwakke euro. Voor Europa is dat een mooie kans op meer export, maar ook op meer prijsinflatie bij de import. Juist daarom is een inflatie van 2% nagenoeg binnen handbereik.

Versnelde tapering

Wat kan dit voor de belegger betekenen? Het zou ertoe kunnen leiden, dat het kwantitatieve stimuleringsbeleid van de ECB op de helling gaat, ondanks het recente besluit om voorlopig alles bij het oude te laten. Van Mario Draghi valt niet te verwachten dat hij op ontwikkelingen vooruit gaat lopen, maar zelfs een bescheiden opleving van de inflatie kan het hem mogelijk maken met de afbouw van het opkoopprogramma te beginnen. Eind vorig jaar kondigde Draghi al aan het opkoopprogramma af te bouwen tot €60 miljard per maand.

In juni zou de ECB weer een stapje verder kunnen of moeten gaan. Het is dan duidelijk hoe de verkiezingsuitslagen eruit zien. Het zal ook duidelijker zijn wat de effecten van het beleid van Donald Trump zullen zijn. Als die uitmonden in een sterkere stijging van de prijzen, is het niet ondenkbaar dat de ECB dan echt gaat besluiten af te bouwen met bijvoorbeeld € 10 miljard per maand. De centrale bankiers zullen daarbij de de adem van Frankfurt in hun nek voelen. Duitsers houden nu eenmaal niet van inflatie, ook al is het maar een beetje!

Cor Wijtvliet

Deze bijdrage is mogelijk gemaakt door Beurshalte

Over Beurshalte:

Dagelijks publiceert Beurshalte nieuwsbrieven en columns van leden van de redactie en van gastauteurs over de wereld van beleggen en alles wat ermee samenhangt. Daarnaast publiceert beurshalte wekelijks een nieuwsbrief met unieke inhoud over relevante beleggingsthema’s. Belangstellende lezers kunnen een gratis abonnement nemen. Als u geïnteresseerd bent, kunt u zich hier aanmelden!

Disclaimer: Bovenstaand artikel is geen professioneel beleggingsadvies en het is ook geen uitnodiging om te gaan beleggen. Beleggen brengt kosten en risico’s met zich mee. In het verleden behaalde resultaten bieden geen garantie voor de toekomst. Het artikel is louter de persoonlijke mening van de auteur.

7 februari 2017
Turken kochten in december veel goud

De oproep van de Turkse president Erdogan begin december om alle buitenlandse valuta om te wisselen voor goud en Turkse lira bleef niet zonder gevolgen, want in december werd er een recordhoeveelheid goud aan bankkluisjes toegevoegd. Volgens cijfers van de Turkse Banking Regulation and Supervision Agency (BDDK) steeg de totale waarde van al het goud in bankkluizen in december met 33%, van 12,76 biljoen naar bijna 17 biljoen Turkse lira.

De oproep van Erdogan werd slechts ten dele opgevolgd, want een vlucht in de Turkse valuta bleef uit. Deze valuta doet het de laatste jaren sowieso vrij slecht, want in Turkse lira gemeten staat de goudprijs vandaag de dag vijf keer zo hoog als in 2007. Betaalde je toen ongeveer 30.000 lira voor een kilo goud, nu is dat een recordbedrag van bijna 150.000. Verstandige spaarders in Turkije hadden dus al veel eerder hun lira omgewisseld voor goud of voor sterke valuta zoals de euro en de dollar.

Goudprijs in Turkse lira (Bron: Goldprice.org)

6 februari 2017
Arizona wil belasting op goud en zilver schrappen

In Arizona is een nieuw wetsvoorstel aangenomen dat het gebruik en bezit van goud en zilver moet stimuleren. In het wetsvoorstel worden goud en zilver erkend als een valuta en worden beide edelmetalen uitgezonderd van de zogeheten ‘capital gains tax’, een vorm van vermogensbelasting die je betaalt over de winst op beleggingen.

Het wetsvoorstel geeft een ruimere definitie van het begrip wettig betaalmiddel, waardoor ook gouden munten en zilveren munten als zodanig beschouwd kunnen worden. Dat heeft ook gevolgen voor de manier waarop de belastingdienst naar edelmetalen kijkt, want die worden dan op dezelfde manier behandeld als dollars. Het verkopen van goud of zilver voor dollars wordt dan in feite een valutatransactie, waar geen vermogensbelasting over betaald hoeft te worden.

Onder de huidige wetgeving in Arizona moeten spaarders en beleggers belasting betalen over de waardestijging van goud en zilver, zelfs als ze het edelmetaal rechtstreeks willen ruilen voor goederen of diensten. Volgens het wetsvoorstel moet deze belasting verrekend kunnen worden met de inkomstenbelasting.

Komen gouden munten terug als wettig betaalmiddel?

Goud als geld

Met dit wetsvoorstel wordt goud en zilver opnieuw erkend als alternatief betaalmiddel en wordt in feite de Amerikaanse grondwet weer erkend. Daarin staat namelijk dat alleen goud en zilver gebruikt mogen worden om schulden af te lossen. Maar gaandeweg hebben de edelmetalen plaatsgemaakt voor fiatgeld, waar de Federal Reserve sinds 1913 het monopolie op heeft.

Met de acceptatie van dit wetsvoorstel kan een nieuwe wet ingevoerd worden die gouden en zilveren munten op gelijk niveau zet met de Amerikaanse dollar. Daarmee krijgt de bevolking van de staat Arizona weer de keuze tussen dollars en edelmetalen als betaalmiddel.

“Dit zal het monopolie van de Federal Reserve niet in één keer beëindigen, maar het legt een fundament en opent de deur voor meer marktactiviteit. Dit is een belangrijk onderdeel van een grotere strategie en activisten in Arizona moeten doorgaan om deze wetten erdoor te krijgen”, zo verklaarde Michael Boldin van het Tenth Amendment Center, een beweging die zich inzet voor een beperking van de rol van de federale overheid en die pleit voor een grotere rol voor de individuele Staten.

Goud of geld?

Het is nog maar de vraag of de massa zal overstappen op gouden en zilveren munten, wanneer ze daar de kans toe krijgen. De praktijk heeft uitgewezen dat het overgewaardeerde geld het ondergewaardeerde geld uit omloop verdrijft, zoals ook beschreven is in de wet van Gresham. Dat zou betekenen dat men liever de dollars zonder intrinsieke waarde dan gouden en zilveren munten met intrinsieke waarde zal uitgeven.

De dollars zullen als het overgewaardeerde geld in circulatie blijven, terwijl de ondergewaardeerde gouden en zilveren munten waarschijnlijk opgepot zullen worden. Ook als deze weer wettig betaalmiddel worden. Het zou hoe dan ook een positieve bijkomstigheid zijn als beide edelmetalen worden vrijgesteld van belasting. Dat maakt het aantrekkelijker om een deel van je vermogen te beleggen in goud, zeker als andere beleggingen wél belast worden met die zogeheten capital gains tax.

Dit artikel wordt u aangeboden door Goudstandaard, uw adres voor de aankoop en verzekerde opslag van edelmetalen. Wilt u goud kopen? Neem dan contact op door te mailen naar [email protected] of door te bellen naar +31(0)88-4688488.

6 februari 2017
“Goud is de ultieme wereldmunt”

Goud is de ultieme wereldmunt, terwijl de dollar een valuta is die als wereldmunt gebruikt wordt. Dat zei de voormalig gouverneur van de Indiase centrale bank, Y Venugopal Reddy. Volgens hem heeft goud een aantal eigenschappen van geld, maar is het ook een alternatief voor financiële activa als aandelen en obligaties. Daarom sprak hij zich zeer kritisch uit over het beleid van de Indiase regering ten aanzien van goud, dat op verschillende manieren het bezit van goud probeert te ontmoedigen.

“De overheid zou geen oordeel moeten hebben dat goud een onproductieve bezitting of een verspilling van geld is. Het is niet zondig, zoals tabak en drank. Goud is een vorm van waardeopslag die concurreert met de officiële valuta. De dollar staat bekend als een veilige haven, maar goud is nog veel meer een veilige haven.”

Indiase oud-gouverneur centrale bank bekritiseert anti-goud beleid van de regering

6 februari 2017
Trump richt pijlen nu op Duitsland
Sinds de inauguratie van de nieuwbakken regering Trump hebben we constant retoriek uit de losse pols zien langskomen. Afgelopen week wisselden de doelwitten echter van Mexico, dat nu gespaard werd, naar Duitsland dat door Trump werd beschuldigd van het voordeel halen uit de “schromelijk ondergewaardeerde” euro.

Deze uitspraken brachten niet alleen de dollar omlaag, ook zorgde het voor toenemende twijfels over de vraag of de regering Trump de aangekondigde stimuleringsmaatregelen wel wil of kan doorvoeren. Deze zorgen overschaduwden min of meer de uitkomsten van de tamelijk tamme Fed-vergadering en van het payroll report van afgelopen vrijdag.

Inflatie stijgt

In Duitsland is in januari de inflatie gestegen en de werkloosheid gedaald. Dit geeft extra voeding aan de vraag of de monetaire stimulerende maatregelen effect sorteren, waarbij de groei van de inflatie langzaam in de richting van het doel van de ECB wordt geduwd. Maar wij geloven niet dat de Euro daar flink van profiteert totdat de Raad van Europa nota neemt van deze verbetering. Dat heeft deze tot nu toe nadrukkelijk niet laten blijken.

Politieke onzekerheid

Deze week komt de focus in Europa op de politiek te liggen. De voornaamste onzekerheid die verduidelijkt moet worden lijkt de vraag te zijn welke kandidaat het in de tweede ronde van de presidentsverkiezingen in Frankrijk gaat opnemen tegen Le Pen. Macron lijkt de belangrijkste kandidaat, na de schadalen die opgerakeld werden rondom Fillon, maar wij denken dat de markt de kansen van de kandidaat van de Parti Socialiste, Hamon, onderschat.

Genegeerd

De markten negeerden twee belangrijke gebeurtenissen in de VS bijna helemaal. De Federal Reserve kwam met een tamelijk ‘havikachtige’ verklaring die de deur open liet staan voor een renteverhoging in maart. Wat betreft het banenrapport van januari, de cijfers waren beter dan verwacht (227.000 banen geschapen tegenover een verwachting van 180.000), maar aan de andere kant daalde de groei van de lonen met 2,5% vergeleken met een herziene 2,8% in de vorige periode.

De werkloosheid steeg met 0,1%, maar dat was het gevolg van een groei van de groei van de beroepsbevolking met 0,2%. Al met al een positieve boodschap. In de marges van het rapport werd gesuggereerd dat de inflatie niet met het tempo aan het opbouwen is als we hadden voorzien.

Le Pen

Deze week moeten we het doen met weinig economisch en beleidsmatig nieuws. Ga er daarom van uit dat de valutamarkt vooral beïnvloed zal worden door politiek nieuws. De aandacht zal verder uiteraard gericht zijn op het getwitter van Trump, maar de Franse presidentsverkiezingen zullen een toenemend deel van de aandacht voor zich gaan opeisen. Belangrijk zal daarbij zijn of er tekenen komen dat de kandidaat van het Front Nationale, Le Pen, de aanzienlijke achterstand in de tweede ronde van de peilingen zal kunnen inlopen.

Geschreven door Enrique Díaz-Álvarez (Ebury)

Over Ebury:

Ebury maakt internationale markten toegankelijker met valutadiensten op maat en flexibel handelskrediet voor ondernemingen. Ebury werkt samen met ruim 12.000 organisaties en verricht 12 miljard euro aan valutatransacties in 140 verschillende valuta. Het bedrijf heeft kantoren in het Verenigd Koninkrijk, Nederland, Spanje en Polen. De speerpunten van Ebury:
- Financiële diensten die normaal zijn voorbehouden aan grote multinationals
- Financiering van uw aankopen
- Marktkennis en valutadiensten op maat
- Ons netwerk van liquidity providers en intermediaire banken
- Transacties in ruim 140 verschillende valuta
Meer informatie op www.ebury.nl
6 februari 2017
Column: De Griekse tragedie komt er weer aan
De laatste tijd vragen veel cliënten naar de huidige waardering van zilver ten opzichte van het verleden. Ik ben hier even ingedoken en ben tot een aantal zeer interessante inzichten gekomen. Zo blijkt dat zilver vandaag de dag eigenlijk goedkoper is dan ooit tevoren. Onderstaande feiten geven aan dat zilver een enorme potentie heeft. Dit baseer ik op de volgende feiten:
- De vraag naar zilver ligt al vele jaren hoger dan de jaarlijkse productie. Deze situatie is op langere termijn natuurlijk onhoudbaar
- De all-time high van zilver was in 1980, namelijk $50 per troy ounce. De huidige koers is 17,33 per troy ounce.
- Zilver kent na olie de meeste toepassingen. Er worden tegenwoordig steeds meer zaken geproduceerd waarbij zilver als grondstof benodigd is. Denk aan productie van bijvoorbeeld zonnepanelen, accu’s en medicijnen.
- Zilver de enige grondstof is die nominaal goedkoper noteert dan in 1980. En dan is de inflatie zelfs nog niet meegerekend. Na correctie voor de inflatie staat de prijs van het edelmetaal bijna 90% lager dan het oude record van 37 jaar geleden.
- De bedrijven die zilver nodig hebben als grondstof wenden zich steeds vaker tot de zilvermijnen om zo verzekerd te zijn van tijdige aanvoer. Dit geeft aan dat de toekomstige levering van zilver via de reguliere kanalen niet geheel vertrouwd wordt. Dit heeft alles te maken met de geringe huidige productie. Dit houdt weer verband met de lage koers van zilver, waardoor het voor mijnen vaak niet rendabel is zilver te gaan mijnen.
Griekenland

Afgelopen week werd duidelijk dat Griekenland weer in de problemen geraakt is en waarschijnlijk weer een bail-out nodig heeft. Het is eigenlijk hilarisch hoe deze cyclus nu al bijna tien jaar aan de gang is, een cyclus die ik hieronder verder zal toelichten. Op 5 februari 2010 (ik was toen nog werkzaam als vermogensbeheerder) werd ik door het NOS Journaal gevraagd mijn visie te geven op de problemen van Griekenland. Nooit had ik kunnen bedenken dat dit probleem zo lang zou aanhouden. De manier waarop de autoriteiten met deze casus zijn omgegaan zijn perfect samen te vatten in het volgende spreekwoord: zachte heelmeesters maken stinkende wonden.

De cyclus ziet er al jaren grofweg als volgt uit: De Griekse overheid raakt in geldnood en lijkt de (rente op de) immense staatsschuld niet te kunnen betalen. Een faillissement lijkt zeer nabij (met allerlei gevolgen voor de Europese banken die met uw geld de Griekse staatsschuld als onderpand hebben aangekocht).

Financiële markten schieten in de paniekmodus. Kranten en actualiteitenprogramma’s brengen het naderende faillissement met veel bombarie en boezemen iedereen angst in voor de gevolgen van een eventueel faillissement van Griekenland. Grieken zelf gaan de straat op om te protesteren tegen de draconische voorstellen om de staatsschuld terug te kunnen dringen. En dan op het allerlaatste moment voor de allerlaatste deadline komen de ECB, de EU en het IMF in actie; een bail-out wordt gegeven, echter een structurele oplossing niet (het volgende spreekwoord is van toepassing: pappen en nathouden).

Premiers van allerlei landen verklaren dat Griekenland het geleende geld met 100% zekerheid gaan terugbetalen. Ze weten echter dondersgoed dat dit niet het geval zal zijn. Zo niet, dan zijn ze erg naïef. Daarna vergeet iedereen het probleem weer totdat de cyclus zich 9 tot 18 maanden later weer herhaalt. Ondertussen leven de Grieken in erbarmelijke omstandigheden.

Er zal in de toekomst een moment komen dat het land wel daadwerkelijk failliet zal gaan en de problemen nog groter zullen worden. Natuurlijk heeft een enigszins nadenkende Griek geen cent meer op een Griekse bank staan, waardoor de Griekse banken diep in de problemen blijven. Ook worden er onder druk van de zogenaamde Trojka (ECB, IMF en EU) allerlei maatregelen ingevoerd om de belastingen te verhogen.

Het is werkelijk bizar dat de Grieken zelf vrijwel niets meer te vertellen hebben. En hoe langer er gewacht wordt met het structureel oplossen van de problemen, hoe zwaarder het straks wordt voor de Griekse bevolking. Ik zal een andere keer ingaan op de problemen die de Grieken (en andere landen met hoge schulden) staan te wachten als het onafwendbare faillissement zal worden uitgesproken. Ik hoop voor de gemiddelde Griek dat hij wat goud in z’n bezit heeft…

Sander Noordhof

Deze column van Sander Noordhof verscheen afgelopen weekend op Goudstandaard. Goudstandaard is gespecialiseerd in de verkoop en opslag van fysiek edelmetaal. Wilt u meer informatie over beleggen in edelmetalen? Bel ons op +31(0)88 46 88 488 of mail naar [email protected].
6 februari 2017