China heeft een dollarprobleem

In China werd in oktober 2017 geschiedenis geschreven. Grote leider Xi werd in de grondwet geschreven. Hij staat sindsdien op gelijke hoogte met grondlegger van de socialistische republiek, Mao. Voortaan is het denken van Xi leidraad voor de richting en inrichting van het land.

In het Westen werd deze gebeurtenis door commentatoren over het algemeen opgevat als een teken van Chinese kracht. Deze kracht was al onderstreept door de militaire en financiële banden die China aan is gegaan met voor hen strategisch gelegen landen en ook door de massale investeringen in infrastructuur voor de nieuwe zijderoute.

Naast deze economische, financiële en militaire krachtvertoning is China ook bezig met het verspreiden van zijn culturele waarden door middel van soft power. Zo hebben al honderden universiteiten wereldwijd een door China gesponsorde opleiding. We moeten dus rekening gaan houden met een veel grotere toekomstige rol van China op het wereldtoneel, aldus dit mainstream scenario. Door op een andere manier naar deze ontwikkelingen te kijken, naar krachten die ogenschijnlijk geen relatie hebben met de geobserveerde gebeurtenissen, kan echter een heel andere werkelijkheid worden geschetst.

Schuld gedreven groei

Om na de kredietcrisis van 2008 binnenlandse sociale onrust te voorkomen koos China voor het aanjagen van de economie door te investeren in productiecapaciteit, in de verwachting dat net als na voorgaande crises de wereldeconomie weer op gang zou komen. Door een weer aantrekkende wereldeconomie en een groeiend Chinees handelsoverschot zouden deze met leningen gefinancierde investeringen weer kunnen worden afgelost.

Wat onderbelicht is gebleven is dat de meeste leningen zijn aangegaan in dollars, geleend op de internationale kapitaalmarkt. Dat was aantrekkelijk, omdat sprake was van een koppeling van de yuan aan de dollar. Daardoor was er voor Chinese bedrijven immers geen valutarisico. Financiers in Japan en het Westen waren bereid het geld uit te lenen, omdat het rendement op hun leningen in China groter was dan in hun eigen financiële markten. Het was lange tijd een win-win situatie, maar een veel lager groeipad van de wereldeconomie na de kredietcrisis gooide roet in het eten.

Devaluatie

In augustus 2015 was er sprake van een plotselinge devaluatie van de yuan ten opzichte van de dollar. Het was een duidelijke manifestatie van toenemende dollarkrapte in de kapitaalmarkten. Sindsdien wijzen meer en meer signalen op een dollarprobleem voor de Chinese financiële sector.

Chinese bedrijven lenen inmiddels dollars tegen 7%, een weerspiegeling van zowel kredietrisico als dollar-schaarste. De nood is kennelijk zo hoog, dat de Chinese regering heeft moeten inspringen. In weerwil van het officiële standpunt dat de mondiale afhankelijkheid van de dollar moet worden tegengegaan, werd eind 2017 voor het eerst sinds 13 jaar een dollarobligatie uitgegeven.

Het was een actie waarmee werd getracht de dollarrente omlaag te krijgen die Chinese bedrijven betalen. Ook de door China gewenste re-denominatie van geïmporteerde olie van dollar naar yuan – de petroyuan – is er op gericht de binnenlandse vraag naar dollars te verminderen.

Dollarschaarste

Deze acties zijn nodig, omdat de Chinese centrale bank geen dollar-yuan swap-line heeft met de Amerikaanse Federal Reserve. Hierdoor kan China niet aan dollars komen in een crisissituatie, wat tot een Chinese kredietcrisis en zelfs een Azië-crisis kan leiden die verder gaat dan de variant van 1997. De omvang van de dollarleningen nu is namelijk vele malen groter dan toen.

China heeft een dollarprobleem. Vanuit deze optiek bezien is de actie van Xi geen teken van toenemende kracht, maar een vlucht naar voren. Want hoe kan binnenlandse sociale onrust als gevolg van een financiële crisis worden ingedamd? Met strakke hand, zal Xi redeneren. Het behoeft geen betoog dat strategische keuzes in toekomstige zakelijke en politieke omgang met China zullen verschillen afhankelijk van de gekozen aannames.

Sander Boon

Deze bijdrage is afkomstig van Geotrendlines




3 gedachten over “China heeft een dollarprobleem

  • 16 januari 2018 om 18:32
    Permalink

    Inderdaad lijkt het er op dat in China niet alles koek en ei is.Nu de Fed ook nog zijn balans wil verkleinen wordt het probleem nog groter. De zijderoute welke China beoogd zou door I.S. worden aangevallen, hetgeen nu al onzekerheid met zich meebrengt.

    Beantwoorden
    • 16 januari 2018 om 21:53
      Permalink

      De Zijderoute is een zeer ambitieus project van China, maar ook één met veel zwakke schakels. En dan zien we allerlei ‘roadblocks’ opduiken, heel toevallig. Zie ook dit artikel: http://theduran.com/us-troops-in-europe-and-the-middle-east-are-there-to-provoke-china-more-than-russia-or-iran/

      Voor wat betreft de dollarschaarste: Dit kan inderdaad een extra reden zijn voor China om vaart te maken met de petroyuan, dan kunnen ze de dollars gebruiken om hun verplichtingen aan het buitenland af te lossen.

      Wist je dat de Russische overheid al haar schulden aan het buitenland heeft afgelost? Een echt soeverein land dus.

      Beantwoorden
  • 20 januari 2018 om 10:29
    Permalink

    Het probleem van China is volgens een schrijven op Russia-insider juist zijn Strategisch bondgenoot Rusland.
    Rusland is feitelijk de super power op defensief vlak maar het land beschikt over immense hoeveelheden bodemschatten het is gewoon te veel om op te noemen en daarbij nog bedenkend dat heden nog maar 18% van het Russisch grondgebied ie onderzocht wat er te vinden is.
    Het komt steeds meer naar de oppervlakte dat wij Europa, Amerika, Azie, zuid Amerika NIET zonder Rusland ons economisch spel wat winst en macht oplevert.
    Met gevolg dat Rusland nu de feitelijke super power van de wereld aan het worden is.
    En dat gaat pijn doen in Peking maar niet alleen in Peking ook in Brussel en Washington en Tel Aviv .
    Ook in dit artikel http://russia-insider.com/en/why-putin-allowing-israel-bomb-syria/ri22249
    Word uitgelegd hoe Ruslands politica handelen
    Hoe dom dat VS politici zijn blijkt wel uit het volgende VS spionage vliegtuig type posidon vliegt lange tijd langs de grenzen van Rusland om vele date te kunnen bemachtigen maar zij vergaten dat de FSB hun vliegtuigen alles konden verzamelen wat zij dachten nodig te hebben.
    Aanval Daesh met drone`s op Russische basis deze werd simpel verijdeld omdat een posidon vliegtuig deze aanval coördineerde en Ruslands FSB wist per direct wie en waar gehandeld had Niet daesch maar de VS had weer eens een falsflag operatie gedaan
    En ook dit heeft alles met China te maken omdat feitelijk China wilt zijn economie naar Africa transporteren maar Rusland bepaalt ook hier wat er gaat gebeuren de komende decennia

    Beantwoorden

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.